https://virgool.io/feed/@m_68950098 fa 2026-06-17 12:52:44 https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg https://virgool.io/@m_68950098 https://virgool.io/@m_68950098/%D9%87%D9%86%D8%B1-%D8%AC%D9%86%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%87%D8%A7%D9%86%DA%A9-zrxa1ninnlpt استاد علی اکبر حسنونددانشجو مکیه حسینینقد و تحلیل فیلم درخت گردودرخت گردو یکی دیگر از فیلم های حسین مهدویان است که تمرکز آن اشاره به رنج های قربانی های سلاح شیمیایی است به همین دلیل مخاطب را تاحدودی آزار می‌دهد و مدام عواطف بیننده را هدف می‌گیرد.این فیلم با الهام از ماجرایی واقعی، در خلال بمباران شیمیایی شهر سردشت شکل گرفته‌است و این موضوع بعدازاتمام فیلم غم بیننده را دو چندان می‌کند.بااستفاده از موسیقی و اسلوموشن کردن به نتیجه ناامید کننده ای اشاره میکند.و می‌توان گفت قاب بندی هایی که وجود دارد امضای کار آقای مهدویان است که فیلم رااز نظر زیبایی شناسی به درجه بالاتری میرساند.از بخش های مثبت فیلم می‌توان به بازی فوق العاده آقای پیمان معادی اشاره کرد که مخاطب رو درگیر خودش میکنه هم به دلیل ملموس بودن داستان و هم خود آقای معادی که به خوبی نقش یک پدر دلسوز خانواده رو ایفا کرده و اما درمورد بازی آقای مدیری بااینکه بازی نسبتا خوبی از خودش نشان داد اما یکی از نقطه ضعف های فیلم محسوب می‌شود وبرخلاف گفته های خودش:«من دراین اتفاق خودم بودم و برای همین دوست داشتم دراین فیلم بازی کنم.دردوران سربازی ما بانه بودیم و وقتی سردشت بمباران شیمیایی شد به آنجا اعزام شدیم»نتوانسته بود ارتباط عمیقی با شخصیت بر قرار کند.و زمانیکه این دوشخص مقابل همدیگر قرار میگیرند شاهد تضاد بازی آنها هستیم و ممکن است به چشم نیامدن بازی اقای مدیری بازی فوق العاده پیمان معادی باشددرنتیجه نه می‌توان گفت فیلم درخت گردو فیلمی بسیار فاخر و بی نقصی است و نه می‌توان گفت فیلم به درد نخوری است. مکیه حسینی مکیه حسینی Sun, 18 Jun 2023 09:49:47 +0330 https://virgool.io/@m_68950098/%D9%87%D9%86%D8%B1-%D8%AC%D9%86%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%87%D8%A7%D9%86%DA%A9-wo5waiivrxxy استاد:علی اکبر حسنونددانشجو:مکیه حسینینقد و تحلیل فیلم ماجرای نیمروز:رد خون«ماجرای نیمروز:رد خون »تریلری سیاسی از محمد حسین مهدویان است.داستان این فیلم مربوط به عملیات مرصاد در سال ۱۳۶۷ است.تعدادی از سکانس های این فیلم فراتراز استاندارد سینمای ایران تولید شدند.طبق اخبار سینما این فیلم به اندازه قسمت قبل خود موفق به جذب نظرات مثبت مخاطبان و اهالی سینما نشد و از نظر من مخاطب میتوانست راحت تر با فیلم ارتباط برقرار کند و همدل شود اگر مانند قسمت اول یک مسئله شخصی باور پذیر تر بااین اتفاق تاریخی ادقام می‌شد.در بخشی از فیلم افشین عکس سیمارا تصادفی میبیند و از نظر من هرچه اتفاق تصادفی کمتر رخ بدهد،خوشایندتر است.تفاوت قسمت یک و دو در به تصویر کشیدن داستان است که قسمت اول (کشمکش های سیاسی و تاریخی به صورت مستند گونه) و قسمت دوم (خط نسبتا ملودراماتیک ضعیف در میان جنگ).این فیلم ساختار به هم ریخته ای دارد و هم زمان میخواهد چند خط داستانی مختلف را دنبال کند اما درواقع فیلمنامه نویس به خوبی نتوانسته هم زمان هم قصه راجلو ببرد و هم اطلاعات بدهد.در بخشی از این فیلم نور قرمزی بر فضا حاکم میشود که نشانه عشق افشین به سیما است.در بخش دیگری از این فیلم عکس چند شخصیت را روی دیوار میبینیم که یاد اور افرادی است که در قسمت گذشته شهید شده اند.در نهایت این فیلم مسالح کافی برای یک درام پرکشش رادارد. مکیه حسینی مکیه حسینی Sat, 17 Jun 2023 02:06:01 +0330