https://virgool.io/feed/@maryamjazi fa 2026-06-19 11:56:01 https://files.virgool.io/upload/users/254342/avatar/NkGuBF.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@maryamjazi https://virgool.io/@maryamjazi/%D8%A2%D8%A8-%D9%88-%D9%87%D9%88%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7-bz2ctchx8vq4 ناسا ماموریت جدیدی را برای مطالعه طوفان ها و تأثیرات آن بر مدل های آب و هوایی انتخاب می کند05 نوامبر 2021ناسا یک ماموریت جدید علمی زمین به نام بررسی جریان های همرفتی (INCUS) را انتخاب کرده است که رفتار طوفان های گرمسیری و رعد و برق، از جمله تأثیر آنها بر مدل های آب و هوا و آب و هوا را مورد مطالعه قرار می دهد.این برنامه که INCUS نامیده می‌شود، مستقیماً به این موضوع می‌پردازد که چرا طوفان‌های همرفتی، بارش‌های سنگین و ابرها دقیقاً در چه موقع و کجا تشکیل می‌شوند.کارن سنت ژرمن، مدیر بخش علوم زمین ناسا، گفت: «در یک آب و هوای متغیر، اطلاعات دقیق‌تر در مورد چگونگی توسعه و تشدید طوفان‌ها می‌تواند به بهبود مدل‌های آب‌وهوا و توانایی ما برای پیش‌بینی خطرات آب‌وهوای شدید کمک کند.» "این اطلاعات نه تنها درک علمی ما را در مورد فرآیندهای در حال تغییر زمین عمیق تر می کند، بلکه می تواند به اطلاع رسانی جوامع در سراسر جهان کمک کند."پدیده ای که دانشمندان ناسا همچنان به مطالعه آن می پردازد این است که تغییرات آب و هوایی گرمای اقیانوس ها را افزایش داده و احتمال تشدید طوفان ها را بیشتر و سریع تر می کند.طوفان ها با افزایش سریع بخار آب و هوا شروع می شوند که ابرهای بلندی را ایجاد می کنند که برای تولید باران، تگرگ و رعد و برق آماده شده اند. هر چه جرم بخاری که در جو به سمت بالا منتقل می شود بیشتر باشد، خطر طوفان شدید بیشتر است. این انتقال عمودی هوا و بخار آب، که به عنوان شار جرمی همرفتی (CMF) شناخته می شود، یکی از ناشناخته های بزرگ در آب و هوا است.این ماموریت توسط چندین مرکز ناسا، از جمله آزمایشگاه پیشرانش جت در کالیفرنیای جنوبی، مرکز پرواز فضایی گودارد در گرین‌بلت، مریلند، و مرکز پرواز فضایی مارشال در هانتسویل، آلاباما، با اجزای کلیدی سیستم ماهواره‌ای که توسط Blue Canyon Technologies ارائه می‌شود، پشتیبانی خواهد شد. مریم جزی مریم جزی Sat, 20 Nov 2021 12:35:09 +0330 https://virgool.io/@maryamjazi/%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C-%D9%87%D8%A7-afcwyhjlc0e5 چگونه مریخ نورد "کنجکاوی" ناسا، مریخ را برای فضانوردان ایمن تر می کند؟15 نوامبر 2021مریخ نورد "کنجکاوی" ناسا در 8 سپتامبر 2016 از دوربین دکل خود برای گرفتن این تصویر در منطقه "Murray Buttes" در پایین کوه شارپ استفاده کرد.آشکارساز ارزیابی تشعشع یا RAD روی فضاپیما داده‌های جدیدی را برای پاسخ به سوالاتی مانند اینکه " آیا مجراهای گدازه، غارها یا زیستگاه های زیرسطحی می توانند پناهگاه امنی برای فضانوردان آینده در مریخ باشند؟ " ارائه می‌کند.بر خلاف زمین، مریخ میدان مغناطیسی ندارد تا از آن در برابر ذرات پرانرژی که در فضا می چرخند محافظت کند. این تشعشعات می‌تواند سلامت انسان را از بین ببرد و سیستم‌های پشتیبانی از حیات را که فضانوردان مریخ به آن‌ها وابسته هستند نیز به‌طور جدی به خطر بیاندازد.بر اساس داده‌های RAD کنجکاوی، محققان دریافته‌اند که استفاده از مواد طبیعی مانند سنگ و رسوب در مریخ می‌تواند در برابر این تشعشعات فضایی محافظت کند.بیشتر تشعشع اندازه‌گیری شده توسط RAD از پرتوهای کیهانی کهکشانی می‌آید - ذراتی که با انفجار ستاره‌ها به بیرون پرتاب می‌شوند و در سراسر کیهان فرستاده می‌شوند.تشعشعات بسیار شدیدتر از خورشید بطور پراکنده و به شکل طوفان های خورشیدی می آید که قوس های عظیمی از گاز یونیزه را به فضای بین سیاره ای پرتاب می کند.طوفان های خورشیدی با فرکانس های متفاوت بر اساس چرخه های 11 ساله رخ می دهند. در این دوره‌ها که فعالیت خورشیدی در بالاترین حد خود است ممکن است امن‌ترین زمان برای فضانوردان آینده در مریخ باشد: افزایش فعالیت خورشیدی سیاره سرخ را بین 30 تا 50 درصد در برابر پرتوهای کیهانی در مقایسه با دوره‌هایی که فعالیت خورشیدی کمتر است محافظت می‌کند.جین‌نان گوئو، سرپرست مطالعه‌ای در The Astronomy and Astrophysics Reviewگفت: «این یک معامله است. این دوره‌ها بشدت یک منبع تابش (تابش پس‌زمینه پرتو کیهانی پرانرژی و فراگیر) را کاهش می‌دهند. اما در عین حال، فضانوردان باید با تشعشعات متناوب و شدیدتر طوفان های خورشیدی مقابله کنند.تاکنون RAD تأثیر بیش از دوازده طوفان خورشیدی را اندازه گیری کرده است (پنج مورد در هنگام سفر به مریخ در سال 2012)، اگرچه نه سال اخیر، فعالیت خورشیدی در دوره ضعیفی بوده است.به تازگی RAD شواهدی از اولین شراره کلاس X در چرخه جدید خورشیدی را در 28 اکتبر 2021 مشاهده کرد. شراره های کلاس X شدیدترین دسته از شراره های خورشیدی هستند که بزرگترین آنها می تواند منجر به قطع برق و خاموشی ارتباطات شود. این یک زمان هیجان انگیز برای ما است، زیرا رویدادهایی مانند شعله های خورشیدی و طوفان ها که یکی از انواع آب و هوای فضایی هستند اغلب در طول افزایش فعالیت خورشیدی اتفاق می افتد.یافته‌های RAD حجم بیشتری از داده‌هایی که برای مأموریت‌های خدمه آتی جمع‌آوری می‌شوند را تشکیل می دهد. البته ناسا حتی همتای "کنجکاوی"، مریخ نورد "استقامت" را به نمونه‌هایی از مواد لباس فضایی مجهز کرد تا چگونگی مقاومت آنها در برابر تشعشعات را در طول زمان ارزیابی کند.https://mars.nasa.gov/msl/home/ مریم جزی مریم جزی Sat, 20 Nov 2021 12:32:16 +0330 https://virgool.io/@maryamjazi/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%82%D8%A7%D9%85%D8%AA-%D9%85%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C-lusfrltrndin مریخ نورد پرسورنس ناسا که اکنون با خیال راحت در کف دهانه ی "جزرو" قرار دارد و بزودی جستجوی خود را برای یافتن شواهدی از حیات گذشته در مریخ آغاز می کندورود آن به داخل دهانه ی جزرو به دنبال هجوم خطرناک 7 دقیقه ای از جو نازک سیاره رخ داد. در مدت زمان لازم برای دم کشیدن یک قهوه، یک سپر آیرودینامیکی یا همان چتر نجات، سرعت موشک فضاپیمای ورودی را از 5.4 کیلومتر در ثانیه (12100 مایل در ساعت) در بالای جو مریخ کاهش داد - 150کیلومتر (95 مایل) - به یک برخورد نهایی آرام با چشم انداز یخ­زده...یک تیم مضطرب از دانشمندان و مهندسان ناسا تأیید موفقیت فرود را از طریق مجموعه ای از پیوندهای ارتباطی دریافت کردند. این به این دلیل است که مریخ نورد در زمانی که محل فرود در دید مستقیم زمین نبود، سطح مریخ را لمس کرد. بنابراین ابتدا سیگنالی را با فرکانس های فوق العاده بالا به گیرنده ای در مدارگرد شناسایی مریخ ناسا (MRO) ارسال کرد. سپس MRO تأییدیه را به یک ایستگاه رادیویی عظیم در شبکه فضایی ناسا واقع در غرب مادرید اسپانیا ارسال کرد، که آن را به مرکز کنترل ماموریت در آزمایشگاه پیشرانه جت در پاسادنا کالیفرنیا منتقل می­کرد.از آنجا که مریخ 205 میلیون کیلومتر (127 میلیون مایل) فاصله دارد، فضاپیما مجبور بود کل ورود، نزول و دنباله فرود را به صورت مستقل و بدون کمک تیم پروژه به زمین انجام دهد.استقامت به فن آوری های جدید مجهز بود (یک ماشه برد که باز شدن چتر و ناوبری را به موقع انجام می دهد و زمین زیر را با تصاویر ذخیره شده مطابقت می دهد) تا فضاپیما را در حالی که از جو عبور می کند به سمت هدف هدایت کند.یک مأموریت بلند پروازانه مریخاستقامت در تاریخ 30 ژوئیه گذشته و در راس یک موشک قدرتمند United Space Alliance Atlas V به فضا پرتاب شد و برای رسیدن به مریخ 471 میلیون کیلومتر (293 میلیون مایل) فضای بین سیاره ای را طی کرد.ورود آن و چالش برانگیزترین تلاش ناسا، مریخ نورد را در داخل "جزرو" قرار داد که طول آن فقط 7.7 کیلومتر است (کمتر از یک سوم اندازه مریخ نورد کنجکاوی، که در آگوست 2012 فرود آمده بود) .این دقت دقیق تا حدی برای اطمینان از فرود آمدن استقامت در داخل جزرو که عرض آن 45 کیلومتر (23 مایل) است ضروری بود. این دهانه باستانی که در 18 درجه شمالی، 77 درجه شرقی واقع شده است، در مرز Syrtis Major Planum در غرب آن و Isidis Planitia ، یک حوضه برخورد عظیم، در شرق آن قرار دارد.دانشمندان مأموریت می خواستند که مریخ نورد روی یک آوار ناهموار که رودخانه ای لبه غربی آن را شکسته و در کف دهانه رسوب کرده بود، فرود آید. در واقع، جزرو به صربی و کرواتی به معنی "دریاچه" است. MRO از وجود مواد معدنی رسی در دهانه و اطراف دهانه که باید در حضور آب تشکیل شده باشد، نقشه برداری کرده است.همانطور که در تصویر بالا نشان داده شده است، این فضاپیما در چند کیلومتری جنوب شرقی دلتای غنی از رسوبات فرود آمد و در یک نقطه نسبتاً مسطح و بدون سنگ قرار گرفت.آل چن، رهبر تیم ورود و فرود ماموریت گفت: "ما در یک پارکینگ فرود آمدیم."دانشمندان امیدوارند که رسوبات قدیمی در کف جزرو هنوز مولکول های آلی را حفظ کرده باشد و به آنها کمک کند دریابند که مریخ زمانی محل سکونت بوده است یا خیر. آنها همچنین در تجزیه و تحلیل مواد معدنی رس یا کربناتی که مریخ نورد با آن روبرو می شود، به دنبال سرنخ می گردند.استقامت عظیم ترین و پیچیده ترین فضاپیمایی است که تاکنون به سطح مریخ رسیده است. این مریخ نورد هم اندازه اتومبیل دارای جرمی کمی بیش از 1 تن (2260 پوند) است. طول آن حدود 3 متر (10 فوت) است و 2.2 متر (7 فوت) ارتفاع دارد. و در اطراف آن 23 دوربین برای پیمایش، جلوگیری از خطر، بازرسی سطح و البته عکس های سلفی پراکنده شده است.هفت ابزار rover در جدول زیر ذکر شده است:برخی از ابزارهای این تحقیق، تجهیزات استاندارد موجود در مریخ نورد های اخیر بوده است، اما شرلوک یک ابزار مهم اضافه شده است که به طور خاص برای شناسایی مولکول های آلی طراحی شده است.جدا از مجموعه ابزارهای پیچیده مریخ نورد، دو نقش اضافی به عهده دارد که مطمئناً عناوین اصلی را به خود جلب می کند.یکی این که مریخ نورد نمونه های سطحی را جمع آوری کرده، آنها را در لوله های مخصوص طراحی شده به اندازه انگشت اشاره مهر و موم می کند و سپس لوله ها را در یک مکان ذخیره می کند تا بتواند توسط فضاپیماهای آینده بازیابی و به زمین برگردانده شود.دومین نوآوری هلیکوپتر Ingenuity Mars است. وزن آن فقط 1.8 کیلوگرم (4 پوند) است که برای پرواز کنترل شده با قدرت در جو نازک مریخ طراحی شده است. این هلیکوپتر(نبوغ) دوربینی را حمل می کند و هیچ ابزار دیگری ندارد، زیرا هدف آن صرفاً پرواز موفقیت آمیز است.در حال حاضر ، تیم مهندسی با دقت پرسورنس را بررسی خواهند کرد تا از عملکرد صحیح همه سیستم ها اطمینان حاصل کنند. انتظار می رود در روزهای آینده چند پانوراما از محیط مریخ نورد را ببینید. اما عملیات واقعی تقریباً تا سه ماه دیگر آغاز نخواهد شد.مأموریت ناسا در مریخ 2020 فقط چند روز پس از ورود مدارگرد امید امارات متحده عربی و تیانوان 1 چین به سیاره سرخ آغاز شده است.این است زمان شگفت انگیز برای اکتشاف مریخ!صداهای مریخمریخ نورد استقامت( (Perseveranceناسا برای اولین بار گوشهای خود را روی سیاره سرخ قرار می دهدما در شرف تجربه مریخ به روشی کاملاً جدید هستیم.مریخ نورد پرسورنس به دو میکروفون مجهز است. مریخ نوردان گذشته مریخ را به سبک رباتیک دیده اند، لمس کرده، مزه و بو کرده اند، اما هنوز هیچ کدام صوتی واقعی از سیاره سرخ ضبط نکرده اند.نینا لانزا، سرپرست تیم آزمایشگاه فضایی و سیاره ای در آزمایشگاه ملی لوس آلاموس در وزارت انرژی ایالات متحده در نیومکزیکو ، به سایت اسپیس(Space.com ) گفت: "این مریخ را به مکانی واقعی برای ما تبدیل خواهد کرد."مریخ نورد پرسورنس، قطب اصلی مأموریت 2.7 میلیارد دلاری مریخ 2020 ، اولین ربات ناسا نیست که تجهیزات صوتی را به سیاره سرخ منتقل می کند.