https://virgool.io/feed/@m_83727669 با اومدنش یه آرزو زیر لب گفته میشه اما محقق شدنش بستگی به ستاره‌ی دنباله‌دار داره💫✨ fa 2026-04-14 10:48:53 https://files.virgool.io/upload/users/4536484/avatar/4xfsEq.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@m_83727669 https://virgool.io/@m_83727669/%D8%A8%D9%BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1-clcjnbr1rklv هیچ کس به دریا نمیگه چرا آبیههیچکس به آسمون نمیگه چرا ابر دارههیچکس به پتو نمیگه سردههیچکس به دیوار نمیگه چرا زشتهچون پذیرفتن!پذیرفتن که دیوار فقط یه چیز سردو صافه پذیرفتن که دریا آبیه پذیرفتن که آسمون ابر دارهپذیرفتن که پتو گرمه ولی چرا آدما نمیپذیرن باید خودشون باشن نه چیز دیگه‌ای. گاهی اوقات فکر به اینکه چطور و چرا آدما تغییر کردن برام عجیبه. بیشتر از دهه ۸۰ بودن از دهه شصت خوشم میاد شاید اگه اون دهه به دنیا میومدم آدما حداقل می‌پذیرفتن. ولی جدا از اینا دهه شصت جذابیت‌های خودشو داره. اگه آینده پیشرفت کنه امیدوارم یه تور تفریحی به دهه شصت بزارن هرچند دهه هشتادم جالبه، مخصوصاً بازی‌های موبایلش.شاید باید بپذیریمشایدم نهکاش اون مغازه‌ای ساز فروشی توی سریال هندوانه چشمک زن واقعی بود ولی اگه میشد به گذشته برگرشت چیکار میکردین؟می‌پذیرفتین و عوضش میکردین؟🥲 ستاره‌ی دنباله‌دار ستاره‌ی دنباله‌دار Fri, 27 Feb 2026 01:24:09 +0330 https://virgool.io/@m_83727669/%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%B9%D9%85-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF-fyduihzexk9x از خواب بیدار میشم، بدون هدف. منتظر میمونم تا کلاس تشکیل شه، اما نمیشه. یکم زورم اومد، از خوابم زده بودم و ده درصد شارژمو تلف کرده بودم. دلم میخواست بازم بخوابم ولی خوابم نمیومد پس رفتم تو گالریم و ادامه‌ی سریالمو شروع کردم، اما بعدش خسته شدم دو قسمت دیده بودم و نیم ساعت بعدش کلاس داشتم دوباره گوگل رو بالا آوردم، اما بازم کلاسی تشکیل نشد. برا من فرقی نمیکرد، مهم نبود، اهمیتی نداشت، حداقل خودم که اینطور فکر میکنم.ولی یه روزی میرم دنبال خودم. تا اون روز حداقل شیش سال طول میکشه، از کنکور که گذشتم، دانشگاه و ارگان دولتی که چیزی نیست.چون امید تنها چیزیه که میشه باهاش رویا بافی کرد ✨✨ ستاره‌ی دنباله‌دار ستاره‌ی دنباله‌دار Wed, 25 Feb 2026 00:25:04 +0330 https://virgool.io/@m_83727669/%D8%AC%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D8%A8-nitm2m4p3wza یه روز استادم گفت موسیقی مثل جریانه آبه، اگه نُتی رو اشتباه بزنی جریان آب قطع میشه.اون موقع‌ها منظورشو نمی‌فهمیدم، چون ساز زدن بران فقط یه سرگرمی بود، اما وقتی که گذشتو کرونا گرفتم دیگه نتونستم مثل قبل ساز بزنم نفسم بند میومد و از اون بدتر فقط ساز رو آلوده میکردم، بعدشم که کنکور اومدو انتخاب رشته.بعضی اوقات هرزگاهی به برگه‌هاش نگاه میکنم، شاید زندگی‌هم مثل جریان آبه، کافیه اشتباه بکنی، جریان آبو قطع میکنه و تشنت می‌کنه، اما انسان هم جایز الخطاست، چه میدونم🥲🫣ز ستاره‌ی دنباله‌دار ستاره‌ی دنباله‌دار Tue, 17 Feb 2026 23:43:06 +0330 https://virgool.io/@m_83727669/%D8%A8%DB%8C%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D9%85-iftx100ldblt با آدم‌ها نمیسازم، خیلی سخت است. نمی‌توانم مثل آدم‌های معمولی حرف بزنم و به چشمانشان نگاه کنم. آدم اجتماعی نیستم. ترجیح میدهم در اتاقم بنشینم و کتابم را بخوانم، سریال ببینم، بنویسم زندگی کنم و همه‌ی چیز ها را امتحان کنم ولی نه در بیرون در خانه در اتاقم در تختم. از دریا متنفرم همیشه آن را دیدم، خیلی دیدم، چیز خاصی ندارد فقط آب هستو آب از تفریح کردن در بیرون متنفرم، از نشستن روی زیر‌انداز متنفرم، از آدم‌ها بیزارم دوست دارم بخوابم.