<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های محمدرضا محمودی</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@mahmoodymohamadreza</link>
        <description>معمار
موشن‌آرتیست
موسس &quot;موشن‌دیاگرام&quot;</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-04-14 10:54:51</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/4152014/avatar/avatar.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>محمدرضا محمودی</title>
            <link>https://virgool.io/@mahmoodymohamadreza</link>
        </image>

                    <item>
                <title>حقوق معماران جوان در مقایسه با رانندگان اسنپ!</title>
                <link>https://virgool.io/@mahmoodymohamadreza/%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82-%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%82%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D9%86%D9%BE-t9vhcpe1xwnv</link>
                <description>اخیراً متوجه شدم که میانگین درآمد رانندگان اسنپ به حدود ۸۰ میلیون تومان در ماه رسیده است. این در حالی است که حقوق ماهانه یک معمار جوان در دفاتر معماری به طور متوسط بین ۱۵ تا ۲۰ میلیون تومان است. برای من، این تفاوت عمیق و نگران‌کننده است.درست است که رانندگان اسنپ مردم شریفی هستند و شغلشان نیز شرافت دارد، اما واقعیت این است که آنها معمولاً زحمات تحصیل، کارآموزی و مسیر تخصصی‌ای که یک معمار جوان طی می‌کند را پشت سر نگذاشته‌اند. آنها ممکن است در مدت زمان کوتاهی به این درآمد برسند، ولی معمار جوانی که سال‌ها در دانشگاه درس خوانده، ساعت‌ها وقت گذاشته و میلیون‌ها تومان خرج کرده تا به یک شغل تخصصی برسد، عملاً با همین درآمدهای محدود، آینده‌ای روشن نخواهد داشت.چطور می‌شود که فردی که در مسیر یک حرفه‌ی تخصصی و نیازمند آموزش‌های طولانی است، درامدی به این میزان پایین داشته باشد؟ این فقط یک مسئله اقتصادی نیست، بلکه یک بحران اجتماعی است. این نشان می‌دهد که سیستم‌های اقتصادی و حقوقی ما نتوانسته‌اند شکاف‌های موجود در صنعت‌های مختلف، خصوصاً در مشاغل خلاق و تخصصی، را حل کنند.در این شرایط، نیاز به ساختارهای حقوقی و صنفی منصفانه‌ای داریم که بتواند حقوق معماران و سایر متخصصین خلاق را به درستی تنظیم و تقسیم کند. تنها در چنین شرایطی است که می‌توانیم به امیدهای جوانان این صنعت ادامه بدهیم و از آینده‌ای مطمئن برای آنها صحبت کنیم.این شکاف‌های اقتصادی نه تنها به معماران بلکه به کل جامعه آسیب می‌زند. زیرا وقتی یک معمار به عنوان یک نیروی متخصص نتواند زندگی خود را تأمین کند، این نشانه‌ای از عدم توازن و ناعدالتی در سیستم اقتصادی و اجتماعی است. نیاز به یک بازنگری اساسی داریم.</description>
                <category>محمدرضا محمودی</category>
                <author>محمدرضا محمودی</author>
                <pubDate>Sun, 22 Feb 2026 23:06:28 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>داستان لوگوی دفتر شناژ</title>
                <link>https://virgool.io/@mahmoodymohamadreza/%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%84%D9%88%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%AF%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D9%86%D8%A7%DA%98-zcplrwgnprbn</link>
                <description>چند وقتی بود که داشتیم فکر می‌کردیم لوگوی دفتر شناژ که عمرش به بیش از 50 سال می‌رسید در حال‌و‌هوای میدان شلوغ تجریش چطور باید باشه. پس فکر کردیم باید یه ساختار خط شبیه خطوط کوفی بسازیم که اول شناژ رو به صورت فارسی نشون بده و بعد انگلیسی‌ش رو بگذاریم کنارش. این شد ماجرای لوگوی دفتر قدیمی شناژ!</description>
                <category>محمدرضا محمودی</category>
