https://virgool.io/feed/@mansoursajad fa 2026-06-17 06:19:00 https://files.virgool.io/upload/users/325573/avatar/avatar.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@mansoursajad https://virgool.io/@mansoursajad/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D9%86%D9%82%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D8%A7%D8%AA-%D8%A8%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D9%84%D8%A7%D9%82%D8%A7%D8%AA-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%D9%86%D9%88%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF%D9%87-rgxicnwttqeu منصور سجاد- یان کات معتقد است نمایش ملاقات با بانوی سالخورده پس از ترک سالن با ما میماند و به راحتی فراموش نمیشود و مانند زخمی ما را می آزارد و سپس به تشریح دلایلی میپردازد که باعث این آزار میشود و موارد زیر را بیان میکند:1-وحشت را به شیوه ای جدید ترکیب میکند . ترکیبی از ژورنالیسم احساساتی سطح پایین و فضای کافکایی2- نویسنده به مردم شهر این اجازه را میدهد تا نقش درختان و پرندگان را بازی کنند. پانتومیمی سوریالیستی دیدار عشاق قدیمی را همراهی میکند و به همین دلیل حالت گروتسک آن ظالمانه تر میشود . همچنین آمیختگی سبک ها، حالتی آزاردهنده به آن میدهد.3- دو شاهد قلابی که اکنون دوخواجه خندان هستند ، هر دو گروتسک و غیر واقعی هستند- یان کات درباره شباهت به آثار کافکا میگوید و صحنه ای که ایل میخواهد با قطار از شهر خارج شود اما از ترس مات و مبهوت مانده است را صحنه ای مشابه آثار کافکا میداند-کات پایان نمایش را مشابه آثار ریالیست سوسیالیستی میداند .( مردم گولن میخوانند و میرقصند و پرچم ها راتکان میدهدند)-کات به مقایسه سبک نمایشهای دورنمات با آثار ایبسن هم میپردازد و یک پایان با سبک ایبسن هم برای نمایش تصور میکند-کات نمایش را با مفاهیمی بسیار جهانی میداند و میگوید در آن اعتقاد عمیقی هست بر این مبنا که انسان میتواند به بهای بیش از اندازه نازلی مردم را به انجام هر کاری وادار کند Mansour Sajad Mansour Sajad Sat, 19 Dec 2020 01:59:03 +0330 https://virgool.io/@mansoursajad/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%84%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%86-%DA%AF%D9%84%D8%AF%D9%85%D9%86-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D9%86%D9%82%D8%AF-%D8%AA%DA%A9%D9%88%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF-%D8%AA%DA%A9%D9%84%D9%88%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%DA%A9%D9%84%D9%81%D8%AA%D9%87%D8%A7-%D8%A7%D8%AB%D8%B1-%DA%98%D8%A7%D9%86-%DA%98%D9%86%D9%87-dgrabgd5zsla منصور سجادگلدمن در کتاب نقد تکوینی ابتدا به توضیح مفهوم نقد تکوینی میپردازد و میگوید تکوین ، تفسیر کل متن را به شیوه ای منسجم ممکن میسازد همچنین خوصیات زیر را برای نقد تکوینی بیان میکند :نقد ادبی تکوینی از ساختارهای برآمده از منش ابرفردی حرکت تاریخی جانبداری میکند-"درک" بیش از هر چیز عبارت از روشنگری و وحدت ساختار اثر است-"درک " با بررسی جامعه شناختی بسیار آسان به دست میآید تا با بررسی روانشناختی-نقد ادبی تکوینی از ساختارهای برآمده از منش ابرفردی حرکت تاریخی جانبداری میکند-نقد تکوینی به هیچ وجه به داستان یعنی محتوای خام دل نمیبندد-جامعه شناسی ساختگرای تکوینی با یرقراری ارتباط بین اثر و جامعه ، نه در سطح محتوا بلکه ساختارها به سوی وحدت اثر گام برمیداردگلدمن همچنین بررسی روانکاوانه ادبیات را ناتوان میداند و دو دلیل زیر را ذکر میکند:1. هرگز آثار برجسته را در کلیت توضیح نمیدهد ، بلکه شماری از داده های جزیی انها