https://virgool.io/feed/@m_89786843 fa 2026-06-16 22:02:54 https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg https://virgool.io/@m_89786843 https://virgool.io/@m_89786843/%D9%81%D8%B9%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%88%D8%B1%D8%B2%D8%B4%DB%8C-%D9%88-%D8%B5%D8%B1%D8%B9-bdrgzw1bt8a4 در صورتی که فرد دچار حمله های متوالی می باشد که قابل پیش بینی هم نیستند، باید دید حمله ها چگونه اند و چه ورزش هایی و برای چه کسی خوب است، ولی ورزش نباید ترک شود.همچنین باید توجه کرد هر ورزشی چقدر دفعات حمله را بیشتر می کند و کدام ورزش حملات را شدید می کند یا برای فرد ایجاد خطر می نماید.در چنین مواردی توصیه می شود که از ورزش در بلندی و با اشیای خطرزا پرهیز شود. با توجه به این که موارد زیادی دیده شده که حمله های تشنجی در آب و حین شنا کردن اتفاق افتاده است، باید در این مورد احتیاط جدی صورت گیرد و ضوابطی برای کنترل شنا در آب برای این افراد تنظیم شود.هر گاه یکی از ورزش های مورد علاقه باعث بروز یا تشدید حملات گردد، شخص مبتلا نباید آن را ترک کند، بلکه باید تلاش نماید تا نوع تمرینات این ورزش را تغییر دهد یا از نظر زمانی آن را تنظیم کند.نکته مهم این که در بسیاری از موارد دلیل بروز حمله در حین ورزش، درمان نادرست بیماری و یا میزان کم دارو است. بنابراین می توان با نظر پزشک معالج نسبت به تغییر دارو و یا میزان آن اقدام کرد و ورزش را ادامه داد.نکات مهمی که باید بیماران مبتلا به صرع قبل از انجام فعالیت ورزشی به یاد داشته باشند این است که پیش از شروع ورزش ، به طور حتم مربی و هم بازی های خود را از وجود بیماری آگاه سازند‌. تا در صورت پیش آمدن مشکل برای بیمار ،  اقدامات و کمک های لازم انجام گیرد.  ومقدار فعالیت های مبتلایان هم باید در محدوده ای باشد که افراد دچار خستگی نشوند ، زیرا احساس خستگی کردن باعث تجمع اسید لاکتیک در عضله های بدن می شود و این خستگی به مغز انتقال‌ می یابد و سپس این اتفاق  ، فعالیت سلول‌های مغزی را به مشکل می‌ اندازد.توصیه های هنگام ورزش، جلوگیری از کم آبی و کاهش قند بدن بیمار است. همچنین با بروز علائم، سرگیجه، تهوع و کاهش فشار خون فرد باید ورزش خود را متوقف سازد و به استراحت بپردازد.نکته ای که در تمامی اوقات ورزشی باید در ذهن بیماران باشد ، زیاد  ازحد ورزش نکردن و پایدار نگه داشتن وضعیت بدنشان است. پیشنهاد می شود  فعالیت های ورزشی را در خنک ترین ساعت روز انجام دهند و از سطوح نرم مانند چمن و تشک استفاده کنند.ورزش و صرع Wwwvcleps.com کلینیک مجازی صرع ایران (vcleps) کلینیک مجازی صرع ایران (vcleps) Mon, 13 Mar 2023 23:33:17 +0330 https://virgool.io/@m_89786843/%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%84%D9%88%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%A7-%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D9%84%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%AA-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-ltkbsbppsgf7 اثر آلودگی هوا بشکل گسترده ای در مقالات مربوط به بهداشت محیط مورد توجه قرار گرفته و تاکید شده که در معرض قرارگیری با آلودگی هوا برای سلامت انسان مضر است. تحقیقات پیشین بیشتر