https://virgool.io/feed/@m_68107407 fa 2026-06-10 22:35:20 https://files.virgool.io/upload/users/2270313/avatar/NFrdgD.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@m_68107407 https://virgool.io/@m_68107407/%D9%86%DA%A9%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%AE%D9%81%DB%8C-%D8%AA%DB%8C%D8%B2%D8%B1-%D8%B2%D8%AE%D9%85-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%AA%D8%B4%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D9%81%D8%B5%D9%84-%D9%87%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%DA%A9%D9%87-%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-htmwofi96pg8 قبول دارم که زخم کاری ۲و۳ آن چیزی نبود که توقع داشتیم.درحالی که آنچنان به این فصل امیدوار نبودم اخبار آن را دنبال می کردم.گویا این فصل بر اساس نمایشنامه اتللو اثری از شکسپیر است.شب گذشته بود که تیزری از این فصل منتشر شد.نکته جالب این است که این تیزر بر خلاف تیزر های تبلیغاتی که زخم کاری در طول این ۳ فصل داشت،پر از نکته مخفی است که تنها با کند کردن سرعت فیلم آنها را خواهید یافت.حقیقتا اینبار احساس می کنم قرار است واقعا زخم کاری ببینیم!این مقاله قرار است اندک پیش بینی از پایان سریال داشته باشد پس اگر به اسپویل حساس هستید،این مقاله را مطالعه نکنید!توهم مالک که مشابه آن در زخم کاری ۲ وجود داشت!توهم و ترس به سوی مالک باز می گردند!مالک فصل ۴ گویی قرار است به حال و هوای فصل ۱ بازگردد.بر اساس نمایشنامه اتللو،مالک با توطئه ها و ترس های فراوانی روبه رو خواهد بود.اینکه مجازاتش چیست و چه خواهد دید را باید منتظر ماند.مالک با نسخه پیرتر خود مواجه می شود!دختر فالگیر این بار چه می گوید؟بازگشت دختر فالگیر و حضور مالک مسن تر نوید دهنده درد و شومی برای این کاراکتر است.یکی از توهمات به شدت جالبی که مالک با آن رو به رو خواهد شد،نسخه پیرتری است که دختر فالگیر به او نشان خواهد داد.اینکه چه نقشی در ادامه این جنگ روانی برای مالک دارد خود سوالی قابل تامل است اما،حدس می زنم که مالک قرار است عاقبت طمع خود را پیش از موعد ببیند و این‌ چیزی است که مسیر او را تغییر خواهد داد.این مرد کیست؟تنش عاطفی بین مالک و سیما قربانی خواهد داد؟بر طبق نمایشنامه،یکی از مهمترین قسمت های داستان فصل پایانی،رابطه میان مالک و سیماست.رابطه ای که احتمالاً سرانجام عجیبی خواهد داشت.اما فارغ از نمایشنامه و کاراکتر هایش،این کاراکتر جدید کیست؟آیا او همان کسی است موجب سقوط مالک خواهد شد؟یا در پی جذب منفعت شخص خاصی است؟سخن پایانی احتمالا این فصل همان فصلی است که اشتباهات گذشته مهدویان(که به نظر من جزو فیلمسازان مولف سینمای ماست) را جبران می کند.اگر به برآیند نمایشنامه و نکات تیزر مذکور فکر کنیم،احتمالا داستان فصل پایانی را هم کیفیت با فصل اول خواهیم دانست.اااحتمالا آرین نورا آرین نورا Fri, 29 Nov 2024 20:39:24 +0330 https://virgool.io/@m_68107407/%D8%AC%D9%88%DA%A9%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D9%85%D8%B4%D8%AA%D8%B1%DA%A9-%DA%86%D8%B7%D9%88%D8%B1-%D8%A8%D9%88%D8%AF-uhczvheyqohd پوستر تبلیغاتی قسمت دومزمانی که برای اولین بار تماشای قسمت اول جوکر را به اتمام رساندم،به معنای واقعی کلمه متحیر شده بودم. فیلمی دردناک که نقدهای اجتماعی صریحی داشت و یک تجربه سینمایی بسیار بی نظیر برای افراد علاقه مند به تریلرهای روان شناختی بود.