https://virgool.io/feed/@m_58698488 عقیل اوخیری دانشجوی کارشناسی ارشد جامعه شناسی دانشگاه سیستان و بلوچستان و دارای مدرک کارشناسی علوم اجتماعی fa 2026-06-10 11:34:41 https://files.virgool.io/upload/users/1457899/avatar/ImgNu9.jpeg?height=120&width=120 https://virgool.io/@m_58698488 https://virgool.io/@m_58698488/%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%DA%A9%D9%86%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D8%A7%D8%AF-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%86%DB%8C-akopwqh7o6vr چگونه جامعه را با کنشگری شاد کنیم؟نقدی بر نوشته اخیر صبر شادمانه دکتر رنانیسال هاست که سخنان و ایده های دکتر رنانی بزرگوار را گوش می کنم و می خوانم واقعاً دلسوز وطن است و می خواهد کشور به توسعه و آزادی دست پیدا کند؛ اما با ایده صبر شادمانه نمی شود از پس این همه غم و ناامیدی جمعی بر آمد زیرا جوانان و نسل های دهه هشتاد می دانند اگر امروز برقصند و شادی کنند سرنوشت دهه شصت و هفتاد برایشان تکرار خواهد شد آینده‌ای آکنده از درد و رنج که دلباخته و فریفته وعده های رنگارنگ و لذت بخش کسانی شدند که میخواستند برایشان سعادت دنیا و آخرت را بیاورند و مردم دیگر کشور های حسرت زندگی شأن را بخورند، اما از برآوردن ابتدایی ترین نیاز هایشان عاجز بودند، من می گویم امروز دیگر بیش از شاد بودن به کنشگری و درک واقعیت جامعه نیازمندیم تا بتوانیم با کنشگری مان حکومت را وادار کنیم تصمیم عاقلانه ای بگیرد و دست از کنشگری بر ندارند گرچه باید اینکار بدون خشونت انجام شود، اما خوب گفته ای دیکتاتور های میروند ولی به چه صورت با کنشگری با فعالیت مدنی، نه با رقص و شادی؛ اگر جامعه امروز ما با جنبش زن، زندگی، آزادی هم آهنگ نشود و همراهی نکند قطعاً پیامدهای بسیار تلخی برای آینده در انتظارمان است، امروز باید با کنشگری و اندیشه ورزی ادامه بدهیم و بهترین تصمیم های را بگیریم نه با امید واهی و شادمانه بودن و ورزش کردن نمی شود از این وضعیت ناگوار و انبوه از مرارت و بحران ها عبور کرد. جوانان امروز ما به چه قیمتی باید برقصند، شاد باشند وقتی نیمی از جوانی شأن برای خرید ابتدایی ترین نیاز های زندگی شان گذشت اما هنوز نتوانستند آنها را بر آورده کنند، امروز بجای اینکه زندگی شادمانه ای داشته بودند با انبوهی از نداشته ها و احساس محرومیت ها مواجه اند و مثل جوانان کشورها دیگر که حسرت داشتن گوشی آیفون، زندگی مرفه و ماشین بنز و تویوتا لندکروز را نمی خورند اما اینها حسرت خانه، ازدواج، زندگی معمولی را می خورند چونکه از جوانی بجز، درد، اندوه، ناامیدی چیزی عایدشان نشده، اگر امروز کنشگری نکنند و اندیشه ورزی نکنند دیگر فرصت زندگی کردن از دست شأن می رود، جوانان ما اگر امروز به شادی و رقص ورزش بپردازند، فردای این سرزمین تهی از محیط زیست سالم و ظرفیت زیست پذیری، بدون منابع طبیعی و معدنی، اقتصاد ورشکسته، اجتماعی بدون سرمایه اجتماعی و سیاستی فروپاشیده ناکارآمد و با افزایش مهاجرت نخبگان و بدون نیرو انسانی کارآمد مواجه خواهد بود. پس امروز دوران کنشگری و اندیشه ورزی است نه رقص و شادی باید خودمان تصمیم های درستی بگیریم تا جامعه را از این وضعیت عاصی و سرخورده رها کنیم وگرنه سرنوشت همه ما یکی است آن زوال تمدنی و سرمایه انسانی که منجر به نابودی می شود؛ پس باید جامعه را آگاه کرد تا کنشگری و اندیشه ورزی کند و فریب امید های واهی را نخورد تا بتوانند شادی خلق کنند نه شادی را طلب کنند. اگر شادی را بدون کنشگری طلب کنند آنوقت نه تنها به شادی دست پیدا نمی کنند حتی حسرت زندگی معمولی را خواهند خورد که سرشار از غم، اندوه، ناامیدی و پژمردگی است. عقیل اوخیری عقیل اوخیری Sun, 04 Jun 2023 05:16:01 +0330 https://virgool.io/@m_58698488/%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%AA-bpfz62yqm204 .سراب عدالت در سیستان و بلوچستانشاد کلمه‌ی مناسبی برای شروع این مطلب است! اپلیکیشنی که با خودش هزاران رنج و ناراحتی آورد.در این منطقه شادی به ندرت پیدا ‌می‌شد و این‌روزها هم شاد به ندرت پیدا ‌می‌شود.شاد مُهر محکمی بر ضعف سیستم‌های آموزشی این استان کوبید.استانی که در شرایط عادی از امکانات کافی برای تحصیل کودکان برخوردار نبود و در بحران کرونا این ناتوانی به اوج خودش رسید! کودکانی که در شرایط عادی و بدون قرار گرفتن در هیچ بحرانی،یک زندگی کاملاً بحرانی را تجربه می‌کردند و امروز وضعیتشان فوق بحرانی شده است. هر طور که شد با کلاس‌های بدون صندلی و میز ساختند؛ اما اکنون دیگر حتی به همان شیوه هم نمی‌توانند به ادامه تحصیل بپردازند!البته که تحصیل همیشه در اولویت دوم است چرا که اول باید شکمشان پر که نه، اما خالی نباشد تا بتوانند در کلاس‌ها تاب بیاورند.چند ماه پیش بود که یک کودک، از شدت گرسنگی در یکی از به اصطلاح مدارسِ حاشیه شهر زاهدان غش کرد. دو روز را بدون غذا سر کرده بود و احتمالا پدر و مادرش روزهای بیشتری را گرسنه سر کرده بودند! اینجا اولویت زنده ماندن است. یا از آن کودکی بنویسیم که بخاطر گم کردن مداد سیاهش نزدیک بود کور شود! کتک های شدید پدر ممکن بود حق دیدن همان زندگی تاریک و سیاه را هم از کودک بگیرد.قبل از اینکه بگویید چه پدر نادان و پست فطرتی! قبل از اینکه پدر را محکوم کنید که البته، باید هم بخاطر کودک آزاری اش محکوم شود.کمی فکر کنید که چه چیز باعث می‌شود پدری بخاطر یک مداد سیاه، کودک‌اش را طوری مورد ضرب و شتم قرار دهد که اگر تسمه فقط یک سانتیمتر بالاتر، با صورت کودک برخورد می‌کرد احتمالا آن کودک نابینا می‌شد.بیکاری، فقر، گرسنگی و فکر اینکه چطور باید پول یک مداد دیگر را بدهد!ابتدا باید به اینها و خیلی از مسائل ریشه‌ای دیگر فکر کرد.مشکلات بسیار اساسی تر از آن چیزی هستند که می‌شود تصور کرد.اینجا آنقدر انسان‌های گرسنه و محتاج هستند که انرژی و زمانِ ما بیشتر در راستای تامین مایحتاج زندگیشان صرف می‌شود؛در آخر اگر رمقی باقی بماند تلاش می‌کنیم تا از فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی باز نمانیم.کاش بیشتر بدانیم و بیشتر به داد مردم این آب و خاک برسیم!