https://virgool.io/feed/@m_42398775 fa 2026-06-10 12:57:49 https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg https://virgool.io/@m_42398775 https://virgool.io/@m_42398775/%D8%A7%DB%8C%D9%85%D9%86%DB%8C-%D8%AD%D8%B1%DB%8C%D9%82-caucvh5kpoht کلیات ایمنی حریقآتش عبارت است از یک سری از واکنش های شیمیایی و اکسیداسیون سریع حرارت زای مواد قابل اشتعال است. تعریف دیگر آتش بدین قرار است که ترکیب سریع اکسیژن با اشیاء دارای کربن که قابل اشتعال هستند.از آتش به عنوان دشمن پنهان تعبیر شده است به گونه ای که با کوچکترین غفلت انسان از کنترل آن می تواند خسارت های جبران ناپذیری از خود به جای بگذارد. البته ذکر این نکته به جا است که طبق بررسی های به عمل آمده حداقل 75 درصد از آتش سوزی ها قابل پیشگیری می باشد . بر طبق آمار بدست آمده به خاطر بوجود آمدن آتش سوزی های بزرگ خسارت های مالی و بخصوص جانی که به هیچ عنوان قابل جبران نمی باشند بر انسان ها تحمیل شده است و به همین علت شایسته است افراد و کارشناسان مهندسی حریق در هر محیطی که احتمال حریق در آن جا وجود دارد از تمامی امکانات، ایمنی آتش و تجهیزات مدرن موجود، استفاده ی بهینه به عمل آورند تا از بروز فاجعه های اقتصادی و اجتماعی و انسانی جلو گیری به عمل آید.ایمنی حریقحریق چیست؟ حریق یا آتش نتیجه یک فعل و انفعال و عمل شیمیایی است که از ترکیب اکسیژن، حرارت و مواد سوختنی به وجود می آید.احتراق چیست؟ احتراق عبارت است از یک فعل و انفعالات شیمیایی که تولید نور و حرارت می نماید. اگر احتراق به همراه گرما و روشنایی قابل احساس باشد آن را آتشی می گویند. اگر درجه حرارت جسم از درجه حرارت اطراف بیشتر باشد.علل بوجود آمدن حریق: علل ناشی از رخداد حریق به 2 نوع تقسیم می شود:علل طبیعی: حوادثی که دست بشر از رخداد آن کوتاه است مثل زلزله, طوفان, رعدوبرقعلل غیرطبیعی: حوادثی که بشر به نوعی در به وجود آمدن آن دخالت دارد که خود به 2 دسته تقسیم می شود:علل غیرطبیعی غیرعمدی: که بر اثر عدم آگاهی از مواد ایمنی و عدم رعایت موارد ایمنی به وجود می آید.علل غیرطبیعی عمدی: بر اثر کینه توزی، اختلاس، اخاذی از شرکت بیمه: سرپوش بر سرقت و … به وجود می آید.تفاوت انفجار و اشتعالانفجار عبارت است از آزاد شدن انرژی با سرعت زیاد که نتیجه اکسیداسیون سریع است.تفاوت احتراق و انفجار به  خاطر میزان انرژی حاصله نیست بلکه مربوط به سرعت تولید انرژی است، بین میزان مصرف اکسیژن برای تولید انرژی حرارتی در سوختها تفاوت قابل ملاحظه ای وجود ندارد و معمولا به ازای هر لیتر اکسیژن مصرفی برای سوختن 47/4 کیلو کالری انرژی تولید می گردد.پیشگیری و کنترل حریق از آن جا مهم است که آتش سوزی دارای نتایجی ناخوشایند برای جامعه است مانند:تلفات انسانی: افرادی عادی یا افراد آتشی نشان. افراد عادی زیر 7 سال و بالای 60 سال دارای تلفات بیشتری می باشند. مهمترین علت و عامل ایجاد تلفات انسانی استنشاق دود و گازهای سمی متصاعد شده از اشیاء سوخته یا در حال سوختن است مثل گازهای HCN، SH2، SO2، CO و … که بر اثر سوختن ناقص اشیاء به وجود می آیند.