<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های مسعود طولابی</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@m_62505081</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-07-06 15:12:05</pubDate>
        <image>
            <url>https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg</url>
            <title>مسعود طولابی</title>
            <link>https://virgool.io/@m_62505081</link>
        </image>

                    <item>
                <title>شیشه‌های رنگی: سفری به دنیای ذهن برای تاب‌آوری بیشتر</title>
                <link>https://virgool.io/hrmaze/%D8%B4%DB%8C%D8%B4%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%B3%D9%81%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%B0%D9%87%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-q7dol10eyc7x</link>
                <description>چهارشنبه 25 تیرماه 1403، یک رویداد متفاوت در فضای آبی سفید فناپ، در قالب HR Maze و با حضور بیش از 40 نفر از علاقه‌مندان و فعالان حوزه منابع انسانی در اصفهان برگزار شد. این کارگاه که با نام &quot;شیشه‌های رنگی&quot; شناخته می‌شود، فرصتی بود برای کاوش در دنیای ذهن و تحول نگرش‌های فردی و مدیریتی.اگر پشت فرمان ماشینی که 5 دقیقه از وقت تو را برای راه افتادن تلف کرده و بسیار بد رانندگی می‌کند مادر بزرگ شما نشسته باشد که بعد از مدت‌ها به ترس خود غلبه کرده و پشت فرمان نشسته رفتار شما چقدر با قبل از دانستن این موضوع متفاوت خواهد بود؟شاید این سوال دریچه‌ای برای ورود به دنیای ذهن در این کارگاه بود..هدف و مضمون کارگاهشیشه‌های رنگی یک عنوان به ظاهر ساده است، اما در دل خود مفهومی عمیق دارد. در این کارگاه، ما با هم یاد می‌گیریم که چطور می‌توانیم موضوعات را از زوایای مختلف ببینیم و با نگاهی تازه به مشکلات و چالش‌ها بنگریم. هدف اصلی این کارگاه، تغییر نگرش و ذهنیت افراد است، به گونه‌ای که نه تنها در زندگی فردی، بلکه در محیط‌های کاری نیز با آرامش و تاب‌آوری بیشتری عمل کنند.در میانه‌ی جلسه این سوال در ذهن مخاطب شکل می‌گیرد که چطور عینکی که پیش چشمان ما قرار داشته را تا امروز ندیده‌‌ایم و چطور جهان‌بینی ما به عینک‌ها وابسته است!رویکرد و ساختار کارگاهمتین شیرازی نژاد به عنوان راهبر این کارگاه را به طور خاص برای شرایط فعلی کشور و نیازهای فردی در شرایط بحرانی طراحی کرده بود و عقیده داشت با توجه به چالش‌ها و تغییرات سریع و عدم شفافیت و نبود چشم انداز روشن، مخاطبین رویداد نیاز دارند تا نگرش‌های خود را بازتعریف کرده و راهکارهای نوین و خلاقانه‌ای برای مواجهه با این چالش‌ها پیدا کنند. هدف این کارگاه، کمک به فرد در تقویت تاب‌آوری و افزایش توانایی‌های ذهنی و تغییر در نگرشش به چالش‌هاست.ابزارها و روش‌هاکارگاه &quot;شیشه‌های رنگی&quot; از ابزارهای مختلفی برای یادگیری بهره برد:Emotional Blob: ابزاری برای شکل‌دهی گفتگو که هم به عنوان یخ‌شکن و هم به عنوان جمع بندی گفتگو استفاده شد تا بحث را تعاملی و دوسویه کند.نمایش فیلم‌های تاثیرگذار: بخشی از فیلم معروف &quot;Life is Beautiful&quot; به عنوان یک ابزار یادگیری برای آشنایی با قدرت تغییر نگرش به کار گرفته شد.کتاب‌خوانی گروهی: آیتم پایانی رویداد خوانش کتاب «هنوز جادویی» بود که به عنوان یک کتاب کودک رویداد را با یک ارائه یک نقطه نگاه خاص به واژه هنوز پایان بندی کرد.بازخوردها و تجربه شرکت‌کنندگانشرکت‌کنندگان این کارگاه تجربه‌ای جدید و متفاوت را پشت سر گذاشتند. فضای باز و دوستانه کارگاه، امکان تبادل نظر و یادگیری به شیوه‌ای جذاب و پویا را برای آنها فراهم کرد. مخاطبین رویداد تجربه خود را با هشتگ‌های HR_to_HR و HR_Maze در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک گذاشتند که گوشه‌ای از این بازخوردها را در ادامه می‌بینید.در نهایت، کارگاه &quot;شیشه‌های رنگی&quot; نه تنها فرصتی برای بهبود مهارت‌های فردی، بلکه دریچه‌ای به دنیای جدیدی از تفکر و نگرش در حوزه منابع انسانی باز کرد. این کارگاه به فعالان منابع انسانی توصیه می‌شود تا با نگاهی بازتر و ذهنی آرام‌تر، با چالش‌های روزمره و پیچیده دنیای امروز مواجه شوند.</description>
                <category>مسعود طولابی</category>
                <author>مسعود طولابی</author>