در این استان عدالت تنها سرابی است شبیه به سرابِ زمین های خشک و بی حاصل‌اش! عقیل اوخیری عقیل اوخیری Fri, 18 Feb 2022 23:22:28 +0330 https://virgool.io/@m_58698488/%D8%B6%D8%B9%D9%81-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4-%D8%AA%DA%A9-%D9%85%D8%AD%D9%88%D8%B1-uvbzjjxxaotd یکی از مولفه های اصلی در شکل دهی به هنجارهای اجتماعی و تعاملات فرد با محیط و جامعه خود آموزش و پرورش می باشد. شاید بتوان گفت که دو تا از مهمترین نقاط ضعف سیستم آموزشی ما فقدان خلاقیت و همچنین کار گروهی (team working) می باشد. جوامع امروز و دوران پست مدرنیزم به افرادی که ذهن خلاقی داشته باشند بیشتر نیاز دارد تا شخصی که بتواند انتگرال سه گانه را با سرعت محاسبه کند. زیرا امروزه نرم افزارهای فراوانی وجود دارد که با یک برنامه ساده کارهای محاسباتی وقتگیر را با دقت و سرعت بالا انجام می دهد.در واقع یک ذهن خلاق است که می تواند در مواقعی که پروژه ای به بن بست رسیده راه نجات را بیابد نه کسی که تمام عمر نمره عالی با حفظ کردن و یا تمرین کسب کرده است.مسئله دیگر کار گروهی است. کارها و پروژه های بزرگ عمدتا بوسیله یک تیم انجام می شود نه یک شخص. عملکرد و تعامل با دیگر افراد در یک تیم یک هنر و مهارت است که می بایست نظیر بسیاری دیگر از مهارت ها از کودکی آموخته شود. بسیار مشاهده می کنیم که افرادی هستند تا مراحل بالای علمی رشد کرده اند اما قادر به کار در یک تیم نیستند و در زندگی کاریشان دچار مشکل می شوند. ما از فرهنگی می آییم که یکی از مهمترین ضرب المثلهایش اینست: آشپز که دو تا شد آش یا شور میشه یا بی نمک.یکی دیگر از نقاط ضعف سیستم آموزشی ما، عدم آموزش کافی درس های علوم انسانی است. این مسئله موجب شده که امروزه با افرادی با سطح تحصیلات بالامخصوصا در حوزه های علوم مهندسی و علوم پزشکی روبه رو باشیم که اطلاعات و سوادشان نسبت به تاریخ، سیاست و جامعه زیر صفر باشد و متاسفانه به دلیل مدرک گرایی رایج در کشور این افراد به لحاظ فرهنگی می توانند تاثیر گذار بر دیگران باشند. علاوه بر این، میزان بالا بودن دانش افراد در زمینه های علوم انسانی تاثیر بسزایی بر فرهنگ آن جامعه دارد.لازم به ذکر است که پیکان انتقاد ما معطوف به مدیریت و برنامه ریزی آموزش می باشد و دخلی به معلمان زحمتکش ندارد. عقیل اوخیری عقیل اوخیری Mon, 24 Jan 2022 01:11:48 +0330 https://virgool.io/@m_58698488/%D9%BE%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%87%D9%86%D8%AC%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D8%B4-nunlms9aptks کنش ها انواعی دارند برخی مانند تفکر و تخیل، کنش درونی و برخی مانند راه رفتن و نشستن، کنش بیرونی هستند. برخی از آنها فردی اند. کنش اجتماعی، نوعی کنش است که با توجه به دیگران انجام می شود (م: بانک، پلیس، مدرسه ...). در کنش اجتماعی، آگاهی و ارادۀ کنشگر، ناظر به دیگران، ویژگی ها و اعمال آنهاست.به کنش اجتماعی و پیامدهای آن «پدیده اجتماعی» می گویند. کنش اجتماعی خردترین (کوچکترین) پدیده اجتماعی است. فردی به تنهايی با صدای دلخواه مطالعه می كند. حال اگر فرد ديگری وارد شود، مطالعۀ او به يك كنش اجتماعی تبديل می شود و پای ارزش ها و هنجارهای اجتماعی را به ميان می آورد. او برای رعايت حقوق ديگری (تحقق يك ارزش) بايد در حضور ديگران، آرام مطالعه كند (پيدايش يك هنجار).هنجار اجتماعی، شيوۀ انجام كنش اجتماعی است كه مورد قبول افراد جامعه قرار گرفته است (مثلا احوالپرسی از ديگران). ارزش های اجتماعی، آن دسته از پديده های مطلوب و خواستنی اند كه مورد توجه و پذيرش هستند و افراد يك جامعه نسبت به آنها گرايش و تمايل دارند. اگر كنش اجتماعی نباشد، هيچ هنجاری شكل نمی گيرد و هيچ يك از ارزش های اجتماعی مانند عدالت، امنيت و آزادی محقق نمی شوند. ارزش ها از جنس هدف و مقصود هستند و هنجارها از جنس وسيله و روش رسيدن به ارزش ها هستند.ارزش ها و هنجارهای اجتماعی از طريق كنش های اجتماعی تحقق می يابند و پديده های تربيت، تشويق را ضروری می سازند تا از طريق تعليم و «جامعه پذيری» و «كنترل اجتماعی» و تنبيه؛ ارزش ها و هنجارها را به افراد منتقل كنند. افراد با عمل كردن ، موجب تداوم و استمرار آنها می شوند.تمامی پديده های اجتماعی خرد و كلان به همين طريق شكل می گيرند. پديده های اجتماعی را انسان ها در ارتباط با يكديگر به وجود می آورند و از آنجا كه افراد با آگاهی، اراده و هدف عمل می كنند، پديده های اجتماعی معنادار هستند.پديده های اجتماعی به مرور، از انسان هايی كه آنها را به وجود آورده اند، مستقل می شوند و فرصت ها و محدوديت هايی را برای كنش ها و زندگی انسان ها ايجاد می كنند. اين روند تا جايی ادامه می يابد كه افراد احساس می كنند «پديده های اجتماعی» همانند «پديده های طبيعی» هستند. در حالی كه می دانيد پديدهاجتماعی را انسان ها خلق می كنند و نتيجه كنش های افراد هستند؛ ولی پديده_طبيعی را انسان ها خلق نكرده اند. عقیل اوخیری عقیل اوخیری Mon, 24 Jan 2022 01:10:25 +0330 https://virgool.io/@m_58698488/%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D8%A6%D9%88%D9%84%D9%88%DA%98%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%A2%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-b0ryzc2ta6zh اگر بخواهیم به وضوح تفاوت ایدئولوژی و آرمان گرایی و آرمان خواهی را مختصر بیان کنیم میگوییم آرمان خواهی و آرمان گرایی بر اساس زمان حال و رخدادهای جهان امروزی پیش می رود و آرمان های نسل امروز ممکن است با چند دهه پیش متفاوت باشد چرا که آرمان نسبت به مسائل و معضلات انسان و جامعه ی امروزی دغدغه دارد و در هدف بهبود مسائل در آینده است و در این میان هم ممکن است از تجارب گذشته استفاده کند ولی در مقابل ایدئولوژی نه تنها تناقض های درون مسائل خود را نمی پذیرد بلکه در تلاش است با استدلال های پوچ و بی منطق که برای کمتر کسی قابل قبول است آن ها را بپوشاند و صورت مسئله را به جای حل کردن آن پاک کند و در کمال تعجب و وقاحت از افراد امروز میخواهد خود را با آن وفق دهند که شاید در این راه بسیاری برای اثبات این مورد فدا شده اند.