نوشته های سید فاضل موحدی

آربیتراژ در دنیای رمزارزها

سید فاضل موحدی — Sun, 06 Mar 2022 20:59:22 +0330

اگر با معاملات ارزهای دیجیتال و بیت‌کوین آشنایی داشته باشید، احتمالاً نام آربیتراژ را شنیده‌اید. به طور کلی آربیتراژ فرآیند خرید و فروش یک کالا به طور همزمان در پلتفرم‌ها، صرافی‌ها یا بازارهای جداگانه به منظور سود بردن از تفاوت قیمت است. همین امر را می‌توان تنها با کمی تفاوت در مقایسه با آربیتراژ بازارهای سنتی، در مورد بازار رمز‌ارزها نیز اعمال کرد.به بیان دیگر، آربیتراژ کریپتو، فرآیندی است که در آن معامله‌گران، ارزهای دیجیتال را بر اساس اختلاف قیمت بین صرافی‌های ارز دیجیتال معامله می‌کنند. آنها ممکن است ارز دیجیتال را با قیمت کمتری در یک صرافی خریداری کنند و در صرافی دیگر آن را با قیمت بالاتری بفروشند و در این فرآیند سود ببرند. بیایید با ذکر یک مثال این فرآیند را بررسی کنیم.تصور کنید که قیمت یک بیت کوین در صرافی «الف» 8000 دلار و قیمت در صرافی «ب» 8500 دلار باشد. در نتیجه تفاوت قیمت 500 دلار خواهد بود. فرض کنید شخصی 50 بیت کوین از صرافی «الف» را به قیمت 8000 دلار خریداری کرده و سپس آنها را به قیمت 8500 دلار در صرافی «ب» به فروش می‌رساند.400,000 = 50 * 8000 <---- معامله اول425,000 = 50 * 8500 <---- معامله دومدر نتیجه معامله‌گر از انجام این معملات 25000 دلار سود کسب خواهد کرد.مراحل بالا فرآیندی ساده به نظر می‌رسد. تنها مشکل در وهله اول داشتن سرمایه کافی برای خرید مقدار زیادی بیت‌کوین از صرافی «الف» است. در ظاهر هیچ ریسکی وجود ندارد و تنها با استفاده از تفاوت قیمت در صرفی‌های مختلف، سود حاصل می‌شود. با این حال اگر عمیق‌تر به قضیه نگاه کنیم، متوجه ریسک‌های دست یابی به یک آربیتراژ موفق خواهیم شد. به ویژه با توجه به اینکه بازارهای رمزنگاری تا حد زیادی غیرقابل پیش‌بینی هستند و نوسانات شدیدی را در خود دارند.در ادامه نکاتی را مطرح می‌کنیم که در نظر گرفتن آنها برای انجام معاملات آربیتراژی ضروری هستند. ابتدا بیایید با اصول اولیه شروع کنیم و برخی از رایج‌ترین روش‌های آربیتراژ را با هم بررسی کنیم.روش‌های آربیتراژ1. آربیتراژ فضایی (Spatial arbitrage)این ساده‌ترین و اساسی‌ترین شکل آربیتراژ است که در آن معامله‌گران به‌منظور سود بردن از اختلاف قیمت‌های موجود در بازار، ارزهای دیجیتال را همزمان در دو صرافی خرید و فروش می‌کنند. معامله‌گری رمزارزی را از یک صرافی با قیمت کمتر خریداری کرده و سپس آن را بلافاصله در صرافی دوم با قیمت بالاتری به فروش می‌رساند.2. آربیتراژ مثلثی (Triangular arbitrage)معامله‌گران از آربیتراژ مثلثی برای کسب سود از سه رمزارز، با استفاده از تفاوت قیمت‌ها استفاده می‌کنند. برای مثال، یک معامله‌گر ممکن است بیت‌کوین را با اتر مبادله کند، سپس اتر را به لایت‌کوین تبدیل کرده و مجددا لایت‌کوین را به بیت کوین بازگرداند. اگر قیمت لایت کوین و اتر مطلوب باشد، می‌توانید بیت‌کوین بیشتری به دست بیاورید.3. آربیتراژ فلش وام (Flash-loan arbitrage)وام‌های فلش (وام‌های فوری) و آربیتراژهای وام‌های فلش، این روزها طرفداران بساری پیدا کرده است و یکی از مهم‌ترین پیشرفت‌ها در امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) به حساب می‌آید. برخلاف سیستم‌های بانکداری سنتی که ثبت درخواست وام و دریافت تاییدیه زمان زیادی می‌برد، وام‌های فوری به مشتریان این امکان را می‌دهند که به هر میزانی که نیاز داشته باشند وام دریافت کنند. آن هم بدون نیاز به وثیقه یا چک‌های اعتباری. در نتیجه، وام‌های فوری به معامله‌گران این امکان را می‌دهد که سریع‌تر پول قرض کنند. سپس از چندین صرافی غیرمتمرکز استفاده کرده و به سرعت ارزها را به یک دیگر تبدیل کرده و انتقال بدهند.