https://virgool.io/feed/@m_89683552 سلام‌ خانه دار هستم و مامان یه دختر دلبر👧کارشناس زبان و ادبیات فارسی و عاشق نوشتن🥰 fa 2026-06-18 16:46:59 https://files.virgool.io/upload/users/4205297/avatar/naGl5Y.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@m_89683552 https://virgool.io/@m_89683552/%F0%9F%90%91-%D8%A8%D8%A8%D8%B9%DB%8C-%D9%88-%D8%B9%D9%84%D9%81-%D8%B4%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%AA%DB%8C-dcdtic9qaco4 یکی بود یکی نبود یه روز صبح که پشمالو داشت تو انباری دنبال اسباب بازیش میگشت یکدفعه یه بسته‌ی کوچیک پیدا کرد که روش نوشته بود: «دونه‌ی علف شکلاتی 🍫🌱»پشمالو چشم‌هاش برق زد،دوید بیرون و داد زد:– وای مامان!تو انباری یه چیز جالب پیدا کردم میخوام اینو بکارم و یه جنگل علف شکلاتی درست کنم! همه‌ش برای خودم!مامانش خندید و گفت:– خب باشه، ولی یادت باشه، علف شکلاتی مثل جادو یک‌شبه درنمیاد. باید صبر داشته باشی بهش آب بدی ومراقبت کنی تا بتونی علف شکلاتی خوشمزه داشته باشیپشمالو گفت:– اِ… صبر؟! من همین الان علف شکلاتی می‌خوام!مامان سر پشمالورو نوازش کرد و گفت:– خب امتحان کن، ببین می‌تونی صبر کنی یا نه.پشمالو باز رفت سمت انباری و خیلی سریع یه گلدون برداشت و اونو پر از خاک کرد،دونه‌ها رو کاشت و آب ریخت. بعد نشست جلوی گلدون بهش گفت:– خب، زود باش! علف شکلاتی، برو بالا! من گرسنمه!یکم گذشت اما هیچ خبری نشد. ببعی دماغشو جمع کرد:– اِ… شاید خوابیده!بهتره برم و فردا بیام ببینم چقدر بزرگ شدهصبح زود پشمالو از خواب پرید و دوید سراغ گلدون اما خبری نبودناراحت رفت پیش مامانش:– مامان! هنوز چیزی درنیومده!مامان گفت:– عزیزم باید صبر کنی. هر روز یه ذره آب بهش بده، ولی زیاد نه.پشمالو با خودش گفت:– خب شاید واسه اینکه کم آب میدم در نمیاد اگه خیلیییی زیاد آب بدم، زودتر دربیاد!و یه لیوان بزرگ آب ریخت و گلدون غرق آب شد! آب از لبه‌هاش شرّه کرد. پشمالو ترسید: و داد زد:– وای مامان! فکر کنم علف شکلاتی داره غرق می‌شه! 😱مامان اومد سمتش خندید و گفت:– دیدی گفتم باید درست مراقبت کنی؟ کم کم، نه زیاد زیاد.روز سوم شد و پشمالو صبرش تموم شد. با دو تا دست کوچولوش خاک رو کند تا ببینه دونه‌ها چقدر رشد کردن.– بیا بالا دیگه خب! من خودم کمکت می‌کنم!اما دونه‌ها هنوز خیلی ریز بودن. مامان رسید و گفت:– پشمالو! اگه هی بکشی‌شون بالا ونگاهشون هیچ وقت بزرگ نمی‌شن. باید بذاری توی خاک بمونن.ببعی دمغ شد و گفت:– اِ… خیلی سخته صبر کردن…چند روز گذشت و پشمالو کم‌کم یاد گرفت هر روز یه ذره آب بده و فقط منتظر بمونه. بعد از چند روز دید یه جوانه‌ی کوچولو از خاک زده بیرون. چشم‌هاش گرد شد:– وای مامان! دیدی؟ داره درمیاد! 😍مامان لبخند زد:– آره عزیزم. صبر همیشه نتیجه میده!بعد از چند هفته، گلدون پر شد از علف‌های شکلاتی خوشمزه. پشمالو یکی رو کند و گاز زد:– مـــــمم! چه خوشمزه‌ست! بالاخره رسید!