دوست دارم ورزش کنم اما از لباس‌های ورزشی بیزارم از بدنم متنفرم از جوش‌هایم بدم می‌اید از عروسک بودن متنفرم، از نخ‌های نمایشی‌ام بیزارم بگذارید بروم و بخوابم ستاره‌ی دنباله‌دار ستاره‌ی دنباله‌دار Fri, 06 Feb 2026 14:43:47 +0330 https://virgool.io/@m_83727669/%D8%AE%D9%88%D8%A8%DA%AF%D8%A7%D9%87%F0%9F%98%81%F0%9F%AB%A3-ccrcwlj2m3ch نصفه شبی گاه‌بیگاه بدون توجه به زمان، شکمان گرسنه زیر پتو اعتراض میکنند. چراغ قوه‌ایی که بی‌صدا روشن میشود و پایی که زمین را لمس میکند.امید پیدا کردن وسیله‌ایی برای اتمام این ماجرا. پنیر، گردو، عسل. درجایی کوچک جمع میشوند. پنیری که خودش را بزرگ خاندان میدانست زودتر از نوه‌هایش جان باخت. یک قاشق پنیر معادل بستن شکم یکی از شکم‌ها بود، گویی برای گرفتن روزه بلند شده باشند و از ترس اذان به خوردن ادامه دهند.گشنگی آن شب فرقی با شام غریبان نداشت شمع‌ها به چراغ قوه تبدیل شدند.عسل و پنیر به بی‌رحم ترین شکل ممکن روی نان بینوا ریخته می‌شد. عسل زیر نور چراغ قوه نورانی شد و گردو زیر پنیر غوطه ور!آه از شکمان بیخانمان که برای جرعه‌ایی غذا مغز را نابود میکنند و بیچاره آن کسانی که نور چراغ کورشانکرد ستاره‌ی دنباله‌دار ستاره‌ی دنباله‌دار Wed, 07 Jan 2026 12:29:40 +0330 https://virgool.io/@m_83727669/%D9%85%D8%A7%D8%AF%D8%B1%F0%9F%8D%80%E2%9C%A8-jwsys1dmrkfy ای که نامت همانند دعایی بر زبانم جاری‌ست بدان که سال‌ها پناهِ جانم بوده‌ای. اکنون وقتِ آن است که دلِ خسته‌ات بر سینه‌‌ام آرام گیرد. تو آن بهاری هستی که در سردترین روزها امید را به جانم رساندی. تو آن چراغ خاموش‌نشدنی‌ای هستی که مسیرهای تاریک مرا با نورِ عشق خود آراستی. حال، می‌خواهم همان چراغ، در دستان من روشن بماند تا تو در سایه‌اش آسوده قدم برداری.مادرِ نازنینم، اگر روزی غبارِ رنج بر دلت نشست، اگر نگاهت اندوهگین شد یا آهی در سینه‌ات پنهان ماند، به یاد آور که من،با همه‌ی توانم، پشتِ تو ایستاده‌ام. پناهت می‌شوم، آرامگاهِ اندوهت و تکیه‌گاهی که هیچ‌گاه فرو نخواهد ریخت.می‌خواهم وقتی نامم را صدا می‌زنی، دل‌ات گرم شود و خیال‌ات آسوده که فرزندت استوار ، در کنارت ایستاده است.تو سال‌ها آشیانِ من بودی، اکنون نوبت من است که آسمان را بر سرت آرام و آبی نگه دارم.دوستت دارم، با عشقی که از مرزِ کلمات فراتر رفته و همچون ریشه‌ای کهن، در عمق وجودم جاودانه شده است.با نهایت احترام دخترت به امید روزی که هنرم را درک کنی ✨ ستاره‌ی دنباله‌دار ستاره‌ی دنباله‌دار Tue, 06 Jan 2026 21:33:38 +0330 https://virgool.io/@m_83727669/%DB%8C%D9%87-%D8%A2%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%82%D8%B4%D9%86%DA%AF%F0%9F%8D%80-lnquzcyudh50 So I never really knew youپس من هیچوقت تو رو نمی‌شناختمGod, I really tried toخدایا، من واقعا سعی کردمBlindsided, addictedنمی توانم ببینم، خو گرفتمThought we could really do thisفکر کردم می تونیم این کار رو بکنیمBut really I was foolishاما در واقع من احمق بودمHindsight, it’s obviousمشخصه که این موضوع کام تا لام روشن استTalking with my lawyerبا وکیلم صحبت می کنمShe said, “Where’d you find this guy?”او گفت: این مرد را کجا پیدا کردی؟