<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های Tbzmed_Heyat</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@m_89045181</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-12 06:24:41</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/2714916/avatar/rqboN3.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>Tbzmed_Heyat</title>
            <link>https://virgool.io/@m_89045181</link>
        </image>

                    <item>
                <title>اقدامات انقلابی ائمه و رفتار ایشان با علما و شعرای درباری</title>
                <link>https://virgool.io/@m_89045181/%D8%A7%D9%82%D8%AF%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D8%A7%D8%A6%D9%85%D9%87-%D9%88-%D8%B1%D9%81%D8%AA%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B4%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D8%B9%D9%84%D9%85%D8%A7-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DB%8C-o0szmo8f2rdc</link>
                <description>اقدامات انقلابی ائمه: روایات مبنی بر سازشکاری ائمه با دستگاه خلافت جعلی است. از روزگار امـــام صـــادق (ع) بـــه بعـــد، بـــه غیـــر از شورشـــهایی كـــه به وســـیله ى بازمانـــدگان خانـــدان نبـــوت انجـــام میگرفـــت، رگه هایـــی از فعالیت حاددیگـــری كـــه به وســـیله ى ائمّه ى مـــا رهبـــرى میشـــده اســـت بـــه چشـــم میخـــورد کـــه نمونه هـــاى فراوانـــى را پیـــدا میكنیـــم ماننـــد: معلى ابن خنیـس با یـك نفر دیگـر وارد منـزل امام صـادق (ع) میشـوند. گویا امـام اینها را به یـك مأموریتى فرسـتاده اسـت.  امـام وقتى‌كه دیـد اینهـا سـربلند برگشـتند، فرمود شـما یكـى از ایـن دو حسنی (پیروزی بردشـمن یا شـهادت) را گیـر آورده اید.  رفتار خشن خلفا با ائمّه هم دلیلی بر وجود فعالیت های حاد ایشان است:  چهار هـزار شـاگرد امام صادق (ع) كسـانى هسـتند كـه به تبعیـدگاه امـام میرفتنـد، روزها منتظـر میماندند، امـكان دیـدار امام بـراى آنها پیـش نمى آمد؛ یـا مأیوس برمیگشـتند، یا فقط یكـی دو حدیـث از امام میشـنیدند. موسى ابن جعفر (ع) یك مدتى از عمرش را در کوهها و قریه هاى اطراف شام فرارى بوده. رفتار ائمه با علمای وابسته به دستگاه خلافت: بعد از پیامبر، مردم میخواسـتند همه چیـز را از دید پیغمبـر اكرم (ص) و رهبر اسلام ببینند.  اگـر از پیغمبر یـك مطلبـى نقل میشـد، مـردم بى قید و شـرط قبـول میكردنـد. نتیجـه اش این شـد: عده هایى كه از گفتـار و اعمال پیغمبـر مطالبـى را نقل می‌كردند، شـدند سررشـته دار فكر و فرهنـگ و عقیـده و عمل مردم مسـلمان.در این وضعیت حکومت های باطل، برای رسـیدن به اهداف خود چهره هاى ناشـناخته را بـا اسـتفاده از تبلیغـات و زر و زور، به صـورت یـك صحابـى بـزرگ بـه مـردم معرفـی کردند تا هركـس میخواهـد حدیثى بشـنود، از اینها بشـنود.یكى از آن چهره هـا كعب الحبار اسـت که  حتی پیغمبر را درك نكـرده! او یك ملاّى یهودى بـوده و در زمـان خلیفه ى دوم مسـلمان شـده. دیگرى ابوهریره اسـت کـه زمان معاویه شـده محـدّث بزرگ.  وظیفـه ی آنهـا ایـن اسـت كـه زمینـه ى جامعـه را آنچنـان آمـاده كننـد كـه معاویـه بتوانـد به آسـانى بـر ایـن مـردم حكومـت كنـد. در این میان، عده اى هم افكار و گرایشـهاى خاص خودشـان را به نام اسلام به خورد مردم می دادند؛از جمله یهودى ها كه اسـاطیر تورات را به این وسـیله به خورد اسلام دادند واسـرائیلیات درست شد. نتیجه این شد که جامعه اسلامی پر شد از حدیث دروغ از زبان پیغمبر و صحابه اولین. این احادیث جعلی وسـیله ای بوده تـا حکومتهای باطل بـه قدرت خود ادامـه دهند و این عامل در زمان امام چهـارم تا امام یازدهم فراوان وجود داشـته اسـت. نمونه هایی از علمای در خدمت دستگاه خلافت:  محمد بن شهاب (مسلم) زهری  عبد الله ابن زبیر  عبد الله ابن عمر علما زهاد و عبادی که در خدمت منصور بودند مثل ابراهیم ادهم و ... نمونه هایی از برخورد ائمه با علمای در خدمت دستگاه خالفت: امـام باقر (ع) بـه عكرمـه کـه شـاگرد ابن عبـاس و حاشیه نشـین عبدالملـك بود ایـن گونه خطـاب میکنـد: واى بـر تـو اى غلامـك مـردم شـام! اى برده ى بى مقدار.  