https://virgool.io/feed/@m_43369540 کامپیوتر خوانده با یک مغز و هزار سودای اندر پی یافتن روابط میان خطوط مغز و کتاب ها fa 2026-06-17 10:16:45 https://files.virgool.io/upload/users/665125/avatar/uBosBY.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@m_43369540 https://virgool.io/@m_43369540/%D8%B2%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D9%86%D8%B4%D8%A7%D8%A1-bbpcbbpiw9yu از وقتی یادم میاد عاشق زنگ های انشاء بودم عاشق نوشتن متن های عجیب غریب واسه ی موضوعاتی که معلم میگفت. برخلاف اکثر بچه ها که فرار می کردن از انشا من زنگ تفریح بود برام و خوب از بخت بد چون تو مدارس سمپاد فقط تموم شدن کتاب های لعنتی مهمه و قطور شدن جزوه ها، خیلی روزا کلاس انشا تبدیل میشد به کلاس جزوه نوشتن و شنیدن حرف های صد من یک غاز معلم هایی که فقط سعی داشتن از بقیه ی معلم ها تو گفتن تعداد آرایه های فلان شعر کتاب فارسی عقب نمونن و خوب من که با هزار امید اومده بودم که انشا بنویسم یا انشایی که ساعت ها پاش وقت گذاشته بودم رو بخونم ...احتمالا بتونید بفهمید حالم اون موقع چه جوری بود :)........مشکل دیگه ای که همیشه داشتم این بود که نمی تونستم خوب انشاهام رو بخونم هنوزم همین طوری ام حرف زدن گاهی برام خیلی زجرآور میشه دلم میخواد بنویسم شون تا فکر کنم سر کلمه به کلمه حرف هام تا بتونم چند بار بخونمشون و این برای منی که خیلی حاضر جواب نیستم و در بساطم کلمه کم میارم عالیه . حالا برگردیم به داستان. خوب طبیعتا کسی که بلد نیست خوب بخونه، نمی تونه تو مسابقه ای که برای پیدا کردن انشاء برتر تو کلاس شکل میگیره برنده بشه و خوب کسی که بازنده ست اونم تو سن و سال نوجوونی خیلی سرخورده میشه و احتمالا بعد از چندتا تلاش ناموفق تصمیم میگیره دیگه همه رو از توفیق شنیدن انشاء ش محروم کنه. اما من خیلی بیشتر تلاش کردم سه سال متوسطه ی اول و سه سال متوسطه ی دوم و اما همچنان اوضاع همین بود :/خلاصه که گذشت و گذشت من همچنان یک نویسنده ای بودم که خیلی با نوشته های خودش حال می کرد و خوب فقط خودش بود که خیای حال می کرد و همچنان این نویسنده بلد نبود درست و حسابی متن های بی طرفدارش رو بخونه تا همکلاس هاشو مجذوب کنه و معلم ها همچنان علاقه مند به آرایه گفتن و برنده شدن تو رقابت هایی که برای‌ قطر جزوه ی برگزار می‌شد و من باخره یک جا پذیرفتم که من به اندازه ی کافی خوب نمی نویسم و تصمیم گرفتم دیگه برای کسی ننویسم .خیلی تلاش نمی کردم به کسی اثبات کنم خوب می نویسم، سعی نمی کردم مخاطبم رو قانع کنم یا اصلا دیگه برای هیچ کسی انشام رو نمیخوندماز اون ماجراها حدود هفت هشت سالی میگذره و من الان خیلی بزرگ تر شدم و خیلی چیزا رو میفهمم که اون موقع اصلا درکی ازش نداشتم.یکی از چیزایی که الان می فهمم اینه که آدم باید شجاع باشه.حتی اگر یک نفرم انشا مو دوست نداشته باشه من تلاشم رو کردم واسه اینکه حرفم رو بزنم و همچنین تلاش رو کردم که قشنگ حرفم رو بزنم و خوب این برای یک قدم جدید کافیه باید ادامه ش بدم و هر دفعه قدم ها رو قشنگ تر بردارم پس این پست هم در راستای شجاع بودنه :)الآنم ساعت هشت و چهل و هفت دقیقه ست و توی کلاس مردم تو دانشگاه نشستم چون کلاس قبلی م درحالی کنسل شد که من با کلی مکافات ساعت ۶ و چهل و شش دقیقه از خونه زدم بیرون تا به کلاس هفت و نیم برسم هر چند ساعت هشت رسیدم اما باخره من تلاشم رو کردم و حالا تصمیم گرفتم به جای اینکه خواب رو بغل کنم بشینم و متن های بی مخاطب بنویسم :')#زنگ_انشاء #سمپاد#جزوه #استعداد_درخشان#نویسندگی #معلم#داستان Mahdie golparvar Mahdie golparvar Sun, 07 Jan 2024 11:32:18 +0330 https://virgool.io/@m_43369540/%D8%A8-%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%D9%85-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-iq4ners7wfya در ابتدا برای شروع حرف هایم باید یخم باز شود باید بتوانم در این فضا کمی نفس بکشم ، گاهی آنقدر فضا برای سخن گفتن بر آدمی زاد تنگ می شود که گویی می خواهد از نگفتن حرف هایش خفه شود اما کلمات نوک زبانش می مانند و ناز و کرشمه می آیند.اول می خواستم به خدمت محترمتان برسانم که من تخصص به خصوصی در نوشتن ندارم و مطالعه ی خاصی در زمینه ی مشخصی نداشته ام که بتوانم خودم را متخصص بنامم و شاید این حرف به دردتان نخورد و گره ای از کارتان باز نکند پس اگر چنین بود هر چه زودتر نوشته هایم را فراموش کنید که این هم برای شما بسیار خوب است و هم برای من دوم اینکه من اینجا حرف هایم را احتمالا به زبان آدمی زاد نخواهم نوشت و دلیلش هم خودم هستم ( بهتر بگویم کرم از خودم است ) اینجا در پرده سخن خواهم گفت و آرام و بی صدا درگوش آنان که تاب شنیدن دارند و اهل دیوانه بودن هستند . پس اگر دنبال حرف های انگیزشی و از آسمان پرتاب شده و روان هستید وقت خودتان با من تلف نکنید دوستانم .سوم آنکه من عاشق نوشتن هستم و احتمالا خوب بدانید که چه سری خواهم برد از کسی که پای حرف هایم بنشیند و دل بدهد به حرف های صد من یک غازم و فقط کافی ست که احساس کنم باخره کسی را یافتم که می فهمد من چه میکشم و آن وقت است که احتمالا ولش نخواهم کرد و باید فرار کند ( آخر چنین کسانی سخت پیدا می شوند) . پس اگر خسته شدید و احساس کردید که دیگر خیلی دختر خاله شدم می توانید دکمه ی خداحافظی را بزنید و در این کار نیز به هیچ وجه تردید نکنید که واقعا وقت گران بها ترین دارایی ماست .و به عنوان کلام آخر اینکه اگر روزی تصمیم گرفتید همراهم باشید و گوشه ای از جهانم به تماشا بنشینید خوشحال میشوم که حرف هایتان را با من در میان بگذارید و باهم به تماشای جهان بنشینیم.متشکرم مهدیه ای که می خواهد روزی ماه را در آغوش بگیرد!! Mahdie golparvar Mahdie golparvar Mon, 13 Nov 2023 15:43:26 +0330