                <pubDate>Tue, 22 Jul 2025 09:59:56 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>هزارتوی جذب؛ حرکت از سنت به سمتِ نوآوری</title>
                <link>https://virgool.io/hrmaze/%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D9%88%DB%8C-%D8%AC%D8%B0%D8%A8-%D8%AD%D8%B1%DA%A9%D8%AA-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D9%86%D8%AA-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D9%85%D8%AA%D9%90-%D9%86%D9%88%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-ubgaxoknl6il</link>
                <description>روایت سومین ایستگاه از هزارتوی اچ‌آردر دنیای منابع انسانی، جذب نیرو فقط پر کردن یک جای خالی نیست.این جمله شاید بارها شنیده شده، اما در عمل، همچنان بسیاری از سازمان‌ها با همان نگاه سنتی و عجولانه، به دنبال جذب نیروی انسانی هستند—بی‌آنکه بفهمند کیفیت تیم، از کیفیت جذب آغاز می‌شود.در سومین جلسه از سلسله رویدادهای «هزارتوی اچ‌آر»، موضوع «فرآیندهای جذب منابع انسانی» در کانون توجه قرار گرفت. رویدادی که با حضور ۳۰ نفر از فعالان منابع انسانی در فضای کار اشتراکی آبی سفید برگزار شد و روایت‌گر شکاف‌های فکری و ساختاری میان «جذب سنتی» و «جذب نوین» بود. از فرآیند تا تجربهدر ابتدای جلسه، مهسا ابراهیم‌پور، لید منابع انسانی شرکت کسرا، با ارائه‌ای روشن و صریح، به مرور ساختار گام‌به‌گام جذب پرداخت.از تعریف نیاز شغلی و نگارش آگهی تا غربالگری، مصاحبه، انتخاب و در نهایت استقرار نیروی جدید.او به نکاتی اشاره کرد که در ظاهر ساده‌اند اما اغلب در عمل نادیده گرفته می‌شوند:اینکه چطور ساختار یک آگهی، شخصیت برند کارفرما را نشان می‌دهد.اینکه شفافیت در فرآیند جذب، احترام به متقاضی و سازمان است.و اینکه انتخاب کانال جذب، نه‌تنها یک تصمیم تاکتیکی، بلکه یک انتخاب استراتژیک برای آینده‌ی تیم است. مروری بر خطاهای رایجیکی از ارزشمندترین بخش‌های این جلسه، مشارکت حاضران در بازخوانی تجربه‌هایشان بود.خطاهایی که در فرآیند جذب رخ می‌دهند، معمولاً تکراری‌اند:·       تدوین آگهی‌های کلی و غیرجذاب·       نبود مسیر شفاف در پاسخ‌دهی و پیگیری·       نگاه سطحی به کانال‌های جذب·       استفاده ابزاری از جذب فقط برای رفع نیاز فوری، نه برای ساخت تیم هم‌راستاهمه‌ی این موارد نشان داد که هنوز نیاز داریم جذب را از یک فعالیت «اجرایی» به یک فعالیت «تفکر‌محور» تبدیل کنیم. نگاه تازه: جذب جامعه‌محوردر بخش دوم جلسه، مسعود طولابی مدیر جامعه فضای کار اشتراکی آبی‌سفید، نگاه متفاوتی به فرآیند جذب مطرح کرد:مدل جذب جامعه‌محور.رویکردی که به‌جای انتشار آگهی و انتظار برای رزومه، بر پایه‌ی مشارکت انسانی، شناخت در تعامل، و ارزیابی عملی استوار است.در این مدل، افراد پیش از آنکه استخدام شوند، در پروژه‌ای، رویدادی یا چالشی با سازمان همکاری می‌کنند؛ همین تعامل، زمینه‌ای عمیق برای شناخت دوطرفه می‌سازد.برای بسیاری از حاضران، این نگاه هم تازه بود و هم ملموس—چرا که بسیاری از تجربه‌های موفق کاری‌شان، دقیقاً از دل همین ارتباط‌ها شکل گرفته بود، نه از یک آگهی پرزرق‌وبرق. تمرینی برای بازنویسی آگهیدر ادامه، حاضران به بازنویسی یک آگهی شغلی واقعی پرداختند. هدف این تمرین ساده اما کاربردی، این بود که بتوانند از دریچه نگاه متقاضی، متن آگهی را ببینند.نتیجه این شد که آگهی‌هایی دقیق‌تر، انسانی‌تر، و صادقانه‌تر شکل گرفتند.برخی از اصلاحات رایج در این تمرین:·       استفاده از زبان غیرتبعیض‌آمیز·       مشخص‌کردن مسیر اقدام و فرآیند بررسی رزومه·       معرفی واقع‌گرایانه از محیط و فرهنگ سازمان·       حذف کلیشه‌ها و عبارت‌های بی‌اثر مانند متعهد و باانگیزه هزارتویی که با پناه شروع شدسلسله‌رویدادهای «هزارتوی اچ‌آر» از یک نیاز انسانی آغاز شد:ساختن پناهگاهی برای متخصصان منابع انسانی. جایی برای شنیدن، گفتن، فکر کردن، و رشد.در سومین جلسه، این پناهگاه معنای تازه‌ای پیدا کرد:جایی برای بازنگری در ابزارها، زبان و نگرش ما به جذب.و شاید مهم‌تر از همه، جایی برای یادآوری اینکه آدم‌ها فقط رزومه نیستند—و ما فقط مجری فرآیند نیستیم.#هزارتوی_اچ_آر #پناهگاه_اچ_آر #منابع_انسانی #جذب_نوین #استخدام_هوشمند#HRMaze  #برند_کارفرمایی #جذب_جامعه_محور </description>
                <category>مسعود طولابی</category>
                <author>مسعود طولابی</author>