فضاپیمای مارس پولار Mars Polar Lander از میکروفون استفاده می کرد اما هیچ یک از میکروفون ها داده ای را نفرستاد چراکه در حین فرود در دسامبر 1999 سقوط کرد و دوربین آن هرگز روشن نشد . این مریخ پیما در ماه مه 2008 به سلامت به زمین نشست و در طی ماموریت موفقیت آمیز خود یخ مدفون را یافت.میکروفون Mars 2020 EDL ابزاری ست که توسط شرکت دانمارکی DPA Microphones ساخته شده است.دیو گرول ، مهندس ارشد دوربین فرعی EDL و زیر سیستم میکروفون که در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا (JPL) در جنوب کالیفرنیا مستقر است و برای آماده سازی میکروفون EDL برای پرواز، گرول و تیمش نیازی به کارهای زیادی نداشتند. آنها فقط یک پایه بر روی بدنه ساختند و یک صفحه نمایش نصب کرده اند تا گرد و غبار مریخ را از دیافراگم میکروفون، غشایی که در پاسخ به امواج صوتی مرتعش می شود، دور نگه دارد.گرول گفت : دمای بسیار سرد احتمالاً دیر یا زود یکی از اجزای آن را می شکند.SuperCamحتی اگر میکروفون EDL اندکی پس از فرود آمدن از کار بیفتد، مریخ نورد همچنان دارای یک میکروفون است که می تواند صداهای سطح مریخ را ضبط کند - آن چیزی که در مجموعه ابزار SuperCam آن تعبیه شده و روی دکل شبیه ربات قرار دارد.SuperCam برای مطالعه سنگ و خاک از فاصله دور استفاده خواهد شد. بخشی از این کار شامل شلیک لیزر به اهدافی با فاصله حداکثر 20 فوت (6.5 متر) و ایجاد ابر کوچکی از سنگ بخار است که شیمی آن توسط دوربین ها و طیف سنج های SuperCam قابل بازجویی است.میکروفن SuperCam صدای این سنگ شکن را ضبط می کند. این صدا از یک موج شوکی ناشی از گرما و لرزش تبخیر سنگ حاصل می شود. هر ضربه محکم و ناگهانی اطلاعات مفید زیادی را در اختیارتان قرار می دهد، جزئیات اصلی مربوط به سنگ های فشرده شده، مانند سختی آنها را نشان می دهد.به عنوان مثال ، تغییرات ظریف در صدا احتمالاً به تیم SuperCam اجازه می دهد تا تعیین کند که آیا سنگ دارای پوشش و روکش است یا خیر. پوشش ها برای تیم مارس 2020 بسیار مورد توجه است. این ویژگی­های ظریف تاریخ تعامل سنگ با محیط آن را ثبت می کند و اغلب با قرار گرفتن در معرض آب مایع در گذشته مرتبط است. علاوه بر این، در اینجا روی زمین ، روکش­های سنگی زیستگاه های خوبی را برای میکروب ها فراهم می کند و آنها را از محیط خارجی محافظت می­کند و در عین حال به آنها امکان دسترسی به منابع را می دهد.لانزا گفت: "بنابراین، تلاش برای یافتن یک پوشش سنگی در مریخ واقعاً مهم است، زیرا به شما می گوید ، اول از همه، احتمالاً سابقه تعامل آب با آن سطح وجود دارد و اینکه اینجا مکان دیگری برای شروع جستجوی اثرات شیمیایی زندگی است."صدای ضبط شده توسط میکروفون SuperCam همچنین به دانشمندان کمک می کند تا در مورد جو رقیق و غالب دی اکسید کربن مریخ اطلاعات بیشتری کسب کنند، داده هایی را فراهم می کند که تلاش های مدل سازی را آگاه و بهبود می بخشد.همچنین میکروفون SuperCam به تیم پرسورنس فرصت های زیادی برای گرفتن صدای باد مریخ، ترد شدن چرخ های مریخ نورد در برابر خاک قرمز و صداهای دیگر می دهد.مقامات ناسا گفته اند که هم میکروفن SuperCam و هم میکروفون EDL می توانند صوتی از چرخش ها و عملکردهای داخلی پرسورنس را ضبط کنند که این می تواند به تیم ماموریت کمک کند تا سلامت ابزارها و اجزای مختلف را ارزیابی کند.حتی ممکن است این دو میکروفن صداهای تولید شده توسط هلی کوپتر مریخ را ضبط کنند.چه کسی می داند که یک تندباد هنگام عبور از کنار مریخ نورد چه صدایی داشته باشد؟"چه کسی می داند چه چیزی را می خواهیم یاد بگیریم؟این ناشناخته بودن است که هیجان بیشتری را به کل ماجرا می­دهد.تحقیقات نشان می دهد که مریخ نوردان از صاعقه در امان هستنداگر آزمایش های انجام شده در بطری های کوچک در آزمایشگاه دانشگاه اورگان دقیق باشد، اصطکاک برخورد ذرات گرد و غبار مریخ بعید است طوفان های الکتریکی بزرگی ایجاد کند یا وسایل نقلیه اکتشافی یا در نهایت بازدید کنندگان انسانی را تهدید کند.به مدت 50 سال از زمان مشاهده ناوگان ويكينگ و مدارگردهاي بعدي، گل و ماسه، بستر باد و تندبادهای گرد و غبار را در مريخ تشخيص داده اند. دانشمندان نگران احتمال وجود طوفان هاي بزرگ رعد و برق بوده­اند و اينكه آيا الكتريسيته ساكن توليد شده توسط ذرات سنگ بازالت عمدتاً سياره مي تواند به وسايل نقليه آسيب برساند.در مجله Icarus ، یک تیم گزارش داده است که اصطکاک ناشی از تماس ذرات گرد و غبار با یکدیگر ممکن است در واقع تخلیه الکتریکی در سطح و جو سیاره ایجاد کند، اما جرقه های ناشی از آن احتمالاً اندک است.جوشوا مندز هارپر ، مهندس تحقیق در مرکز آتشفشان شناسی اورگان در دپارتمان علوم زمین گفت: "آزمایشات ما و سایر افراد قبل از ما نشان می دهد که در مریخ به راحتی می توان هنگام گرد و غبار جرقه ایجاد کرد. با این حال ، ممکن است حتی در طوفان های بزرگ گرد و غبار، تخلیه های بسیار زیاد یا رعد و برق معمولی بعید باشد زیرا جو مریخ در ذخیره بار ضعیف است."چنین فرآیندهای اصطکاکی به روش های بسیار ساده تری مانند چسباندن بادکنک به پنجره پس از مالیدن آن به موهای انسان روی زمین تجربه می شود.مندز هارپر گفت: تخلیه تندباد ها ممکن است به قدری کم باشند که فقط با استفاده از امواج رادیویی که در محدوده نزدیک ساطع می کنند، تشخیص داده شوند.دوفک مدیر مرکز آتشفشان شناسی اورگان گفت: "کمی كردن رفتار شارژ و تخلیه، در انتقال گرد و غبار در جو تاثیر دارد و مدتهاست در رابطه با تعدیل واکنش­های شیمیایی از جمله سنتز ترکیبات آلی مورد مطالعه قرار گرفته است."دوفک گفت: انرژی کم تخلیه در مریخ، همانطور که توسط آزمایش های جدید نشان داده شده است، به این معنی است که این اثرات بعید است بر عملیات مکانیکی تأثیر بگذارد.با این وجود، به نظر می رسد دهانه" جزرو" مرتباً در پاییز و زمستان طوفان های گرد و غبار را تجربه می کند واین ممکن است فرصت هایی برای مشاهدات ابتدایی پدیده های الکترواستاتیک توسط مریخ نورد تازه مستقر شده فراهم کند.یکی از اهداف این ماموریت ارزیابی شرایط محیطی گذشته است. شواهد مربوط به جو قابل توجه تر در گذشته بر محیط الکتریکی سیاره و چگونگی تغییر آن در گذر زمان تأثیر دارد.دوفک گفت: "نتیجه مهم این مطالعه این است که مریخ ممکن است مکانی فعال از نظر الکتریکی باشد، اگرچه از جهاتی کاملاً متفاوت از زمین است. این واقعیت که گرد و غبار مریخ به آسانی تا حد تخلیه شارژ می شود حتی زمانی که دانه ها به سایر سطوح نمی مالند ، نشان می دهد که مهاجران آینده ممکن است جهانی را پیدا کنند که توسط الکتریسیته ساکن تغییر یافته است.منابع:https://skyandtelescope.org/astronomy-news/perseverance-arrives-on-marshttps://www.space.com/perseverance-mars-rover-microphone-martian-soundshttps://phys.org/news/2021-02-mars-verse-safe-lightning.html مریم جزی مریم جزی Sun, 21 Feb 2021 11:00:54 +0330 https://virgool.io/@maryamjazi/%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%84%D8%AA-%D9%87%D8%A7-jkn5uxf7t9kr از آنجا که شیوع ویروس کرونا ، سازمان جهانی توالت را در سال 2020 با چالش جدیدی مواجه کرده است، در این گفتار ابتدا بصورت مختصری با این سازمان آشنا شده و سپس به اهمیت فعالیت این سازمان در این روزهای سخت همه­گیری می­پردازیم.19 نوامبر از سوی سازمان ملل متحد (UN)، روز جهانی توالت (World Toilet Day) نام گرفته است. این مناسبت نمادین، برای آگاهی­بخشی به جوامع بشری درباره آسیب هایی که عدم استفاده از سرویس های بهداشتی برای انسان و کره زمین ایجاد می کند، در نظر گرفته شده است. همچنین روز جهانی توالت، برای کمک به فعالان طراحی و توسعه سرویس های بهداشتی مدرن و حرفه ای که الزامات زیست محیطی در آن ها رعایت شده است، شکل گرفت.وقتی یک جامعه در شهر های مختلف،‌ از سرویس بهداشتی گسترده، تمیز و مدرن برخوردار باشد، شهروندان از استرس های روانی و جسمی مربوط به عدم وجود سرویس بهداشتی در امان هستند و میزان آسیب پذیری های اجتماعی کاهش پیدا می کند. طبق اعلام سازمان ملل، برخی از تجاوزات به زنان و کودکان در کشورهای شرقی و غربی، به واسطه نبود سرویس بهداشتی با حریم خصوصی مطمئن برای این قشر از جامعه رخ می دهد.از طرفی نبود سرویس های بهداشتی متعدد و عدم توزیع مناسب آن ها در مناطق روستایی و به خصوص شهری که تجمع جمعیتی در آن بسیار زیاد است، میزان آلایندگی خاک و محیط زیست را افزایش می دهد. این کمبودها سبب می شود افرادی که نیاز به سرویس بهداشتی دارند، از محیط عمومی و بعضا فضای سبز برای رفع حاجت استفاده کنند.سالانه میلیارد ها نفر در کشورهای مختلف دنیا از دسترسی به سرویس بهداشتی امن و تمیز محروم هستند و این موضوع، خطر ابتلا به بیماری های عفونی را افزایش می دهد. سرویس بهداشتی تمیز و در دسترس بودن آن در نظام های ارزشیابی بهداشت و سلامت عمومی یک کشور، از اهمیت فراوانی برخوردار است.سرویس های بهداشتی، عمدتا برای افراد دارای معذوریت و بیماران خاص، ناکارآمد و غیر مطلوب هستند و افراد معلول و سالخورده، نمی توانند از آن ها استفاده کنند. به همین خاطر، عزم جهانی و جدی برای توسعه سرویس بهداشتی، باید به طور جدی در دستور کار قرار بگیرد.سازمان جهانی توالت یک مجموعه غیر انتفاعی چند ملیتی است که مقر آن در کشور سنگاپور قرار دارد. سازمان جهانی توالت توسط یک شهروند ثروتمند سنگاپوری تاسیس شد. او موسس انجمن سرویس های بهداشتی سنگاپور بود . وی که یک کارآفرین اجتماعی است، در سال ۲۰۰۲ میلادی موفق به دریافت جایزه«Scwab Foundation Award» شد.این نهاد، هر ساله ۲۹ آبان را به عنوان روز جهانی توالت جشن می گیرد. هدف این سازمان، مقوله دفع بهداشتی فضولات و دسترسی آسان شهروندان به سرویس بهداشتی امن و تمیز است. فقدان توالت سبب می شود که صدها میلیون تن فضولات انسانی به صورت جمع آوری نشده و تصفیه نشده به جای بماند و مشکلات زیست محیطی برای انسان ها و حیوانات به وجود بیاورد.شعاری که به صورت هشتگ برای روز جهانی توالت انتخاب گشته، « ما نمی توانیم صبر کنیم» است.در کنفرانس های بین المللی سازمان جهانی توالت جدیدترین دستاورد های علمی و فرهنگی در زمینه دسترسی به توالت امن و پاک رونمایی می گردد. همچنین، درباره فناوری های جدید ساخت توالت های دیجیتالی که در برخی کشورهای دنیا بحث و بررسی می شود.COVID-19سازمان بهداشت جهانی و سازمان یونیسف با ارائه اطلاعاتی در آپریل 2020 به بررسی اهمیت و دردسترس بودن سرویس ها و امکانات بهداشتی پرداخته اند.ضدعفونی کننده ها در خط مقدم مبارزه با ویروس کروناطبق آمار ارائه شده در این گزارش از هر 5 نفر فقط دو نفر در جهان به امکانات شستشوی دستها (صابون و آب ) دسترسی دارند و 43درصد مدارس در سرتاسر جهان دسترسی به این امکانات بدوی را ندارد.بدیهی ست که برای کنترل ویروس کرونا در جهان شستشوی دائم دستها و دسترسی به چنین امکاناتی بسیار ضروری است.تنها 78 کشور جهان امکانات برای شستشوی دستها دارندهمانطورکه در شکل بالا مشخص شده است ، متاسفانه اکثر کشورهای افریقایی بشدت از امکانات سرویس بهداشتی محروم هستند.نکته جالب در این گزارش درباره میزان امکانات بهداشتی و مواد ضدعفونی کننده در کشور چین در سال 2016 است:همانطور که مشاهده میشود تنها 67 % از توالت ها از موادضدعفونی کننده و بهداشتی برخوردارند و در مراکز بیمارستانی تنها 36 درصد این امکانات را دارند و 64 درصد باقی مانده از این امکانات محروم هستند.مراکز مراقبت در چیندر پایان به این نکته اشاره میشود که موضوعاتی که سازمان جهانی توالت، هر سال به طور رسمی پیگیری می کند، عبارتند از:• ضرورت بهداشت • سیستم تشخیص مهارت های ملی • طراحی سرویس بهداشتی • آموزش تخصصی توالت •آموزش بهداشت مدارس •بهداشت پایدارگفتنی است این سازمان در ایران شاخه ای ندارد و وضعیت سرویس های بهداشتی در کشورمان نیز مطلوب نیست.