ایدئولوژی (اعتقادات و رسوم مدرنیزه شده اعمال دیروز) که در مدرنیزه کردن خود با جامعه و شرایط امروزی موفق نبوده و نتوانسته بر طبق شرایط انسان امروزی لباس مناسب بر تن او بدوزد چرا که انسان بر طبق شرایط زمان پیشرفت کرده و هر روز به دنبال رشد است ولی ایدئولوژی متناسب با خواسته ها و نیازهای انسان جامعه ی امروز نتوانسته پیش بیاید.پ ن: آرمان گرایی و آرمان خواهی به هیچ وجه پیروی از هیچکدام از مکاتب ساخته ی دست عده ای افراد و ایسم ها نیست. در واقع انسان آزاد و آزاد منش به هیچ وجه نوکر و چاکر هیچ مکتب و فرقه ای نبوده بلکه مفاهیم انسانی، آرمانی و ارزشی هر مکتبی را در اهداف و اعمال خود پیگیری نموده و فقط از یک بعد و نگرش طرفدار یک مکتب محدود مطلق نیست. عقیل اوخیری عقیل اوخیری Mon, 24 Jan 2022 01:07:38 +0330 https://virgool.io/@m_58698488/%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%B2%D9%85-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-sppikyotrjcs فرهنگ معرکه‌گیری: یکی آمد و ماری انداخت و دیگرانی دورش حلقه زدند. این مسئله یعنی معرکه‌گیری، همچون بسیاری از پدیده‌ اجتماعی در همه جا هست، فقط شدت و ضعف آن متغیر است. شاید در برخی فیلم‌های وسترن دیده باشیم که مردی با دلیجانی وارد می‌شود وشربت حیات‌بخش خود را با بهره‌گیری از شگردهای تبلیغاتی، به عوام قالب می‌کند. در ایران، این پدیده و درآمیختگی با مختصات ملی و مذهبی، شکل متفاوتی به‌خود می‌گیرد و قصه‌ دیگرگونی می‌شود؛ گاه چنان فربه، که چربی‌های آن در تمامی لایه‌های بدنه‌ فرهنگی قابل لمس است. ظهور این پدیده، به دلیل فقدان چیزی است؛ حفره‌هایی که در یک فرهنگ. و آدم‌هایی که در این جهت از ناسازه‌ها و کم‌سوادی‌ها منفعت خود بهره برده و از آن تغدیه می‌کنند. از معرکه‌گیرهای خیابانی گرفته و رمال ‌های زیرزمینی تا گلدکویست ‌ها و عرفانحلقه، وجوهِ برآمده از چیزی است که «مارسیزم» نامیده‌ایم و افرادی که خواسته یا ناخواسته، جذب این میدان‌های معرکه می‌شوند، پیروان معرکه بوده و به بیانی «مارسیست» به حساب می‌آیند. از مشخصه‌های چنین جریانی، غالباً علم ستیزی» است، اما اشتباه است اگر تصویر کنیم که در میدان‌های علمی نفوذ نمی‌کنند و حتی در دانشگاه‌های ما هم اشکالی از آن وجود دارد و نیز در بدنه تکنولوژیک دولتی که غالباً قرار است آدم‌های تکنوکراتی باشند اما کافی است از حفره‌های ناسالم سیستم استفاده کرده و معرک‌های راه بیندازند؛ چیزی در فرم یک کارگروه - و یا اصطلاحی شبیه به آن. که در نهایت فقط استفاده و منفعت شخصی در کار حضور دارد؛ یا در دانشگاه مثلاً یکی بیاید و ادعا کند که می‌خواهد فیزیک اسلامی راه بیندازد؛ که با جهان‌بینی اسلامی همخوان باشد - من مثالی تخیلی زدم. اما مارسیستها که غالباً آدم‌های خوش‌قلب و ساده‌انگاری هم هستند که دستگاه نظری ذهنی پریشانی دارند، یعنی شبکه باورهایشان پر از تناقضات و ناسازه‌ها است: مارکسیست است و در عین حال نماز می‌خواند و نشانه‌ی اهورامزدا را برگردن آویخته است. عاشق وطن‌اش است، اما به غرب افتخار میکند. از نژادپرستی و تبعیض بدش می‌آید و در عین حال، از افغان‌ها متنفر است. به طورکوتاه، نوعی شلختگی فرهنگی و فرهنگ شلختگی که سرانجام آن، ایجاد محیط امن و مساعدی برای معرکه‌گیران فرهنگی و یا پدیده‌ مارسیزم میباشد. جهت نتیجه‌گیری، و به عنوان یک نمونه نمایان این پدیده،کافی است به جریان قوم‌گرایی اشاره نمود و آدم‌هایی که در برانگیختن احساسات قومی - و در شکل کلی آن میهن‌پرستی، سعی در سواری بر یک قوم در جهت منافع شخصی خود استفاده مینماید. عقیل اوخیری عقیل اوخیری Mon, 24 Jan 2022 01:05:16 +0330 https://virgool.io/@m_58698488/%D8%A7%D9%82%D8%AF%D8%A7%D9%85-%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%AE%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-hbz0ieb8vrfq اخراج دکتر محمد فاضلی،جامعه‌شناس و یکی از دغدغه‌مندترین چهره‌های علمی کشور از دانشگاه نابخردانه‌ترین اقدامی است که وزیر علوم دولت آقای رئیسی آن را در کارنامه خود ثبت کرده است؛ در حالی که تحمل و حفظ اساتید اگاه و دانش‌پژوهی چون دکتر فاضلی از نان شب هم برای یک دولت واجب‌تر است۔خردگریزی، و ناتوانی و تاب نیاوردن در برابر کسانی که با نیت درست، علمی و به دور از هیاهو و جنجال وقت و قلم خود را صرف بیان نامرادی‌ها، کژتابی‌ها و کج‌روی‌ها می‌کنند و همه‌ی همت‌شان را مصروف حل مشکلات کشور کرده‌اند، نوعی تیشه به ریشه زدن است. کسانی که پرونده اسلامی کردن دانشگاه را در کیف خود گذاشته و وعده‌ی اجرای آن را می‌دهند، حال باید پاسخ دهند که آیا می‌خواهند عطر و شمیم اسلامیت را با پایمال کردن حقوق اهل علم بپراکنند؟ آیا می‌خواهند با تخریب خردورزی دانشگاه اسلامی بسازند؟ آقای وزیر علوم تنها کسی است که باید پاسخگو باشد و به‌طور قطع اهالی علوم اجتماعی با نشان دادن اراده‌ی خود در دفاع از حقی اجتماعی می‌توانند هزینه‌ی این حرکتی را که آغاز شده است و دیر یا زود تسری می‌یابد، افزایش دهند. عقیل اوخیری عقیل اوخیری Fri, 21 Jan 2022 23:12:50 +0330 https://virgool.io/@m_58698488/%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87-%D9%BE%D9%88%D9%84-qvzufz3qovqn یکی از کتاب‌های زیمل فلسفه پول است زیمل در این نوشته قصد دارد تاثیر پول را بر کنش‌های اجتماعی مورد تحلیل قرار دهد. پول هم در دنیای درونی کنش‌ گر نمود می‌یابد و هم در کنش متقابل اجتماعی، مانند مبادلات اقتصادی و قراردادهای اجتماعی. پول می‌تواند در شکل‌گیری شخصیت‌های خاص اجتماعی و به تبع آن کنش‌های اجتماعی مؤثر باشد.سنخ‌های اجتماعی مانند خسیس، طمع کار ، ولخرج و ... درنتیجه و با واسطه پول شکل می‌گیرد. پول به دلیل آنکه می تواند یک معامله را به خوبی به یک منظور خاص منحصر سازد از یک‌سو باعث بردگی و از سوی دیگر باعث بالا بردن آزادی کنش‌گر (بالا بردن قدرت) می‌شود. پول تفاوت‌های کیفی میان چیزها و انسان‌ها را از میان برمی‌دارد و مهم‌ترین وسیله برای هموار کردن راه گذار از اجتماع سنتی به جامعه نوین است .