دومین عامل تلفات انسانی حرارت است که باعث سوختن دستگاه تنفسی می شود.سوختگی: دارای درجه 1 و 2 و 3 می باشد.درجه 1: باعث سوختن بافت های سطحی پوست می شود.درجه 2: زیر پوست را می سوزاند.درجه 3: باعث سوختن دستگاه ها و اندام های داخلی بدن نیز می شود که اکثراً باعث مرگ می شود.حریق باعث پیامدهای دیگری نظیر سوختن دستگاه ها، از بین رفتن دارایی و اموال و … می شود. آسیب ها و صدمات ناشی از حریق بسیار طولانی تر از آسیب های ناشی از کار (حادثه در کار) می باشد. در آتش سوزی: هزینة درمان بالاست: هزینة تعمیرات و خرید مجدد دستگاه ها و وسایل بالاست. مشکلات روانی و جسمانی و در بعضی موارد خودکشی نیز صورت می گیرد.مثلث حریق: 3 عامل حرارت (Heat): اکسیژن (oxygene) و مواد قابل احتراق (ماده سوختنی) با یکدیگر تشکیل یک مثلث می دهند که باعث به وجود آمدن حریق می شود. البته برای حریق یک ضلع چهارم به نام واکنش های زنجیره ای نیز اضافه نموده اند.درجات خطر مواد :درجه بندی مواد از نظر اشتعال :0- اتش نمی گیرد1- نیاز به حرارت قابل توجه دارد تا آتش بگیرد2- نیاز به حرارت مختصری دارد تا آتش بگیرد3- احتمالا در شرایط معمولی نیز آتش می گیرد4- مایعات با قابلیت اشتعال بالا یا گازهای مایع شده که به سرعت اتش می گیرندانتقال و انفجار حریقگسترش حریق می تواند به طروق مختلف انجام گیرد.راههای زیر، انتشار حریق به مکانهای  مجاور و طبقات بالاتر و حتی پایین تر را امکان پذیر می نماید.الف- هدایت (از مواد ملتهب و داغ)ب- جابجاییج- تشعشعد- شعله (تماس شعله)انواع حریق و خاموش کننده های مربوط به آن:انواع آتش سوزی هامنابع حرارت:شعله (شمع روشن، فندک ، کبریت و…) خورشید، الکتریسته ( قوس الکتریکی، رعد و برق و الکتریسته ساکن و…) ترکیبات شیمیایی (ناشی از حل شدن مثل ریختن اسید سولفوریک در آب : ناشی از اکسید شدن: ناشی از تجزیه شدن)منابع مواد سوختنی و قابل اشتعال:جامدات مثل چوب و کاغذ، پلاستیک ، پنبه، واکس و… کلیه موادی که از خود خاکستر به جای می گذارند جامدات حجیم ، جامدات ذره و گرد و غبارمایعات: مثل مایعات نفتی و مایعات قابل احتراق و قابل اشتعال (combostible  flammable)گازها: مثل هیدروژن، استیلن و گازهای طبییعیحریق نوع A: مربوط به جامدات است مثل چوب: کاغذ، پلاستیک و… و فراورده ها و موادی که بعد از سوختن خاکستر به جا می گذارند و با مثلث سبز رنگ نشان می دهند. این نوع حریق را می توان با روشهای سرد کردن و خنک کردن و پوشاندن مهار نمود. آب و خاموش کننده کف برای این نوع حریق مفید است.حریق نوع B: مربوط به مایعات قابل اشتعال است مثل بنزین که مایع سریع الاشتعال و نفت که مایع کند اشتعال است با مربع قرمز رنگ نشان می دهند و برای اطفاء این نوع حریق از کف استفاده می کنند که به 2 دسته کف مکانیکی و کف شیمیایی تقسیم می شود کف باعث خفه کردن ، سد کردن و سرد کردن و جداسازی می شود.