https://virgool.io/feed/@m_82148770 ان شاءالله تا ابد یک دانش جو fa 2026-06-17 03:53:39 https://files.virgool.io/upload/users/475179/avatar/VIPJd2.jpeg?height=120&width=120 https://virgool.io/@m_82148770 https://virgool.io/@m_82148770/%D9%87%D8%AC%D8%B1%D8%AA-%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DB%8C-n7mzt7ysqifx بسم الله الرحمن الرحیمحرم آقاروزها از پس هم می گذشت. در این یک سال تحولات زیادی به خودم دیدم. تحولات زیادی هم بود. اما من ندیدم. این هفته یکی از آن ها را حس کردم. همیشه سعی می کنم که به خودم آگاه باشم. سعی می کنم تا متوجه خودم باشم. وقتی متوجه خودت هستی؛ اصلاح راحت تر می شود. اما کناره گیری های این روزهای کرونایی انسان را از خود دور می کند. شاید برای شما عجیب باشد. اما آری، تنهایی کرونایی می تواند انسان را از خود دور کند. حتی در اوج تنهایی با خود نیز این اتفاق می افتد.اما بعضی ها به گمان خودشان یتیم نیستند. بعضی ها هم واقعا یتیم نیستند. من هم دوباره سفر کردم. سفر شیرین ترین و دقیق ترین سنجه و معیار برای هر شخصیتی است. به شدت سفر را دوست دارم. سفر می تواند هجرت باشد. همیشه سعی می کنم که اهل سفر باشم. این پیشنهاد را به شما هم می دهم. سفر انسان را متوجه خود می کند. سفر به همراه تغییر است. در سفر است که می شود انسان های دیگر را شناخت. از دوستان و انسان ها کمک خواست و کمک گرفت.البته هر سفری نیز مفید نیست. اما به لطف خدا مقصد سفرهای من دوست داشتنی است. خودم که متوجه ی این ارزش نیستم. ولی می دانم با ارزش است. سفر به مشهد الرضا (علیه السلام) را دوست دارم. اما بعید می دانم که این دوست داشتن از سر آگاهی باشد. و فقط می دانم که انسان های بزرگ این سفر را دوست دارند. پس به مشهد رفتم. و این آغازی بر تکانه هایی بر دل و روح من بود. در این سفر شناختم و شناخته شدم. این را به همه پیشنهاد می کنم. قطعا چیزی که در این سفر یافتم نکته ای تکراری است. اما متوجه شدم که در رابطه ی با دیگران باید نیمه ی پر لیوان را ببینم و از برای خودم نیمه ی خالی لیوان. آری به همین سادگی. اما این برای من بسیار بزرگ بود. امیدوارم که متوجه ی آن باشم و بمانم. حسین آماده حسین آماده Wed, 30 Dec 2020 16:32:35 +0330 https://virgool.io/@m_82148770/%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%90-%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86-fygzfruzsrs0 بسم الله الرحمن الرحیمروزها از پس هم می گذرند. هفته های نهایی ترم نیز می گذرد. نزدیک به انتهای ترم هفتم شدیم. دیگر خبری نیست. از دانشگاه امام صادق (علیه السلام) که بخشی از هویت او شده بود. نهادی که برای او پدری می کرد. در کنار پدر مهربان خود، چندین پدر دیگر داشت. مسلم است که بدون دانشگاه امام صادق (علیه السلام) نیز به حیات علمی خود ادامه می دهد. اما با گذشته بسیار متفاوت تر شده است.کسی که پشت جلودار خود قدم می گذاشت. الآن روزها و ماه ها از پس هم می گذرند. در حالی که نمی داند به کجا و چطور در تاریکی قدم می گذارد. این حال و روز این لحظات او شده است. علاقه ی او به دانشگاه و دوستان کاستی ناپذیر است. اما این روزها در زندان یا دانشگاه مجازی لحظات خود را می گذراند. بله نیاز به دیدن پدر مهربان خود دارد. بدون وجود برادرانم این حیات روزانه ی من مثل گذشته ها نیست. حسین آماده حسین آماده Tue, 22 Dec 2020 07:46:47 +0330