                <pubDate>Thu, 12 Jun 2025 14:36:48 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>پناه، تاب‌آوری و منابع انسانی</title>
                <link>https://virgool.io/hrmaze/%D9%BE%D9%86%D8%A7%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B9-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%DB%8C-zzfqk189pepy</link>
                <description>گزارش دومین رویداد هزارتوی اچ آرتوی دنیای منابع انسانی، گاهی نمی‌دونی باید به بقیه کمک کنی که خودشون رو جمع‌وجور کنن، یا اول بری یه گوشه و خودت رو جمع کنی.آره، گاهی اصلاً نمی‌دونی از کجا خوردی.نه اینکه بلد نباشی، نه... فقط انقدر ایستادی برای بقیه، که یادت رفته آخرین بار کی نشستی خودت رو نگاه کردی.دومین رویداد هزارتوی اچ‌آر با همین حال‌وهوا شروع شد. اینکه ما—آدم‌های دنیای منابع انسانی—به یک «پناه» نیاز داریم. نه فقط یک جای فیزیکی، بلکه یک نقطه‌ی ذهنی برای ایستادن، فکر کردن، و حتی خالی شدن.پناهگاه اچ‌آر باید چه شکلی باشد؟در این رویداد، سعی کردیم با هم به این سؤال جواب بدیم:پناهگاه منابع انسانی چه شکلیه؟پناهی که بشه توش نفس کشید، نظر داد، اشتباه کرد، یاد گرفت، و با ترس‌ها روبه‌رو شد.صحبت‌ها به منشورهایی رسید که شاید بشه به‌مرور زمان شکلشون داد:ارزش‌هایی که به ما اجازه بدن انسانی‌تر کار کنیم، چارچوب‌هایی که ما رو در برابر فرسودگی روزمره کمی ایمن‌تر نگه دارن و مهم‌تر از همه، ارتباطاتی که وقتی روزهای سخت می‌رسن، بشه روشون مکث کرد. تاب‌آوری: مهارتی برای زنده‌ موندن در نقشدر بخشی از رویداد، ارائه‌ای کوتاه درباره تاب‌آوری داشتیم. همون مهارتی که اسمش شاید خیلی ساده باشه، اما توی دلش، سال‌ها تجربه، فرسایش و گاهی گریه‌های نصفه‌شب خوابیده.تاب‌آوری تو منابع انسانی با بقیه‌ جاها فرق داره.ما فقط تو بحران نیستیم، ما گاهی خودِ بحران‌ایم.وسط تصمیمات سنگین، تعدیل‌ها، مصاحبه‌های سخت، انتظارات غیرواقعی، و توقعاتی که ازت یه «ابرآدم» ساختن.و خب، این تاب‌آوری از خودمون شروع می‌شه.از اینکه مهربون‌تر باشیم با خودمون.از اینکه بفهمیم &quot;نه گفتن&quot;، یا &quot;کم آوردن&quot;، یا حتی &quot;خسته بودن&quot;، ضعف نیست.یه جور شجاعته. جامعه‌ای برای فهم، نه فقط تحلیلیکی از ارزشمندترین بخش‌های این رویداد، دور هم بودن آدم‌هایی بود که درد مشترک دارن. کسانی که شاید توی تیمشون تنها HR باشن، یا اصلاً جایی برای گفتن نداشته باشن. اینجا، فقط گفتیم. نه قضاوت شد، نه راه‌حل پیچیده‌ای چسبوندیم.ما باور داریم پناهگاه فقط یک جلسه نیست، یک ساختاره.یه جامعه‌ست.جامعه‌ای که آدماش بتونن تماس بگیرن، درد بگن، راه بپرسن، و بدونن که تنها نیستن. دعوتی برای ساختناگر تو هم جایی وسط این هزارتو ایستادی، اگر داری تلاش می‌کنی درست تصمیم بگیری، درست رفتار کنی، و هنوز انسانی بمونی…بیا با هم این پناه رو بسازیم.نه فقط برای خودمون، برای همه‌ی اون‌هایی که هنوز با جون‌ودل دارن وسط این فشارها کار می‌کنن.#هزارتوی_اچ_آر #پناهگاه_اچ_آر #منابع_انسانی #تاب_آوری #سلامت_روان_سازمانی #HRMaze</description>
                <category>مسعود طولابی</category>
                <author>مسعود طولابی</author>
                <pubDate>Wed, 11 Jun 2025 14:09:39 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>۳ مهارتی که شرکت‌کنندگان «نقطه هدف» آموختند</title>
                <link>https://virgool.io/pathofintelligence/%DB%B3-%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AA%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%B4%D8%B1%DA%A9%D8%AA-%DA%A9%D9%86%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%86%D9%82%D8%B7%D9%87-%D9%87%D8%AF%D9%81-%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%AE%D8%AA%D9%86%D8%AF-b6zr5besw8na</link>