امـام سـجاد (ع)  بـه محمد ابن مسلم زهری کـه مقـام علمـى اش مـورد قبـول تمـام علما و محدثیـن و فقهـاى زمـان خـودش بـوده در نامه ای مینویسـد: تـو با ایـن وضعیت اهل آتشی خدا به تو رحم کند. گمان نكـــن كـــه خـــدا فـــرداى قیامـــت عذرهـــاى تـــو را قبـــول كنـــد، یـــا تقصیرهـــا و كوتاهى هـــاى تـــو را بـــه نظـــر عفـــو و اغمـــاض بنگـــرد. قصورها و تقصیرهاى محمّدابن مسلم زهری در بیان امام سجاد (ع): سـبكترین گناهى كه تو بر دوش گرفتهاى، این اسـت که وحشـت ظالم را از بین برده اى.  راه گمراهى و ظلم و عـدوان را براى او هموار كرده اى. هروقـت تو را به خـود نزدیك كـرد، مثل بـره اى رام و سـربه راه و مطیعـى رفتى؛ هـر كارى او خواسـت كردى. هركس هرچه به تو داد، ولو مال تو هم نبود، گرفتى. تو به كسـى كه حق یك حق دار را به او نرسـانده نزدیك شـدى و نتوانسـتى از مسـیر باطل او اندكـى او را منحرف كنى. كسى را دوست خود گرفتى كه او خدا را دشمن خود گرفته است.میله اى هستى كه سنگ آسیاى مظالم بنى امیّه بر محور تو میچرخد.  نردبانى به سوى گمراهى آنها شدى، دعوت كننده ى گمراهى آنها شدى. پس تو هم با آنهایی.  به وسـیله ى تـو در دل دانایـان شـك وارد میکننـد و دل جاهلان را به سـوى خـود جلـب میكننـد و مـردم را به سـوى خـود علاقه منـد میكننـد.رفتار ائمه با شعرا:  همـان انـدازه اى كه دانشـمندان و فقهـا نقـش حساسـى دارنـد، در سـطحى دیگـر، همیـن نقـش را شـاعران هـم دارنـد.  حکومتهـا از شـاعران زمـان به نفـع خـود اسـتفاده میکردنـد و آنهـا حـق را می‌كوبیدند و باطـل را تأییـد میكردنـد؛ ائمـه هـم یـك عـده شـعراى زبـاندار از شـیعه را، اطراف خـود جمع كردنـد و بـرای تشـویق جایزه هـاى كلان دادنـد.  امام صـادق (ع) و امام باقـر (ع) از لحاظ وضع مالـى در مضیقه بودنـد؛ امّا وقتـی كُمیت بن زید اسـدی، شـاعر مجاهـد شـیعه قصیـده اى میگویـد، امام صـد هـزار درهـم برایـش فراهـم میكند.  به خاطر این اسـت كـه دعوت شـعرى بسیار با اهمیت، موثر و نافذ است.  کـثیر شـاعر آمـد پیش امـام باقر (ع) ایشـان بـا عتاب بـه او گفتنـد: با اینكـه با مـا ادعای دوسـتى میكنـى، عبدالملـك را مـدح میكنـى؟ سـپس رو كردنـد بـه كمیـت، گفتنـد: «حـالا تـو بخوان». بنـا كرد آن اشـعار عالى و بلند هاشـمیات خود را خواندن، كه سـر تـا پایش انقلاب بود.  کمیـت به خاطر همین شـعرها بیسـت سـال متـوارى بـود و در آخر هم کشـته شـد. دعبل خزاعی شاعر ومبلغ بزرگ وجزو ارکان تشیع در زمان خـود و محبوب امام هشـتم (ع) است. ...</description>
                <category>Tbzmed_Heyat</category>
                <author>Tbzmed_Heyat</author>
                <pubDate>Tue, 25 Jul 2023 19:12:46 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>حیات سیاسی امام صادق(ع)؟</title>
                <link>https://virgool.io/@m_89045181/%D8%AD%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%82%D8%B9-da9a3d3mtoir</link>
                <description>همیشـه مبـارزات سیاسـى و فعالیت هـاى حـاد و تنـد بایـد در وقتـى صـورت بگیـرد كـه بقدر کافی فعالیت های فكـرى و تبلیغاتـى و ایدئولوژیكـى انجـام گرفته باشـد. در زمـان امـام حسـن و امـام حسـین (ع) دنیـاى اسـلام تـا حـدود زیـادى آگاه شـده بـود كـه یـك جریـان دیگـرى غیـر از جریـان حاكـم، در عالـم اسـلام وجـود دارد. و آن نهضـت مقاومت تشـیع بـود.فعالیت هـای تبلیغـی ایـن نهضـت بـه دو صـورت انجـام میگرفـت:  1. بیان حقایق و تبیین فكر و ایدئولوژى، توسط امام حسن و امام حسین (ع) 2 .فــداکاری و فریادهــاى پرخــروش توســط حجربــن عدی هــا و رشــید هجری هــا و عمروابن الحمق هــا و ... اما اینهـا بـراى یـك حركـت منظم از طـرف خانـدان پیغمبـر بـرای گرفتـن قـدرت كافـى نبود.  علــت اصلــی قیــام حســین ابن علی (ع) نــه فقــط بــراى حكومــت آمــد و نــه فقــط بــراى شـهادت؛ یـك چیـز سـومی بـود، امـام حسـین (ع) حركـت كـرد بـراى انجـام یـك واجبـى کـه عبــارت بــود از تجدیــد انقــلاب اســلامى بعــد از پدیــد آمــدن ارتجــاع. دو مسئولیت امام سجاد و امام باقر (ع):  1. تبیین حقایق دین؛ 2. تشكیل یك جمعیت مهذب ومجهز امــام صــادق  (ع) در یــك دوره اى زندگــى میكــرد كــه دشــمنان دیریــن بنی هاشــم، یعنی بنی امیه در نهایت ضعف بودند. اواخر دوران بنی امیه اوایل دوران نشاط امام صادق (ع) است.