https://virgool.io/feed/@m_83476196 @kanoonquransharif fa 2026-06-17 08:27:02 https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg https://virgool.io/@m_83476196 https://virgool.io/@m_83476196/%E2%80%8D-%E2%80%8D%D8%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%84%D8%A7%D8%AF%D8%AA-%D8%A8%D9%87-%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A2%D8%B0%DB%8C%D9%86-%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C%D9%85-cp1jy1khn8jo ‍ ‍«در شب میلادت به تنهایی آذین می‌بندیم.»جمله‌ی آشنایی‌ست... می‌دانم. اخبار این روزهاست... می‌دانم.رسانه‌ای را پیدا نمی‌کنید که مژده ظهورش را ندهد و مسجدی را پیدا نمی‌کنید که برای تعجیل ظهورش دعا نکنند. بازار ظهور مهدی موعود(ع)، این روزها داغ داغ است. اما، آیا با این اتفاق، تمام مشکلات ما حل خواهند شد؟ طلب کردن و درخواست و دعا می‌تواند از ما انسان‌های مهدوی بسازد؟همه‌ی ما در آرزوی روزی به سر می‌بریم که امام عصرمان به دیوار کعبه تکیه بزند و بگوید: « أناْ إمامُ الْقائِم »و ما، ۱۲۰ میلیون شیعه با چشمان تر، آنجا و نظاره‌گر این اتفاق باشیم... اما آیا این تمام آن چیزی‌ست که از ظهور می‌خواهیم؟سال‌ها قبل را به یاد می‌آورم؛ سال ۶۱ قمری بود. زمانی که ظلم بیداد می‌کرد و مردم از آن به تنگ آمده بودند. دوران سخت و طاقت‌فرسایی بود. آن‌ها در طلب امام بودند؛ امامی از جنس پیامبر، که به آن‌ها بگوید که چه‌کار کنند. امام‌ زمان‌شان از نظرها پنهان نبود. می‌دانستند کیست و کجا زندگی می‌کند. پس برای او نامه نوشتند:«همانا امامی بر ما نیست. پس به سوی ما بیا! شاید که خداوند ما را به‌ وسیله تو به حق گرد آورد. هرگاه به ما خبر رسد که تو به سوی ما آمده‌ای، ما او(یزید) را از شهر بیرون می‌کنیم.»خواسته‌ی آشنایی‌ست؟ می‌دانم...این همان چیزی است که هر روز پس از نماز‌های‌مان طلبش می‌کنیم و اشک می‌ریزیم.آری، آنها ۱۲۰۰۰ نامه از پیش فرستادند. آن‌ هم در شهری که فقط ۴۰۰۰۰ خانه‌وار داشت. اما امام به این اکتفا نکرد. برای اینکه حجّت را بر آن‌ها تمام کند، مسلم را پیش‌تر فرستاد که ۲۰۰۰۰ نفر با او به نیابت از امام بیعت کردند.ولی نتواستند... نتوانستند که حسین بن علی (ع) را کمک کنند. آن‌ها نتوانستند؛ آن‌ها هم خواستند و هم دعا کردند و پیغام نوشتند و پیمان بستند؛ اما در معرکه عمل، نتواستند و حسین (ع)، تنها ماند. انگار به «می‌خواهم گفتن‌ها» نیست؛ بلکه به همراهی قلبی‌ست...! و به همراهی عملی‌ست...!منتها ما فکر می‌کنیم امام نیست و برای آمدنش دعا می‌کنیم.در حالی‌ که امام هست؛ حضور دارد. تنها چشم‌های‌مان است که از دیدن او محروم است. امام نرفته است که بیاید و شاید بیشتر از همیشه به انجام وظیفه درست مردمش نیاز دارد.شاید وظیفه‌ی ما چیزی بیشتر از طلب ظهور و دعا برای ظهورش باشد و کار‌های بیش‌تری، کار‌های خیلی بیش‌تری از ما بر می‌آید. پاسخ آن، در ذهن همه‌ی ماست...مسئولیت ما برای بعد از ظهور نیست؛ بلکه از قبل از ظهور است که شروع می‌شود...ما در شب میلادت، تنها آذین نخواهیم بست...