https://virgool.io/feed/@m_67259029 fa 2026-04-15 09:04:38 https://files.virgool.io/upload/users/2153228/avatar/ZpSVD5.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@m_67259029 https://virgool.io/@m_67259029/%D8%AE%D9%84%D8%A7%D8%B5%D9%87-%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D8%AC%DB%8C-%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%B9%D8%B1%D9%81%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86-uxecf0oqgpy2 خلاصه مقاله فلسفه سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران از عرفان کوه‌پیمان:در جهان کنونی تقریباً می‌توان گفت کشورها به سه بلوک تقسیم می‌شوند؛ بلوک غرب، بلوک شرق و بلوک بی‌طرف. منافع بلوک غرب با بلوک شرق در تعارض است؛ منافع بلوک بی‌طرف، گاه همسو با منافع شرق و گاه همسو با منافع غرب می‌باشد. تقریباً روابط کشورهای ضعیف با کشورهای قوی در بلوک غرب، استعماری و فرادستانه و در بلوک شرق غیراستعماری و نافرادستانه است و به استقلال سیاسی‌شان اجحاف نمی‌شود. موقعیت جغراسیاسی و جغرافیایی کشور ایران طوری‌ست که از منابع طبیعی فراوان و غنی‌ای برخوردار است و افزون بر نفت و گاز، منابع طبیعی گوناگونی دارد. چنین کشوری در صورت برقراری روابط صمیمی با کشورهای غربی، فرودست و مستعمره خواهد بود و گوناگونیِ منابع طبیعی‌اش سبب تطمیع کشور دوم خواهد شد؛ ازین رو تقریباً باید خودش منابع طبیعی‌اش را استخراج کند و از آن بهره برد که بدون داشتن استقلال سیاسی و اقتصادی غیرممکن است. حال آنکه به علت نوع غیراستعماری روابط کشورهای شرق‌پیمان، در بلوک شرق چنین پدیده‌ای محتمل نیست. از سوی دیگر منافع کشور ایران تا قدر زیادی همسو با منافع بلوک شرق و بنابراین تا قدر زیادی متعارض با منافع بلوک غرب است. به دلیل این تعارض منافع، اگر روابط صمیمی‌ای میان ایران و غرب برقرار شود، حتماً منافع یکی از طرف‌ها پایمال و اجحاف می‌شود و از آنجایی که ایران در چنین روابطی، طرف ضعیف و غرب طرف قوی می‌باشد، منافع مجحوف و پایمالیده، منافع ایران خواهد بود. اما اگر روابط صمیمی میان ایران و شرق برقرار شود، به علت همسوییِ منافع و نوع غیراستعماری روابط در بلوک شرق، منافع ایران پایمال نمی‌شود و آن روابط می‌تواند راهبردی و مفید برای دو طرف باشد. ایران در حکومت پهلوی، به رغم تعارض منافعش با غرب، روابط سیاسی صمیمی‌ای را با ایشان برقرارد و فعلانه به منافعش اجحاف شد. در دهه‌ی ۵۰ خورشیدی، شاه اساساً سیاست خارجی کشور را دگرگونید و خط مشی استقلال‌طلبانه‌ای را اتخاذ کرد. با رخ دادن انقلاب ۱۳۵۷ و برافتادن رژیم پهلوی، سیاست خارجی کشور کاملاً استقلال‌طلبانه و ضداستعماری شد و در شرایط آن هنگام، منافع کشور با شرق و غرب متعارض بود، اما رفته رفته شرایط جهانی سبب شد تا تعارض منافع ایران با شرق کمتر شود و تدریجاً به همسوییِ منافع تبدیل شد. بدین ترتیب، با کشورهای بلوک شرق روابط راهبردی برقرارد و در نتیجه همپیمان شد. تحلیل بین الملل تحلیل بین الملل Thu, 25 Jul 2024 14:00:04 +0330 https://virgool.io/@m_67259029/%D8%B9%D8%B1%D9%81%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86-%DB%8C%D9%88%D8%B1%D8%B4-%D8%A7%D9%86%D8%B5%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-lqfrwsv01rdy عرفان کوه پیمان پژوهشگر سیاسی و ترازمانی مجله اینترنتی تحلیل‌بین‌الملل نوشت: چندان سیاسی و عقلانی نیست که حوثی ها با گزیر و تصمیم خودشان به کشتی‌ها یوریده باشند. • گُزیشتگیِ یورش‌های انصارالله زسوی ایران به دنبال نبرد اسرائیل و حماس در نوار غزه، حوثی های یمن به کشتی های باری (که به باور حوثی ها با انگیزه‌ی فِرِستمان به اسرائیل در حال رفتن بودند) یوریدند و تنشی تازه در دریای سرخ آفریدند. از همان هنگام، ایالات متحده آمریکای گرامی و دوست‌داشتنی و انگلستان، این گامِ حوثی ها را گُزیشته و تصمیم‌گرفته‌شده‌ی ایران خواندند و نهیبانه در این باره بارها و بارها به کشورمان هشدار دادند. «دیوید کامرون» وزیر امور خارجه انگلیس گفتگویی با «حسین امیرعبداللهیان» همتای ایرانی خود درباره دگرگونی های منطقه داشته است و در این باره در درگاه کاربری خود در رسانه‌ی همبودین ایکس نوشت: «امروز با امیرعبداللهیان درباره یورش های حوثی ها در دریای سرخ که زندگی افراد بیگناه و اقتصاد و ترازمان جهانی را می‌نَهیبد، گفتگو کردم. بی‌پردگانه گفتم که ایران نیز با توجه به پشتیبانی دیرینه‌اش از حوثی ها، مسئول پیشگیری از این یورش هاست». انصارالله یمن که هدف از آغاختِ این تنش را مسدودکردنِ راهِ صادرات به اسرائیل عنوان کرده است و دستبرداشت از یورش به کشتی ها را مشروط و منوط به ایستانشِ جنگ غزه و اسرائیل دانسته است، بدور به نگر می‌رسد که با اراده و خواست و انگیزهای خودپا و خودگُزیشته این تنش ها را آغاز کرده باشد؛ چرا که در این موقعیت کوفتن و ضربه زدن به اسرائیل، کمترین سودمندی و منفعت را برای انصارالله دارد و تا جایی که نبرد اسراییل و غزه نَهیبنده‌ی سودمندی‌ها و منافعش نباشد اینچنین جدی دستبکار نمی‌شود. از سوی دیگر ایران و