پول نمونه عالی ابزاری است که خود هدف شده‌است. پول به پیشبرد محاسبات معقول در امور بشری یاری می‌رساند و باعث پیشرفت تعقل می‌شود‌. پول نقد هر کجا که رواج یابد پیوندهای مبتنی بر خون و خویشاوندی را سست می‌کند. پول در جهان نوین چیزی بیشتر از یک معیار ارزش وسیله مبادله است. پول به‌عنوان صورتی از مبادله یکی از ریشه‌های اصلی ازخود بیگانگی انسان مدرن در یک ساختار اجتماعی است که تمام امور معنوی را مادی می‌کند. پول سمبل زندگی گشته و موجب شده که امور با هم مقایسه شوند و همه‌چیز جنبه نسبی پیدا کند. اقتصاد پولی صداقت را از بین برده‌است. اقتصاد مبتنی بر پول هیچ‌گاه پایانی ندارد و این امر قطعی است که با پایه‌های توسعه وسیع، ساختارهای اجتماعی و فرهنگ عینی گرایی را موجب می‌شود. اقتصاد پولی تاکید بیشتری بر کمیت دارد تا کیفیت. اقتصاد پولی نیاز به تغییرات قابل‌توجهی در هنجارها و ارزش‌ها در جامعه دارد، به‌خاطر اقتصاد پولی هوشمندی باارزش‌ترین فرایند روحی در نظر گرفته می‌شود (زِبِل بودن باارزش‌ترین فرایند روحی، و سخاوت داشتن چندان اهمیتی ندارد). زیمل کاهش فردیت در معامله پول را وقتی می‌بیند که ساختارهای _مادی گسترش می‌یابدو تاثیر اقتصاد پولی تمایل به کاهش ارزش بشر به سمت پول است و بخشی از گسترش فاحشه‌گری به خاطر رشد اقتصاد پولی است و ارزش بشریت درواقع به پول تقلیل پیدا می‌کند زیرا با بدست آوردن پول به‌سرعت می‌تواند به نیازهای خود در دنیای مدرن دست پیدا کند. وقتی پول اهمیت فزاینده‌ای پیدا کند ارزیابی همه‌چیز پول می‌شود و بنابراین اگر کسی که پول دارد آدم ارزشمندی است .همه‌چیز به پول ختم می‌شود که زیمل آن را خصیصه حساب گرایی دنیای جدید می‌خواند. عقیل اوخیری عقیل اوخیری Thu, 20 Jan 2022 14:06:58 +0330 https://virgool.io/@m_58698488/%D8%B3%D9%87-%DA%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B9%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%D8%B7%D9%84%D8%A7%D8%B9%D8%A7%D8%AA-pllxk8otl8et مانوئل کاستلز؛ سه گانه عصر اطلاعاتمفاهیم کاستلز در مورد عصر اطلاعات، عصر مصرف و جامعه شبکه ای همه دیدگاه هایی هستند که سعی در توصیف زندگی مدرن دارد همان گونه که در زمان حال شناخته شده است و آینده جامعه را به تصویر می کشد. همانطور که کاستلز می گوید، جامعه معاصر را می توان "جایگزین استعاره قدیمی ماشین (دستگاه) با شبکه" جایگزین کرد.وی ادعا می کند از دهه 70 تا کنون، فناوری اطلاعات به مشاغل بزرگ ، سازمان ها و به طور کلی ساختارهای اجتماعی اجازه ایجاد شبکه های جهانی را داده است. جهان در حال دور شدن از صنعتگرایی است که بر رشد اقتصادی متمرکز است.کاستلز معتقد است که از دهه 1970، با اختراع میکروپروسسورها عصر جامعه اطلاعاتی آغاز شده و مختصات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی جهان را متحول نموده است. از نظر او در جامعه‌ی اطلاعاتی، جامعه ی مدنی تحلیل می‌رود و از هم گسسته می‌شود. چرا که بین منطق اعمال قدرت در شبکه‌ی جهانی و منطق ارتباط در جوامع و فرهنگ‌های خاص پیوستگی و استمراری وجود ندارد. بنابراین افراد حول اصول اجماع اشتراکی، هویت های دفاعی را بازسازی می نمایند و تضادی میان جریان های ناشناخته (جهانی) و هویت های منزوی (خاص گرا) شکل می ‌گیرد. او شکل‌گیری هویت‌های مقاومت نظیر جنبش‌های بنیادگرایی دینی، ملی گرایی، قوم گرایی و جنبش های زیست محیطی را واکنشی به این عصر جدید از جهانی شدن می‌داند. بواسطه این جهانی شدن، قدرت دولت‌ها در برابر جریان‌های فراملی شبکه‌ای کاهش یافته و دولت‌ها را در برابر دوراهی تبعیت از منافع جهانی (و تغییر اقتصاد و اجتماع ملی به نفع این جریان) یا تبعیت از مطالبات اجتماعی ملی (در برابر فشارهای جهانی شدن) قرار داده است. عقیل اوخیری عقیل اوخیری Thu, 20 Jan 2022 14:04:06 +0330 https://virgool.io/@m_58698488/%D8%A2%D8%B3%DB%8C%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7-kkue8awytq1g انسان یک موجود اجتماعی است که در جریان کنش متقابل‌های اجتماعی و یا به عبارتی تعاملات اجتماعی معنا پیدا می‌کند .کرونا نشانگر یک مانع ، آسیب و ضایعه است و  با توجه به درازی زمان بمدت و خیزشهای آن یک  بحران است ویروس کرونا رویدادی اضطراری است که بر ابعاد مختلف حیات و زندگی اجتماعی ما تاثیر گذاشته است.صاحب نظران حوزه علوم اجتماعی اتفاق نظر دارند که «کرونا» می تواند ، یک فاکتور بسیار مهم و تأثیرگذار بر زندگی انسانها در حد انقلاب صنعتی یا جنگ جهانی  است. و پیدایش کرونا سبب آسیب اجتماعی شده است. آسیب اجتماعی ، پدیده های واقعی ، متغیر هستند. آسیب اجتماعی به بررسی انواع مشکلات می پردازد که در سطح اجتماعی هستند که میتوان در این دوران به آسیبهای ذیل اشاره کرد :  1 -  کرونا و هراس اجتماعی : 2- کاهش روابط اجتماعی : وقتی نتوانیم در جمع باشیم دچار نوعی محرومیت های ارتباطی می شویم محرومیت این ارتباط با اطرافیان ، قرارهای دوستانه ، دورهمی های خانوادگی را بهم زد و  تاثیر بلند مدت  چنین روندی میزان ارتباطات مردم را کاسته و جریان روابط خویشاوندی را حذف کرده است که منجر به  انزوای اجتماعی شده است 3-  ایجاد فاصله اجتماعی این بیماری باعث شد که به میزان کمتری نسبت بهم ابراز احساسات  کنیم  و از ترس مبتلا نشدن ،  قادر نیستیم همدیگر را در آغوش بکشیم و هر فردی مسئول جان خودش است با خلوت گزینی و جدایی گزینی موجب شد ، که تا انسان اجتماعی به انسان غریبه و جدا افتاده تبدیل شود و برای ماندن میبایست از هم جدا باشند. 4- سلب آزادی انسان 5-  روزمرگی  6- جدایی بین بیمار و خانوادهموارد دیگر..... ، با توجه به محدودیتهای ارتباطی ، و کاهش روابط ،یکی از راهکارهای مهم در در این دوران تقویت سرمایه اجتماعی در خانواده است، خانواده بنیان سرمایه اجتماعی است و خانواده مهم ترین نهاد اجتماعی و اجتماعی شدن سرمایه است، خانواده یک مای کوچک است یعنی ما باید تقویت عاطفه ،مهر و محبت، رفاقت ، صداقت، اعتماد، مشارکت و همدلی بپردازیم و نقش اصلی این روابط و پیوند در خانواده ، پدر و مادر هستند .