https://virgool.io/feed/@m_49210231 نویسنده، تولیدکنندهٔ محتوا و مدرس تندخوانی و تقویت حافظه fa 2026-06-07 14:10:19 https://files.virgool.io/upload/users/1594214/avatar/zjU5i4.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@m_49210231 https://virgool.io/@m_49210231/%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%82%D8%A8-%D8%B3%D8%B7%D9%84-%D8%A2%D8%B4%D8%BA%D8%A7%D9%84-%D8%B0%D9%87%D9%86%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D8%AF-gllbl2unhbm4 تصور کن شرایطی ناگهانی پیش بیاید که نتوانی دو هفته پایت را از خانه بیرون بگذاری و اجازه‌ٔ تنفس هوای آزاد را حتا برای یک دقیقه هم نداشته باشی.شاید با خود بگویی:عالیه! اتفاقن نیاز دارم که چند روزی برای خودم باشم تا به کارهای عقب افتاده‌م رسیدگی کنم و یکم به خودم استراحت بدم.اما یک سؤال:در آن دو هفته‌ای که در خانه‌ات محبوس هستی،‌ تکلیف زباله‌های آشپزخانه‌ات چه می‌شود؟چگونه طی ۱۴ روز زباله‌های تلنبار شده در خانه را مدیریت می‌کنی؟یک راه حل می‌تواند محدود کردن خود در استفاده نکردن از مواد غذایی‌ای باشد که شیرابه تولید می‌کند. اما آیا این بهترین روش برای رویارویی با بحرانی زباله‌زده خواهد بود؟در ابتدای تصویرسازی، این موضوعِ چندان مهمی نخواهد بود و ذهن ما همان اول سراغ این مسئله نمی‌رود.اما اگر بخواهیم تصور عمیق‌تری داشته باشیم خواهیم دید که غم فراق ماشین حمل زباله بسیار بیشتر از یک غم،‌ و در حد یک معضل اساسی است.حالا اگر این انبار زباله به جای آشپزخانه در ذهن ما باشد چه؟ بدیهی است که زیست ذهنی ما همچون زیست فیزیکی ما با تولید زباله عجین است.اصلن همین آشغال‌زایی یکی از علائم حیات ماست. به عبارتی، آشغال تولید می‌کنم پس هستم!پس با زباله‌هایی که طی هفته‌ها، ما‌ه‌ها و گاه سال‌ها در ذهنمان انباشته می‌شود چه می‌کنیم؟یکی از بهترین روش‌ها برای تخلیه‌ٔ سطل آشغال ذهنی، یادداشت‌برداری روزانه است. باید در طول روز مدام دست به قلم باشیم و زباله‌هایی که ذهنمان بی‌‌وقفه در حال تولید کردنش است را روی کاغذ بیاوریم.درست است که همیشه سرعت تخلیهٔ ذهنی‌ ما از سرعت تولیداتش چندین برابر عقب خواهد ماند؛ اما اگر خود را کنار نوشتن نگهداریم و آن را به عضوی جدایی‌ناپذیر از زندگانی خود تبدیل کنیم، می‌توانیم به رسیدن روزی امیدوار باشیم که در آن سرعت تولیدات و تخلیهٔ ذهنمان به هم نزدیک خواهد بود.روزی که می‌توانیم در یادداشت‌برداری‌های روزانه‌مان انواع چرخه‌های بازیافتی را نیز به کار ببندیم، آن روز متوجه خواهیم شد که لابه‌لای تمام خزعبلاتی که نوشته‌ایم چه سنگ‌های ارزشمند،‌ و چه دانه‌های تازه‌ای وجود دارند که منتظر صیقل خوردن و کاشته شدن توسط ما هستند.پس بیایید همین حالا با هم یک تمرین انجام دهیم. کاغذهایمان را روی میز پهن کنیم و سطل آشغال ذهنمان را روی آن چپه کنیم.می‌توانیم با طرح این سؤال‌ بیاغازیم:آشغال‌ترین افکاری که در همین لحظه مزاحم کار من می‌شوند کدام هستند؟آیا می‌توانم از آن‌ها فهرستی تهیه کنم؟