https://virgool.io/feed/@m_59473586 برنامه نویس دوست دار ایده های متفاوت fa 2026-06-29 11:33:15 https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg https://virgool.io/@m_59473586 https://virgool.io/@m_59473586/%D9%BE%DB%8C%D8%AF%D8%A7-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D9%BE%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B2-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D9%87-%DB%8C%DA%A9-%D9%BE%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B2-%D8%A8%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AF%D9%87-fdiaifof7n8z سلامانسان ها با کمی دقت میتوانند جواب سوال داخل عکس را بدهند ( هر چند که خودم بعد از جدا کردن توابع با رنگ بالاخره تونستم تعداد پرانتز هارو درست بذارم ) ولی کامپیوتر چطور؟همانطور که میدانید تنها راه حل هر مسئله در کامپیوتر پیدا کردن یک الگوریتم برای آن است.حالا باید الگوریتمی طراحی کنیم که پرانتز بسته یک پرانتز باز را پیدا کند. راه حلی که به ذهن من رسیده این است که با یک حلقه روی کاراکتر های رشته پیمایش کنیم و این پیمایش از مجنون (یا همان پرانتز بازی که به دنبال پرانتز بسته اش است) شروع و تا پیدا کردن لیلی ( یا همان پرانتز بسته ) ادامه می یابد.حالا از کجا بفهمیم پرانتز بسته ای که روی آن هستیم همان لیلی ما است؟برای این کار دو متغیر به اسم های "فاصله از لیلی" و "نشانی لیلی"(یا همان ایندکس لیلی در رشته که وقتی فاصله از لیلی صفر شد مقدار دهی می شود) تعریف میکنیم، حالا اگر بجای پرانتز باز ها عدد یک و بجای پرانتز بسته ها عدد منفی یک قرار دهیم و داخل حلقه اگر به این اعداد برخوردیم آن را با "فاصله از لیلی" جمع کنیم در این صورت وقتی "فاصله از لیلی" صفر شد یعنی ما به لیلی مجنونمان رسیده ایم، حلقه را تمام و نشانی لیلی را به مجنون می دهیم.این پست رو میذارم جهت کامل کردن کدی که یک دوست برای راحتی کار من نوشته بود.پیوند پست دوستم : https://vrgl.ir/spsqh و در اخر با چند بیت شعر از دکتر سوگل مشایخی با شما خداحافظی میکنمگر که عشق شدی و مست شدن شیوه ی توستبایدت دل بدهی سینه ات را بشکاف و دلت را به بهای می میخانه بده عرفان بربری عرفان بربری Sat, 18 Mar 2023 20:40:02 +0330 https://virgool.io/@m_59473586/%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA-%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B3%DB%8C-%D8%B4%D8%A7%D8%B1%D9%BE-%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D9%88%D8%B1-%D9%BE%D8%B1%DB%8C%D9%86%D8%AA-hcp0fnb7wwxa به نام خدادرودمن خیلی دوست داشتم که زبان برنامه نویسی خودم رو بسازم ولی با یکم گشتن تو اینترنت فهمیدم که کار سختیه حداقل برای من که یه برنامه نویس تازه کارم و خوندم که فقط با زبان هایی مثل c و ++c که به زبان ماشین نزدیک تر هستن میشه زبان برنامه نویسی نوشت؛ و من هم فقط سی شارپ بلد بودم.یکم گذشت تا اینکه یه فکری به سرم زد، شروع کردم به نوشتن یه برنامه که وقتی دستور:print(یه چیزی)رو می نویسیم بتونه "یه چیزی" رو چاپ کنه.برای این کار اول یه پروژه ویندوز فرم ساختم که توی فرمش دو تا تکست باکس، یکی برای نوشتن کد و دیگری برای نمایش خروجی و یه دکمه که وقتی روش کلیک میکنیم کد اجرا بشه.به این شکل.حالا میریم سراغ کد نویسی؛ روی دکمه اجرا دابل کلیک میکنیم که رویداد کلیکش باز بشه و کدش رو بنویسیم.خط 12: اول کد رو از تکست باکس کد میگیریم و داخل یه استرینگ به اسم code میریزیم.خط 13 تا 16: با if بررسی میکنیم که کد با "print" شروع میشه یه نه، در صورت برقرار بودن شرط تابع RunPrint رو صدا میکنیم و code رو به عنوان ورودی بهش میدیم.تابع RunPrintخط 21 و 22: با استفاده از تابع IndexOf موقعیت پرانتز باز و بسته رو بدست میاریم.خط 23: با استفاده از تابع Substring و موقعیت پرانتز باز و بسته متن بین پرانتز هارو داخل یه استرینگ به اسم text میریزیم؛ توضیح در عکس پایین.خط 24: text رو داخل تکست باکس خروجی میذاریم تا نمایشش بده.حالا ما یه کامپایلر ساختیم که میتونه دستور print رو اجرا کنه.در قسمت بعد تعریف متغیر ، دادن یه مقدار بهش و چاپ مقدار اون توسط دستور print که خودمون نوشتیم رو اضافه میکنیم.امیدوارم که لذت برده باشید.اگر روش بهتری نسبت به روش من دارید لطفا در نظرات اعلام کنید تا من هم یاد بگیرم و پست رو اصلاح کنم.بدرود :) عرفان بربری عرفان بربری Sun, 09 Oct 2022 11:12:08 +0330