I said, Young people fall in loveمن گفتم: جوانان عاشق می‌شوندWith the wrong people sometimes”گاهی اوقات با افراد اشتباهSome mistakes get madeاشتباهاتی صورت می‌گیردThat’s alright, that’s okayخوب، اشکالی نداردYou can think that you’re in loveشما می‌توانید فکر کنید که عاشق هستیدWhen you’re really just in painوقتی که شما واقعا درد داریدSome mistakes get madeاشتباهاتی صورت می‌گیردThat’s alright, that’s okayخوب، اشکالی نداردIn the end, it’s better for meدر آخر، برای من بهتر استThat’s the moral of the story, babeکه این مفهوم اخلاقی داستان است، عزیزم(Oh-oh, oh-oh)اوه-اوه، اوه-اوه(Oh-oh, oh-oh)اوه-اوه، اوه-اوهIt’s funny how a memoryعجیب است که یک خاطرهTurns into a bad dreamبه یک خواب بد تبدیل شدWhen running wild turns volatileزمانی که حیات وحش تغییر می‌کند، فرار می‌کندRemember how we painted our houseبه خاطر داشته باشید که چگونه خانه مان را نقاشی کردیمJust like my grandparents didدرست مثل پدربزرگ و مادربزرگمSo romantic, but we fought the whole timeخیلی رمانتیک، اما ما تمام مدت با هم دعوا کردیمShould’ve seen the signs, yeahباید نشانه‌ها رو دیده باشه، آرهTalking with my lawyerبا وکیلم صحبت می کنمShe said, “Where’d you find this guy?”او گفت: این مرد را کجا پیدا کردی؟I said, Young people fall in loveمن گفتم: جوانان عاشق می‌شوندWith the wrong people sometimes”گاهی اوقات با افراد اشتباهSome mistakes get madeاشتباهاتی صورت می‌گیردThat’s alright, that’s okayخوب، اشکالی نداردYou can think that you’re in loveشما می‌توانید فکر کنید که عاشق هستیدWhen you’re really just in painوقتی که شما واقعا درد داریدSome mistakes get madeاشتباهاتی صورت می‌گیردThat’s alright, that’s okayخوب، اشکالی نداردIn the end, it’s better for meدر آخر، برای من بهتر استThat’s the moral of the story, babeکه این مفهوم اخلاقی داستان است، عزیزم(Oh-oh, oh-oh)اوه-اوه، اوه-اوه (۴)They say it’s better to have loved and lostمی‌گویند که دوست داشتن و از دست دادن بهتر استThan never to have loved at allاز این که هرگز دوستش نداشته‌امThat could be a load of shitاین میتونه یه عالمه چرت و پرت باشهBut I just need to tell you allولی من فقط باید همه چیز رو بهت بگمSome mistakes get madeاشتباهاتی صورت می‌گیردThat’s alright, that’s okayخوب، اشکالی نداردYou can think that you’re in loveشما می‌توانید فکر کنید که عاشق هستیدWhen you’re really just in painوقتی که شما واقعا درد داریدSome mistakes get madeاشتباهاتی صورت می‌گیردThat’s alright, that’s okayخوب، اشکالی نداردIn the end, it’s better for meدر آخر، برای من بهتر استThat’s the moral of the story, babeکه این مفهوم اخلاقی داستان است، عزیزمSome mistakes get madeاشتباهاتی صورت می‌گیردThat’s alright, that’s okayخوب، اشکالی نداردYou can think that you’re in loveشما می‌توانید فکر کنید که عاشق هستیدWhen you’re really just in painوقتی که شما واقعا درد داریدSome mistakes get madeاشتباهاتی صورت می‌گیردThat’s alright, that’s okayخوب، اشکالی نداردIn the end, it’s better for meدر آخر، برای من بهتر استThat’s the moral of the story, babeکه این مفهوم اخلاقی داستان است، عزیزم(Oh-oh, oh-oh) ستاره‌ی دنباله‌دار ستاره‌ی دنباله‌دار Tue, 06 Jan 2026 20:18:01 +0330 https://virgool.io/@m_83727669/%D9%85%DB%8C%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%85-%D9%87%D9%85%D9%88%D9%86-%D8%AC%D9%88%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%88%D9%86%D8%A7-%D8%B1%D9%88-%D8%A8%DA%A9%D8%B4%D9%85-glv3a9ixvrel دختر به جای خالی‌اش نگاه کرد. با امروز بیست و پنجمین غیبتش میشد. آهی کشید و نگران به تابلو نگاه کرد. معلم بار دیگر اسمش را بلند خواند. هیچ کس جواب نداد، معلم نفسی عمیقی کشید و به لیست اسامی