<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های nima</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@m_39223130</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-07 19:37:05</pubDate>
        <image>
            <url>https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg</url>
            <title>nima</title>
            <link>https://virgool.io/@m_39223130</link>
        </image>

                    <item>
                <title>تلاش کنم یا زیر سایه ای بشینم از منظره لذت ببرم؟</title>
                <link>https://virgool.io/@m_39223130/%D8%AA%D9%84%D8%A7%D8%B4-%DA%A9%D9%86%D9%85-%DB%8C%D8%A7-%D8%B2%DB%8C%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B4%DB%8C%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D9%86%D8%B8%D8%B1%D9%87-%D9%84%D8%B0%D8%AA-%D8%A8%D8%A8%D8%B1%D9%85-ds56jwfw1in2</link>
                <description>توی روزگاری داریم زندگی می‌کنیم که همگی درگیر مشکلات اساسی در زندگیمون هستیم. مشکلات کاری، مشکلات درسی، اجتماعی، خانوادگی و… . من هم درگیر این مشکلات بودم و هستم؛ اما الان می‌خوام از تجربیات خودم برای عبور از این معضلات برای شما کمی صحبت کنم. توی مسیر سخت و طاقت‌فرسای زندگی، من به شدت درگیر موضوعاتی هستم که شاید خیلی کارها برای برطرف شدن این مشکلات انجام دادم و به قول معروف دست به هر رسمانی که می‌شده انداختم تا کمی فقط مقدار کمی حالم بهتر بشه و بتونم خودم رو از این مسیر نجات بدم. از تراپی رفتن، تا قرص خوردن و کتاب‌های روانشناسی خوندن و فلسفه و منطق و غیره. توی این مسیر با طرز فکری آشنا شدم به اسم “رواقی”. رواقی‌ها افرادی هستند که اعتقاد دارند زندگی آنقدرها که ما فکر می‌کنیم سخت نیست و می‌شود راحت‌تر زندگی را گذراند. شعار معروف این گروه این است که می‌گویند: “زندگی شستن یک فنجان است.” خب تا به اینجا که هیچ اشکالی در این موضوع دیده نمی‌شود و تازه بسیار خوب هم هست. اما ایراد و اشکال از آن جایی شروع می‌شود که این گروه ادعا می‌کند که خیلی نیاز به تلاش کردن برای ادامه زندگی نیست و باید به قولی در سایه‌ای نشست و اجازه داد که زندگی خودش بگذرد! خب این مانع از تلاش و کوشش می‌شود. خب من همونطور که گفتم خیلی کوشا بودم برای اینکه خودم رو از وضعیت زندگی خارج کنم. پس با یه طرز فکر جدید آشنا شدم به اسم “اگزیستانسیالیسم”. ایده اصلی این طرز فکر می‌گوید که: “زندگی هرچقدر سخت، اما ارزش پاشدن و ادامه دادن را دارد.” چقدر من از این طرز فکر لذت می‌برم! چقدر زیبا می‌گوید. واقعا زندگی ارزش زندگی کردن را دارد؛ واقعا ارزشش را دارد که بلند شد و به مسیر ادامه داد. پس بیایید باهم مقداری بیشتر در این موضوع عمیق بشیم. زندگی خوب یا بد، هرچقدر زشت یا زیبا، موهبتی است که در اختیار ما قرار داده شده است. پس بهتر است که در این زندگی قدر این موهبت را بیشتر بدانیم، با چالش‌ها رو به رو شویم و به سمت درهای زیادی که به روی ما در طول زندگی باز می‌شود حرکت کنیم و بریم و ببینیم و کشف کنیم که در پشت این درها چه چیزی وجود دارد؟؛ می‌دونی چی می‌گم؟ یعنی برویم و تجربه کنیم… . زندگی بارها به من ثابت کرده است که زندگی پشت هر دری که دارد، سرشار از تجربیات متفاوت است. به قول یک استادی، اگر شما در دریا شیرجه بزنی یا شناگر می‌شوی، یا تجربیاتی به دست می‌آوری در ارتباط با شناگر شدن که آدم‌های بسیاری مشتاق شنیدن این تجربیات از سمت تو، تجربه‌گر هستن.</description>
                <category>nima</category>
                <author>nima</author>
                <pubDate>Tue, 10 Sep 2024 15:38:26 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>انتخاب رشته، یا علاقه؟ مسئله این است!</title>
                <link>https://virgool.io/@m_39223130/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87-%DB%8C%D8%A7-%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%82%D9%87-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-ir1vasapjvdz</link>
                <description>سلام، امیدوارم حالتون خوب باشه و مسیر و آینده درخشانی داشته باشید.میخواستم به عنوان کسی که رفته دنبال علاقه اش در ارتباط با انتخاب رشته یکمی باهاتون حرف بزنم.من نیمام و مدرس و دانشجوی فیزیک. راستش سالی که میخواستم انتخاب رشه کنم (با توجه به اینکه رتبه بدی هم نداشتم و تقریبا میتونستم رشته های خوبی رو توی دانشگاه های خوب بخونم)، خیلی مسرانه روی علاقه خودم، فیزیک وایسادم...خیلی تلاش کردن که به من بگن علوم پایه در ایران جایگاهی نداره و احتمالا از این راه به کسب درآمد نمیرسی و آینده خیلی روشنی نخواهی داشت! اما من پای علاقه ام وایسادم...الان به جرات میتونم بگم راضی ترین دانشجوی دانشکده خودمون و جزو خوشحال ترین دانشجوهای ایرانم، چون واقعا فیزیک خوندن بهم لذت میده و بهم ارزش اضافه میکنه...سخت ترین درسا برای من حکم لذت رو داره و حتی اگر 10 ساعتم پای یک مبحث بشینم اصلا خسته نمیشم و بلکه لذت میبرم و تازه شارژ هم میشم برای ادامه کار.نمیخوام بهت بگم که توام برو علوم پایه، نه اصلا! اما میخوام بهت بگم که علاقه ات رو دنبال کنی و بری سراغ چیزی که دوست داری. امروز برای انتخاب رشته رفته بودم تا با بچه ها صحبت کنم، همگی نگران آینده بودن. که این خب واقعا حقیقته و خیلی هم چیز ترسناکیه اگر از حق نگذریم!اما داستانی که اینجا وجود داره اینه که تو برای فعال بودن توی هر زمینه ای نیاز داری که علاقه‌مند به اون داستان باشی!میدونی...علاقه‌ست که باعث میشه ما حرکت کنیم، فعال باشین و به سمت مسیر های بهتری بریم...پس اولویت رو بزار روی علاقه..نمیشه گفت یه سری رشته ها بازار کار ندارند، چون به تعدادی که بیکار توی هر رشته هست، دقیقا به همون تعداد هم آدم موفق و فعال توی اون رشته وجود داره که داره از شغل و رشته و مسیرش واقعااا لذت میبره.پس به این فکر نکن که رشته ای که میخوام انتخاب کنم بازار کار نداره...در مورد مهاجرت هم باید بهت بگم که..تو سعی کن توی کارت &quot;الماس&quot; باشی...هیچکسی نمیتونه بگه الماس رو نمیخوام....امیدوارم تونسته باشم بهت کمک کنم رفیق:)از طرف دوست خوب تو...</description>
                <category>nima</category>
                <author>nima</author>
                <pubDate>Tue, 03 Sep 2024 22:19:38 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>