در نتیجه این مسائل بخش کوچکی از چالشهایی هست که این ویروس در زندگی اجتماعی ما به وجود آورده است . عقیل اوخیری عقیل اوخیری Thu, 20 Jan 2022 13:59:25 +0330 https://virgool.io/@m_58698488/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87-hwvtheepgxie چند روزی است که از انتشار کلیپ برخورد غیر اخلاقی و عدم توجه به سالمندان در خانه سالمندان بروجرد می‌گذرد لازم است توضیحی مختصر درمورد نقش و اهمیت سالمندان در جامعه بدهم: سالمندی یکی از مراحل رشد است که بدلیل تغییرات وسیع در حوزه کارکرد زیست شناختی ،روانشناختی وجامعه شناختی منجر به تغییرات در کارکردهاونقش ها ی فرد در جامعه می گردد و سرنوشتی است که تمامی افراد بشر از هرگروه وهر نژاد وفرهنگی آن را تجربه می کند.برخورداری مناسب واستفاده درست ازاین دوران نقش به سزایی در سلامت روان سالمند و دیگر گروههای سنی رابه دنبال خواهد داشت به عبارت دیگرتامین بهداشت روانی سالمندان تاثیر مهمی بر بهداشت فرد و جامعه می‌گذارد و عوامل چندی دراین ارتباط دخیل هستند.یک سالمند در صورت سپری کردن دوران سالمندی به صورت مطلوب و کارآمد می تواند اثرات مفید و موثری در توسعه پایدار، افزایش سطح سلامت روانی جامعه، کاهش آسیب های اجتماعی و احساس رضایتمندی افراد جوان جامعه داشته باشد ولی گاهی در جامعه باورهای نادرستی رشد می کند که می تواند اثرات مخربی را به همراه داشته باشد. 1.سالمند فاقد بهره وری بوده ویا دیگر مولد نیست.2.افراد پیر در مقابل تغییر مقاومت می کنند.3.پیری مترادف است با اضمحلال وغیر موثر بودن.این باور ها منجر به کناره گیری، منزوی شدن، احساس نارضایتی درونی وحتی بیماری هایی مثل افسردگی و اضطراب در سالمندمی گردد که این امر موجب کاهش اثرات مفید سالمندان در جامعه می شود.ازآنجایی که دوران سالمندی همراه است با نیازهای مادی وغیر مادی سالمندان، این خود موجب می گردد افراد جامعه نسبت به این گروه احسان و کمک نمایند، احسان و دستگیری نیازمندان موجب ایجاد آرامش ودر نتیجه برقراری امنیت اجتماعی می شود و در نهایت جامعه به تعادل و توازن و رشد و پیشرفت دست می یابد. اگر منشاء اعمال والدین کمک به دیگران باشد واز سوی دیگر دولت ها نابرابری ها و کاستی های اجتماعی را از بین برده و عدالت را در جامعه برقرار کنند حس نوعدوستی در اجتماع تقویت می گردد. دریک جامعه متعارف ومتعادل ،سالمندان نقش سرپرست و راهنما را ایفا می کنند و سایر افراد ازآنها پیروی کرده وشیوه های زندگی را می آموزند.آنان بامعاشرت وانس با نسل جدید می کوشند مفهوم زندگی را برای آنان روشن کنند ومراقب باشند لغزش وخطایی ازایشان سرنزند. اما اگر این موضوع به خوبی برای سایر گروههای سنی از قبیل نوجوانان وجوانان تبیین نگردد منجر به افزایش فاصله نسل ها شده و گاهی به صورت بدبینی، تحقیر و گاه دشمنی در می آید و گاه موجب طغیان جوانان در مقابل سالمندان می گردد. عقیل اوخیری عقیل اوخیری Thu, 20 Jan 2022 13:56:45 +0330 https://virgool.io/@m_58698488/%D9%81%D8%B1%D8%AF%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87-dszc2xhu40bs فردگرایی یا فردباوری دیدگاه اخلاقی، فلسفه سیاسی،ایدئولوژی یا مرام اجتماعی است که بر ارزش اخلاقی فرد تاکید می کند. فردیت به یک تعبیر بدین معناست که هر آدمی زاد دارای خلوت و حریم خصوصی فیزیکی و روانی، و عقیده فردی و دیگر حقوق اساسی است که در هر شرایطی می بایست محترم شمرده می شوند. فردگرایان اعمال اهداف و خواسته های شخص را ترویج می کنند و بنابراین برای استقلال و اتکای به نفس ارزش قائل می شوند و از این دفاع می کنند که منافع فرد باید نسبت به حکومت یا یک گروه اجتماعی در اولویت باشد، و در عین حال با دخالت خارجی در امور شخصی توسط جامعه یا نهاد هایی چون دولت مخالفت می کنند. در اجتماعی که فردیت اشخاص شکل نگرفته افراد از نظر روانی همه درهم گره خورده و وابسته به دیگرانند. در چنین جمع توده واری احساسات و افکار و واکنش ها و سرنوشت افراد همه وابسته به یکدیگر و منبعث از مفاهیم مبهمی از قبیل نظر جمع یا رسم و رسوم و سنتهاست؛ افراد نه تنها تشویق نمی شوند که به نظر جمع اقتدا کنند و همرنگ جماعت باشند. در چنین جوامعی حتی در مواردی کاملاً شخصی و فردی نظیر انتخاب رشته دانشگاهی یا همسر و محل سکونت نیز تصمیمات به صلاحدید خانواده یا دستور بزرگان گرفته می شود. در چنین جوامعی افراد از نظر احساس و اندیشه می توانند کاملا وابسته به یکدیگر باقی بمانند و نسل به نسل خوشبختی و استقلال خود را به بهای جلب محبت و رضایت اطرافیان فدا کنند. در چنین شرایطی است که نقش احساسات و عواطف در تعاملات جمعی بسی برجسته تر از نقش عقلانیت و اندیشه می شود. فردگرایی بر این است که شخصی که در جامعه شرکت می کند سعی می کند منافع خودش را پیش ببرد یا اقلا این حق را مطالبه می کند که بدون لحاظ کردن منافع جامعه منافع خود را پی بگیرد. هیچ فلسفه ای که قربانی کردن منافع شخصی فرد را برای اهداف بالا تر اجتماعی قربانی کند مطلوب فردگرا نیست. به هر روی ژان ژاک روسو ادعا می کند که مفهوم خواست عمومی در قرارداد اجتماعی تنها مجموعه خواست های فردی نیست و منافع فردی را پیش می برد. فردگرایی اغلب در تضاد با اقتدارگرایی یا با جمع گرایی قرار می گیرد، ولی در واقع طیفی از رفتارها در سطح جامعه‌ای وجود دارد که از جوامع شدیداً فردگرایانه تا جوامع مختلط تا جوامع جمع گرایانه امتداد دارد. عقیل اوخیری عقیل اوخیری Wed, 19 Jan 2022 01:27:52 +0330 https://virgool.io/@m_58698488/%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4-%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D9%85%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF-niijuyl1zutg در طول دولت ها و حاکمیت های مختلف همواره به همه عرصه های کم و بیش پرداخته شده و نکته مورد توجه جامعه و حاکمیت و گاه هر دو بوده است و گاه مناقشات زیادی در باب این موضوعات نکته های تاریخی مثل ملی شدن صنعت نفت، گسترش جاده های، گسترش ارتباطات، توجه به اقتصاد، دیپلماسی فعال، گسترش بهداشت عمومی و بسیاری از موارد را منوال این پدیده های در تاریخ رقم زده است، ولی همواره سیستم آموزش، علم و تحصیل از توجه کمی برخوردار بوده است و بطوری که وقتی جهان اول با گذر از رنسانس و عصر تاریکی اروپا توجه خویش را به اقتصاد معطوف نمود تبعات ناقص و شکننده بودن و موقتی بودن این پیشرفت ها را متوجه شد و در نهایت توجه تمام قد جامعه را به آموزش معطوف نمود بدین گونه جوامع غربی و حتی شرقی مثل ژاپن،کره جنوبی،چین،امریکا،انگلیس،سوئد و... با برنامه