خیره شد«اون مرده» کلاس به سکوت رفت همه به او خیره شدند. خودش را میان دستانش قایم کرد و دوباره گفت« مرده، مرده مرده» معلم چشمانش را آهسته بست و به سمتش حرکت کرد «چرا اینجوری فکر میکنی» دختر برای لحظه‌ای از هق هق کردن دست کشید و به چشمان بی‌روح معملش نگاه کرد. «اونا، اونو کشتن» چشمان معلم روی انگشت اشاره‌ی دختر ثابت ماند، به دو جای خالی دیگر نگاه کرد و لبخندی کوتاه زد. «چرا؟» چشمان دختر از تعجب گرد شد، شروع به لرزیدن کرد، انگشتانش را در کف دستش جمع کرد و ناخن هایش را با فشار به دیواره‌ی کف دستش کشید معلم بار دیگر از او پرسید«چرا؟» دختر چند بار پلک زد و هراسان بلند شد، آب دهانش را یک جا جمع کرد و در گوشه‌ای از کلاس انداخت«چون همتون مقصرین» خنده‌ی معلم بلند شد «مقصر؟» دختر بلند بلند نفس میکشید طوری که که با هر تنفس قفسه‌ی سینه‌اش بالا و پایین میرفت. سرانجام با چشمانی قرمز و موهایی ژولیده به کل کلاس نگاه کرد«طوری رفتار نکنین که انگار بیگناهین» و با تمام توانش به بیرون از کلاس رفت. به محض بیرون آمدن از کلاس فریادش را رها کرد. اجازه داد داد‌هایش با صدای رعدو برق یکی شود و اشک‌هایش با قطرات باران ترکیب. چند دقیقه گذشت که او خیس از باران شد موهایش را تکان داد و آهسته روی زمین خاکی دراز کشید یک پایش را دراز کرد و پای دیگرش را جمع کرد. دستش را به سمت آسمان گرفت و گفت«میخوام همونجور که تو رو مردی اونا رو بکشم» ستاره‌ی دنباله‌دار ستاره‌ی دنباله‌دار Mon, 05 Jan 2026 13:58:08 +0330 https://virgool.io/@m_83727669/%D9%86%D9%88%D8%AF%D9%84-ppmnkzdgmf1l 🍜نودلباید امروز مخ مامانمو میزدم.چند روزه تو اینستا یه پست دیده، اما کاش نمی‌دید.از وقتی که اونو دیده دیگه اجازه ی خریدنشو بهم نداده، خونمونم که تا شهر دوره واسه همین هیچ جوره نمیشه که بشه.آخه مادر من، هرچیزی که تو اینستا میبینی رو نباید باور کنی که. رفتم تو هال، دیدم نشسته روی مبل و انگشتشو هی بالا و پایین میبره، گوشیشم همینجوری زده به شارژ. خوب قشنگ من، به خودت رحم نمیکنی حداقل به گوشیت رحم کن.‌نشستم کنارش. اول گلومو صاف کردم تا متوجه ی حضورم بشه. از جفت دستام استفاده کردم، بعد چهار تا انگشتامو گذاشتم زیر چونه م و آرنجمو تکیه دادم به مبل و تا جایی که میتونستم لبخند زدم. بعد با لوس ترین و ضُمخت ترین لحن ممکن گفتم:«مامانییی؟»یه تار ابروشو داد بالا و گفت:«چی میخوای؟»ایول، نصف نقشم طبق محاسبات چپل چلاقم درست پیش رفت حالا وقته چکش زدن به هدفه، پس گفتم:«یه چی بگم نه نمیاری؟»ابروشو دوباره برگروند سرجاش، بدون اینکه سرشو از گوشیش بیاره بیرون گفت.:«چی هست حالا؟»ماشالا دختر، به دارکوب بودنت ادامه بده، گفتم:«اگه بگم قبول میکنی؟»نفسشو با فوت کردن بیرون داد و دوباره انگشتشو زد به صفحه ی گوشیش و گفت:«بگو ببینم چی هست»آفرین، حالا ضربه ی نهایی رو باید محکم تر بزنی، لبامو قنچه کردم سرمو انداختم پایین و گفتم.:«مامانی میدونی که من خیلی دوست دارم، فقط یه درخواست خیلی کوچولو ازت دارم، خیلی خیلی کوچولو»دستشو گذاشت رو سرش و شروع به خاروندن موهاش کرد بعد گفت:«کُشتی منو با این درخواستات»وقتش سر رسید یک قدم تا پیروزی، خودمو یکم جا به جا کردم و لب هامو تا بناگوش باز کردمو گفتم.:«میشه نودل بخری؟لطفا، قول میدم دختر خوبی شم، قول میدم درسامو بخونم، قول میدم ظرفا رو بشورم، میشه فقط همین یه بار؟»چشماشو از گوشی برداشت و صاف بهم نگاه کرد، بعد با لحن تهدید آمیزی گفت.:«برو تو اتاقت درستو بخون، نودل چیه؟ وقعا حاضری اون کِرم زرد رنگو بخوری، مگه ندیدی چقدر توش حشره بود، بیا برو تو اتاقت تا باباتو صدا نکردم، هه، نودل میخوام، بیخود»بعد از حرفی که زد لبخندم اویزون افتاد گوشه ی لبم. باید بیشتر دقت میکردم، جور پلاسمو جمع کردم و بلند شدم، باشونه هایی افتاده رفتم سمت اتاق و برای بار آخر به معصومانه ترین شکل ممکن توی چشماش زل زدم، اما بیفایده بود. نقشه هام همه نقش برآب شده بود ، لعنتی مختصاتم اشتباه بود.#رخدادک https://t.me/stararmyfan ستاره‌ی دنباله‌دار ستاره‌ی دنباله‌دار Sat, 03 Jan 2026 17:16:34 +0330 https://virgool.io/@m_83727669/%D8%B4%D9%85%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DB%8C-%D8%B5%D8%AF-%D9%88-%DB%8C%DA%A9-qgmordfqhfhs شماره ی صد و یک«متقاضیان گرامی اگر هرگونه وسایل اکترونی از قبیل تلفن، موبایل و ساعت هوشمند دارید به مراقبین تحویل دهید، در غیر این صورت شما متخلف شناخته می شوید»صداش از بلندگوی دانشگاه میومد. خیلی بلند بود و یکم خش دار . یه چیزی تو مایه های شبکه ی مستند یا روادیو پیام.توی صف وایستادم، زن بداخلاقی با بی حوصلگی گفت بیا جلوتر. به محض نزدیک شدنم شروع به گشتنم کرد. اول جیب ها رو گشت، بعد به پهلوهام دست زد، همینجوری خم شد و تا ساق پا چکم کرد بعدش گفت برم سمت میز تا وسیله بردارم.یه زن دیگه سر پا ایستاده بود که بهمون آبمیوه کیک با بطری آب میداد، وسیله ها رو ازش گرفتمو از روی بُرد شماره ها رو نگاه کردم، صد و یک بود که میشد اتاق بغلی. آبمیره و کیک توی دست چپم گذاشتم مداد و خودکارو پاکن رو لای انگشتام چپوندمو بعدش با کف دستم بطری آب معدنی رو نگه داشتم و برگه ی داوطلبی هم گذاشتم زیر بغلم، بعد همینجوری سرمو پایین انداختم و داخل کلاس شدم اما همه ی صندلی ها پر بود. همینجوری چشم می چرخوندم تا جامو پیدا کنم اما هیچ خبری از شماره صندلیم نبود یکی از مراقبا بهم اشاره کرد که برم سمتش، گفت«بده برگه تو ببینم ؟»برگه رو نشونش دادم، اخم کردو نفسشو بیرون داد، بهم نگاه کردو گفت« برو پیش آقای فلانی اونجا وایستاده.» برگمو ازش گرفتمو رفتم پیشش. یه پیر مرد سمت تابلو ایستاده بود که بچه ها رو راهنمایی میکرد، بدون اینکه سلام کنم برگه رو بهش نشون دادمو گفتم:« ببخشد باید کجا برم» عینکشو چسبوند به چشماش و برگمو نگاه کرد.از روی تابلو دنبال شماره ی صندلیم گشت. انگشتشو ثابت یه جا نگه داشتو گفت:«طبقه ی بالا اتاق صد و پنج» یه تشکر ارومی کردم. هنوز پله ها رو بالا نرفته بودم که شماره ش یادم رفت، راه رفتمو دوباره برگشتم و گفتم:« ببخشید اتاق صد و چند؟»که گفت:« صد و پنج» دوباره مسیر برگشتنمو بالا رفتم و از پله ها دوتا یکی بالا رفتم. وقتی رسیدم یه در شیشه ایی بود که به یه راهرو ختم میشد، در شیشه ایی رو با بازوم هل دادم که با یه هجم بزرگی از صندلی مواجه شدم‌ که تقریبا همشون پر بود . تو سه ردیف صندلی ها رو گذاشته بودن، صندلی های مشکی و بدقواره ایی که شبیه صندلی های هواپیما بود.یه پیر مرد دیگه اومد سمتم و گفت:« اتاق چندی؟»با سینه سپر کرده و با صدایی که بشنوه گفتم: «اتاق صدو پنج»، ابروهاشو بالا داد و وزنشو انداخت روی یکی از پاهاش، دست به کمر ایستاد و نگام کرد، بعد گفت:«اتاق صد و پنج که مال آقایونه» ته دلم خالی شد، پشت گردنم شروع کرد به نبض زدن، صدای آروم خنده بلند شد، نمیدونم اون لحظه به من میخندیدن یا به حرفاشون دیگه برام مهم نبود چون همشو به خودم گرفته بودم، یه دمی کشیدم و برگمو نشونش دادم و گفتم:« یه آقایی بهم گفت بیام اتاق صد و پنج»برگه رو از دستم گرفت و بهش نگاه کرد انگشت اشاره شو گرفت روی ردیف دوم و گفت:«اون دختره رو میبینی کجاست؟ همونی که چادر سرشه، تو پشت اونی همین راسته رو برو صندلیت رو پیدا میکنی»دیگه هیچی نگفتم برگه رو گرفتم و چپوندم تو یکی از دستام.