منابع:https://www.worldtoilet.orgFINAL Press Release WASH in Schools - UNICEF WHO clearedJMP-2020-COVID-global-hygiene-snapshotwww.washdata.org/reports مریم جزی مریم جزی Sun, 29 Nov 2020 11:16:57 +0330 https://virgool.io/@maryamjazi/%D9%85%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D9%88%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B4-n7zeuu9e24lx حیات ما از نیروی جاذبه تبعیت میکند. بدن ما بصورت منحصر به فردی با گرانش زمین تنظیم شده است که بر کل بدن ما تأثیر می گذارد ، از میزان تپش قلب گرفته تا تراکم استخوان ها.نیروی جاذبه بر علم ما نیز تأثیر می گذارد. تمام آزمایشات انجام شده بر روی زمین در معرض جاذبه زمین قرار دارند ، اما اگر گرانش از بین برود ، بسیاری از چیزها تغییر می کنند و فرصت هایی را برای مشاهده سیستم ها به روشی کاملاً جدید که روی زمین امکان پذیر نیست ، ایجاد می کند. میکروگرانش یا جاذبه کم چیزهای زیادی برای آموختن به ما دارد.ایستگاه فضایی بین المللی با فاصله ای بیش از 250 مایل بالاتر از سطح سیاره ما ، یک محیط میکروگرانشی ( کم جاذبه) را برای تحقیقات ایجاد می کند که به دانشمندان امکان می دهد این تغییرات را کشف کنند. مشاهده این پدیده ها بیش از گشودن دریچه ای به مفاهیم جدید علمی ، باعث از بین رفتن محدودیت ها می شود .آزمایشگاه فضایی نه تنها به عنوان بستری برای آماده سازی برای اکتشافات فضایی در آینده عمل می کند ، بلکه منبعی برای توسعه منافع پزشکی ، اقتصادی ، فناوری و اجتماعی در زمین است. این آزمایشگاه میکروگرانشی از تحقیقات مختلف در هر رشته ای پشتیبانی می کند.زیست شناسی و سلامت انسان دو حوزه علمی هستند که از دسترسی به میکروگرانش بهره مند می شوند. داده ها در مورد چگونگی واکنش ارگانیسم های مختلف به یک محیط میکروگرانش و نحوه تغییر عملکردهای مختلف بیولوژیکی در نبود جاذبه باعث افزایش درک از ارگانیسم می شود. از دیگر جنبه های منحصر به فرد محیط ایستگاه فضایی می توان به قرار گرفتن در معرض تابش و ترکیب مختلف گرما و گازها و الکترون ها و یون های آزاد اشاره کرد.میکروگرانش به پیشرفت تحقیقات علوم مواد کمک می کند زیرا فرایندهایی از قبیل تشکیل بلور ، ترکیب مایعات ، جداسازی گازها و مایعات ، انتقال حرارت ، انجماد و احتراق را تغییر می دهد. برای تحقیقات فیزیکی ، این ایستگاه بستری را فراهم می کند تا منابع نویز ، شرایط خلا در فضا ، گرما و سرما شدید ، فواصل زیاد و سرعت زیاد کاهش یابند.ظروفی که درون آن مایع سبز رنگ است به ما نشان می دهد در حالی که ما در فضا حرکت می کنیم چگونه سوخت در یک مخزن به دور خود می چرخد و آنچه که یاد گرفتیم می تواند به ما کمک کند تا سفینه ایمن تر و کارآمد تری طراحی کنیم.یکی از محققین تیم پنتیجز (Tim Pantages)، دکتر الاین هورن رانی، مسئول راه اندازی تجهیزات پزشکی مستقر در ویرجینیا اعلام کرد: این شرکت در حال تولید نوعی ژل است که می تواند به عنوان جایگزینی برای ترمیم کننده جراحی باشد. این محصول می تواند بر روی زمین فواید زیادی داشته باشد اما اگر این ژل به فضا فرستاده شود فرصت های استفاده حتی بیشتر خواهد شد.دکتر پرستو خوش اخلاق یکی دیگر از اعضای تیم تحقیقاتی می گوید: پروژه ای که ما در ایستگاه فضایی انجام می دهیم ، نحوه رفتار هیدروژل ها در شرایط کم جاذبه را بررسی می­کند و ما به طور خاص در حال بررسی چگونگی تغییر ساختار و چگونگی تغییر خصوصیات دارو در غیاب جاذبه هستیم. هیدروژل ها از مواد بسیار مهمی تشکیل شده اند . هیدروژل ها را مانند یک کف ژلاتینی در نظربگیرید ، نه کاملاً مایع ، نه کاملا جامد و در حالتی که دارای آب زیادی هستند. آنها می توانند از ماتریس سلولی بدن ما تقلید کنند. ما می توانیم از هیدروژل ها برای پوشاندن زخم ها و حتی تزریق آنتی بیوتیک ها برای بهبودی استفاده کنیم ، به همین دلیل هیدروژل ها برای استفاده در مواردی مانند مراقبت از زخم برای سربازان در جبهه های جنگ مورد مطالعه قرار گرفته اند.اگر از بیمارستان یا کلینیک بسیار دور هستید و نمی توانید فوراً از مراقبت های پزشکی برخوردار شوید ، می توانید هیدروژل را مستقیماً به محل زخم بمالید و عفونت های احتمالی را درمان کنید. اگر از زمین تا مریخ فاصله داشتیم و همچنین یک زخم بر روی بازو ، به یک روش بهتر برای درمان آن زخم و اطمینان از آلوده نشدن آن نیاز داریم! آنتیژن موقتی هیدروژل ، خود نمونه ای عالی از فناوری دو منظوره است که می توانیم از آن نه تنها در زمین بلکه در فضا استفاده کنیم.منابع:https://www.nasa.gov/mission_pages/station/research/station-science-101/why-do-science-in-microgravity/ مریم جزی مریم جزی Tue, 13 Oct 2020 17:27:19 +0330 https://virgool.io/@maryamjazi/%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%D8%B2%D9%87%D8%B1%D9%87-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-henbb1rrgafr تیمی از دانشمندان به تازگی مقاله ای منتشر کرده اند که در آن خبر کشف یک ماده شیمیایی خاص در ابرهای زهره را اعلام میکند. تا آنجا که دانشمندان می توانند بگویند ، این ماده شیمیایی به نام فسفین فقط با فرایندهای زنده در سیاره ای مانند زهره قابل تولید است. این کشف توسط چند تیم تحقیقاتی ، آرایه‌ تلسکوپی آتاکاما(ALMA) واقع در شیلی و تلسکوپ جیمز کلرک مکسول (JCMT) واقع در هاوایی، صورت گرفته است.اما چرا قرص برنج در زمین کشنده ولی در سیاره زهره، علامت حیات شد.سارا سیگر ، ستاره شناس در انستیتوی فناوری ماساچوست در جریان یک کنفرانس خبری که در 14 سپتامبر برگزار شد ، گفت: "فسفین(Phosphine) با فرمول شیمیایی PH3 و شکل ظاهری آن گاز بی‌رنگ است. بیشتر ما با فسفین به عنوان سم موش صحرایی آشنا هستیم. در واقع ارگانیسم های بزرگ توسط آن از بین میروند ، اما میکروب ها ، نه."دلیل خاص بودن فسفین این است که بدون حیات ساخت فسفین در سیارات سنگی بسیار دشوار است. زمین تنها سیاره­ای بوده که در آن فسفین پیدا شده و در آن حیات وجود دارد. فسفین یک نشانگر زیستی احتمالی است. در اینجا روی زمین ، انها توسط ارگانیسم های مواد آلی در حال پوسیدگی تولید می شوند و فسفین جزء اصلی جو است. تا آنجا که دانشمندان می دانند ، فسفین یا توسط زندگی تولید می شود ، یا توسط فرآیندهای شیمیایی که در این صورت به مقدار زیادی انرژی نیاز دارد .و البته ممکن است فسفین توسط میکروب ها تولید شوند.فسفر در جو مشتری یافت میشود. در غول گازی مانند مشتری ، انرژی کافی برای تشکیل فسفین به صورت غیر زنده وجود دارد. در اعماق جو ، درجه حرارت و فشار شدید می تواند فسفین ایجاد کند و جریان ها می توانند آن را به مقدار زیادی در جو لایروبی کنند. اما در دنیای سنگی و بی روح ناهید ، انتظار نمیرفت فسفین یافت شود. چراکه باید اکسید شود و در آنجا انرژی کافی برای تولید آن وجود ندارد.این شکل مربوط به مقاله سال 2020 است که یک چرخه حیات پیشنهادی برای حیات میکروب های بی هوازی در جو ونوس را نشان می دهد. (1) اسپورهای – تخم میکروب-خشک (حباب های سیاه) در لایه های پایین جو قرار دارند. (2) جریان هوا اسپورها را به لایه قابل سکونت منتقل می کند. (3) اسپورها به عنوان CCN عمل می کنند و پس از احاطه توسط مایع (مواد شیمیایی لازم برای حل شدن) شروع به رشد میکنند و از نظر متابولیکی فعال می شوند. (4) میکروب های فعال متابولیکی (حباب های حاشور خورده) رشد کرده و به قطرات مایع (دایره اطراف حبابها) تقسیم می شوند. قطرات مایع با انعقاد رشد می کنند. (5) قطرات به اندازه ای بزرگ می شوند که بتوانند به طور گرانشی از جو خارج شوند. دمای بالاتر و تبخیر قطرات باعث تقسیم سلول و شکل گیری آن می شود. اسپورها به قدری کوچک هستند که در برابر رسوب بیشتر مقاومت می کنند ، و در لایه پایین جو بصورت معلق انبار میشوند.تحقیقات جدید بر این ایده استوار است که اگرچه سطح زهره دمای ناپایدار و فشارهای خرد کننده را تحمل می کند ، اما شرایط سخت در ابرها بسیار کمتر است. و دانشمندان دریافته اند كه جو خود زمین پر از حیات كوچك است. زندگی در ونوس در اصل می تواند چرخه ای باشد که حیات را همواره در ابرها حفظ میکند.اما سوالی که اکنون پرسیده میشود این است که آیا و چگونه میکروب ها فسفین تولید میکنند ؟! منابعhttps://www.universetoday.com/147797/did-scientists-just-find-signs-of-life-on-venus/https://www.space.com/phosphine-venus-clouds-chemical-explained.htmlhttps://www.space.com/venus-clouds-possible-life-chemical-discovery.html مریم جزی مریم جزی Tue, 15 Sep 2020 17:48:03 +0430 https://virgool.io/@maryamjazi/%D8%A7%D8%B1%D9%88%D9%BE%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B4%D8%AA%D8%B1%DB%8C-lgiar5p3tflq با جستجو در عکس های ارسالی از فضاپیمای گالیله در حدود بیست سال پیش سوالی مطرح شد : آیا این قمر مشتری با قطری تقریبا برابر با ماه خودمان ! میتواند دارای حیات باشد؟!در ظاهر ، اروپا چندان قابل توجه به نظر نمی رسد ، جهانی خاکستری و سفید با آثاری از وصله های قرمز کنجکاو کننده. اما کل این قمر پوشیده از یخ است ، و یک اقیانوس را در زیر خود پنهان کرده. اثر متقابل اقیانوس با لایه های سنگی در زیر آن می تواند بهشتی برای تکامل حیات فراهم کند ، خصوصاً اگر اقیانوس ها دارای منافذی باشند که از داخل گرما را بیرون می اورند.اروپا کلیپر”یکی از پروژه‌های جدید ناسا است که قرار است در بین سال‌های 2023 یا 2030 پرتاب شود و 45 بار از اروپا عبور کند. در طی این مدت، این کاوشگر اتمسفر نازک، سطح یخی، فرضیه اقیانوس‌های عمقی و میدان مغناطیسی داخلی اروپا را مورد مطالعه قرار خواهد داد. مأموریت Europa Clipper برای بلوک های روی قمر آمادگی بهتری دارد. این فضاپیما طیف سنج جرمی برای کاوش سیاره / اروپا (MASPEX) را حمل خواهد کرد ، تا گازهای اطراف ماه را جمع آوری و هرگونه مواد بلوک که ممکن است در فضا آزاد شود را تجزیه و تحلیل کند.اروپااول از همه، این قمر به طرز عجیبی جوان است، یعنی فقط 40 تا 90 میلیون سال سن دارد و لذا، یکی از تازه‌ترین سطوح در کل منظومه‌شمسی به حساب می‌آید. (اقماری مانند ماه زمین و بقیه اقمار منظومه شمسی حدود 4.6 میلیارد سال قدمت دارند).اروپا صاف ترین سطح در منظومه شمسی را دارد ، برای همین هم دانشمندان را به این فرضیه سوق داد که دارای آب مایع در یک اقیانوس زیرسطحی است که با انعطاف پذیری جزر و مدی مشتری از انجماد خارج می شود. سطح یخی اروپا بسیار فعال است و دارای شیارهای پهن و عریضی می‌باشد که در آنها یخ در بین بلوک‌ها شکل گرفته و صخره‌هایی با صدها متر بلندی وجود دارد که در آنها یخ‌ها به طور مکرر به هم برخورد کرده و از هم جدا می‌شوند، متلاشی می‌شوند و تکه‌های آنها چنان زیاد و نامرتب است که دانشمندان به آنها لقب “ناحیه پر هرج و مرج " یا آشوب را داده‌اند. طبق این فرضیه ، این انعطاف پذیری جزر و مد نه تنها آب را به شکل مایع نگه می دارد ، بلکه باعث ایجاد حرکت صفحات یخ ،مانند صفحات تکتونیکی زمین می شود .تصویر بالا نشان می دهد که چگونه یک قسمت سرد ، شکننده و بیرونی از یخ اروپا با ضخامت 20-30 کیلومتر (تقریباً 10-20 مایل) پوسته یخ به داخل پوسته گرمتر منتقل شده و در نهایت در ان گنجانده میشود. یک لایه جانشین در سطح صفحه اصلی ایجاد شده ، که در کنار آن ممکن است گدازه های یخ فوران شده باشد.بلوک‌های یخ در این مناطق از قسمتی به قسمت دیگر منتقل شده، به هم برخورد کرده و متلاشی می‌شوند، سپس دوباره یخ زده و به هم می‌پیوندند.