                <description>نگاهی به تجربه‌ای یک‌روزه، اما ماندگارنقطه هدف، فقط یک عنوان برای یک رویداد نبود. استعاره‌ای بود از لحظه‌ای که در آن می‌ایستی، اطراف را با دقت نگاه می‌کنی، و تصمیم می‌گیری به کدام سو بروی.در دوم خرداد ۱۴۰۴، سالن پارک فاوا در اصفهان میزبان بیش از 80 نفر از دانشجویان و جوانان علاقه‌مند به آینده‌ی هوشمند بود. رویدادی از مجموعه‌رویداد ماراتن در مسیر هوش‌محوری که تلاش کرد در کنار معرفی فناوری‌های روز، به رشد فردی و شغلی شرکت‌کنندگان هم بپردازد.در ادامه، سه مهارت کلیدی که شرکت‌کنندگان به‌صورت عملی در این تجربه یک‌روزه تمرین کردند را مرور می‌کنیم. ۱. مصاحبه کردن، به مثابه یک بازی یادگیریدر کارگاه تعاملی مهسا ابراهیم‌پور، رزومه‌نویسی و مصاحبه شغلی از یک فرآیند خشک به یک تجربه بازی‌محور تبدیل شد.شرکت‌کنندگان نه‌تنها یاد گرفتند چگونه خود را معرفی کنند، بلکه برای اولین‌بار تجربه کردند که در صندلی مصاحبه‌کننده یا مصاحبه‌شونده بنشینند، از منتورها بازخورد بگیرند و ضعف‌های خود را بدون ترس ببینند.مهارت کلیدی:بیان مؤثر و آمادگی ذهنی برای مواجهه با موقعیت‌های واقعی استخدامی - با تمرین، نه فقط مطالعه. ۲. حل مسئله در زمان واقعیدر کارگاه محمدرضا ریاحی، تیم‌ها با مسئله‌های نیمه‌واقعی روبه‌رو شدند: طراحی راه‌حل برای یک کیف پول دیجیتال یا یخچال هوشمند.اما نکته مهم این نبود. نکته این بود که فقط یک دقیقه برای ارائه راه‌حل داشتند.یادگیری اتفاق افتاد نه در ارائه بهترین پاسخ، بلکه در کنار آمدن با فشار زمان، گوش دادن به یکدیگر و تصمیم‌گیری سریع. مهارت کلیدی:حل مسئله تیمی، تحت فشار و در فضای بازخوردگیر - الگویی که در دنیای کار آینده بسیار رایج خواهد بود. ۳. فهم معماری ذهنی AI، بدون نیاز به پیش‌زمینه فنیامین شاه‌نظری، مدیر ارشد فنی شرکت کسرا، با زبانی ساده اما دقیق، لایه‌های پنهان مدل‌های زبانی مانند GPT و Gemini را برای جمع تشریح کرد.اینکه این مدل‌ها چگونه فکر می‌کنند (اگر بتوان چنین تعبیری به کار برد)، چرا پیش‌بینی می‌کنند و چگونه یاد می‌گیرند.و مهم‌تر از همه، اینکه فهم این سیستم‌ها دیگر فقط وظیفه برنامه‌نویس‌ها نیست. هر کسی که تصمیم می‌گیرد، باید آن‌ها را درک کند. مهارت کلیدی:سواد مفهومی هوش مصنوعی (AI literacy) — توانایی درک کاربرد، ظرفیت و محدودیت‌های فناوری‌های هوشمند، بدون لزوماً دانستن کدنویسی. نقطه‌ای برای ادامه مسیردر نقطه هدف تمرین کردیم که چگونه در مسیر فناوری، انسانی باقی بمانیم.اینکه هوش مصنوعی، داده و الگوریتم‌ها، ابزارهایی در دست ما هستند — نه بالعکس.و اینکه اگر تصمیم داریم وارد دنیای حرفه‌ای شویم، باید مهارت‌هایی را تمرین کنیم که هنوز در کتاب‌های درسی نیامده‌اند.مسیر تازه‌ای آغاز شده. اگر تو هم دغدغه آینده‌ات را داری، ما در مسیر هوش‌محوری منتظرت هستیم.#نقطه_هدف #در_مسیر_هوش_محوری #مهارت_نرم #هوش_مصنوعی #رزومه #حل_مسئله #AI_Literacy #آبی_سفید </description>
                <category>مسعود طولابی</category>
                <author>مسعود طولابی</author>
                <pubDate>Mon, 02 Jun 2025 09:37:49 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>اول به خودمون فکر کنیم…</title>
                <link>https://virgool.io/hrmaze/%D8%A7%D9%88%D9%84-%D8%A8%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D9%85%D9%88%D9%86-%D9%81%DA%A9%D8%B1-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85-hvbsgkgus9zu</link>
                <description>گزارشی از اولین دورهمی هزارتوی اچ‌آرپناهگاه فقط یک واژه‌ی زیبا نیست.برای خیلی از ما، یک خواسته‌ی عمیق و ناگفته‌ست. جایی برای برگشت، برای نفس کشیدن وسط شلوغی‌ها، برای یادآوری اینکه ما هم انسانیم.ما، یعنی متخصصان منابع انسانی. کسانی که قرار است شنونده باشند، حامی باشند، تسهیل‌گر باشند.کسانی که وقتی دیگران به چالش می‌خورند، اولین پناه‌شان‌اند. ولی خودمان چه؟چه‌کسی به حال منابع انسانی فکر می‌کند؟در سه‌شنبه‌ی آرامی از اردیبهشت ۱۴۰۴، جمعی از فعالان منابع انسانی اصفهان در فضای آبی سفید فناپ گرد هم آمدند تا در قالب اولین رویداد از مجموعه‌ی هزارتوی اچ‌آر کمی از خود بگویند. از رنج‌های ناگفته، دغدغه‌های عاطفی، فشارهای روانی و چالش‌های روزمره‌ی شغلی.این جلسه درمان نبود، اما «درک» بودما جلسه را نه با پاورپوینت، نه با آمار، که با گفت‌وگو آغاز کردیم. گفت‌وگویی بی‌واسطه، بی‌قضاوت، و شاید برای خیلی‌ها، اولین فرصتی برای گفتن حرف‌هایی که همیشه در دل مانده بود.· از فرسودگی گفتند.· از تنهایی تصمیم‌گیری.· از نادیده گرفته شدن.· از اینکه گاهی حتی اجازه‌ی خسته‌بودن هم ندارند.· از اینکه HR را هنوز فقط با کارگزینی و جذب اشتباه می‌گیرند.آیا این فقط یک تخلیه‌ی احساسی بود؟نه.ما فقط گلایه نکردیم. شنیدیم، همدل شدیم، اما مهم‌تر اینکه توافق کردیم:ما به یک «پناهگاه» نیاز داریم.