خطرات آربیتراژاگرچه پتانسیل بسیار زیادی برای کسب درآمد هنگفت از طریق آربیتراژ کریپتو وجود دارد، اما داشتن تخصص و دانش کافی برای انجام این معاملات بسیار ضروری است. مبتدیان و سرمایه‌گذاران جدید اغلب به وسیله فرآیند ساده آربیتراژ کریپتو فریب می خورند. بدین صورت که تصور می‌کنند رمزارز را از یک صرافی خریداری کرده و سپس آن را برای کسب سود با ریسک بسیار کم در صرافی دیگری به فروش می‌رسانند. آنها به ریسک‌های که این کار برایشان به همراه دارد توجه نمی‌کنند. در اینجا ریسک‌های مهمی که قبل از درگیر شدن با آربیتراژ باید در نظر گرفت را مورد بررسی قرار می‌دهیم.کارمزدهای سنگین معامله و برداشتاکثر صرافی‌ها هم برای معامله و هم برای برداشت هزینه‌های گزافی دریافت می‌کنند. در نتیجه، حتی اگر موفق به انجام یک آربیتراژ موفق شده و کسب سود کنید، مقدار قابل توجهی از آن سود توسط صرافی‌ها به عنوان کارمزد گرفته می‌شود. با این حال، اگر معامله‌گران به خوبی تحقیق کرده و درک عمیق‌تری از ساختار کارمزد معاملات در صرافی‌های مختلف کسب کنند، می‌توانند این ریسک را به راحتی کاهش دهند.نوسانات بازاربازار کریپتو بسیار پر نوسان است. نوسانات بازار یک خطر بزرگ برای آربیتراژ کریپتو محسوب می‌شود. ممکن است شما ارز دیجیتال را با قیمت پایین‌تری از یک صرافی خریداری کرده باشید، اما زمانی که وجوه خود را به صرافی دیگر ارسال می‌کنید، قیمت‌ها پایین‌تر آمده باشد. این مسئله می‌تواند منجر به ضررهای عمده برای معامله‌گران شود.زمان سنجیدرست مانند نوسانات بازار، زمانبندی نیز در آربیتراژ کریپتو بسیار مهم است. زیرا نوسانات قیمت در یک چشم به هم زدن رخ می‌دهد. اگر بلافاصله بیت‌کوینی را که خریده‌اید با نرخ بیشتر در صرافی مقصد نفروشید یا اگر تراکنش شما زمان زیادی برای پردازش نیاز داشته باشد، ممکن است در نهایت به جای کسب سود متضرر شوید. از این رو، قبل از انجام هر گونه معامله آربیتراژ، در مورد زمان تراکنش و پردازش شبکه‌های مختلف در صرافی‌های مختلف تحقیق کنید.اسامی مشابهتعداد زیادی از معامله‌گران تازه‌کار و بعضا افراد با تجربه‌تر، طعمه همین نام‌های مشابه شده‌اند. با وجود بیش از هزار رمزارز در بازارها و صرافی‌های ارز دیجیتال، احتمال اینکه برخی از این پروژه‌ها با نام یا نماد مشابه ظاهر شوند بسیار زیاد است. در نتیجه اگر دچار اشتباه شده و دارایی‌های خود را به آدرس کیف پول اشتباه ارسال کنید، تمام سرمایه خود را از دست خواهید داد. در اینجا چند نمونه از ارزهای دیجیتال با نام‌های مشابه آورده شده است:Cashcoin (CASH) و Cash Poker Pro (CASH)Bitcoin Scrypt (BTCS) و Bitcoin Silver (BTCS)ArcticCoin (ARC) و Arcade Token (ARC)LiteBitcoin (LBTC) و Lightning Bit (LBTC)مقایسه قیمت‌ها و حجم ارزهای دیجیتال انتخابی شما در چندین صرافی، ساده‌ترین روش برای مقابله با این موضوع است. اگر تفاوت قیمت به طرز مضحکی زیاد باشد، به احتمال زیاد واقعی نیست. می‌توانید با بررسی لوگوهای ارزهای دیجیتال در صرافی‌های مختلف، ارزها را دقیق‌تر مقایسه کنید و ببینید آیا مطابقت دارند یا خیر.وضعیت کیف پولکیف پول‌های مورد استفاده در صرافی‌ها برای بسیاری از ارزهای جدید اغلب غیرفعال، ناموجود و در حال تعمیر و نگهداری هستند و یا بر روی شبکه و بلاک‌چین‌های مختلفی بین دو صرافی وجود دارند. برای مثال شما نمی‌توانید تتر موجود در شبکه اتریوم را به کیف پولی از تتر در شبکه ترون منتقل کنید. حال فرض کنید صرافی «الف» از تتر بر روی شبکه اتریوم پشتیبانی کرده و صرافی «ب» از تتر بر روی شبکه ترون. در این صورت شما قادر نخواهید بود که تترهای مورد نظر را بین این دو صرافی جابه جا کنید. اگر کیف پول شما مشکلات گفته شده را داشته باشد، نمی‌توانید دارایی‌های خود را در زمان انجام آربیتراژ انتقال دهید و در نهایت به احتمال زیاد ضرر خواهید کرد. در نتیجه، بهترین کار این است که مطمئن شوید کیف پول‌های شما در تمام صرافی‌هایی که در آن معامله می‌کنید به درستی کار کرده و در دسترس هستند.نتیجهآربیتراژ اکنون علاوه بر سرمایه‌گذاران عادی، در میان موسسات مالی و سازمان‌های سرمایه‌گذاری نیز مورد توجه است. شکی نیست که آربیتراژ کریپتو یک روش عالی برای کسب سود است، اما به شرطی که ریسک‌های موجود را در نظر گرفته و بهترین روش را برای آن به کار بگیرید.