آن را چندین و چند بار تماشا کردم و با هر بار تماشای آن،ابعاد جدیدی از شخصیت آرتور فلک را دریافت کردم.از قسمت دوم این فیلم انتظارات زیادی داشتم و حتی به وجه هایی که خیلی به آن انتقاد می شد،امیدوار بودم.مثلا این که فیلم موزیکال شده یا تاد فیلیپس سراغ رابطه عاشقانه بین جوکر و هارلی کویینزل رفته است. پس از انتشار نقدهای منفی فیلم اندکی از آن ناامید شدم اما با این حال به تماشای آن نشستم‌.فیلم نه آنقدر بد است که منتقدان می گویند و نه آنقدر خوب است که آن را در همه بخش ها تحسین کنم.(این مطلب اسپویل ندارد.)شروع فیلم بسیار خلاقانه است. به گونه ای که وعده یک فیلم جنون آمیز و جذاب را می دهد اما در نهایت این وعده ها دروغی بیش نیست!سناریویی که سوژه بسیار خوبی برگزیده اما بسیار ضعیف نوشته شده است و حتی سرگردانی در میان فضاسازی های متفاوتش دیده می شود. تغییر لحن فاحشی در فیلم نامه نویسی و کارگردانی نسبت به قسمت قبل به وجود آمده و کلیشه ها پایشان را به دیالوگ ها و صحنه پردازی های این فیلم هم باز کرده اند.شروع رابطه هارلی کویینزل و آرتور خیلی سریع پیش می رود(بهتر است بگویم بد چیده شده است)و مقدمه چینی مناسبی ندارد و عشق جنون آمیز بین آنها نیز نه تنها باورپذیر نیست بلکه بسیار لوس و بی بنیه است. همچنین حتی هارلی پیشینه باورپذیری از گذشته اش ارائه نداده و بسیار کلیشه ای،روی اعصاب و چیزی است که هزاران بار در فیلم و سریال های مختلف شنیده و دیده ایم‌.فیلم با یک موزیکال خوب بسیار فاصله دارد و حتی از معمولی ترین موزیکال های دنیا هم عقب تر است. به گونه ای که نه تنها شخصیت پردازی نمی کند بلکه فقر در شخصیت پردازی را افزایش می دهد و به جای ایجاد فرم تاریک و جنون آمیز در فیلم آن را تبدیل به یک موزیکال رمانتیک لوس و بی مزه می کند.بازی شگفت انگیز واکین فینیکس در قسمت قبل نیز به دلیل دیالوگ نویسی سطحی و موقعیت های ضعیف به نازل ترین کیفیت ممکن رسیده و حضور لیدی گاگا که انتظارات زیادی از زوج بین او و فینیکس برایم وجود داشت نیز جواب نمی دهد.حدود دو سوم فیلم به همین منوال می گذرد.ضعیف، روی اعصاب و کلیشه ای. اما گویا بعد از آن تازه فیلم نامه نویس ها و کارگردان یادشان می آید که برای خلق یک اثر روانشناختی و اجتماعی و به سبک دیگری پشت میز نشسته اند.آن جاست که جذابیت فیلم دوباره نمود می یابد.سکانس های دادگاهی جذابیت پیدا می کنند و پیام های مختلف با تکیه بر اجتماع و به دور از کلیشه ها ایجاد می شوند.اینکه آرتور فلک در این فیلم به خودشناسی می رسد و در نهایت از هیجانات دیوانه وار خود برداشت جدیدی پیدا می کند،برخلاف رویه جوکر فعلی سینماست و همین باعث می شود برای من بسیار جذاب باشد.شاید پایان بندی این فیلم برای طرفدارن کمیک بوک خیلی جذاب نباشد و حتی به آن انتقادات شدیدی هم بشود اما به نظر من پایان بندی متفاوت،سرحال و جذابی بود و لزومی ندارد که فیلم حتما به کمیک بوک ها نزدیک باشد.گرچه که سوالات بی پاسخ زیادی را بر جای گذاشت. در کل فیلم جوکر دو یک پتانسیل از دست رفته است.سوژه بسیار خوبی دارد می تواند به بهترین شکل ممکن سخن بگوید، نقد کند و فریاد بزند.