اسرائیل دهه هاست که با یکدیگر دشمنی و عداوت دارند و سودمندی های ملیِ آنها باهم در تضاد و پادمان است. هر دو کشور در مناطقِ پیرامونِ همدیگر تهدید می‌آفرینند و یکپارچگیِ کشوریِ هم را به خطر و گزند می‌اندازند. هر جنگ یا درگیری که برای هر کدامشان پیش بیاید، دیگری می کوشد تا به آنسوی نبرد کمک کند تا او نابود شود. اکنون جنگی در منطقه درگرفته است که اسراییل در آن درگیر است و مسلماً سودمندیِ ایران در کمک به حماس یا اخلال در پیروزِشِ اسرائیل می‌باشد. اگر کشور اسرائیل تضعیف شود برای کشور ایران رویداد خوب و پرسودمندیکی خواهد بود؛ چرا که در این صورت یکی از بزرگترین تهدیداتِ یکپارچگیِ کشوری را از سر راه خود برداشته است و با بازدار ها و موانع کمتری می‌تواند به جنگ‌افزار هسته‌ای دستیابد. بنابراین با اینکه سران کشورمان داو و ادعای «گُزیشتگیِ یورش های انصارالله از سوی ایران» که بدست انگلستان مطرح گشته بود را مردود به خودپاییِ حوثی ها در گُزیرها و تصمیماتشان دانستند و تأکید کردند که انصارالله در تصمیماتش بدون فرمانبرداری از ایران عمل می‌کند، اما چندان سیاسی و عقلانی به نگر نمی‌رسد اگر بپذیریم که انصارالله یمن، خودگُزیرانه و خودپایانه به کشتی های باری می‌یورَد و تهدیدِ نظامی را به جان می‌خرد، درحالیکه ایران چنین انگیزهای برای سنگاندازی در پیروز شدنِ اسرائیل نداشته باشد! • بازدارندگی ایران ده روز پیش از آغاز سال ۲۰۲۴، آمریکا انگیزه داشت تا ائتلافی برپاییده از ۲۰ کشور را برای رویارویی با حوثی ها بدیساند. اما اکنون کمابیش نیمی از این کشورها به نگر می‌رسد خواستاریِ چندانی برای همپایش در این ائتلاف یا اعلامِ آشکار آن ندارند. این کشورها یا بگونه‌ی آشکار هموندی و عضویت در این ائتلاف را تائید نکرده‌اند یا اعلام آن را به واشنگتن واگذار کرده‌اند. این در حالی است که مشارکت و همپایی کشورهای گوناگون در ائتلافِ به رهبری آمریکا نیازمند اعزام کشتی جنگی به دریای سرخ یا اعزام نیرو است. این شکاف در ائتلاف نوپای نظامی علیه نیروهای حوثی را تا اندازه‌ای میتوان نتیجه اختلاف‌نگرها بر سر جنگ اسرائیل با حماس در نوار غزه دانست؛ برای نمونه اسپانیا در اروپا از جمله کشورهایی است که بیشترانه از حقوق فلسطینیان دفاع کرده است و در همین راستا به نگر می‌رسد برخی از کشورهای اروپایی به پیامدها و بازتاب های منفیِ تشکیلِ این ائتلاف در دیدگاه مردمان، اهمیت و مَهندی می‌دهند. پدرو سانچز، نخست‌وزیر اسپانیا روز چهارشنبه ۲۷ دسامبر (۶ دی) گفت که مادرید با بکاربریِ نیروی اتحادیه اروپا برای رویارویی با دزدی های دریایی در راستای روبرویی با حملات حوثی ها همسو نیست و مخالفت دارد. وی با این حال بی‌پرده گفت که کشورش آماده‌ی برپایشِ ماموریت دیگری برای رویارویی با انصار الله است. نخست وزیر اسپانیا جمله‌ی جالبی را عنوان کرد؛ او گفت که:« گروه دریایی آتالانتا (ماموریت دریایی اتحادیه اروپا برای روبرویی با دزدیهای دریایی) نه ویژگی های نیاز برای روبرویی با نیروهای حوثی در دریای سرخ را دارد و نه چیستیِ آن چنین چیزی را میخواهد؛ شرایط و وضعیت در دریای سرخ، بسیار دیگرسانی و جداسان از اقیانوس هند است». وزارت دفاع ایتالیا هم اعلام کرده است که به درخواست دارندگان کشتی های بازرگانیک این کشور ناوی را به دریای سرخ می‌فرستد. اما رم تاکید کرده است که اعزام این کشتی در چهارچوب ائتلاف ارتشی به رهبری آمریکا صورت نمی‌گیرد و راه دیگری را دارد. اگر رویکرد فرانسه را خواهانِ بَررسی باشیم باید گفت که فرانسه نیز هرچند از کوشش ها برای تضمین امنیت ترابری دریایی شکوهداشت کرده است و چیستیِ این امر را ناسازنده و گزندآفرین نمی‌داند، اما تاکید می‌کند که کشتی های نظامی این کشور تنها زیر فرماندهی ارتشیان فرانسوی ژیرایی خواهند کرد و اینگونه برترمی‌داند که از درگیری با حوثی ها و پشتسرشان ایران دوری کند. دو کشور عربستان سعودی و امارات عربی متحده نیز بگونه‌ای آشکارا اعلام کرده‌اند که هیچ میلی برای همپایش در ائتلاف زیر رهبری آمریکا ندارند. (چندان هم به دور از چشمداشت نیست که عربستان سعودی که به تازگی با ایران همگرای سودمندی‌ها شده است، از درگیری بزرگ با حوثی های پشتیبانی‌شده‌ی ایران دورجویی کند). شماری از همپیمانان آمریکا نیز به نگر می‌رسد که نگران اقدامات تلافی‌جویانه‌ی نیروهای حوثی یمن باشند از ژیراییِ پررنگ در این ائتلاف خودبازداری می‌کنند. برای نمونه به نگر میرسد بی‌رغبتیِ هند به همپایی در ائتلاف ارتشی زیر رهبری آمریکا بیش از آنکه به هَنایش و ردگذاشت آن بر روی دیدگاه مردمانیِ هند مربوط باشد به نگرانی از یورش های شایمندیکِ حوثی ها و پشت‌سرشان ایران ربط دارد. از سویی هم این بی‌میلی و بی‌علاقگی بیانگر بازداشتگیِ برخی کشورها در برابر بازدارندگی ایران است؛ چرا که نگره‌ی «گُزیشتگیِ یورش های انصارالله از سوی ایران» از نگرِ بسیاری از کشورهای شایمندِ شرکت در این ائتلاف، درست می‌باشد. آنها تا اندازه‌ی توجه‌پذیری به گزند و شایمندیِ بزرگترشدنِ جنگ پیبرده‌اند و نمی‌خواهند که پای کشور دیگری همچون ایران به نبرد باز شود و از آنجایی که درگیری با حوثی ها