عکس های رنگی می توانند جزئیات مهم دیگری از داستان یخی را برای دانشمندان بیان کنند ، به ویژه هنگامی که کارشناسان پردازش تصویر بر تفاوت های کوچک قابل مشاهده در رنگ تأکید دارند. این تفاوت رنگ در عکس ها ترکیب شیمیایی را منعکس می کند: مناطق سفید یا آبی دارای سطح بالاتری از یخ آب خالص هستند ، در حالی که نواحی قرمزتر حاوی ترکیبات دیگری مانند نمک است که به طور بالقوه از فرضیه اقیانوس های ماه منشا می گیرند. دانشمندان فرض کردند که اینها مواد شیمیایی هستند که از اقیانوس زیرسطحی به سطح اروپا راه یافته اند. این نشان می دهد که کف دریا ممکن است با سطح ان تعامل داشته باشد ، و این یک نکته مهم هنگام تفکر در مورد وجود حیات است. گردش مواد بین اقیانوس و پوسته یخی ان می تواند به طور بالقوه منابع انرژی شیمیایی را فراهم کند که می تواند اشکال ساده حیات را حفظ کند."کوین هاند یک ستاره شناس در آزمایشگاه پیشران جت ناسا میگوید،اروپا "تغییر دهنده بازی" برای مأموریت های جستجوی زندگی است زیرا منبع اصلی انرژی این قمرمشتری است - نه خورشید. وقتی ماه به دور غول عظیم گازی مانند مشتری می چرخد ، گرانش بسیار زیاد آن باعث انعطاف پذیری اروپا می شود. محاسبات انعطاف پذیری جزر و مد باعث می شود که قمرها و سیارات بتوانند میزبان آب مایع باشند حتی اگر از منطقه مرسوم به "گلدیلاک Goldilocks " یا محدوده قابل سکونت یک ستاره فاصله زیادی داشته باشد - جایی اطراف یک ستاره که گرما و انرژی باعث می شود آب روی یک سیاره مایع بماند. این انعطاف پذیری نه تنها انرژی ایجاد می کند ، بلکه می تواند آب ماه را از میان سنگها بیرون بکشد. افزایش دما و فشار در اثر تجزیه رادیواکتیو یا حرکت جزر و مدی زیرسطحی می‌تواند فروپاشی و تجزیه مواد معدنی آبزا را به همراه داشته باشد و به آزادسازیِ آب محبوس کمک کند. دانشمندان گفته اند این تعاملات می توانند به طور بالقوه انرژی لازم برای زندگی را ایجاد كنند ، البته به شرطی كه عناصر سازنده مانند اسیدهای آمینه در دسترس باشند.آنان تشخیص داده اند که قمرهای گالیله به لطف "تشدید جزر و مدی" شدیدا بروی هم تأثیر می گذارند - در واقع ، یک همگام سازی مستحکم بین کشش گرانشی و طبیعت نوسانی اقیانوس ها در اقمار. ماه ها بطور کشندی(جزر و مدی) بیشتر از مشتری بر یکدیگر تشدید دارند ، و این توضیح می دهد که چرا کشش بسیار قوی این سیاره به اثرات جزر و مدی بزرگتر تبدیل نمی شود.به عنوان مثال : آقای هی و تیم وی محاسبه کردند که اگر اقیانوس مدفون اروپا عمقی در حدود 660 فوت (200 متر) داشته باشد ، کشش مشتری می تواند موجی جزر و مدی در ان ایجاد کند. برعکس ، قمر آی او کوچک! می تواند در اقیانوسی به عمق 50 مایل (80 کیلومتر) در قمر اروپا موجی قوی ایجاد کند. رزونانس جزر و مدی در میان قمرهای گالیله می تواند به آنها کمک کند تا محدوده عددی عمق مورد نیاز را کاهش دهند. اعضای تیم تحقیق میگویند ، اگر جزر و مد ماه به اندازه کافی قوی باشد ، سطح یخ زده اروپا ، کالیستو و گانیمد ممکن است تورفته یا بیرون زده باشد. آقای هی ، که اکنون در آزمایشگاه پیشران جت ناسا در کالیفرنیای جنوبی است ، گفت: "اگر بتوانید سرعت حرکت سطح قمر به سمت بالا و پایین را اندازه گیری کنید ، این راهی برای تعیین ضخامت اقیانوس خواهد بود."این انیمیشن یک شبیه ساز دو بعدی از مقطع احتمالی یک شیار در پوسته یخی اروپا است .خط زیرین در انتهای اقیانوس اروپا قرار دارد و خط سفید ضخیم در بالای آن یخ سطح ماه را نشان می دهد. قسمت میانی قسمت عمده ای از پوسته یخ اروپا است ، با رنگ های گرمتر (قرمز ، نارنجی ، زرد) نمایانگر یخ های سفت و سخت تر است. عمق در سمت چپ انیمیشن مشخص شده است در حالی که اعداد در پایین اندازه گیری فاصله از مرکز شیار در سطح اروپا است. اعداد در بالا گذشت زمان در هزاران سال را نشان می دهد. پوسته یخ در اثر فعل و انفعالات گرانشی با مشتری تغییر شکل می دهد. یخ سرد و شکننده سطح از هم جدا می شود. در همان زمان ، گسل های موجود در یخ فوقانی ، بهبود یافته و دوباره شکل می گیرند (به صورت خطوط مایل به زرد ، سبز و آبی در مرکز بالایی انیمیشن قابل مشاهده است). مواد درحال چرخش که به سرعت نیمه پایین تصویررا پر می کنند ، مجموعه ای از نقاط سفید ریز است که نمایانگر تکه هایی از اقیانوس اروپا است که در کف پوسته یخی اروپا منجمد شده است. دانشمندان این تکه ها را به عنوان "مواد فسیلی" اقیانوس توصیف می کنند زیرا تکه های اقیانوس محبوس در پوسته یخ اروپا صدها هزار ، اگر نه میلیون ها سال ، را به سطح اروپا منتقل می کنند. به عبارت دیگر ، تا زمانی که مواد اقیانوس به سطح اروپا برسد ، جایی که می تواند توسط یک فضاپیما در حال تجزیه و تحلیل باشد ، دیگر نمونه اقیانوس اروپا در زمان حال نیست. در عوض ، این فضاپیما در حقیقت اقیانوس اروپا را در زمان قبل از یک میلیون سال یا بیشتر مورد مطالعه قرار میدهد. از این رو ، این مواد فسیل اقیانوس هستند. بلوک های اروپابلوک ها در اروپابا استفاده از داده های جمع آوری شده توسط سه مأموریت هابل ، گالیله و ویجر ، پاول شنک ، محقق در موسسه ی قمری و سیاره ای در هوستون ، توانست نشانه هایی از تغییراتی را که می تواند نشان دهد مواد فوران شده دوباره به سطح آن ریخته شده است را بدست آورد. خود این رگه ها و بلوکها می توانند به کشف اطلاعاتی مربوط به اقیانوس پنهان شده در اعماق زیر یخ ها کمک کنند.همانطور که لایه زیرین یخ های سطحی بر اثر فعل و انفعالات جزر و مدی بین مشتری و اروپا گرم می شود ، سطح به خودی خود کمانه می کند و شکستگی ایجاد می شود. یخ رویی ضعیف و پوسته ها سست می شوند و یخ های بزرگتر مانند یخچال تشکیل می دهند.شنک میگوید که این وقایع خشونت آمیز می تواند آب مایع را برای مدت کوتاهی روی سطح قرار دهد. این آب می تواند بجوشد تا توده های موضعی بلورهای بخار آب منجمد تولید شود. در این نواحی نشانه های ضعیفی وجود دارد که می تواند اثر این بلوک ها باشد.شنک گفت: "ما ممکن است این را در مقیاس چند کیلومتری به شکل هاله های تاریک در اطراف "هرج و مرج " سطح قمر مشاهده کنیم ، اما مطمئن نیستیم."احتمال دیگر این است که شکافهای گسترده ای که بیش از 600 مایل (1000 کیلومتر) در سراسر سطح اروپا امتداد دارند می توانند مواد را بیرون بریزند. گاهی اوقات چاله ها شامل لبه های دوتایی میشوند که دارای مواد مایل به قرمز تیره هستند که سطح آنها را تا 10 کیلومتری اطراف ان می پوشانند. تحقیقات قبلی حاکی از آن بود که مواد قرمز سوخت شده ممکن است ازمواد منفجره ای حاصل شوند که از شکاف ها خارج می شوند ، درست مانند فواره های بخار آب از شکاف های مرکزی در "نوار ببر" قطب جنوب انسلادوس.در طول فوران ها ، شیار ها مواد را در طول خود آزاد کرده و پرده ای از گاز و ذرات با ارتفاع چندین کیلومتر را در فضای بالای هر شیار ایجاد می کنند، هرچند بعید است همه باهم منفجر شوند..شنک از طریق ایمیل به سایت اسپیس گفت: "بلوک های موجود در اجسام یخی معمولاً طیف وسیعی از اندازه ذرات را تولید می کنند." گرانش بزرگترین و عظیمترین ذرات را به سطح می کشاند. وی گفت: "این ذرات همیشه به نوعی از سطح متفاوت هستند ، یا از نظر ترکیب و رنگ و یا از نظر اندازه ذرات و در نتیجه از نظر روشنایی ظاهری." "بنابراین ما انتظار داشتیم که نوعی روشنایی ناهنجار یا اثررنگی در نزدیکی منابع در هر جایی که ممکن است مشاهده کنیم."اما شنک هیچ تغییری در میزان روشنایی یا ترکیبات که ممکن است نشان دهد مواد اقیانوس در سطح قمر تمام شده، نیافت.کمبود شگفت آور تغییرات می تواند به این معنی باشد که فعالیت بلوک ها و رگه ها در طی سه دهه نقشه برداری نسبتاً مداوم بوده است ، ذرات تراوش یافته با گذشت زمان با هم مخلوط شده و تفاوت آشکاری ندارند. گزینه دیگر این است کهشنك در مقاله خود كه در 24 مارس در مجله نجومی Astrophysical Journal Letters منتشر شد ، نوشت: "ممكن است ستونها در تصويرسازي موجود، رسوبات قابل مشاهده اي ایجاد نکنند.این در صورتی امکان پذیر است که بلوک های رادارگریز اروپا فقط بخار باشند ، اما توضیح عدم کریستالی شدن بخار آب و تبدیل شدن به ذرات معلق پس از تخلیه در فضا دشوار است". اختلاف اندازه بین ذرات منفذ و ذرات سطح باید به اندازه ای متفاوت باشد که توسط فضاپیما مشاهده شود . با این حال ، اگر ستونهای رادارگریز به اندازه عادی باشند ، برای تشخیص آنها می توان از طیف سنج و نقشه بردار مادون قرمز یا ماورا بنفش استفاده کرد. Clipper یک دوربین دیجیتال حساس به طول موج های ماورای بنفش را حمل می کند و ممکن است بتواند ردیابی ها را تشخیص دهد.بخار آب در اروپالوکاس پاگانینی ، دانشمند سیاره ای در مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا در گرینبلت ، مریلند و دانشگاه واشنگتن دی سی گفت:"عناصر شیمیایی اصلی (کربن ، هیدروژن ، اکسیژن ، نیتروژن ، فسفر و گوگرد) و منابع انرژی ، دو مورد از سه مورد لازم برای زندگی در سراسر منظومه شمسی وجود دارد. اما سومین مورد - آب مایع –است که یافتن ان تا حدی سخت است. در حالی که دانشمندان هنوز مستقیماً آب مایع را تشخیص نداده اند ، ما چیزخوب دیگری پیدا كرده ایم: آب به صورت بخار."از سال 2012 ، هابل با گذر اروپا از میان زمین و مشتری نشانه های مختلفی از فعالیت انفجاری را مشاهده کرده است. در طی برخی از گذر ها ، نور حاصل از مشتری با بخار خارج شده از سطح این قمر مسدود شده است.پاگانینی و همکارانش از W.M. رصدخانه کک (Keck) در هاوایی 1900مایل (3100 کیلومتری) از مساحت اروپا را مورد مطالعه قرار داده اند ، که به گفته اخترشناسان یکی از بهترین شرط های منظومه شمسی برای میزبانی حیات بیگانه را دارد.آنها از فوریه 2016 تا مه 2017 اروپا را به مدت 17 شب رصد کردند. در یکی از آن شب ها - 26 آوریل 2016 - آنها سیگنال شدیدی از بخار آب ، که به شکل یک طول موج مشخص از نور مادون قرمز ساطع شده است ، دریافت کردندکه مقدار زیادی داشت - طبق محاسبات محققان ، حدود 2300 تن (2095 تن متریک. این تقریباً برای پر کردن یک استخر شنا در اندازه المپیک کافی است (که حاوی حدود 2750 تن یا 2500 تن آب).محققان فکر می کنند منبع این آب، بلوکی است که می تواند از اقیانوس مدفون یا از مخزن یخ ذوب شده درون پوسته اروپا فوران کرده باشد. حجم مشاهده شده بسیار بیشتر از آن بود که پیش بینی می شد نتیجه فرآیندهای "برون زا" باشد ، مانند جداکردن مولکول های آب از سطح اروپا توسط کمربند تشعشعاتی قدرتمند مشتری.علاوه بر نتایج جدید و تشخیص هیدروژن اتمی و اکسیژن توسط هابل (که احتمالاً از مولکولهای آب جدا شده بدلیل تابش حاصل می شوند) ، کاوشگر گالیله ناسا در پرواز سال 1997 ، افزایش زیادی از چگالی پلاسما یا گاز یونیزه را اندازه گیری کرده است. و به طور فزاینده ای مشخص می شود که بلوک ها در اروپا پراکنده هستند. از این لحاظ ، آنها با ستون های ثابت در قطب جنوب قمر یخی واقیانوسی انسلادوس ، که توسط بیش از 100 آبفشان قدرتمند درحال تولیدند ، بسیار متفاوت هستند.تشعشعات داخلی اروپامویت ملوانی داسوانی(Mohit Melwani Daswani) دانشمند سیاره ای در آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا در کالیفرنیا ، تیمی را هدایت کرده است که داده های جمع آوری شده توسط مأموریت گالیله را تجزیه و تحلیل کنند.تیم داسوانی شواهدی امیدوار کننده پیدا کردند: اقیانوس اروپا می تواند از تجزیه مواد معدنی آبزا که در داخل اروپا وجود دارد نشات گرفته باشد. داسوانی گفته است که این فرایند ممکن است در هنگام تفکیک که در طی آن اروپا "به لایه های مشخص شبیه پیاز" از هم جدا شده است، رخ داده باشد."فضای داخلی اروپا بسیار متراکم تر از لایه های بیرونی است." در حال حاضراین یکی از ویژگیهای مهم تاریخی و زمین شناسی اروپا است: برای اینکه فرآیند تفکیک رخ دهد ، باید گرمای زیادی را تجربه کرده باشد." گرمای زیاد قدیم این احتمال را نیز ایجاد میکند که اروپا در حال حاضر گرمای کافی برای پنهان کردن یک اقیانوس مایع را داشته باشد. منبع این گرما می تواند دراثر رادیواکتیو داخلی قمر باشد ، یا پدیده ای به نام پراکندگی جزر و مد ناشی از فعل و انفعالات با مشتری و قمرهای بزرگ اطراف آن یا هر دو اینها.