https://virgool.io/feed/@m_35966101 مهندس لوله کشی ساکن تهران... fa 2026-06-16 07:58:39 https://files.virgool.io/upload/users/1485959/avatar/mc0f6u.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@m_35966101 https://virgool.io/@m_35966101/%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%81%D9%82-owagir8swz1r سال‌هاست که اقلیتی تمامیت‌خواه بر سرنوشت این سرزمین سایه افکنده‌اند؛ گروهی که گویی مأموریتی جز فرسودن توان ایران و ایرانی ندارند. شگفت آن‌که در تمام این سال‌ها، حتی در جنگهای اخیر، نه آسیبی به آنان رسیده و نه بهایی متناسب با عملکردشان پرداخته‌اند. گروهی که احتمالا همه ما آنها را میشناسیم.بعید نمی‌دانم روزی آشکار شود بسیاری از این افراد آگاهانه یا نا آگاهانه عامل بیگانه بوده اند و در مسیری گام برداشته‌اند که بیش از هر چیز به سود بیگانگان و به زیان منافع ملی ایران بوده است. آنان، در کنار دیگر جریان‌های جنگ‌طلب ــ چه در حاکمیت و چه در میان مخالفان آن ــ همواره بر طبل جنگ کوبیده‌اند و مواضعشان بارها و بارها با خواسته‌ها و اهداف دشمنان این کشور همسو بوده است. حالا یکی از چهره‌های شاخص همین جریان، اقای نبویان، گفته است: «ما روی سینه آمریکا نشسته بودیم که ناگهان آمدند و گفتند توافق شد.» پاسخ این ادعا روشن است: ما نزدیک به نیم‌قرن است به برکت امثال شما درگیر مذاکره، توافق، تنش، توافق دوباره و بازگشت به نقطه آغاز هستیم و خواهیم بود،آنچه برای مردم باقی مانده، نه پیروزی‌های اعلامی، بلکه هزینه‌هایی است که هر روز سنگین‌تر شده‌اند. اگر قرار باشد از موفقیت و شکست سخن بگوییم، پرسش‌های ساده‌ای وجود دارد:چه کسی توانست فرماندهان و چهره‌های کلیدی طرف مقابل را حذف کند و چه کسی نتوانست؟کدام طرف پایتخت و مراکز حساس دیگری را هدف قرار داد؟تلفات انسانی هر طرف چه میزان بوده است؟چه زیرساخت‌هایی نابود شده و در برابر آن چه دستاوردی حاصل شده است؟و از همه مهم‌تر، اقتصاد کدام کشور آسیب بیشتری دیده، ارزش پول کدام ملت بیشتر فروریخته و بار این بحران‌ها بر دوش چه مردمی سنگینی کرده است؟ با این همه، اگر ایران تا امروز پابرجا مانده است؛ اگر از طوفان‌های سهمگین عبور کرده و هنوز ایستاده، این دستاورد نه حاصل شعارهای پرطمطراق و نه نتیجه هیاهوی سیاست‌پیشگان بوده است. این سرزمین پیش از هر چیز مدیون نجابت و شرافت مردمی است که بارها ترجیح داده‌اند رنج بکشند، خون دل بخورند و سکوت کنند تا کشورشان گرفتار آشوب و ویرانی نشود. مدیون نظامیان و متخصصان و دانشمندانی است که با وجود همه گلایه‌ها، بی‌مهری‌ها و فشارها، اعتبار، توان، آبرو، شهامت و حتی جان خود را برای دفاع از ایران هزینه کرده‌اند؛ کسانی که از هر سو آماج انتقاد و دشنام بوده‌اند، اما در لحظه خطر از خاک این سرزمین دفاع کرده‌اند. مدیون مدیران کسب‌وکارهایی است که روشن ماندن چراغ بنگاه اقتصادی‌شان و نشاندن چند نفر بر سر سفره آن را بر هر انتخاب دیگری ترجیح داده‌اند؛ و با هر سختی و جان‌کندنی که بوده، سرمایه و نیروهای انسانی خود را حفظ کرده‌اند .مدیون مردمی است که جاده‌ها، شهرها، باغ‌ها، فرهنگ، محله‌ها و همه آنچه را که خانه و وطنشان نامیده می‌شود، بیش از هر جناح سیاسی و بیش از هر مدعی نجات کشور دوست داشته‌اند و برای حفظ آن صبوری کرده‌اند. و مدیون کسانی است که در روزهای سخت، به جای شرکت در نمایش ِ شبانه و شوهای تلویزیونی، برای کمک به آسیب دیدگان داوطلب شده اند ؛ از آواربرداری تا بازسازی دستی به یاری رسانده اند ...