https://virgool.io/feed/@m_52602861 از داستان های آدمها یاد میگیرم و براساس این آموخته ها، سعی میکنم همان چیزی را برایشان بسازم که به آن نیاز دارند fa 2026-06-08 01:00:25 https://files.virgool.io/upload/users/367514/avatar/UC2mfn.jpeg?height=120&width=120 https://virgool.io/@m_52602861 https://virgool.io/@m_52602861/%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%A2%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%DA%A9%D9%87-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%82%D8%B5%DB%8C-aucavekuo2hx تمام مدتی که رقصش را در زمین بازی نگاه میکردم و حرفهایش را میشندیم، در ذهنم تحسینش میکردم. راستش پیش از این نمشناختمش ، فقط چند باری اسمش را شنیده بودم، اما از تماشای مستند " آخرین رقص" چیزاهایی آموختم که دوست داشتم آنها را بنویسم تا شاید بعدترها در میدان بازی، به دردم بخورند!برداشت اول: معجزه ای در کار نیست !چیزی در زندگی پر از عجله امروزمان که تمایل دارم آن را زندگی "فست‌فودی" بنامم، وجود دارد. بیماری مهلکی به نام "رسیدن بدون تلاش" با از آن بدتر "خواستن بدون اقدام" و نادیده گرفتن بخش پنهان در آب "کوه یخ" افراد موفق!در جایی مطلبی منتسب به مایکل جردن با این محتوا خواندم: " من در زندگی به این خاطر موفق شدم که دائما شکست خوردم! من تا به حال بیش از ۹۰۰۰ پرتاب را خراب کردم، حدود ۳۰۰ بازی را باختم و ۲۶ ضربه‌ سرنوشت‌ ساز بازی‌ها را از دست دادم!". چیزی که بین او و هزاران نفر از ما تمایز ایجاد میکند تعهد به تلاش مداوم و پایبند بودن به هدف است. او پیش از تبدیل شدن به "مایکل جردن" اسطوره بسکتبال، بازیکنی بوده پر ازشکست و خطا. شروع کردن و قدم در راه گذاشتن و متعهد بودن، معجزه بی چون و چرای انسانهای موفق است.برداشت دوم:هنر مربیفیل جکسون در کتاب یازده حلقه می‌نویسد: نمی‌توانم تظاهر کنم که در تئوری رهبری خبره هستم. اما آن‌چه می‌دانم، این است که هنر تبدیل گروهی از افراد جوان و بلند‌پرواز، به یک تیم قهرمان و یکپارچه، یک فرایند مکانیزه نیست. یک پازل رازآلود است که نه‌تنها نیازمند دانش عمیق درباره‌ی قوانین کهنه‌ی بازی است، بلکه به قلبی باز، ذهنی آرام و کنکاشی عمیق در انواع روحیات و خلقیات بشر نیاز دارد.. تاثیر مربی‌گری و شخصیت و جهان بینی فیل جکسون، بر پیروزی و موفقیت مایکل جردن و تیمش یکی از نقاط پررنگ و مهم در تبدیل میدان بازی به محل رقص و هنرنمایی بازیکنان تیم است.برداشت سوم : یار در سایه !هنگام تماشای فیلم شخصیت اسکاتی پیپن و تاثیر بازی درخشانش در موفقیت مایکل جردن و تیم شیکاگو بولز برایم سرشار از الهام بود. کسی که تمام تلاشش را برای پیروزی تیم می‌کند، در مواقع حساس و بحرانی به کمک هم‌تیمی‌هایش می‌آید، شرایط را برای گل زدن هم تیمی‌ اعجوبه‌اش مهیا میکند. او از در سایه بودن و ماندن ابایی ندراد و گویی انتخاب کرده که بهترین "یار در سایه" باشد.برداشت چهارم: آخرین رقص !کودکان سرشار از شگفتی و حضور در لحظه اند. آنها با تمام وجودشان چشم هستند برای دیدن، گوش هستند برای شنیدن و قلب هستند برای عشق ورزیدن.وجه شباهت مایکل جردن به یک کودک همین نگاهی است که او به زندگی دارد، جوری وارد زمین بازی می‌شود که انگار آخرین بازی اوست و جوری در بازی توان و انرژی می‌گذارد که گویی آخرین ثانیه بازیست. این، یک نوع نگاه به زندگی است. زندگی چیزی جز همین لحظه ای که دارد می‌گذرد نیست.او با تمامی خود بازی میکند، با تمامی خود شگفت زده میشود، با تمامی خود لذت میبرد ، با تمامی خود اشک میریزد و با تمامی خود اشتباه می‌کند.برداشت پنجم : به شیوه خودت عمل کن !ویژگی دیگری که در مورد مایکل جردن برایم قابل تامل است، هنر زندگی کردن به شیوه خود است. در ابتدای مسیر حرفه‌ای هر فردی، چیزهای زیادی برای آموختن وجود دارد. باید بیشتر گوش بود و شنید و چشم بود و یاد گرفت، دورانی که قوانین و اصول و پیروی از آنها حرف اول را میزند، اما با گذار از این مرحله و آموختن قوانین بازی، نوبت آن میرسد که زمین بازی را با رقص خلاقانه و بی مانند خود به وجد بیاوری . کاری که مایکل جردن خیلی خوب از پس آن برآمد.برداشت ششم : ابرقهرمانی در کار نیست !شجاعت عجیبی میخواهد که در اوج زندگی حرفه‌ای خود باشی اما همزمان از به نمایش گذاشتن خستگی‌ات و حتا اشتباه کردن نترسی.