نه فقط برای لحظه‌ای آرامش، بلکه برای بازسازی خودمان به‌عنوان متخصص.پناهگاهی که بتوان در آن از فرسودگی گفت و پاسخ نگرفت: خب این وظیفه‌ته!پناهگاهی که به ما یادآوری کند ما هم انسانیم، و انسان نیاز به دیده شدن، حمایت، یادگیری و رشد دارد.از دل این جلسه چه بیرون آمد؟· فهرستی از چالش‌های واقعی و زیسته‌ی HR در ایران· نیاز به ساخت یک جامعه‌ی تخصصی، حمایتی و صمیمی· ایده‌ی خلق منشورهایی برای پناهگاه منابع انسانی· تصمیم به برگزاری جلسات منظم با موضوعات کاربردی و انسانیو انتخاب موضوع جلسه‌ی بعد:· پناهگاه اچ‌آر چه شکلیه؟· همراه با گفت‌وگویی درباره‌ی تاب‌آوری—مهارت زیستن در زمان‌های سختچرا «هزارتو»؟چون دنیای منابع انسانی ساده نیست.نه یک راه دارد، نه یک پاسخ درست.اما باور داریم اگر با هم قدم برداریم، از این هزارتو عبور خواهیم کرد—نه تنها برای خودمان، بلکه برای ساختن سازمان‌هایی انسانی‌تر.اگر متخصص منابع انسانی هستی، یا دغدغه‌ات ساختن فضاهای کاری سالم و اخلاقی‌ست،اگر حس می‌کنی گاهی خودت هم نیاز به تکیه‌گاه داری،یا اگر فقط می‌خواهی شنیده شوی، و شنونده‌ای حرفه‌ای داشته باشی...ما در پناهگاه اچ‌آر منتظرت هستیم.رویداد بعدی: سه‌شنبه ۶ خرداد – آبی سفید فناپ#منابع_انسانی #سلامت_روان #هزارتوی_اچ_آر#HRMaze #پناهگاه_اچ_آر #کسرا #توسعه_فردی #تاب_آوری #اصفهان</description>
                <category>مسعود طولابی</category>
                <author>مسعود طولابی</author>
                <pubDate>Sun, 01 Jun 2025 12:38:34 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>نقطه هدف؛ جایی برای ایستادن، نگاه کردن و تصمیم گرفتن</title>
                <link>https://virgool.io/pathofintelligence/%D9%86%D9%82%D8%B7%D9%87-%D9%87%D8%AF%D9%81-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF%D9%86-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D9%88-%D8%AA%D8%B5%D9%85%DB%8C%D9%85-%DA%AF%D8%B1%D9%81%D8%AA%D9%86-ustvxgkxmzq1</link>
                <description>دوم خرداد ۱۴۰۴، در دل پارک فناوری اطلاعات و ارتباطات اصفهان، رویدادی یک‌روزه برگزار شد که نه صرفاً درباره هوش مصنوعی، بلکه درباره «ما» در مواجهه با آینده بود. نقطه هدف، یکی از ایستگاه‌های کمپین «ماراتن در مسیر هوش‌محوری» فرصتی بود برای شنیدن، تجربه کردن، تمرین تصمیم‌سازی و گفت‌وگو درباره مسیری که همه‌مان به‌نوعی در حال طی کردنش هستیم؛ چه دانشجو باشیم، چه پژوهشگر، چه مدیر، یا صرفاً یک آدم کنجکاو در برابر آینده.صمیمیت از همان لحظه اولشروع رویداد، آرام و انسانی بود. مجری از شرکت‌کنندگان خواست تا خودشان را در چند کلمه روی یک استیکرنوت توصیف کنند و به بورد اصلی بچسبانند. از «تحلیل‌گر بی‌حوصله» گرفته تا «ماجراجوی سردرگم»، نوشته‌ها خودشان یخ جمع را شکستند. شوخی‌های هوشمندانه و نگاه انسانی مجری، فضا را گرم کرد و در کمتر از چند دقیقه، سالن پر شد از حس آشنایی.یک بازی شغلی، با هدف واقعیدر ادامه، نوبت به کارگاه تعاملی مصاحبه شغلی با مهسا ابراهیم‌پور رسید. رویکرد بازی‌محور کارگاه، بچه‌ها را از حالت تماشاچی بیرون کشید. برای اولین بار، بسیاری از آن‌ها تجربه نشستن روی صندلی مصاحبه، چه به‌عنوان مصاحبه‌شونده و چه مصاحبه‌گر، را لمس کردند. منتورها بازخورد دادند، شرکت‌کنندگان تمرین کردند، و در نهایت یک گام به دنیای واقعی شغلی نزدیک‌تر شدند؛ دنیایی که بیش از مدرک، به آمادگی نیاز دارد.شانس؟ یا الگوریتم؟امیر مشایخی در تک‌تاک پرانرژی‌اش با عنوان «شانس، تلاش و الگوریتم»، از تجربه‌های شخصی خودش گفت و از ما خواست تا رابطه‌ی بین شانس و تلاش را ساده نگیریم. یکی از جمله‌های کلیدی‌اش که در ذهن‌ها ماند، این بود: شاید لازم باشد در دوره‌ای از زندگی، سهم کار را در تعادل با تفریح، بیشتر از چیزی که خوشایند است، بالا ببریم.بی‌پرده و صادق، و البته پر از داده‌های ریاضی و نگاه تحلیلی.حل مسئله، نه در حرف — در عملنیمه‌ی رویداد با کارگاه تعاملی حل مسئله با محمدرضا ریاحی ادامه پیدا کرد. تیم‌ها درگیر طراحی کیف پول دیجیتال و یخچال هوشمند شدند، در زمان محدود بحث کردند و یک دقیقه وقت داشتند برای ارائه‌ی راهکار. هیجان، سرعت، تصمیم‌گیری گروهی، و مهم‌تر از همه تمرین عملی «فکر کردن» و «بیان کردن» این بخش، پرشورترین لحظه‌ی روز بود.