حریق نوع C: مربوط به آتش های ناشی از جریان الکتریسته است مثل مدارهای الکتریکی ناقص، اضافه بار، اتصال کوتاه و… که با دایره آبی نشان می دهند و جهت اطفای این نوع حریق ها از خاموشی کننده های CO2 (گاز کربنیک) استفاده می کنند و با رقیق کردن اکسیژن و سرد کردن باعث مهار آتش و کنترل حریق می شود. CO2 از هوا سنگین تر است لذا به خوبی روی سطح آتش را می گیرد و پراکنده نمی شود.حریق نوع D: مربوط به سوختن فلزات قابل اشتعال بوده مثل سدیم، منیزیم، آلومینیم که با ستاره زرد رنگ نشان می دهند بهترین ماده اطفای این حریق ماسه خنک دانه ریز و پودر خشک مخصوص فلزات است این فلزات با آب واکنش داده و قابلیت انفجار دارند. کف و CO2 نیز وسیله اطفای مناسبی برای این نوع حریق نیست.نکته ی قابل توجهی باید به ان دقت داشت این است در اتش سوزی های گازی (کپسول های گازی )  ما اول شروع به خنک کردن مخزن م پردازیم و بعد سعی به بستن شیر منبع می کنیم.اطفاء حریقاصولا اگر بتوان یکی از اضلاع هرم حریق (حرارت، اکسیژن، مواد سوختنی یا واکنش های زنجیره ای) را کنترل و محدود نموده یا قطع کرد،حریق مهار می شود.اگر چه واکنش های نجیره ای بروز حریق است ولی در درجه اول اهمیت نیست.حرارت: از طریق سردکردن و پایین آوردن درجه حرارت: مثل استفاده از آب و کفحذف اکسیژن: از طریق استفاده از گازها و مواد غیراشتعال و سنگین تر از هوا, پودر گاز, co2 و آبحذف مواد سوختنی: از طریق جداسازی یا قطع شیر اصلیروش های عمومی اطفاء حریق:ایمنی حریقسرد کردنخفه کردنسد کردن یا حذف ماده سوختنیکنترل واکنش های زنجیره ایمواد خاموش کننده ی آتش:موادی که به عنوان ماده ی خاموش کننده به کار می روند در چهار دسته قرار می گیرند. به دلیل لزوم سرعت عمل و افزایش پوشش خاموش کننده ها می توان از دو یا چند عنصر خاموش کننده به طور همز مان استفاده نمود . طبعا هر کدام از مواد یاد شده در اطفاء انواع حریق ها دارای مزایا و معایبی می باشند . این مواد شامل گروه هایی زیر است.الف- مواد سرد کننده که شامل CO2 و آب است .ب- مواد خفه کننده که شامل کف و خاک وماسه وco2  است .ج- مواد رقیق کننده ی هوا که شامل N2 و CO2 است .د- مواد محدود کننده واکنش های زنجیره ای شیمیایی که شامل هالوژن و پودری های مخصوص است.تجهیزات خاموش کننده:الف- تجهیزات متحرکب- تجهیزات ثابتالف- تجهیزات متحرک:وسایل ساده مانند سطل شن، پتوی خیس و پتوی نسوز آتش نشانی .خاموش کننده های دستی با حداکثر 14 کیلوگرم یا 14 لیتر خاموش کننده در انواع  مختلفخاموش کننده های چرخ دار (تا ظرفیت 90 کیلو گرم )ب- تجهیزات ثابت:جعبه اطفاء حریق (شیلنگ آتش نشانی با آب تحت فشار )شبکه ثابت خاموش کننده مبتنی بر اب (شبکه افشانه ای )، کف، co2 ، پودر و ترکیبات هالوژنهشیرهای برداشت اب آتش نشانی (ایستاده و دریجه دار )انواع خاموش کننده هاخاموش کننده های حاوی آبخاموش کننده های