<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های رضا محمدنیا قرایی</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@m_63208893</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-07-11 05:32:52</pubDate>
        <image>
            <url>https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg</url>
            <title>رضا محمدنیا قرایی</title>
            <link>https://virgool.io/@m_63208893</link>
        </image>

                    <item>
                <title>ماجرای نیمروز و ماجرای نمیروز ردخون</title>
                <link>https://virgool.io/@m_63208893/%D9%85%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%86%DB%8C%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D9%88-%D9%85%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%B1%D8%AF%D8%AE%D9%88%D9%86-jpmlvluqpvnx</link>
                <description>از آنجایی که ماجرای نیمروز رد خون مکمل هم هستند و هر دو از لحاظ تکنیک و سبک فیلمبرداری به هم تشابه دارنداگر به نکات مثبت بخواهیم اشاره کنیم به بازی جواد عزتی و احمد مهرانفر است که اکثرا در نقش های طنز بازی می کند در این فیلم به خوبی نقش جدی خود را بازی کردند و از آن طرف بازی درخشان هادی حجازی فر است.نکته مثبت دیگر فیلم سازی تهران دهه شصتی است که کاملاً برای مخاطب باورپذیر است و تماماً با جزئیات است.داستان روایتی روان و پر از تعلیق و کشمکش است که مخاطب را در طول نمایش فیلم جذب می کند.محمد حسین مهدویان پس از ۱۰ سال فعالیت در سینما به نظر می‌آید و فرم فیلمسازی خود را پیدا کرده است و تقریباً همیشه در ۹۰ درصد از فیلم هایش از دوربین روی دست استفاده می کند.هنر جنگ دانشگاه سوهانک تحلیل فیلم ماجرای نیمروز و ردخون</description>
                <category>رضا محمدنیا قرایی</category>
                <author>رضا محمدنیا قرایی</author>
                <pubDate>Sat, 17 Jun 2023 01:24:29 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>نقد فیلم درخت گردو</title>
                <link>https://virgool.io/@m_63208893/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%AA-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D9%88-ycbmnricpoyf</link>
                <description>محمد حسین مهدویان فیلمسازی است که با سبک و نگاه خودش ( فرم مستندگونه ) ، به سینمای ایران حال و هوایی تازه بخشیده است. او این بار فیلمش را بر اساس داستانی واقعی از زندگی «قادر مولان پور» از قربانیان بمباران شیمیایی رژیم صدام ساخته است.فضای فیلم &quot;درخت گـردو&quot; به نحو عجیبی غم انگیز و بغض آلود است. غمگین ترین سکانس های فیلم : وقتی که «اوس قادر» بچه هایش را زیر دوش حمام می شست و صدای گریه بچه های بی گناه آسیب دیده از بمب شیمیایی شنیده می شد... صحنه ای که اوس قادر جنازه های دو فرزندش را به دوش می کشید و پیاده برای تدفین آنان به سمت روستا حرکت می کرد... و بغضی که پس از دیدن سکانس عاشقانه ای که اوس قادر که داغ سه فرزند دیده به دکتر می گوید &quot;مریم را برایم نگه دار&quot; هنوز راه گلویم را بسته است...&quot;درخت گـردو&quot; مملو از سکانس های غم انگیز عاشقانه است. روایتی نفس گیر و تلخ درباره حال و گذشته مردی اهل سردشت که همسر و سه فرزندش را در بمباران شیمیایی از دست می دهد. این بار در فیلم مهدویان خبری از تشکیلات انقلابی و حکومتی و نهضتی نیست، بلکه در آن، زندگی بر هر عقیده و باوری برتری دارد. همه چیز در زندگی روان و ساده روستایی می گذرد. روح زندگی جاری مردم روستا با نماهایی از صف دراز کولبرها در کوههای برفی، کار کردن کارگران، بازی های کودکانه، تحصیل و درس، عروسی ساده روستایی، عاشقانه های قادر و مریم، و بچه ای که انتظار به دنیا آمدنش را دارند در قاب هایی ساده اما جذاب به نمایش در می آید؛ تا زمانی که اتفاقی که نباید، می افتد!!هنر جنگ دانشگاه سوهانک تحلیل فیلم درخت گردو</description>
                <category>رضا محمدنیا قرایی</category>
                <author>رضا محمدنیا قرایی</author>
                <pubDate>Sat, 17 Jun 2023 01:13:24 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>نقد فیلم شیار 143</title>
                <link>https://virgool.io/@m_63208893/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B4%DB%8C%D8%A7%D8%B1-143-ytrfjfgbcnty</link>
                <description>شیار 143 در رویه خود بیشتر به مسائل یک مادر در دوری از پسر دردانه اش و سختی هایی که در این راه است می پردازد و حس مادرانه و ایثار وی را به نمایش می گذارد ولی آنچه در فیلم از همه مهمتر است، انتظار است. فیلم در اصل درباره انتظار است. انتظاری که در مراحل اولیه فقط بر پایه احساسات و غرایز مادرانه شکل می گیرد ولی هر چه فیلم جلوتر میرود، رنگ و بوی عارفانه پیدا کرده و به نوعی انتظار ،نقش سلوک پیدا می کند. دیگر مسئله رسیدن مادر به فرزند نیست گویی اینکه هنوز به او اشتیاق دارد بلکه خود انتظار انسان ساز می شود. مادر اول فیلم با مادری که در انتهای فیلم است بسیار فرق می کند. او بزرگتر شده نه از لحاظ جسمی بلکه روح اوست که دیگر زمینی نیست. این را به خوبی می توان در فیلم دید. مادر که انسان با خدا و مومنی است در گذر زمان برای پیدا شدن فرزندش حتی از گفتن یک غیبت هم می ترسید که نکند عقواقبش دامن فرزندش را بگیرد ولی در ادامه همین نوع سلوک گویا او را به باطن حقیقی ایمان می رساند. زمانی که رادیو را از کمر خود باز می کند و آخرین تعلق زمینی که همان فرزندش است را به کنار می گذارد، به حقیقت ایمان دست می یابد و آنگاه است که خدای عز و جل فرزندش را به او هدیه می دهد.هنر جنگ دانشگاه سوهانک تحلیل فیلم شیار 143</description>
                <category>رضا محمدنیا قرایی</category>
                <author>رضا محمدنیا قرایی</author>
                <pubDate>Sat, 17 Jun 2023 01:02:28 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>