https://virgool.io/feed/@m_99833287 خود را به برکه‌ی کلمات می‌سپرم تا دست‌های بی‌شعرم را بگیرد. fa 2026-06-16 10:10:51 https://files.virgool.io/upload/users/4856438/avatar/zGdBsI.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@m_99833287 https://virgool.io/@m_99833287/%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%AF-%D8%A7%DA%AF%D8%B1-zxgjdnklbmpb از آغازم بی‌اطلاعاز پایانم پرخبرمپایانخلائی از زمان بوددر همان وقت بی‌زمانیکه قطره‌قطره اشک هر چشمبه درونش می‌چکدپایانخلائی از زمان بودکه بودپیش از آغاز بودفاطمه مجیدی فاطمه مجیدی فاطمه مجیدی Tue, 05 May 2026 03:20:30 +0330 https://virgool.io/@m_99833287/%DB%8C%DA%A9-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C-nydnqmlpgsy6 از اعتراف به این‌که این یادداشت، یک تجربه‌ی شخصی است و نه صرفن زاده‌ی خیال و خواب، می‌هراسیدم. اما پس از آن‌که ژرف‌تر اندیشیدم، دریافتم که یادداشتم را از ماجرایی تخیلی و غیرحقیقی، به تجربه‌ی زیسته‌ی نقش‌بسته در قالب کلمات تبدیل می‌کند. معنی متفاوتی دارد اگر این‌گونه باشد.زندگی با من کینه داشت و روزی تصمیم گرفت مرا به‌طور کامل طرد کند.من از کل دنیا فقط اتاق کوچکم را داشتم. به‌راستی که اتاق خودم نبود، مکانی بود که به آن پناه برده بودم و مالکش من نبودم. به هرحال، دیگر آن اتاق هم پناهگاه من نبود‌. کلماتی که روی دیوارها نوشته بودم، به‌خودی‌خود محو شدند و رفتند؛ به‌گونه‌ای که باورشان شده بود هرگز نوشته نشده بودند.پیش از آن‌که زندگی مرا بیرون کند، کودکی‌ام را پس خواستم؛ از قبر در آوردمش و بین برگه‌های کتاب شعر پایین تخت پنهانش کردم. زندگی به من یادآور می‌شد که آن کتاب هم متعلق به من نیست.وقتی دو دستش را روی شانه‌هایم می‌فشرد و مرا به سمت در هدایت می‌کرد، از پنجره دیدم که مرگ با هفده سالگی‌ام قدم می‌زند. به سمت درختان برهنه‌ی کنار دریاچه دویدم. او دیگر آن‌چنان زنده نبود؛ موهایش از ته تراشیده شده بودند و سینه‌هایش از لطافت، خالی. زنانگی‌اش قطره‌قطره شب شده بود و در معلق‌ترین لحظه‌اش، دیدم که زندگی را در تنهایی خویش دنبال می‌گیرد؛ در تنهایی و در امیدهایش.فاطمه مجیدی فاطمه مجیدی فاطمه مجیدی Sat, 02 May 2026 23:40:52 +0330 https://virgool.io/@m_99833287/%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D9%88%DA%AF%D9%90-%D8%A2%D8%AF%D9%85-%D8%A8%D8%B1%D9%81%DB%8C-wy9j2ummiydu کودکی‌امنشسته است روی تابتا کسی تاب‌اش دهدکودکی‌امدر سوگِ آدم‌برفیدارد آب می‌شودکودکی‌اموقتی که می‌نویسدتاب‌تاب‌عبّاسی می‌شودگولّه‌برفی می‌شودکودکی‌امبزرگ که شدمامانِ شعر می‌شودفاطمه مجیدی فاطمه مجیدی فاطمه مجیدی Sat, 02 May 2026 23:30:14 +0330