این روند تفکیک کلید اصلی جهان های قابل سکونت مانند زمین است که همچنین در مریخ نیز اتفاق افتاده است. داسوانی گفت: "اروپا به اندازه کافی بزرگ بوده است تا این را نیز تجربه کند." اگرچه ارتباط مستقیمی بین تفکیک و قابلیت سکونت وجود ندارد ، اما داسوانی گفت که فرآیند تجزیه مواد معدنی از طریق گرما برای تولید اقیانوس ها شاید فقط مربوط به اروپا نباشد. " اقیانوس های بزرگ که این گرما را در داخل تجربه می کنند ممکن است مکانیکی برای ساخت اقیانوس ها داشته باشند."دانشمندان با بررسی فرآیندهایی که مواد معدنی منجر به تولید آب در اروپا شده اند ، می توانند دریابند که آیا یک سیاره فراخورشیدی می تواند میزبان یک اقیانوس مایع باشد ، زیرا این ممکن است یک روش معمول برای تشکیل اقیانوس ها در جهان و در منظومه شمسی ما و فراتر از آن باشد. داسوانی گفت:"استثنا در این مورد [ماه سیاره زحل] انسلادوس است ... جسمی بسیار کوچکتر از اروپا که نمی توانسته چنین گرمای زیادی را تجربه کند ، ما این را می دانیم زیرا چگالی انسلادوس بسیار کمتر از اروپا است. بنابراین اقیانوس ان باید توسط فرایند دیگری ایجاد شده باشد. " اما گانیمد همسایه اروپا نیز می تواند فضای داخلی متفاوتی داشته باشد و از این نظر ممکن است شبیه اروپا باشد.مطمئناً برای داشتن حیات به بیش از آب نیاز داریم. استیو موجسیس ، یک زمین شناس از دانشگاه کلرادو، در مصاحبه ای با سایت اسپیس گفت: "زندگی شیمی است. حیات ازشیمی ، که همه چیز ان جریان الکترون است ، قدرت میگیرد." تبادل الکترون باعث تولید انرژی می شود و این نوع انرژی است که برای متابولیسم و سوخت و ساز مورد استفاده قرار می گیرد. ماباید این نکته را شفاف‌سازی کنیم که آیا جریان الکترون در اروپا وجود دارد یا خیر؛ چرا که می‌تواند انرژی لازم برای پیدایش و پشتیبانی از حیات را فراهم نماید.این موضوع هم کماکان در هاله‌ای از ابهام است که آیا این گونه قمرهای یخی می‌توانند گرمای کافی برای ذوب سنگ را ایجاد کنند یا خیر. یقیناً فرایندهای شیمیایی جالبی در این اجرام به وقوع می‌پیوندد، اما این حیات بیگانه از چه نوع جریان الکترونی می‌تواند برای تامین انرژی خود در بخش‌های سرد و تاریک و عمیق استفاده کند؟!منابع:[1]https://www.esa.int/ESA_Multimedia/Images/2020/05/New_evidence_of_watery_plumes_on_Jupiter_s_moon_Europa[2]https://www.space.com/europea-plumes-stealth-particles-mystery.html[3]https://www.space.com/jupiter-moon-europa-chaos-terrain-detailed-photos.htm[4]https://www.scientificamerican.com/article/jupiters-ocean-moons-raise-one-anothers-tides/[5]https://eos.org/research-spotlights/jupiters-ocean-moons-raise-tidal-waves-on-one-another[6]https://www.nasa.gov/feature/jpl/newly-reprocessed-images-of-europa-show-chaos-terrain-in-crisp-detail[7]https://www.nasa.gov/feature/jpl/europa-s-ocean-ascending مریم جزی مریم جزی Thu, 10 Sep 2020 10:40:17 +0430 https://virgool.io/@maryamjazi/%D8%A7%D8%B1%D9%88%D9%BE%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%85%DA%A9%DB%8C-darpqkmfk7sn اقیانوس روی ماه مشتری اروپا دارای نمک طعام است ، دقیقاً مانند دریاهای زمینچکیده مطالعات جدید نشان می دهد که اقیانوس عظیم غوطه وردر زیر پوسته یخی ماه مشتری ممکن است به طرز جالب توجهی شبیه دریاهای زمین باشد.دانشمندان به طور کلی تصور می کردند که نمک های سولفات در اقیانوس زیر سطح اروپا که تقریباً دو برابر همه دریاهای زمین آب در خود جای داده ، غالب باشند. اما تلسکوپ فضایی هابل احتمال وجود کلرید سدیم (NaCl) را در سطح سرد اروپا شناسایی کرده است.و این بسیار هیجان انگیز است ، چراکه شوری اقیانوس های زمین در درجه اول ازکلرید سدیم حاصل می شوند. اگرچه یافته ها تضمین نمی کند که این کلرید سدیم از اقیانوس زیرسطحی گرفته شده باشد (در حقیقت ، بصورت ساده می تواند شواهدی از انواع مختلف مواد طبقه بندی شده در پوسته یخی ماه باشد) ، اما محققان پیشنهاد می کنند که این ماده ارزیابی مجدد ژئوشیمی اروپا را گواهی میدهد.هم اکنون این تحقیق توسط برنامه همیاری علوم زمین و NASA ناسا ، موسسه علوم تلسکوپ فضایی و JPL پشتیبانی می شود که توسط Caltech برای ناسا مدیریت می شود.سامانتا ترامبو ، از موسسه فناوری کالیفرنیا در پاسادنا ، به سایت اسپیس گفت: "ما باید درک خود را از ترکیب سطح اروپا و همچنین ژئوشیمی داخلی آن تغییر دهیم. وی افزود: "اگر این كلرید سدیم واقعاً بازتابنده ترکیب داخلی قمر باشد ، [اقیانوس اروپا] ممكن است بیشتر از آنچه كه تصور می کردیم به زمین شبیه باشد.قبلاً هیچ کس طیفهای طول موج مرئی اروپا را که دارای این میزان وضوح ویژه و طیفی باشد ، نگرفته است.فضاپیمای گالیله ناسا ، که از سال 1995 تا 2003 به دور مشتری چرخید ، برخی از لکه های عجیب و مایل به زرد را در سطح اروپا مشاهده کرد. فضاپیمای گالیله طیف سنج مرئی نداشت. و فقط یک طیف سنج نزدیک به مادون قرمز داشت که دران ، کلریدها فاقد ویژگی هستند. "براون می گوید: "ما فکر می کردیم که ممکن است کلریدهای سدیم را ببینیم ، اما آنها اساساً در طیف مادون قرمز فاقد ویژگی هستند."هنگامی که داده های طیفی با وضوح بالا از رصدخانه W. M. Keck واقع در آتشفشان خاموش موناکی (Maunakea )در هاوایی نشان داد که دانشمندان در واقع سولفات های منیزیم نیست که در اروپا می بینند ، همه اینها تغییر کرد. بیشتر نمکهای سولفات در نظر گرفته شده دارای جذبهای متمایزی هستند که از قبل به عنوان اثر انگشت ترکیبات عمل می کنند ، که باید در داده های با کیفیت بالاتر کک (Keck )قابل مشاهده باشند. با این حال ، طیف مناطقی که انتظار می رفت ترکیب داخلی را منعکس کند فاقد هر یک از جذب های سولفات بود. در همین حال ، دانشمند JPL ، کوین هاند ، از نمک های اقیانوس نمونه سازی شده ، که تحت تابش اشعه در آزمایشگاه تحت شرایطی مانند اروپا بمباران شده بود استفاده کرد ( اروپا در کمربند تشعشعات قوی مشتری قرار دارد و در نتیجه سطح قمر بمباران می شود). وی متوجه شد که چندین ویژگی جدید و مشخص در کلرید سدیم پس از تابش وجود دارد. وی کشف کرد که این نمکها تا حدی رنگشان تغییر کرده است که با تجزیه و تحلیل طیف مرئی قابل شناسایی هستند. به عنوان مثال کلرید سدیم ، سایه ای از زرد شده است، شبیه به رنگی که در یک منطقه جوان از نظر زمین شناسی معروف به " Tara Regioتارا ریجیو" در اروپا دیده می شود.هاند گفت: "کلرید سدیم کمی شبیه جوهر نامرئی بر روی سطح اروپا است. قبل از تابش نمی توانید تشخیص دهید که آنجاست ، اما پس از تابش رنگ مستقیماً به سمت شما پرتاب میشود.بنابراین ، خانم ترامبو و همکارانش به دنبال نشانه هایی از کلرید سدیم در اروپا بودند. آنها از مه تا آگوست 2017 بیش از چهار بار از تلسکوپ فضایی تصویربردار و طیف سنج هابل (STIS) استفاده کردند. تیم تحقیقاتی توانست جذب متمایزی را در طیف مرئی 450 نانومتری شناسایی کند که دقیقاً با نمک تحت تابش شده مطابقت دارد و تأیید می کند که رنگ زرد تارا ریجیو وجود کلرید سدیم تحت تابش را منعکس می کند.براون گفت: "ما در 20 سال گذشته توانایی انجام این تجزیه و تحلیل را با تلسکوپ فضایی هابل داشته ایم." "فقط کسی فکر نگاه کردن به آن را نکرده بود."اما این اثر در همه جای قمر اروپا پخش نشده است. در عوض ،این تیم آن را فقط در نیمکره جلویی ماه پیدا کرد ، جایی که دائماً با مشتری رو به رو است. (مانند ماه زمین ، اروپا نیز همواره به سیاره مادر خود قفل شده است ، و همیشه همان چهره را به آن نشان می دهد).علاوه بر این ، کلرید سدیم در "مناطق هرج و مرج" یا مناطق آشوب و پیچیده ، متمرکز شده که از نظر زمین شناسی منطقه ای جوان از سطح اروپا به حساب می اید و ممکن است مواد از اقیانوس زیر سطح آن در حال فوران باشد .نیمکره پشت اروپا با ترکیبات گوگردی که توسط یکی دیگر از قمرهای مشتری بنام Io بشدت فوران می شود ، کوبیده می شود. اما نیمکره جلویی در برابر این باران کیهانی محافظت می شود. بنابراین ، مجموع جوان بودن و نسبتاً خالص بودن نیم کره جلویی ممکن است به بهترین وجه مواد درون زای اروپا را نشان دهد.ترامبو گفته است: "ما اطمینان داریم که کلرید سدیم از داخل فوران میکند." "اما نتیجه گیری اینکه این مواد کلرید سدیم است قطعی نیست". به عنوان مثال ، هنوز هم ممکن است نمکهای سولفات - مانند سولفات منیزیم ، که معمولاً با نام نمک اپسوم شناخته می شوند - در دریاهای اروپا غالب باشند ، و کلرید سدیم نقش کمتری را بازی کند. در واقع ، آزمایشات روی زمین نشان می دهد که اقیانوسهایی مانند اروپا ممکن است تحت سلطه سولفاتها باشند. به گفته خانم ترامبو : اگر شهاب سنگ ها را در آب بخیسانید ، سولفات ها از آن خارج می شوند. سولفات منیزیم به راحتی از سنگهای موجود در کف اقیانوس به اقیانوس برده میشود ، اما کلرید سدیم ممکن است نشان دهد که کف اقیانوس از نظر هیدروترمال فعال است. اگر روندهای زمین شناسی خاصی غالب شود ، تعادل می تواند به مرور زمان به سمت کلرید سدیم تغییر کند. به عنوان مثال ، سیستم های هیدروترمال یا ابگرم کف دریا می توانند این کار را انجام دهند. و اروپا ممکن است چنین سیستم هایی داشته باشد. آنها در سراسر اقیانوس های کره زمین گسترده شده اند ، همچنین احتمالاً درانسلادوس -- ماه سیاره زحل که قمر یخی دیگری است با دریایی زیر پوسته اش.منابع:[1]ttps://www.space.com/jupiter-moon-europa-ocean-has-table-salt.html[2]https://www.universetoday.com/144061/water-vapor-was-just-found-on-europa-more-evidence-theres-liquid-water-neneath-all-that-ice/ مریم جزی مریم جزی Wed, 09 Sep 2020 16:35:40 +0430 https://virgool.io/@maryamjazi/%D9%BE%D8%B3%D8%B1-%D8%B9%D9%85%D9%88%DB%8C%DB%8C-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%81%D8%A7%D8%B5%D9%84%D9%87-1400-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D9%86%D9%88%D8%B1%DB%8C-vf09yoib3hoe چکیدهجان گروونسفلد ، مدیر ماموریت علمی ناسا گفت: در بیستمین سالگرد کشف این مطلب که خورشیدهای دیگرمیتوانند میزبان سیارات باشند ، كپلر سیاره و ستاره ای را کشف كرده است كه بیشترین شباهت به زمین و خورشید ما را دارد. این کشف و معرفی 12 سیاره دیگربه عنوان نامزد در منطقه قابل سکونت نقطه عطف دیگری در سفر برای یافتن "زمین" دیگر است.حال این پرسش مطرح میشود که چه ویژگی هایی این سیاره را به زمین دوست داشتنی ما شبیه کرده است؟! و اینکه ما برای یافتن سیارات فراخورشیدی چه مسیری پیش رو خواهیم داشت؟!سیستم Kepler-452سیستم کپلر 452 در فاصله 1400 سال نوری از ما و در صورت فلکی Cygnus واقع شده است.Kepler-452b کوچکترین سیاره ای است که تاکنون کشف شده و در حال گردش بدور یک ستاره G2 خورشید مانند در منطقه قابل سکونت است. تایید Kepler-452b ، تعداد کل سیارات تأیید شده را به 1.030 می رساندKepler-452bدر ژوئیه 2015 ، تیمی از مأموریت کپلر ناسا با معرفیKepler-452b به جهان طوفانی بپا کرد. طبق بیانیه رسمی ، این سیاره پسر عموی بزرگتر زمین است.