بر سلامت فیزیکی دلالت دارند. چنانچه مواردی همچون همراهی آلودگی هوا را با بیماری های قلبی عروقی و تنفسی گوناگون بشکلی ویژه مورد بررسی قرار داده اند. همچنین مطالعات اخیر اپیدمیولوژیک و سم شناسی حیوانات ارتباطی کتمان ناپذیر بین آلودگی هوا و سلامت روانی را به اثبات رسانیده اند مقاله پیش رو تحقیقی است مروری که هدف آن بررسی اثر آلودگی هوا بر بروز بیماری های روحی و روانی استت. اطلاعات بدست آمده در این مقاله از مطالعه مقالات مختلف در این زمینه بدست آمده است. نتایج نشان می دهند آلودگی هوا قادر است سیستم اعصاب مرکزی را از طرق مختلف تحت تاثیر قرار دهد. همچنین می تواند منجر به التهاب نورونی و تخریب شریان های خونی گردد. شواهد مدللی وجود دارد که افزایش غلظت های اتمسفری شماری از آلاینده های هوا در بروز اختلالات روحی روانی را موثر می دانند. آلودگی هوا بر شخصیت برخی افراد اثرگذار است، به طوری که افرادی که به انجام برخی فعالیت‌ها علاقه‌مند و برونگرا بودند، درون‌گرا می‌شوند، همچنین می‌تواند میزان خودکشی در افراد به ویژه افراد دارای اختلالات روانی را افزایش دهد، آلودگی هوا بر سلامت روان اثرات منفی دارد و به طور کلی موجب افزایش اضطراب، افزایش ورم مغز، کم‌خونی، کاهش دید، کاهش توان فکری، افسردگی و استرس، تنش‌های عضلانی و روحی، اختلالات روان‌تنی و ذهنی، خشونت و پرخاشگری کاهش یادگیری و تمرکز می‌شود. همچنین موجب افزایش زودرنجی می‌شود که در این حالت فرد دچار خودبیمارانگاری شده و احساس نوعی ترس در او شکل می‌گیرد و وسواس به میزان قابل توجهی افزایش می‌یابد.آلودگی هوا می‌تواند باعث شیوع آلزایمر، دمانس (زوال عقل) و پارکینسون شود، چرا که به طور کلی به نظر می‌رسد سیستم عصبی مرکزی در مقابل با آلودگی هوا آسیب پذیر می‌شود و حتی اختلالات روحی مانند افسردگی، اضطراب و … را به دنبال دارد، شواهد نشان می‌دهد آلودگی هوا احتمال بروز علائم افسردگی و اضطراب را بیشتر می‌کند، زمانی ما در هوای آلوده قرار می‌گیریم به ویژه در هوایی که ذرات آن بیشتر از ۲۵ میکرون باشد ممکن است شکایت‌هایی مبنی بر احساس غمگینی، کاهش ارتباط با دیگران، عدم حضور در اجتماعات، احساس تنش، احساس بی‌قراری در افراد بیشتر دیده شود و مشاهده این علائم کیفیت زندگی و رضایت افراد را کم می‌کند و می‌تواند سلامت روان و احساس خوب بودن را در افراد کاهش دهد. اما مهم‌تر از افسردگی و اضطراب که شواهدی نسبی مبنی بر ارتباط آنها با آلودگی هوا در دست است، موضوع بروز اختلال یا افت در کارکرد مغزی افراد است. این کارکرد مغزی که در اصطلاح، «کارکرد شناختی» (cognitive) نامیده می‌شود شامل بسیاری از توانایی‌های ما در کارهای مرسوم روزمره و اجرای وظایف در زندگی فردی و اجتماعی است. توجه، تمرکز، حافظه و توانایی درک مفاهیم و پردازش اطلاعات از جمله کارکردهای «شناختی» افراد است. با مقایسه افرادی که در معرض آلودگی شدید و طولانی‌مدت هوا بوده و کسانی که در سایر مناطق می‌زیسته‌اند، تفاوت قابل توجهی در کارکردهای شناختی دیده شده است. هرچند این خطر برای کودکان که در سنین تکوین کارکردهای مغزی خود هستند بیشتر است، احتمال افت توانایی‌های مغزی بزرگسالان ساکن در مناطق آلوده نیز وجود دارد. حتی مواجهه با هوای آلوده در دوران جنینی، با مشکلاتی در توجه و علایم