تحول سیستم رأی گیری با بلاکچین

سید فاضل موحدی — Sun, 06 Mar 2022 20:51:21 +0330

آینده چیزی نیست که ما وارد آن شویم. آینده در واقع چیزی است که ما آن را خلق می‌کنیم. همه این توانایی را دارند که دنیای اطراف خود را تغییر دهند. بسیاری از افراد کوچک، از مکان‌های کوچک، با انجام کارهای کوچک می‌توانند دنیا را تغییر دهند. هر رای مهم خواهد بود. هر شهروندی مسئولیت رای دادن دارد و هر رای به آینده یک کشور کمک می‌کند. هر انتخاباتی پیامدهایی دارد و نحوه گزینش یک فرد برای رای دادن بر نحوه زندگی و عملکرد جامعه تاثیر می‌گذارد.شاید این صحبت‌های به ظاهر جذاب، برای جامعه ما کمی ناملموس باشد اما قطعا یکی از دغدغه‌های جامعه جهانی است. چرا که دموکراسی به مردم این امکان را می‌دهد که در آینده کشور خود نقش داشته باشند. نظام دموکراتیک اساس و پایه نحوه عملکرد جامعه است. اما چگونه باید مطمئن بود که آرای افراد واقعاً در نظر گرفته شده و دستکاری نشده‌اند؟در حال حاضر، ما مجبوریم به دولت‌ها اعتماد کنیم که این روند، ساده، شفاف و همچنین اخلاقی باقی می‌ماند. اما اگر افرادی که مسئول حفظ شفافیت هستند فاسد باشند، چه اتفاقی می‌افتد؟مردم به امنیت، شفافیت، عادلانه بودن و درستی فرآیند سیستم رای گیری کنونی و نحوه عملکرد سیستم انتخاباتی ایمان ندارند. علاوه بر اینها اکنون مشکل تجمع افراد برای رای‌ دادن و خطر ابتلا به ویروس کرونا را هم باید افزود. از طرفی ثابت شده است که سیستم رای گیری پستی، هم ناکارآمد است و هم زمان انجام کل فرآیند انتخابات را به میزان قابل توجهی افزایش می‌دهد. شهروندانی هستند که به وسایل حمل و نقل دسترسی ندارند. افرادی که نمی‌توانند پای صندوق‌های رای حاضر شوند. افرادی که در خارج از کشور زندگی می‌کنند یا در حال حاضر در ارتش کشور خدمت می‌کنند. حق رای دادن از آنها سلب شده و رای گیری حضوری در دسترس آنها نبوده است. آیا آنها نباید حق رای داشته باشند و صدایشان شنیده شود؟علاوه بر این، در روش شمارش آرا با دست، هم حاشیه خطای انسانی زیادی وجود داشته و هم روند شمارش آراء را بسیار کند و طولانی خواهد بود. در حالی که برای اطمینان از اینکه نتایج تا حد امکان دقیق هستند، اغلب باید تعداد زیادی از رای‌ها را بازشماری کرد.از طرفی پلتفرم‌های رای‌گیری آنلاین با این خطر مواجه هستند که هویت و رای کاربران فاش و یا حتی دست کاری بشود که این مسئله یکی از مهمترین ویژگی‌های رای‌گیری در یک ساختار دموکراتیک است. یعنی در امان ماندن اطلاعات رای‌دهندگان. با رای دادن آنلاین، چه چیزی مانع از دستکاری دولت‌ها در این آرا یا هک شدن پلتفرم‌ها می‌شود؟یک هک ساده می‌تواند برای همیشه آینده یک کشور را تحت تاثیر قرار دهد. حالا تصور کنید بتوان سیستمی طراحی کرد که کارایی، دقت و سرعت را برای فرآیندهای رای گیری به ارمغان بیاورد. سیستمی که امکان دسترسی را برای همه فراهم می‌کند. بدون خطر دستکاری و در عین حال از هویت کسانی که رای می‌دهند نیز محافظت می‌کند. یک رویا به نظر می‌رسد، اینطور نیست؟ آیا امکان دارد چنین سیستمی وجود داشته باشد؟