این سیاره فقط 1.6 برابر بزرگتر از زمین بود و در مدار مشابه زمین قرار داشت و در اطراف ستاره مشابه خورشید میچرخید. خیلی زود از او بعنوان نزدیکترین چیزی که از سیاره دوقلو برای زمین می شناسیم ، صحبت شد. یافتن این دنیای خیره کننده به هیچ وجه موفقیت یک شبه نبود. مأموریت کپلر حاصل بیش از 20 سال کار با عشق و مبارزه با ناشناخته ها بوده است.Kepler-452b با قطر 60 درصد بزرگتر از زمین در مدار 385 روزه که تنها 5 درصد طولانی تر از زمین است بدور ستاره مادرش میچرخد. فاصله Kepler-452b با ستاره اش نسبت به فاصله زمین از خورشید نیز تنها 5 درصد دورتر است. هنوز جرم و ترکیب Kepler-452b مشخص نشده است ، اگرچه تحقیقات قبلی نشان می دهد که سیاراتی به اندازه آن شانس صخره ای بودن را دارند. بهرحال با توجه به بزرگتر بودن اين سياره نيروي گرانش سطح آن نسبت به زمين قوي‌تر خواهد‌بود، از اين رو هر فردي كه به اين سياره قدم بگذارد،‌ وزنش دو برابر وزن زميني‌اش خواهد‌بود. و البته میتوان نتیجه دیگری نیز گرفت: هرچه شدت نيروي گرانش يك سياره بالاتر باشد، قابليت آنها در حفظ آب‌هاي سطحي افزايش پيدا خواهد‌كرد.Kepler-452این ستاره با قطر10 درصد بزرگتر از خورشید ما ، ستاره ای 6میلیارد ساله است که 1.5 میلیارد سال از خورشید ما پیرتر اما با همان درجه حرارت و 20 درصد درخشان تر است. بنابراین اندازه و وسعت منطقه قابل سکونت Kepler-452 تقریباً برابر با خورشید و کمی بزرگتر است زیرا Kepler-452 قدری قدیمی تر ، بزرگتر و روشن تر است.جرم این ستاره تنها 4% بیشتر از خورشید است.آنچه در همین ابتدا می توان نتیجه گرفت این است که بالاتر بودن سن ستاره به آن معني است كه او درحال سپري كردن مرحلي‌اي پرانرژي‌تر از زندگي خويش است و اين انرژي بالا مي‌تواند به معني خشك شدن و از دست رفتن اقيانوس‌هاي سياره باشد. مدل‌سازي‌هاي انجام شده از Kepler-452b نشان مي‌دهد که او به زودي دچار تاثير گلخانه‌اي شديدي خواهد شد، پديده‌اي مشابه آنچه ميلياردها سال پيش سياره ناهید را از سياره‌اي قابل سكونت به سياره سوزان امروزي‌اش تبديل كرد.داستان کشف کپلر 452bدر 10 مه 2014 ، برنامه نویس علمی ارشد جان جنکینز(تحلیلگر داده های کپلر در مرکز تحقیقات آمس ناسا در مرکز تحقیقات آمس ناسا در مفتوت فیلد ، کالیفرنیا) ، جو تووین ، هنگام بررسی نتایج آزمایشی نرم افزار تجزیه و تحلیل جدید ، سیاره ای را شناسایی کرد که دارای شعاع 1.1 زمین و به وضوح در منطقه قابل سکونت از آنچه که از نظر ظاهری یک ستاره G نامیده می شود ،قرار داشت. مثل خورشید! و این دقیقاً همان نوع سیاره و ستارگان بود که ما امیدوار بودیم کپلر آن را پیدا کند .جان جنکینز می نویسد: اولش کمی تردید داشتیم، زیرا وقتی برای اولین بار به پارامترهای ستاره نگاه کردیم ، گرچه تقریباً به همان درجه حرارت خورشید بود ، شعاع ستاره تنها 80٪ شعاع خورشید بود و این کمی بد به نظر می رسید. داشتن ستاره ای به اندازه خورشید اما به طور قابل توجهی کوچکتر بسیار غیرمنتظره بود. انتظار داشتیم اندازه ستاره بسیار به اندازه خورشید ما نزدیک باشد .بنابراین با چندین ستاره شناس تماس گرفتم ،تا با استفاده از تلسکوپ های نسبتاً کوچک تا متوسط ​​ طیف ستاره -برای درک بهتر از پارامترهای ستاره ای- را بدست آوریم. اولین طیف سنجی در دانشگاه تگزاس، رصدخانه مک دونالد انجام شد ، و نتایج کمی ناامیدکننده بود. تجزیه و تحلیل اولیه نشان می داد که این ستاره می تواند به اندازه 20 تا 25٪ از خورشید بزرگتر باشد و این باعث میشد تا سیاره به شعاع 1.8 برابر زمین بزرگتر باشد. در این اندازه ، ما معتقدیم که این احتمال وجود دارد که چنین سیاره ای سنگی نباشد.به جای اینکه تسلیم شویم ، فکر کردیم ، "خوب ، بگذارید یک اندازه گیری دیگر انجام دهیم"... در ژوئن 2014 طیف های دیگری از رصدخانه Fred L. Whipple در هاپکینز آریزونا، به دست آوردیم و نتایج بسیار هیجان انگیز بود. آنها اظهار داشتند که این ستاره تنها 5٪ از خورشید بزرگتر است. این باعث کاهش شعاع این سیاره به 1.5 برابر شعاع زمین می شد. هنوز هم به اندازه برآورد اولیه نبود ، اما اگر به شعاع کمتر از 1.5 برابر زمین میرسید ، احتمال اینکه سنگی باشد بسیار بیشتر میشد.روش های آنالیز و تشخیص سیارهکپلر سیارات را به طور مستقیم تشخیص نمیدهد. در عوض ، نرم افزار تجزیه و تحلیل با جستجوی افت نور ستاره در هنگامی که سیاره ای از جلوی ستاره اش عبور می کند و مانع عبور نور میشود، حضور آنها را استنباط می کند. بنابراین باید بررسی میکردیم که آیا یکی از این گذرهای سیاره ای ما را گمراه کرده است یا خیر؟! ما می خواستیم همسایگی ستاره را رصد کنیم ، تا مطمئن شویم یک سیستم ستاره پس زمینه کم نور، سیگنال را آلوده نکرده باشد. بنابراین با تلسکوپ Keck در Mauna Kea ، هاوایی مشاهدات نوری با وضوح بالایی را انجام دادیم. ما می دانستیم که یک گرفتگی مضاعف یا یک ستاره با یک سیاره غول پیکر در حال عبور می تواند با نور ستاره پیش زمینه ترکیب شود و یک ویژگی ترانزیت مانند ایجاد کند.اما تحقیقات نشان میداد که هیچ مدرکی در داده های تصویر با وضوح بالا برای وجود هرگونه شیء پس زمینه ای وجود ندارد. برای اعتبارسنجی به طور آماری ، ما از پکیج آنالیزی به نام Blender استفاده کردیم که در اصل کلیه تنظیمات احتمالی سیستم های ستاره ای سلسله مراتبی[1] را بررسی میکند و احتمال اینکه آیا آنها می توانند عامل سیگنال باشند را محاسبه می کند. ما توانستیم این احتمال را حذف کنیم ، چرا که اطمینان از سیاره بودن این جسم 99.76٪ برآورد شد. این میزان به اندازه کافی زیاد هست که ما آن را از نظرآماری معتبر درنظر بگیریم.از مه 2014 تا اکتبر اعتبار سنجی بطول انجامید.این اندازه گیریها برای محققان مهم بود تا بتوانند ماهیت سیاره ای Kepler-452b را تأیید كنند ، اندازه و روشنایی ستاره میزبان او را تعیین كنند و بتوانند به اندازه كافی سیاره و مدار آن را اندازه بگیرند.آیا Kepler-452b بیشترین شباهت به زمین ما را دارد یا خیر؟!از بسیاری جهات بله، اما بدلیل شعاع حدودا 1.6 برابر شعاع زمین ، Kepler-452b دوقلوی زمین نیست. حتی اگر این شعاع به 1.0 زمین برسد، باز هم ما نمی دانیم که آیا اقیانوس و قاره های ان تکتونیک صفحه (صفحه پوسته زمین) دارد یا آیا دارای حیات ساده است یا پیچیده؟! اما می توانیم خوشحال باشیم که ما به این سؤال پاسخ داده ایم که آیا جهان های کوچک دیگری وجود دارند که در منطقه قابل سکونت ستاره های دیگر در گردش اند یا نه !؟ و در واقع جواب "بله" است ، از این سیارات میلیاردها عدد وجود خواهد داشت.کاتالوگ کاندیدهای کپلرتیم کپلر علاوه بر تأیید Kepler-452b ، تعداد کاندیداهای جدید سیارات فرازمینی را به 521 مورد افزایش داد. کاندیداها برای تأیید ، به مشاهدات و تحلیل های بعدی نیاز دارند.دوازده عدد از این کاندیداهای جدید دارای قطرهای بین یک تا دو برابر زمین هستند و در منطقه قابل سکونت ستاره خود در مدار می چرخند. از این میان ، نه ستاره مدار که از نظر اندازه و دما با خورشید ما شباهت دارند. جف كفلین ، دانشمند كپلر ، در موسسه SETI در Mountain View ، كالیفرنیا ، گفت: "ما توانسته ایم فرایند شناسایی كاندیداهای سیاره خود را بطور كامل اتوماسیون كنیم ، به این معنی كه ما می توانیم هر سیگنال ترانزیت را در كل مجموعه داده های كپلر به سرعت و یکنواخت ارزیابی كنیم." ، که منجر به تجزیه و تحلیل کاتالوگ جدید نامزدها می شود. وی افزود: "این امر به ستاره شناسان کمک میکند تا از نظر آماری تعداد نامزد های كوچك و احتمالاً سنگی مانند زمین را در كهكشان راه شیری به طور دقیق تعیین كنند." این یافته ها ، که در هفتمین کاتالوگ کاندیدای کپلر ارائه شده است ، 4696 نامزد سیاره زیست پذیر را نشان میدهد- با افزایش 521 سیاره از زمان انتشار فهرست قبلی در ژانویه 2015.دانشمندان اکنون در حال آماده کردن آخرین کاتالوگ براساس مجموعه داده های چهار ساله ماموریت کپلر هستند. تجزیه و تحلیل نهایی با استفاده از نرم افزار پیچیده ای انجام می شود که به طور فزاینده ای به سیارات در اندازه زمین حساس است.Kepler 186fدر آوریل 2014 اعلام شد که یک سیاره به شعاع 1.2 زمین در منطقه قابل سکونت از یک ستاره کوچک که تقریباً نیمی از اندازه و جرم خورشید را دارد کشف شده است. تمام سیارات موجود در این سیستم ، از جمله Kepler 186f ، که بیرونی ترین آنهاست ، در مدار عطارد قرار می گیرند.این کشف به ما می گوید که طبیعت عاشق ساخت سیستم های سیاره ای است و فرآیندهایی درون این سیستم های سیاره ای وجود دارند که سیارات را وادار به مهاجرت به درون سیستم می کنند. بسیاری از این سیستم ها بصورت بسته های دینامیک هستند. اگر سعی کنید سیارات را به ستاره آنها یا به یکدیگرنزدیک کنید ، از نظر دینامیکی پایدار نخواهند بود.منظومه شمسی ما عجیب به نظر می رسد به این دلیل که سیارات کاملاً پراکنده شده اند . اما بخشی از ان امر به این دلیل است که تشخیص همه سیارات در سیستمی مانند خود ما بسیار دشوار است. سالها طول می کشد تا همه مدارها تراز گردند. بنابراین باید درک کنیم که منظومه شمسی ما چگونه است. حقیقت این است که هیچ یک از روشهای ما برای پیدا کردن سیارات ، به ما این اطمینان را نمی دهد که دیگر سیستم های خورشیدی را دقیقاً مانند خودمان بیابیم.اندازه و مقیاس سیستم Kepler-452 در کنار سیستم Kepler-186 و منظومه شمسی ما مقایسه شده است.سیستم Kepler-186یک منظومه شمسی مینیاتوری است که به اندازه مدار عطارد است. منطقه قابل سکونت کپلر186 در مقایسه با کپلر 452 یا خورشید، بسیار کوچک است زیرا یک ستاره بسیار کوچکتر و خنک تر است.راه سخت برای یافتن سیارات سخت!تلاش برای پیشرفت ، کاهش نویز ابزار و افزایش حساسیت برای پیدا کردن سیارات جالب توجه در مناطق قابل سکونت از ستاره های خورشید مانند همواره ادامه داشته وحتی اگر فرض کنید سیارات شبیه زمین ویژگی مشترک دارند ، کشف آنها همچنان دشوار است. احتمال اینکه مدار سیاره به گونه ای هم تراز شود که یک گذر صورت بگیرد ،برابر با حاصل تقسیم اندازه ستاره به اندازه مدار است. سیاره‌هایی مانند زمین که در حال چرخش بدور ستارگانی مانند خورشید هستند در وهله اول تنها نیم درصد احتمال گذر دارند.همراه با این واقعیت که ما هنوز هم ممکن است حساسیت لازم برای پیدا کردن همه این سیارات ، حتی آنهایی که در حال گذر هستند را پیدا نکرده باشیم . مأموریت کپلر ناسا در حال کمک به دانشمندان در تلاش برای یافتن این جهان ها است ، که بعضاً سیارات Goldilocks نامیده می شوند ، زیرا در مدارهایی قرار می گیرند که شرایط مناسب برای زندگی را دارند. کپلر و تلسکوپ های دیگر تاکنون تعداد معدودی را تأیید کرده اند که همه آنها کمی بزرگتر از زمین هستند. اما جستجو برای دوقلوهای زمین ، سیاره ای قابل سکونت به اندازه زمین ، در حال انجام است.[1]سیستم های ستاره ای سلسله مراتبی: اکثر سیستم های چند ستاره ای در آنچه سلسله مراتب نامیده می شود سازمان یافته اند: ستارگان موجود در این سیستم را می توان به دو گروه کوچکتر تقسیم کرد که هر یک مدار بزرگتری را به دور مرکز جرم سیستم طی می کنند. هر یک از این گروههای کوچکتر نیز باید سلسله مراتبی داشته باشند ، به این معنی که آنها باید به زیرگروههای کوچکتر تقسیم شوند که خودشان سلسله مراتبی هستند . هر سطح از سلسله مراتب را می توان با در نظر گرفتن جفت های نزدیک به گونه ای که انگار یک ستاره هستند ، به عنوان یک موضوع دو جسمی در نظر گرفت. در این سیستمها تعامل کمی بین مدارها وجود دارد و حرکت ستارگان به طور تقریبا پایدار ادامه خواهد داشت .منابع:https://www.nasa.gov/ames/kepler/kepler-452-and-the-solar-system[1][2]https://room.eu.com/article/Finding_Earthlike_worlds_the_tale_of_how_Kepler452b_was_discoveredhttps://en.wikipedia.org/[3]https://bigbangpage.com[4] مریم جزی مریم جزی Wed, 02 Sep 2020 17:41:36 +0430 https://virgool.io/@maryamjazi/%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%88-%D9%88%DB%8C%DA%98%DA%AF%DB%8C-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1-leqfkkxndoii چکیدهزمانی به نظر می‌رسید ساکنین زمین تنها موجودات زنده عالم هستی هستند...اما آیا واقعا چنین است!؟ شاید با بررسی روش های یافتن سیارات زیست پذیر و ویژگی این سیارات و شاخص های تعیین زیست پذیری , بهتر بتوانیم بدنبال حیات های دیگر بگردیم. .