آخه ی دختره ی کُفرات تو که دست راست چپتو بلد نیستی کنکورو میخوای چیکار کنی تو که کنکور خودتو دادی زبانش دیگه چی بود که اسم نوشتی اصلا چرا باید شماره ی صندلی صد و یک رو با اتاق صد و یک اشتباه بگیری، بعد هم مراقب مثل ابلیس راهنماییت کنه و تو هم صاف بیوفتی تو یه جهنم دیگه، آخه من به تو چی بگم لعنت شده.حالا بعد اون همه بالا پایین زدن صندلیمو پیدا کردم، حالا کجا باشه خوبه؟دقیقا روبروی سرویس بهداشتی زنانه. درشم که با در طویله فرقی نمیکرد، با باز شدنش یه صدا میداد و با بسته شدنش یه نعره ی دیگه. آخرشم وسطای کنکور تبدیل به سرویس بهداشتی عمومی شد. ستاره‌ی دنباله‌دار ستاره‌ی دنباله‌دار Fri, 02 Jan 2026 21:14:42 +0330 https://virgool.io/@m_83727669/%D8%AD%D8%A8%D8%B3-kshcsjeier74 حبس«پنج سال حبس کشیدی بست نبود؟»سرش را پایین انداخت و دستش را به سمت گردنش برد.:«ولی من اون کارو برای خودش کردم»بی‌‌حوصله سرش را تکان داد و با کلافگی گفت :«نکنه یادت رفته»مردمک چشمانش را به چپ و راست تکان داد و دوباره به او زل زد، گفت:« ولی من برادرشم»مرد روبه‌رویش نگران به پسر نگریست سپس گفت:«بیخیالش شو، اون حتی نمیدونه که تو وجود داری»حرف های مرد رگ غیطش را آبی تر کرد، او نمی‌توانست حرفایش را در ذهنش بگنجاند. او پنج سال حبس کشیده بود تا فقط خواهرش را نجات دهد، کاری را کرد که به نفع جفتشان بود اما حال او جلویش ایستاده بود و حرف از تسلیم شدن میزد. با عصبانیت به مرد نزدیک شد و یقه‌ی او را محکم در دستانش گرفت، با این کار مرد به ترس افتاد و دستانش را به نشانه‌ی تسلیم بالا گرفت سپس گفت:«هی، جوش نیار، ببخشید»پسر در همان حالت سرش را پایین آورد و با چشمانی اشک‌بار به مرد روبرویش نگاه کرد سپس گفت:« می‌دونی چیه؟»مرد سرش را به نشانه منفی به چپ و راست تکان داد سپس پسر گفت:«همون لحظه باید از شرش خلاص میشدم»مرد بزاق دهانش را قورت داد، پسر یقه‌ی او را جدا کرد و با دستانش صورتش را پوشاند، چشمانش را بست و دوباره آن صحنه‌ی نحس را مرور کرد.همان صحنه‌ی نحسی که خواهرش اشک بار به زمین افتاده بود و با صدایی بلند درخواست کمک میکرد، کاش ضربه‌ی دومش را محکم تر میزد، اما خیلی دیر بود، مردهای سیاه پوست از وجود پسر با خبر شده بودند و با زبانی که برای پسر غریبه بود او را سرزنش میکردند. ستاره‌ی دنباله‌دار ستاره‌ی دنباله‌دار Fri, 02 Jan 2026 21:10:50 +0330 https://virgool.io/@m_83727669/%D9%81%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87-%DB%8C-%D9%85%D8%B1%DA%AF-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-cye3ci9c4znt (فرشته ی مرگ سیارات)ستارگان ناگهان خاموش شدند ابر بزرگی آسمان را فرا گرفت تمام اهالی ترسیده بودند شب تاریک تر و وحشتناک تر از قبل شد انگار در تاریکی مطلق فرو رفته بود.بدون آنکه دلیلی برایش پیدا کنم من هم مانند بقیه به دنبال فرار بودم ترسیده بودم و تمام توانم را در پاهایم جمع کرده بودم .داغی پشت گردنم حس کردم و بیهوش به زمین افتادم .چند بار تلاش کردم چشمانم را باز کنم اما قدرتی نداشتم ، نمی دانم چقدر و تا چه زمانی بیهوش بودم که با صدای یک نفر بیدار شدم ،همان که چشمانم را باز کردم سردرد وحشتناکی سرم را درگیر کرد اما سعی کردم بنشینم و سر تا پایش را نگاه کنم .ماسکی شبیه کلاغ داشت بال هایش شکسته و سیاه رنگ بود، قد بلندی داشت و چیزی مانند تبر در دستانش بود. همانطور که نگاهش می کردم پرسیدم« تو کی هستی ؟»جواب داد «فرشته ی مرگ سیارات »کمی قدم بر داشتم تا بتوانم بر جایی که در آن ایستاده ام مسلط شوم ، چشم چرخاندم تا بتوانم بقیه سیارات را نگاه کنم بعد از کمی نگاه کردن چیزی چشمم را از تعجب گرد کرد آن زمین بود؟ جایی که در آن زندگی می کردم؟زمین کاملاً نابود شده بود دیگر خبری از آبی بودنش نبود و مانند چراغی سوخته در مدار قرار داشت، انگار مرده بود .