را روشن میکند2. به علت روش کارش تفاوت بین جنبه های بیمارگون و جنبه زیبا شناسی ، فرق بین رویا و هذیان یک بیمارروانی و یک شاهکار رانمیتواند روشن کندگلدمن معتقد است بین رفتار فردی و رفتار جمعی آدم ها فرق هست و در نظر او اثر ادبی جهانی منسجم و یک پارچه است اما نقد ادبی به عادت نامعقولی خو گرفته و سعی در برقرار ساختن ارتباط بین همه حوادث و مسایل در اثر باهم داردپس از بیان توضیحات درباره نقد تکوینی آثار ژان ژنه را بررسی میکند و میگوید تماشاگران آثار او را شاعرانه میشمارند ، یعنی این نمایشها سخت زیبا هستند و آنها را دوست دارند اما علت این دلبستگی را نمیداننداز نظر گلدمن در نمایش کلفتها شخصیت ها جمعی هستند. در یک سو آقا و خانم و در سوی دیگر سولانژ و کلر هستند و نیروهای رزمنده نه فرد بلکه گروه هستند زیرا زمان فردی فقط زندگینامه است و حال آنکه زمان تاریخی زمان گروهها استحال اگر بپرسیم که روابط شخصیت های جمعی به چه منوال است ، مضمون نمایشنامه تضاد و نبرد حاکم و محکوم است. محکومین هر بار چهره دیگری دارند و گاه کلفت هستندبه طور کلی میتوان گفت گلدمن نقد هایی که به بررسی جزیی اثر میپردازند از جمله نقد روانکاوانه را ناتوان میداند و معتقد به بررسی کلی اثر و در ساختار جامعه است .او میگوید رفتار انسانها را نه به عنوان رفتار یک شخص بلکه به عنوان رفتار جامعه آنها باید در نظر گرفت و با همین رویکرد نمایشنامه ها را نقد میکند Mansour Sajad Mansour Sajad Sat, 19 Dec 2020 01:53:45 +0330 https://virgool.io/@mansoursajad/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D9%86%D9%82%D8%AF-%D8%B1%D8%A7%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D9%88%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D8%B1-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%DA%AF%DB%8C%D8%AC%D9%87-klyk4jsv9som منصور سجادرابین وود در ابتدای نقد "تماشای دوباره " میگوید میخواهم با نقد روانکاوانه اثر شروع کنم اما عملا متن با نقد فرمی شروع میشود و تدوین ، نماها و حرکت دوربین در صحنه اول نقد میشود و سپس فیلم از لحاظ روانکاوانه بررسی میشود و شخصیت های سکانس اول را نمایندگان سه عامل اصلی تحلیل فرویدی میداندبرای بررسی سکانس دوم نیز ابتدا بررسی فرمی میشود و با یررسی نماها شروع میشود و مجدد این سکانس نیز بررسی روانکاوانه میشود و درباره نقش مادرانه میچ از دیدگاه روانکاوی صحبت میشودگفته های رابین ود در بررسی سکانس اول و دوم باهم تناقض دارد. دربررسی سکانس اول با توجه به اینکه رهایی اسکاتی از سقوط نمایش داده نمیشود این احتمال را مطرح میکند که سقوط در رویای اسکاتی بوده و واقعی نیست و انتزاعی است اما در ادامه آزاد شدن اسکاتی از شر کرستی که از زمان سقوط به تن دارد را تحلیل میکند و به این نکته توجه نشده که قبلا تاکید کرده صحنه سقوط در ذهن اسکاتی استدر این قسمت کرست اسکاتی را به عنوان نمادی از آزاد نبودن میداند که اسکاتی از آن آزاد میشود و فیلم از جنبه نماد شناسانه نقد شده استنقد با تحلیل نمادها ادامه پیدا میکند و خروج اسکاتی از نیروی پلیس را نماد خروج از قانون معرفی میکنداین روش در بررسی سایر سکانس های فیلم نیز ادامه پیدا میکندمیتوان گفت رابین ود سکانس های مختلف را از لحاظ فرم و زوایای دوربین و نماها بررسی میکند و سپس آن سکانس را از دید روانکاوی بررسی میکند و در هر صحنه نیز نمادهای مورد استفاده معرفی میشودهمچنین در صحنه ای که به حضور مچ پرداخته است حضور او از دید فمینیستی بررسی میشودبه طور کلی میتوان گفت نقد رابین ود ، نقدی با رویکردهای مختلف است و اثر از چند دید گوناگون بررسی میشود Mansour Sajad Mansour Sajad Fri, 13 Nov 2020 23:49:56 +0330