اما خیلی دیر دست به کار می شود جایی که بسیاری از مخاطبان فیلم را نصفه و نیمه رها کرده اند و پیام های مهم فیلم به کل از دست رفته است.امتیاز قسمت دوم:۵.۸ از ۱۰امتیاز قسمت اول:۸.۵ از ۱۰ آرین نورا آرین نورا Fri, 11 Oct 2024 12:01:14 +0330 https://virgool.io/@m_68107407/%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-ghostbusters-afterlife-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%84%D9%87-%D8%A2%D9%86%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D9%88-%D9%87%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C%D8%B2-o6o0cpjq6dai مجموعه «شکارچیان روح» برای برخی از فیلم بازان نوستالژی و جذابیت خاصی را به همراه دارد(البته به جز نسخه زنانه اش).این اثر با ارائه فرمولی تکراری(که حتی در انیمیشن های قدیمی میکی موس نیز به چشم می خورد) اما نحوه اجرا و روایت متفاوت قصه همچنان ادامه دارد.در این مقاله به بهانه انتشار فیلم پنجم(دنباله فیلم چهارم) این دسته آثار، به بررسی فیلم چهارم این مجموعه می پردازیم. هنوز ۳ قسمت قبلی این مجموعه را تماشا نکرده ام پس می توانم بدون تعصب و مقایسه در خصوص آن صحبت کنم.در کمتر از یک هفته آینده مقاله نقد فیلم دوم را در همین صفحه مطالعه کنید.فیلمنامه و کارگردانی: روایت بسیار شیرین است.ادعای خاصی ندارد و تقریباً به موقع هیجان انگیز و بامزه است و به موقع در موقعیت دراماتیک قرار می گیرد. تقریبا، یعنی این مورد همواره صادق نیست و در بازه کمی جلوتر از اواسط فیلم (چی گفتم!)شاهد یک عدم ثبات و تغییر لحن عجیب هستیم. اما برای مخاطبان عادی سینما و حتی مخاطبان حرفه ای که قصد دارند برای استراحت یک فیلم معمولی و سبک تماشا کنند،قابل قبول است.کارگردانی بر عهده جیسون رایتمن است.از همه عناصر لازم به اندازه و درست استفاده می کند و بازی خوبی هم از بازیگران خود می گیرد.بازیگری: در کمال تعجب همه خوب هستند اما پاول راد و مکنا گریس شاخص تر از سایر به نظر می رسند.پاول(اسم کوچکش را گفتم چرا که می خواهم بگویم ما دو نفر خیلی صمیمی هستیم!)با وجود اینکه جزو نقش های مکمل است اما بار لحظات بامزه و حتی احساسی بر روی دوش اوست.او به معنای واقعی کلمه همه چیز تمام است،مثل همیشه!مکنا گریس هم بازیگر آینده داری است و بعد از gifted کم نظیر ترین ایفای نقش خود را در این فیلم انجام داده است.او همه جوره موقعیت های یک کاراکتر باهوش و تا حدودی درونگرا را درک کرده و تقریبا هیچ جا بازی بیرون زده ای ارائه نمی دهد.کیفیت صحنه ها:طراحی ابزار ها و صحنه ها به گونه ای است که مخاطب کار سختی در برقراری ارتباط با اثر پیدا نمی کند(البته نمی گویم چشمگیر است ولی برای سناریو و نحوه روایت خوب کار می کند و به قول گفتنی درخدمت سناریو است.) و حتی جلوه های ویژه کامپیوتری آن بر خلاف فیلم های اخیر،بسیار اصولی و نسبتا با کیفیت ساخته شده تا لمس هیجان را بیشتر ممکن کند.نتیجه گیری:شاید با خود بگویید که من از یک فیلم پاپ کورنی بیش از حد تعریف کرده ام.این اثر قرار نیست هنری باشد و قرار نیست حرف جدیدی بزند و در مقام تحلیل تخصصی،فیلم متوسطی به حساب می آید.اما اینکه به عنوان یک فیلم،مخاطب خود را می شناسند و عناصر تشکیل دهنده آن تا حدودی با هم هماهنگ اند،آن را به کاری قابل قبول تبدیل می کند.