                <author>محمدرضا محمودی</author>
                <pubDate>Sun, 08 Feb 2026 14:35:23 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>موشن دیاگرام پروژه‌ی محمدامین</title>
                <link>https://virgool.io/@mahmoodymohamadreza/%D9%85%D9%88%D8%B4%D9%86-%D8%AF%DB%8C%D8%A7%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%85-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DA%98%D9%87-%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-qcwrfvktpddz</link>
                <description>پروژه‌ی محمدامین که حاصل یک مسابقه‌ی محدود برای طراحی یک مجتمع مسکونی–تجاری در شهر کربلا است. (طراحی شده در دفتر معماری هوبا) مسئله‌ی اصلی پروژه نه صرفاً پاسخ به برنامه‌ی فیزیکی، بلکه مواجهه‌ای انتقادی با مفهوم «تراکم» و نحوه‌ی تجسم آن در بافت شهری پیرامون بود.در اغلب پروژه‌ها، حداکثر تراکم مجاز به‌صورت یک توده‌ی یکپارچه و صلب محقق می‌شود؛ حجمی که اگرچه از نظر عددی با ضوابط هم‌خوان است، اما اغلب رابطه‌ای نادقیق، بی‌مقیاس و گسسته با ساختمان‌های اطراف خود برقرار می‌کند. ایده‌ی اصلی این پروژه بر فاصله گرفتن از این رویکرد متداول استوار بود.به‌جای تحقق کامل پاکت حجمی مجاز به‌صورت یک جرم واحد، حجم کلی پروژه به مجموعه‌ای از خرده‌احجام تقسیم شد؛ احجامی که هر یک بتوانند در مقیاسی قابل‌فهم‌تر، نسبت دقیق‌تری با بافت اطراف برقرار کنند. این فرایند نه به‌منزله‌ی کاهش تراکم، بلکه به‌عنوان بازتوزیع و بازتعریف آن در فضا تلقی می‌شود؛ تراکمی که به‌جای تمرکز، در قالب یک سازمان‌دهی فضایی چندپاره اما پیوسته شکل می‌گیرد.در گام بعد، پوسته‌ی این خرده‌احجام با استفاده از ماژول‌هایی برگرفته از معماری محلی کربلا تعریف شد. این ماژول‌ها صرفاً به‌عنوان یک لایه‌ی تزئینی عمل نمی‌کنند، بلکه به درون احجام نفوذ کرده و مرز میان داخل و خارج، پوسته و فضا را تا حدی محو می‌کنند. به این ترتیب، پوسته به عنصری فعال در شکل‌دهی فضا، نور، سایه و تجربه‌ی زیستی پروژه تبدیل می‌شود.پروژه تلاش می‌کند نشان دهد که مواجهه با زمینه‌ی شهری و فرهنگی، لزوماً از مسیر بازتولید فرمال یا تقلید مستقیم عبور نمی‌کند، بلکه می‌تواند از طریق بازاندیشی در منطق شکل‌گیری حجم، مقیاس و تراکم به بیانی معاصر و زمینه‌مند دست یابد.</description>
                <category>محمدرضا محمودی</category>
                <author>محمدرضا محمودی</author>
                <pubDate>Sun, 08 Feb 2026 00:07:53 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>معماری ایرانی به روش فرامرز پارسی</title>
                <link>https://virgool.io/@mahmoodymohamadreza/%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B2-%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C-diy9imu8siop</link>
                <description>در رونمایی خصوصی از شماره دوم مجموعه یادداشت‌های &quot;این&quot; که به کوشش جمعی از هنرجویان باشگاه آموزشی موشن‌دیاگرام شکل گرفت. فرامرز پارسی معماری ایرانی را با ساختار‎های زبانی مقایسه کرد و گفت: &quot;دو پرسش اساسی ذهن من را مشغول می‌کرد؛ یک آنکه در گذشته برای ساختن این معماری‌های برجسته مثل کوشک هشت‌بهشت آیا از نقشه استفاده می‌کردند و دوم آنکه چرا معماری‌های گذشته‌ی ایران مثل معماری یزد و نایین بااینکه تا حد زیادی به‌هم شبیه هستند اما کاملا یک‌سان نیستند. چه چیزی در این میان باعث می‌شود که شباهات و تفاوت‌هایی داشته باشند. تا اینکه خیلی اتفاقی شروع کردم به بررسی و مقایسه معماری ایرانی با زبان.&quot;</description>
                <category>محمدرضا محمودی</category>
                <author>محمدرضا محمودی</author>