مدل‌های زبانی، بدون پیچیدگیامین شاه‌نظری با زبانی روان و تحلیلی، مخاطبان را به سفری ساده اما عمیق در دل GPT، DeepSeek و Gemini برد. ساختارهای پیچیده به زبانی قابل‌فهم برای همه توضیح داده شدند، و همین سادگی، ارائه او را به یکی از محبوب‌ترین بخش‌های رویداد تبدیل کرد.فناوری وقتی ارزشمندتر می‌شود که فهمیدنی باشد، نه فقط قابل کدنویسی.شهر هوشمند؛ آینده‌ای که از دل گفتگو می‌آیددر پنل تخصصی شهر هوشمند با حضور شهره آجودانیان، احمدرضا شفیعی، احسان دیدبان و با تسهیل‌گری آرش ترابی، نگاه‌هایی از دل صنعت، پژوهش و دانشگاه کنار هم نشست. بحث از زیرساخت شروع شد، به چالش‌های داده و عدالت اجتماعی رسید و با این سوال جمع‌بندی شد: شهرهای فردا را چه کسی باید طراحی کند؟ دولت؟ الگوریتم؟ یا ما؟و در نهایت، نگاهی صنعتی و واقعیدر پایان، یکی از مهندسان ارشد شرکت صاپا به شکلی تخصصی به موضوع ارزیابی الگوریتم‌های پردازش تصویر در تعقیب اشیای متحرک پرداخت. این بخش، جدی‌ترین و فنی‌ترین لحظه رویداد بود. نمونه‌های واقعی، معیارهای ارزیابی، چالش‌های اجرا — همه چیز واقعی بود. نقطه پایانی قدرتمند برای روزی که از تجربه‌های انسانی شروع شده بود.نقطه‌ای برای ادامه مسیرنقطه هدف فقط یک روز بود. اما هدفش ایستادن نبود، اشاره به جهتی بود که باید رفت. آینده‌ای که در آن تصمیم‌گیری، با مشارکت داده، مهارت، اخلاق و انسان کامل می‌شود.و اگر از این نقطه به بعد هم‌مسیر شویم، شاید دیگر تنها نباشیم در مواجهه با آنچه پیش روست.اگر دوست داری در جامعه در مسیر هوش‌محوری باشی، یا رویدادهای بعدی رو از دست ندی، بهمون پیام بده یا از صفحه آبی‌سفید دنبالمون کن.#نقطه_هدف #در_مسیر_هوش_محوری #هوش_مصنوعی #مهارت_نرم #توسعه_فردی #آینده_شغلی #دیتا #هوشمندسازی #آبی_سفید</description>
                <category>مسعود طولابی</category>
                <author>مسعود طولابی</author>
                <pubDate>Sun, 01 Jun 2025 12:15:32 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>آیا ما برای آینده‌ای باهوش‌تر آماده‌ایم؟</title>
                <link>https://virgool.io/pathofintelligence/%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%D9%85%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D9%87%D9%88%D8%B4-%D8%AA%D8%B1-%D8%A2%D9%85%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D9%85-fdlwbe3xgft2</link>
                <description>نگاهی به نهمین میزگرد فناوری در مسیر هوش‌محوریدر جهانِ در حال تغییر، گاهی همه‌چیز آن‌قدر سریع جلو می‌رود که یادمان می‌رود یک لحظه بایستیم، نفس بکشیم و بپرسیم:آیا من، ما، برای آینده‌ای که دارد می‌رسد، آماده‌ایم؟نهمین رویداد از مجموعه‌ی در مسیر هوش‌محوری، فرصتی بود برای همین ایستادن. فرصتی برای فکر کردن، شنیدن، پرسیدن و گفت‌وگو با کسانی که بخشی از آینده را نه فقط تحلیل کرده‌اند، بلکه ساخته‌اند.از یک گزارش جهانی تا یک پرسش جمعیهمه‌چیز با گزارشی از سازمان تجارت جهانی شروع شد؛ گزارشی که پیش‌بینی کرده تا سال ۲۰۳۰ بسیاری از مشاغل که امروز می‌شناسیم، دیگر وجود نخواهند داشت یا به‌شکل عجیبی تغییر خواهند کرد. این گزارش را دکتر سراییان، مدیرعامل سابق همراه اول، در آغاز این میزگرد فناوری ارائه کرد. او با صدایی آرام ولی دقیق، گفت:تغییر شغل‌ها اجتناب‌ناپذیر است؛ اما آماده بودن ما، انتخابی‌ست.چهار نگاه، چهار زاویه‌ی دیددر ادامه‌ی برنامه، سه نفر دیگر از متخصصان به پنل اضافه شدند. هر کدام با زاویه دیدی متفاوت اما مکمل:دکتر قضاوی، استاد دانشگاه و متخصص هوش مصنوعی، با زبانی روشن از فاصله‌ی دردناک آموزش و بازار کار گفت. از این‌که یادگیری در دانشگاه باید به یادگیریِ یادگیری تبدیل شود؛ نه فقط یادگیری سرفصل‌ها.مهندس صالحیان، تحلیل‌گر داده و فعال کسب‌وکار، مثل همیشه پرانرژی و واقع‌گرا بود. درباره‌ی هک رشد، تفکر داده‌محور، و مهارت‌هایی صحبت کرد که از ما انسان‌های ارزش‌ساز می‌سازد، نه فقط کاربرِ ابزارهای هوشمند.و مهندس طولابی، با نگاهی بی‌پرده، از نبود داده، فقدان دید بلندمدت و اهمیت ساخت زیست‌بوم گفت. او تأکید کرد که بدون زیرساخت داده، هوش مصنوعی فقط یک اسم است، نه یک جریان واقعی.دانشجوها، باهوش و پرسش‌گر· شاید مهم‌ترین بخش برنامه، همان ساعتی بود که دانشجویان پرسیدند. از مسیرهای یادگیری پرسیدند. از سختی‌های شروع. از ترس از آینده. از امید به تغییر.