پی‌نوشت: این متن برای بار اول در سایت اهل نوشتن منتشر شد. پگاه جهانگیرنژاد پگاه جهانگیرنژاد Sat, 25 Feb 2023 12:22:49 +0330 https://virgool.io/@m_49210231/%D9%86%D8%B8%D9%85-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D8%B4%DB%8C-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88-%DA%86%D9%87-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF-fhn6wiaewltr در فصل ششم کتاب آن یک چیز، به نام زندگی منظم مطالب بسیار مفید و آموزنده‌ای قرار دارد که با دانستن و عمل کردن به آن‌ها می‌توان به افزایش بهره‌وری روزهایمان امیدوار باشیم:حقیقت این است که ما بیش از نظمی که هم‌اکنون داریم، به نظم بیشتری محتاج نیستیم. فقط باید کمی بهتر آن را جهت‌دهی و مدیریت کنیم.وقتی می‌دانیم کاری باید انحام شود ولی هم‌اکنون در حال انجام نیست، اغلب می‌گوییم: «نیاز به نظم بیشتری دارم.» اما چیزی که به آن نیاز داریم، عادت به انجام آن کار است، و مقدار نظمی که نیاز داریم آنقدری است که بتواند عادت را شکل دهد.موفق شدن کمتر از آنچه فکر می‌کنید نیاز به انضباط دارد، علتش هم ساده است: موفقیت به انجام کارهای درست و انجام آن‌ها به‌درستی بستگی دارد.نکته‌ی موفقیت در این است که عادت درست را انتخاب کنید، بعد آنقدری نظم پیدا کنید تا آن عادت را در خود شکل دهید. این همه‌ی میزان نظمی است که به آن نیاز دارید. وقتی این عادت بخشی از زندگی شما شود، آدم منظمی به نظر می‌رسید. گرچه در واقع چنین نیست. شما آدمی می‌شوید که پیوسته مشغول به انجام چیزی هستید که به دردتان می‌خورد، زیرا موفق شده‌اید همواره انجامش دهید و به یک عادت تبدیلش کنید. شما آدمی می‌شوید که از نظم گزینشی استفاده کرده است تا عادت نیرومندی را در خود شکل دهد.مزیت ناشی از ایجاد عادت درست، هویداست. شما را به موفقیتی می‌رساند که دنبالش هستید. اما پاداش دیگری نیز به همراه دارد که اغلب به آن توجه نمی‌شود: زندگی شما را ساده می‌کند. زندگی شما تروتمیرتر و کمتر پیچیده می‌شود، زیرا می‌دانید چه کاری را باید درست انجام دهید و چه کارهایی لازم نیست عالی انجام شوند. قضیه این است که اگر بتوانید برای عادتی که به آن نیاز دارید نظم پیدا کنید، مجوز بی‌نظمی در سایر امور را دریافت می‌کنید. وقتی کار درست را انجام دهید، دیگر مجبور نیستید به شدت بر همه‌ی امورتان نظارت داشته باشید.با گذشت زمان، حفظ عادتی که به دنبال کسب آن هستید آسان و آسان‌تر می‌شود. حفظ یک عادت نسبت به شروع آن به انرژی و تلاش خیلی کمتری نیاز دارد. شکل‌گیری عادت دارای اثر هاله‌مانندی است. در تحقیقات افرادی که توانستند یک عادت مثبت را در خود شکل دهند، همیشه مهم‌ترین کارشان را انجام می‌دهند،‌ در نتیجه، همه‌ی چیزهای دیگر برایشان آسان‌تر می‌شود.اگر انسان را همان کاری که همیشه می‌کند، شکل می‌دهد، پس موفقیت کاری نیست که به آن دست می‌زند،‌ بلکه عادتی است که در زندگی‌اش تعبیه می‌کند. لازم نیست به دنبال موفقیت بروید. از قدرت نظم گزینشی استفاده کنید و عادت صحیح را در خود شکل دهید، آنگاه می‌بینید که دستاوردهای فوق‌العاده‌ای به سراغ شما می‌آیند.پس به‌طور خلاصه این سه ایده‌ی بزرگ را بردارید و گام‌های عملی مربوط به رسیدن به هر یک را قدم به قدم بردارید:۱-آدم منظمی نباشید. آدمی باشید که عادات نیرومندی دارد و از نظم گزینشی برای ایجاد آن عادات استفاده می‌کند.