                <pubDate>Thu, 15 Jan 2026 20:48:31 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>متحرک‌سازی سکون: دمیدن حرکت در سفال باستانی ایران</title>
                <link>https://virgool.io/@mahmoodymohamadreza/%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%B1%DA%A9-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%B3%DA%A9%D9%88%D9%86-%D8%AF%D9%85%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D8%AD%D8%B1%DA%A9%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D9%81%D8%A7%D9%84-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-scncoofyonja</link>
                <description>سفال باستانی ایران هرگز قرار نبوده بی‌حرکت باشد.گرچه امروز این اشیا پشت ویترین‌های شیشه‌ای نگهداری می‌شوند، اما در زمان خودشان بخشی از جهانی زنده بوده‌اند لمس می‌شده‌اند، در آیین‌ها به کار می‌رفته‌اند و با حرکت، صدا و تکرار احاطه شده‌اند. در این انیمیشن کوتاه، به سراغ یک کوزه‌ی سفالی نقاشی‌شده از عصر برنز ایران رفته‌ام؛ ظرفی آراسته به نقش پرندگان، گل‌روزها و الگوهای هندسی. به‌جای بازسازی یا مدرن‌سازی شیء، رویکردی آرام‌تر را انتخاب کردم: فعال‌کردن منطق حرکتی‌ای که از ابتدا در دلِ طراحی آن وجود داشته است. الگوها به نرمی دور بدنه‌ی ظرف می‌چرخند نه به‌عنوان چرخش فیزیکی، بلکه به‌مثابه گردش نمادین؛ یادآور این نکته که بسیاری از نقش‌مایه‌های باستانی بر اساس چرخه‌ها شکل گرفته‌اند، نه روایت‌های خطی. در مرکز تصویر، حیوانی دیده می‌شود که گویی درجا می‌دود: حرکتی بی‌پایان، بی‌آن‌که به جایی برسد. این حرکت عمداً انتزاعی است؛ معلق میان سکون و کنش. در این کار از حرکت دوربین سینمایی، عمق سه‌بعدی یا انیمیشن واقع‌گرایانه پرهیز کرده‌ام. خودِ ظرف کاملاً ثابت و دست‌نخورده باقی می‌ماند؛ تنها عناصر نقاشی‌شده نفس می‌کشند. هدف «جان‌بخشی» به شیء نبوده، بلکه آشکار کردن ریتمی بوده که شاید همیشه در آن حضور داشته است ریتمی شکل‌گرفته از آیین، تکرار و زمان. در فرآیند کار با After Effects، به انیمیشن به چشم نوعی باستان‌شناسی دیجیتال نگاه کرده‌ام: نه افزودن معنا، بلکه بیرون کشیدن آرام آن. هر حرکت محدود، ناتمام و لوپ‌شده است؛ مقاوم در برابر صیقل‌خوردگی و دقت بیش‌ازحد موشن دیزاین معاصر. این پروژه جایی میان موشن دیزاین و ویدئو آرت ایستاده است؛ میان شیء تاریخی و تصویر معاصر. نه از سر نوستالژی، بلکه از منظر تداوم اینکه چگونه زبان‌های بصری کهن می‌توانند با ابزارهای امروز همچنان سخن بگویند، حرکت کنند و معنا بسازند، بی‌آن‌که شأن و وقارشان از میان برود.</description>
                <category>محمدرضا محمودی</category>
                <author>محمدرضا محمودی</author>
                <pubDate>Tue, 30 Dec 2025 16:10:26 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>موشن‌دیاگرام در معماری</title>
                <link>https://virgool.io/@mahmoodymohamadreza/%D9%85%D9%88%D8%B4%D9%86-%D8%AF%DB%8C%D8%A7%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-sevjxwjldcmi</link>
                <description>موشن‌دیاگرام برای من صرفاً «حرکت دادن ترسیمات معماری نیست.موشن‌دیاگرام یعنی بازنمایی یا تولید معماری در زمان.در موشن‌دیاگرام کانسپت از سکون خارج می‌شود. ترسیمات نفس می‌کشند و رابطه، توالی و منطق معماری قابل انتقال می‌شوند. من به‌شدت با تزئین معماری مخالف هستم؛ علی‌الخصوص اگر برای تزئین از موشن‌ و دیاگرام استفاده شود. خلاصه کنم، موشن‌دیاگرام یعنی فکر کردن با زمان. اگرچه ممکن است موشن‌دیاگرام به‌عنوان اسمِ خاص یادآور مکان و آدم‌های خاصی باشد. </description>
                <category>محمدرضا محمودی</category>
                <author>محمدرضا محمودی</author>
