https://virgool.io/feed/@m_55157696 fa 2026-06-17 05:25:23 https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg https://virgool.io/@m_55157696 https://virgool.io/@m_55157696/%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D8%AC-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%B1%D8%B3-sehjde436ngk نمیدونم کی کنترل روحیاتم دستشهنمیتونم یه حالت رو بیشتر از یه روز حفظ کنممدام خستم حالم بده نامطمئنم مطمئنم خوشحالم عصبانیماز تدوام این روند خستممدام فکر میکنم تو یه سواری در ماشین رو باز کنم و خودم رو پرت کنم پایینیا یروز این تابستون از گرما منفجر بشمیا با سرمای کولر خشک بشم و بیوفتم پایینو یا به عنوان عابرپیاده‌ی بی حواس سال بالاخره ستاره پنجم رو هم بگیرمنمیدونم روابطم باعث حال الانمه یا خود بیخودمهر کدوم که باشه، همین الان تو همین ثانیههیچکسی نیست که منو بفهمهیا حرفام رو گوش بدهیا وقتی گریه میکنم اشک هام برای فهمیده شدن رو جدی بگیرهدروغ میگن که به اندازه همه آدم هست توی این دنیااگه اینو نگن چی بگن؟ بگن شما هیچ گه خاصی نیستید و این قسمت بد ماجرا نیست؛ هیچ گه خاص دیگه ای هم برای شما مناسبنیستچند نفر بعد تقبل این سناریو دووم میارن؟این همه پوچی برای اینکه فقط ینفر رو شونه هاش حملش کنه زیادیهفکر نمیکنم کسی دووم بیارهیا حداقل اگه بیاره هم ندونه چقدر تنهاستکه اگه بخواد همین الان گوشت تنش رو پاره کنه و هوا رو از ریه هاش بکشه بیرون کسی نیست اهمیت بده.میدونهولی فردا همه اینا یادش میرهوقتی که داره راه میره و فکر میکنه یک نفر داره نگاهش میکنه پس سعی میکنه بهتر راه بره و موهاش رو مرتب میکنهدوست داره خودش رو گول بزنه و فکر میکنه زرنگهولی یادش میره که وقتی میره کسی نگاهش نمیکنهاونا وقتی بود هم نگاهش نمیکردنیسری چیزا نباید عیان بشه چون مرز ها رو بهم میریزه و ما وابسته مرز ها ایمکسی نباید بفهمه که خاص نیستچون کیو داریم واقعا گول میزنیم؟ همونقدری که تو احساسات به قول خودت ارزشمندی داری بغل دستیت هم داره رایا رایا Fri, 15 Sep 2023 22:41:25 +0330 https://virgool.io/@m_55157696/%D8%B4%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-m0xebbtt0kal فکر میکنم در آدم های نسل فعلی زن ها شکارچی های پرکار تری نسبت به مرد ها باشناین تصویر وقتی خیلی واضح به چشمم اومد که وسط یک لباس فروشی به حرکات بقیه آگاه شدمزن هایی که دنبال طعمه های خودشون از یک رگال به رگال بعدی میرفتن،دل و روده لباس ها رو برای دیدن اندازه‌شون در میاوردن،حتی اگه فروشنده میگفت فقط همین رنگ مونده برای اطمینان یک دور دیگه همه ی گوشه کنار ها رو میگشتن و لحظه تحویل سفارش یچیزی مثل لحظه سند کردن پیروزیه؛ مثل لحظه ای که پا داخل غار گذاشته میشه با طعمه ی شکار شده روی کولاونجا حس کردم ما چقدر رفتار های تکرار شونده طی تمام این سال ها داشتیمانگار هر چقدر هم دنبال زمان بدویم و خودمون رو بیشتر به تکنولوژی آغشته کنیم هم باز همون هایی هستیم که بودیمیا حداقل امیدوارم همیشه یک ذره همون هایی باشیم که بودیم و هیچ وقت کاملا از مبدا دور نیوفتیم رایا رایا Fri, 15 Sep 2023 02:05:26 +0330