۲-هربار یک عادت را در خود شکل دهید. موفقیت در کارها یکی پس از دیگری ممکن می‌شود، نه همزمان. هیچکس آنقدر منظم نیست که بتواند هر بار، بیش از یک عادت جدید و نیرومند را در خود شکل دهد. آدم‌های فوق‌العاده موفق آدم‌های فوق‌العاده‌ای نیستند، بلکه کسانی‌اند که از نظم گزینشی برای ایجاد چند عادت معدود ولی مهم بهره گرفته‌اند. در گذر زمان، هر بار یک عادت را شکل دهید.۳-به هر عادت، مدت زمان لازم را اختصاص دهید. آنقدر نظم داشته باشید که عادت شکل بگیرد و تبدیل به روند زندگی شود. به‌طور میانگین ۶۶ روز طول می‌کشد تا عادتی شکل بگیرد. وقتی عادتی را خوب تثبیت کردید، می‌توانید همان عادت را پرورش دهید یا اینگه اگر لازم دانستید، عادت دیگری در خود بپرورید. پگاه جهانگیرنژاد پگاه جهانگیرنژاد Tue, 03 May 2022 22:39:19 +0430 https://virgool.io/@m_49210231/%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%AA%D8%B1%D8%B3%D9%88%D9%86-cprirzaxdaw3 تا به حال به چندین سخنرانی از جردن پیترسون نویسنده، منتقد فرهنگی، و استاد روانشناسی گوش داده‌ام. تا اینکه تصمیم گرفتم آموزه‌های ارزشمندی که از او گرفته‌ام را با دوستان دیگرم به اشتراک بگذارم.این مطلب متن دوتا از سخنرانی‌های جردن پیترسون است.(در برخی از جملات برداشت شخصی خودم هم به آن اضافه شده):نوشتن را یاد بگیرید. چون نوشتن، شکل رسمی فکر کردن است. برای نوشتن اول از همه باید مسئله‌ای داشته باشید. برای چه باید بنویسیم اگر مشکلی نداشته باشیم؟برای نوشتن یک مقاله اول از همه، یک مشکل که می‌خواهی در مورد آن بنویسی را انتخاب کن. اگر مشکلی را انتخاب نکنی از اول کار نوشتن را اشتباه شروع خواهی کرد. این به تو بستگی دارد که چگونه با مسائل(و به قدری) کار کنی تا بتوانی چیزی را پیدا کنی که درگیرت می‌کند. تا وقتی که احساس نیازی در باب تحقیق کردن برای دانستن اطلاعات بیشتر در مورد آن مشکل در تو شکل نگرفته، باید با مسائل کار کنی.پس نیاز به یک مشکل داری و کاری که باید بعد از آن انجام بدهی این است که حرفی برای گفتن راجب آن مشکل داشته باشی. باید حرفی برای گفتن راجب آن مشکل داشته باشی.پس باید بخوانی و برای رسیدن به این مرحله مطالعات بسیار زیادی داشته باشی. هر چقدر که می‌توانی بخوان و اطلاعات بیشتری جمع کن. به هر آن چیزی که دستت به آن می‌رسد و به هر نوعی به آن مشکل رسیدگی می‌کند، چنگ بینداز و بخوان.حالا تو چندتا چیز می‌دانی، یا به طور موقت می‌دانی، و یا حداقل به آن‌ها دسترسی داری. بعد از این باید شروع کنی به مرتب کردن افکارت. با نوشتن.در اینجا نیاز است چیزهایی که یاد گرفته‌ای را خلاصه کنی. در این مرحله احتیاج داری که تناقضات بین چیزهایی که یاد گرفته‌ای را برطرف کنی. در واقع باید به یک ارتباط منطقی بین موضوعات مختلف برسی و با ظرافت تمام در کنار هم تنظیمشان کنی.باید از کلمات درستی استفاده کنی و این جملات را داخل پاراگراف‌هایی مناسب تنظیم کنی، و پاراگراف‌ها را به ترتیبی مناسب، پست سر هم قرار دهی تا متنی منسجم و با استدلالی یکپارچه شکل بگیرد.یادت باشد که داری به طور همزمان کار دیگری هم انجام می‌دهی:تو داری شخصیت خودت را در انتزاعی‌ترین حالت سازمان‌دهی با خودت ادغام می‌کنی(؟)