<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های آقای عاقل</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@m_35236254</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-17 17:55:23</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/1678241/avatar/wvL6RT.jpeg?height=120&amp;width=120</url>
            <title>آقای عاقل</title>
            <link>https://virgool.io/@m_35236254</link>
        </image>

                    <item>
                <title>یک روز جایی شاید برای همه...</title>
                <link>https://virgool.io/@m_35236254/%DB%8C%DA%A9-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%B4%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%85%D9%87-yilpfxzxkzsc</link>
                <description>انجام کارهای شخصی مثل دستشویی رفتن اولین آموزشی است که انسان در زندگی یاد می‌گیرد،  همچو کودکی که از سنی به بعد یاد می‌گیرد دستشویی خود را بگوید و از سنی به بعد به تنهایی برود .حال تصور کنید که شما سالهای زیادی را زندگی کرده اید و اعتبار و احترامی برای خود در خانواده کسب کرده اید ، اما ناگهان متوجه می‌شوید که بیمار شده اید و کنترل شخصی ترین فعالیت زندگیتان را ندارید، قطعا اولین چیزی که به ذهنتان خطور می‌کند،  نظرات دیگران راجع به خود و خجالت زدگی و شرمندگیست ؛ به یاد دارم که ۶ سالم بود ، در مهدکودک همراه بچه های دیگر بازی می‌کردم ، گرم بازی بودم که متوجه شدم ناگهان شلوارم خیس شده است و چه لحظه ی ناراحت کننده ای بود ، چون همه به من خندیدند، مسخره ام میکردند ، و پس از سالها هنوز که هنوز است این خاطره در ذهنم حک شده چه برسد به یک فرد مسن و محترم . معمولا این بیماری این تفکر را به همراه دارد که فرد دیگر هیچ اختیاری از خود ندارد اما این اشتباه است ؛ با باور کردن به اینکه بی اختیاری در ادرار یک بیماری است نه یک مرحله از کهولت سن می‌توان این تابوی بزرگ را درهم شکست، همچون اعتیاد  کاش میشد درمانی برایش یافت و افراد دچار این بیماری را درمان کرد، اما چه صد حیف که این اتفاق نمیفتد، بعضی مواقع باید بپذیریم که برای خیلی از چیزها درمانی وجود ندارد ، تنها باید تحملشان کرد، پس لطفا با نظرات بیجا و تمسخر و تصغیر و تحقیر باری به بار غم و مشکلات دیگران نیفزاییم ، هر زمانی که تصمیم گرفتیم فردی که دچار بی اختیاری در ادرار است را قضاوت کنیم، تنها و تنها لحظه ای این اتفاق را برای خود تصور کنیم، زندگی با ما بازی میکند، ممکن است برسد روزی که ما خجالت میکشیم و مسخره میشویم و از خدا شکایت میکنیم که این چه امتحانست خدا ؟ اما امتحان نیست ، تنها تاوان رفتار نسنجیده و عجولانه ی ما در گذشته بوده...#یک_روز_به_جای_من</description>
                <category>آقای عاقل</category>
                <author>آقای عاقل</author>
                <pubDate>Sat, 29 Jul 2023 18:00:59 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>کنکور...</title>
                <link>https://virgool.io/@m_35236254/%DA%A9%D9%86%DA%A9%D9%88%D8%B1-zx8m6bbiymfz</link>
                <description>به راستی که کنکور چیست ؟ آیا این تنها یک آزمون است که سطح علمی شما را مشخص می‌کند؟ آیا این یک ورودی و یک شانس برای افرادی است که سطح مالی خوبی ندارند ولی آرزوهای بزرگی دارند؟ آیا این صرفاً یک نمایش است یا یک مکانی برای فخرفروشی خانواده ها؟ جداً همیشه برای من سوال بوده است که به راستی کنکور چیست؟ مگر این آزمون برای آن نبود که دانش آموزان باتوجه به خوانده ها و سطح علمی خود بدون درنظر گرفتن موقعیت مالی و اجتماعی خانواده شان ، شانس قبولی در رشته های محبوبشان را داشته باشند؟ پس کلاس طرح کنکور چیست؟ آزمونهای آمادگی کنکور چیست؟ کتابهای تست زنی چیست؟ خب پس اگر کسی آنقدر تمکن مالی نداشته باشد که کتابهای تست‌زنی بخرد یا در آزمونهای آمادگی شرکت کند،پس شانسی هم برای قبولی در کنکور نخواهد داشت ، یعنی اگر پول نداری، در آزمون قیامت درسی‌ات هم کلاهت پسِ‌معرکه است؛ پس تکلیف آینده آن دخترک روستایی که ضریب هوشی بالایی دارد ، شاگرد اول است ولی به دلیل فقر مالی، در آینده دچار فقر شغلی و فرهنگی میشود چه؟ گناهش به پای چه کسی است؟این است عدالت آموزشی؟ به یاد دارم یکبار این سوال را از یکی از دوستانم پرسیدم، حواسم نبود که این شخص در فضای مجازی چندین صفحه ی مختلف انگیزشی را دنبال می‌کند ، خلاصه بگذریم ، در جواب به سوال من گفت :((اگه کسی آرزویی داره هرکاری می‌کنه تا برآورده شه ،می‌تونه بره کار کنه، پول کتابا و آزموناشو بده.)) این حرف حرف غلطی نیست ،اما نمی‌شود گفت که حرف درستی هم هست، چون باید قبول کنیم که همه ما انسانها اوشین نیستیم که دربرابر ناملایمات زندگی ایستادگی کنیم یا کاوه آهنگر نیستیم که دربرابر ناعدالتیها بایستیم ؛ حقیقت این است ما خیلی از اوقات دربرابر ناملایمات و ناعدالتیها تاب مقاومت نداریم و ناامید می‌شویم، ما انتظار عدالت داریم و این کاملاً انتظار بجاییست وقتی فردی با همین منصب درحال مصرف بیت المال است ، و اگر ناعدالتی و ناملایمات برطرف نشود،خیلی از ما به ناچار ((سرنوشت )) خود را می‌پذیریم، بگذریم نباید از اصل مسئله دور شد که کنکوری که برگزار می‌شود اینگونه است که هرچه بیشتر تست بزنی ،هرچه بیشتر حفظ کنی موفق تری ، این درست نیست؛ اصلا مگر موفقیت اشخاص درآینده را رتبه کنکور تعیین می‌کند که اینهمه همه دنبال رتبه اند؟ لزوماً رتبه بهتر آینده بهتری نخواهد ساخت رتبه کنکور تنها رشته دانشگاهی و شهر محل تحصیل را تعیین می‌کند ،همین و بس ...</description>
                <category>آقای عاقل</category>
                <author>آقای عاقل</author>
                <pubDate>Sun, 03 Jul 2022 09:56:34 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>اگر بهشت وجود نداشت ...</title>
                <link>https://virgool.io/@m_35236254/%D8%A7%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D9%87%D8%B4%D8%AA-%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF-%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-m4qmkn2hc6jm</link>
                <description>اگر بهشت نبود،تکلیف ما آدمها چه بود؟ برای چه چیزی خدا را می‌پرستیدیم؟ بزرگی‌اش؟قدرتش؟علمش؟ کدام‌ یک ؟ به نظر من اینها دلایل خوبی برای پرستیدن خدا نیستند. چون ما آدمها از یک جایی به بعد دیگر درکی از بزرگی ،قدرت و علم نداریم و می‌سپاریمش به خرافات و جادو جنبلها و فیلمهای علمی تخیلی... .                         یکی از چیزهایی که ما در صفات خداوند درک نمی‌کنیم بی‌نهایت بودن آن است در همه ی چیزهای خوب ؛ مثلا چگونه میشود کسی بی نهایت قدرتمند باشد ؟ پدرم همیشه میگفت در این دنیا هرچقدر هم که قدرتمند باشی‌،بازهم بالاخره قوی‌تر از تو هم پیدا می‌شود ؛ اما چگونه خداوند بینهایت قدرتمند است که هیچکس حتی نزدیک به آن هم نمی‌شود، قابل به درک نیست.                                                                         زمانی که ما انسانها حدّ چیزی را درک نکنیم در حد فهم و شعور خود برایش حد و اندازه تعیین میکنیم. به این فکر کنید که بيشترین میزان ثروت یا قدرت یا طول عمری که میخواهید داشته باشید،چقدر است؟ قبل از اینکه به هرکدام از اینها بیندیشید، باید بگویم خداوند از قبل دستتان را رو کرده است : ((كَلَّا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَىٰ⁶ أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَىٰ⁷)) بله،به یقین انسان طغیان می‌کند،  زمانی که خود را بی‌نیاز ببیند.                                   یعنی زمانی که شما ته ته ته خواسته خود برسید ،فکر میکنید که قدرتتان با خدایتان برابر است و دیگر نیازی به پرستیدنش نیست و این دلیلی است بر بی‌نیازی خدا، همینطور نیازمندی انسان و مخصوصا اینکه ما نباید برای اینگونه چیزها خدا را بپرستیم .                       حال سوال اینجاست : پس خدا را برای چه چیزی اش بپرستیم؟ به نظر من خدا را باید برای مرام و معرفتش پرستید ، چیزی که شاید این را هم انسانها بی‌نهایتش را درک نکنند ، اما هرچه بیشتر به این دلیل خدا را بپرستند ،تازه میفهمند که چقدر حقیر و کوچک و نیازمندند .                                                                       شما دربرابر پدر و مادرتان خطایی مرتکب شوید، فوراً تنبیه خواهید شد، شما دربرابر پدر و مادرتان کفر بگویید ، فوراً تنبیه خواهید شد ، به راستی که از پدر و مادر مهربانتر نیست بر روی زمین ، اما آنها هم تحمل و معرفتشان حدی دارد ؛ تو ساعتها به خدایت غر بزن و غر بزن و غر بزن ، سکوت می‌کند،  خطا کن ، سکوت می‌کند،  کفر بگو ، سکوت می‌کند.                                 با آنکه ممکن است دلش از تو چرکین شود ، اما همیشه در توبه را باز می‌گذارد ، از او چیزی بخواه ، در اختیارت می‌گذارد ، خود می‌داند که ممکن است آن چیز را اشتباه استفاده کنی یا دوباره بعدِ توبه کردن ، مرتکب گناه شوی، اما باز هم  این در را باز می‌گذارد ،این است مرام و معرفت                                                             موجود برای پرستش از این بهتر...؟                                 ((پایان قسمت اول))</description>
                <category>آقای عاقل</category>
                <author>آقای عاقل</author>
                <pubDate>Sun, 19 Jun 2022 21:02:55 +0430</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>