پاسخ بلاکچین استیکی از بزرگترین دغدغه‌های کاربران در استفاده از سیستم‌های الکترونیکی رای دهی، متمرکز بودن نهاد نظارتی می‌باشد. در واقع در این نوع از رای گیری‌ها، تمامی آرا برای یک ساختار متمرکز ارسال شده و لاجرم باید به اشخاص یا سیستم ثالثی اعتماد کرد و همواره این شک برای رای دهندگان وجود خواهد داشت که رای آنها در نتایج انتخابات نادیده گرفته شده و یا تغییر یافته است.در بلاکچین و بطور عام دفتر کل توزیع شده، عدم نیاز به شخص ثالث مورد اعتماد، یا همان مدیریت غیرمتمرکز وجود دارد. در واقع ساختار فناوری دفترکل توزیع شده به گونه ای است که برای عملکرد خود نیاز به نهاد مدیریتی و شخص ثالث مورد اعتماد ندارد. تمامی ضوابط و قوانین را می‌توان در قالب قرارداد هوشمند و اطلاعات ذخیره شده و غیرقابل دستکاری در شبکه تعریف کرد.به کارگیری فناوری دفترکل توزیع شده (DLT) در سیستم‌های رای گیری باعث می‌شود این فرآیند به صورت غیرمتمرکز انجام گردد. برخی از مشکلات ذکر شده در خصوص سیستم‌های متمرکز از جمله امکان دستکاری آراء و عدم شفافیت در فرآیند رای گیری تا حد قابل ملاحظه‌ای بر طرف می‌شود. مزیت اصلی استفاده از این روش، با توجه به ماهیت غیرمتمرکز دفتر کل توزیع شده، مشاهده اجرای مراحل مختلف رای گیری توسط کلیه کاربران است. ناظران هم می‌توانند صحت هر یک از آرا و تمامیت فرایند رای گیری را آزموده و تایید کنند. تمامی اطلاعات رای گیری به جای ذخیره شدن بر روی سرورهای انحصاری یک برگزارکننده، به صورت توزیع شده در اختیار تمامی سرویس دهنده‌های شبکه قرار داده می‌شود. در نهایت تمامی این اطلاعات در دسترس کلیه کاربران خواهد بود؛ لذا به دلیل نظارت عمومی کلیه ذینفعان بر فرآیند برگزاری و همچنین غیرقابل تغییر بودن داد‌‌ها بر روی دفتر کل توزیع شده، احتمال نفوذ، تخریب، مخدوش کردن و دستکاری داده‌ها به کلی از میان برداشته می‌شود.با استفاده از فناوری دفترکل توزیع شده می‌توان به نتایج انتخابات الکترونیکی اطمینان کامل داشت. به بیان دیگر اطمینان به نتایج انتخابات نه به سبب اعتماد به شخص ثالث خاص، بلکه مبتنی بر ساختار ذاتی فناوری دفترکل توزیع شده و غیرمتمرکز بودن آن است. با استفاده از فناوری بلاکچین، ما می‌توانیم قدرت دموکراسی را غیر متمرکز کنیم؛ با رأی دادن از طریق برنامه‌های غیرمتمرکز (DApps) که سهولت، دسترسی و امنیت را برای ما تضمین می‌کنند.اکثر سیستم‌های فعلی ما بر روی شبکه‌های متمرکز هستند. یعنی یک گره کنترل مرکزی وجود دارد که تمام گره‌های دیگر را به هم متصل می‌کند. چنین شبکه‌ای دارای یک نقطه شکست است و آسیب‌پذیری بالایی برای از کار افتادن در صورت بروز یک هک در قلب شبکه را دارد.سیستم رای گیری بر روی شبکه اتریومبلاکچین اتریوم اجازه می‌دهد تا کدهای برنامه نویسی در بستر ماشین مجازی اتریوم بر روی بلاکچین پیاده‌سازی شوند. کدها بر روی شبکه اتریوم تحت عنوان قراردادهای هوشمند قابل اجرا هستند. قرارداد هوشمند جایی است که تمام منطق تجاری و کاربردی یک برنامه در آن قرار دارد. در واقع پیاده‌سازی بخش غیرمتمرکز یک اپلیکیشن به وسیله قراردادهای هوشمند تحقق می‌یابد. وظیفه قرارداد هوشمند خواندن و نوشتن داده‌ها بر روی بلاکچین در حین اجرای کدها است. این قراردادهای هوشنمد به زبان Solidity که مشابه جاوا اسکریپت است نوشته می‌شوند. قراردادهای هوشمند بیانگر و نشان‌دهنده شرط‌ها و توافقاتی هستند که باید برآورده شوند. برای مثال در مورد سیستم رای گیری توافقات زیر را در نظر بگیرید:1) هر رای مهم بوده و شمارش خواهد شد.2) هر کاربر فقط یک بار می‌تواند رای دهد.3) نامزدی که بیشترین رای را کسب کند برنده خواهد شد.