بعد رو به گلدون گفت:– ببخشید که اولش عجله کردم. از این به بعد صبر می‌کنم.مامان بغلش کرد و گفت:– حالا دیگه یاد گرفتی: هر چیز خوبی زمان می‌خواد.پشمالو لپاشو لیسید و گفت:– آره مامان… ولی خب می‌شه یه گلدون دیگه هم بکاریم؟! 😅 m_89683552 m_89683552 Sun, 31 Aug 2025 10:31:46 +0330 https://virgool.io/@m_89683552/%D9%BE%D8%B4%D9%85%D8%A7%D9%84%D9%88%D9%88-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%87-%D8%AC%D8%A7%D8%AF%D9%88%DB%8C%DB%8C-nlhivqnrtjma یکی بود یکی نبود، زیر گنبد کبود، یه جایی اون دور دورا یه سرزمین رویایی بود که مخصوص ببعیا بود، به نام ببعیستان!ببعیستان جایی بود که همیشه سرسبز بود و آسمونم همیشه آبیِ آبی! ولی ببعیا دوست داشتن بارون بیاد چون به‌جای بارون، از ابرا شربت توت‌فرنگی می‌چکید! تپه‌های سبز و نرم و پنبه‌ای داشت که ببعیا روش بپر‌بپر می‌کردن و علف تازه می‌خوردن! درخت‌های زیادی هم داشت که به‌جای برگ، آبنبات‌های رنگی‌رنگی داشت، همه جا پر از بوته‌های مارشمالو بود. توی رودخانه هم به‌جای آب، شکلات گرم و خوشمزه جاری بود...ببعیستان یه شهر خیلی پیشرفته و مدرن بود با پاساژ و مغازه‌های شیک و ماشین‌هایی که خودران بودن و پرواز می‌کردن. خونه‌هاشونم رنگارنگ با سقف‌های گنبدی چهارطبقه بود که کلی ببعی شیطون و بانمک اونجا زندگی می‌کردن. جالب‌ترین چیز تو ببعیستان این بود که همشون لهجه‌ی ببعیستانی داشتن که خیلی بامزه بود!تو این سرزمین زیبا و رویایی یه ببعی کوچولو به اسم پشمالو با خانواده‌اش زندگی می‌کرد. پشمالو سه تا خواهر داشت به اسم‌های پشم که از همه بزرگ‌تره، بعد پشمالو، سلن و پشمو. پشمالوی قصه‌ی ما خیلی کنجکاو بود و می‌خواست از همه‌چی سر دربیاره و به همه جا سرک می‌کشید. یه چیزیم یواشکی بگم که یه کوچولو بی‌ادب بود...نزدیک عید بود و خانواده‌ی پشمالو مشغول خونه‌تکونی بودن و پشمالو مسئول مرتب و تمیز کردن انباری شده بود. اون همین‌طوری که داشت جعبه‌ها رو مرتب می‌کرد، یهو دید تو یه جعبه تقریباً ته انباری یه چیز قرمز بهش چشمک می‌زنه. سریع رفت سمتش و اونو از جعبه درآورد و دید یه کلاه قرمزه!!!پشمالو یکم این‌ور اون‌ور کلاه رو نگاه کرد و دید نه پارگی داره، نه کهنگی، و تمیزِ تمیزه. انگار نه انگار که ته انباری بوده، یه ذره گرد و خاکم روش نبود! با خوشحالی کلاه رو روی سرش گذاشت و کلی ذوق کرد! همین‌طوری که می‌چرخید و بپر‌بپر می‌کرد، با خودش گفت: "کاش جای کلاه، علف شکلاتی پیدا می‌کردم!" یکدفعه از آسمون علف شکلاتی شروع به باریدن کرد! پشمالو از تعجب نمی‌دونست چیکار کنه و هاج‌وواج نگاه می‌کرد!!با صدای پشمو به خودش اومد که می‌گفت: "پشمالو! پشمالو! داره علف شکلاتی می‌باره!" پشمالو سریع کلاه رو از سرش برداشت و پشتش قایم کرد و گفت: "آره، آخ جووون! چقدر علف خوشمزه!!" خواهرای دیگشم بیرون اومدن و شروع کردن علف شکلاتی خوردن.