                <pubDate>Thu, 25 Dec 2025 13:15:00 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>معماری در موشنان</title>
                <link>https://virgool.io/@mahmoodymohamadreza/%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%86-b13ngiysa6vt</link>
                <description>اخیرا در موشنان به این فکر می‌کنیم که چگونه می‌شود با تحلیل دیاگراماتیک یک الگوی مسکونی در محله‌های مرکز تهران را به شیوه‌ی پارازایتیک احیا کرد و تهران را با زمانه‌ی خودش تنظیم کرد. منظور می‌تواند بازنگری معماری معاصر تهران و سپس دیگر شهر‌های ایران باشد.</description>
                <category>محمدرضا محمودی</category>
                <author>محمدرضا محمودی</author>
                <pubDate>Fri, 19 Dec 2025 17:17:56 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سی‌و‌سه‌پُل در اصفهان</title>
                <link>https://virgool.io/@mahmoodymohamadreza/%D8%B3%DB%8C-%D9%88-%D8%B3%D9%87-%D9%BE%D9%8F%D9%84-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86-zvobsgpt4w3h</link>
                <description>استخراج پُشه، حاصل از برش‌های فضایی سی‌وسه‌پل، بیش از هر چیز منطق تکرار را آشکار می‌کند. برخلاف پل خواجو، تنوع فضایی کنترل می‌شود؛ و همین یکنواختی در مکث و حرکت است که سی‌وسه‌پل را به دیاگرامِ پل وفادار نگه می‌دارد.</description>
                <category>محمدرضا محمودی</category>
                <author>محمدرضا محمودی</author>
                <pubDate>Fri, 12 Dec 2025 15:33:25 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>دلایلی برای حوصله داشتن لیست کرده‌ام:</title>
                <link>https://virgool.io/@mahmoodymohamadreza/%D8%AF%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AD%D9%88%D8%B5%D9%84%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D9%86-%D9%84%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D9%85-su5ocfaw1int</link>
                <description>چای بعد از 11 شب حرف‌زدن با غریبه‌ای که من را نمی‌فهمد لایه‌های آفتاب 7 صبح از لای کرکره اتاقلم دادن اما نخوابیدن تخیل راجع‌به چیزهایی که دوست دارم و ندارمشان جریمه‌شدن در طبقه دوم اتوبان صدر بعد از ساعت 12 شب چشیدن و چشاندن از دست‌پختم تبدیل رنج‌ها به زیبایی معاشرت با آدم‌هایی که می‌دانند نمی‌دانند پرهیز از آدم‌هایی که می‌خواهند چیزی به تو بفروشند نوشتن چیزهایی که دیگران به آن توجه نمی‌کنند استدلال به اینکه دلایل تلاشی بیهوده هستند ترجمه و ساده‌سازی موضوعاتی که سخت و پیچیده بنظر می‌رسند چُرت قیلوله خراب‌کردن چیزهایی که به‌دست می‌آورم از نو ساختن</description>
                <category>محمدرضا محمودی</category>
                <author>محمدرضا محمودی</author>
                <pubDate>Mon, 08 Dec 2025 23:12:41 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>تاریخانه دامغان</title>
                <link>https://virgool.io/@mahmoodymohamadreza/%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D8%BA%D8%A7%D9%86-eazhuwtydxr7</link>
                <description>تاریخانه دامغان از دست بناهایی است که در طول صدها سال دستخوش تغییراتی قرار گرفته است. از تغییرات کالبدی تا عملکردی... از این رو تمرین ترسیم پُشه رو فضای سه بعدی آن میتواند خروجی های جالبی داشته باشد.</description>
                <category>محمدرضا محمودی</category>
                <author>محمدرضا محمودی</author>
                <pubDate>Thu, 04 Dec 2025 21:11:39 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>دیاگرام یا ایدئوگرام؟</title>
