https://virgool.io/feed/@maryam.naeimi1994 روان درمانگر کودک و نوجوان fa 2026-06-21 20:09:28 https://files.virgool.io/upload/users/1726822/avatar/H1T2jv.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@maryam.naeimi1994 https://virgool.io/@maryam.naeimi1994/%D8%AA%D8%AE%DB%8C%D9%84-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-anotrml9n8nw معمولا کودکان با مشاهده انیمیشن‌های مختلف و قصه‌های تخیلی، علاوه بر اینکه حس‌های پنجگانه‌شان با این قصه‌ها درگیر می‌شود، قوه تخیلشان هم به کار می‌افتد و شروع به خیال‌پردازی کرده و از سد محدودیت‌های دنیای واقعی عبور می‌کنند و در دنیای خیال از طریق همانند‌سازی با قهرمان داستان، برای خود شخصیتی نزدیک با قهرمان داستان با ویژگی شخصیتی اغراق‌آمیزش می‌آفرینند.در واقع، الگو‌پذیری و همانند‌سازی و به‌تبع آن همذات‌پنداری یکی از ویژگی‌های طبیعی فرد است و به رشد ذهنی او کمک می‌کند، اما نکته قابل‌تامل این است که در هر موضوعی تعادل حرف اول را می‌زند. وقتی کودکان تنها می‌مانند بیشتر به سمت دنیای خیال سوق داده می‌شوند و افراط در هر مقوله‌ای سلامت روان را تهدید می‌کند. مریم نعیمی مریم نعیمی Thu, 30 Mar 2023 10:28:38 +0330 https://virgool.io/@maryam.naeimi1994/%D9%86%D9%88%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D9%86-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B1%D8%B3-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C%D8%AF%D9%87%D9%86%D8%AF-oxlroj298sco استرس واکنشهای جنگ یا گریز ما را به عمل وا میدارد اگرچه این واکنشها در واقع باید فقط (گریز)نامیده شوند واکنش استرس معمول در انسان یک هدف واحد را دنبال می کند ،رساندن خون کافی به عضلات تا بتوانید از خطر بگریزید ما معمولا وقتی حمله میکنیم که گرفتار شده باشیم حتی در این موقعیت تا زمانی زد و خورد میکنیم که فرصتی برای قرار بیابیم موقعی که تهدید میشویم، مغز فرمان آزاد شدن دو هورمون را صادر میکند اپی نفرین که همان آدرنالین است و کورتیزول این هورمونها از دسته مولکولهایی هستند که گلوکوکورتیکوئید نامیدهمی شوند.این واکنشها پیچیده هستند و تنظیم درست تمام پیوندها زمان میبرد و این تنظیم در سال اول زندگی انجام می.شود اگر کودک در محلی ایمن و آرام باشد خانهای با احساسات و عواطف ثابت این سیستم به زیبایی ایجاد می.شود اگر این گونه ،نباشد فرایندهای عادی مقابله با استرس شکست میخورند کودک در وضعیت هوشیاری بسیار یا فروپاشی کامل قرار میگیرد. اگر نوزاد به طور مرتب با یک محیط اجتماعی خشن و پرخاشگر مواجه شود واکنش دهنده های استرس او که کوچک و آسیب پذیر هستند بیش از حد حساس میشوند وضعیتی که هایپرکورتوزولیسم [یعنی ترشح بیش از اندازه کورتیزول نامیده شده است. اگر به شدت از نوزاد غفلت شود، مثل بچه های یتیم در ،رومانی این سیستم کمتر از میزان لازم حساسیت نشان میدهد وضعیتی که هیپوکورتیزولیسم نامیده شده است ترشح کمتر از اندازه کورتیزول (به همین دلیل نوزادان بی سروصدا به آسمان خالی سقف (اتاق خیره میشدند زندگی به گفته بروس اسپریگ استین ممکن است مثل یک وضعیت اضطراری طولانی به نظر بیاید. مریم نعیمی مریم نعیمی