، و داری ابزارت را تیز می‌کنی و روی خودت کار می‌کنی، چون داری یاد می‌گیری که چگونه فکر کنی. این کار را با نوشتن انجام می‌دهی.پس مسائل سختی را انتخاب کن و یاد بگیر در موردشان بنویسی.با احتیاط بسیار زیاد، و به کلماتی که انتخاب می‌کنی توجه کن. کلمات درست را انتخاب کن و آن‌ها را در عبارات مناسب قرار بده.جملاتت را سرراست بنویس و سعی کن در طی سال‌ها، کلماتت را تقویت کنی. کلمات تو، قوی‌ترین دارایی تو هستند، در برابر سایر چیزها.اگر نویسنده‌ی تأثیرگذاری باشی، و سخنران خوبی باشی، و خوب ارتباط برقرار کنی، تمام اختیارات و شایستگی‌های لازم را خواهی داشت.پس در مورد موضوعاتی که برایت مهم می‌شوند بنویس و ببین آیا می‌توانی چیزی که به حقیقت داشتنش باور داری را کشف کنی؟(ببین می‌توانی اول از همه روحت و نیاز مبرمی که به شفافیت هر چه بیشتر موضوع دارد اقناع کنی؟)انجام چنین کاری بنیان تو را می‌سازد و به طرز غیرقابل باوری کاربردی‌ست. موفق‌ترین افراد کسانی هستند که به طرز غیرقابل باوری در بیان کردن ماهر هستند.اینکه کجا را نشانه می‌گیری و کدام مخاطب را انتخاب می‌کنی، اینکه چه استراتژی‌ای می‌چینی، اینکه چگونه مذاکرات با افراد را پیش خواهی برد، و اینکه چطور می‌توانی آنها را متقاعد و جذب کنی، همه باعث می‌شوند که به سمت جلو حرکت کنی. به سمت‌وسویی که آنچنان بنیانی برای خودت بسازی که مستحکم‌ترین جایگاه برای ایستادن بر روی آن و ابراز وجودی‌ات باشد.پس کلماتت را پیدا کن. این کار تو را غیر قابل توقف می‌کند، و به ماهرترین جانور در بیان تبدیل شو. بعد از این مرگبار خواهی بود. پیدا کردن کلماتت را جدی بگیر و یاد بگیر صدای واقعی خودت را پیدا کنی.به همین خاطر دانشجو شدی، و برای همین در حال یادگیری در دانشگاه هستی. یادت باشد هر بار که خودت را از این مسیر رشد و یادگیری دور می‌کنی و از مسیری که به صلاح توست منحرف می‌شوی، دست به خودتخریبی زده‌ای. با تیشه به جان ریشه‌های خودت افتاده‌ای و نه به صورت جزئی و آرام، چون وقتی مسائل و مشکلاتت را در ساختاری که خودت دوست داری تنظیم می‌کنی، آن ساختار تبدیل به بخشی دائمی از شخصیت شما می‌شود و آن را با خود حمل می‌کنی، و آن تبدیل می‌شود به لنز عینکی که دنیا را از پشت آن می‌نگری، و اعمال تو اینگونه جهت می‌گیرند.پس کلماتت را دست‌نخورده و پاک نگه دار و نگذار مصلحت‌ها، تمایلات و منافع دیگران آن‌ها را تحت تأثیرقرار داده و تغییرشان دهند.(و آلوده‌شان کنند.)و موظفانه روی خودتان کار کنید تا به بالاترین حد مهارت در بیان خودتان برسید. برای همین لازم است که هر روزتان را با اختصاص دادن چندین ساعت به خواندن و نوشتن سپری کنید.مطمئن باشید که هیچ چیز بیشتر از بیان کردن خودتان همزمان، کاربردی و شرافتمندانه نیست.مهم نیست که به کجا می‌روی، همین که نوشتن، فکر کردن و صحبت کردن درست را بلد باشی، به درست‌ترین راهی که مناسب توست دست خواهی یافت و در آن قدم خواهی گذاشت. جوری که برای همه مثبت است و خیرش زندگی همه‌ی افرادی که به نوعی با تو در ارتباط هستند(و نیز افرادی که با آن‌ها ارتباطی ملموس نداری) را پر می‌کند. پگاه جهانگیرنژاد پگاه جهانگیرنژاد Thu, 14 Apr 2022 19:57:13 +0430