https://virgool.io/feed/@m_nosrati20 عادی طور fa 2026-06-17 00:25:59 https://files.virgool.io/upload/users/738741/avatar/J2KISU.jpeg?height=120&width=120 https://virgool.io/@m_nosrati20 https://virgool.io/@m_nosrati20/%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%B5%D9%81-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86%D9%87-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D9%86-wj3htx3qghls زمینه‌ساز بمیر!تا پس از مرگت‌ داستانت را عرضه کنندشهید‌ باش تا اسطوره ات کنندآدم دلش برای زمینه‌سازان میسوزدبدون خروجی قابل دید زندگی‌شان را صرف زمینه‌سازی میکنند تا دیگران به آنها بگویند کاری نکردیدبه سختی شخم میزنند و می‌کارند، مراقبت میکنند، بزرگ میکنند ولی کافیست خودشان برداشت نکنند آن زمان زمینه‌ساز کاری نکرده استمشکل ما از قدیم استجایی که میگویند کار را که کرد آنکه تمام کرد...آیا واقعا صرفا تمام کننده مهم است؟مهاجم تیم همواره در چشم است چون تمام کننده است حتی اگر مهم‌ترین بازیکن تیم یک مدافع یا حتی یک هافبک دفاعی باشد.همیشه نتیجه و دیدن برای انسان‌ها ارجحیت دارد، تا چیزی را نبینند باور نمیکنند، همین میشود که میگویند خدا کجاست؟ و چون تمام کننده به نمایش میگذارد، زمینه‌ساز فراموش می‌شودحال از زاویه دیگری به ماجرا نگاه کنیمبلیواقعا تمام کننده مهم تر است، تمام زمینه‌سازان محترم اند اما تمام کننده مهمتر است این را تاریخ میگوید نه نویسندهتمام انبیا زمینه‌ساز بودند و پیامبر اکرم(صل الله علیه و آله) تمام کنندهتمام ائمه اطهار نیز زمینه ساز بودنداما اسلام تمام کننده نیاز دارد تا بتواند به حکومت جهانی برسدآن تمام کننده، مقتدای ما حضرت صاحب الزمان(عج) استآری تمام کننده مهمتر است، اما به شرط زمینه‌سازی تمام میکندزمینه‌سازها اما یاران با وفایی دارند که زمینه‌ساز خود آنهاستاین‌طور زمینه‌ساز بودن تاوان دارد، این زمینه‌ساز همانیست که زهرا خریدارش بُوَدچون زمینه ساز بزرگ تاریخ خود بی‌بی فاطمه الزهراستزمینه‌سازی برای یک زمینه‌سازی بزرگ تاریخی زمینه‌ساز بودن سخت است چونزمینه‌سازها گمنام اندزمینه‌ساز‌ها رسانه ندارندزمینه‌سازها مظلوم اندزمینه‌سازها باید بی توقع باشندزمینه‌سازها باید صبور باشندو در نهایت زمینه‌سازها باید شهید راه تمام کننده شوندبه یاد زمینه‌ساز تراز انقلاب اسلامی، شهید رئیسی عزیز ما مهدی نصرتی مهدی نصرتی Thu, 22 May 2025 22:26:21 +0330 https://virgool.io/@m_nosrati20/%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B1-%DB%B2-zd38vrpt54rf یه روز بود که لذتی رو تجربه کردم که مثلش رو تا به حال نچشیده بودم جسمانی نبود، حتی صدم ثانیه ها هم لذت بخش بود احساس کردم این حس شاید عشق باشه اما چیزی که بهش عشق ورزیده باشم در کار نبود. از لحظه ای که درونش بودم لذت می بردم ولی خب بالاخره ذات این دنیا فانیه و اون لذت فراتر هم رفت... تلاش مجدد برای رسیدن به اون لذت بی فایده بود چون از اون روز به بعد دیگه لذت های دیگه جذابیتی نداشت سعی های بی فایده، رنج می افزود‌ تا اینکه فهمیدم اون دفعه اول علت لذت بردن این بود که درسته تلاش کردم براش ولی از قبل دنبالش نرفتم یه هو اتفاق افتاد، و این یعنی به دنبال رفع نیاز نبودم، ولی دفعه دوم به خاطر یک تجربه فراتر من نیازمند تجربه فراتر شدم، برای رفع نیاز تلاش می کردم.عشق بود به کار... کار بدون عشق نمیشه، فهمیدم #عشق مفهمومی عمیق تر از چیزیه که بشه بهش فکر کرد، صرفا باید درونش قرار گرفت تا متوجه شد.رفع نیاز برابر منفعت طلبیه، اون چیزی که انسان رو خاص میکنه عشقه که باعث میشه منفعت خودت بره کنار منفعت معشوق مهم باشه مهدی نصرتی مهدی نصرتی Sat, 04 Jun 2022 04:44:20 +0430 https://virgool.io/@m_nosrati20/%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B1-%DB%B1-hwaudrq6igtc از رفیقام می پرسیدم خب امروز تولدمه، چرا باید خوشحالی کنید؟ گفتن حالا یه روز اومدیم شادی کنیم دوباره ضد حال میزنیمن که دنبال جواب بودم... ولی خب تولد یعنی فلان سال پیش، یک فرد توی این روز به دنیا اومده توی اونروز پدر و مادر خوشحال شدن چون یه فرزند نسیبشون شده اما چرا از زندگی کردن من باید رفقا خوشحال بشن؟ خب اونا عشق پدر و مادر رو ندارند نسبت به آدم، رابطه دوستی باید چیزی داشته باشه پس دلیل خوشحالی شون چیه؟ اصلا یه آدم چه وقتی خوشحال میشه؟ یا اصلا چه وقتایی باید خوشحال بشه؟ اونجور که به نظر میاد خوشحالی نتیجه لذته، انسان وقتی لذت ببره از چیزی خوشحال میشه پس چی تو رابطه دوستی لذت بخشه؟ تفریحات، کمک ها، باهم بودن، حل مشکلات و...؟ همه ایناها ممکنه درست باشه ولی خب باز سوال تازه پیش میاد اینکه آیا این لذت جزو مراحل رسیدن به هدف نهایی ما محسوب میشه؟یا صرفا منفعت طلبیه؟ حسی دارم که دوستی ها منفعت طلبانه تر شدند. حتی در شادی ها در کنار هم بودن به دلیل رفع نیاز طبیعی انسان به بروز خوشحالیه تولد موودیه که میاد و میره بعد از اون هر جا نیاز بود به رفیق رابطه دوباره برقرار میشه حالا دوستی صمیمی وقتی شکل میگیره که یک یا هر دو طرف دوستی نیاز زیادتری به هم داشته باشند اما اگه رابطه دوستی منفعت طلبی درست نیست، پس اصل دوستی و رفاقت چیه؟ بر چه مبنایی میشه گفت رفیق حقیقی، تا ته خط...؟ اما برگردیم به تولد، توی روز تولد آدم یه سال به مرگش نزدیکتر میشه و این مساله کجاش جای شادی داره؟ احتمالا تولد هم بهانه ای برای لذت بردن از دقایقه دقایقی که ممکنه بشه درونش لذت های فراتر رو تجربه کرد مهدی نصرتی مهدی نصرتی Sun, 13 Feb 2022 01:33:38 +0330