Fri, 02 Dec 2022 20:06:07 +0330 https://virgool.io/@maryam.naeimi1994/%D8%A7%D8%B5%D9%84-%D9%BE%D8%A7%D8%B3%D8%AE%DA%AF%D9%88%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D9%BE%D8%B1%D8%B3%D8%B4-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%D9%88-%D9%86%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86-edynvatgazgp اصولاً کودکان زیاد سوال میکنند و با دریافت جواب با محیط اطراف خود آشنا می شوند. بنابراین با پرسشهای کودک به روشهای گوناگون میتوان روبرو شد. که بهتر است به حرفهای کودک فعالانه گوش کنید و به پرسشهای او با صداقت ،کوتاه ساده با ارائه مثالهای عینی و در حد فهم او پاسخ دهید این تصور نادرستی است که کودک باید همه چیز را به طور کامل بداند بلکه محتوای پاسخ باید به ،تدریج متناسب با سن و ظرفیت ذهنی او باشد سوال کردن نشانه فکر کردن و خوب سوال کردن نشانه خوب فکر کردن است. توصیه میشود کودک را به سوال کردن تشویق کنید و در صورتی که جواب درست سوالی را نمیدانید او را فریب ،ندهید اغفال نکنید و با شهامت اعتراف به ندانستن کنید و بگویید نمیدانم» بکوشید با سهیم کردن کودک و همراه او از طریق مطالعه یا مراجعه به کتابهای مرجع فرهنگنامه ها و دایره المعارفها و استفاده از روشهای دیگر پاسخ سوال را پیدا کنید. همچنین برای این که ارزش مشورت کردن را به کودک نشان دهید به او بگویید: «اجازه بدهید با شخص دیگری مانند پدر دوست همکار یا فرد متخصصی در این باره مشورت کنیم و از او سوال نماییم با سوالهای کودک برخورد تشویق آمیز داشته باشید و برای مثال بگویید: به به چه سوال خوبی!! و هنگام روبرو شدن با سوالهای گوناگون کودک او را دعوت به اندیشیدن کنید و بگویید منظورت از این سوال چیست؟ می توانی بیشتر توضیح بدهی؟ چطور شد که این سوال به ذهنت آمد؟»، «خودت چی فکر میکنی؟» بیا» با هم فکر کنیم و با هم جواب درست را پیدا کنیم. پس از آشنایی با محتوای فکر کودک و میزان آگاهی او با او به بحث و گفت و گو بپردازید و به رشد فکری او کمک نمایید. سعی کنید در پاسخ به سوال کودک هماهنگ باشید و از جوابهای متناقض پرهیز نمایید. توصیه میشود که از کنار سوالهای کودک با بی تفاوتی گذر نکنید و بدانید کودکی که سوال میکند در مقایسه با کودکی که نسبت به محیط پیرامون خود بیتفاوت است و سوال نمیکند از نظر رشد فکری و هوشی چندین قدم جلوتر است چه بسا یک سوال ،خوب آغاز یک حرکت فکری باشد. بنابراین باید با دقت به پرسشهای کودک گوش کنید. متأسفانه برخی از والدین با سوالهای کودک برخورد نامناسب دارند و برای مثال میگویند: «این چه سوالی است که می پرسی!!» یا «این فضولیها به تو نیامده است!!» و به روشهای گوناگون کودک را تمسخر میکنند و به سوال او میخندند. در حالی که اگر به سوالهای کودک پاسخ مناسب داده شود کودک در آینده دارای قدرت تفکر و قدرت تصمیم گیری خواهد بود و فردی خلاق و با اعتماد به نفس و مستقل میشود.