در این دوران، امام صادق (ع) مبارزاتش خیلى حاد، صریح و قاطع بود.  علـت روى كار آمـدن بنى عباس در نهضت ضد اموى و تشـکیل نشـدن حکومت توسـط امام صــادق (ع):  مــردم هنــوز به طــور كامــل ســاخته نشــده بودنــد؛ آمــاده نبودنــد كــه كســى مثــل ائمــه زمــام حكومــت را بــه دســت بگیــرد. اگــر ایــن نهضــت ضــد امــوى ده یــا بیســت ســال بعــد انجــام میگرفـت، در رأس ایـن انقـلاب امـام صادق (ع) یـا فرزنـدش موسـى ابن جعفر (ع) قـرار میگرفت.  سه علت عملی نبودن قیام توسط امام صادق (ع) بعد از روی کار آمدن بنی عباس: 1. امام صادق (ع) یاران اندكی داشت؛ ۲. اکثریت مردم فریب خورده شعار انقلابى بنی عباس بودند.  3. بنی عباس دشمن تازه نفسی بود که اسرار خاندان بنی هاشم را می دانست.  ابتکارات امام صادق (ع):1. تبلیغات خود را از نو شروع کرد و مردم را با حقیقت بنى عباس آشنا نمود؛ 2. طرز فكر تشیع را در بین مردم ترویج کرد؛ ۳جمعیتی را كه باید كنار امام حرکت و قیام كنند، تربیت کرد. در ده ســال اول، بنى العبــاس گرفتاری هایــی داشــتند و فرصــت پرداختــن بــه امــام صـادق ع را نداشـتند، در نتیجـه مجالـى بـراى امـام صـادق (ع) به وجـود آمـد کـه ایـن چندین هــزار روایــت از آن ده ســال اســت.  بعـد از اینکـه منصـور فـارغ و آرام شـد، متوجـه شـد فرزنـدان علـى (ع)  همـان فعالیتهـا و مبارزاتــی كــه در زمــان بنى امیهّ  میكردنــد، از نــو شــروع کرده انــد. ایــن بــود كــه بــه امام صادق (ع) پرداخت و ایشان را مدتها تبعید کرد. یكــى از كارهــای امــام صــادق ع ایــن بــود كــه بــا گروه هـاى انقلابــى  حــاد، پیونــد نزدیــك داشته باشد مانند قیام زید ابن علی ابن حسین و محمد ابن عبدالله ابن حسن صاحب نفس زکیه. امــام صــادق (ع) میفرمایــد؛ دوســت دارم كــه شورشــگران آل محمّد مشــغول اقدامــات حادشــان بشــوند، مخــارج داخلــى و شــخصى و كارهایشــان بــا مــن.  موضع امام صادق (ع) در برابر خلفاى زمان: 1. دسـتهای از روایـات، امـام صـادق (ع) را طفیلـى دسـتگاه بنى عبـاس و عافیـت طلـب و تسـلیم دسـتگاه معرفـى میكنـد؛ 2. دســتهای دیگــر از روایــات ، امــام صــادق (ع)  را بــه صــورت یــک آدم پرخاشجــوی بهانه گیــر مخالــف دســتگاه معرفــى میكنــد. عــده ای معتقدنــد دســته اول روایــات مبتنــی بــر تقیــه امــام صــادق (ع) مــی باشــد. در صورتــی کــه ایشــان بــه عنــوان رهبــر مقابــل طاغــوت زمــان نمــی توانــد ذلیــل شــود و ایــن دلیل جـاى تقیّه نیسـت و ایـن دسـته از روایـات بـه منافـى بـا مقـام امـام اسـت؛ اینجـا اصـلا جای تقیه نیست و این دسته از روایات به دلیل وجود راویان وابسته به بنی عباس مردود است. به قدری تشکیلات امام صادق (ع) مستحکم و کار هایش مدبرانه و عاقلانه است که اوضاع کشتن علنی امام صادق (ع) فراهم نیست؛ لذا منصور امام صادق (ع) را مسموم کرد. امام صادق (ع) در آخرین لحظات زندگی اش دو ضربه دیگر به منصور میزند: 1. نمیگـذارد مسـئله ى كشـته شـدن او مكتـوم بمانـد. میگویـد تـا هفـت سـال شـیعیان و دوسـتان مـا، هنـگام موسـم حـج و در منـا بـراى مـن گریـه کننـد؛2. جانشــین خــود را مكتــوم میكنــد و بــا معرفــی چنــد وصــی در وصیــت نامــه خــود، نمیگــذارد منصــور جانشــین حضــرت را بشناسد.  امــام صــادق (ع) از دنیــا رفــت و موســى ابن جعفر در اول امامــت مشــغول كارهــاى پــدر و ادامـه ى راه پـدر شـد.  امــام هفتــم آهســته آهســته قضایــاى انقلابی حــاد را بــه مرحلــه ى تضادهــاى ظاهــرى میکشــاند. موسـى ابن جعفر هـم کـه در حـرم پیغمبـر اسـت تـا شـنفت كـه هـارون گفـت: سـلام بـر تـو ای پسـرعمو، صدایـش را بلنـد میکنـد و میگویـد: درود بـر تـو اى پدر.  امـام کاظم (ع) بنابـر درخواسـت هـارون بـرای بازگـردان فـدک، حـدود آن را بـه انـدازه کل جغرافیـای حکومـت بیـان میکنـد و می فهماند شعار تشیع یک زمانی فدک بود و امروز شعار تشیع حکومت است. دوران، دوران شــكوفایی امامــت موســى ابن جعفر اســت و و ایشــان توانســته در عــرض ایـن چنـد سـال موفقّیتهایی به دسـت بیـاورد و كسـانى را دور خـود جمع کنـد. دو سـه انقلاب ماننـد انقـاب حسـین ابن على(ع) - شـهید فـخدر - ایـن خـلال انجـام میگیـرد.  