شایمندانه اقدامات ایران را نیز در پی خواهد داشت، این کشورها به علاقمندیِ آمریکا نیستند و با احتیاط بیشتری گام‌برمی‌دارند. • رفتارِ عجیب و بی‌پروایانه‌ی ایراندر واپسین روز سال ۲۰۲۳ میلادی، بالگردهای ارتش آمریکا، یورشِ نیروهای حوثی یمن به یک کشتی باری را مهار کرده و سه شناور آنها را در آب فرو بردند. به دنبالش، آمریکا توانست ۱۰ جنگجوی نیروهای انصار الله را در جریان عملیات نیروهایش بکشد و کوبه‌ای به حوثی ها وارد سازد. کشتی باری که هدف یورشِ حوثی‌ها جای گرفته بود از آنِ شرکت ترابرایِ دریایی مرسک بود. ارتش آمریکا همچنین دو موشک بالستیک پَرتافته زسوی نیروهای حوثی بسوی کشتی باری را سرنگون کرده است. وزیر دفاع بریتانیا نیز گفته است کشورش برای انجام «اقدامی یکراست» علیه حوثی های یمن آماده است. او گفت: «اگر از دریای سرخ نگهداری نکنیم ممکن است کسانی که به دنبال تهدید ما در جای دیگر هستند جسورتر شوند از جمله در دریای جنوبی چین و کریمه!» سخنگوی دولت بریتانیا نیز گفته که برنامه‌ریزی برای «دامنه‌ای از سناریوها» در جریان است. با این همه تهدید و هشدار، ایران گامی بی‌پروایانه و تنش‌برانگیز برداشته است؛ رسانه های کشور گزارش داده‌اند که یک ناو نیروی دریایی ارتش ایران تنها چند ساعت پس از تهدید بریتانیا با گذر از تنگه‌ی باب‌المندب، درون دریای سرخ شده است. بنا به این گزارش، افزون بر ناو البرز یک کشتی اطلاعاتی و پشتیبانی ایران به نام بهشاد نیز به دریای سرخ اعزام شده است. این اقدام ایران یادآور فیلمبرداریِ بالگرد سپاه پاسداران از بالای ناو آمریکایی در خلیج پارس است! مانند این است که یک گروگانگیر به شما هشدار دهد که اگر یک گام دیگر پیش بیایید به شما شلیک خواهد کرد؛ و شما با گمانی آسوده، هشدارِ او را به هیچ جای خویش نشمارید و سه متر جلو بروید!! این اقدام در سیاست برونی بیشتر از تنش‌برانگیزی که به بار خواهد آورد به بازدارندگیِ آن کشور می‌افزاید؛ زیرا کشورهای روبرو بیننده‌ی گونه‌ای از پراگماتیسم خواهند بود. #ایران #آمریکا #آمریکای_دوست_داشتنی #اسرائیل #حوثی_ها #انصار_الله #یمن #گُزیشتگی #فلسطین #دریای_سرخ #البرز #ناو #ارتش_ایران #سپاه_ایران تحلیل بین الملل تحلیل بین الملل Tue, 02 Jan 2024 18:00:48 +0330 https://virgool.io/@m_67259029/%D8%B9%D8%B1%D9%81%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%86%DB%8C%D8%A7%D8%B2%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D9%85%D8%A8-%D8%A7%D8%AA%D9%85-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-qfqruadyy63b عرفان کوه‌پیمان عرفان کوه‌پیمان پژوهشگر سیاسی و اقتصادی مجله اینترنتی تحلیل‌بین‌الملل در پاسخ به پرسش «چرا ایران باید هسته‌ای شود» نوشت:۱+ ایران با اسرائیل در یک تقابل اقتصادی و فرادستانه (هژمونیکی) در خاورمیانه است و با توجه به برتری قدرت اتمی کشور اسرائیل، ایران با مخاطراتی روبروست (هرچند توان نظامی، هژمونیکی و اقتصادی ایران از اسرائیل فراتر است). مسأله از زمانی تشدید می‌شود که آرمان های بلندپروازانه‌ی اسرائیل مطرح شود؛ آرمان هایی که که منافع ملی ایران را تهدید میکنند؛ از این اهداف میتوان پروژه‌ی ساخت «اسرائیل بزرگ» را نام‌برد که برنامه‌ای برای اشغال کشورهای عربی می‌باشد. در این طرح، تصرف و کشورگشاییِ اسرائیل تا جایی پیش میرود که با استان خوزستان ایران هم مرز شود و بخش های گسترده‌ای از سوریه، عربستان، مصر و عراق را به چنگ آورد. همچنین کشورهای اردن، لبنان و کویت نیز کاملا بلعیده می‌شوند و زمین‌های بجا مانده از فلسطین نیز به درون شکم اسرائیل خواهند رفت. گمان نکنم هیچ انسان عاقلی در جهان وجود داشته باشد که از نزدیک‌شدن و پیشرویِ حریفِ کشورش به وی حمایت کند یا هنگامی که کمی دورتر از مرزها، پایگاه نظامی اسرائیل واقع شود بگوید امنیت ایران تهدید نخواهد شد. همچنین هدف دیگری که کشورهای اروپایی و آمریکا برای اسرائیل به دنبال هستند، این است که توان نظامی اسرائیل از مجموع قدرت نظامیِ همه‌ی کشورهای منطقه بیشتر شود! بنابراین آشکار و هویداست که ایران برای حفظ امنیت خود، باید از رسیدن اسرائیل به اهدافش جلوگیری کند و ضمنا دلیل اصلیِ اینکه در ده سال اخیر اسرائیل نتوانست بطور جدی به آرمان های خطرناکش نزدیک شود، حضور منطقه‌ای ایران بود؛ بدین ترتیب که تل‌آویو نمی‌توانست کشورهای عربیِ نامبرده را تصرف کند و تا بیخ گوش ایران پیش رود و پایگاه های ارتشی خود را نزدیک خوزستان بنا کند؛ اما این نکته را نباید فراموش کرد که برخلاف ایران که به تنهایی باید در نبرد پیروز شود، اسرائیل از حمایت و پشتیبانیِ یکراستِ آمریکا و چند کشور اروپایی بهره می‌برد و این خطر وجود دارد که اگر ایران به جنگ‌افزار هسته‌ای دست پیدا نکند، اسرائیل بتواند با چند بمب اتم، به تسلیحات نظامی ایران آسیب برساند که آسیب‌رسانی به ارتش ایران، به معنای نزدیک شدن ایران به شکست می‌باشد (شکستی که میتواند اشغال نظامی، تجزیه و فروپاشی اقتصادی را همزمان برای ایران فراهم سازد) نکته‌ی دیگری را نیز باید در یاد داشت؛ در جهانی زندگی میکنیم که ماهیت بمب اتم از جنس حفظ نظم