<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های نیم نگاه</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@m_36184370</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-07-01 02:18:16</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/4839347/avatar/5gyhOn.jpg?height=120&amp;width=120</url>
            <title>نیم نگاه</title>
            <link>https://virgool.io/@m_36184370</link>
        </image>

                    <item>
                <title>لایک‌هایی که جای خالی یک آغوش را پر نمی‌کنند</title>
                <link>https://virgool.io/@m_36184370/%D9%84%D8%A7%DB%8C%DA%A9-%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D9%84%DB%8C-%DB%8C%DA%A9-%D8%A2%D8%BA%D9%88%D8%B4-%D8%B1%D8%A7-%D9%BE%D8%B1-%D9%86%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D9%86%D8%AF-unq8stx15tii</link>
                <description>شب است و دوباره پناه برده‌ایم به این مستطیل‌های کوچک پرنور...در نیم‌نگاه امشب بیایید به دنیایی خیره شویم که در آن زندگی می‌کنیم اما لمسش نمی‌کنیم فضای مجازی.‌ما در عصر ارتباطات به سر می‌بریم اما شاید تنهاترین نسل تاریخ باشیم هزاران دنبال‌کننده (فالوور) داریم اما برای دقایقی درددل واقعی شاید حتی یک نفر را هم کنارمان نداشته باشیم. ما یاد گرفته‌ایم از خوشبختیمان عکس بگیریم تا دیگران لایک کنند اما انگار یادمان رفته خود آن لحظه را واقعاً زندگی کنیم.گاهی آنقدر درگیر چیدمان ویترین زندگیمان در اینستاگرام و تلگرام می‌شویم که فراموش می‌کنیم پشت این ویترین خانه‌ایست که نیاز به حضور و رسیدگی دارد لایک‌ها حس آنی خوبی می‌دهند اما حقیقت این است که هیچ قلبی روی صفحه نمایش جای یک نگاه گرم یا یک گفتگوی رودررو و صمیمانه را نمی‌گیرد. بیایید امشب پیش از آنکه چشم بدوزیم به خواب لحظه‌ این گوشیها را کنار بگذاریم و از خودمان بپرسیم چقدر از این تصویری که از خودمان ساخته‌ایم واقعاً خود ما هستیم؟</description>
                <category>نیم نگاه</category>
                <author>نیم نگاه</author>
                <pubDate>Wed, 22 Apr 2026 12:13:40 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>موفقیت، مقصد یا مسیری که در آن گم شده‌ایم؟</title>
                <link>https://virgool.io/@m_36184370/%D9%85%D9%88%D9%81%D9%82%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D9%82%D8%B5%D8%AF-%DB%8C%D8%A7-%D9%85%D8%B3%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A2%D9%86-%DA%AF%D9%85-%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D9%85-mb13aut17xjs</link>
                <description>امروز صبح وقتی بیدار شدم به این فکر کردم که چرا همه ما این‌قدر عجله داریم؟ عجله برای رسیدن به کجا؟در دنیای امروز موفقیت برای ما شبیه به یک مسابقه‌ دو ماراتن شده که خط پایانی ندارد مدام به ما می‌گویندبیشتر بدو بیشتر بخر بالاتر برو اما کسی نمی‌گوید در این مسیر چقدر از خودمان را جا می‌گذاریم. نیم‌نگاهی به آدم‌های اطرافمان بیندازیم خیلی‌ها قله‌های ثروت و شهرت را فتح کرده‌اند اما وقتی به چشمانشان نگاه می‌کنی نشانی از رضایت نمی‌بینی چرا؟ چون ما موفقیت را در داشتن تعریف کردیم نه در بودنبه نظر من موفقیت واقعی آن لحظه‌ای نیست که مدال را به گردنت می‌اندازند بلکه تمام آن لحظاتی است که با وجود سختیها لبخند زدی به کسی کمک کردی و از همه مهم‌تر آدم بهتری شدی موفقیت یعنی شب که سرت را روی بالش می‌گذاری با خودت در صلح باشی حتی اگر تمام دنیا تو را برنده صدا نزنند. بیایید امروز یک بار دیگر به تعریفمان از موفقیت نگاه کنیم شاید موفقیت همین باشد که لابلای این همه هیاهو هنوز قلبت بتپد هنوز مهربان باشی و هنوز بتوانی از طعم یک استکان چای در آرامش لذت ببری.موفقیت مقصد نیست کیفیت راه رفتن ما در این مسیر است.</description>
