نوشته های نمدونم ی از راه به در شده:)

دومین آبِ حیات!

نمدونم ی از راه به در شده:) — Sun, 07 Jun 2026 00:32:12 +0330

دومین آبِ حیات؛ که روح را مینوازد، ذهن را آرام میکند و دل را همدلی است، چون دری عزیز نایاب است، تو را به اوج میرساند و چشمانی به جهان درونت است تورا میزداید و چون چشمه‌ی زم زم دلت را زلال میکند. آری! دوست را میگویم.:)به راستی در این دنیا بی‌سامان وجودش الزامیست. هر آنکس که محروم بود نداند طعم دنیا را!... دلی را عاشقی باید؛ گرفتار دو چشمان چو دریای یاور بباید.؛)به راستی در این دنیا بی‌سامان وجودش الزامیست. هر آنکس که محروم بود نداند طعم دنیا را!... دلی را عاشقی باید؛ گرفتار دو چشمان چو دریای یاور بباید.؛)خرسندم؛ از وجودت، ای دوست من، بباید تنها اوقاتی را که در کنارت میگذرانم بر عمرم بُشمارم. دوستان چشمان ما به اعماق ما هستند. رسم دوستی این است که یار را به راستی و درستی بدون کاستی و کمی نشان دهی و به او فرصت الک کردن پلیدی‌های دنیا را بدهی.اثر دوست بر زندگی آنچنان عمیق است که پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم فرموده اند:« انسان بر دین و آئین دوست خود است.» همانقدر که دوستی درست موجب قربت الی الله میشود.میتواند ویرانگر و خانمان‌سوز باشد و ما را تیره و تار کند.که بزرگان اهل ادب گفته اند« مار بد جانی ستاند از سلیم یار بد آرد سوی نار مقیم». اگر همنشینی با بدان کرد حتی اگر اخلاق وی در ما اثر نکند به پیروی از روش آنها متهم میشویم.به راستی این در گوهر میتواند چون آفتی مارا بخشکاند یا همانند ویروسی مسری جان و روحمان را بیمار کند.با این حال نمیتوان گفت چون زمستان سرد است و امکان بیمار شدن وجود دارد رفتن به بیرون‌ خطاست.☃️?️???دوستی های سیاه زیان بار هستند و باید فرار کرد!! (⚫⚰️)البته آن را دگر نباید دوستی نام گذاشت چراکه دوستی مقدس است و تنها سبب تعالی میشود.چنگ زدن به روایت تصویر!(=ذوقی چنان ندارد بی‌دوست زندگانی.⁦>.<⁩بر دوستان عزیز جان خود چنگ بزنید و رهایشان نکنید و سفت در آغوش بکشیدشان.??که آنها دومین مایه‌ی حیات هستند.?️یا حضرت دوست؛ یار نگهدارت باد.⭐

کمی غیرت لطفا.