وضع شیعیان موسى ابن جعفر (ع) آنچنان است كه هارون را بترساند و بیمناك كند.  همیـن زمینـه بـود كـه بعدهـا مأمـون را ناچـار كـرد كـه على ابن موسـى الرضا از مدینه فرا خواند و در خراسان کنار دستش نگه دارد و برای اینکه حیثیت او را از نظر شیعه پایین آورد به صورت ظاهر خلافت و بعد ولایتعهدی رابه او بدهد.  در زمــان امــام جــواد و امــام هــادى و امــام عســکرى (ع)، شــیعه از لحــاظ تشــكیلاتى، در نهایــت قــدرت و اســتقامت بــود.  بــراى همیــن اســت كــه امــام جــواد در 25 ســالگى، امــام هــادى در 42ســالگى و امــام حسن عسگری در ۲۸سالگی امام  شـدند.   در ایــن دوران، هرچنــد تشــكیلات تشــیع مشغول کار بود اما مجال خروج و امکان قیــام، منتفــى بــود. ...</description>
                <category>Tbzmed_Heyat</category>
                <author>Tbzmed_Heyat</author>
                <pubDate>Mon, 24 Jul 2023 19:52:09 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>بررسی برهه ی آغازین دوره ی چهارم امامت</title>
                <link>https://virgool.io/@m_89045181/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D9%87%D9%87-%DB%8C-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%DB%8C-%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1%D9%85-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%D8%AA-jve4wemkxcna</link>
                <description>زندگى دو قرن و نیمى ائمه را به چهار دوره تقسیم میكنیم: 1. دوره ى 25 ساله امیرالمؤمنین (ع) در زمان سه خلیفه ى نخستین؛  2. دوره ى 5 سـاله شـروع حكومت اهل بیت یعنى زمان خلافت امیرالمؤمنین (ع) و سپس خلافت شـش ماهه امام حسن (ع)؛  ۳. دوره ى 20 سـاله فعالیت زیرزمینـى و تشـكیلاتى ائمه ، یعنـی از صلـح بـا معاویـه تـا روز عاشورا 4. دوره ی 200 سـاله مبارزه ی تشـکیلاتی ائمه با قدرتها و گسـترش اسلام حقیقی، از شـروع امامت امام سـجاد (ع) تا شـهادت امام حسـن عسـکری (ع). دو اقدام ائمه در دوره ی چهارم امامت:1. احیـاء مبانى فكرى اسلام و مبـارزه با تحریـف؛ از طرفى اصول اسلام فراموش شـده بود و از طـرف دیگر اصول ضداسلامى تزریق میشـد؛2. تشكیل و اداره ى یك حزب مذهبی سیاسی مخفى برای بدست گرفتن حکومت. حدیثی از امـام صادق (ع) اسـت:« ارتدالنـاس بعد الحسـین الا ثلاثه » یعنی بعـد از واقعه عاشـورا، فقـط سـه نفـرماندنـد؛ البته بـه ایـن معنی نیسـت کـه مـردم از دیـن برگشـتند؛ بلکه مردم دچار دو آفت شدند:  1. آفـت تـرس: عـده ای از شـکنجه، زنـدان و کشـته شـدن بـه وسـیله حکومـت طاغـوت میترسـیدند، ایـن آفـت بیشـتر در عامـه مـردم بـود. 2. آفت دلبستگی به دنیا؛ عده ای برای از دست ندادن زندگی راحت و مزایای دستگاه خلافت امام سجاد (ع) را حمایت نکردند، این آفت بیشتر در طبقات بالاتر بود. اكثـر گفته هـاى امـام سـجاد (ع) دربـاره ى زهد اسـت. زهـد یعنـی بی رغبتى بـه دنیا و چشـم بسـتن از جلوه هـاى فریبنـده ى مـادّى و دنیـوى. زهـد اسلامى معنایش این اسـت كه انسـان خـودش را از جاذبه هـای مـادی خلاص کنـد و به سـوی هـدف بدود.  امـام سـجاد (ع) بـرای افزایـش جمعیـت شـیعه تلاش میکـرد و بـا کمـک یارانـش جمعیت شـیعه سر و سـامانی گرفـت.  امام باقـر (ع) بخاطر ضعف دسـتگاه امـوی و کثرت جمعیت شـیعه، فرصتـی بـزرگ در اختیار داشت، و مسائل تشکیلاتی خاص شـیعه را دنبال میکرد، لذا توسط هشام ابن عبدالملك به شام احضار شـد. هشـام میفهمید كه امام دنبال گرفتن قدرت و ایجاد یك جامعه ى اسلامى اسـت.  هشـام گفـت:« شـما فرزنـدان علی ابن ابی طالـب، هركـدام از شـماها كه بعـد از پدرتان سـر كار آمدیـد، مردم را بـه خودتان دعـوت کردید. خودتـان را امام میدانسـتید » و امـام باقر (ع) در جواب هشـام، ایـن ادعـا را رد نکرد.  امام باقر (ع) و امام صادق (ع) با هم در شـام، پایتخت خلافت، زندانى شدند.   زندگی امام صادق (ع) به دو دوره تقسیم میشود: 1. دوره ی هم عصری با بنی امیه: مبارزات امام صادق  (ع) بسیار صریح، حاد و روشن بود.  