امتیاز اثر از دیدگاه ما: ۷.۵ از ۱۰تا کمتر از یک هفته آینده منتظر تحلیل دنباله این فیلم که Ghostbusters: frozen empire نام دارد باشید. آرین نورا آرین نورا Mon, 29 Apr 2024 17:52:55 +0330 https://virgool.io/@m_68107407/%DA%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B8%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-oppenheimer-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D9%85-hknhi1wtkevf اگر دنبال کننده اخبار سینمایی باشید می دانید که اثر جدید «کریستوفر نولان» با نام «Oppenheimer» در تاریخ ۳۰ ام تیرماه(همزمان با فیلم Barbie) اکران خواهد شد.در این مقاله قصد داریم به انتظاراتی که از این بلاک باستر داریم بپردازیم:۱_وفادار بودن نسبت به واقعیتمعمولا در آثاری که قرار است وقایع شکل گیری موقعیت های جنایتکارانه و تراژیک را بیان کنند و این وقایع از طرف افراد به اصطلاح خودی کشور سازنده رخ داده است،سعی بر توجیه تراژدی به وجود آمده و تحریف داستان نسبت به آن چیزی که اصالت و هویت اصلی ماجراست دارند. چیزی که از نولان به عنوان یک سازنده آثار سودمند و سرگرم کننده انتظار می رود این است که روایت قصه را تا حد ممکن واقعی و به دور از سیاست های بی اساس و داخلی ایالات متحده به نمایش بگذارد.۲_روایت روان و عامه پسندسال ۲۰۱۶ بود که‌ نولان فیلمی با عنوان «Dunkirk» ساخت و مشابه اوپنهایمر،محوریت آن جنگ جهانی دوم بود.گرچه این فیلم یکی از بهترین فیلم های او از دیدگاه منتقدین است اما به دلیل روایت خاص و تصویر محور،برای برخی مخاطبان کمی کسل کننده بود.از نولان انتظار می رود که در این فیلم یک داستان تاریخی را برای عام مخاطبان جذاب سازی کند و تنها به نماهای جذاب ثبت شده با دوربین های Imax اکتفا نکند.۳_ریتم مناسب مدت زمان دقیق اوپنهایمر ۳ ساعت و ۹ ثانیه اعلام شده است(طولانی ترین فیلم نولان).پس با توجه به تایم زیاد فیلم ضروری است که شاهد ریتم و ضرباهنگ مناسبی در آن باشیم تا مخاطب از تماشایش خسته نشود.از نولان انتظار می رود اثری خوش ریتم را برای تماشا به مخاطب تحویل دهد. آرین نورا آرین نورا Mon, 03 Jul 2023 12:55:14 +0330 https://virgool.io/@m_68107407/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%84-life-by-ella%DB%8C%DA%A9%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D9%87%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%84-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C%D8%B2%D8%B4%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-u3l6ski98loc آخرین پلان سریال در قسمت دهمدر جهانی زندگی می کنیم که گاهی اوقات روزگار با ما ناسازگاری می کند و درد به قدری در زندگیمان حل می شود که آرزو می کنیم ای کاش هیچگاه وجود نداشتیم. در این شرایط،امید تنها موتور محرکه ای است که ما را وادار به ادامه زندگی می کند.در این مقالهٔ بدون اسپویل،قصد داریم به بررسی کامل سریال Life by Ella محصول 2022 شبکه Apple tv بپردازیم.پس با ما همراه باشید.داستان سریال چیست؟این اثر کمدی/درام طی ۱۰ اپیزود داستان دختری ۱۳ ساله به نام اِلا را روایت می کند که سرطان سختی را پشت سر گذاشته و قصد دارد از تمام لحظات زندگی اش به بهترین شکل لذت ببرد.در ادامه به بررسی بخش های مختلف سریال می پردازیم.