اگر به سوالهای کودک پاسخ داده شود؛ کودک، فردی کنجکاو بار می آید و کودکی که سوال میکند کودکی است که فکر میکند ذهن پویا و زنده ای دارد و در ارتباط با والدین احساس امنیت میکند. مریم نعیمی مریم نعیمی Mon, 28 Nov 2022 13:39:29 +0330 https://virgool.io/@maryam.naeimi1994/%D8%B9%D9%84%D8%A7%D8%A6%D9%85-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B1%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-hbowdupt6f77 بعضی كودكان ممکن است بسیار كلافه باشند و حالات آنها كاملاً طبيعي به نظر بيايد. و بعضی ممکن است حالات مختلفی بروز دهند؛ كه مي توان به تغییر الگوی خواب و بیداری و یا برگشت به رفتارهای خردسالی(مکیدن انگشت شصت، خیس کردن رخت خواب، چسبیدن به والدین و ...) اشاره كرد.استرس علائم متفاوتی دارد که هر كدام از آنها مي توانند ند علائم شرایط يا بیماری های دیگری غير از استرس باشند. ولي به هر حال به هر تغییر ناگهانی در رفتار کودکان که مربوط به مراحل رشد نباشد باید توجه کرد. بعضي از این علائم و یا یک یا دو مورد ناگهانی که مدتی دراز به طول انجامند، نیازمند مراقبت های بیشتر هستند. به هر صورت هرگاه استرس وارد زندگی کودک شود به طوریکه کودک احساس سرخوردگی، پریشانی یا بیماری فیزیکی کند باید به یک متخصص( پزشک کودکان، مشاور مدرسه و یا یک روان شناس) مراجعه کرد.علائم استرس: تا 5 سالگیکودکان اغلب نمی توانند به شما بگویند که دچار استرس شده اند اما رفتارشان آنرا آشکار می کند. نوزادان، نوپاها و کودکان پیش دبستانی استرس خود را با چسبیدن به والدین، گریه ی بیش از حد معمول، کج خلقی و رفتارهای واپس رو (مثل مکیدن انگشت شصت، خیس کردن رخت خواب، ترس از تاریکی و ...)، جنبش، دعوا و كتك كاري و نرفتن به دستشویی، نشان می دهند. البته گریه، کج خلقی و بیدار خوابی شبانه ممکن است واکنشی طبیعی به مرحله ای از رشد هم باشد. کودکان ممکن است طی فراگیری ایستادن، صحبت کردن یا دیگر مهارت ها دچار خستگی شوند. ممکن است چند روزی بیش از حد گریه کنند و دوباره به خصوصیات معمولشان برگردند. اگر این حالت ادامه یافت ممکن است نشانه ی استرس باشد.از دیگر علائم استرس مي توان به عصبانيت، رفتار هاي پر خطر و حتی واكنش نا متعارف به صداهای ناگهانی و بلند اشاره كرد. این واکنش تکان خوردن یک عامل بارز وجود استرس در نوزادان و كودكان نوپااست.علائم استرس: 6 تا 11 سالگیاین گروه نسبت به گروه سني قبلي بهتر مي توانند درباره استرس خود به شما پيام بدهند و به شما بگويند كه استرس دارند.  البته چه بگويند كه استرس دارند يا خير در صورت مواجه شدن با استرس بازهم رفتارهای غیرعادی از خود بروز می دهند.کودکان مدرسه ای که استرس دارند اغلب علائمي چون شکم درد، سردرد، مشکلات تنفسی، مشکلات خواب، بی اشتهایی یا پر اشتهايي، بهبود دیر پس از بیماری، لکنت زبان، نیاز زیاد به رفتن دستشویی یا دندان غروچه کردن خصوصا هنگام خواب دارند.آنها اغلب بینی شان را زیاد می گیرند و ناخن هایشان را کوتاه می کنند و کابوس می بینند و ممکن است به رفتارهای خردسالی برگردند( خیس کردن رختخواب، کج خلقی و حرف زدن بچه گانه).همچنین کودکان استرس دار ممکن است دروغ بگویند، قلدری و سرکشی کنند، خشم بروز دهند، تحریک پذیر شوند، رفتارهای نامنظم داشته باشند، دیگر کودکان را بزند، از رفتن به مدرسه سرباز زنند و در مدرسه نمرات پایینی بگیرند. ممکن است حملات وحشتزدگی داشته باشند، عقب بکشند، ناله کنند، افسرده باشند، علاقه به انجام فعالیت های روزانه را از دست بدهند، نگران به نظر برسند، تمرکز نداشته باشند، گریه کنند و تنبل باشند، سانحه پذیر باشند و یا دوستانشان را از دست بدهند.    