در ملاِ عــام به مردم میفرمودنــد:« ای مردم! آن كســى كه از طرف خدا شایســته ى حكومــت و خلافــت بــود، على بــود، بعد حســن، بعــد از او حســین (ع) بعــد از او علی ابن حسین (ع) بود بعد از او محمد ابن علی و بعد از او منم » ۲. دوره ی هم عصری با بنی عباس: مبـارزات امـام صـادق (ع) در پوششـى از تقیه ادامه داشـت زیـرا: چون حکومت بنی عبّاس تازه نفس است بر اوضاع كاملا ناظر و مراقب است؛ حکومت بنی عبّاس، امام صادق (ع) اطرافیانش و شیعیان را میشناسد چون قبلا با هم علیه حکومت بنی امیه تلاش میکردند.  مبـارزات این سـه بزرگـوار از مبارزات كربلا میروید، ایـن نیمروز بسـیار حسـاس - از صبح تاعصر عاشـورا - اگرچه كوتـاه بود، اما مادر تمـام مبارزات شـیعه بود.ایـن، نصـف روز مایـه داد به تمـام نهضت هـاى شـیعه در طول تاریـخ؛ و اگـر حمل بـر مبالغه نشـود، مایه داد بـه تمـام نهضت هاى انسـانى طـول تاریخ. ...</description>
                <category>Tbzmed_Heyat</category>
                <author>Tbzmed_Heyat</author>
                <pubDate>Sun, 23 Jul 2023 19:10:31 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>دوران های چهارگانه امامت</title>
                <link>https://virgool.io/@m_89045181/%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1%DA%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%D8%AA-qoey1awrugsj</link>
                <description>زندگی نامه ی ائمه (حیات انسان ۲۵۰ ساله) به ۴دوره تقسیم می شود: دوره ی اول: صبر(25 سال اول امامت امیرالمؤمنین)   پـس از رحلـت پیامبـر(ص) ، فصـل تـازه ای در زندگـی جامعـه اسلامی بوجـود آمد کـه این فصل امامت بود. اما مسـائلی سـیر جامعـه به سـوی هدفهای اسلامی را متوقف یـا کند کرد. ماجرای سقیفه پیش آمد و عده ای حکومت را به ناحق در اختیار گرفتند.  در برابر امیرالمؤمنین (ع) پس از غصب خلافت دو راه وجود داشت:  اول: سـتمی را بـر خـود و بـر انسـانیت موقتا تحمل کند و مـردم صد در صـد مسـلمان نباشد.دوم: جنـگ داخلـی ایجـاد و نظـام جامعـه ی نوپـای اسـامی متالشـی بشـود و اسـلام از بیـن بـرود. هرچنـد نتیجـه راه اول، اسلام ناقـص اسـت امـا چـون راه دوم منجـر بـه کفـر مـی شـود، امیرالمؤمنیـن(ع) هرگـز راه دوم را انتخـاب نکـرد و 25 سـال سـکوت کـرد. امیرالمؤمنیـن(ع) در ایـن 25 سـال، خانه نشـین نبـود و فـرد دوم قـدرت بـود و در تمـام مسـائل حسـاس وارد مـی شـد. 25 سـال گذشـت و امـام علـی(ع) بـا قدرتهـای زمـان مبـارزه نکـرد. ایـن تنها نقطـه ای اسـت که در تاریـخ 250 سـاله ی ائمه، امام، جهاد با دشـمنی کـه قـدرت را در دسـت گرفته اسـت نـدارد. دوره ی دوم: تشکیل حکومت اسلامی (حکومت 5ساله امیرالمؤمنین (ع) و حکومت 6 ماهه امام حسن (ع))  دوره ی تشـکیل حکومت حقیقت یعنی حکومت اسلام اسـت. این حکومـت یک حکومت انقلابی اسـت و جامعه قبل از خـود را از بنیان تغییر مـی دهد، لذا مخالـف دارد. مخالفـان امیرالمؤمنین (ع) چه کسـانی بودند؟ همه ی کسـانی که از انقلاب رنـج میبردند و منافعشـان در خطـر افتـاد؛ و بـا علـی ع مبـارزه میکردنـد. علیـه او تبلیغـات میکردنـد و شمشـیر میکشـیدند. شـش ماه هم امام حسـن (ع) با همیـن دردسـرها و در یک بحـران عجیـب گذرانید تـا اینکه ایشـان فهمید یاورانـی کـه آن روز امام علی (ع)  داشـت، امـروز ندارد.دوره ی سوم: ایجادتشکیلات پنهانی برای قیام (بعداز صلح امام حسن(ع) تاعاشورا)   امام حسـن (ع) در ماجرای صلح، وضع جنگ را به سـود خود تغییـر داد و صحنه ی مبارزه ی حق و باطـل را از روی زمین منتقل کـرد به زیر زمین و تشـکیلات پنهانی تشـیع را بوجـود آورد و به یـاران خود تفهیم کـرد که بـا معاویه در میدان آشـکار نمیشـود جنگید.  تشـکیلات شـیعه، یعنی رهبری معیـن و مشـخّصی در رأس به نـام امام، یک عده خواصی که سخن اورا خوب می فهمند و عمل می کنند و یک عـده توده ی شـیعه کـه گوش بـه فرمان امامنـد و آنچه او گفـت، انجـام میدهند.  ده سال بعد از صلح عده ای مانند حجر ابن عدی و یاران او رشید هجری عمرو ابن الحمق و بسیاری دیگر در مقابل معاویه بلند شدند و جنگیدند و کشته شدند. این نتیجه آدمسازی امام حسـن (ع) بود که آخرین نفرشـان، برادرش حسـین بن علی (ع) اسـت.اگر روشـن بشـود چرا امـام حسـین (ع) قیـام کرد، مشـخص می شـود که چـرا امام حسـن (ع) صلـح کـرد و یـاران خـود از جملـه حسـین ابن علی (ع) را بـرای چـه کاری تربیـت میکرد. دوره ی چهارم: مبارزه‌ی تشکیلاتی با قدرتها و گسترش اسلام حقیقی بعداز عاشورا تا شهادت امام حسن عسکری (ع)بعـد از عاشـورا بنی امیـه تصـور میکردنـد کـه دشـمنان حکومتشـان، سـرکوب شـدند و از  بین رفتند و ماجـرای نبوّت و امامت و تشـیّع سـر آمد ولی پـس از خطبه های امام سـجاد (ع) و حضرت زینـب متوجه شـدند که اشـتباه کردنـد و دنبالـه امامت وجـود دارد.  