؛ بلکه مانند تمامی لحظه لحظه‌های گذشته، تو شاهد و ناظر و منتظر ما خواهی بود. کانو قرآن و عترت دانشگاه صنعتی شریف کانو قرآن و عترت دانشگاه صنعتی شریف Thu, 13 Feb 2025 17:34:21 +0330 https://virgool.io/@m_83476196/%D8%B9%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%D8%AF%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%AC%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%DA%A9%D9%87-%D8%A7%D8%AD%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%A7-%DA%A9%D9%86%D8%AF-u5qtcl5djmt1 ای زاده ی تین و زیتون، بیا و اَمَّن یُجیبی بخوان بر چشمان به راه دوخته شده، اَمَّن یُجیب بخوان به نیت ظهور منجی زادگاه و وطنت فلسطین، فلسطین مظلوم...تولد، زندگی و فرجام او با معجزه همراه بود. ولادت شگفت او از زنی بی‌نظیر و از مقرب‌ترینِ‌زنان، حضرت مریم(س) رخ داد تا باری دیگر مدعیان را به معرکه‌ی امتحان ببرد و خط بکشد بر قاعده‌های دنیوی و بگوید عالم همه تمثال خداوند و به اراده و خواست اوست، و خرق عادت کرده و او را منسوب به یک زن نامید.خداوند مریم(س) را دوبار برگزید: یکبار در قبول کردن او برای عبادت و خدمت به معبد، دوم آنکه بدون همسر صاحب فرزند شد، که مورد دوم خاص حضرت مریم است و بس.فرشتگان از جانب خداوند به مریم(س) بشارت فرزندی را دادند که خداوند نام او را برگزیده است: «یا مَریَم،اِنَّ اللّهَ یُبَشِّرُکِ بِکَلمةٍ مِنهُ اسمُهُ المَسیحُ عیسَی ابْنُ مَریَم : ای مریم! خدا تو را به کلمه ای(از جانب خود) بشارت میدهد که نامش عیسی مسیح، پسر مریم است.»اضطرابی عجیب در مریم(س) پا گرفت اما دیری نپایید که فروکش کرد، زیرا اضطراب در دل‌های مومن به خداوند جایی ندارد (و بذکرالله تطمئن القلوب) و با گام های استوار کودکی که در آغوش داشت را به نزد قومش آورد. گفتند: ای مریم،بسیار کار عجیب و بدی انجام دادی. مریم که روزه سکوت داشت، به کودک اشاره کرد. ناگهان کودک زبان به سخن گشود و گفت:« من بنده خدا هستم. او کتاب(آسمانی) به من عطا کرده و مرا پیامبری قرار داده. من هرجا که باشم بسیار با برکت و سودمند قرار داده است. مرا تا زنده ام به نماز و زکات سفارش کرده است. مرا نسبت به مادرم نیکوکار گردانیده است. سلام و درود حق برمن روزی که زاده شدم و روزی که می‌میرم و روزی که برانگیخته می‌شوم.»عیسی را روح‌الله نیز می نامند و بیهوده نیست که فراوان معجزات از او می دانیم؛ بی آنکه روح خدا باشد و خداوند روح خود را در او دمیده باشد، چگونه می توانست  با دم عیسایی اش شافی در خلق‌الله باشد!همانطور که گفته شد، چنین مردی که به نماز و زکات از سوی پروردگار سفارش شده است در نهایت پشت سر یوسف فاطمه(س)، «اباصالح المهدی» و به اقتدای او نماز می‌گزارد. چنانکه پیامبر(ص) فرمودند:« و از ذریه ی من مهدی(عج) است. آن هنگام که ظهور کند عیسی بن مریم برای یاری او نازل خواهد شد، پس مهدی(عج) را مقدم و پشت سر او نماز می گزارد.» کانو قرآن و عترت دانشگاه صنعتی شریف کانو قرآن و عترت دانشگاه صنعتی شریف Wed, 25 Dec 2024 23:14:16 +0330