<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های علیرضا یزدانی</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@m_67613991</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-18 02:19:56</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/2366208/avatar/vMKu6D.jpg?height=120&amp;width=120</url>
            <title>علیرضا یزدانی</title>
            <link>https://virgool.io/@m_67613991</link>
        </image>

                    <item>
                <title>زیر این بار سنگین</title>
                <link>https://virgool.io/@m_67613991/%D8%B2%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%D9%86%DA%AF%DB%8C%D9%86-t8skaefhbslm</link>
                <description>این صحنه را که وانت یا کامیونی با بارش در جاده مانده باشد زیاد دیده ایم. اما اگر وانتی با کوهی از لاستیک های پنچر و خراب شده، لاستیک خودش در جاده ای خلوت پنچر شده باشد، حادثه ی غریبی است. آن چه که این صحنه را به حادثه ای خاص تبدیل می کند، شباهتی است که میان انبوهی از لاستیک های خراب و از رده خارجِ پشت وانت با لاستیک خود وانت وجود دارد که اکنون پنچر شده و راننده ی مأیوس و درمانده را از ادامه ی راه بازداشته است. با دیدن این صحنه ی غریب، ناخواسته طنز ظریفی در ذهنمان شکل می گیرد. انسان ها هم همیشه در حال حمل کردن اشتباه ها و خرابکاری هایی هستند که در طول تاریخ مرتکب شده اند و زیر این بار سنگین نیز همیشه با تکرار همان خطاها، بیشتر و بیشتر در گل فرو رفته اند و گویا هیچ راه نجاتی هم برایشان قابل تصور نیست. حتی نمی توانند همچون راننده ی وانتی که چشم به جاده دوخته است، منتظر رسیدن کمک و نجات خود باشند.متأسفانه نام عکاسش را نمی دانم</description>
                <category>علیرضا یزدانی</category>
                <author>علیرضا یزدانی</author>
                <pubDate>Fri, 14 Apr 2023 21:46:43 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>از صدر جدول تا قعر آن؛ ما کجای شادمانی قرار داریم؟</title>
                <link>https://virgool.io/@m_67613991/%D8%A7%D8%B2-%D8%B5%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D8%AF%D9%88%D9%84-%D8%AA%D8%A7-%D9%82%D8%B9%D8%B1-%D8%A2%D9%86-%D9%85%D8%A7-%DA%A9%D8%AC%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%A7%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D9%85-crakpzerkzj7</link>
                <description>این که یک آدم یا خانواده ای و یا جامعه و کشوری شاد باشد یا غمگین، چه اهمیتی دارد؟ اساسن شاد بودن چگونه سنجیده می شود و چه معیارهایی دارد؟ آیا به امر شاد بودن می توان به عنوان یک ارزش اجتماعی نگریست؟ آیا شاد بودن هدف و غایت زندگی است؟ آیا شاد بودن همچون انگیزه ای برای مؤثر واقع شدن افراد در چرخش درست و سالم جامعه است؟ کدام عوامل در ایجاد احساس رضایتمندی و شاد بودن در جامعه نقش تعیین کننده ایفا می کنند؟ ادیان و اعتقادات دینی چه سهمی در شاد بودن یا نبودن جامعه دارند؟ رژیم های سیاسی حاکم بر کشورها چه نقشی در میزان شادی جامعه دارند؟ جنگ ها چه نقشی دارند؟ بیماری های همه گیر چه؟ تنوع فرهنگی جامعه و باز بودن یا بسته بودن فرهنگ ها چه نقشی دارند؟ تاریخ یک کشور و کهن بودن یا نبودن آن چه نقشی ایفا می کند؟ صنعتی و تکنولوژیک بودن یک کشور چقدر نقش دارد؟ میلیتاریسم و قدرت طلبی نظامی چه؟ و ... صدها عامل دیگر را نیز می توان برشمرد.این که بر اساس نظرسنجی های جهانی، کشوری به عنوان شادترین کشور در صدر جدول قرار می گیرد و کشور دیگری در قعر آن؛ چه پیامی در خود دارد؟ این جایگاه ها بر چه خصوصیات بارزی از آن جامعه دلالت می کنند؟ معیارهایی که در این گونه ارزیابی ها اهمیت دارند و کشورهای دارای رتبه ی بالا در رضایتمندی از زندگی امتیاز زیادی را در این معیارها کسب کرده اند عبارتند از:_ فقدان یا نرخ بسیار کم فساد / _ اعتماد اجتماعی بالا / _ آزادی های اقتصادی / _ رعایت حقوق بشری / _ حقوق سیاسی بالا / _ بالا بودن آزادی های شهروندی/ _ بالا بودن سرانه ی تولید ناخالص داخلی که قدرت خرید مردم را بالا می برد / _ سیستم آموزشی قوی / _ خدمات بهداشتی رایگان و افزایش میزان سلامت عمومی / _ حمایت اجتماعی هنگام مواجه شدن با مشکلات / _ سخاوتمندی و بخشندگی که در آن مردم از یکدیگر مراقبت می کنند / _ رفاه بالای مردم / _ حقوق برابر زنان و مردان / _ شفافیت عملکرد دولت ها / _ صلح آمیز بودن سیاست های کشور / _ کیفیت بالای زندگی / _ امنیت بالای فردی و اجتماعی</description>
                <category>علیرضا یزدانی</category>
                <author>علیرضا یزدانی</author>
                <pubDate>Thu, 13 Apr 2023 15:33:35 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>کیومرث پوراحمد</title>
                <link>https://virgool.io/@m_67613991/%DA%A9%DB%8C%D9%88%D9%85%D8%B1%D8%AB-%D9%BE%D9%88%D8%B1%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-oieganepzfen</link>
                <description>هر وقت تصویری از کیومرث پوراحمد را می دیدم، حسی از بریدگی از جهان و درخودفرورفتگی را مشاهده می کردم که محکم و آشکار در چهره ی او خانه کرده است. اکنون که او به زندگی خود پایان داده است؛ من ناچار به بازخوانی آثار او هستم.چگونه می توانم نشانه هایی را که از تصمیم نهایی او خبر می دهند جستجو کنم؟ او چگونه قدم به قدم با آثار بسیاری که از خود بر جای گذاشت، به این تصمیم بزرگ نزدیک و نزدیک تر شد؟ وقتی تصویرهایی از چهره ی او را می بینم، تصمیم سخت امروزش در آشکارترین حالت ممکن خودنمایی می کند. اما در فیلم هایی که ساخته است چه؟ آیا حقیقت درونی او آن طور که در چهره اش نمایان است، در فیلم هایش نیز ما را به اندیشه و تأمل وامی دارد؟باید فیلم هایش را و بخصوص آخرین فیلم هایش را با دقت تماشا کنم. شاید پیام های واپسین این انسان دوست داشتنی در میان آنها پنهان باشد.</description>
                <category>علیرضا یزدانی</category>
                <author>علیرضا یزدانی</author>
                <pubDate>Sat, 08 Apr 2023 19:59:03 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>