https://virgool.io/feed/@m_93781169 fa 2026-06-07 13:13:26 https://files.virgool.io/upload/users/3128495/avatar/PMQXuI.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@m_93781169 https://virgool.io/@m_93781169/%DA%A9%D9%84%D9%85%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D8%A8%DB%8C%D9%90-%D8%AA%DB%8C%D8%B1%D9%87-c7byj7xgz46f «قبل از این‌که چیزی بگی بهتره بدونی واژه‌ها واقعا مهم هستن. واژه‌ها بی‌معنی نیستن. اگر بی‌معنی بودن نمی‌تونستن موجب به وجود اومدن انقلاب‌ها بشن و تاریخ رو تغییر بدن. اگر بی‌معنی بودن تو هربار قبل از این‌که خوابت ببره بهشون فکر نمی‌کردی. اگر فقط در حد واژه‌هایی معمولی بودن ما ترانه‌ها رو گوش نمی‌کردیم و وقتی هم که بچه بودیم از دیگران خواهش نمی‌کردیم که برامون کتاب بخونن. اگر فقط در حد واژه‌هایی معمولی بودن پس هیچ معنی خاصی نداشتن و داستان‌های به جا مونده از زمان‌هایی که انسان نوشتن رو بلد نبود الان وجود نداشتن. ما نمی‌تونستیم نوشتن رو یاد بگیریم. اگر فقط در حد واژه‌هایی معمولی بودن انسان‌ها به‌خاطر اون‌ها عاشق نمی‌شدن، به‌خاطر اون‌ها احساس بدی پیدا نمی‌کردن، با شنیدن اون‌ها دردشون نمی‌گرفت و به‌خاطر اون‌ها دردشون تسکین پیدا نمی‌کرد. اگر این‌طور بود انسان‌ها با هم هیچ رابطه‌ی احساسی‌ای نداشتن.»این یک بخش از این کتابه که الان در حالیکه خودم با شنیدن کلمات کسی دردم گرفته دارم بهش فکر می‌کنم. فکر میکنم که من با کلماتم چیکار می‌کنم؟ تا حالا باعث شدم درد کسی آروم بشه؟ اگر این اتفاق افتاده به خودم افتخار می‌کنم. این کتاب رو با بی‌توجهی تمام نسبت به کوه تست‌هایی که باید بزنم تموم کردم و خیلی دوسش داشتم. توی بعضی قسمت‌هاش نظریه‌ای رو توضیح میده که طبق اون نظریه گذشته، حال و آینده همگی مثل خونه‌‌هایی که داخل یک کوچه قرار گرفته باشن، وجود دارن و ما با گذر زمان از خونه‌ای به خونه‌ی دیگه می‌ریم. (نظریه‌ی جهان بلوکی). فکر می‌کنم اگر یکی از این خونه‌ها مربوط به آینده‌ی من باشه، چجوریه؟ دوستش دارم؟ چه رنگیه؟ و بعد از ندونستن می‌ترسم. به این فکر می‌کنم که کلمه‌ی «ابد» احتمالا جزو عجیب‌ترین کلمات دنیاست. برای ما ابد تعریف نشده. ابد برای ما، احتمالا تا زمان مرگمون تعریف شده. ولی فقط برای ما. خودِ ما؛ چون کلماتمون ابدی هستن. کلمات می‌تونن بین خونه‌های زمان به راحتی پرواز کنن و هیچ خونه‌ای رو متروکه رها نکنن. باز هم می‌ترسم؛ این‌بار از قدرت کلمات.«می‌گویم «حرفی که می‌زنی خیلی علمی نیست.» می‌گوید «بعضی‌وقت‌ها علم کافی نیست. بعضی‌وقت‌ها به شعرا هم نیاز داری.در همین لحظه، درست در همین لحظه، دوباره عاشق او می‌شوم.»به دوست‌ داشتن و دوست داشته شدن فکر می‌کنم. به این‌که چه ویژگی‌ای یک انسان رو برای ما متمایز می‌کنه؟ احتمالا فقط به یک ویژگی مربوط نمی‌شه.من عاشق عشق ورزیدن هستم. عاشق دوست‌ داشتن و دوست داشته شدن هستم. عاشق این هستم که عشقم رو بین کلماتم جا بدم و اونا رو بفرستم سمت آدم‌های موردعلاقم. عاشق این هستم که خودم رو توی کتاب‌هایی که برای دیگران میخرم، لبخندهایی که می‌زنم، شب‌هایی که بیدار می‌مونم تا دلتنگیم رو با حرف زدن رفع کنم، جملاتی که توی دفتر بقیه می‌نویسم، بوسه‌هایی که به گونه‌‌ی دیگران می‌زنم، دست‌هایی که اغلب یخ کرده‌ان ولی به‌هرحال باهاشون دست آدم‌های دیگه رو می‌گیرم، آهنگ‌هایی که میفرستم و تاکید می‌کنم «این فقط مال خودت»، کتاب‌هایی که می‌خونم و صدام رو ضبط می‌کنم تا برای دیگران هم بفرستم، جا کنم و خودم رو ابدی کنم. چون اشکال نداره اگر من نمی‌مونم، احساساتی که به وجود میارم و حرف‌هایی که می‌زنم می‌مونن.