من کسی را میشناسم که در دی ماه برادرش را از دست داد و در روزهای جنگ سگ تربیت شده اش را به کمک هلال احمر برده بود. و این تنها یکی ست از بسیاران.وطن، میراث مشترک همه ماست؛ میزی برای کسب قدرت نیست. آنانی که منافع و جاه‌طلبی‌های خود را بر سرنوشت ایران ترجیح می‌دهند و بدتر از آن به سرنوشت ایران گره میزنند، دیر یا زود خواهند فهمید که آنچه این کشور را نگاه داشته، نه قدرت و وقاحت و طمع آنان، بلکه صبوری، فداکاری و عشق مردمی بوده است که هیچ‌گاه ایران را و یکدیگر را تنها نگذاشته‌اند و از زندگی و منافع خود برای ماندن ایران گذشته اند.....اگر چه شما آنها را به رسمیت نشناسید و نادیده بگیرید.شما ایران را خرج خودتان و اهدافتان میکنید و در هر بزنگاه به آسانی سر اسلحه تان را به هر سوی میچرخانید، برعکس ِ ما که در قرون متمادی خودِ ایران بوده ایم با همه بدی ها و خوبیهایمان، حتی اگر جایی دیگر زیسته باشیم.هرگز نمیرد آن‌که دلش زنده شد به عشقثبت است بر جریدهٔ عالم دوامِ مابهروز نصیبی ۲۲ خرداد ۱۴۰۵ بهروز نصیبی بهروز نصیبی Fri, 12 Jun 2026 17:00:30 +0330 https://virgool.io/@m_35966101/%D8%B1%D9%88%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%B9%D8%AC%DB%8C%D8%A8-twt9skmwv2vq این چند ماه اخیر، روزگار عجیبی بر ما می‌گذرد…دو حکومتِ حمله‌کننده به ایران، و به همان اندازه بستگان و وابستگانشان، خشنودند؛ چرا که گمان می‌کنند به همه اهداف خود رسیده‌اند، از آن فراتر رفته‌اند و همچنان نیز در مسیر پیشروی‌اند.حاکمیت، به‌ویژه بخش جوان‌تر و تندروتر آن، نیز خرسند است؛ زیرا سهمش از قدرت و رانت، به بهانه‌ی جنگ، فزونی یافته است. پس از سال‌ها کوبیدن بر طبل جنگ، سرانجام به مراد خویش رسیده و بیش از هر گروه دیگری، خود را برنده‌ی این وضعیت می‌پندارد.اپوزیسیون نیز خوشنود است؛ چرا که پس از سال‌ها زمینه‌سازی، لابی، کمپین‌های گوناگون، نامه‌نگاری و طومارنویسی، دیدار با رهبران، چانه‌زنی و رایزنی با مجامع مختلف، به تمامی آرزوهای خود دست یافته است. آنان توانسته‌اند هر مسیر بدیل را مسدود کنند و در کنار استمرار و تشدید سخت‌ترین تحریم‌ها، بزرگ‌ترین قدرت‌های نظامی جهان را به رویارویی با ایران بکشانند؛ رویارویی‌ای که بر کسی پوشیده نیست پایان آن به این زودی‌ها متصور نیست و راهی دراز و دشوار پیشِ رو دارد.دشمنان ایران نیز خشنودند؛ چرا که ایران بیش از هر زمان دیگری تضعیف شده، بی‌دفاع به نظر می‌رسد و رمق از پیکرش رفته است. مردمش زیر سنگین‌ترین فشارهای اقتصادی، سیاسی و نظامی قرار دارند و روشن نیست چه زمانی بتوانند دوباره قد راست کنند.در یک کلام، همه‌ی طرف‌های اثرگذار، به نوعی رضایت دارند؛ و هر یک خود را پیروز این میدان می‌پندارد…و چنین است که همگی دست به دست هم، وضعیتی شگفت و تلخ را رقم زده‌اند؛ هر کس از ظن خویش پیروز میدان است. امید که از برکت این همه «آرزوهای برآورده‌شده»، روزی در کوچه‌ی ما نیز عروسی برپا شود و اندکی آرامش و آسودگی نصیب ما مردم عادی گردد و کابوس‌هایمان پایان یابد.ما که پاسپورتمان مُهرِ عافیت و عاقبت‌به‌خیری ندارد، و دستمان نیز از سفره‌ی فساد اینان بی‌بهره مانده است؛ نه دشمن ایرانیم و نه هم‌داستانِ قدرت‌های بیرونی. ما همان‌هایی هستیم که در روزگار سخت، سقفمان را با یکدیگر قسمت می‌کنیم، سفره را اندکی بزرگ‌تر می‌چینیم، و دست در دست هم، در انتظار عبور آخرین توفان می‌مانیم.ما که نام ایران که می‌آید، نخست به یاد خودمان می‌افتیم؛ به یاد خودِ خودمان…بهروز نصیبیهجدهم خرداد ۱۴۰۵ بهروز نصیبی بهروز نصیبی Fri, 12 Jun 2026 16:57:40 +0330