موجود و بازدارندگیست و ضمناً جنگ‌افزار هسته‌ای استفاده‌ی نظامی ندارد و برای تحکیم این امر آژانس بین‌المللی انرژی اتمی وجود دارد که بدین ترتیب قدرت های اتمی تنها در جهت بازدارندگی و یا استفاده صلح‌آمیز دارای جنگافزار هسته‌ای هستند. به همین علت، دستیابی به بمب اتم برای یک کشور، با برخورداری رقیبش از هزاران سلاح هسته‌ای برابری میکند. اگر ایران به جنگ‌افزار هسته‌ای دست یابد، سپر بازدارنده‌ای برای آن ایجاد میشود که در تقابل با رقبایش، دست بالاتری را میدهد. ۲+ کشور های نوظهورِ اتحاد شرق که مهمترین آنها روسیه، چین، هند، ایران و برزیل هستند، در زمینه های گوناگونی با یکدیگر همکاری دارند؛ اما یکی از قویترینِ این همکاری‌ها، مثلث روسیه چین ایران است و هر سه کشور در مسائل اقتصادی، نظامی، فرادستانه (هژمونیکی)، علمی و... با هم همکارند. در این سه‌گوش، روسیه با برخورداری از ارتش دوم جهان، اقتصاد ششم دنیا، نخستین جایگاه دارندگی سلاح هسته‌ای و گستردگی بالای فرادستی، بزرگترین کانون شمرده میشود و سپس چین به عنوان اقتصاد نخست جهان، ارتش سوم دنیا، سومین دارنده تسلیحات هسته‌ای و گستره‌ی فرادستیِ متوسط جای دارد. چین و روسیه علیرغم تمایزات در قدرت اقتصادی، نظامی و هسته‌ای، تقریبا به لحاظ قدرت با یکدیگر مساوی‌اند؛ در حالی که ایران هرچند قدرت نخست منطقه است، اما یک قدرت جهانی نیست و نمیتوان آنرا با روسیه و چین کاملا هم‌اندازه دانست. (گرچه با چین و روسیه فاصله‌ی ابعادیِ چندانی ندارد). حجم کمتر اقتصاد ایران و عدم دستیابی به تسلیحات هسته‌ای، از دلایل این اختلاف ابعادی هستند و گرچه اقتصاد ایران کوچک نیست، اما اقتصاد روسیه ۳ برابر و اقتصاد چین ۱۸,۷ برابر ایران است! این فاصله‌ی ابعاد قدرت در این مثلث، میتواند با دستیابی ایران به جنگ‌افزار هسته‌ای درمان یابد و چین و روسیه سعی دارند از وقوع این رویداد جلوگیری کنند. (زیرا هرچند ایران یک قدرت بزرگ قاره‌ایست، اما سیطره یافتن چین و روسیه بر ایران آرزوی پنهان آنهاست و بطور محسوس و در عین حال پنهانی برای فرادستی‌یافتن بر ایران تلاش میکنند) ایران با دستیافتن به جنگ‌افزار هسته‌ای میتواند استقلال و خودپایراهی خود را حفظ کرده و با ابعاد و مقیاس بزرگتری در این مثلث حاضر باشد. ۳+ در جهان ۹ کشور، دارندهی جنگ افزار های هسته‌ای هستند (روسیه، آمریکا، چین، فرانسه، انگلستان، پاکستان، هند، اسرائیل و کره شمالی) که تعدادی از آن کشورها، با ایران روابط چندان خوب و قوی ندارند (فرانسه، انگلستان و کمابیش پاکستان) و برخی دیگر به‌گونه‌ای متخاصم ایران شمرده میشوند (آمریکا و اسرائیل). اینکه ۵ مورد از قدرت های اتمی، غیردوست هستند نشان از ضرورت دستیابی ایران به جنگ‌افزار هسته‌ای می‌دهند تا در پهنه‌ی هسته‌ای، وزنی خنثی‌ساز در جبهه‌ی ایران پدیدآید. با آنکه در جهان بمب اتم به‌گونه‌ی نظامی بکار برده نمیشود، اما تاکنون تهدیدهای هستهای فراوانی بر علیه ایران انجام گرفته است. برای نمونه، مقامات اسرائیل همواره ایران را تهدید کرده که در صورت نیاز، از سلاح هسته‌ای استفاده میکند؛ یا روسای جمهور آمریکا به صراحت گفته‌اند که در شرایط لازم، ۵۲ اثر تاریخی و باستی ایران را نابود میکنند و فرهنگ و تاریخ آن را به فراموشی می‌سپارند. تاریخ نشان داده است که با توجه به سهم گسترده‌ی غرب در سازمان های فرامرزی، کمتر کسی به لحاظ حقوقی میتواند جلودار کشتار و کثافتکاری‌های آنها در جهان شود. (درحالیکه جنایات کشورهای شرقی تحت تعقیب جای میگیرد) هویداست که غرب تنها در صورتی جنگ‌افزار هسته‌ای را بکار میبرد که از ناتوانی حریفش برای پاسخ متقابل مطمئن باشد؛ یعنی اگر یک کشور غرب‌اتحاد همچون اسرائیل آگاه شود که رقیبش توانایی مقابله با بمب اتم را ندارد، بدون هیچگونه ترسی، با گزینه‌ی حمله‌ی اتمی آنرا تهدید خواهد کرد. ساده‌تر از این نمیتوان گفت که اگر ایران دارنده سلاح هسته‌ای باشد، به دلیل اینکه اطراف روبرو به سیاست خارجی تهاجمی ایران اعتماد کافی ندارند، جراتی برای تهدید کردن ایران یافت نخواهند کرد و بسیاری از سنگ‌اندازی ها از جمله تحریم اقتصادی، کاراییِ امروز را نخواهد داشت.• بنابراین به دلایل های زیر، ایران باید هسته‌ای شود: ۱. بازدارندگی هسته‌ای در برابر غرب۲. ضرورت حفظ خودپایی ایران در برابر روسیه و چین ۳. مقابله با تهدید های هسته‌ای غرب بر علیه ایران۴. جلوگیری از رسیدن اسرائیل به اهداف خطرناکش | ایران | هسته‌ای| بمب اتم| اسرائیل| توافق | برجام | تهدید | دلار | طرح یینون| آمریکای عزیز و دوست‌داشتنی| روسیه | چین | تحلیل بین الملل تحلیل بین الملل Fri, 07 Jul 2023 17:36:53 +0330 https://virgool.io/@m_67259029/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D8%B4-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D8%B9%D8%B1%D9%81%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86-uxxnvz3ljm97 سازش ایران و عربستان سعودی و ازسرگیری پیوستار و روابط سیاسی دو کشور، رویدادی شگرف و سودآور در آسیا، اروپا و آفریقاست که نشان از حقیقت‌ها، دگرگونی‌های جهانی و همچنین دگرش و تغییر در نظم