سود اسیدخاموش کننده های آب و گاز بالن دارخاموش کننده های اب گاز تحت فشارخاموش کننده های آیفلکسخاموش کننده های حاوی کفخاموش کننده های کف شیمیاییخاموش کننده های کف مکانیکیخاموش کننده های پودر شیمیاییخاموش کننده های پودر و گاز با فشارخاموش کننده های پودر و گاز بالن دارروش های کنترل حریق:سیستم های دستی: استفاده از خاموش کننده های دستی قابل حمل و نقل: شیرهای آب آتشنشانی، سیستم های اعلام دستی حریق و…سیستم های اتوماتیک: آب پاشهای تر، آب پاش های نوع CO2 و…کنترل از طریق سازه ها: نظیر حفاظت اسکلت ساختمان، کنترل روزنه های افقی و عمودی در ساختمان: دریچه های کنترل حرارت و دود در ساختمان و…کنترل از طریق کند کردن پروسه احتراق: نظیر اندازه و شکل اتاقها و کنترل دود و منابع هوا و اکسیژن و هم چنین انجام حفاظتهای حرارتی ساختمان (کف، دیوار وسقف و..)انواع کاشف های حرارتی اتوماتیک حریقالف-  کاشف های حرارتیب- کاشف های دودی (ذرات)ج- کاشف های شعله اید- کاشف های گازیاببرگرفته از ایمنی حریق Hse-Engineer Hse-Engineer Sat, 11 Dec 2021 18:35:42 +0330 https://virgool.io/@m_42398775/%D9%86%DA%A9%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D9%85%D9%86%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B3%D9%88%D9%84%D9%81%D9%88%D8%B1%DB%8C%DA%A9-loi8lkwmtkyq اسید سولفوریک در قرن نهم توسط شیمیدان ایرانی به نام زکریای رازی کشف شد. اسید سولفوریک نوعی اسید معدنی بسیار قوی است. این اسید با هر درصدی در آب حل می شود. اسید سولفوریک در گذشته به نام جوهر گوگرد معروف بوده است. رعایت تمام نکات ایمنی کار با اسید سولفوریک به هنگام مواجهه با آن امری ضروی می باشد.اسید سولفوریک از اکسایش دی اکسید گوگرد در اتاق های سربی طبق روش خاصی تهیه می شود.این اسید جزء مواد شیمیایی پرمصرف به شمار می رود. این ماده در واکنش های شیمیایی و فرآیندهای تولید سایر ترکیبات، کاربرد فراوانی دارد. عمده ترین استفاده آن در کارخانه های تولید کود شیمیایی، استخراج فلزات، سنتزهای شیمیایی، تصفیه پساب ها و پالایشگاه های نفت (تصفیه مواد نفتی) است.خواص فیزیکی و شیمیایی اسید سولفوریکمایعی شفاف، روغنی، بدون بو و بدون رنگ یا قهوه ای تیره که بستگی به درجه خلوص آن دارد، از جمله ویژگی های فیزیکی اسید سولفوریک محسوب می شود.نام دیگر این ماده اسید باتری یا اسید الکترولیت است.ثبت اسید سولفوریک در لیست مواد خطرناکاز آنجا که اسید سولفوریک توسط OSHA ثبت شده و در لیست EPA و AGGIH قرار دارد، در فهرست موادی که از نظر سلامت و جسمانی دارای خطرات خاص هستند هم قرار گرفته است.استاندارد بهداشتی تماس مجازحداکثر تراکم مجاز اسید سولفوریک برای 8 ساعت کار از طرف AGGIH معادل 0/2 میلی گرم در متر مکعب هوا تعیین شده است.خطرات بهداشتی واثرات سوء بر سلامتی انسانراه های ورودگوارشتماس چشمی استنشاقتماس پوستیعوارض حادعوارض جانبی زیر(عوارض کوتاه مدت) بلافاصله و یا پس از مدت اندکی تماس با اسید سولفوریک ممکن است بر روی سلامتی فرد نمایان شود.