                <link>https://virgool.io/@mahmoodymohamadreza/%D8%AF%DB%8C%D8%A7%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%85-%DB%8C%D8%A7-%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D8%A6%D9%88%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%85-ehmodw2qu38u</link>
                <description>ایدئوگرام و دیاگرام هر دو ترسیماتی انتزاعی هستند با این تفاوت که دیاگرام لایه‌های عمیق‌تری از معماری را نشان می‌دهد که ممکن است تولیدکننده یا توصیف‌کننده ایده‌ای باشد؛ در حالی که ایدئوگرام برای کانسپت معماری ابزار طراحی شناخته نمی‌شود. احتمالا عمومی بودن واژه‌ی ایدئوگرام، نسبت به دیاگرام دلیل عدم تمایل معماران مولف به استفاده از آن است.</description>
                <category>محمدرضا محمودی</category>
                <author>محمدرضا محمودی</author>
                <pubDate>Mon, 24 Nov 2025 12:23:00 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>دیاگرامِ چهلستون</title>
                <link>https://virgool.io/@mahmoodymohamadreza/%D8%AF%DB%8C%D8%A7%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%85%D9%90-%DA%86%D9%87%D9%84%D8%B3%D8%AA%D9%88%D9%86-yjhczxace93f</link>
                <description>در کاخ چهلستون، هیکل معماری بر پایه‌ی سه الگوی فرادستیِ چهارصفه، سه‌‌قسمتی و شبستانی شکل گرفته است. همان چهارصفه‌ی تکرارشونده، این‌بار در ردیف میانی، فضای یک‌پارچه‌ی تالار چهلستون را پدید می‌آورد. الگوی سه‌قسمتی شرقی و ایوان شبستانی رو‌به‌روی حوض کشیده نیز برخلاف کوشک هشت‌بهشت، صورتی جهت‌دار از فضا تعریف می‌کند. بنظر می‌رسد، کاخ چهلستون محصول آزمون‌و‌خطاهای معماری‌ای باشد که رد تکامل آن را می‌توان از معماری اردیبلِ صفوی تا ایوان ستوندار عالی‌قاپو و کاخ آیینه‌خانه جست‌و‌جو کرد.</description>
                <category>محمدرضا محمودی</category>
                <author>محمدرضا محمودی</author>
                <pubDate>Tue, 18 Nov 2025 09:36:36 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>همه‌چیز برای سرگرم ماندن است.</title>
                <link>https://virgool.io/@mahmoodymohamadreza/%D9%87%D9%85%D9%87-%DA%86%DB%8C%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%DA%AF%D8%B1%D9%85-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-pxuj1lo6b3sr</link>
                <description>خیلی زود حوصله‌ی آدم سر می‌رود. احتمالا برای همین زیاد کار می‌کنم. همه‌چیز در خدمت سرگرم ماندن است. تفاوت چندانی هم با بازی‌های کودکی‌ام ندارد. من می‌خواهم برنده باشم... تا دیروز، آقای گُل بازی‌های جام جهانی گُل‌کوچک محله‌ی بوعلی بودم؛ امروز که تکان می‌خورم، استخان‌هایم جیغ می‌کشند. روی دبه‌ی مربی‌گری نشته‌ام تا تیم من قهرمانِ قهرمانان بشود. تو هم اگر جوان هستی و جویای نام، شاید در تیم ما به‌بازی برس. اگر به حرف‌های من گوش بدهی، با هم قهرمان می‌شویم و این پیروزی را چند دقیقه با تمام وجود جشن می‌گیریم. البته فقط چند دقیقه! شاید بخواهی بدانی برای چه انقدر بازی می‌کنیم؟ پس کِی این بازی‌ها تمام می‌شوند؟ تقریبا هیچوقت. ای نادان! تیم حریف هم مثل ما فکر می‌کند. درست است که این مدال قهرمانی را به آن‌ها نمی‌دهم اما داشتم فکر می‌کردم، اگر فردا صبح شکست را بپذیرند و بگویند ما دیگر با شما بازی نمی‌کنیم. آن‌وقت من دیگر هم‌بازی نخواهم داشت! تیم حریف هم مثل من فکر می‌کند چون هیچکس دلش نمی‌خواهد به دروازه خالی گُل بزند. این تقریبا تصویر خیلی‌ تیره‌ای است. ای کاش به این نتیجه نرسیدم که بخواهیم بازی را همین‌جا رها کنیم. اگر همچنان از بازی لذت می‌بریم.</description>
                <category>محمدرضا محمودی</category>
                <author>محمدرضا محمودی</author>
                <pubDate>Fri, 14 Nov 2025 10:55:13 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>پل خواجو و ترسیم پُشه</title>