هاله ایی سفید رنگی اطرافش را در بر گرفت ، بعد از چند ثانیه کاملاً از مدار محو شد .ترس را‌ احساس کردم، دیگر خانه ایی نداشتم ، تنها بودم ، بدون خانواده ، بدون دوست ، تنهای تنها . با صدایش به خودم آمدم گفت« نترس ، قول می دم به زندگی عادیت برگردی» اما چطور؟ تمام کلماتی که از دهانش خارج میشد برایم نامفهوم بود،گوش هایم حکم نوزادی را داشت که قادر به شنیدن و درک کلمات نبود ، همین قدر سخت و عذاب آور . با بغضی که در گلویم بود گفتم« چرا نزاشتی منم از بین برم ؟ چرا ؟» اما بغضم ترکید دیگر توانی برای ادامه دادن نداشتم برای چند ثانیه فقط بلند گریه می کردم تا شاید آرام شوم.دستانی را در پشتم احساس کردم گرم بود، آرام بود، خیلی آرام.همانطور که سرم پایین بود پرسیدم «اسمت چیه ؟ » جواب داد:« ستاره » لبخندی تصنعی زدم‌ و گفتم «اسم قشنگیه ، اما تا کی قراره تو این وضعیت بمونم ؟»گفت:« فقط صبر کن.» حرفش را تایید کردم و دیگر چیزی نگفتم اما با گذشت چند ثانیه آرام از جلوی چشمانم ناپدید شد دیگر نبود ، انگار محو شده بود.دو زانوی خود را در بغلم فشردم باز هم تنها شدم تنهای تنها .اما صبر کردم و او نیز در ازای آن قولی که داده بود را عملی کرد.ستاره طبق دستورات به مرگ بی‌شماری از ستاره ها و سیارات رفت و در بعضی مواقع برای استراحت به سیاره ی ما می‌آمد و از روزمرگی هایش تعریف میکرد .شاید او فرشته ی مرگ سیارات بود اما این شغل زاده ی او بود و در آن نقشی نداشت او همانند عروسک خیمه شب بازی ایی بود که توسط نخ هایی باریک هدایت می‌شدند ، هیچ اختیاری در حرکت های او وجود نداشت و ستاره نیز این گونه بود ده ستاره‌ی دنباله‌دار ستاره‌ی دنباله‌دار Thu, 01 Jan 2026 19:34:57 +0330 https://virgool.io/@m_83727669/%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%A7%D8%AC-%D8%A8%DB%8C-%D8%B5%D8%AF%D8%A7-ajxinqn2vexl چرا اینجوری رفتار کرد؟چه اتفاقی براش افتاده بود؟انگار دوست نداشت کسی نزدیکش شود، همه را بدون اینکه حرفی بر زبان آورد سریع از خودش میراندنفسم را نگه داشتم و دوباره به سمتش شتافتم، دستم را آرام روی سرش گذاشتم اما سرد بود،انگار منجمد منجمد شده بود.همانطور که دستم روی پیشانیش بود نزدیک تر شدم اما قبل از اینکه بتوانم کاری کنم دستم را پایین کشید و محکم فشارش داد، حرفی نمی‌زد اما عصبانی بود.سعی کردم دستم را از او جدا کنم اما آنها را محکم گرفته بود.داد زدم که ولم کند اما نکرد.آروم نزدیکم شد که من ترسیدم و عقب رفتم.انگار ته خط بود.پاهام چیزی را حس نمی‌کرد، زیر پایم خالی بود‌.برای لحظه‌ای به خودم اومدم و دستانش را زیر گلویم احساس کردم، داشت خفه‌ام میکرد، حرفی نمی‌زد و فقط اشک می‌ریخت.صورتم پر شده بود از قطره های اشکش‌.به نفس نفس افتادم،تقلا کردم،داد زدم،فریاد کشیدم اما بی فایده بود.فقط یه هل نیاز بود که مرا در خودش غرق کند و بکشد، کافی بود تا دریا من را با موج‌هایش به کشتن دهد. ستاره‌ی دنباله‌دار ستاره‌ی دنباله‌دار Thu, 01 Jan 2026 17:55:50 +0330 https://virgool.io/@m_83727669/%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-emp2s6vi294q پدرم همیشه با نوشته‌هایم مخالف بود. فکر می‌کرد مانند دعانویسان همراه یک موکل در گوشه‌ی از اتاق برای مردم دعا می‌نویسم. مادرم مشکلی نداشت اما بیشتر وقت‌ها از پدرم دفاع می‌کرد. اولین نوشته‌هایم خاطره بود و بعد‌ به داستانک تبدیل شد. از هر مداد و دفتری برای نوشتن استفاده می‌کردم‌. خودم را نویسنده‌ای بزرگ می‌دانستم، هر روز با فکر نوشتن باانگیزه‌تر بلند می‌شدم و بدون مقدمه شروع می‌کردم. برخلاف همکلاسی‌هایم عاشق زنگ انشا‌ بودم، چون تنها جایی بود که می‌توانستم خود واقعی‌ام را نشان دهم.