جهانی می‌دهد. ۱+ ایران و چین دو هم‌پیمان دیرینه و راهبردی هستند که به ترتیب، کانون سوم و دوم را در مثلث روسیه-چین-ایران در دست دارند. دو کشور در زمینه‌هایی اختلافات ابعادی دارند که از آنها میتوان ابعاد اقتصادی، نظامی و هسته‌ای را برشمرد. ایران یک اقتصاد ۱,۶ تریلیون دلاری ۸۶ میلیون نفری را در دست دارد؛ درحالی که چین از یک اقتصاد ۳۰ تریلیون دلاریِ برآمده از نیروی انسانیِ ۱,۴۵۳ میلیارد نفری بهره می‌برد. ایران در جایگاه ۸ نظامی جهان ایستاده و چین در این زمینه جایگاه سوم را در اختیار دارد و اختلاف توان هسته‌ای نیز از برای وجود ۳۵۰ بمب اتمِ چینی و بی‌بهرگی‌ ایران از این سلاح، آشکار و هویداست. اما در توان فرادستی و هژمونی، ایران به طرز شگرفی از چین پیش‌تر است و تهاجمی بودنِ سیاست خارجی ایران، آنرا به اکتسابات هژمونیکی نزدیک می‌سازد. ایران و چین به یکدیگر نیاز دارند و همین پیشامد، دست به پدیدش یک روابط راهبردی میان دو کشور آویخته است. نیاز چین به ایران (سیاست خارجی تهاجمی، نفت، گاز و هژمونی گسترده) جایگاه ایران را برای او جایگزین‌ناپذیر کرده است (زیرا به جز ایران هیچ کشوری در همسایگی چین نیست که همه‌ی شرایط کافی برای برقراری پیوستار استراتژیک را بصورت یکجا داشته باشد) و نزدیکی عربستان به چین و روسیه، باعث نشده تا چین، روابط خود را با ایران کاهش دهد (یعنی در واقع چین با اینکه از دشمنی ایران و عربستان آگاه بوده، اما حاضر نشده تا برای استقبال از عربستان، ایران را از اولویت برون کند) و استحکام جایگاه ایران برای چین، عربستان را ناچار و ناگزیر به توافق و سازش با ایران کرد؛ زیرا عربستان به خوبی می‌دانسته که برای نزدیکی به چین و روسیه، راهی جز سازش با ایران ندارد و بدین سان، این پدیده رخ‌داد. ۲+ ایران و عربستان، در توان نظامی، هژمونی و سیاسی اختلافاتِ ابعادیِ آشکاری دارند؛ بگونه‌ای که از ایران جایگاه ۸ نظامی جهان بهره می‌برد و رتبه‌ی عربستان در این زمینه ۲۵ است. همچنین گستره هژمونی و فرادستی ایران هرگز قابل همسنجی با عربستان نیست و ضمناً ایران دارای خودپاییِ سیاسیست درحالی که عربستان، تازه به‌سوی چین و روسیه چرخیده و قرار است کمابیش از آنها پیروی کند. با بررسی کارنامه زورآزمایی ایران با عربستان، به‌خوبی میتوان دریافت که رقابت با ایران برای عربستان بسیار سخت است (با آنکه عربستان از حمایت مستقیم آمریکا‌ی گرامی برخوردار بوده). زمانی که سیاست برونی عربستان، متوجهِ این شد که روابط ایران و چین نخواهد شکست، و همچنین آگاه بود که برای مقابله با ایران توان کافی ندارد و ضمناً وای‌به‌حال آنکه زین پس قرار است روی کمک آمریکا کمتر از همیشه تکیه کند، تصمیم به سازش با ایران گرفت. ۳+ ایالات متحده آمریکا‌ی دوست داشتنی و گرامی، دهه ها هژمون‌ترین کانون جهان بوده است و گستره‌ی فرادستیِ وی، اروپا، ژاپن و کره جنوبی، استرالیا، آمریکای شمالی و خاورمیانه را دربر می‌گرفته است. اما ظهور و پدیدآیی کشور هایی چون چین، هند و ایران و همچنین بازگشت روسیه به عنوان قدرت دوم جهان، دست آویختند تا هژمونی آمریکا به‌ویژه در خاورمیانه به خطر بیافتد؛ البته آمریکا نیز برای جلوگیری از وقوع این پدیده در خاورمیانه، اقداماتی به انجام آورد که از سرعت روند افول خود کاسته شود؛ با این همه، امروزه حضور و نفوذ آمریکای عزیز در خاورمیانه، در محدودترین حالت خود قرار دارد و کشورهایی چون عربستان و قطر که زیر فرادستی او بودند، اکنون کمابیش به باشگاه شرقی‌ها راه یافتند. نظم جهانی درحال تغییر و دگرش بنیادین است؛ خرس و اژدها رفته‌رفته جای عقاب را می‌گیرند و سرعت توانمندشدن آنها نیز بسیار بالاست. بنابراین کشورها و بازیگران کوچکتر، ننشستند تا نظاره‌گر افول غرب باشند و احساس می‌کنند که منافع ملی آنها، کنون در شرق تامین می‌شود و جای غرب در این موضوع خالیست. عربستان سعودی هم مدتیست که دودل است که به هم‌پیمان دیرینه‌ی خود وفادار بماند یا روابط خود را با روسیه و چین بیش از پیش تقویت کند و سرانجام، با سازش با ایران، جهت سیاست خارجی خود را بیشتر از همیشه دستخوش تغییر کرد. چین با ایجاد روابط دیپلماتیک با کشورهای زیر فرادستیِ آمریکا، آهسته و به تدریج فرش خود را بر سر گستره‌ی هژمونی آمریکا پهن کرد و عربستان یکی از مشهورترین آنهاست. عرفان کوه پیمان | روسیه | چین | آمریکا | ایران | عربستان سعودی | توافق ایران و عربستان سعودی | هژمونی ایران | هژمونی روسیه | هژمونی چین | هژمونی آمریکا | آمریکای عزیز | آمریکای دوست داشتنی تحلیل بین الملل تحلیل بین الملل Mon, 13 Mar 2023 15:45:45 +0330 https://virgool.io/@m_67259029/%D8%B9%D8%B1%D9%81%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4-%D9%88-%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%B1%DA%AF%D8%B2-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%87-%D9%88-%DA%86%DB%8C%D9%86-%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-ofend2k8vap1 عرفان کوه پیمان از مجله اینترنتی تحلیل بین الملل نوشت:« ایران هرگز زیر استعمار و کنترل چین و روسیه یا قدرت دیگری نیست؛ بلکه خود یک قدرت هژمون و فرادست در آسیا و آفریقاست. 