تماس تنفسی:تماس با 5mg/3m آن باعث التهاب مخاط گلو و بینی، سردرد، عطسه، کاهش میزان تنفس یا ادم ریوی می شود. استنشاق اسید سولفوریک می تواند باعث تحریک مخاط بینی و حلق شود، همچنین می تواند از طریق تحریک ریه ها بروز سرفه و یا تنگی نفس را در پی داشته باشد. در سطوح بالاتر در معرض بودن با این ماده می تواند باعث آب آوردن ریه ها (ادم ریوی) شود که یک حالت اورژانس پزشکی است و با تنگی نفس شدید همراه است.نشانه های ثانویه بیماری شامل: آب آوردن ریه ها (ادم ریوی)، تنگی تنفس شدید، سیانوز، کاهش غیر طبیعی فشار خون، برونشیت یا آمفیزم می باشد. رعایت تمام نکات ایمنی کار با اسید سولفوریک می تواند فرد را در برابر این آسیب ها محافظت نماید.تماس پوستی:تماس های مزمن و حاد ممکن است باعث التهاب شدید، آسیب، سوختگی، درماتیت و تاول شوند.تماس چشمی:تماس مستقیم با بخارات آن باعث آسیب های شدید چشمی و کوری می شود.تماس با بخارات آن باعث ورم ملتهمه ( کنژونکتیویت )، التهاب و تحریک و اشک ریزش می شود.تماس گوارشی:تماس گوارشی حاد با اسید سولفوریک باعث سوختگی شدید دهان و مری شده و آسیب های شکمی همراه بااستفراغ و اسهال خونی درپی دارد. در اثر تورم گلو می تواند باعث خفگی شود. غلظت های بالای اسید بلعیده شده، می تواند باعث سوراخ شدن مری و معده گردد.عوارض مزمنپس از مواجهه با اسید سولفوریک ممکن است عوارض مزمن (طولانی مدت) زیر بر روی فرد ایجاد شود و این عوارض حتی ممکن است برای ماه ها و یا سال ها پایدار باقی بماند. اسید سولفوریک می تواند باعث تحریک ریه ها شود. تماس مکرر با این ماده ممکن است به بروز برونشیت منجر شود که برای بیمار سرفه، خلط و یا تنگی نفس به همراه دارد.تماس مداوم با اسید سولفوریک در صورت عدم رعایت نکات ایمنی کار با اسید سولفوریک، می تواند باعث آسیب پایدار و برگشت ناپذیر ریه ها، آسیب به دندان ها و تحریک معده شود.خطر سرطان زاییمواجه شغلی با آن دسته از مواد اسیدی غیرآلی که حاوی اسید سولفوریک هستند، برای انسان سرطان زا محسوب می شود. بسیاری از دانشمندان بر این باورند، که هیچ مقدار خاصی را به عنوان حد مجاز و بی خطر از مواجهه با یک ماده سرطان زا نمی توان تعریف کرد.اطفاء حریقبرای خاموش کردن آتش از مواد شیمیایی خشک استفاده کنید.جهت اطفاء حریق هرگز از آب استفاده نکنید، چرا که با اسید ترکیب شده و باعث تغلیظ آن می شود که مخلوط حاصل به شدت واکنش پذیر بوده و بخار اسید سولفوریک و حرارت تولید می کند.اطلاعات واکنش زاییمواد ناسازگار با آن شامل: اکثر فلزات، اکسید فلزات، قلیاها، الکل ها، اکسید کننده های قوی و اسیدها هستند. اسید سولفوریک، حلال اکثر فلزات بوده و به شدت خورنده است.در شرایط جوی گرم ممکن است اسید، فیوم ها و ذرات التهاب زا و اکسیدهای سمی سولفور در هوا آزاد شوند.در کل، اسید سولفوریک ماده ای پایدار است و هیچ گونه پلیمریزاسیون خطرناکی ندارد.