علائم استرس: 12 تا 18 سالگیقبل از نوجوانی و جوانی گرچه فرد مستعدترین دوره را برای تقويت مهارت هاي ارتباطي مي گذراند، اما اغلب کمتر صحبت مي كنند. آنها ممکن است تاثیر همه چیز بر خود را رد کرده و از صحبت کردن سرباز زنند.در زمان استرس، نوجوانان رفتارهای ابتدایی از خود بروز می دهند که کودکان مدرسه ای در هنگام استرس بروز می دهند. هرچند رفتار واپس رو آنها خیس کردن رختخواب و صحبت بچه گانه نیست ولي به صورت نپذیرفتن مسولیت های بزرگسالان و بازی کردن بیشتر بروز می دهند یا ممکن است نخواهند به دانشگاه بروند و آنرا به زبان بیاورند.نوجوانان استرس دار ممکن است رفتارهایی مخاطره آمیز و یا حتی تمايل به خودکشی از خود نشان دهند.در پايان بايد بگويم كه بچه ها قادر نیستند که براي ما استرسشان را بیان کنند يا حداقل اين كار براي آنها ساده نيست اما رفتارها و نشانه های فیزیکی از خود بروز می دهند که برای ما نشانه اي است تا با يك روانشناس يا مشاور با تجربه صحبت كنيم. مریم نعیمی مریم نعیمی Sun, 27 Nov 2022 19:11:30 +0330 https://virgool.io/@maryam.naeimi1994/%D9%BE%D8%AF%D8%B1-%D9%88-%D9%85%D8%A7%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D8%A7%D8%A2%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87-%D8%AA%D8%AD%D9%88%DB%8C%D9%84-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%D9%86%D8%AF-%D8%AF%D8%A7%D8%AF-afo7tmsxn92o پدر و مادر ناآگاه با کنترل های بی مورد و بکن نکن های سخت گیرانه باعث می شوند کودک فکر کند احساس و تصمیمش بد است در نتیجه، جهانی که در آن خواسته کودک، احساس و تصمیمش بد و غلط است و با مخالفت پدر و مادر روبه روست برای او ناشناخته است. ارمغان چنین جهانی برای کودک به جای استقلال و آزادی، شک و تردید است. و این شک و تردید باعث می شود که از موضوع تازه ای وحشت کند و بترسد.چنین کودکی کوشش می کند، اشتباه نکند. شکست برای او غیر قابل قبول و تحمل است و تنها نظر و قضاوت دیگران، اهمیت فوق العاده ای پیدا می کند. پس من و شما صاحب فرزندی هستیم که از چیز جدید به خاطر اینکه، آن را نمی شناسد یا به خاطر خطر، اشتباه و یا شکستی که در کمین هر کاری می بیند، آهسته آهسته از کار می افتد و تصمیممی گیرید با کارهای تکراری پذیرفته شده، مادی و معمولی که برای هیچ کس مسئله و مشکلی به وجود نمی آورد، زندگی خود را سپری کند و همانگونه که گفته شد تنها نگرانی چنین فردی، قضاوت و نظر دیگران خواهد بود. همچنین همراه با این شک و تردیدها، اضطراب، نگرانی، ترس و وحشت، سراسر وجودش را در بر می گیرد.این وضعیت کودک را معمولا به دو مرحله افراطی می کشاند: در مرحله ی اول، با انزوا و کناره گیری و هیچ کاری نکردن هیچ خطری را متوجه خودش نمی کند و در مرحله ی بعد، با کمال گرایی (همه کارها باید به بهترین صورت خودش باشد) دهان همه را به جهت هر گونه اعتراض و سرزنشی می بندد.