· و جواب‌هایی شنیدند که ساده بود، ولی صادق:قرار نیست کامل باشی، ولی باید در حرکت باشی.قرار نیست همه‌چیز را بلد باشی، ولی باید بلد باشی که چطور یاد بگیری.یک قدم دیگر، در مسیررویداد نهم، در فضای دانشگاه اشرفی اصفهانی، با همراهی پارک فاوا و جامعه‌ی متخصصان برگزار شد. اما واقعیت این است که چنین رویدادهایی فقط برای یک روز نیستند.هدف‌شان فقط ارائه نیست.هدف‌شان کاشتن یک پرسش در ذهن‌هاست. پرسشی که شاید مسیر کسی را تغییر دهد.پرسشی مثل:آیا من آماده‌ام؟برای همراهی با ما در مسیر هوش‌محوری، داستان‌هامون رو در صفحه در مسیر هوش‌محوری دنبال کن.آینده، با دانایی و تمرین ساخته می‌شود؛ نه با انتظار.#در_مسیر_هوش_محوری #آینده_شغلی #هوش_مصنوعی #دانشگاه #مهارت_نرم #توسعه_فردی #رویداد_دانشجویی #آبی_سفید</description>
                <category>مسعود طولابی</category>
                <author>مسعود طولابی</author>
                <pubDate>Sun, 01 Jun 2025 12:02:50 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>۵ تکنیک طلایی برای تصمیم‌سازی سریع و دقیق</title>
                <link>https://virgool.io/pathofintelligence/%DB%B5-%D8%AA%DA%A9%D9%86%DB%8C%DA%A9-%D8%B7%D9%84%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B5%D9%85%DB%8C%D9%85-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D8%B9-%D9%88-%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82-jhbkeumfmkku</link>
                <description>در روزگار پرهیاهوی ما، تصمیم‌گیری دیگر تنها مهارتی برای مدیران و رهبران نیست. همه‌ٔ ما، از دانشجو و معلم گرفته تا پدر و مادر، هر روز ناگزیر از تصمیماتی هستیم که نه‌تنها حال، که آینده‌مان را رقم می‌زند. اما تصمیم‌سازی، آن هم در زمانی کوتاه و با دقتی شایسته، هنری‌ست که به‌سادگی به دست نمی‌آید.در این نوشته، پنج تکنیک آزموده و ارزشمند را با شما در میان می‌گذارم؛ روش‌هایی که نه از سر کتاب، که از دل تجربه و تأمل برآمده‌اند. باشد که در لحظات تردید، چراغ راهی باشند.۱. اصل «روشنی مسئله»؛ تصمیم گنگ، نتیجه‌ی گنگ داردپیش از هر تصمیمی، بایست لحظه‌ای درنگ کرد و از خود پرسید: دقیقاً با چه مسئله‌ای مواجه‌ام؟ بسیاری از سردرگمی‌ها، نه از دشواری انتخاب، که از ناتوانی در تعریف شفاف مسئله می‌آیند.✦ تمرین: مسئله‌ات را آن‌قدر ساده و روشن بنویس که یک نوجوان هم بفهمد. اگر نتوانستی، هنوز مسئله را نشناخته‌ای.۲. قانون ۸۰/۲۰ ذهنی؛ همه چیز مهم نیستپیر دانایی می‌گفت: «در هر انتخابی، بخش کوچکی از عوامل بیشترین تأثیر را دارند.» قانون ۸۰/۲۰ می‌گوید ۸۰٪ نتایج، از ۲۰٪ علل می‌آید. در تصمیم‌سازی هم، تمرکز بر همان چند عامل کلیدی، راه را روشن‌تر و ذهن را سبک‌تر می‌سازد.✦ تمرین: لیستی از عوامل مؤثر تهیه کن. سپس تنها دو یا سه عامل اصلی را انتخاب کن و بقیه را موقتاً کنار بگذار.۳. از آینده سلام کن؛ تصمیم را در آینهٔ زمان ببینگاهی باید از قاب زمان بیرون آمد و به امروز، از آینده نگاه کرد. پیش خود تصور کن ۵ سال گذشته. حالا با خود بگو: اگر این تصمیم را می‌گرفتم، چه پیامدی برایم داشت؟ این تمرین ذهنی، هیجان‌ها را آرام و منطق را فعال می‌کند.✦ تمرین: سه بازه زمانی در آینده (۳ ماه، ۱ سال، ۵ سال) را در نظر بگیر و تصمیم‌ات را در هر بازه تصور کن.۴. بازی «چه بدترین چیزی می‌تونه بشه؟»؛ خنثی‌سازی ترس‌هاترس، بزرگ‌ترین دشمن تصمیم‌های دقیق است. اما بیشتر ترس‌های ما، در تاریکی ذهن رشد می‌کنند. کافی‌ست آن‌ها را به میدان نور بیاوریم.✦ تمرین: بدترین سناریوی ممکن را بنویس. سپس از خود بپرس: اگر این اتفاق افتاد، آیا می‌توانم از پسش بربیایم؟ اغلب می‌بینی که بله.۵. تصمیم کافی، نه تصمیم کاملکمال‌گرایی پنهان، قاتل سرعت و دقت است. همیشه منتظر اطلاعات کامل بودن، یعنی هیچ‌وقت تصمیم نگرفتن.✦ حکمت پیران: گاهی، یک تصمیم خوب امروز، بهتر از یک تصمیم کامل فرداست.✦ تمرین: وقتی ۷۰٪ اطلاعات لازم را داری، وقت تصمیم‌گیری‌ست. بیشتر از آن، افتادن در دام تعلل است.سخن پایانیتصمیم‌سازی، آموختنی‌ست. تمرینی‌ست برای دیدن روشن‌تر، شنیدن عمیق‌تر، و اعتماد بیشتر به خود. هیچ‌کس همه‌ی تصمیم‌ها را درست نمی‌گیرد، اما آنان که تصمیم می‌گیرند، راه خود را هموار می‌کنند.</description>
                <category>مسعود طولابی</category>