                <link>https://virgool.io/@mahmoodymohamadreza/%D9%BE%D9%84-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%AC%D9%88-%D9%88-%D8%AA%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D9%85-%D9%BE%D9%8F%D8%B4%D9%87-qrqq4pul8imb</link>
                <description>‎برداشتی از بهرام شیردل داشتم؛ چگونه می‌توان با استخراج پُشه، حاصل از برش‌های فضایی از اجرام معماری به منطق جدیدی از ساختار رسید. فکر می‌کنم ترسیم پُشه‌ از معماری تاریخی ایران می‌تواند یک تمرین بی‌انتها و لازم برای تجرید این معماری باشد.</description>
                <category>محمدرضا محمودی</category>
                <author>محمدرضا محمودی</author>
                <pubDate>Mon, 10 Nov 2025 18:12:13 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>تندیس جایزه شیراز، یادآور هویت شیراز</title>
                <link>https://virgool.io/@mahmoodymohamadreza/%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B3-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%B2-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D8%A2%D9%88%D8%B1-%D9%87%D9%88%DB%8C%D8%AA-%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%B2-aqjdlkkpcdfj</link>
                <description>تندیس ششمین دوره‌ی جایزه‌ی شیراز با الهام از «سرو شیراز» طراحی شده است — نمادی که در هویت تاریخی، فرهنگی و بصری این شهر ریشه دارد.سرو، در حافظه‌ی جمعی ایرانیان، نشانه‌ای از سربلندی، آزادگی و جاودانگی است؛ و در شیراز، این معنا با روح شاعرانه و زیبایی‌شناسی خاص این سرزمین پیوند می‌خورد.در طراحی این تندیس، سعی کردیم فراتر از بازنمایی نمادین سرو حرکت کنیم و به تفسیر معاصر آن برسیم: فرمی مینیمال و روان که در عین سادگی، قدرت و اصالت را تداعی می‌کند.همین نگاه مبنا قرار گرفت تا نه‌تنها تندیس، بلکه هویت بصری کامل جایزه‌ی شیراز — شامل لوگو، لوگوتایپ، الگوها و دیگر عناصر گرافیکی — بر اساس آن شکل بگیرد.این طرح حاصل همکاری صمیمانه‌ی من و تیم خلاق استودیو موشن‌دیاگرام است؛ تلاشی برای بازتعریف زیبایی شیراز در زبان طراحی معاصر.</description>
                <category>محمدرضا محمودی</category>
                <author>محمدرضا محمودی</author>
                <pubDate>Sat, 08 Nov 2025 22:10:45 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>تجربه‌ی سی‌سالگی</title>
                <link>https://virgool.io/@mahmoodymohamadreza/%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%DB%8C-%D8%B3%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D9%84%DA%AF%DB%8C-qmxakt00c522</link>
                <description>از ابتدا تا ۳۰ سالگی، می‌خواهی بیرون را کشف کنی؛ در حالی که فقط &quot;تجربه&quot; می‌کنی. از ۳۰ سالگی به بعد، می‌خواهی به درون توجه کنی؛ در حالی که همچنان فقط &quot;تجربه&quot; می‌کنی.در واقع، چیزی حاصل نمی‌شود؛ بلکه واقع می‌شود، و تنها در گذر عُمر، فُرم تجربه عوض می‌شود.</description>
                <category>محمدرضا محمودی</category>
                <author>محمدرضا محمودی</author>
                <pubDate>Sat, 01 Nov 2025 23:11:03 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>بهرام شیردل</title>
                <link>https://virgool.io/@mahmoodymohamadreza/%D8%A8%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%85-%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%AF%D9%84-emibs0dl0thu</link>