این سیستم رای گیری، در قالب چندین قرارداد هوشمند (از پسوند sol. برای نمایش فایل‌های قرار داد هوشمند در زبان Solidity استفاده می‌شود) بر روی شبکه اتریوم قرار خواهند گرفت. ما از شبکه اتریوم استفاده می‌کنیم زیرا برای اجرا و مدیریت قراردادهای هوشمند توسعه یافته است. در غیر این صورت باید دردسر ساختن یک بلاکچین با چنین قابلیت‌هایی را به جان بخریم.برای قرار دادن قراردادهای هوشمند از gas (اصطلاح شبکه اتریوم برای کارمزد شبکه) برای انجام تراکنش‌ها استفاده می‌شود. gas در واقع مقدار کمی از Ether(ارز شبکه اتریوم) است. این کارمزدها برای این هستند که از سوء استفاده کاربران از سیستم (با استقرار حلقه‌های بی‌پایان) جلوگیری کنند.نتیجه‌گیریشکی باقی نمانده که با ورود بلاکچین به حوزه‌های مختلف تکنولوژی، شاهد تحولی شگرف در آینده خواهیم بود. سیستم رای گیری هم از این امر بی‌بهره نمانده. رای گیری بر بستر بلاکچین می‌تواند منافع مهمی داشته باشد: شفافیت در پروسه رای گیری، ارتقای امنیت و کاهش منابع و هزینه‌هایی که حضور فیزیکی به سیستم سنتی تحمیل می‌کند. این آینده‌ای است که بلاکچین برای بهینه کردن و برقراری عدالت در سیستم رای گیری پیش روی ما ترسیم می‌کند.

بلاکچین به کمک اینترنت اشیا می‌آید

سید فاضل موحدی — Sun, 06 Mar 2022 20:42:52 +0330

هم اینترنت اشیا (IOT) و هم بلاک چین فناوری‌های نسل آینده هستند که به احتمال خیلی زیاد از فناوری‌های سنتی فعلی پیشی گرفته و جایگزین آنها خواهند شد. مشکل اساسی و کنونی اینترنت اشیا، ایجاد امنیت بین سیستم‌های رایانه‌ای مختلفی است که از طریق یک شبکه ناامن به یک دیگر متصل شده‌اند.بنابراین، متخصصان این حوزه بر این باورند که بلاک‌چین، به عنوان یک دفتر کل توزیع شده و ارائه یک شبکه غیرمتمرکز، ممکن است به حل مسائل امنیتی مربوط به اینترنت اشیا کمک کند. توسعه دستگاه‌های IOT در حالی که بتوانند امنیت را تضمین کنند، می‌تواند کاری بسیار سخت و دشوار باشد. بنابراین در اینجا می‌توان از یک دفتر کل توزیع شده برای شناسایی دستگاه IOT، احراز هویت و انتقال امن داده استفاده کرد. نقض امنیت در یک دستگاه اینترنت اشیا می‌تواند در بسیاری از موارد خطرات جدی به همراه داشته باشد. به عنوان مثال اگر یک خودروی خودران هک شود، می‌توان متصور بود تا چه حد تبعات زیان باری در پی خواهد داشت.چگونه می‌توانیم از بلاکچین برای توسعه اینترنت اشیا استفاده کنیم؟مشکل عمده‌ای که اینترنت اشیا با آن مواجه است، مشکل امنیت به دلیل داشتن یک مدل client-server است که از یک سیستم کنترل مرکزی برای مدیریت تمام دستگاه‌های اینترنت اشیا و همچنین داده‌های منتقل شده از طریق شبکه استفاده می‌کند.