حال این انسان کمال گرا که در کودکی چنین آموخته؛ دست به تعارف و تظاهر می زند، پنهان کار، دروغگو و فریب کار خواهد شد. به بیان دیگر برای رسیدن به آن چه که برایش مهم ترین است یعنی آرامش و امنیت و در آمدن از این همه شک و تردید چاره ای جز بازی و فریب نخواهد داشت. کودک در این حالت وجود خودش را انکار می کند، حس خودش را رد و نفی می کند، احساس خودش را نادیده می گیرد و فکر و عقیده خودش را کنار می گذارد. زیرا جهان، تجربه درونی و شخصی او نیست و باید به قضاوت و نظر دیگران بسنده کند و باید همه چیز و همه کس باشد جز آن چه که هست. این گونه انسانها بسیار تنها هستند. اگر چه ظاهرا نقش اجتماعی هم ایفا می کنند. و بجای آموختن از زندگی، یا با دیگران می جنگند یا به شکل انگل وار به آنها می چسبند. به جد بر این باوریم همه این مشکلات که متاسفانه امروز جامعه مانیز با آن دست به گریبان است، تنها و تنها به یک دلیل ایجاد می شود و آن هم توقف در مراحل رشد روانی - عاطفی است. عامل اصلی این ناهنجاری عدم آگاهی پدران و مادران از مراحل رشدی کودک است و آسیبی که در پی آن به کودک وارد می شود. این امر باعث شکل گیری انسانی می شود که ده، بیست، سی، و یا پنجاه ساله است در حالی که روان وی به دلیل صدمات وارده در مراحل ابتدایی رشد متوقف شده و دو، سه و یا پنج ساله باقی مانده است و عدم تناسب و تعادل بین رشد سنی و رشد روانی خواستگاه بسیاری از معضلات اجتماعی از جمله اعتیاد و... است.سبک های فرزند پروری دو حیطه در نظام تربیتی والدین وجود دارد:? یکی حیطه عاطفی دیگری حیطه کنترلی (اقتدار). بر اساس این دو حیطه سبک های فرزند پروری به چهار دسته تقسیم بندی می شوند1- فرزند پروری مقتدرانه (علمی) 2-فرزند پروری مستبدانه 3- فرزند پروری سهل گیرانه4- فرزند پروری بی اعتنا در سبک فرزند پروری مقتدرانه گرما و محبت به همراه کنترل رفتارهای کودک به تعادل رسیده اند و ثبات و پایداری والدین در رفتارشان با کودک احساس امنیت در کودک بوجود می آورد. این سبک باعث تولید کود کی خلاق، با اعتماد به نفس، با عزت نفس و مسئولیت پذیر می گردد و تقریبا با هر سرشتی سازگار است.در سبک فرزند پروری مستبدانه گرما و محبت والدین کم است و در مقابل کنترل بر رفتار کودک شدت بیشتری دارد. این سبک کودکانی دمدمی مزاج و پرخاشگر که دچار اختلالات رفتاری شدید هستند را تولید می کند و چنین کودکانی از امنیت کافی برخوردار نمی شوند.در سبک فرزند پروری سهل گیرانه، گرما و محبت زیاد ولی کنترل و نظارت کم است. اینها کودکانی پرخاشگر و نا پخته و خارج از کنترل و اصطلاحا «لوس، تولید می کننددر سبک فرزند پروری بی اعتنا هم سطوح گرما و محبت پایین است هم کنترل و نظارتہ اینها کودکانی متوقع، سرکش، نا فرمان تولید می کنند.والدین با این آموزش ها اطلاعاتی کسب می کنند و این اطلاعات آنها را قادر می سازد در تربیت کودک خود مهارتهایی بدست آورند. اگر چه همه ما پدر و مادر هستیم ولی این مهارتها می تواند از ما پدر و مادر بهتری بسازد درست مانند اینکه همه ما می توانیم بدویم ولی یک دونده حرفه ای نیاز دارد مهارتهای بیشتری بدست آورد. مریم نعیمی مریم نعیمی Sun, 27 Nov 2022 08:59:43 +0330 https://virgool.io/@maryam.naeimi1994/%D9%BE%D9%88%D9%84-%D8%AA%D9%88-%D8%AC%DB%8C%D8%A8%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%DA%86%D9%82%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF-czmd1f724gtu