فیلمنامهآلیسا دیماری،ناتالی مک کرین و هرنان بارانگان تک تک لحظات سریال را به معنای واقعی کلمه«صمیمانه»نوشته اند.بیان احساس به شکل لطیف و آرام،داستان واقع گرایانه،کمدی به اندازه و بدون ابتذال و از همه مهم تر،روایت خوش ریتم است که پکیج کاملی برای فیلمنامه سریال تشکیل می دهد.از عنصر فمینیسم بدون استفاده از کلیشه و تعصبات اغراق شده بهره می گیرد و آنچنان به کلیشه های دیگر نیز دامن نمی زند.البته در قسمت های ۶،۵ و ۷،سریال از روایتی که قصد دارد به آن بپردازد دور شده و کمی از موضوع مد نظر که بیان انگیزه و امید به زندگی است فاصله می گیرد اما به کلیت مجموعه،آسیبی وارد نمی کند.کارگردانیچهار کارگردان(جوانستا هلمز، نیمیشا موکرجی، آوریل وینی و لیندا مندوزا ) به طور مشترک قسمت های مختلف سریال را کارگردانی کرده اند.به طور کلی لحن آنها برای پیشبرد داستان در تمام قسمت ها یکسان است و سریال در یک اپیزود به یکباره شاهد تفاوت فاحش در لحن قصه گویی نمی‌شود.اما به دو مشکل اساسی بر می خوریم.مثال اول آن استفاده بسیار بد از جلوه های ویژه است که نتیجه بسیار فاجعه بار و خنده داری به بار می آورد.مثال دوم نیز سوتی های خاصی است که احتمال رخ دادن آنها از فیلمسازان عادی هم بعید است.اما به طور کلی کارگردانان لحن شیرین فیلمنامه را دو چندان می کنند،از بازیگران به خوبی استفاده می کنند و از لوکیشن ها به عنوان قصه گوی جانبی بهره می برند.همچنین از موسیقی به عنوان یک عنصر مهم برای پیشبرد داستان استفاده می کنند.بازیگریتمام کاراکتر های اصلی و فرعی سریال،یک ویژگی بارز دارند:شیرینی فوق العاده(حتی پدربزرگ شخصیت کای در قسمت آخر).بازیگران هم این ویژگی را به خوبی به نمایش می گذارند.سریال یک الای خوب(با بازی لیلی بروکسل اوبرنیت) دارد.بازیگر از همان دقیقه اول چنان نمایشی به راه می اندازد که شما را غافلگیر می کند.‌همچنین تمام بازیگران دیگر سریال(کوین رام،ماری فابر و آرتیون سلستینی بازیگران محبوب من در سریال بودند)قادر اند بهترین نمایش ممکن از کاراکتر هایشان را به نمایش بگذارند.به طوری که حس می کنیم واقعا با شخصیت هایشان خو گرفته اند.کلام آخراین سریال مهارت ویژه ای در انتقال پیام دارد.همچنین بسیار شیرین است و هرگز شما را خسته نمی کند.موسیقی آن به شدت با مفهوم داستان مرتبط است و در نهایت،اثری به شدت الهام بخش است.همچنین داستان آن پتانسیل ادامه برای فصل دوم را نیز دارد و من به شخصه منتظر آن خواهم بود.امتیاز: ۸.۵/۱۰ آرین نورا آرین نورا Mon, 26 Jun 2023 08:59:08 +0330 https://virgool.io/@m_68107407/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%84%D8%A7-%D9%87%D9%84%D9%85%D8%B2%DB%B2%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%D9%84%D9%88%DA%A9-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A2%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF-lb6nzlozyoot حتی اگر اهل کتاب و سینما هم نباشید،قطعا نام«شرلوک هلمز»به گوشتان خورده است.معروف ترین کارآگاه جهان که توسط «سر آرتور کانن دویل» خلق شد و تحولات بی بدیلی در صنعت سینما و ادبیات ایجاد کرد.پس از آن،نویسنده ای به نام نانسی اسپرینگر،کاراکتر«انولا هلمز» را به عنوان خواهر شرلوک و مایکرافت هلمز خلق کرد و این شخصیت پس از ساخت اولین فیلمش در نتفلیکس بسیار مشهور و مورد بحث شد.