1+ کشورهایی که زیر فرادستی قدرت ها هستند، تقریبا در تمامی تصمیمات خارجی، پیرو فرادست‌ها عمل می‌کنند و عدم تبعیت یک کشور کوچک از کشوری بزرگ، به معنای این است که آن کشور، زیر سیطره و امپریالیسم آن قدرت نیست. ایران نیز در موضوعات قابل توجهی با چین و روسیه ناهمسو و ناهمراه است.به عنوان مثال: روسیه و چین عملاً مخالف هر راهی در جهت دستیابی ایران به جنگ‌افزار هسته‌ای هستند و نمی‌خواهند که ایران قدرت هسته‌ای شود (چون هرچند فاصله‌ی ابعادی میان ایران با روسیه و چین چندان بالا نیست، اما آنها از اینکه ایران از این توانمندتر شود و قدرت هسته‌ای باشد استقبال نمی‌کنند) لکن ایران علیرغم خواست این دو کشور، به سوی توانایی برای ساخت بمب اتم می‌رود.مثال دوم: روسیه و چین روابط دیپلماتیک و نزدیکی با اسرائیل دارند؛ اما روابط ایران و اسرائیل خصمانه است و هر دوی آنها تصمیم نابودی یکدیگر را دارند. مثال سوم: روسیه و عربستان سعودی روابط قوی اقتصادی و نظامی دارند؛ درحالی که ایران هیچگونه همکاری با عربستان رو ترجیح نمی‌دهد (دست کم تا زمانی که عربستان کاملاً از امپریالیسم آمریکا برون نیاید) مثال چهارم: چین و عربستان سعودی با یکدیگر بیانیه مشترک افشاندند و به یکدیگر نزدیک شدند؛ اما ایران مسیر چین را دنبال نکرد و نیز بسیار معترض و منتقد به این عمل شد.2+ ایران هرچند قدرت جهانی نیست، اما یک قطب قاره‌ای محسوب می‌شود. چین و روسیه نیز توانایی و بضاعت ابعادی کافی برای تسلط بر کشوری چون ایران را ندارند (البته هژمونی روسیه کشورهای پرشماری در آفریقا، آسیای مرکزی، شرق اروپا و جنوب خاورمیانه را در برمی‌گیرد). اگر بخواهیم روابط ایران امروز با روسیه و چین را با روابط ایران پهلوی با آمریکا، همسنجی کنیم، باید گفت که نه ایران امروز آن ایران وابسته و ضعیف گذشته است، و نه روسیه یا چین به اندازه‌ی آمریکا توان دارند (هرچند هر کدام در ابعادی رقبای آمریکا به شمار می‌آیند) و در چارچوب علوم سیاسی، نمیتوان باور کرد که یک قدرت جهانی، یک قدرت قاره‌ایِ دیگری را به استعمار خود در آورد. شما از کسی که تنها کمی از شما تنومندتر است باج نمی‌دهید و او نمی‌تواند به شما زور بگوید؛ دقیقا روابط ایران با روسیه و چین نیز چنین است. 3+ استعمار قدرت ها در کشورهای کم توان، زمانی رخ می‌دهد که علاوه بر رعایت همه‌ی شروط هژمونی، فرادستان (استعمارگران) نفوذ جبران‌ناپذیر و بالایی در اقتصاد و قدرت نظامی فرودستان (سلطه‌پذیران) داشته باشند؛ به طوری که اگر کشور فرادست، حمایت خود را از کشور فرودست محروم کند، آن کشورِ سلطه‌پذیر نتواند جای تهیِ آنرا پر سازد. به عبارتی دیگر یعنی اگر در روابط آن دو کشور نفوذ اقتصادی و نظامی، دوسویه و متقابل نباشد، قدرت فرماندهی یکی از آنان بر دیگری می‌چربد و کشورِ کم‌توان‌تر ناچار به پیرویِ سیاسی و نظامیست. در چنین شرایطی، آن کشور، وابسته به کشورِ فرادست می‌شود و استعمار نو روی می‌دهد. در ارتش ایران، جنگ افزار ها و تسلیحات چینی و روسی نیز دیده می‌شوند، اما این پدیده هرگز وابستگی نظامی نیست؛ زیرا جنگ افزار های ایران نیز به همان میزان، در ارتش روسیه و چین حضور دارند. همانگونه که کالاهای چینی در ایران فراوان است، نفت و صنایع غیرنفتی ایران نیز در اقتصاد چین رخنه کرده‌اند. بنابراین میتوان گفت که حضور روس ها و چینی ها در اقتصاد و ارتش ما، به پیروی سیاسی ایران نمی‌تواند فرجام یابد؛ چون ایران نیز همانگونه در اقتصاد و ارتش آنها حاضر است. در نتیجه، درک همزمان هر سه کشور از اینکه نمی‌توانند یکدیگر را به استعمار بگیرند، روابطی راهبردی و مفید برپا می‌کند که منوط بر همسوییِ منافع ملی آنهاست. • در برداشت، ایران به سه علت زیر فرادستی چین و روسیه نیست: عدم پیروی سیاسی ایرانفاصله کم ابعادی میان ایران با روسیه و چین نفوذ و همکاری نظامی و اقتصادی متقابل هر دو طرف تحلیل بین الملل تحلیل بین الملل Mon, 20 Feb 2023 00:42:17 +0330 https://virgool.io/@m_67259029/%D8%B9%D8%B1%D9%81%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B3%D8%A7%D8%A6%D9%84-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D9%84%D9%87-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84-spgmtcny9zwr عرفان کوه پیمان | تحلیل بین الملل | عرفان | کوه پیمان | ایران انزل | پژوهشگر | مسائل سیاسی | علوم سیاسی | ایران | سیاست برونی | انقلاب ماهوی ۱۳۵۷ | انقلاب اسلامی | جمهوری اسلامی ایران تحلیل بین الملل تحلیل بین الملل Sun, 12 Feb 2023 13:19:10 +0330 https://virgool.io/@m_67259029/%D8%B9%D8%B1%D9%81%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%AD%D8%B1%DB%8C%D9%85-%D9%88-%D9%85%D8%B9%DB%8C%D9%88%D8%A8%DB%8C%D8%AA-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%AF%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%84-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%AA%D9%88%D8%B1%D9%85-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%82%D9%85%DB%8C-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-tyymqsjt3alc عرفان کوه پیمان از مجله اینترنتی تحلیل بین الملل:« بیایید یک پرسش برپا کنیم؛ چرا کشور ما از تورم دورقمی و گاه فزاینده رنج می‌برد؟ پاسخ شتابان به این پرسش این است که ما سه دستاویز پایه‌ای برای برپایش این آکمندی داریم :خلق بی‌رویه نقدینگی در اقتصاد تحریم های اقتصادی و نظامی مقاومت و ایستایش پایین اقتصاد کشور عرفان کوه پیمان از مجله اینترنتی تحلیل بین الملل:« بیایید یک پرسش برپا کنیم؛ چرا کشور ما از تورم دورقمی و گاه فزاینده رنج می‌برد؟ پاسخ شتابان به این پرسش این است که ما سه دستاویز پایه‌ای برای برپایش این آکمندی داریم :خلق بی‌رویه نقدینگی در اقتصاد تحریم های اقتصادی و نظامی مقاومت و ایستایش پایین اقتصاد کشور بیایید از گذشته آغاز کنیم + آریامهر ایران بزرگشاه محمدرضا پهلوی در اواخر حاکمیتش به طور جدی قصد مستقل کردن ایران را داشت و در این راستا توانست چندسال رشد اقتصادی مناسب و بالا به ثبت برساند؛ اما به آنچه هدف داشت نرسید و ایران به جز چند سال رشد اقتصادی بالا (که جای دفاع دارد) دستاورد دیگری را در زمینه استقلال کسب نکرد. دلیل این شکست نیز عدم اراده و نبود استقلال سیاسی از قدرت ها به ویژه آمریکا بود. آمریکا، انگلستان و فرانسه برای اینکه ایران از تسلط آنها خارج نشود و خواسته‌ی محمدرضا پهلوی که استقلال ایران بود منهدم شود، کمک کردند تا حکومت وی فروپاشد. آنها ورود جمهوری اسلامی به ایران را راهکاری در جهت اهدافشان می‌دانستند و روح الله خمینی همراه با حکومت جدید به ایران آمد و در ۱۱ فوریه ۱۹۷۹ ایران منقلب شد. اما آمریکا پس از گذشت دو سال، آنچه از جمهوری اسلامی انتظار داشت را ندید و متوجه سرعت بالای ایران در مسیر استقلال شد که بدین ترتیب، دستاویزی برای حمله‌ی عراق به ایران شد تا این حکومت را نیز که هدف شاه را دنبال می‌کرد ساقط سازد. از این رفتار و واکنش های آمریکا چه در پیش از انقلاب و چه پس از آن، میتوان دریافت که منافع ملی آمریکا و ایران با یکدیگر در تضاد هستند. چون منافع ملی ایران از استقلال و دستاورد های پس از آن بدست می‌آید و منافع ملی آمریکا در جهتیست که هیچ کشوری نباید به یکی از قطب های جهان چند قطبی تبدیل شود و آمریکا باید بی رقیب و تک کانون جهان برجا بماند. این مسئله زمینه را برای وجود روابط خصمانه میان دو کشور فراهم ساخته و هر دو کشور به مقیاس قدرت خود، سعی در نابودی یکدیگر دارند. معروفترین ابزار آمریکا برای شکست‌دهی رقبا، تحریم های اقتصادی و نظامی است و وی استفاده از این وسیله را برای شکست‌دادن ایران دریغ نکرد. + اقتصاد ایران به طور طبیعی خالق نقدینگی غیراستاندارد است و تا حدود ۱۲ درصد از تورم سالیانه کشور را میتوان حاصل این ناکارآمدی دانست (که عدد بالایی است) اما خاصیت و ویژگی تحریم ها، ایجاد هرچه بیشتر مشکلات برای کشور روبه‌روست همچنین مقاومت اقتصادی ایران در زمینه کافی نبوده و از سال ۲۰۱۱ کشور ده سال (به غیر ۲ الی ۳ سال) درگیر رکود و کاهش GDP بوده است. با اعمال تحریم و از بین رفتن درآمد های صادراتی، نفتی و نظامی موجب کمبود بودجه برای افزایش تولید می‌شود و به سبب آن، تولید کاهش یافته و در برابر تقاضای روبه‌رشد ایران، تراز نخواهد بود این مشکلات و کسری سرمایه کشور، چالش های خلق وحشتناک نقدینگی و تورم فزاینده و نرخ بیکاری دو رقمی را به بار می‌آورند. + آن بخش از مشکلات اقتصادی ایران که منشأ آنها درون اقتصاد کشور است، بدین میزان که امروز خروجی آنرا شاهد هستیم نیستند. زیرا ذات اقتصاد کشور پیش از تحریم های ۲۰۱۱ رو به بهبود بوده است و در امتداد یک فرآیند نزولی کاهش تورم و کنترل چاپ نقدینگی در سال ۲۰۱۰ تورم ایران پس از ۳۰ سال تک رقمی شد. از این اتفاق میتوان نتیجه گرفت که اقتصاد کشور بدون تحریم و تحولات خارجی خواهد توانست پس از حدود ۵ سال تورم تک رقمی را بدست آورد و این کلید حل مشکلات ابعاد خرد اقتصاد است.• بنابراین به دلیل معیوبیت دستگاه خلق نقدینگی کشور، تحریم های متعدد (که باعث کاهش درآمد های صادراتی، نفتی و نظامی کشور شده و تولید را کاهش می‌دهد (در شرایط رشد منفی) و باعث از بین رفتن تعادل در عرضه و تقاضا می‌شود) و نیز مقاومت پایین اقتصاد، ایران در حال حاضر از مشکلات تورمی رنج می‌برد. | عرفان کوه پیمان | مشکلات اقتصادی | تورم دورقمی | تورم فزاینده | تحلیل بین الملل | آرش علی ادب | تحلیل بین الملل تحلیل بین الملل Sat, 04 Feb 2023 22:07:52 +0330 https://virgool.io/@m_67259029/%D9%85%D8%AC%D9%84%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84-pi0ku9wthrc9 مجله اینترنتی «تحلیل بین الملل» تحلیل بین الملل مجله تحلیلگری و استدلالی مسائل سیاسی و اقتصادی ایران و جهان است که تلاش دارد به شکل دقیق تر و مستدل تر موضوعات سیاسی و اقتصادی را در سطح کشور و جهان مورد بررسی و تحلیل قرار دهد. مدیریت این تیم خبری بر عهده آقای آرش علی ادب و پژوهشگری بر دوش آقای عرفان کوه پیمان است.