https://virgool.io/feed/@m_35308148 دانشجو fa 2026-06-16 12:51:50 https://files.virgool.io/upload/users/2329262/avatar/mzYt4Q.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@m_35308148 https://virgool.io/@m_35308148/%DA%86%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%86%D9%87%D8%A7%D9%86-be1skgrlptjd داشتم به این فکر میکردم که کدوم یک از کارهای ما بر اساس ترسه، کدومش بر اساس شوق و علاقس و ...، به عبارت دیگه، انگیزه نهان پشت کارام چیه.یه موقعی هست با دوستم میرم بیرون برای اینکه واقعا اون جایی که میخوایم بریمو خوشم میاد، یه موقعی جاش برام مهم نیس و با اون آدما خوش میگذره، ولی بعضی موقعا علاقه نیست و برای این میرم بیرون که برم خونه حالم بد میشه، یعنی برای اجتناب از بدشدن حالم دارم میرم بیرون.توی درس خوندنم همینطور، بعضا شده از روی علاقه هم یه کاری رو شروع کنم، ولی اکثرا از روی ترسه، حتی ترس از یه چیز مبهم. علاقه یعنی تمرین که ریلیز میشه من اگر وقت دارم، بشینم با علاقه بزنم. ترس یعنی ببینم ددلاین کیه و تا وقتی به ددلاین نرسیدیم و‌ اون حس ترسه نیومده سراغم، سر اون کار نرم.حتی مثال های ساده‌تر مثل مسواک زدن، بعضیا هستن دو سه بار توی روز مسواک میزنن نه به خاطر لزوما ترس، برای اینکه دندوناشون سالم بمونه و خیلی به اینکه حالا دندونم خراب شه چی میشه فکر نمیکنن. بعضی وقتام هست یکی چند روز مسواک نمیزنه و یهو میترسه میگه نکنه فلان بشه و میره یه بار میزنه.اگر بخوام جمع بندی بکنم، به نظرم انگیزه‌های ما برای انجام دادن/ندادن کارها به طور کلی علاقه و دوست داشتن یا ترس و اجتناب از یه اتفاق بده.ولی بعضی وقتا انگیزه درونی ایجاد میکنیم، یعنی یه پاداش درونی یا مجازاتی برای خودمون بسازیم و یا با استدلال و فکر کردن یه پاداش یا مجازات واقعی رو پیدا کنیم. محمدجواد ماهرالنقش محمدجواد ماهرالنقش Wed, 03 May 2023 08:50:41 +0330 https://virgool.io/@m_35308148/%DA%A9%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%84%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D9%88-%DA%A9%D9%85%D8%A7%D9%84%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-qr5v8mle0d4d به نظرم کنترلگری با کمالگرایی رابطه داره.وقتی میخوایم کمالگرا باشبم یعنی برای هر هدفی یه قله ای تعیین میکنیم (هرچند موقت و یا قابل به روزرسانی)، یعنی میخوایم روی پروسه جهان کنترل داشته باشیم. این روحیه باعث میشه نسبت به جامعه هم بدبین بشیم چراکه مبخوایم نسبت به جامعه / اطرافیان / ... کنترل داشته باشیم ولی در عمل فقط کنترل خودمونو داریم.این حس کنترل گری بعضا میتونه روی خونواده و روابط بین فردی هم تاثیر بذاره، چون وقتی با یکی صمیمی تر باشیم انگار میخوایم روش کنترل بیشتری داشته باشیم در حالیکه در عمل ناموفق خواهیم بود و باعث میشه به مرور از روابط نزدیک بترسیم...یه مورد دیگه از تاثیرات کنترل گری، یادگیریه. وقتی بخوایم نسبت به همه عالم و آدم کنترل داشته باشیم، موقع یادگیری هم میخوایم چیزایی که یاد میگیریم مطابق با چیزایی باشه که از قبل میدونیم و این باعث میشه چیزایی که واقعا نو و بدیع هستند رو از دست بدیم.از طرف دیگه موقع یادگیری و تمرین نوشتن، با آزمون و خطا قاعدتا کار پیش میره.یعنی یه تمرینو یکم امروز مینویسیم، یکم فردا و الی آخر. اما اگر احساس کنیم نسبت به مغز و دنیا و ... کنترل کامل داریم، باعث میشه نتونیم روالش کنیم و میخوایم همون بار اول انجامش بدیماز طرفی همیشه همه کارارو بار اول میخوایم انجام بدیم چون انتظار داریم نسبت به شرایط کنترل داشته باشیم و وقتی یه کاریو انجام میدیم باید همون بار اول به نتیجه برسه... و قدم به قدم کامل کردن کارا معنی نداره تو این مدل فکری.به علاوه خودمونو از اتفاقات و معجزات محروم میکنیم، چون معجزه وقتی اتفاق میفته که ما یه قدمی برداریم، ولی طرز فکری کنترل گرایانه میگه دنیا در اختیار و کنترل منه و همه چیز در محاسبات من میگنجه، در نتیجه کمک گرفتن، و هر چیز خارج از برنامه ای خیلی جایگاهی نداره. محمدجواد ماهرالنقش محمدجواد ماهرالنقش Fri, 24 Mar 2023 22:08:15 +0330