اما همین نکته امنیتی، امنیت اینترنت اشیا را به خطر انداخته و منجر به حملات بات‌نت به سبک Mirai شده است. حملات Mirai اساساً به این معنی است که دستگاه‌های IOTبه دلیل عدم وجود گره امنیتی مرکزی قادر به اتخاذ تصمیمات امنیتی خاص نیستند و به همین دلیل مستعد حملات امنیتی بزرگ می‌شوند.بنابراین، بلاکچین به عنوان یک شبکه غیرمتمرکز، نیاز به حضور یک نقطه امنیتی واحد را از بین می‌برد. در نتیجه، همه دستگاه‌ها می‌توانند درباره اینکه کدام گره به شیوه‌ای غیرعادی کار می‌کند اتفاق نظر داشته باشند و هرگونه گره بد رفتاری را قرنطینه و از شبکه خارج کنند. داده‌ها به طور خودکار در مکان‌های بسیاری ذخیره شده و همیشه در دسترس همه کاربران در یک شبکه بلاکچین هستند.بلاکچین استفاده شده، مبتنی بر کلید خصوصی خواهد بود که به همه کاربران اجازه دسترسی به داده‌ها را می‌دهد. از آنجایی هم که تمام داده‌های موجود در شبکه امضا شده هستند، هر دستگاه در قبال اقدامات خود پاسخگو خواهد بود. بنابراین ویژگی‌های ذکر شده، در دسترس بودن، پاسخگویی و سازگاری با شبکه را فراهم می‌کنند. به عبارت دیگر بلاکچین چهار مشکل اساسی زیر را برای اینترنت اشیا مرتفع خواهد کرد:1. ایجاد اعتماد2. کاهش هزینه3. تبادل سریع داده ها4. امنیت مقیاس پذیرچرا باید از بلاکچین در کنار اینترنت اشیا استفاده کنیم؟پاسخ به سؤال فوق به شرح زیر است:۱) به عبارت ساده، بلاکچین شفاف است. شفافیت در اینجا در واقع به این واقعیت اشاره دارد که هر گونه نقض امنیتی، در شبکه منعکس خواهد شد و از آنجایی که همه کاربران به گره‌ها دسترسی دارند، می‌توانند گره را شناسایی و قرنطینه کنند.۲) استفاده از رمزنگاری و شبکه غیرمتمرکز تضمین می‌کند که داده‌ها می‌توانند مورد اعتماد همه کاربران سیستم باشند.۳) برخی از بلاکچین‌ها مانند اتریوم وجود دارند که ابزار «قرارداد هوشمند» را در اختیار ما قرار می‌دهند. این ابزار دارای مجموعه‌ای از توافقات و عملکردها است که در صورت برآورده شدن شرط‌های از قبل تعریف شده اجرا خواهند شد.۴) به دلیل قوی بودن ویژگی‌های امنیتی ارائه شده توسط بلاکچین، سیستم‌های اینترنت اشیا مانند خانه‌های هوشمند، که متعاقباً داده‌های شخصی زیادی را برای کارایی بهتر در اختیار دستگاه‌های دیگر قرار می‌دهند، در چنین شبکه گسترده‌ای از دستگاه‌ها به طور ایمن عمل خواهند کرد.نمونه‌های واقعی بلاکچین با پیاده‌سازی اینترنت اشیاما با تمام اصطلاحات فنی آشنا شدیم، اما هیچ چیز تا زمانی که کاربردهای آن در دنیای واقعی دیده نشود قانع کننده نخواهد بود. چندین استارتاپ وجود دارند که از بلاک چین برای ایمن سازی دستگاه های IOTخود استفاده می‌کنند و در اینجا چند نمونه آورده شده است. برای جزئیات کامل، وب سایت‌های آنها را بررسی کنید.استارتاپ FILAMENT راه‌حل‌های نرم‌افزاری و سخت‌افزاری برای دستگاه‌های اینترنت اشیا فراهم می‌کند تا بتوانند با بلاکچین تعامل داشته باشند و تراکنش‌های خود را انجام دهند. سخت افزار ساخته شده یک تراشه Blocklet کم هزینه است، که یک محیط مورد اعتماد بهینه شده برای دستگاه‌هایIOT فراهم می‌کند.پلتفرم XAGE در کنار استفاده از IIOT (اینترنت صنعتی اشیا) ایمن شده با بلاک چین، یک سیستم ارتباطی برای همکاری، مدیریت و تبادل داده ایجاد می‌کند.تضمین امنیت توسط بلاکچین؛ این نسل بعدی اینترنت اشیا است!