نمدونم ی از راه به در شده:) — Wed, 22 Feb 2023 22:31:38 +0330

نمیدونم، شاید اونم درمونده‌ست...امروز با یک آدم بزرگ آشنا شدم و نشستم پای حرفاش... راستش کجا بهتر از ویرگول گفتم بیام و بنویسم تا بفهمیم که انسان های بزرگ فقط توی کتاب ها و پشت میزها و نیکمت ها نیستن...حالِ عجیبی دارم، شرمندم، خیلی زیاد، از اینکه با وجود این همه خوشبختی باز هم از دنیا نالانم.بریم که بگم این انسان بزرگ چیه و کیه...فقط قبلش بگم داستان زندگی ایشون چندین سوال پراکنده و مختلف در ذهن من ایجاد کرد.ایشون یک خانم بسیار جوان افغان هستن و همین الان به ذهنم رسید از زبون خودشون روایت کنم+لهجه بسیار قشنگ و شیرین که شما ازش محرومین:)من یک شوهر بی عرضه دارم که صبح تا شب نشسته تو خونه و من از ۶ صبح تا ۱۰ شب میرم سرکار...اصلا نمیره سرکار میگم آخه تو چجور شوهری هستی که برای من جز درد و خرج چیزی نداری...۸ بار بردمش ترک کنه کلی پول کمپ دادم قرض گرفتم این آدم، آدم نمیشه. انقدر ازش بدم میاد که همش فوشش میدم میگم من دیگه خسته شدم انقدر رفتم خونه های مردم رو تمیز کردم بخدا الان مشکل ریه پیدا کردم و سرفه هام قطع نمیشن آخه نمیتونم برم خونه‌ی مردم و ازشون پول بگیرم و درست تمیز نکنم دیروز که رفتم خونه یک پیرزن آنقدر خونش کثیف بود اما دلم نیومد که از سرم رد کنم انقدر سابیدم حمامش رو خیلی کثیف و زرد بودهمش میگم من چه بدبختی بودم با تو ازدواج کردما...ولی حالا از حق نگذریم «دوستش دارم»اونم منو دوست داره.اما چه فایده توی خونه همش دعوا همش فوش همش اعصاب خوردی..‌.پسرم مجتبی که ۷ سالشه و امسال باید میرفت مدرسه نتونستم بفرستمش مدرسه:((بهم میگه مامان من از بابا خیلی بدم میاد ، دوستش دارما، اما تورو بیشتر دوست دارم، تورو خیلی اذیت میکنه بذار یکم بزرگتر که شدم میرم کار میکنم تو بشین تو خونه و فقط برام غذاهای خوشمزه درست کن:)))...یک شب شوهرم گیر داده بود که قسط ۳۰۰ تومنی که دارم رو بدم بره مواد بخره بعد دعوامون شد.پسرم مجتبی زد زیر گریه دووید رفت بیرون خونه.‌..ما هم که انقدر گرم دعوا بودیم اصلا به بچه توجه نکردیم گفتیم نهایتش مثل همیشه یکم رو پله ها گریه میکنه و بعد میاد تو خونه...یکم بعد فهمیدیم بچه کلا نیست تو راه پله هم نیست‌...هییی بگرد بگرددد خونه خواهرشوهرم زنگ بزن، برادرشوهرم رو زنگ بزن، به خواهرم زنگ بزن....داشتم دق میکردم آخه من مگه به جز مجتبی کی رو دارم تو این دنیا‌....نمیدونی اون شب که مجتبی نبود چطوری به من گذشت... انگار ۱۰۰ سال بود...خواب که به چشمام نرفت صبح اول صبح زدم بیرون دیدم بچم تو میوه فروشی دوتاکوچه پایین تر داره جعبه پرتغال که زورش نمیرسه رو خالی میکنه...فقط دویدم و سفت بغلش کردم ، اصلا دعواش نکردم فقط فشارش میدادم و گریه میکردم...رفتم به صاحب مغازه گفتم برای چی به بچه ۷ ساله این جعبه به این سنگینی دادی بلند کنه؟ مگه صاحب نداره این بچه؟ گفتش خانم خداخیرت بده بیا بچت رو ببر که از دیشب پاگیر من شده هر چی میگم پسر جون برو خونتون میگه نه من باید کار کنم بزار یک شب تو مغازت بخوابم! فردا صبح کمکت میکنم هرچقدر هم خوب کار کردم بهم حقوق بده ... من فقط اشک تو چشمام جمع شده بود و به بچم که چقدر گناه داره و بدبخته فکر میکردم...بعدش که حرفاش تموم شد گفت: خدایاشکرت. نمیدونم تو درستش کن.اونجا شرمنده تر شدم بابت تمام غرهای بیجایی که زدم به خدا و دنیا.ولی واقعا چه جنس نابی داری که همه آخر سر میدونن که باید به تو متوسل بشن....انقدر چند دقیقه صحبت این آدم سنگین و پربار بود که این نوشته هیچی نیست، من ذهنم الان خیلی پراکندست. بابت پراکندگی مطالب من معذرت میخوام.سوال اول: چقدر یک مرد میتونه بی تفاوت باشه به زن و بچش؟ تا چه حد بی غیرتی؟سوال دوم: اعتیاد هم بد دردیه، شاید تقصیر نداره.سوال سوم: چطور میشه هم متنفر بود هم دوستش داشت...؟سوال چهارم: چرا باید سوخت و ساخت؟؟سوال پنجم: مجتبی دنیاش چه شکلیه؟ آخه هنوز خیلی کوچیکه برای این سختی ها.سوال ششم: چطور میشه یکی رو دوست داشته باشی اما همش اذیتش کنی؟

بی معنایی!

نمدونم ی از راه به در شده:) — Sat, 22 Oct 2022 21:35:08 +0330

زندگی؟تا توانستم ندانستم چه سود چون که دانستم توانایی نبود:)))به نام خودش♥️خب انگار باید این پست حالت معرفی داشت!اما الان قصد دیگه ایی دارم و احتمالا تو پست های بدی بگم که میخوام چیکار کنم! البته شاید بی‌ربط نباشه که نمیدونم میخوام اینجا چیکار کنم.(موضوع و بحث اصلی نوشته??)ولی خب ادب حکم میکنه که حداقل سلاام! بکنم.?روزی یک ربع زمان زیادیه؟روزی یک ربع از خودیه خودت دور شو از پیله‌ی تنت بیرون بیا تا شاید پروانه بشی???...کارهای روزانت رو یادداشت کن و به چرایی آنها بی‌اندیش!چرا امروز این کتاب رو خوندی؟چرا اون کتاب رو خریدی؟چرا ویرگول؟چرا درس میخونی؟و هزار چراااا.حتی اگر زندگی با معنایی داشته باشی اما باید مکرراً بازنگری کنی!به نوعی در دین هم اومده که محاسبه‌ی نفس داشته باشی. اگر اینطور باشی که یکسری مسائل رو از روی عادت یا بعضاً تقلید انجام بدی یا ندی.دچار بحران بی‌معنایی میشی! چراکه ما برای حرکت نیاز به محرک داریم."زندگی متشکل از رنج به همراه شادیست"اگر مدام به چرایی فکر کنیم وسواس ذهنی میشه و از عملگرایی جلوگیری میکنه اگر هم از روی عادت انجام بدیم بعد از چند صباحی احساس تهی بودن میکنیم.(از اثرات امتحان ریاضی امروز?)اگر جایی لازم بر تغییر دیدید اعمال کنید و باکی نداشته باشید تا زندگی تر و تازه بماند.نه حالت وسواسی بر نفس و نه سالی یکبار تمیز کردن نفس!اگر به چرایی کارامون فکر کنیم. درمیابیم و روغن کاریش میکنیم تا دیرتر،فرسوده نشه.به امید نوشته‌ی بعدی♥️خدا یار و نگه‌ دار?