                <category>نیم نگاه</category>
                <author>نیم نگاه</author>
                <pubDate>Tue, 21 Apr 2026 11:07:50 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>نیم‌نگاهی به کوچه‌هایی که گم شدند؛ ما در شهر زندگی می‌کنیم یا شهر در ما؟</title>
                <link>https://virgool.io/@m_36184370/%D9%86%DB%8C%D9%85-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%A9%D9%88%DA%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%DA%AF%D9%85-%D8%B4%D8%AF%D9%86%D8%AF-%D9%85%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85-%DB%8C%D8%A7-%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%A7-ee04p4gagbfr</link>
                <description>گاهی تمام شهر را می‌گردیم دنبال تکه‌ای آرامش غافل از اینکه آرامش در همین سادگی‌ها بوددر مطلب قبلی گفتم که می‌خواهم با هم نیم‌نگاهی متفاوت به دنیای اطرافمان داشته باشیم امروز می‌خواهم از جایی شروع کنم که هر روز در آن نفس می‌کشیم راه می‌رویم و بزرگ می‌شویم کوچه‌ها و خانه‌هایمان.این روزها وقتی از پنجره به بیرون نگاه می‌کنم به جای آسمان فقط سنگ و سیمان می‌بینم یادم هست قدیمها خانه‌ها نفس می‌کشیدند. حیاط داشتند باغچه داشتند و حوضی که عصرها دورش می‌نشستیم و صدای خنده‌مان تا هفت کوچه آن‌طرفتر می‌رفت آن زمان خانه فقط سقف و دیوار نبود هویت بود آرامش بود.اما حالا چه؟ ما آرام‌آرام از خانه‌هایی با پنجره‌های رو به آفتاب اسباب‌کشی کردیم به آپارتمانهایی که بیشتر شبیه جعبه‌های سنگی هستند. دیوارهای بلند و آسانسورهای سرد دلهای ما را هم از هم دور کرده است در یک ساختمان ده واحدی زندگی می‌کنیم اما گاهی حتی نام همسایه بغل‌دستیمان را هم نمی‌دانیم.سوال اینجاست در این مسابقه‌ ساخت‌وساز و بالا رفتن برج‌ها آرامش کجای نقشه جا ماند؟ آیا واقعاً پیشرفت یعنی اینکه حیاط و درخت را بگیریم و به جایش پارکینگ و لابی سنگی بسازیم؟ نیم‌نگاهی به دوروبرتان بیندازید شاید وقت آن رسیده که دوباره از خودمان بپرسیم ما داریم شهر را می‌سازیم یا این شهر آهنی است که دارد روح و سبک زندگی ما را تغییر می‌دهد؟</description>
                <category>نیم نگاه</category>
                <author>نیم نگاه</author>
                <pubDate>Sun, 19 Apr 2026 22:50:28 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>چرا نیم نگاه</title>
                <link>https://virgool.io/@m_36184370/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D9%86%DB%8C%D9%85-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-jsgn1w4knhn1</link>
                <description>سلام شاید بپرسید چرا نام این صفحه را نیم‌نگاه گذاشتم؟ در روزگاری که همه ادعای دیدن تمام حقیقت را دارند و با نگاه‌های سنگین و قضاوت‌های تند به مسائل می‌نگرند من ترجیح دادم با یک نیم‌نگاه شروع کنم. نگاهی از سر تأمل کمی مکث و شاید کمی هم تردید برای رسیدن به یقین.من قاسمی سوچلمائی هستم. کسی که معتقد است کلمات امانتهای بزرگی در دستان ما هستند اینجا برای من صرفاً یک صفحه در فضای مجازی نیست اینجا خلوت‌گاهی است برای به اشتراک گذاشتن دغدغه‌هایی که شاید در شلوغی خبرها و هیاهوی روزمره فرصت دیده شدن پیدا نمی‌کنند.در نیم‌نگاه قرار است درباره چیزهایی بنویسم که ذهن را قلقلک می‌دهند قصدم نه قضاوت مطلق است و نه نسخه‌پیچی بلکه تنها می‌خواهم دریچه‌ای کوچک باز کنم تا با هم به تماشای دنیای پیرامونمان بنشینیم.خوشحالم که در این مسیر همراه نیم‌نگاه من هستید.خوشحالم که در این مسیر</description>
                <category>نیم نگاه</category>
                <author>نیم نگاه</author>
                <pubDate>Sun, 19 Apr 2026 15:01:56 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>