بلاکچین چگونه از دو بار خرج کردن بیت‌کوین جلوگیری می‌کند؟

سید فاضل موحدی — Sun, 06 Mar 2022 20:13:30 +0330

Double Spendingاز گذشته تا کنون همواره مسئله خرید و فروش با چالش‌های مختلفی روبه‌رو بوده است. از مشکلات معاملات کالا به کالا گرفته تا پیچیدگی‌های تبادل در دنیای کنونی. اگر اختراع پول و اعتبار را دو ابزاری بدانیم که تا حد زیادی این چالش‌ها را برطرف نموده‌اند، گام بعدی قطعا باید ایجاد پول دیجیتال می‌بود. در سال‌های متمادی تلاش‌های بسیاری برای ایجاد پول‌های دیجیتال انجام شده است. اما هیچکدام نتوانستند به طور کامل مشکلات پیش رو را حل کنند تا نوبت به بیت‌کوین رسید.شما هر چه قدر هم که برنامه‌نویس خوبی باشید، هیچگاه نمی‌توانید بدون داشتن سواد پولی و مالی، چیزی مثل بیت‌کوین خلق کنید. از میان تمام چالش‌های موجود برای پیدایش یک پول دیجیتال، یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها از همین نقطه شروع می‌شود: Double Spending یا دو بار خرج کردن یک پول؛ یکی از نگرانی‌های اصلی هر توسعه‌دهنده حوزه رمزارزها. این مشکل به مواردی اشاره دارد که فردی بیش از یک بار موجودی آن رمزارز را خرج می‌کند، که به طور موثر بین سابقه اطلاعاتی هزینه و مقدار ارز دیجیتال موجود و همچنین نحوه توزیع آن اختلاف ایجاد می‌کند.سیستم‌های مالی سنتی یا فیات، با وجود یک نهاد مرکزی مثل بانک که وظیفه چاپ و نظارت بر اصالت پول‌ها را دارد، مشکل دو بار خرج کردن (double spending) یک پول راندارند. فرض کنید برای یک ساندویچ ده هزار تومان می‌پردازید. بعد از آن صورت حساب را هم به فروشنده ساندویچ می‌دهید. حال دیگر نمی‌توانید آن ده هزار تومان را در جای دیگری خرج کنید. انجام تراکنش‌ها به وسیله یک ارز دیجیتال مانند بیت‌کوین، کاملاً دیجیتالی است. این بدان معنی است که می‌توان جزئیات تراکنش را کپی کرد و آن را مجدداً به شبکه فرستاد به طوری که یک BTC یکسان بتواند چندین بار توسط یک مالک خرج شود. پس توسعه‌دهندگان چگونه توانستند مشکل چند بار خرج کردن ارزهای دیجیتال را برطرف کنند؟درک بلاکچینبلاکچینی مانند بیت‌کوین، به تنهایی قادر به جلوگیری از double spending نیست. در عوض تمام تراکنش‌ها به شبکه ارسال می‌شوند. جایی که به طور جداگانه تأیید شده و به وسیله confirmation mechanism، محافظت می‌شوند. در مورد بیت‌کوین و بسیاری از ارزهای دیجیتال، تراکنش‌هایی که به این روش تایید شوند، غیرقابل برگشت خواهند بود. البته که تراکنش‌ها برای همیشه به صورت عمومی بر روی شبکه در دسترس خواهند بود.بیت کوین اولین ارز دیجیتال بزرگی بود که مشکل double spending را حل کرد. این امر با اجرای مکانیسم تأیید و نگهداری یک سیستم دفتر کل مشترک و جهانی انجام شد. به این ترتیب بیت‌کوین سوابقی از تراکنش‌های دارای time-stampedرا نگهداری می‌کند که به زمان ایجاد این ارز دیجیتال در سال 2009 باز می‌گردد. در ادبیات بیت‌کوین، «بلاک» فایلی از داده‌های ثبت شده دائمی است. همه تراکنش‌های اخیر در قالب بلاک‌ها نوشته می‌شوند. مانند دفتر کل معاملات سهام در بورس. اطلاعات بلاک‌ها هر چند دقیقه به دفتر کل اضافه می‌شود. همه گره‌های شبکه یک کپی از دفتر کل را نگهداری می‌کنند. کاربران هم می‌توانند شبکه را پیمایش کرده و تراکنش‌ها را از نظر کمیت بررسی کنند. البته جزئیات مربوط به هویت خریدار و فروشنده در هر تراکنش با رمزگذاری سطح بالایی محافظت می‌شود. که این یعنی دفتر کل هم از دستکاری منابع خارجی محافظت می‌شود. وقتی دفتر کل در شبکه به روز می‌شود، همه کیف پول‌های بیت‌کوین نیز به روز می‌شوند.