در ادامه به بررسی روش های یافتن سیارات زیست پذیر،ویژگی این سیارات و شاخص های تعیین زیست پذیری میپردازیم.در ادامه به بررسی روش های یافتن سیارات زیست پذیر،ویژگی این سیارات و شاخص های تعیین زیست پذیری میپردازیم.چکیده.در ادامه به بررسی روش های یافتن سیارات زیست پذیر،ویژگی این سیارات و شاخص های تعیین زیست پذیری میپردازیم.دامه به بررسی روش های یافتن سیارات زیست پذیر،ویژگی این سیارات و شاخص های تعیین زیست پذیری میپردازیم.مقدمهتلاش برای پیشرفت ، کاهش نویز ابزار و افزایش حساسیت برای پیدا کردن سیارات جالب توجه در مناطق قابل سکونت از ستاره های خورشید مانند همواره ادامه داشته وحتی اگر فرض کنید سیارات شبیه زمین ویژگی مشترک دارند ، کشف آنها همچنان دشوار است. احتمال اینکه مدار سیاره به گونه ای هم تراز شود که یک گذر صورت بگیرد ،برابر با حاصل تقسیم اندازه ستاره به اندازه مدار است. سیاره‌هایی مانند زمین که در حال چرخش بدور ستارگانی مانند خورشید هستند در وهله اول تنها نیم درصد احتمال گذر دارند.همراه با این واقعیت که ما هنوز هم ممکن است حساسیت لازم برای پیدا کردن همه این سیارات ، حتی آنهایی که در حال گذر هستند را پیدا نکرده باشیم . مأموریت کپلر ناسا در حال کمک به دانشمندان در تلاش برای یافتن این جهان ها است ، که بعضاً سیارات Goldilocks نامیده می شوند ، زیرا در مدارهایی قرار می گیرند که شرایط مناسب برای زندگی دارند. کپلر و تلسکوپ های دیگر تاکنون تعداد معدودی را تأیید کرده اند که همه آنها کمی بزرگتر از زمین هستند. اما جستجو برای دوقلوهای زمین ، سیاره ای قابل سکونت به اندازه زمین ، در حال انجام است.چگونه دانشمندان به جستجوی سیارات مسكونی می پردازنددر حالت ایده آل ، دانشمندان می خواهند سیاراتی درست مانند زمین پیدا کنند ، زیرا بدون شک می دانیم که زندگی در زمین ریشه دارد. اما برای یافتن سیارات روش های متعدد و البته پیچیده ای وجود دارد. که در اینجا به شش روش اشاره خواهیم کرد.1-روش گذر سيارهدر اين روش ستاره شناسان به دنبال يك كاهش اندك و جزيي در نور ستاره مي گردند كه در اثر گذشتن يك سياره از برابر آن رخ ميدهد.تلسكوپ فضايي كپلر ناسا از اين روش بسيار بهره برده و از زمان پرتابش در مارس ٢٠٠٩ تاكنون بيش از ٢٧٠٠ سيارهي احتمالي را يافته است.ستاره شناسان همچنين تغييرات زماني در گذر يك سياره ي معين را هم زير نظر ميگيرند، زيرا اين تغييرات ميتواند نمايانگر وجود يك سياره ديگر پيرامون همان ستاره باشد.٢- روش سرعت شعاعيدر روش سرعت شعاعي، ستاره شناسان به دنبال تكان هاي كوچكي كه يك سياره ميتواند در حركت ستاره ي مادري اش، به هنگام جابجايي آن به سوي سیاره يا دور شدن آن از ايجاد می كند، مي گردند. اين شيوه به نامروش دوپلر هم شناخته ميشود زيرا جابجايي هايي كه به دليل همين كشاكش هاي گرانشي در نور ستاره رخ ميدهد را هم اندازه مي گيرد.٣- ريزهمگرايي گرانشيدر روش ريزهمگرايي گرانشي ، ستاره شناسان به هنگام گذشتن يك جسم سنگين و پرجرم از جلوي يك ستاره (از چشم انداز زمين) خم شدن پرتوهاي نور ستاره را بررسي ميكنند. ميدان گرانشي اين جسم، نوري كهاز ستاره ي پشتي به چشم ما ميرسد را خم كرده و مانند يك عدسي، آن را بزرگنمايي ميكند.بدين ترتيب يك منحني نوري پديد ميآيد و نور ستاره با گذشت زمان كم و زياد ميشود. ستاره شناسان با بررسي ويژگيهاي اين منحني به آگاهيهاي فراواني دربارهي جسم جلويي، كه اغلب خودش هم يك ستارهاست، دست مي يابند. اگر اين ستاره داراي سياره هايي باشد، آن سياره ها ميتوانند منحني هاي نوري دومي پديد آورند و پژوهشگران را از وجودخود آگاه كنند. ريزهمگرايي گرانشي در مورد سياره هايي كه نسبتا دور ازستاره هايشان به گرد آن ها مي چرخند، اعتمادپذيرتر از روش گذر سياره يا روش سرعت شعاعيست.٤- عكسبرداري مستقيمدر اين روش تلسكوپ هاي پرقدرت به كمك دستگاه هايي به نام تاج نگار،جلوي نور كوركننده ي ستاره ي مادر را گرفته و از دنياهايي كه به گردش ميچرخد عكس واقعي مي گيرند. تلسكوپ فضايي هابل سياره هايي را با روش عكسبرداري مستقيم پيدا كرده است.٥- اخترسنجيروش اخترسنجي بر پايه ي ردگيري فرا-دقيق جابجايي هاي يك ستاره درآسمان براي يافتن كشش هاي گرانشي سياره هايي كه به گرد آن مي-چرخند انجام ميشود. اصول و پايه هاي اين روش همانند روش سرعت شعاعي است ولي در آن، جابجايي هاي دوپلري در نور ستاره اندازه گرفته نمي شود.٦- زمانبندي تپ اختراين روش ويژه ي يافتن سياره هایي است كه به دور تپ اخترها مي چرخند.تپ اخترها بازمانده هاي ريز و ابَرچگالي هستند كه از انفجار ستارگان به جا مانده اند، و به هنگام چرخش، در بازه هاي زماني منظم امواج راديويي تولید می کنند. اگر ناهنجاري و بي نظمي اي در زمانبندي اين تپ هاي راديويي ديده شود، ميتوان به وجود سياره هايي پي برد كه به گرد تپ اختر مي-چرخند.ویژگی سیارات زیست پذیرپارامترهای تعیین یک سیاره به عنوان یک سیاره زیست پذیر به شرح زیر است:1-فاصله سیاره تا ستارهسیاراتی که دارای فاصله‌ای مناسب از ستاره‌ای مانند خورشید هستند؛ به این معنی که آن‌ها به اندازه کافی از گرما و تابش شدید دور هستند اما نه آن‌قدری که بیش از حد سرد باشند. چنین فاصله‌ای را محدوده قابل سکونت (habitable zone) می‌نامند.محدوده حیات: ناحيه اي بين دو مدار است كه فاصله ي آنها از ستاره به قدري است كه در آن ناحيه آب بصورت مايع ميتواند وجود داشته باشد .2-میزان تابش ستارهطبق نتايج تحقيقات بدست آمده از تحقيق ناسا از هر ٥ ستاره دركهكشان راه شيري يك ستاره خورشيد مانند است. بنابراين در كهكشان٤٠ ستاره از نظر دما، جنس و ابعاد تقريبا شبيه خورشيد هستند. پس محدوده حيات آنها با محدوده حيات خورشيد برابر است.ستارگان حجیم از خورشید ما داغ تر هستند و اشعه تابش میکنند ، بنابراین مناطق قابل سکونت آنها دورتر است. به همین ترتیب ، ستاره های کوچکتر و سردتر مدار نزدیکتری نسبت به خورشید ما تا محل زیست پذیر دارند. به عنوان مثال ، سیاره Kepler-62f که توسط کپلر کشف شده است در اطراف یک ستاره خنک میچرخد و نزدیک به ستاره خود .این سیاره تنها 267 روز طول می کشد تا مدار خود را کامل کند ، در مقایسه با زمین که 365 روز طول میکشد.دانستن دقیق اینکه یک منطقه قابل سکونت تا چه اندازه از یک ستاره فاصله دارد ، به شیمی بستگی دارد. به عنوان مثال ، مولکولهای موجود در جو سیاره مقدار مشخصی از انرژی را از نور ستاره جذب کرده و بقیه را به بیرون تابش می کنند. میزان این انرژی به دام افتاده می تواند به معنای تفاوت بین یک دریا فیروزه ای و آتشفشان های فوران کننده باشد.محققان به سرپرستی Ravi kumar Kopparapu از دانشگاه ایالتی پن ، دانشگاه پارک.پا از این نوع اطلاعات شیمیایی برای ایجاد ناحیه زیست پذیر استفاده می کنند. مطالعه مجله اخترفیزیکی سال 2013 این تیم ، استاندارد طلایی فعلی در تعیین چگونگی ارتباط کل خروجی پرتوی ستاره با موقعیت منطقه قابل سکونت خود است. کین و همکارانش علاوه بر اندازه گیری دقیق از کل انرژی خروجی ستاره و مدار سیاره ، از این اطلاعات برای تنظیم دقیق محدوده قابل سکونت Kepler-69c استفاده کردند.کین گفت: "شناخت خواص ستاره برای تعیین خصوصیات سیاره ای و محاسبه وسعت منطقه قابل سکونت در آن سیستم بسیار مهم است."اما قبل از خرید املاک و مستغلات در یک منطقه قابل سکونت ، در نظر داشته باشید فاکتورهای دیگری وجود دارد که بیانگر این است که آیا جهان به توسعه فضای سرسبز و سواحل می پردازد. به عنوان مثال ، فوران های سطحی از ستاره ها به نام شعله های آتش می توانند سیارات را ویران کنند. لوسیان واکوویچ ، عضو تیم علمی کپلر مستقر در دانشگاه پرینستون ، نیجریه ، گفت: "بسیاری از سؤالات بی پاسخ در مورد سکونت وجود دارد." وی افزود: "سیارات در اثر تابش تمام مدت ستاره والدین خود ممکن است سطح ان مکان بسیار مطلوبی برای زندگی نباشند. بنابراین ممکن است زندگی در اقیانوس ها رونق بگیرد. " شراره همچنین می تواند اتمسفر سیارات را از بین ببرد. این امر به ویژه در مورد ستارگان کوچکتر و خنک تر که نسبت به ستاره هایی مانند خورشید ما بیش از اندازه فعال هستند ، صادق است.3- جنس سیارهسیاراتی که از سنگ ساخته شده‌ باشند. سیاره‌های مشتری، زحل و اورانوس در منظومه شمسی از گاز تشکیل شده‌اند؛ بنابراین امکان سکونت و رشد حیات در چنین سیاراتی مورد انتظار نیست.در زمین، تکتونیک یا زمین‌ساخت صفحه‌ای(Plate Tectonics) برای حفظ و تداوم شرایط آب و هوایی محلی که در آن حیات بتواند رشد کند، امری ضروری محسوب می‌شود. علاوه بر این، بدون پروسه چرخه ماده میان سطح و درون زمین، مکانیزم همرفتی (Convection) که میدان مغناطیسی زمین را هدایت می‌کند امکان‌پذیر نخواهد بود و بدون یک میدان مغناطیسی، ما توسط پرتوهای کیهانی به اصطلاح بمباران می‌شویم.آنات شهار(Anat Shahar) یکی از اعضای این تیم تحقیقاتی می‌گوید: «ما نیازمند درک بهتری از چگونگی تاثیر ترکیب و درون یک سیاره بر قابلیت زیست‌پذیری آن هستیم که بدین منظور می‌توانیم از سیاره خودمان یعنی زمین شروع کنیم.» او ادامه می‌دهد: «ما می‌توانیم از این مسئله در جهت جستجو و کاوش برای سیاره‌های فراخورشیدی و سامانه‌های ستاره‌ای، محل‌هایی که حیات در آن‌ها امکان رشد دارد، کمک بگیریم؛ تشخیص این امر نیز می‌تواند با استفاده از تلسکوپ‌ها انجام گیرد.همه این‌ها با فرایند شکل‌گیری آغاز می‌گردد؛ سیاره‌ها از حلقه‌ای چرخشی از غبار و گاز تشکیل شده‌اند که یک ستاره نوپا و جوان را احاطه کرده است. توده‌های اصلی که سیاره‌های سنگی از آن‌ها تشکیل می‌شوند، شامل سیلیکون، منیزیم، اکسیژن، کربن، آهن و هیدروژن هستند. اما فروانی آن‌ها و گرمایش و سرمایشی که در دوران نوپایی خود تجربه می‌نمایند بر ماهیت شیمیایی درونی آن‌ها و در نتیجه مواردی مانند حجم اقیانوس‌ها و ترکیب جوی اثرگذار خواهد بود.پیتر دریسکول(Peter Driscoll) دیگر عضو این تیم تحقیقاتی عنوان می‌کند: «یکی از مهم‌ترین سوالاتی که باید بپرسیم این است که آیا ویژگی‌های زمین‌شناختی و دینامیکی که سیاره ما را قابل سکونت می‌کنند قابل تولید در سیاره‌های دیگر با ترکیبات متفاوت هستند یا خیر؟»بر اساس ادعای این تیم پژوهشگر، جستجو برای زندگی فرازمینی می‌بایست با رویکرد‌ی مشتمل بر علوم مختلف انجام گیرد؛ رویکردی که مشاهدات نجومی، تجارب آزمایشگاهی، وضعیت درونی سیاره‌ها و همچنین مدل‌سازی‌ها و شبیه‌سازی‌های ریاضی را با یکدیگر درمی‌آمیزد.4- اندازه سیارهابعاد سياره باید به ابعاد زمين باشد. این سیارات آن‌قدر بزرگ هستند که یک هسته مذاب داشته باشند. هسته زمین برای ما منبعی از انرژی گرمایی فراهم می‌آورد، شرایط را برای چرخه مواد خام ایجاد می‌کند و همچنین یک میدان مغناطیسی را در اطراف سیاره ایجاد می‌نماید که از ما در برابر اشعه و تابش محافظت می‌کند. مریخ احتمالا زمانی یک هسته مایع گرم داشته است، اما از آنجایی که سیاره‌ای کوچک‌تر از زمین است گرمای آن سریع‌تر مستهلک می‌شود.5- چگالي سیارهکه باید در محدوده چگالی زمین باشد.6- جو سیارهدر حالت ایده آل ، اخترشناسان دوست دارند سیاراتی را بیابند که دارای اتمسفر یا فضای اطراف محافظت کننده هستند. اتمسفر دارای دی اکسید کربن و گازهای دیگری است که موجب گرم نگه داشتن سیاره می‌شوند و از سطح آن در مقابل اشعه و تابش حفاظت می‌کنند.از طریق تركیبات مولكولی میتوان به نشانه هایی از گازهای گلخانه ای فراری كه می تواند سیاره را به سیاره ای غیرقابل مهار مانند ونوس تبدیل کند اشاره كند. تلسکوپهای فضایی آینده حتی می توانند میزان اکسیژن ، آب ، دی اکسید کربن و متان را تعیین کنند. تلسکوپ فضایی جیمز وب آینده ناسا با جستجوی جو سیارات ، برخی از آنها را در مناطق قابل سکونت قرار می دهد. این ماموریت قادر به بررسی جو سیارات به اندازه زمین نیست ، بنابراین باید منتظر یک تلسکوپ آینده دیگری برای جدا کردن زهره ها از زمین باشیم.