نمی‌دونم کتاب بعدی چیه. احتمالا بیگانه از آقای کامو =)) بنفش است. بنفش است. Thu, 22 Feb 2024 12:51:43 +0330 https://virgool.io/Sakkoo/%D8%B3%D9%85%D9%81%D9%88%D9%86%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-zfxhedtild8h این کتاب رو چند روز قبل تموم کردم. صفحه های آخر نمی‌تونستم جلوی اشک‌هام رو بگیرم.احساسی که در روند خوندن خیلی بهش برخورد کردم «احساس تعلق» بود. انگار تمام اتفاقاتی که افتاد حول محور همین حس میچرخید؛ تلاش تمام کرکترها برای اتصال به چیزی و احساس تعلق کردن بهش.اورهان کسی بود که در تک تک صفحه‌هایی که اثری ازش پیدا می‌شد، دنبال وصل کردن خودش به چیزی بود. از بچگی وقتی می‌دید نمی‌تونه محبت مادرش رو داشته باشه دنبال تایید گرفتن از پدر می‌رفت. می‌خواست به چشم پدرش بهترین باشه تا بتونه مغازه و اموال خانوادگی رو فقط برای خودش داشته باشه. و جایی بین کلمات وصیت پدر وقتی دید باز هم شکست خورد، شکست. انگار از یک جایی جنون «تنها وارث» بودن بود که داستان رو جلو می‌برد. تمام مدتی که مغازه رو اداره می‌کرد، با مادرش حرف می‌زد، با محبت ظاهری به آیدین مغز چلچله داد، برادرش رو زیر خاک دفن کرد، از دست گرگ‌ها فرار کرد و بین برف‎‌ها یخ زد فقط به داشتن فکر میکرد. چیزی که باعث می‌شد آیدین باهاش احساس تعلق کنه کتاب‌هاش بود؛ شعرهاش، استاد دلخون و سورملینا. هیچکدوم رو برای همیشه نداشت و همیشه اتفاقی می‌افتاد که باعث بشه آیدین فکر کنه دیگه چیزی براش باقی نمونده. آیدین شجاع بود. خیلی شجاع بود که با وجود تمام آدم‌های سنتی اطرافش متفاوت زندگی می‌کرد و بعد از تمام اتفاقات سختی که براش رقم می‌زدن باز هم بلند می‌شد. عشقی که به سورمه داشت خیلی زیبا بود. از بخش های موردعلاقم بود. به زمانی فکر میکنم که سورمه رو هم از دست داد و دلم میگیره. سرنوشت آیدا خیلی ناراحتم کرد. خیلی خیلی زیاد. آیدا کسی بود که بخاطر «دختر بودن» روز به روز بیشتر آزار دید. جلوی دهنش رو گرفتن که حرف نزنه چون دختر بود. جلوی پاهاش سنگ گذاشتن چون دختر بود. به بیماریش اهمیت زیادی ندادن چون دختر بود. برق چشم‌هاش و روزهایی که میتونست زندگی کنه رو ازش گرفتن؛ به جرم نکرده. کاش کسی بود که بهش گوش میداد. آیدا خیلی تنها بود. هیچکس رو نداشت باهاش حرف بزنه و بهش بگه «من کنارتم». وقتی به این فکر میکنم که زمانی که شوهرش طردش کرده بود و نمیتونست برگرده پیش خانواده از همیشه تنهاتر بود، قلبم درد میگیره.تفاوت زن‌های داستان خیلی جالب و دردناک بود. تفاوت سورمه و مادر خانواده و جوری که باهاشون رفتار می‌شد. و ظلمی که به زنان ایرانی می‌شد هیچوقت از بین نرفت فقط شکلش عوض شده.و پدر داستان، کسی بود که بیشتر از نیاز داشتن به احساس تعلق به احساس «خواسته شدن» نیاز داشت. می‌خواست تکیه‌گاه آیدین باشه و وقتی می‌دید که نمی‌تونه اذیتش میکرد. جوری که آدم‌ها همدیگه رو دوست دارن با همدیگه فرق داره و این می‌تونه مشکل خیلی خیلی بزرگی باشه؛ مثل مشکلی که آیدین و پدرش داشتن. غرور پدرش اجازه نمی‌داد با پسرش درمورد خیلی چیزها حرف بزنه و زمانی که تصمیم گرفت بالاخره غرورش رو کنار بزنه، احتمالا خییلی دیر شده و بود و قلب شکسته‌ی آیدین برای ترمیم شدن خیلی زخمی بود. شاید این مرد می‌ترسید از تنها موندن و کنار گذاشته شدن. می‌خواست حامی و تکیه‌گاه باشه تا فراموش و کنار گذاشته نشه و بخاطر همین روزی که آیدین بعد از چهار سال به خونه برگشت، بغلش کرد و گفت «من به جز شماها دیگه چه کسی رو دارم؟».فکر کنم دیگه چیزی نموند. کتاب بعدی «کلمه های آبی تیره»ست. از 14 سالگی میخواستم بخرمش نمیدونم چیشد که نشد ولی خیلی ذوق دارم که بخونمش زود. :))))) بنفش است. بنفش است. Wed, 21 Feb 2024 13:27:55 +0330