                <description>به‌طور معمول انسان وقتی بزرگ می‌شود، شور و ذوق‌اش هم می‌رود… کجا؟ من هم نمی‌دانم. بزرگ‌شدن با بالارفتن سن فرق می‌کند. پس باید هنوز چیزهایی وجود داشته باشند که باعث نگاهِ تازه و مشتاقانه به محیط بشوند. چند روز پیش، نزدیم به ۶ ساعت با شیردل هم‌صحبت شدم؛ ۷۴ سالش هست. خودش می‌گوید بیمار است و دفتر را هم تعطیل کرده. لیکن همچنان که بحث معماری می‌شود همچون جوانی ۲۰ ساله به‌شیوه‌ی خودش، یکه‌تازی می‌کند. اطراف‌اش را با آلبوم پروژه‌ها، ترسیمات و ماکت‌هایش پُر کرده و سیگار می‌کشد. آدم‌شناس قدرتمندی‌ست و از بحث خسته نمی‌شود. شور و ذوق‌اش سر جای‌اش است. می‌دانید چرا؟ چون خیلی کار می‌کند. دنبال تاثیر گذاشتن است و سهم قابل توجهی از مسئولیت را برمی‌دارد. لجباز است، شوخ‌طبع، جدی و همچنان کنجکاو. شور و ذوق شیردل یک مثال نقض از آدمی‌ست که بزرگ شده اما نیرویی پیچیده در درون‌اش روشن دارد. چهارشنبه ۷ آبان ۰۴ | ساعت ۱.۲۶ شب</description>
                <category>محمدرضا محمودی</category>
                <author>محمدرضا محمودی</author>
                <pubDate>Wed, 29 Oct 2025 17:55:28 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>خارج‌نویسی 4 | محمدرضا محمودی</title>
                <link>https://virgool.io/@mahmoodymohamadreza/%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D8%AC-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-4-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF%DB%8C-cxxrjtadbuen</link>
                <description>خزیده، کم ز کم بیرون جهیدشکسته، پای‌بسته، دَمی گرفت و پرید*نَه دَم شناخته، پَری بساخته، در میانه کَژیدبَرَش غبار گرفته، در این خیال و بعید*امید ببرده به صَدر، سایه‌اش گرفت و کَشیدنشسته در سیاهی وسَروش بلند و خمید*چون روز، دَم ز دَمی نیامد و پرده ربودسَروی گرفته به خاک، دوباره دید و سُرود*</description>
                <category>محمدرضا محمودی</category>
                <author>محمدرضا محمودی</author>
                <pubDate>Wed, 22 Oct 2025 11:55:15 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>عُلقیّت</title>
                <link>https://virgool.io/@mahmoodymohamadreza/%D8%B9%D9%8F%D9%84%D9%82%DB%8C%D9%91%D8%AA-dnrpy6il4ymc</link>
                <description>عُلقیّت نوعی اسم مصدر یا مفهومی انتزاعی از همین ریشه است که حــالت و ماهیــتِ چسبیدنِ دو چیــز را می‌رساند. آن کس که عُلقیت را تکرار می‌کند، خود ناظر است و اجازه‌ی فــکر کردن دارد در حالی که مسئــله، راجع‌به چگونگی دلبستگی و تعلق است.</description>
                <category>محمدرضا محمودی</category>
                <author>محمدرضا محمودی</author>
                <pubDate>Fri, 10 Oct 2025 18:57:07 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>قبض و بسط</title>
                <link>https://virgool.io/@mahmoodymohamadreza/%D9%82%D8%A8%D8%B6-%D9%88-%D8%A8%D8%B3%D8%B7-kcm9vpvruge3</link>
                <description>تا همین چند ماه پیش فکر می‌کردم دوباره متولد شده‌ام؛ گرچه امروز فکر کردم هزار سال است که زنده‌ام. عجب قبض و بسطی! گویی از ابتدا قرار به سکون نداشته‌ام. الان که باد نیم‌چه سرد پاییزی خبر از تغییر فصل می‌دهد، آیا برای تغییر باید برگ‌های آویخته به تن را رها کنم؟ بله باید باید مُرد! تا دوباره زنده شد. چرا از راکد بودن خوشم نمی‌آید؟ چیزهایی باید همیشه تکان‌دهنده باشند… آرامش هم ارزانیِ عُقلا. باری، جیرجیرکی که آن بیرون چیزی را تکرار می‌کند، آیا مطمئن هستی که تمام حرف‌هایش تکراریست؟ شاید نباشد…</description>
                <category>محمدرضا محمودی</category>
                <author>محمدرضا محمودی</author>
                <pubDate>Thu, 02 Oct 2025 09:16:13 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>