پول توجیبیبسیاری از پدر و مادرها تصور میکنند که بچه های زیر سنین ۷-۶ ساله معنی پول را نمیفهمند و به همین دلیل معنا و مفهوم پول و خرج کردن را به کودک خود نمی آموزند. بعضی مواقع پدران پول خرد جیب خود را بدون دلیل به فرزندان خود میدهند و به همین دلیل کودکان تصور میکنند که پول خرد ارزشی نداشته و غیر قابل استفاده است در حالیکه بهتر است از سنین پائین کودکان را با معنای پول آشنا کرده و طریق درست خرج کردن را به آنان بیاموزیم. اگر کودکان را به مقرری روزانه و یا هفتگی عادت ندهیم و یا اینکه به آنها مقرری نداده و همیشه آنها را وادار به التماس کنیم به تنگ دستی عادت میکنند و حالت التماسانه (گدایانه) خود را ادامه میدهند. در سنین بلوغ اینگونه بچه ها از راههای مختلف مانند در غگویی و یا برداشتن بی اجازه پول امور میگذرانند بهتر این است که از آغاز پول را در قبال اعمال شایسته به کودکان بدهیم اینگونه اعمال مانند کمک کردن در امور خانه به آنها احساس مسئولیت آموخته و کودکان را برای دنیای فردا آماده میسازد اینگونه کودکان معنی کارکردن و لذت کارمزد را درک کرده و به زودی یاد میگیرند که با اعمال و رفتار شایسته و شرکت کردن در امور خانه قادر به دریافت دستمزد بوده و میتوانند اسباب بازی مورد علاقه خود را از دستمزد خود تهیه کنند. کودکان زیر شش سال باید از پول خود برای خریدن اسباب بازی هدیه با تأیید پدر و مادر و پس انداز استفاده کنند از شش سالگی تا نوجوانی کودکان باید تشویق به خرید وسایل مدرسه و تفریحاتی شده و نوجوانان باید آن را در راههای صحیح و کمک به خرج خود به غیر از مخارج مربوط به غذا اجاره خانه و مخارج پزشکی مصرف کنند.هرگز برای تمیز کردن وسائل اسباب بازی و یا اتاق شخصی به کودکان خود باج ندهید! اگر مایلید میتوانید برای کارهائی از قبیل کمک به چیدن میز غذا خالی کردن سطل آشغال و یا گردگیری به آنها پول بدهید. در سنین بزرگتر برای جارو کردن کمک به ظرفشوئی و یا کارهای مربوط به لباسشوئی به آنها پول پرداخت کنید.کودکانی که یاد میگیرند که برای دریافت پول کار کنند انسانهای منظمی بار آمده و بهتر قادر به تنظیم پول و وقت خود میباشند. مریم نعیمی مریم نعیمی Sat, 26 Nov 2022 13:13:17 +0330 https://virgool.io/@maryam.naeimi1994/%D9%85%D8%AF%D8%AA-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B4%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%84%D9%88%DB%8C%D8%B2%DB%8C%D9%88%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B7%D9%88%D9%84-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%DA%86%D9%82%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-asbpkxalzi7f طبق تحقیقاتی که در کشور آمریکا انجام شد :کودکان آمریکایی (۲ساله) و بزرگتر تقریبا روزی ۴ساعت و ۴۹دقیقه جلوی تلویزیون می نشینند، دیدن تلویزیون حتی در نوزادان هم افزایش یافته است. در سال ۲۰۰۳، ۷۷٪ بچه های زیر ۶ سال هر روز تلویزیون می دیدند. نکته پایانی: اجازه بدهیم که کودکان زیر ۲ سال سیر طبیعی رشدشون رو طی کنند تا بتوانند به اکتشافات و خلاقیت های بسیاری دست پیدا کنند. مریم نعیمی مریم نعیمی Sat, 26 Nov 2022 12:52:26 +0330