ریزی نسل جوان و پیشرفت در حوزه سیستم آموزشی در حوزه های تحصیلات مقدماتی،تحصیلات عالی و تحصیلات تکمیلی و به خصوص سرمایه گذاری در حوزه های علوم انسانی موفق به پیشرفت در همه ابعاد مثل بهداشت،اقتصاد،نفت،صنعت،دیپلماسی و امور خارجه و... شد و بدین گونه تمدن جدید را پایه ریزی کرد جهان غرب، تمام استعمارات کهنه و نو و همچنین پیشرفت ها و برتری های خود را مدیون برنامه ریزی و گسترش تخصصی سیستم آموزشی در طی سالیان متمادی بوده است تجربه ثابت کرده است جهان سوم بزرگترین صدمات خود را از کمبود توجه به سیستم آموزشی دیده است. در ایران همواره وزارتین آموزش و پرورش و علوم تحقیقات و فناوری همواره فقیرترین وزارتخانه ها بوده و هیچ دولتی با شعار آموزش وارد میدان نشده است. مدارس و دانشگاه‌ها نیز به اداره و بنگاه تبدیل شده و ماهیت خود را از دست داده و اصلی ترین هسته این مراکز که دانش آموز و دانشجو است به شدت به حاشیه برده شده و حذف شده اند. در دوران پاندمی کرونا در ایران کیفیت آموزش ها به شدت پایین آمده و سبب مرگ آموزش را رقم زد، بسیاری از دانش آموزان و دانشجویان به دلیل عدم دسترسی به اینترنت پایدار در روستا ها و... همچنین امکانات آموزشی در پایین شهر های تهران و سایر استانهایی مانند سیستان و بلوچستان از تحصیل بازماندند و سبب ترک تحصیل ۲۵ درصد محصلان طبق اعلام وزارتین عتف رقم زده است. همچنین ستاد ملی کرونا از بدو تشکیل و بازستانی اختیارات وزارتین مختلف جلسه ای را برای رفع مشکلات حاضر سیستم آموزش در هر دو وزارتخانه بسیار نگران کننده و حاکی از آینده ای خاکستری برای آموزش می دهد. عقیل اوخیری عقیل اوخیری Wed, 19 Jan 2022 01:24:16 +0330 https://virgool.io/@m_58698488/%D8%A8%DB%8C-%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%88%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-vjng3na2fg3f بی تفاوتی ترجمه از واژه انگلیسی Apathy است و نخستین بار به وسیله برخی از فلاسفه برای نشان دادن بی تفاوتی نسبت به چیزی که فرد مستقیم یا غیرمستقیم مسئول آن نیست بکار رفته است. البته ترجمه های گوناگونی از جمله بی قیدی اجتماعی، بی احساسی،بی حالی و یا بی عاطفگی اجتماعی نیز برای آن وجود دارد. از اثرات بی تفاوتی می توان به کاهش یکپارچگی اجتماعی، تشدید بی عدالتی، تضعیف دموکراسی،از هم گسیختگی هنجاری، تشدید انزوای اجتماعی،کاهش تعلق اجتماعی و بی اعتمادی اجتماعی اشاره کرد. از علل بستر ساز بی تفاوتی نیز می توان محرومیت،فقر،رشد ارزش های فردگرا و سود اندیش و نارضایتی اجتماعی تاکید کرد. در بی تفاوتی، فرد خود را از عامل یا عوامل ایجاد کننده ناکامی و وضعیت ناکام کننده دور می کند و در ازای پاسخ هیجانی نسبت به موانع اجتماعی و سرنوشت خود بی تفاوت است. بی تفاوتی گر چه در سطح فردی رخ می دهد اما اثر جمعی استراتژی های مشترک افراد آن را به یک مسئله اجتماعی تبدیل می کند، ضمن اینکه علل آن نیز ریشه های اجتماعی دارد. مسئله بی تفاوتی در ایران با توجه به وجود فرهنگ سنتی، جمع گرایی و روحیه تعاون و همکاری بسیار جای بحث دارد و ادغام با ویژگی های زندگی شهری مدرن که زیمل آن را حسابگرانه و میلز آن را عقلانیت مدرن می داند درهم آمیخته است. بی تفاوتی از آنجا یک مسئله عمومی و مهم تلقی نمی شود که آثار نامطلوبی بر زندگی مردم چه در سطح خرد و چه در سطح کلان می گذارد که از بی تفاوتی نسبت به روشن ماندن برق اضافی در پارکینگ و ریختن زباله تا خودسوزی در محل کار و مردمانی که فقط عکس و فیلم می گیرند. و امروز هم برای آب خوزستان صرفا پست و استوری منتشر می کنند را شامل می شود. در بی تفاوتی اجتماعی انسانها تلاشی برای تغییر وضعیت نامطلوب خود نمی کنند، بدین ترتیب نقش اجتماعی آحاد جامعه در انجام وظایف و مسئولیت های اجتماعی تضعیف می شود. در این مطلب انگشت اشاره ما به سوی بی تفاوتی اجتماعی مردمانی است که خود درگیر همین بیماری تمدن مدرن شده اند و خود را از عوامل ناکامی و وضعیت ناکام مانده تا جایی که ممکن است دور نگه می دارند. عدم واکنش نشان ندادند اقشار مختلف مردم به بی عدالتی، فرصت مناسبی برای استعمار مردم توسط حاکمان فراهم می کنند. عقیل اوخیری عقیل اوخیری Wed, 19 Jan 2022 01:21:49 +0330 https://virgool.io/@m_58698488/%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84-%D9%86%D8%B8%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D8%B3%D8%A7%D8%A6%D9%84-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-fqidxmu5jvlk دستگاه های نظری متعددی در جهت تحلیل مسائل اجتماعی در جوامع مختلف، خصوصا جوامع درحال توسعه مطرح است. از آنجا که مسائل اجتماعی در هر جامعه، بنابر موقعیت های زمانی مکانی، استراتژی های،سیاست های ژئوپولیتیک و از طرفی نظام های اجتماعی، سیاسی،اقتصادی،فرهنگی،معرفتی آن جامعه با دیگر جوامع متفاوت است؛ می توان در چارچوب تئوری مارکسیستی و دیدگاه انتقادی بر اساس مکتب فرانکفورت، ساختار های جامعه ایران را به چالش کشانده و مورد نقد و بررسی قرار داد. یکی از مفاهیم مهم دیدگاه مارکسیستی شکاف طبقاتی است. با توجه به حاکمیت نظام سرمایه‌داری در اکثر جوامع امروزی و همچنین زیر بنا بودن مقوله اقتصاد که به تبع آن اجتماع،سیاست،فرهنگ و نظام عقیدتی را به عنوان مفاهیم روبنایی، تحت الشعاع قرار می دهد، بنابراین منافع و منابع در گروه اقلیتی چون بورژوازی متمرکز گردیده و گروه کثیری چون پرولتاریا(کارگران،فقیران و نیازمندان) از این منابع و منافع یا محروم می شوند یا دسترسی به آن محدود می شود. این پدیده، زمینه ساز فاصله طبقاتی در جامعه خواهد شد. از منظر مکتب فرانکفورت می توان دیدگاه یورگن هابرماس از وارثان این مکتب در سنت انتقادی و جامعه شناس شهیر آلمانی در مفهوم و اثر معروف اش چون نظام و جهان زیست را مد نظر قرار داد. در اکثر جوامع خصوصا ایران چون جهان نظام بر جهان زیست غالب است و جهان زیست را تحت سلطه و سیطره خود قرار داده است، زمینه بروز آسیب های و مسائل اجتماعی در جامعه را فراهم می آورد. هابرماس یکی از منتقدان سرسخت نظام کاپیتالیستی است. صرف نظر از بیان نظری در خصوص مفاهیم جهان زیست و جهان نظام به بیان ساده می توان چنین اذعان داشت که