مایکل جردن بعد از مرگ پدرش، از بسکتبال کناره گیری کرد و به تیم بیس‌بال پیوست. جایی که آنچنان هم برایش موفقیت‌آمیز نبود. او بعد از گذشت 3 سال به بسکتبال بازگشت، شکست خورد، اما ماند و سخت تلاش کرد و برای بار دوم مایکل جردن شد. نماد انسان کامل بودن، تقلا برای قهرمان شدن و قهرمان ماندن، اشتباه نکردن و شکست نخوردن، تلاشیست بی‌نتیجه و ناقض نفس انسان بودن ما.مایکل جردن، مایکل جردن است اما با تمام خودش ... مبینا شیبانی مبینا شیبانی Fri, 27 Jan 2023 19:59:05 +0330 https://virgool.io/@m_52602861/%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A8-%D9%85%D9%85%DA%A9%D9%86-gsfvfzkzyd9o داستان از آنجایی آغاز شد که ما با گزینه های خوب ممکن احاطه شدیم!شرایطی را تصور کنید که در آن، به شما حق انتخاب نامحدود داده شده است. شما به عنوان خالق زندگی خود، حق دارید که هر چیزی را که میخواهید انتخاب کرده و مالک آن باشید. زندگی شما در هر زمینه ای، از سکونت در منزل مورد نظرتان، نوع پوشاک، وسیله نقلیه، خورد و خوراک و حتا شغل و جایگاه اجتماعی و روابطتان، همه و همه منتظر انتخاب شدن توسط شما هستند.به نظرتان در این شرایط چه احساساتی را تجربه خواهید کرد؟ احتمالا با شور و هیجان زایدالوصفی به دلیل شرایط استثنایی که در اختیارتان قرار گرفته، شروع به انتخاب بهترین گزینه‌های ممکن خواهید نمود. اما منظور از بهترین گزینه‌های ممکن چیست؟بهترین انتخاب کدام است و بر چه اساسی تعیین می شود؟ رضایت و خشنودی حاصل از این انتخاب تا کی ادامه پیدا خواهد کرد؟ آیا این جمله که "شاید گزینه‌های بی نهایت دیگری که می توانستم انتخاب کنم، امکانات بیشتری را در اختیارم قرار می داد یا رضایت بیشتری را حاصل می‌کرد!" هیچ گاه در ذهنمان نقش نخواهد بست؟و ....شرایطی که توصیف شد، حالت تشدید شده از چیزی است که ما هر روزه با آن مواجهیم! گزینه‌های بی نهایت موجود و البته ممکن!گزینه‌های خوبی که راه خود را از هر طریقی به زندگی ما باز می‌کنند. خواه از طریق تبلیغات تلویزیونی و رادیویی، شبکه‌های مجازی و بمباران مخاطبان خود با خوراندن بی‌وقفه داده‌های متنوع به آنها، و حتا انسانهایی که به هر طریق ممکن سعی در متقاعد کردن ما برای پیروی از خود دارند.در جهانی این چنینی که هر روز گزینه‌های جدید و اعجاب‌انگیز بیشتری از هر طرف در حال هجوم آوردن به سمت ما هستند، چه بر سر انتخاب‌هایمان خواهد آمد؟اگر واقع‌بین باشیم، وضعیت موجود علی‌رغم تمام فرصت‌هایی که برای زندگی راحت‌تر و سریع‌تر در اختیارمان قرار می‌دهد، در صورت محدود نکردن آگاهانه خود، افسار چرخ تصمیم‌گیری و انتخاب را از دستمان خارج خواهد کرد. در چنین شرایطی: زمانی که برای انتخاب‌هایمان صرف می کنیم، افزایش می یابد. احتمال انتخاب اشتباه به علت زیاد بودن گزینه های‌موجود، بالا رفته و دقت انتخاب‌هایمان کم می‌شود. هزینه های فرصت به معنی از دست دادن فرصت هایی که گزینه های انتخاب نشده میتوانند در اختیارمان قرار دهند، افزایش یافته و در نتیجه با انتخاب یک گزینه، گویا امکاناتی را که سایر گزینه‌ها می‌توانستند به ما ارازانی کنند، از خود محروم کرده‌ایم و این موجب احساس نارضایتی از انتخاب انجام شده خواهد شد.در صورت اشتباه بودن انتخابمان، سرزنش خود به دلیل انتخاب اشتباه با وجود گزینه‌های خوب موجود، افزایش یافته که خود منجر به افزایش سطح اضطراب و افسردگی خواهد شد.بری شوارتز در کتاب " پارادوکس انتخاب" با زاویه دید متفاوتی، ما را با واقعیت موجود در اطرافمان روبرو می کند: "افزایش میزان نارضایتی با افزایش حق انتخاب بیشتر!". پارادوکسی که در نگاه اول عجیب به نظر میرسد، با کمی مزه مزه کردن مفاهیم آن و تعمق در جریان زندگی مدرن، کاملا قابل پذیرش و حتا قابل پیش‌بینی ست.واقعیت این است که" همیشه گزینه‌ی بهتری از انچه ما برگزیده‌ایم وجود دارد، گزینه‌ی ایده آل و بدون نقص فرضی که درست سر بزنگاه سر و کله‌اش پیدا می‌شود و در برابرمان عرض اندام می‌کند". اینجاست که هنر برگزیدن دانه‌های درست برای نخ تسبیح زندگیمان از میان دانه‌های بیشمار موجود، اهمیتی غیرقابل انکار می‌یابد. دانه‌های درخشانی که اگر حواسمان نباشد، ما را به خود مشغول می‌دارند و تا سر برگردانیم، نخ تسبیح از دستمان در رفته و راه دیگری غیر از آنچه ما میخواستیم، در پیش گرفته... مبینا شیبانی مبینا شیبانی Thu, 14 Jan 2021 19:26:04 +0330