مقابله با double spendingتصور کنید که یک بیت‌کوین دارید و سعی می‌کنید که دو بار آن را در دو تراکنش جداگانه خرج کنید. می‌توان با ارسال همان بیت‌کوین به دو آدرس جداگانه، این کار را انجام داد. هر دوی این تراکنش‌ها وارد مجموعه معاملات تایید نشده می‌شوند. اولین تراکنش در ابتدا از طریق confirmation mechanism، تأیید شده و سپس در بلاک بعدی قرار می‌گیرد و به دفتر کل اضافه می‌شود. اما تراکنش دوم در فرآیند تأیید نامعتبر شناخته شده و تأیید نمی‌شود. زیرا دارایی شما در دفتر کل به روزرسانی شده و موجودی کنونی شما صفر است. زمانی که هر دو تراکنش‌ها برای تایید به طور همزمان از مجموعه معاملات خارج شوند، تراکنش با بیشترین تعداد تایید در بلاک‌چین گنجانده می‌شود. در حالی که تراکنش دیگر کنار گذاشته می‌شود.آسیب‌پذیری‌هایی هم در این سیستم وجود دارد که می‌تواند امکان انجام حملات double spending را فراهم کند. به عنوان مثال، اگر یک مهاجم به نحوی بتواند حداقل 51 درصد از قدرت شبکه را کنترل کند، می‌تواند double spending را انجام دهد. اگر یک مهاجم به نحوی قادر به کنترل این قدرت محاسباتی باشد، می‌تواند تراکنش‌ها را معکوس کرده و یک بلاک چین مجزا و خصوصی ایجاد کند. با این حال، رشد سریع بیت کوین عملاً غیرممکن بودن این نوع حمله را تضمین کرده است.اثبات کار و Miningحالا بیایید کمی فنی‌تر صحبت کنیم. کاربران با استفاده از هش می‌توانند دستکاری‌هایی مانند double spending را در عمل تشخیص دهند. هش‌ها، رشته‌های طولانی از اعداد هستند که پایه اصلی عملکرد مکانیسم اثبات کار (POW) می‌باشد. با قرار دادن مجموعه‌ای از داده‌ها در یک تابع هش (بیت کوین از SHA256استفاده می‌کند)، این تابع یک هش یکتا به شما تحویل می‌دهد. با این حال به دلیل avalanche effect (اثر بهمنی)، حتی یک تغییر کوچک در هر بخشی از داده‌های اصلی، منجر به یک هش کاملاً غیرقابل تشخیص می‌شود. اندازه مجموعه داده اصلی هر چه باشد، هش تولید شده توسط یک تابع معین به همان طول خواهد بود. در ضمن هش یک تابع یک طرفه است. یعنی نمی‌توان از آن برای به دست آوردن داده‌های اصلی یا ورودی استفاده کرد.ایجاد یک هش برای مجموعه‌ای از تراکنش‌های بیت‌کوین، کار نسبتا ساده‌ای برای کامپیوترهای امروزی می‌باشد. بنابراین برای تبدیل این فرآیند به «کار»، شبکه بیت‌کوین سطح معینی از «سختی» را تعیین می‌کند. این سختی به گونه‌ای است که تقریباً هر 10 دقیقه یک بلوک جدید -به همراه یک هش معتبر- به شبکه اضافه می‌شود. تنظیم سختی شبکه با ایجاد یک «هدف» برای هش انجام می‌شود. هر چه هدف کمتر باشد، مجموعه هش‌های معتبر کوچک‌تر شده و تولید آن دشوارتر خواهد بود. برای مثال فرض کنید که شبکه تنها هش‌هایی را معتبر می‌داند که چهار کارکتر اول آنها مقدار صفر باشد. بنابراین شما باید تا زمانی که به هش مورد نظر برسید پردازش را ادامه دهید. از طرفی یک مجموعه از داده معین می‌تواند تنها یک هش ایجاد کند. پس سوال اینجاست که استخراج‌کنندگان چگونه می‌توانند هش معتبری تولید کنند، در حالی که نمی‌توانند داده‌ها را تغییر دهند؟ در واقع آنها ورودی را با افزودن یک عدد صحیح به نام nonce تغییر می‌دهند. این عدد صحیح به صورت جداگانه از داده‌ها در بلاک نوشته خواهد شد اما مقدار آن در خروجی نهایی هش تاثیرگذار خواهد بود.اثبات کار، تغییر هر یک از بلاک‌های موجود در شبکه را بسیار دشوار می‌کند. زیرا چنین تغییری مستلزم استخراج مجدد همه بلوک‌های بعدی است. همچنین انحصار قدرت محاسباتی شبکه را برای کاربر یا مجموعه‌ای از کاربران دشوار می‌کند. زیرا ماشین‌آلات و توان مورد نیاز برای تکمیل توابع هش ارزان نیستند.می‌بینید که حل یک مسئله ساده در دنیای فیزیکی و متمرکز، می‌تواند تا چه حد در دنیای بلاکچین و غیرمتمرکز دشوار باشد. در واقع حل یک چالش، مستلزم حل چالش‌های دیگری خواهد بود. همین هم است که خلق چیزی مانند بیت‌کوین را شگفت‌انگیز می‌کند.