دشمن بنا گذاشت که مخالفین را به هر وسیلهی ممکن از بین ببرد: یکی ارعاب اسـت. مثال یزیـد فرسـتاد مدینـه را درو کنند، واقعـه ی حرّه پیـش آمد؛گفت ای سـربازان من! هر کاری ممکن تان اسـت بکنیـد و کردند.   یک راه دیگر، تحمیق، تجهیل و اسـتحمار مردم اسـت. مثال در زمان عبدالملک عقیده ی بـه جبر به وجـود آمد.  تبیین و تشـریح اسلام و قرآن، یک وظیفه ای اسـت که از دوران امام سـجاد (ع) شروع شد. در زمان امام سـجّاد (ع) کمتر بـود و تـا دوره ی امام باقر (ع) به اوج رسـید. ...</description>
                <category>Tbzmed_Heyat</category>
                <author>Tbzmed_Heyat</author>
                <pubDate>Sat, 22 Jul 2023 19:06:35 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>انسان 250 ساله مبارز</title>
                <link>https://virgool.io/@m_89045181/%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86-250-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B2-r3jmzhpypg4q</link>
                <description>وظایف امام:  1 - مربوط به فکر و مكتب: مكتب پیغمبر را تفسیر و تطبیق كند. 2 - مربـوط به عمـل و جامعـه: راه پیغمبـر را در رهبری جامعه به سـوی رشـد مـادی و معنوی ادامـه دهد.  اگر دشـمن نگذاشـت امـام ایـن دو وظیفه ى خـود را انجـام دهـد، امام بایـد دائمـا تلاش و مبارزه كنـد تـا بتواند ایـن دو منصـب الهـى را بگیرد. ماننـد امام سـجاد(ع) کـه از بیـان معـارف دسـت نكشـید؛ و آنچـه میخواسـت، در قالب دعـا گفت. مانند امیرالمؤمنین (ع) کـه بعد از رحلت پیغمبر تا چهل شـب مـردم را دعوت میكـرد كه با او بیعت كنند. ائمه ی مـا از آغـاز تاریـخ امامت تـا روزگار شـهادت امـام عسـکرى(ع) تقریبـا در مدت دویسـت و پنجـاه سـال، زندگیشـان سراسـر مبـارزه و جهـاد بود. در زیارت امین الله میگویید:«اشـهد ان جاهدت فی الله حق جهاده» شهادت می گویم تو در راه خدا آنچنان که شایسته است جهاد و مبارزه کردی.  موسـی ابن جعفر را زندان ابـد كردند، امـام باقر، امـام صادق(ع) و امـام سـجاد(ع) تبعیـد شـد، علی ابن موسی رضا(ع)تبعید شد. امـام جـواد و امـام هـادى و امـام عسگری(ع) هر کدام چند بار زندان و تبعید رفتند.  دوازده امـام مـا، جـز امـام دوازدهـم كـه در قیـد حیات هسـتند، همه شـان یـا در زنـدان به شـهادت رسـیدند، یـا در میـدان جنـگ و یـا به وسـیله ى دشـمن حیله گـر به صـورت مرمـوزى شـهید شـدند.  امـام صـادق، موسـى بن جعفر، امـام جـواد و امـام هشـتم(ع) هـمرزم حسـین(ع) اند، در میدان حسـین(ع) و دوشـادوش حسـین(ع) اند و با همان دشـمن میجنگند و مبـارزه میكنند؛ همان دسـتی كـه حسـین(ع) را شـهید كـرد، ایشـان را هم شـهید كرد. وقتی کـه مـا میگوییـم امـام صادق(ع) جهـاد میكـرد، سـؤال میکننـد: كجـا امـام صادق(ع) جهـاد میكرد؟ مـا کـه شمشـیرى دسـت ایشـان ندیدیم.   درباره جهاد دو تفسیر غلط و یک تفسیر صحیح وجود دارد: لغت، یعنى كوشـش؛ و جهـاد در راه خـدا، یعنى مطلق 1 - اولین تفسـیر غلط: جهاد برطبق كوشـش در راه خدا. مانند تالش براى كسـب مال، بـراى علم، بـراى زندگى و... علـت نادرسـتی: لغـت جهـاد به معناى مطلق كوشـش اسـت اما اگر جهاد در فرهنگ اسلامى به این وسـعت بود، لزومى نداشـت كه اسـم خاصی روى آن در برابر سـایر اعمال اسلامی بگذارنـد؛ نمـاز، روزه، حج و همـه ى اعمال اسلامى یـك جهادى اسـت. امـا جهاد یك چیزى اسـت در کنـار همـه ى واجبـات دیگر.  2 - دومین تفسـیر غلط: جهـاد در اصطلاح قرآن و حدیـث یعنى جنگ با شمشـیر در میدان مبارزه با دشـمن. علـت نادرسـتی: جهـاد در قـرآن فقـط به معنـاى جنـگ مسـلحانه در مقابـل دشـمن نیست جهاد ممکن است اشـكال دیگـرى هـم داشـته باشـد.3 - تفسـیر صحیح جهاد: عبارت اسـت از تلاش و كوشـش در راه پیشـبرد هدف؛ منتها تلاشی كه با درگیرى با دشـمن همراه اسـت. آن تلاشى كه با درگیرى با دشـمن همراه نیست، اسمش جهاد نیست. تعالـى و تكامل بـه عبـارت دیگر جهـاد یعنى هـر نـوع درگیـرى و مبـارزه با قدرتهـاى ضـد انسـان.  بعد از آنکـه ما معنـاى جهـاد را فهمیدیـم آن وقـت خیلى آسـان میتوانیـم قبـول كنیم كه ائمه جهـاد میكردند. ائمه ی مـا بایـد چهره هـاى مجاهـد و فـداكار و پرتلاش و پیكارجـو و سـتیزه گر در نظـر مـا معرفی شـوند؛ یعنـى عكـس آنچـه مـا تـا الان در ذهـن داشتیم.</description>
