https://virgool.io/feed/@m_83198815 fa 2026-06-10 15:26:23 https://files.virgool.io/upload/users/1255069/avatar/2aahWa.jpeg?height=120&width=120 https://virgool.io/@m_83198815 https://virgool.io/@m_83198815/william-eggleston-amirhossein-kardouni-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%88%D9%86%DB%8C-%D9%88%DB%8C%D9%84%DB%8C%D8%A7%D9%85-%D8%A7%DA%AF%D9%84%D8%B3%D8%AA%D9%88%D9%86-xtpnfyxs3u8g راستش اینکه امشب ناگهان هوس کردم یک عکس ببینم و اینجا بیایم و چیزی بنویسم برای خودم هم عجیب است. درباره‌ی خود همین حس ناگهانی هم دوست داشتم بنویسم. اینکه چه شد که ناگهان حس کردم دوست دارم بیایم و این فعل را انجام بدهم! دلیلش پیچیده نیست، رسیدن به وضعیتی که معمولا فاقد آن هستم؛ رها بودن از افکار اضافه! امشب بعد از ساعت‌ها ژورنال‌نویسی به ذهنی آرام‌تر رسیدم. معمولا آنقدر افکار متراکم و بی‌ربط در ذهنم جمع شده است که اصلا آرامشی برای نوشتن پیش نمی‌آید. اگر در شرایط معمول بخواهم بنویسم روحی خبیث بالای سرم می‌اید و مدام غر می‌زند: «برای چی داری این کار را می‌کنی؟ کی‌ می‌خونه؟ اصلا فکر می‌کنی مهمه؟ اگه ببینن قضاوت کنن چی؟‌» ذهن آرام اما اول از همه برای خودش می‌نویسد، قضاوت شدن را طبیعی می‌داند و به نفس تجربه اهمیت بیشتری می‌دهد تا تولید نهایی. این‌ها که در ذهنم آمد باز به یاد ویلیام اگلستون افتادم و متوجه شدم یکی از دلایلی که او و آثارش را دوست دارم همین ذهن آرام اوست. وقتی حرف می‌زند و عکس می‌گیرد آنقدر رهاست و آنقدر تنها متوجه خودش و علاقه‌ش به دیدن دنیای اطرافش است که به او حسادت می‌کنید. چنان درباره‌ی دیدن آبیِ کبالتِ آسمان در بالای یه تکه پایه‌ی فلزیِ زردِ خردلیِ رنگ و رو رفته صحبت می‌کند که پیش خود می‌گویید مگر می‌شود این مسئله‌ی یک انسان باشد. کاش می‌شد یک هفته‌ جای او باشم ببینم ذهن او چگونه زندگی را پردازش می‌کند. چگونه می‌شود آنقدر آرام و آزاد بود که دیدن برایت بس باشد، با آن زندگی کنی و حتی چیزی معنادار از دل آن خلق کنی. تنها کاری که می‌توانم بکنم اما این است که مثل منطق عکس‌های اگلستون که از هیچ چیزی بیشتر از یک عکس نمی‌گیرد من هم این متن را ویرایش و دوباره نویسی نکنم و بگذارم همان شکلی که بار اول می‌نویسم بماند. قطعا خام‌دستانه خواهد بود ولی بلکه اصیل‌تر. اینگونه حداقل کمی حس نزدیکی می‌کنم! اميرحسين كردونی اميرحسين كردونی Sat, 07 Jan 2023 03:18:22 +0330 https://virgool.io/@m_83198815/%D9%88%DB%8C%D9%84%DB%8C%D8%A7%D9%85-%D8%A7%DA%AF%D9%84%D8%B3%D8%AA%D9%88%D9%86-%D8%AC%D9%86%DA%AF%D9%84-%D8%AF%D9%85%D9%88%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DB%8C%DA%A9-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%88%D9%86%DB%8C-objrteu8odo2 مدت‌ها در عکس‌های ویلیام اگلستون به دنبال معنا می‌گشتم. بهتر بگویم: می‌گشتیم؛ انگار ما ایرانی‌ها دوست داریم همه‌چیز معنا‌ی مشخص و کارآمد داشته باشد وگرنه بودنش را ارزشمند نمی‌دانیم. بعدها نمی‌دانم از کجا و چگونه نحوه‌ی نگاه به عکس‌های اگلستون را فهمیدم. متوجه شدم تنها باید نگاه کرد، دقیق نگاه کرد، تخیل کرد و لذت برد. اصلا معنایی در کار نیست! وقتی این را فهمیدم و شروع کردم به نگاه کردن عکس‌ها آسوده شدم. وقتی دنبال معنا نگشتم عکس‌ها تازه تاثیرگذار شدند، راستش معنادار هم شدند! به نظرم زندگی هم همین است! ویلیام اگلستون از کتاب «جنگل دموکراتیک» اميرحسين كردونی اميرحسين كردونی Mon, 16 May 2022 01:06:49 +0430 https://virgool.io/@m_83198815/%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%88%D9%86%DB%8C-amirhossein-kardouni-fhlapb83y7pc اينجا درباره‌ی عکاسی می‌نویسم و شاید هم چیز‌های دیگر. تفاوتش با دیگر نوشته‌هایم این است که اینجا در فرم آزاد‌تری خواهم نوشت و محتوای نوشته‌ها شخصی‌تر و غیرجدی خواهند بود. چیزی شبیه به بلاگ‌نویسی‌های سابق. یک تجربه‌ است، ببینیم چجور پیش می‌رود!عکس از دیوید شریگلی اميرحسين كردونی اميرحسين كردونی Wed, 13 Oct 2021 02:52:36 +0330