اضطرابی و افسردگی کودک در آینده همراه بوده است. تغییرات مغزی کودکان در بررسی تصویر برداری مغز با MRI نیز نشان داده شده و نشانه‌های التهاب و صدمه مغز در کورتکس پره‌فرونتال دیده شده است. در بررسی موش‌های مواجه با آلاینده‌ها نیز تغییرات واضحی در سلول‌های عصبی یکی از مراکز عمده مرتبط با حافظه (به نام هیپوکمپ) مشهود بوده است. به این ترتیب، تغییرات شناختی که از جمله به شکل کم‌بودن ضریب هوشی کودکان و افت قابلیت‌های فکری بزرگسالان متظاهر می‌شود به آلاینده‌های هوا نسبت داده شده است. اما آیا این تغییرات در حدی است که افراد مواجه با آلودگی، در آینده در معرض ابتلای بیشتر به زوال عقل (دمانس) باشند؟ در این مورد روی مغز سگها مطالعاتی انجام شده و جالب است که تغییرات مغزی مشابه با تغییرات مشهود در بیماری آلزایمر در آنها یافت شده است؛ تغییراتی از قبیل پلاک‌های آمیلویید و درهم‌تنیدگی‌های تارهای عصبی (neurofibrillary tangles).تمرکز نداشتن، افسردگی، زوال عقل، مشکل حافظه و پرخشاگری می‌توانند از عوارض زندگی در منطقه‌ای با هوای آلوده باشند. ذرات ریز گرد و غبار نیز می‌توانند اندکی در ساختار مغز تغییر ایجاد کنند.اختلالات عصبی که تحت تاثیر آلودگی هوا بر مغز انسان ایجاد می‌شوندسکته مغزی، اوتیسم، آلزایمر، افسردگی، بیش‌فعالی و پارکینسون از بیماری‌هایی هستند که بر اثر آلودگی هوا شیوع بیشتری پیدا کردند: سکته مغزیذرات ناشی از آلودگی هوا می‌توانند رگ‌های خونی مغز را مسدود کنند و از این طریق باعث سکته مغزی می‌شوند. اوتیسممطالعات زیادی نشان داده‌اند که آلودگی هوا احتمال ابتلا به اوتیسم را افزایش می‌دهد. آلودگی هوا در دوران بارداری هوا با تولد فرزندانی که اوتیسم دارند، مرتبط است و این موضوع تاثیر آلودگی هوا بر مغز جنین را نشان می‌دهند. البته این تحقیقات همچنان ادامه دارند.مولتیپل اسکلروزیس (Multiple Sclerosis)یا ام اساگر چه رابطه آلودگی هوا با بیماری ام اس دقیقا مشخص نیست، اما تحقیقات نشان می‌دهند که قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا می‌تواند مکانیسم‌هایی را تحریک کند که در نهایت منجر به این بیماری می‌شود. این موضوع تاثیر آلودگی هوا بر سیستم مغز و اعصاب را نشان می‌دهد.بیش ‌فعالی یا ADHDتحقیقات نشان دادند کودکانی که در شهرهای آلوده زندگی می‌کنند احتمال ابتلا آن‌ها به بیش ‌فعالی، ۶۲ درصد بیشتر است. از طرفی دیگر کودکانی که در مکان‌های سرسبزتر زندگی می‌کنند، احتمال ابتلایشان به بیماری‌های عصبی تا ۵۰ درصد کمتر است. همچنین تحقیقاتی که درباره تاثیر آلودگی هوا بر مغز برای کودکان انجام گرفته است، نشان می‌دهد که حافظه کودکان ۷ تا ۱۰ سالی که در معرض آلودگی هوا قرار دارند نیز حدود ۵ درصد کمتر از کودکانی بوده که هوای محل زندگی آن‌ها پاک است. اگر در منطقه آلوده‌ای زندگی می‌کنید یا می‌خواهید از سلامت مغز خود مطمئن شوید، می‌توانید از طریق ارتباط با پزشک مغز و اعصاب ارتباط برقرار کنید. Wwwvcleps.com کلینیک مجازی صرع ایران (vcleps) کلینیک مجازی صرع ایران (vcleps) Sun, 12 Mar 2023 08:57:09 +0330 