                <author>مسعود طولابی</author>
                <pubDate>Wed, 21 May 2025 09:17:13 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>فضای کار اشتراکی فرصتی برای آموزش به سبک نوین</title>
                <link>https://virgool.io/@m_62505081/%D9%81%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D8%B1%D8%A7%DA%A9%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D8%B5%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%86%D9%88%DB%8C%D9%86-jgaqzg6iulhm</link>
                <description>سیستم آموزشی به شیوه‌ی فعلی دیگر جذابیتی برای نسل جوان موسوم به نسل زد ندارد. اینترنت موجب سرعت گرفتن و شدت گرفتن جریان اطلاعات و آگاهی در بین افراد شده است. نسل‌های جدید بشر با مفهوم اینترنت و دانش جهانی خو گرفته‌اند. نوجوانان برای دانش‌اندوزی و یادگیری تخصص نیازی به آموزش فیزیکی از یک مربی یا معلم میان رده ندارند. چرا که اینترنت و شبکه اطلاعات هر جا و هر زمان تخصصی جستجو شود آن چه نیاز است را در اختیار مخاطب قرار می دهد و بعضاً این آموزش ها از آموزش های فعلی بخش آموزش سراسر دنیا از کیفیت بسیار بالاتری برخوردارند.نمونه ای فضای کار اشتراکی؛ فضای کار اشتراکی آبی سفیدسؤال اینجاست که چرا هنوز سیستم آموزشی مطابق استانداردهای عصر حاضر به روزرسانی نشده است. حتی دانشگاه‌ها هنوز تمام وقت را صرف ارائه‌ی آموزش‌های تئوریک و نه حتی عملی می کنند. اما چه زمانی حرکت به سوی نوگرایی در صنعت آموزش آغاز می‌شود.این نوگرایی صرفاً استفاده از یک پلتفورم آموزشی نیست و می بایست از پایه سیستم جدیدی چیده شود که به جای آموزش تئوریِ یک سری دروس که محتوای آن با کیفیت بهتری نسبت به کلاس درس یک شخص را در مسیر آموزش یاری می کند، شیوه‌ی جدیدی پی گرفته شود. امروز یک مدرسه می تواند به جای آموزش تئوری که از مسیرهای دیگر و باکیفیت تری در دسترس است به موجودیت جدیدی به‌روزرسانی شود که بر جامعه‌سازی و جامعه‌سازپروری، گسترش فرهنگ هوش محوری و پرورشِ مهارت های کار و زندگی گروهی متمرکز است. جایی که مهارت ها به اشتراک گذاشته شود، قوه ارتباطات به اشتراک گذاشته شود، همدلی و ارتقاء گروهی ارزش شود، آموزش ها و پرورش ها هدفمند و با هدف توسعه فرهنگ جامعه محوری و هوش محوری در بین نوجوانان ارائه می شوند.اگر مسیر نوآوری و تغییر در سیستم آموزشی پی گرفته شود نقطه شروع کجا می تواند باشد؟ چه مدل کسب و کاری یا کسب و کارهایی از بین کسب و کارهای موجود در دایره ی نیازهای آموزشی نوجوانان امروز می گنجد؟آیا یک فضای کار اشتراکی که توجه ویژه ای به آموزش دارد یعنی رویدادهای آموزشی جامعه‌محور متعددی را در دست برگزاری دارد و نیز نوجوانان می توانند در آن مسیر شغلی خود را به عنوان کارآموز آغاز کنند راهکار مناسبی برای جایگزینی سیستم آموزشی کنونی می تواند باشد؟برای پاسخ به این سؤال ابتدا می بایست معنا و هدف اصلی یک فضای کار اشتراکی را باید دانست. یک فضای کار اشتراکی محلی برای همگرایی نوجوانان و یادگیری هم‌زیستی اجتماعی و زیست همکارانه شغلی و با فاکتور جامعه محوری است. ذیلاً به تبیین مفاهیم جامعه و فضای کار اشتراکی پرداخته می شود.جامعه و فضای کار اشتراکیجامعه به دسته ای از افراد اتلاق می شود که ممکن است ویژگی مشترکی آن ها را گرد هم آورده است و ویژگی اصلی آن ارتباط مثبت و پایدار بین افراد است. یک فضای کار اشتراکی یک جامعه است، بر مفهوم جامعه به عنوان یک اساس تأکید دارد و هدف آن جامعه‌سازی و جامعه‌سازپروری است. در این جامعه افراد کنار هم کار می کنند و بسیاری از منابع خود را به اشتراکی می گذارند و با هم ارتباط سازنده دارند. حضور مهارت جویان در این فضا در ارتقاء مهارت‌های اجتماعی و فردی و کاری در آن ها بسیار سازنده است. در یک جامعه ی فضای کار اشتراکی رویدادهای مؤثری نیز از جمله دورهمی های فناورانه، بوت کمپ ها و رویدادهای آموزشی، تک تاک ها و سمینارها و اردوهای آشنایی با واحدهای صنعتی و همچنین رویدادهای رقابتی از جمله هکاتون، هکاکاپ، استارتاپ ویکند، روبوکامبت برگزار می شود. این رویدادها به ارتقاء تخصص و روحیه کار تیمی می‌پردازند.</description>
                <category>مسعود طولابی</category>
                <author>مسعود طولابی</author>
                <pubDate>Sun, 28 Jul 2024 16:06:53 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>