اسید سولفوریک باعث اکسیداسیون، دهیدروژنه شدن و سولفوناسیون ترکیبات آلی می شود.جهت رقیق ساختن اسید سولفوریک هرگز آب به اسید اضافه نکنید، چراکه باعث پاشش و جوشش اسید می شود. همیشه باید اسید را اندک اندک به آب اضافه کرد.نگهداری و حمل و نقل اسیدروش انبار کردن: اسید سولفوریک باید در محل تمیز و با کف ضد اسید و با زه کشی خوب و تهویه مناسب انبار شود. از نور مستقیم خورشید دور نگه داشته شود. از مواد آلی، پودر فلزات، کرومات ها، کلرات ها، نیترات ها، اکسیدگراها و... دور نگه داشته شود.سوداش، ماسه و آهک برای شرایط اضطراری باید در محل موجود باشد.کنترل مهندسی: این ماده برای اکثر فلزات بسیار خورنده است. ظروف ممکن است گاز هیدروژن داشته باشد، بنابراین آن ها را با احتیاط بازکنید. از ابزارهای بدون روغن، تمیز و وسایل برقی ضد انفجار جهت بازکردن ظروف استفاده کنید. هیچوقت آب را به اسید اضافه نکنید.اطلاعات مخصوص حمل و نقل: برای حمل و نقل باید برچسب ماده خورنده و با احتیاط حمل و نقل شود، نصب گردد. حمل آن باید با رعایت نکات ایمنی کار با اسید سولفوریک صورت گیرد. حمل ونقل اسید سولفوریک باید در مخازن فولادی انجام گیرد و تانکرهای حمل اسید باید مجهز به محل بارگیری (منهول) حفاظت شده مجهز به سرریز و درپوش مخصوص و مطمئن بوده و شیر فلکه تخلیه آن ها نیز مجهز به پولک کوری باشد. داخل تانکرها باید مجهز به صفحات موج گیر باشد.ظرف حاوی اسید باید در محل خشک، خنک و دور از آفتاب نگهداری شود.درب ظرف اسید پس ازهر بار استفاده باید محکم بسته شود. ظرف حاوی اسید باید از عوامل اکسایش، قلیاها، فلزات، منابع گرمایی و منابع غذایی دور نگه داشته شود. محل نگهداری اسید باید مجهز به تجهیزات آتش نشانی باشد.اقدامات اضطراری، کمک های اولیهتماس های چشمی: اگر اسید با چشم تماس یافت، باید فوراً چشم ها و زیر پلک ها را با مقادیر زیادی آب شستشو داد. شستشو باید بدون توقف، حداقل به مدت 30 دقیقه ادامه پیدا کند و طی این مدت گهگاه پلک های بالایی و پایینی بالا کشیده شوند تا آب به زیر آنها برود و هر چه سریع تر بیمار به مرکز پزشکی رسانده شود. جهت جلوگیری از آسیب دائمی به چشم، سرعت در شستشو بسیار مهم است.تماس های پوستی: در صورت ریزش اسید بر روی پوست بدن باید با حفظ خونسردی کامل در صورت جزیی بودن مقدار اسید با پنبه یا تنظیف آن را خشک کرده و سپس با مقدار زیادی آب شستشو داده و در صورت زیاد بودن اسید به سرعت لباس های آلوده را از بدن بیمار جدا کنید. فوراً منطقه تماس را با مقادیر زیادی آب و صابون بشویید و مصدوم را به سرعت به مرکز پزشکی انتقال دهید.تماس های تنفسی: فرد را از محل مواجهه دور و به هوای تازه منتقل کنید، اگر تنفس بیمار قطع شده است تنفس های مصنوعی کمکی را آغاز کنید.اگر عملکرد قلب متوقف شده است، بیمار را احیای قلبی کنید. بیمار را به سرعت به یک مرکز پزشکی انتقال دهید.