تحلیل بین الملل | آرش علی ادب | عرفان کوه پیمان | مجتبی صفاری | تحلیل بین الملل تحلیل بین الملل Sat, 04 Feb 2023 20:32:48 +0330 https://virgool.io/@m_67259029/%D9%87%DA%98%D9%85%D9%88%D9%86%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%A2%D8%B3%DB%8C%D8%A7-%D9%82%D8%A7%D8%A8%D9%84-%D8%AD%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-eyjzlltsj8wd عرفان کوه پیمان پژوهشگر مسائل سیاسی و اقتصادی آسیا در جواب به این سوال که چرا ایران در امور کشورهای همسایه دخالت دارد نوشت:« + همه‌ی قدرت ها و کشور های توانمند، گاه برای تثبیت قدرت و گاه برای دفاع از امنیت خود در مسیر تلاش برای گسترش و توسعه‌ی قدرت هژمونیکی و فرادستی، با کشورهای پیرامون به ویژه کشورهای ضعیف روابط خوبی برقرار میکنند و به کشور های کم توان منطقه که به آنها نیاز دارند کمک هایی اقتصادی و نظامی می‌کنند تا اعتماد آنها را جلب، و اتحاد سازی کنند و آن کشورهای ضعیف را تقویت نموده تا به متحدان راهبردی برای آن کشور نامبرده تبدیل شوند. + پس از انقلاب ۱۹۷۹ ایران، به دلیل امتداد مسیر استقلال، سیاست برونی این کشور دگرگون گشته و کاملا ضد غرب و ضد قدرت های بزرگ شد. بنابراین روابط ایران و اسرائیل وارد فصل خصمانه شد و دو کشور از آن پس به شکل غیر مستقیم و در پوشش رقابت هدف نابودی یکدیگر را داشتند. اسرائیل از حمایت آمریکا و انگلستان بهره می‌برد اما ایران در این پیکار تنها بود و زیر پشتیبانی هیچ کشوری باید نبرد را به سود خود به پایان می‌رساند. ایران در جهت تلاش برای پیروزی، از اتحاد سازی استفاده نمود و پس از جلب اعتماد کشور های ضعیف خاورمیانه، آنها را تقویت کرده و نفوذ و قدرت بالایی در منطقه پیدا کرد تا به دست رقیبش نابود نگردد. + حضور احزاب و گروه های تروریستی در شرق و غرب ایران که پیش از ورود جمهوری اسلامی نیز وجود داشتند و خسارت و زیان های زیادی به مرزهای کشور وارد کردند، ایران را نیازمند احتیاط و همکاری کشور های منطقه برای چیرگی بر این احزاب می‌سازد. اغلب این گروهک ها جدایی‌خواه و مسلح و افزارمند هستند که حفظ تمامیت ارضی و یکپارچگی، ایران را ناگزیر به دقت و تیزش و توجه نظامی در مرزهای کشور می‌کند که بدون همکاری کشور های اطراف، دشوار است. + پیدایش و پیشروی گروه دولت اسلامی عراق و شام در خاورمیانه و چنگ‌آیی و تصرف بخش گسترده‌ای از عراق و سوریه، ایران را مجاب به توجه و پردازش بر علیه گروه داعش نمود چرا که پیشروی داعش در خاورمیانه به سوی ایران، می‌توانست باعث تضعیف هژمونی و نفوذ منطقه‌ای این کشور و به سبب آنها نزدیکی به شکست ایران در نبرد با اسرائیل و عربستان سعودی از یک سو، و نیز افزایش خطر حمله دولت اسلامی عراق و شام به غرب کشور از سوی دیگر شود. + از طرفی نارضایتی آمریکای عزیز، انگلستان و فرانسه از دگرش و تغییر رژیم در ایران و تدابیر و تلاش‌های آنها در جهت تسلط مجدد بر ایران، میتواند ایران را متوجه مخاطرات گوناگونی از قبیل تهدید منطقه‌ای و تخریب متحدان ایران در خاورمیانه کند که همگی این خطرهای مورد بحث، میتواند نابودی هژمونی و سپس سپر دفاعی ایران را به بار آورد. • بنابراین به دلایل گوناگونی از جمله امنیت کشوری (که در جای خطرناکی همچون خاورمیانه، تنها از توان نظامی و هژمونیکی ممکن می‌شود) و حفظ یکپارچگی مجموعه استان ها و نیز تسلط بالا بر سیاست خارجی منطقه، باید در خاورمیانه، آسیای مرکزی و شمال آفریقا هژمونی بالایی داشته باشد و جهت جلب و تداوم اعتماد کشورهای مورد نظر باید کمک های اقتصادی و نظامی به آنها دهد، تا در خاورمیانه‌ی پرخطر، ابتدا بتواند امنیت و قدرت بالا را بدست آورد و آنرا حفظ کند زیرا امنیت زیرساخت و فونداسیون رفاه و رویش است.عرفان کوه پیمان | نفوذ ایران | هژمونی ایران | علوم سیاسی | تحلیل بین الملل تحلیل بین الملل Sat, 04 Feb 2023 19:50:09 +0330 https://virgool.io/@m_67259029/%D8%B9%D8%B1%D9%81%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D8%A7%D9%87%D9%88%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B5%DB%B7-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AD%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%85%DB%8C%DA%A9%D9%86%D9%85-l0suzgi9zqwv عرفان کوه پیمان در مصاحبه با جهان نیوز :« همه‌ی کشورهای خودپایراه و خودپای امروز، در یک رویداد دگرشی از زیر فرادستی قدرت ها برون رفتند و پای در تونل استقلال گذاشتند. به شخصه از انقلاب ۱۳۵۷ ایران حمایت میکنم، هر چند نمیتوان منکر مضرات حضور شریعت اجباری در ایران شد و بخش ۶۰ درصدی مردم از این بابت آزرده خاطرند، اما ایران در دوره‌ی بزرگشاه محمدرضا پهلوی، استقلال سیاسی نداشت و در بسیاری از زمینه ها از جمله توان نظامی، دانش، پزشکی، امکانات رفاهی، تاسیسات اقتصادی و... به آمریکا، فرانسه و انگلستان وابسته بود. امروز گرچه فساد مالی گسترده و تورم دورقمی داریم، اما استقلال سیاسی، اقتصادی، نظامی، هژمونیکی و علم و فناوری امروز برآیند انقلاب ماهوی ۱۳۵۷ ایران هستند».عرفان کوه پیمان | انقلاب ۱۳۵۷ | انقلاب ماهوی ۱۳۵۷ ایران | استقلال | خودپایراهی | شریعت اجباری | تحلیل بین الملل تحلیل بین الملل Sat, 04 Feb 2023 19:31:51 +0330