<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های سایه‌اش</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@m_69327248</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-10 14:06:32</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/1040560/avatar/pipDcH.jpeg?height=120&amp;width=120</url>
            <title>سایه‌اش</title>
            <link>https://virgool.io/@m_69327248</link>
        </image>

                    <item>
                <title>...      که صدرِ مجلسِ عشرت، گدای رهنشین دارد</title>
                <link>https://virgool.io/@m_69327248/%DA%A9%D9%87-%D8%B5%D8%AF%D8%B1%D9%90-%D9%85%D8%AC%D9%84%D8%B3%D9%90-%D8%B9%D8%B4%D8%B1%D8%AA-%DA%AF%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D9%87%D9%86%D8%B4%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF-lic8rhwivpxg</link>
                <description>?بریده‌ای از:«راهِ من، راهِ ابرهای سپید»، #اوشو ?گدای میکده‌ام؛ لیک وقتِ مستی بین      که ناز بر فلک و حکم بر ستاره کنم?به خواری منگر ای مُنعِم ضعیفان و نحیفان را      که صدرِ مجلسِ عشرت، گدای رهنشین دارد?بر درِ میکده، رندانِ قلندر باشند      که ستانند و دهند افسرِ شاهنشاهی      خشت زیرِ سر و بر تارکِ هفت اختر پای      دستِ قدرت نگر و منصبِ صاحب جاهی      اگرت سلطنتِ فقر ببخشند ای دل،      کمترین مُلکِ تو از ماه بود تا ماهی?گدا چرا نزند لافِ سلطنت امروز؟!    که خیمه، سایه‌ی ابر است و بزمگه لبِ کِشت#حافظ#فقر#قلندر#درویش#گدا@Gaahgoft</description>
                <category>سایه‌اش</category>
                <author>سایه‌اش</author>
                <pubDate>Thu, 15 Jul 2021 00:30:59 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>«به مردمی، نه به فرمان»، چنان بران که تو دانی</title>
                <link>https://virgool.io/@m_69327248/%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D9%81%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%DA%86%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D8%AA%D9%88-%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C-cqzla3ikjjkn</link>
                <description>#واژگان#اصطلاحات?«مردمی»، با یایِ حاصل مصدر (مردمی نمودن)، در زمان حافظ و پیش‌تر و پس‌تر، به  معانی زیر و مشابه آن به‌کار‌می‌رفته است: انسانیّت، مروّت، سخا و کرم، فتوّت و جوانمردی، وفا ، مهربانی، بزرگواری، مدارا و ملایمت.?مردمی کرد و کرم بختِ خداداد به من      کان بت سنگدل از راه وفا بازآمدحافظبیت مورد بحث، در لغت نامه ی دهخدا، ذیلِ معنیِ «اصالت، نجابت، بزرگمنشی، کرامت» در  مدخلِ «مردمی» آمده است.?از این حرف اضافه‌ی «به» نیز، می‌توان دست کم دو معنی در ابیات اراده نمود: 1. «از رویِ»:?چو اسیر تست خسرو، نظری «به مردمی» کن      که ز تابِ زلفِ مستت دلِ بیقرار دارد#امیرخسرو‌_دهلوی2. »قسم به»:?جهان بگشتم و آفاق سر به سر دیدم     «به مردمی» که گر از «مردمی» اثر دیدم (سوگند به مروّت، که از مروّت نشانی ندیدم).#سعدی?«به فرمان، کاری کردن» هم، معادل «طوعا ً و کرها ً» و به اجبار و اکراه انجام دادن است.? بنابراین معنیِ بیت چنین است:ای نسیمِ صبحِ سعادت که پیغامبرِعاشقانی، و دیده بر سر راهت (در انتظار پاسخ معشوق) می مانَد، از سرِ بزرگواری و فتوّت و مهربانی، نه از روی اکراه و دلنخواهی، (به سوی معشوق من) بران.دوشنبه، ۱۶ بهمن ۱۳۹۶#یادداشت_های_حافظ #به_مردمی#به_فرمان@Gaahgoft</description>
                <category>سایه‌اش</category>
                <author>سایه‌اش</author>
                <pubDate>Wed, 14 Jul 2021 00:45:00 +0430</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>