تماس های گوارش: از شستشوی معده و ایجاد حالت تهوع خودداری کنید. به شخص بیهوش هرگز چیزی نخورانید و اسید را با مقدار زیادی آب یا شیر رقیق کنید. برای خنثی سازی شیر منیزیوم به وی بدهید.آزمایش های لازم:علاوه بر رعایت تمام نکات ایمنی کار با اسید سولفوریک، این آزمایش ها برای افرادی که مواجهه مکرر و یا تماس شدید با اسید سولفوریک دارند قبل از شروع به کار و نیز در فواصل زمانی منظم پس از اشتغال توصیه می شود: معاینه منظم دندان ها: بر اساس مطالعات انجام شده اسید سولفوریک به مینای دندان ها صدمه وارد می کند، انجام آزمایش عملکرد ریه ها (اسپیرومتری) و گرفتن عکس ساده از قفسه سینه.ارزیابی این بیماران باید شامل گرفتن یک شرح حال دقیق از علائم فعلی و قبلی آنها و نیز یک معاینه کامل باشد.روش جمع آوری ضایعات ناشی از نشتی و ریخت و پاشنشتی: برای نشتی های کوچک آنها را به محل از پیش تعیین شده ای ببرید. برای نشتی های بزرگ ضمن اطلاع به پرسنل ایمنی، محل را تهویه نمائید و در صورت امکان نشتی را مسدود (بلنک) کنید.جمع آوری ضایعات: مواد نشت یافته را توسط شن و ماسه ویا مواد جاذب غیر قابل احتراق جمع آوری کرده ودر ظروف مخصوص قراردهید. شستن و ریختن آن به فاضلاب ها تولید گاز قابل اشتعال و انفجار هیدروژن می کند.پیشگیری و حفاظت ویژه و نکات ایمنی کار با اسید سولفوریکوسایل حفاظت فردیعینکدستگاه تنفسی دستکشلباس حفاظتیکفش ایمنیدر کارگاه و محل کار بهترین راه ایمنی کارگران استفاده از وسایل حفاظت فردی است. کارفرما باید محیط کار را در رابطه با مواد خطرناک ایمن سازد و آموزش های لازم در مورد خطرات و نحوه کنترل عوارض مواد شیمیایی به کارکنان و کارگران داده شود.همچنین باید کارگران در مورد نحوه استفاده از وسایل حفاظت فردی توجیه شوند.حفاظت پوستی: استفاده از لباس های حفاظتی آزمایشگاه معمولی مناسب.حفاظت چشم: از تماس با چشم اجتناب شود. از عینک های حفاظتی دربرابر پاشش اسید استفاده کنید. در محیط هرگز از لنزهای چشمی استفاده نکنید.حفاظت دست ها: از دستکش های حفاظتی مقاوم در برابر اسید ها استفاده کنید.حفاظت گوارش: قبل و بعد از کار با این ماده دست هایتان رابشویید.حفاظت تنفسی: از ماسک تنفسی مناسب استفاده کنید، قابل توجه است که استفاده غلط از ماسک ها خود می تواند منجر به صدمات جبران ناپذیری شود. استفاده صحیح از این تجهیزات نیاز به آموزش صحیح دارد. استفاده از ماسک هایی که کل صورت را می پوشاند، توصیه می شود.در وسایل حفاظت فردی مورد کاربرد جنس پوشش های مورد استفاده بهتر است از PVC یا پلی ونیل کلراید باشد. توجه: در موقع کار با اسید سولفوریک باید فرد مجهز به دستکش ضد اسید، عینک حفاظ دار، چکمه پلاستیکی و لباس کار ضد اسید باشد. همچنین باید تمام اقدامات پیشگرانه و نکات ایمنی کار با اسید سولفوریک را رعایت نماید.هرگز آب را روی اسید نریزید، برای انجام عملیات رقیق سازی، بهتر است اسید را به صورت تدریجی اضافه کنید. Hse-Engineer Hse-Engineer Thu, 02 Dec 2021 15:47:25 +0330