جهان زیست در واقع اشاره به حوزه عمومی از دید هابرماس و زندگی عمومی مردم در قالب کنش های ارتباطی بدون هدف در میان کنشگران است و مورد استعمار جهان نظام که معطوف به هدف و در سیستم حاکمیتی و ساختار کلان جامعه نیز می باشد، این درحالی است که اگر در حالت تعادل قرار نگیرد، آن جامعه دچار. ناهنجاری های و نابسامانی، خصوصا در نظام های اجتماعی خواهد شد، لذا با تفسیر چارچوب نظری فوق می توان به طور کلی به دلیل بی ثباتی در اجرای سیاستگذاری ها، استراتژی ها و برنامه های کلان در جهت تامین مولفه های مهم زندگی روزمره مردم، چون آسایش، آرامش،رفاه و امنیت و عدم تأمین این مولفه های اساسی و حیاتی، آسیب ها و مسائل اجتماعی به وقوع می پیوندد. همچنین مسیر انحرافات را هموار می کند. عقیل اوخیری عقیل اوخیری Wed, 19 Jan 2022 01:18:47 +0330 https://virgool.io/@m_58698488/%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D9%81%D9%88%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D9%84-z0pq8cojexnh با دو دیدگاه می توان به مدرن شدن فوتبال نگریست؛ نگاه درونی به فوتبال و دیگری نگاه بیرونی و رابطه اش با جامعه. از نگاه اول فوتبال زمانی مدرن شد که قوانین اش به سمت تهاجمی شدن رفت مثل قانون منع با دست گرفتن دروازبان توپی را که از طرف بازیکن خودی میاد با اهمیت تفاضل گل یا اهمیت گل زده بیشتر در خانه حریف یا محدود شدن زمانی که توپ دست دروازه بان قرار دارد فوتبال تا قبل از این ایده فوتبال سنتی بود و میتوان بازی های فوتبالی را که قوانین تهاجمی در آن رعایت نشده اند فوتبال کلاسیک نامید این تهاجمی شدن قطعاً به جذابیت فوتبال کمک زیادی کرد به این صورت که تیم ها را وادار به گل زدن کرد، سرعت را در فوتبال بیشتر کرد و از خلال همین سرعت، سرزندگی و طراوت در فوتبال بیشتر شد. اما نگاه دوم، میتوان گفت فوتبال زمانی مدرن شد البته این مدرنیزاسیون با انحطاط فوتبال همراه بود، که تیم های از محلی بودن در آمدند و تحت نظر کمپانی ها و بعضاً دولت های اداره شدند که اینجا بود فوتبال بورژاییزه شد، بورژوازیی که همه چیز را مدرن کرده بود این بار سراغ فوتبال آمد، بسیاری از فوتبال کالایی شد این امر به نوبه خود دگرگونی های بزرگی را را به دنبال داشت به قول رزماری: تا دهه ۱۹۶۰ سطح دستمزد بازیکنان قطعا خوب بود اما ثروت هنگفتی نبود. بازار اصلی در فوتبال نقل و انتقال بازیکنان بود و بازیکنان جوان و آینده دار به طور قطع به باشگاه های موفق فروخته می شدند. به هر حال فوتبال بریتانیا تا نیمه دوم قرن بیستم پیوند های محلی محکمی داشت تا قبل از دهه ۶۰ ما یک بازار سرمایه داری کوچک را در فوتبال شاهد بودیم اما بعد از آن با بالا رفتن دستمزد بازیکنان و عدم توانایی باشگاه های برای تأمین این مخارج شرایط فرق کرد. به تعبیر رزماری: باشگاه های موفق با انتشار اوراق سهام راه را به روی سهامداران باز کردند ... با این همه تغییر واقعی بزرگ در ۱۹۹۹ رخ داد که فروش امتیاز پخش تلویزیونی بازی های یکباره درآمد باشگاه های را بالا برد خاصه باشگاه های موفق. آغاز لیگ برتر دو قطبی مالی باشگاه های بزرگ و کوچک را به شدت افزایش داد تیم های اصلی به برند های جهانی تبدیل شدند و پیوند های محلی ناگزیر تا حد زیادی رخت بر بست فوتبال مصرفی شد و دیگر پیوند های محلی خودش را از دست داد و بازیچه دست سهامداران و کمپانی های گشت و در کشورهای دیگر به شکل تبعیض آمیزی حمایت شده توسط دولت شد. عقیل اوخیری عقیل اوخیری Tue, 18 Jan 2022 10:59:34 +0330 https://virgool.io/@m_58698488/%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%85-%D9%88-%D9%81%D8%B1%D8%A7%DA%AF%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-tv09mdu6coeu امروزه در رسانه های جمعی مخصوصاً اینستاگرام در فراگیر شدن گفتمان های و تغییر و بازتولید آنها، نقش عمده ای را بازی می کنند. اینستاگرام که امکان هم رسانی عکس و ویدئو را می دهد، در ساخت گفتمان های و بازتولید و جهانی شدن تاثیر اساسی دارد. مثلاً می توان گفت، امروزه تمامی افراد جامعه در ذیل گفتمان تناسب اندام و موفقیت قرار گرفته اند. گویی اینستاگرام برای هر قشر و طبقه ای راهکار خاص خود را دارد، برای فراگیر شدن گفتمان تناسب اندام، این شبکه اجتماعی اینستاگرام برای طبقه پایین جامعه کلیپ های آموزشی از قبیل انجام دادن ورزش های خانگی و استفاده از دارو های گیاهی را با هشتک های مختلفی مانند چگونه با کمترین هزینه لاغر شویم، چگونه با دارو های گیاهی به وزن ایده‌آل برسیم پیشنهاد می دهد. حال برای طبقه بالا و قشر مرفه جامعه، از دکتر های حاذق و مشهور و دارو های گران قیمت و وسایل ورزشی پیشرفته و همچنین رژیم های غذایی خاص، صبحت به میان می آورند. گفتمان موفقیت نیز همان گفتمان تناسب اندام در تمامی قشرهای جوامع تکثیر پیدا کرده است و اکثر جوامع در ذیل آن قرار گرفته اند، اینستاگرام برای طبقه بالای جامعه از شرکت در بیزنس های بزرگ و خرید پنت هاوس های میلیاردری سخن می گوید و برای افراد طبقه پایین با هشتک های مانند چگونه با سرمایه کم پول دار شوم، چگونه با کمترین هزینه های بیشترین سود را ببریم باعث شده تمامی افراد سوژه آن گفتمان شوند. تعداد بازدید و لایک کلیپ های از این قبیل به اوج خود رسیده است. به طوری که می توان گفت این دو گفتمان موفقیت و تناسب اندام از دور ترین روستا های کشور جنوب (جهان سوم) تا بزرگترین شهرهای صنعتی را فرا گرفته و تناسب اندام و موفقیت به دغدغه اکثر افراد دنیا با هر طبقه و پایگاهی تبدیل شده است و این حاکی از آن است، که این شبکه های اجتماعی اینستاگرام باعث جهانی شدن یک گفتمان از طریق تبلیغات بسیار، استفاده از شیوه های خاص، همچنین پیشنهاد های و راهکارهای مختلف به تمامی افراد در هر جایگاهی اقتصادی و اجتماعی می باشد. عقیل اوخیری عقیل اوخیری Mon, 17 Jan 2022 22:23:11 +0330 https://virgool.io/@m_58698488/%D9%85%D8%AF%D8%B1%DA%A9-%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%B7%DB%8C-t4wzh8tyo5pr زمانی داشتن موبایل یک پز اجتماعی به شمار می رفت وقتی در کوچه و تاکسی صدای زنگ موبایلی به صدا در می آمد صاحب آن با چنان ژستی دست در جیب می برد و پاسخ می داد، انگار که آس رو کرده باشد. البته طبیعی بود در آن زمان بسیار کم بودند افرادی که این کالای لوکس را داشته باشند و خودش نشان می داد که شما به چه طبقه ی اجتماعی تعلق دارید. در جمع های و مهمانی ها اگر موبایل می داشتید شاید حتی از سمت اطرافیان مورد احترام بیشتری قرار می گرفتید. اصلا انگار آدم مهمترین بودید و نرخ طلا و بورس را در بازار قرار است تعیین کنید. این حالت در مورد بسیاری از ماشین ها، مثل پژو، در اوائل ورودشان نیز صادق است. اما امروز نه پژو و نه موبایل آنقدر تعیین کننده نیست. گذشت زمان، رنگ دیگری به زندگی ها و افکار داد. این امر بسیار شبیه به مدرک گرایی در ایران و افزایش بی رویه دانشگاه و پذیرش در مقاطع دکتری است. چرا در ایران تا این اندازه مدرک دانشگاهی شأن اجتماعی می آورد در حالی که در کشور های مترقی اینگونه نیست؟ اول آنکه مدرک تحصیلی به مثابه کالای لوکسی است که تنها حدود ۷۰ یا ۸۰ سال در ایران وارد شده است و بسیار عمر کمی دارد و داشتن آن مثل دارای بودن پژو یا موبایل حدود بیست سال پیش است. این درحالی است که در کشور های غربی دانشگاه های با عمر سیصد و چهارصد سال وجود دارد. مدرک گرایی افراطی را همچنین می توان به تجمل گرایی ایرانیان تشبیه کرد. از این منظر که هر دو برای چشم هم چشمی بوده و در بسیاری موارد از تبعیض حاکم بین افراد صاحب آن مدرک و دیگران بر می خیزد. به عنوان مثال در بسیاری از دانشگاه های ایران سالن غذا خوری اساتید از سالن غذا خوری دانشجویان جداست. همچنین سالن غذا خوری کارمندان در جای دیگریست. خدمه تمیز کاری دانشکده و باغبان و... هم که اصلا انگار حقی در این زمینه ندارند. این خودش از همان ابتدا باعث می شود یک جوان هجده ساله تبعیض را ببیند و برتری افراد را بنابر مدرک تحصیلی شان در خود درونی کند. عقیل اوخیری عقیل اوخیری Mon, 17 Jan 2022 21:45:29 +0330 https://virgool.io/@m_58698488/%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D9%86-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%A8%DB%8C-xmpvdrrwumow در حقیقت کارتن خوابی، نوعی سبک زندگی است که الزاماً با اعتباد گره نمی خورد. برایم جالب است که کسانی که خانه و سرپناهی برای ماندن ندارند و مجبورن در خیابان های و قبرستان ها و... در حاشیه شهرها در سکونتگاه های غیر رسمی روزهای سختی را سپری کنند نوع زندگی آنها یک سبک زندگی معرفی می شود مانند سبک زندگی آقازاده ها و برج نشینان مناطق لاکچری تهران و دیگر شهرها، اما این کجا و آن کجا. کارتن خوابی ارتباط مستقیم با اوضاع اقتصادی حاکم بر جامعه دارد. در هر جامعه‌ای که وضعیت اقتصادی نابسامان و غیر متعادلی وجود داشته باشد و توزیع ثروت به طور مستقیم نشده باشد،کارتن خواب نیز بیشتر به چشم می خورد و از سوی دیگر دولت ها به این افراد به دلیل نشان دادن چهره ای ناخوشایند به جوامع دیگر به چشم دردسر نگاه می کنند. بر اساس رویکرد کارکردگرایی، افراد بی خانمان ها و به اصطلاح کارتن خواب، نوعی تهدید برای جامعه محسوب می شوند. مطابق با رویکرد تضاد کارتن خوابی، رفتار فردی محسوب نمی شود بلکه مشکلی ساختاری در جامعه است. همچون فقر، کارتن خوابی، نیز نتیجه گریزناپذیر مالکیت ابزار تولیدی است. از این دیدگاه فقر و وضعیت اقتصادی علت اصلی کارتن خواب است. آنها همچنین بر رابطه بین کمبود واحد های مسکونی مناسب برای افراد کم درآمد و بیکاری نیز تاکید می کنند. نظریه پردازان تضاد بر عواملی چون سوءمصرف مواد، مصرف الکل، بیماری های روانی و بی سازمانی خانواده برای تبیین علل کارتن خوابی کمتر متمرکز می شوند، زیرا معتقدند این عوامل فردی نیست که موجب کارتن خوابی افراد می شود بلکه عوامل ثانویه در این امر دخیل است. لذا عوامل ساختاری و اجتماعی تأثیر عمده‌ای بر وضعیت نابسامان زندگی کارتن خواب ها و فقرا دارد و یا اینکه موجب تداوم کارتن خوابی می شود. عقیل اوخیری عقیل اوخیری Mon, 17 Jan 2022 21:07:21 +0330 https://virgool.io/@m_58698488/%D9%88%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%B3%D9%85-wxsmddcnkwbr در حوزه جامعه شناسی وندالیسم را تخریب آگاهانه ارادی و خود خواسته ی اموال تاسیسات و متعلقات عمومی می دانند. کلینارد وندالیسم را به عنوان نوعی تخریب ارادی اموال به صورت تکرار شونده و مستمر و با انگیزه های خاص تعریف می کند. ویلنسن و هوبر وندالیسم را به عنوان عصیان انسانها به خصوص نسل جوان در برابر تحمیلات اجتماعی و نیرو های سرکوبگر بیرونی می دانند. وندالیسم مشتق از واژه ی وندال است. نام قومی از اقوال ژرمن اسلاو است که در قرن پنجم میلادی در سرزمین های واقع در میان دو رودخانه او در ویستول زندگی می کردند. در زمان پادشاهی ژانسریک وندال‌ها به سرزمین گل اسپانیا حمله و آن سرزمین های را تصرف کردند تا مدیترانه پیش رفتند آنان بر سر راه خود از آبادی و آبادانی هر چه دیدند نابود و تاراج کردند. همین شهرت تاریخی سبب شده است که امروزه وندالیسم را به معنی وحشی گری، خرابکاری و ویرانگری بکار می برند. وندالیسم یک عنوان آسیب اجتماعی به خصوص در جوامع مدرن ظهور و بروز گسترده ای یافته است. در جوامعی که ثبت اطلاعات دقیق و منظمی دارند هر ساله میلیون های دلار صرف تعمیر اشیایی می شود که وندالیسم به آنها آسیب وارد کرده اند. مطالعات حاکی از اهمیت یافتن مسأله وندالیسم در ابعاد مختلف جامعه ایران است. از آمار و ارقام مربوط به تخریب اتوبوس های در ناوگان حمل و نقل شهر تهران نشان می دهد که در سال۱۳۸۶ حدود ۳۰۰ میلیون تومان به اتوبوس های شهری خسارت وارد شده است که مسئولان اتوبوسرانی این رقم را به عنوان خسارت ناشی از وندالیسم ثبت کرده اند. موضوع دیگر تبعات فرهنگی و اجتماعی آنان است گسترش نگرش منفی و بدبینانه به جامعه و احساس کینه توزی و کاهش اعتماد از جمله تبعات مستقیم این موضوع است. فروید معتقد است که انسان با غریزه مرگ زاده می شود هنگامی که این غریزه متوجه درون شود به صورت تنبیه و مواخذه خود ظاهر می شود و در موارد افراطی منجر به خودکشی می شود هنگامی که این غریزه متوجه بیرون گردد به صورت خشونت، خصومت، آزار و اذیت و وندالیسم تخریب و قتل تجلی می کند. عقیل اوخیری عقیل اوخیری Mon, 17 Jan 2022 20:31:05 +0330