                <category>Tbzmed_Heyat</category>
                <author>Tbzmed_Heyat</author>
                <pubDate>Fri, 21 Jul 2023 17:26:32 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>فلسفه و هدف امامت</title>
                <link>https://virgool.io/@m_89045181/%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87-%D9%88-%D9%87%D8%AF%D9%81-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%D8%AA-loatfjmxofig</link>
                <description>آنچـه در زمینـه ى شـناخت ائمه بـرای ما لازم اسـت، شـناخت سـیماى واقعـى آنهـا ؛ یعنی عناصـر و عوامـل تشـكیل دهنده ى آنها اسـت؛ نـه اطلاعات شناسـنامه ای ایشـان.  اواین گام برای شناخت ائمه این است که بپذیریم ایشان را نشناختیم. بلای بزرگ ندانستن و تصور باطل است.   از سال 11 هجرت یعنى آغاز دوران امامت تا شروع غیبت صغرى، حدود 250 سال است. وقتـى كه میخواهیـم زندگـى ائمه را مطالعه کنیـم، دوازده امـام را تك تك مـورد بحث قرار نمی دهیم.  بلكه یـك انسـان 250 سـاله در نظـر مى آوریـم کـه از روز رحلـت پیغمبر تـا روز شـهادت امام عسـكرى(ع) امامـت کرد.  خودشـان فرموده اند كـه همه ى مـا در حكم انسـان واحدیم. گاهـى فرموده اند كـه آنچه از ما شـنیدید، میتوانید به امـام دیگرى نسـبت دهید. ملاک وحدت در ائمه وحدت فکر و شخصیت است. «کلهم نور واحد» یعنی انسانها را به سوی یک طرف هدایت میکنند. مهم ترین وظایف انبیاء اولوالعزم: 1 -ارائه ى اصول انقلابى و ایجاد انقلاب بر مبناى این اصول؛ 2 -ساختن و بنیانگذارى یك جامعه مطلوب. همـه انبیـای الهـى اقلا در یـك محـدوده ى كوچـك جامعـه تشـكیل دادنـد و مبانـى آن را بنیانگـذارى كردنـد.  هجرت پیغمبر(ص) بر اساس دو نیاز رخ داد: 1 - مدینه نیازمند یك آیین نو بـود كه یك زندگى تازه اى را برایش به ارمغان بیاورد؛ 2 - پیامبـر نیازمنـد یـک شـهر، یـك عـده انسـان عطشـناك و یـک زمینـه مسـتعد بود تاحکومـت خـود را بـه ثمـر برسـاند.   بـرای اینکـه جامعه اسلامی تا ابـد بماند، احتیـاج به یک سلسـله دسـتوراتی داشـت که در قـرآن و سـنت پیامبر آمده اسـت.وظایف اصلی امامت: 1- شرح و تفسیر مكتب پیامبر(ص)؛  از آغـاز دوره ى امامـت هرچه به طـرف پایانش میرویـم، موجب اولی براى امامـت، یعنى تفسـیر مكتـب و تشـریح مكتـب، ضعیفتـر میشـود و آن موجـب دوم یعنـی رهبـری جامعـه اسلامی تقویت میشـود.  از آغـاز دورهى امامـت هرچه به طـرف پایانش میرویـم، موجب اولی براى امامـت، یعنى تفسـیر مكتـب و تشـریح مكتـب، ضعیفتـر میشـود و آن موجـب دوم یعنـی رهبـری جامعـه اسلامی تقویت میشـود. شـیعه معتقد اسـت کـه بعـد از پیغمبـر، منصب امامـت به حكـم خـدا بـه امیرالمؤمنین، علـى(ع) واگـذار شـد و بعد از ایشـان هـم به یـازده امـام دیگر.  شـیعه ى واقعى آن كسـى اسـت كه هدف امامـت را می فهمـد. اگر صد سـال هم عمـر كند، اما نداند كـه امامت بـراى چـه بـود و در راه امامش حرکت نکرد، شایسـته نام شـیعه نیسـت. ...</description>
                <category>Tbzmed_Heyat</category>
                <author>Tbzmed_Heyat</author>
                <pubDate>Thu, 20 Jul 2023 19:41:53 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>اهمیت شناخت حقیقی سیره ائمه(ع)</title>
                <link>https://virgool.io/@m_89045181/%D8%A7%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%AA-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%AE%D8%AA-%D8%AD%D9%82%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B3%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D8%A6%D9%85%D9%87%D8%B9-brgul0ecujg3</link>