https://virgool.io/@m_89786843/%D8%B1%DA%98%DB%8C%D9%85-%DA%A9%D8%AA%D9%88%DA%98%D9%86%DB%8C%DA%A9-%DB%8C%DA%A9%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D9%87%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%B1%DA%98%DB%8C%D9%85-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%BA%D8%B0%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%A8%D8%AA%D9%84%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B5%D8%B1%D8%B9-vtqfnvvccdwn صرع یکی از شایع‌ترین بیماری‌های نورولـوژیـک می‌باشد. حدود یک درصد از مردم کل جهان مبتلابه صرع فعال هستند. بیشترین درمان‌های به کار رفته در صرع انواع داروهاي ضد تشنج اند با این حـال، ۳۰ تا ۴۰ درصد بیماران صرعی، تشنجاتی دارند که با داروهاي ضد تشنج کنترل نمی شوند. برای بیماران با صرع مقاوم به درمان که کاندید جراحی نیستند می‌توان از روش‌های دیگري ازجمله تحریک عصبی و رژیم کتوژنیک استفاده نمود. رژیم کتوژنیک یک رژیم حاوي چربی بالا، کربوهیدرات پایین و پروتئین محدودشده است که از سال ۱۹۲۱ براي درمان بیماران با صرع مقاوم به درمان استفاده‌ شده است. استفاده از رژیم غذایی کتوژنیک اخیراً در سایر بیماری‌های نورولوژیک مانند پارکینسون، آلزایمر و آمیوتروفیک لترال اسکلروزیس مورد توجه قرارگرفته است.با توجه به شیوع نسبتاً بالاي انواع صرع مقاوم و مشکلات عدیده که براي بیمار و خانواده بیمار به وجود می آید و از طرفی در دسترس نبودن، هزینه سنگین و عوارض ناشی از روش‌های جراحی، استفاده از یک روش آسان و کم ‌هزینه مانند تغییر در رژیم غذایی می‌تواند یک روش جایگزین مفید باشد.رژیم کتوژنیک کلاسیک محتوي نسبت ۴ به ۱ از چربی به هیدرات‌کربن به علاوه پروتئین می‌باشد و ۹۰ درصد کالري موردنیاز در این رژیـم از چربـی تهیـه می‌شود. نسبت‌های پائین تر مثل ۳ به ۱ نیز بخصوص در کودکان کوچک‌تر ممکن است مورد استفاده قرار گیرد. کل کالري مصرفی در روز به ۸۰ تا ۹۰ درصد کالري موردنیاز براي سن و جنس تقلیل می‌یابد. محدودیت مایعات براي کاهش عوارض، توصیه نمی‌شود. رژیم غذایی باید براي هر شخص به‌صورت جداگانه بر اساس وضعیت اجتماعی، اقتصادي و فرهنگ غذایی خانواده تنظیم گردد.رژیم غذایی کتوژنیک یا رژیم کتون‌زایا رژیم پُرچربی یک گونه رژیم غذایی است با چربی زیاد، اندازهٔ کافیِ پروتئین و قندِ اندک، که بدن را وادار می‌کند تا به‌جای قند، از چربی برای تأمین انرژی استفاده کند.این نوع رژیم کتوژنیک که متشکل از چربی زیاد با پروتیین و کربوهیدرات کم است، اولین بار در سال 1920 میلادی برای درمان کودکان مبتلا به صرع پیشنهاد شد. در حالت عادی، قندهای موجود در غذا در بدن انسان به گلوکز مبدل شده و در سرتاسر بدن به‌ویژه مغز پخش می‌شود تا به عنوان منبع انرژی، سوزانده شود. حال اگر در رژیم غذایی، مقدار قند کم باشد، کبد، چربی را به اسید چرب و اجسام کتونی مبدل می‌کند. این اجسام کتونی به مغز رفته و جایگزین گلوکز می‌شود. هرگاه سطح اجسام کتونی در خون (و مغز) بالا برود و کتوزیس ایجاد شود، شمار حملات صرعی کاهش می‌یابد.با وجود پیشرفتهایی که در درمان دارویی و جراحی صرع بوجود آمده است، هنوز تعداد زیادی از کودکان دارای تشنجهای بدون علاج هستند.رژیم کتوژنیک باید براي تمامی بیماران با صرع مقاوم که به ۲ یا ۳ داروي ضد تشنج منـاسب، پاسـخ نداده‌اند، مدنظر قرار گیرد. بعضی از سندرم‌های صرعی پاسخ مناسبی به رژیم کتوژنیک می‌دهند مانند اسپاسم شیرخواران، صرع میوکلونیک آستاتیک و سندرم دراوت.