پشمالو از اینکه فهمید کلاهش جادوییه خیلی خوشحال بود ولی می‌خواست بدونه کلاه از کجا اومده؟! برای همین شب که خواهراش خوابیدن، پشمالو پاورچین‌پاورچین رفت پیش مامانش تا بفهمه کلاه از کجا اومده.مامانش از دیدنش تعجب کرد و گفت: "پشمالو! چرا نخوابیدی؟ چیزی شده؟" پشمالو مِن‌ومِن کرد و کلاه رو از پشتش بیرون آورد و گفت: "این برای کیه؟" چشمای مامانش گرد شد و با تته‌پته گفت: "ای... این... اینو از کجا... کجا آوردی؟!" پشمالو یکم ترسید و آروم گفت: "تو انباری پیداش کردم و فهمیدم جادوییه! از کجا اومده؟" مامانش نفس عمیق کشید و چند لحظه سکوت کرد و رفت تو فکر. بعد آروم‌آروم شروع کرد به حرف زدن و گفت: "تقریباً هم‌سن‌وسال تو بودم که پدربزرگت این کلاه رو از سفری که به سرزمین دیگه رفته بود برام سوغاتی آورد. منم مثل تو اتفاقی فهمیدم جادوییه ولی ازش ترسیدم و بردم ته انباری قایمش کردم تا امروز که تو پیداش کردی." پشمالو گفت: "چرا ازش ترسیدی؟ آخه خیلی باحاله!" مامانش جواب داد: "بذار پیشت بمونه، اون‌وقت می‌فهمی چرا ازش ترسیدم! حالا هم برو بخواب." پشمالو زیرلبی گفت: "باااشه! شب بخیر."فردای اون روز پشمالو کلاه رو به مدرسه برد تا دوستش ببعک رو هم شگفت‌زده کنه! اما ببعک که خیلی فضول و کنجکاو بود، کلاه رو از پشمالو گرفت و سرش گذاشت و گفت: "منم یه آرزو می‌کنم! ای‌کاش که معلممون قهرمان کشتی بود!" یک‌دفعه معلمشون از کلاس بیرون پرید و شروع کرد به مسابقه دادن با ببعیا! همه وحشت‌زده شده بودن. پشمالو سریع کلاه رو پس گرفت و آرزو کرد که معلمشون مثل قبل بشه.روز بعد شد و پشمالو امتحان ریاضی داشت. پس این‌بار آرزو کرد امتحان ریاضیشو ۲۰ بگیره و ذهنش پر شد از ریاضی... اون انقدر تو ریاضی غرق شده بود که ببعی‌های دیگه از دستش خسته شدن و پشمالو تصمیم گرفت علمشو به خواهراش یاد بده. بعد ۵ ساعت که دانش خودشو به خواهراش یاد داد، خودش به حالت اول برگشت و دانشی براش نموند... بعد از یه مدت سلن فضانورد شد و پشم تو اخبار بود و پشمو ریاضی‌دان شد و همش از درس حرف می‌زدند و پشمالو تنها شده بود...برای همین سراغ کلاه رفت، اونو روی سرش گذاشت و آرزو کرد آرزوشو پس بگیره و همه‌چی به حالت قبل برگرده... بعدش رفت تو حیاط و دید خواهراش دارن با هم بازی می‌کنن و کلی علف شکلاتی کنار حیاط مونده. پشمالو هم شروع کرد به بازی و علف شکلاتی خوردن و با خودش گفت:حالا فهمیدم چرا مامان از کلاه میترسید و قایمش کرده بود و بعد بازی رفت کلاهو همونجا ته انباری گذاشت چند لحظه مکث کرد و باخودش گفت:جادو خیلی باحاله ولی مسئولیت داره!هرآرزویی میکنی،یه تاثیری داره..شاید بهتره بعضی چیزارو با تلاش خودم به دست بیارم نه با جادو!بعد با خیال راحت از انباری بیرون اومد و به خواهراش پیوست،آماده برای ماجراهای بعدی...پایان! m_89683552 m_89683552 Sat, 23 Aug 2025 17:33:54 +0330