                <description>شـیعیان، دوازده امام را به نام و نشـان و منصب شـناخته اند، اما زندگی ائمه یعنی هدف و برنامه هاى ایشـان براى آنها ناشـناخته است. رفتار ائمه در مناسبات مختلف چگونه بوده است؟ اولا با حکام و قدرتهاى زمان؛ ثانیه با مکتب و دین؛ثالثاً با پیروانشان؛  رابعا با علمای وابسته به قدرتهاى زمان. شناخت پیشوایان، براى پیروان، داراى دو فایده است: آموزشی: به پیروان مى آموزد چگونه زندگى كنند؛  انگیزشی: چهره ی منور و افتخار آمیز پیشوایان(ائمه)، در پیروان شخصیت و استدلال ایجاد می کند؛دشمن وقتى میخواهد ملتی را تصرف و استعمار کند از حیله های موثرش این است که شخصیت های برجسته ی آن جامعه را بگیرد.  دو روش دشمن برای از بین بردن شخصیتهای برجسته ملتها: توطئه ى سكوت به وجود مى آورند و اگر كسى نام او را برد، مجازاتش میکنند: تلاش معاویه و متوکل عباسی برای از بین بردن نام اهل بیت.این راه موفق نبود؛ آن همه فشارها و خفقان ها و اعدام ها به جایی نرسید.  توطئـه ى تحریـف به وجـود مى آورنـد یعنـی چهـره را از بیـن نمیبرنـد ولـی آن را تحریـف  میکننـد: این تیر به هدف رسید چنانکه، دوستان اهل بیت(ع) ایشان را آنچنان مى بینند كه آن دشمنان میدیدند و ما امروز در مقابل یك تحریف چندین قرنى قرار داریم.  ما نه به صورت آموزنده زندگى امامان را فهمیده ایم و نه به صورت برانگیزاننده. بخواهیـد بـه ظاهـر نـگاه كنیـد، زندگـى ائمـه متناقض اسـت: امام حسـن(ع) یـك جور زندگـى می‌كرد ولـی امـام حسـین(ع) نقطـه ى مقابـل او؛ آیـا اینهـا متناقـض عمـل می‌كردند؟  امام حسـن و امام حسـین(ع) برادر واقعى، فكرى و ایمانى اند، لذا ممكن نیسـت راهشان متناقض باشـد. اگر کسـی غیر از آن میبیند، بایـد در بینش خود تجدیـد نظر كند.  از طرفـى میگوینـد ائمه ی ما مردمی بودند ساکت، رام و مطیع از طـرف دیگـر همیـن امـام را سـالیانى در زندانهـاى تاریـك حبـس میکردنـد.   امـام باقـر، امـام صـادق، امـام موسـى بن جعفر، امـام جـواد، امـام هـادى و امـام عسـکری(ع) هـر كـدام یكبـار، دو بـار، سـه بـار زنـدان رفتنـد و تبعیـد شـدند.  آیا براى دسـتگاه، كار عاقلانه ای اسـت كه شـخصیت های موافق خود را بکشد یا به زندان بیندازد؟ یا دسـتگاه عاقل نبوده، یـا ائمه سازشـكار نبوده اند.  ائمـه کسـانی بوده انـد كـه زنـده ماندنشـان بـراى دسـتگاه خطرناك تـر از كشـتن آنهـا بوده اسـت، بـا اینكه كشـتن آنهـا هـم خطـر نارضایتـی و شـورش مـردم را نیـز در پی داشـته اسـت. ...</description>
                <category>Tbzmed_Heyat</category>
                <author>Tbzmed_Heyat</author>
                <pubDate>Wed, 19 Jul 2023 18:51:21 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>&quot;مباحث مطرح درباره امامت&quot;</title>
                <link>https://virgool.io/@m_89045181/%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%AD%D8%AB-%D9%85%D8%B7%D8%B1%D8%AD-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%D8%AA-xnhk9unlypbr</link>
                <description> ?موضوعبحـثدربارهىامامتاسـت، البته لزوم وجـود امـام بعـد از پیغمبر یا شـخص جانشـین بعـداز پیغمبـر یا شـرایط و اوصـاف امام نیست .موضـوع بحث:امامـت براى چیسـت و در اسلام چه فایـده اى بـراى امامت در نظـر گرفته شـده است؟مسائلی که باید درباره زندگی امامان برای ذهن های بیدار پاسخ داد:دین براى ائمه چه نقشى معین كرده است؟ائمه چقدر به این نقش و هدف عامل بوده اند؟فواید جواب ها و سؤال ها:اعتقاد انسان به ائمه محكم تر و روشن بینانه تر میشود؛انسان وقتی که امام و خط ّ سیر زندگى او را شناخت، میتواند از او پیروى كند.از همـان دوران ائمه دست تحریـف كار میكرد بـراى اینكه وضـع زندگى ایشـان را جور دیگـری وانمـود كند.بایـد تناقض هایی را کـه در برخـی مطالب نقل شـده راجع بـه زندگـى ائمه وجود دارد حل کـرد،انـواع تناقض ها:بعضى با هم تناقض دارد؛بعضى با فلسفه ى امامت تناقض دارد؛بعضى با فلسفه ى اسلام تناقض دارد.محدوده ی موضوع:ائمه هشتگانه از امام سجاد(ع) تا امام عسگری(ع) برنامه و سیرشان در مقابل حوادث روز چه بوده است؟مناسبات ائمه با شیعیان چگونه مناسباتى بود؟رابطه ائمه با دشمنان شان، خلفاى زمان و علماى وابسته به خلفا چگونه بوده است؟ائمه بـا عناصر افراطـى از نظر دسـتگاههاى حكومتی یعنـى با امامزاده هاى شورشـگرچگونه عمـل می کردند؟....</description>
                <category>Tbzmed_Heyat</category>
                <author>Tbzmed_Heyat</author>
                <pubDate>Sun, 16 Jul 2023 15:38:20 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>