در بعضی از مراکز حتی از رژیم کتوژنیک به‌عنوان درمان خط اول در اسپاسم شیرخواران، استفاده می‌شود. در کمبود گلوکز ترانسپورتر ۱ و کمبود پیرووات دهیدروژناز، رژیم کتوژنیک درمان انتخابی است. سایر بیماری‌هایی که از رژیـم کتوژنیـک سـود می‌برند شامل سندرم رت، توبروس اسکلروز و لافورا بادي می‌باشد. در سندرم وست مقاوم به ACTH نیز می‌توان از رژیم کتوژنیک سود برد.در بعضی موارد نیز استفاده از رژیم کتوژنیک ممنوع می‌باشد مانند نقایص اکسیداسیون اسیدهاي چرب، کمبود پیرووات کربوکسیلاز، کمبود اولیه کارنیتین، پورفیري و بسیاري از بیماری‌های میتوکندریال. همچنین، احتمال پاسخ دادن به رژیم کتوژنیک در بیماران با صرع‌های فوکال کمتر است.اخیرا تحقیقاتی درزمینه ی تاثیر رژیم کتوژنیک برکودکان دارای صرع انجام شده و طبق این مطالعات که به منظور تعیین اثر رژیم کتوژنیک بر صرع مقاوم به درمان دارویی در کودکان انجام شده است.215 کودک در حیطه سنی 2 تا 12 سال که علیرغم مصرف حداقل دو دارو، پیش از 2 حمله در هفته داشتند. در این مطالعه گنجانیده شدند کلیه بیماران تحت رژیم کتوژنیک قرار گرفتند و برای حداقل یک ماه و حداکثر 3 سال پیگیری شدند. میزان پاسخ به درمان در ماه اول شروع (پیگیری اول)، ماه ششم (پیگیری دوم)، ماه دوازدهم (پیگیری سوم) سنجیده شد و تحلیل گردید. میزان تحمل رژیم و عوارض ناشی از رژیم کتوژنیک نیز مطالعه گردید.تعداد 215 کودک با معدل سنی 5.1 سال، علیرغم مصرف بنحو متوسط 6.6 داروی ضد صرع قبل از شروع رژیم کتوژنیک با میانگین تشنج 235 بار در ماه مورد مطالعه قرار گرفتند. در پیگیری اول بعد از دریافت رژیم، 68.8 درصد بیماران عاری از تشنج شدند و 11.7 درصد بیش از 50 درصد کاهش در میزان حملات نسبی را نشان دادند. 98.3 درصد بیماران در طی مال اول رژیم را رعایت کرده و برای پیگیری مراجعه نمودند. در پیگیری دوم، 44.5 درصد بیماران عاری از تشنج بوده، 21.7 درصد کاهش بیش از 50 درصد را نشان دادند. 89.3 درصد تا 6 ماه رژیم را رعایت کرده و برای پیگیری مراجعه کردند.در پیگیری سوم 14.8 درصد بیماران عاری از تشنج بودند، 12.9 درصد بیش از 50 درصد کاهش در تعداد حملات تشنجی را نشان دادند. 57.4 درصد بیماران تا یکسال رژیم کتوژنیک را ادامه داده و پیگیری شدند.به طور خلاصه می توان گفت که رژیم کتوژنیک بعنوان یک روش درمانی موثر در کودکانی که تشنج آنها به درمانهای معمول پاسخ نمی دهد می تواند مورد استفاده قرار گیرد، به نظر می رسد این رژیم از بسیاری از داروهای جدید ضد صرع موثرتر و ارزانتر باشد.رژیم غذایی کتوژنیک اثرات مفید و قابل توجهی در کنترل تشنجات کودکان مبتلا به صرع مقاوم به دارو دارد و می تواند به عنوان بخشی از برنامه درمانی این کودکان مورد توجه قرار گیرید. در واقع این رژیم غذایی به عنوان یک درمان جایگزین در کودکان مبتلا به صرع مقاوم به دارو در نظر گرفته می شود .دشواری های رژیم ،عدم پذیرش رژیم توسط کودک و عوارض جانبی ممکن است اجرای این رژیم را با مشکل مواجه کند، لذا اجرای موفق این رژیم مستلزم همکاری نزدیک تمامی عوامل دخیل شامل متخصصین تغذیه، اطفال ،پرستار، مربی بهداشت و نیز والدین کودک می باشد Www.vcleps.com کلینیک مجازی صرع ایران (vcleps) کلینیک مجازی صرع ایران (vcleps) Sun, 12 Mar 2023 08:51:07 +0330