سال آخر مدرسه گیر معلمی افتادیم، از آنهایی که عقایدشان برای صد سال پیش بود، یک دم می‌گفت«مگه من کی هستم؟ یه دهاتی‌ام که معلمتون شده»این جمله ورد زبانش بود، کافی بود در کلاس کمی بخندیم، می‌گفت«دختر نباید بخنده»وقتی هم از او دلیل می‌خواستیم، چشمانش را درشت می‌کرد و می‌گفت«زشته، از قدیم گفتن دختر نباید با صدای بلند بخنده»سر کلاسش هیچ کس نمی‌توانست حرف بزند، از آنهایی بود که همیشه یک جواب در آستینش داشت و با همان جواب آدم را در کلاس‌خوار و خفیف می‌کرد.ما‌هم که آخر کلاس بودیم و هیچ وقت به او گوش نمی‌دادیم. آن روز با هم‌کلاسی‌ام نون کباب ببر بازی می‌کردم که نوبت من رسید، منم رحم نکردم و محکم به پشت دستش زدم و شَرق. صدایش در کل کلاس پیچید. معلم از درس دادنش دست کشید، صاف در تخم چشم‌هایم نگاه کرد و داد زد و فامیلم را گفتهمین که صدایم زد چهاردستو پایم را گم کردم، آنقدر ترسیده بودم که احساس کردم به جای یک قلب دوتا از‌ آن دارم، یکی در قفسه‌‌ی سینه‌ام و دیگری در گلویم. آب دهانم را قورت دادم و گفتم«بله خانم»یک نگاه از بالا به پایین به من اندخت و گفت«چرا محکم می‌زنی به پشت دست دوستت؟»مثل بچه‌‌ای که به اشتباه جهیزیه‌ی مادرش را میشکند به او نگاه کردم و با صدایی لرزان گفتم«ببخشید»خواست حرفی بارم کند که از شانس خوبم زنگ خورد.نگذارید از این معلم بگویم که پرونده‌ام نزدش سیاه و کبود است، یک بار دیگر هم مچم را سر بازی تپ‌تپو گرفته بود، خداروشکر آن موقع هم جان سالم به‌در بردم.اما این نوشتن‌ها از جایی شروع شد که کلاس پنجم شیشم بودم، پدرم آن روز از دنده‌ی چپ بلند شده بود، یک دم می‌گفت«تو درسو مشق نداری بچه؟ چرا انقدر چرتو پرت می‌نویسی به‌جای این کارا بشین درستو بخون»منم دختر بودم و نازک نارنجی، از دست پدرم عصبانی شدم،خلاصه به اتاق رفتم و محکم در را بستم.هرچه که در دفتر نوشته بودم را پاره کردم، بعد همه‌ی آن برگه‌ها را در چاه توالت انداختم و از شر همه‌ی آنها خلاص شدم. با خود گفتم«حتما اگه این کارو کنم حداقل همه چیز به حالت اولش برمیگرده و دیگه کسی سر چرتو پرتام نارحت نمیشه و دعوام نمی‌کنه.»اما آن قدری نوشته بودم که چاه توالت هم نتوانست آن را قورت دهد و در گلوش گیر کرد.یک روز بعد چاه توالتمان گرفت، وقتی هم که برای باز کردنش آمدند احساس کردم برای یک لحظه تمام برگه‌هایم فریاد زدند زیرا بلافاصله بعد یک صدای چَلَق محکمی شنیدم.برای چند روز حس پوچی داشتم به همه چیز زل میزدم غیر از کتاب، مانند گربه‌ای شده بودم که صاحبش سیبیل‌هایش را زده باشد، همان قدر گیج و منگ.یک روز معلم موضوعی برای نوشتن در تابلو نوشت، کمی ترسیدم که شاید نوشته‌هایم چرتو پرت از آب در بیاید، چون آن موقع‌ها با نوشتن میانه‌ی خوبی نداشتم. وقتی برای اولین بار در مدرسه انشا نوشتم، بخاطر غلط املایی، نداشتن صدای واضح، پرت بودن نوشته از موضوع و نزاشتن علامت نگارشی، یک چیزی حدود نمره‌‌ی چهارده نصیبم شد. از آن موقع به بعد سعی کردم یک چیز روتین و عام پسند برای همه بنویسم که فقط نمره‌ی قبولی را کسب کنم، وقتی هم برای بار دوم تلاش کردم نمره‌ی شانزده گرفتم که آن‌هم نصف صفحه‌ام پر از غلط املایی بود.خلاصه آن روز سر کلاس شروع به نوشتن کردم.وقتی که اخرین نوشته‌هایم را روبه‌روی همکلاسی‌هایم خواندم حس عجیبی به من دست داد، با تمام شدن متنم معلم نگاهی به من انداخت و گفت«حیف که موقع خوندنت زبونت کوچیک میشه وگرنه متنت عالیه».قسم خورده بودم که هیچ وقت ننویسم اما اگر آن کلاس برگزار نمی‌شد ممکن بود هنوز به عهد خودم وفادار مانده باشم، همان کلاس بهانه‌ای شد که تمام قول‌قرارهایم را شکستم. ستاره‌ی دنباله‌دار ستاره‌ی دنباله‌دار Thu, 01 Jan 2026 14:07:35 +0330