امروز قرار است درمورد قسمت دوم ماجراهای دختر کارآگاه صحبت کنیم و با قسمت اول نیز مقایسه ای داشته باشیم.(این مطلب اسپویل ندارد)در این قسمت متوجه می شویم که پس از روادید پیش آمده در فیلم اول،انولا یک کارآگاه خصوصی می شود که بدلیل دختر بودن و سن کمش،او را نمی پذیرند.وی از این اتفاقات بسیار ناامید می شود اما در نهایت دختری برای یافتن خواهر گمشده اش به او مراجعه می کند.خب داستان بسیار ساده به نظر می رسد اما نکات قابل توجهی دارد:1_جنبه فمینیستی پر رنگ تر از فیلم اول است و طیف وسیع تری از دختران و زنان را در بر می گیرد.۲_در تم‌ داستان از یک داستان واقعی استفاده شده است(ماجرای اعتصاب دختران کبریتی).فیلمنامهفیلمنامه فیلم دوم نسبت به قسمت قبل پخته تر است،شخصیت پردازی ها قوی تر صورت گرفته و تعادل بیشتری دارد.گرچه داستان کاملا قوام نیافته و ایرادات زیادی هم دارد که در ادامه به آن می پردازیم.نکته جالب در مورد داستان اثر،وجود یک تم تاریک از زندگی افزون بر آن کمدی همیشگی است که آن را دوچندان واقع گرایانه می سازد.شخصیت پردازیمشکل شخصیت پردازی در فیلم اول بسیار آزار دهنده بود.به خصوص کاراکتر شرلوک هلمز با بازی هنری کویل.او اصلا آن شرلوک زیادی باهوش دارای رفتار های عجیب نبود و یک فرد کاملا متعادل بود که به دنبال بازی های ذهنی خواهر و مادرش پیش می رود.کشفیات هلمز در فیلم اول اصلا مخاطب را غافلگیر نمی کند و کاریزمای کافی را به همراه ندارد.اما در فیلم دوم شخصیت پردازی کاراکتر ها تا حد زیادی بهبود یافته و حتی انولا نیز سیر تکاملی خوبی را پس از سازگاری در لندن طی کرده است.بازیگریتمامی بازیگران اثر وظیفه خود را به نحو احسن انجام می دهند.میلی بابی براون(بازیگر نقش انولا هلمز) همان ابتدا با سریال چیز های عجیب(stranger things)بیان کرد که یک ستاره آینده دار است و توانایی ایفای طیف وسیعی از نقش ها را دارد.لوئیس پارتریج(بازیگر نقش تویکسبری)نیز یک پسر فوق العاده با استعداد است که موقعیت های فیلمنامه را به خوبی درک کرده و از فضای کمیک و تم کمدی فیلم فرصتی برای دیده شدن خود می سازد.لازم نیست از زوج بامزه هلنا کارتر و سوزان ووکوما(بازیگران نقش های یودوریا هلمز و ادیث) و نقش آنها در جذاب شدن صحنه های اکشن بگویم.و اما هنری کویل....هنری بازیگر کاریزماتیک،با جذبه و توانمندی است که نمونه هنرنمایی اش را در دنیای توسعه یافته دی سی(فیلم مرد پولادین، لیگ عدالت زک اسنایدر)و سریال ویچر دیده ایم.اما بحث من این است که شرلوک هلمز کاریزماتیک است، هنری کویل هم همینطور.اما دلیل نمی شود که نتیجه جان بخشی و پیوند آن دو هم خوب باشد.در واقع آن جاذبه ای که بندیکت کامبربچ و رابرت جونیور به نمایش می گذارند در وجود کویل وجود ندارد و مناسب این نقش نیست.گرچه در قسمت دوم بازی اش اصلاح شده اما کماکان منتقد ایفای نقش او هستم.سخن پایانیسینماگران امروز دیدگاه تجاری دارند و همین باعث کاهش کیفیت آثار از منظر روانشناختی و تحلیلی شده است.انولا هلمز نیز یک اثر با پتانسیل چند قسمتی شدن است که اصلا هنری به حساب نمی آید.اگر می خواهید برای لحظاتی از روز مُردگی دور شوید.تماشای دو قسمت توصیه می شود.امتیاز:قسمت اول: ۷.۳/۱۰قسمت دوم۸.۲/۱۰ آرین نورا آرین نورا Thu, 09 Mar 2023 09:26:34 +0330