به تازگی یک تیم پژوهشگر با مجموعه‌ای از تخصص‌ها، از علم زمین‌شیمی(Geochemistry) تا علوم سیاره‌ای و نجوم، مقاله‌ای منتشر کرده‌اند که جامعه تحقیقاتی را به آگاهی از اهمیت بالای دینامیک درونی سیاره در ایجاد محیطی مناسب برای زندگی ترغیب می‌کند. با توجه به توانایی‌ها و قابلیت‌های موجود، مشاهده ترکیب جوی یک سیاره فراخورشیدی نخستین راه کاوش و جستجو به منظور حصول اطمینان از زیست‌پذیری جایی غیر از سیاره زمین خواهد بود. با این حال آن‌گونه که این تیم پژوهشگر اظهار می‌کنند تصویری حقیقی از قابل سکونت بودن یک سیاره می‌بایست بیانگر این باشد که جو یک سیاره با آنچه در درون آن اتفاق می‌افتد چه ارتباطی دارد و چگونه توسط آن شکل می‌گیرد.7- غبار معلق در اتمسفردانشمندان «دانشگاه اکستر» انگلستان این نظریه را عنوان می‌کنند که سیاراتی با میزان بالای غبار معلق در اتمسفر ممکن است در صورت قرار گرفتن در فاصله نسبتاً زیاد از ستاره خویشاوند خود زیست پذیر باشندسیاراتی که در نزدیکی ستاره‌هایی کوچک تر و خنک تر از خورشید روی مدار خود در گردش هستند و کوتوله‌های Mنام گرفته اند احتمالاً در وضعیت مدار هم زمانی قرار دارند. درنتیجه طرف روز آنها برای همیشه روز و طرف شب آنها برای همیشه شب است. این پژوهشگران دریافتند که غبار، سمت همیشه روز را که گرم‌تر ‌است خنک کرده اما در عین حال سمت همواره شب را نیز گرم می‌کند. بدین ترتیب منطقه زیست پذیر سیاره وسیع تر می‌شود. شناسایی و توصیف سیارات دوردستی که به طور بالقوه زیست‌پذیر هستند با داشتن این ویژگی بیشتر امکان پذیر است.نتایج مطالعات نشان می‌دهند که به طور کلی سرد شدن سیارات به وسیله غبار معلق در اتمسفر نقش بسیار مهمی‌در وضعیت لبه داخلی منطقه زیست پذیر بازی می‌کند. این منطقه به قدری داغ می‌شود که سیاره ممکن است آب سطحی خود را از دست بدهد و غیر‌قابل سکونت شود. این همان اتفاقی است که گفته می‌شود در سیاره ونوس رخ داده است.با توجه به این که سیاره از آب تهی و اقیانوس‌های آن کوچک‌تر می‌شوند، مقدار غبار معلق در اتمسفر افزایش می‌یابد و در نتیجه دمای سیاره با وجود حجم بیشتری از غبار کاهش می‌یابد. این روند بازخورد اقلیمی‌منفی است و از دست رفتن آب سیاره را به تعویق می‌اندازد. در مریخ و زمین طوفان‌های گرد و غبار رخ می‌دهند. طوفان‌های‌گرد و غبار مریخ بسیار بزرگ تر و مهیب تر از طوفان‌های زمین هستند. این طوفان‌ها هم اثر خنک کنندگی دارند و هم اثر گرم کنندگی که معمولاً نیروی خنک کننده آنها پیروز میدان می‌شود. اما سیارات مدار هم زمان بسیار متفاوت هستند. سمت همیشه تاریک این سیارات تا ابد در شب به سر می‌برد و در نتیجه اثر گرم کننده غبار تبدیل به نیروی غالب می‌شود. این در حالی است که در سمت همیشه روشن اثر خنک کننده برنده میدان است. این دو ویژگی در کنار هم دما را متعادل می‌کنند و در نتیجه سیاره زیست پذیرتر می‌شود. غبار معلق در اتمسفر عاملی است که می‌تواند کیفیت زیست‌پذیری ‌سیارات را حفظ کند، اما به موازات آن دید ما را برای یافتن نشانه‌های حیات در این سیارات مسدود می‌کند.8- وجود آبدر سال‌های اخیر ماموریت‌هایی به قمر‌‌های مشتری و زحل منجر به آشکار شدن توانایی بالقوه این سیارات برای محافظت از زندگی شده است. مشتری، سیاره‌ای غول‌پیکر و متشکل از گاز است که در حالت عادی امکان سکونت در آن وجود ندارد؛ اما قمر‌های یخی آن، خصوصا اروپا(Europa)، این دارای چنین قابلیتی هستند.سطح اروپا به آب‌های یخ‌زده قطب جنوب شباهت دارند. فرانسوا پوله (Francois Poulet)، یکی از اعضای انجمن فیزیک نجومی در دانشگاه پاریس سود (University of Paris-Sud) می‌گوید: «نشانه‌ها حاکی از آن است که این یخ‌ها از نظر زمین‌شناسی نسبتاً تازه هستند و این می‌تواند مهر تاییدی بر اثر متقابل آن‌ها با ذخایر آب زلال باشد.» همچنین در دسامبر ۲۰۱۲، تلسکوپ فضایی هابل در فراز قطب جنوب اروپا مقداری بخار آب کشف کرده است و این‌گونه مطرح شد که این بخار از فوران ستون‌های آب به وجود آمده است.4 شاخص اصلی در بررسی حیات در سیارات فراخورشیدی1- شاخص ميزان شباهت سياره به زمين ESIشاخصي است كه زمين را الگو و مبنا قرار ميدهد و عوامل دماي سطح،چگالي، سرعت فرار و شعاع سياره را در مقايسه آن كره با زمين در نظر ميگيرد.ESIx=(1-|x-x0/x+x0|)wجرم زمين x0ميزان حساسيت مقياس در پارامتر مورد نظر w2- شاخص قابليت سكونت در سيارهPHIشاخصي است كه نيازهاي ضروري حيات از قبيل قرار داشتن در لايه ي جوي پايدار و محافظ، وجود سطح سنگي يا منجمد و توازن نسبت مايع موجود، و دارا بودن تركيبات شيميايي و سطح انرژي مناسب، را ارزيابي میکند.PHI= (S.E.C.L)1/4پوسته سياره ٧ Sانرژي در دسترس Eتركيبات شيميايي Cمتوسط مايع موجود Lبراي هر سياره امتيازي بين صفر و يك در نظر گرفته ميشود كه از نسبت فرمول بالا به شاخص بيشينه بدست ميآيد0≤PHI/PHImax<13- شاخص پيچيدگي بيولوژيكي BCIاين شاخص به تحليل حيات پذيري سياره با بررسي پارامترهايي از قبيل تركيبات شيميايي سياره و برخي ويژگيهاي مربوط به بيولوژي سياره مانند لايه جو، انرژي، ژئوفيزيك، دما و سن سياره ميپردازد. همانگونه كه در معادله زير مشخص است، اين شاخص سه پارامتر(A) سن سياره (T) دماي مناسب ،(G) پيچيدگي ژئوفيزيكي را نیز بررسي ميكند.BCI= (S.E.T.G.A)1/54- شاخص قابليت حيات كوب- داگلاس CDHSاين شاخص بر پايه ي توابع كوب-داگلاس كه معيار سكونت پذيري را با اندازه گيري و تخمين پارامترهاي اوليه محاسبه ميكنند، كار ميكند. دراين روش شعاع سياره، چگالي، سرعت فرار و دماي سطح سياره به عنوانمقادير اوليه درنظر گرفته شدهاند. اين مقادير با واحدهاي زمين معادل-سازي شده اند.Y=k0(x1)α.(x2)βX1 ,x2 مقادير ورودي تابعyمحصول كليβ و αمقادير ثابت واقعي (ضرايب الاستيك(قيد طراحيα+ β<1 مریم جزیمنابع:[1]https://www.nasa.gov/mission_pages/kepler/news/kepler20130717.html[2]https://www.space.com/nasa-tess-exoplanet-habitable-zone-discovery-milestone.html[3]https://sci.esa.int/web/cheops/-/61092-exoplanet-system[4] بررسي امكان حيات در سيارات فراخورشيدي دكتر مهران ميرشمس سعیده مشايخي . دانشكده هوافضاي دانشگاه خواجه نصيرالدين طوسي مریم جزی مریم جزی Sun, 30 Aug 2020 20:43:32 +0430 https://virgool.io/@maryamjazi/%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1-l6bqwwemrfj6 چکیدهدر این مقاله بطورخلاصه شرایط و ویژگی های زیست پذیری کشف شده در چهار سیاره کپلر به نام های کپلر 69c, 69b, 62e و 62fمورد بررسی قرار می­گیرد.مقدمهتلسکوپ فضایی کپلر همزمان و بطور مداوم میزان روشنایی بیش از 150هزار ستاره را اندازه گیری میکند و قادر به کشف سیارات به اندازه زمین در اطراف ستاره هایی مانند خورشید ما است. این رصدخانه را در سال 2009 راه اندازی شد و تا کنون بیش از 2000 سیاره که تا کنون 120تا از آنها تایید شده است را کشف کرده است.بوروکی با اشاره به تأیید کپلر-69c به عنوان نمونه گفت: در حالی که کپلر هنوز یک دوقلو واقعی زمین را کشف نکرده اما نزدیکتر و نزدیکتر شده است. وی گفت: "فکر می کنم ما در این راستا پیشرفت بسیار خوبی می کنیم." "ما تعدادی نامزد داریم که خوب به نظر می رسند." چنین پیشرفتی بطور مداوم معنا پیدا می کند ، زیرا کپلر مطمئناً هر چه بیشتر بررسی کند تعداد بیشتری گذر را نشان خواهد داد. این تلسکوپ برای انتخاب یک نامزد سیاره نیاز به مشاهده سه گذر دارد ، بنابراین کشف یک جهان به طور بالقوه قابل سکونت در یک مدار نسبتاً دور می تواند چندین سال طول بکشد.کپلر نمی تواند علائم زندگی را در جهان هایی مانند Kepler-62e ، Kepler-62f و Kepler-69c جستجو کند ، اما این تلسکوپ راه را برای ماموریت های آینده که باید انجام شوند ، هموار می کند. وی گفت: "این یکی از مراحل اولیه است ، اما هیچ اشتباهی وجود ندارد - ما در راه اکتشاف کهکشان هستیم ، و در مورد زندگی در کهکشان می آموزیم."Kepler69cتصویر1: سیستم کپلر 69کپلر 69 یک سیستم دو سیاره ای است که در حدود ۲۷۰۰ سال نوری از زمین در صورت فلکی دجاجه به دور ستاره ای میچرخند که متعلق به دسته مشابه خورشید ما از نوع g می‌باشد.در یک مطالعه جدید ، تجزیه و تحلیل محققان مستقر در انستیتوی علوم Exoplanet ناسا در انستیتوی فناوری کالیفرنیا ، در پاسادنا ، کالیفرنیا نشان می دهد که سیاره کپلر 69c ، 1.7 برابر اندازه زمین است و دقیقاً در خارج از لبه داخلی منطقه قرار دارد. این سیاره ۷۰% بزرگتر از زمین و کوچکترین سیاره ای است که به عنوان سیاره زیست پذیر بدور ستاره ای مانند خورشید ما میتوان معرفی شده است. زمان گردش آن بدور ستاره 242 روز است و شباهت زیادی به سیاره ونوس دارد.استفان کین ، نویسنده اصلی مقاله جدید Kepler-69c که در مجله Astrophysical Journal Letters آمده است ، گفت: در راه یافتن زمینها ، کپلر درباره تعداد دفعات سیارات شبیه به زهره در کهکشان ما چیزهای زیادی به ما می گوید.Kepler69bسیاره کپلر 69bحدودا دو برابر زمین است و هر 13روز یکبار بدور ستاره خود میچرخد.Kepler62تصویر2: سیستم کپلر62یک سیستم پنج ستاره ای در حدود 1200 سال نوری از زمین در صورت فلکی لیرا به دور ستاره ای از نوع کوتوله سرخ K2 است که فقط به اندازه دو سوم خورشید و فقط 20% آن روشنایی دارد و حدود 7میلیارد سال از خورشید پیرتر و از آن خنک تر است.در kepler62 دو سیاره بزرگتر از زمین و سه سیاره دیگر و سیاره kepler62 b اندازه مریخ و دو سیاره kepler62 c kepler62d که به ترتیب 5و 12و 18 روز یکبار در مدار خود بدور ستاره خود میچرخند و این باعث میشود بسیار گرم و غیر قابل تحمل برای زندگی باشند . Kepler62 مانند منظومه ما دارای دو سیاره زیست پذیر است ( 62e , 62f) که امکان وجود آب در آن دو بسیار زیاد است. این جفت کوچکترین سیارات فراخورشیدی هستند که هنوز در منطقه قابل سکونت ستاره آنها یافت شده اند- محدوده دقیقا درست مسافتی که آب مایع می تواند در سطح جهان وجود داشته باشد.بیل بوروکی ، پژوهشگر اصلی علوم کپلر ، از مرکز تحقیقات آمس ناسا در زمینه مفتی ، کالیفرنیا بیان کرد کپلر 62e و f ، که بخشی از یک سیستم جدید پنج سیاره ای کشف شده اند به عنوان امکانی برای جستجوی زندگی بسیار خوب به نظر می رسند.آیا ممکن است زندگی در آنجا وجود داشته باشد؟موسسه نجوم پلانک و مرکز نجوم هاروارد اسمیتسونیان در سال 2013 اعلام کردند این جهان پر از سیارات آبی زیبا که در حال چرخش بدور یک ستاره نارنجی رنگ هستند و شاید اختراعات و فناوری ما را غافلگیر کنند.Kepler62fتصویر3: کپلر62fکپلر 62f هر 267روز بدور ستاره اش میگردد. دنیایی صخره ای که فقط 1.4 برابر بزرگتر از زمین است (حدودا 40%) و بنابراین کوچکترین سیاره زیست پذیر بعد از زمین می‌باشد. اگرچه اندازه این سیاره مشخص است اما جرم و ترکیب آن مشخص نیست ولی با توجه به اکتشافات سیارات خارجی در اندازه مشابه به نظر می‌رسد صخره‌ای باشد. این سیاره با فاصله ای معادل ونوس از خورشید به دور ستاره اش میچرخد که اگر چه این امر باعث میشود سیاره بسیار نزدیک تر از زمین به خورشید قرارگیرد اما کوتوله قرمز به اندازه خورشید ما نور ایجاد نمی­کند. این بدان معنی است که منطقه اطراف ستاره ای که سیارات می‌توانند آب مایع داشته باشند بسیار نزدیک تر از منظومه شمسی ما هستند.Kepler-62f ، با این حال، دورترین سیاره شناخته شده در سیستم خود است و ممکن است نیاز به مقدار کمی ابر برای عایق کاری سیاره و نگه داشتن آب بالاتر از انجماد داشته باشد. در این صورت ، احتمالاً آب در آن به وفور وجود خواهد داشت. محققان خاطرنشان كردند كه اعتقاد بر این است كه زندگی روی زمین در یك محیط آبی آغاز شده است. با این حال ، کلید تمدن پیشرفته تر ممکن است در جیب های خشکی قرار داشته باشد. توسعه فناوری همانطور که ما آن را درک خواهیم کرد دشوار خواهد بود ، مگر اینکه موجودات بیگانه بتوانند راه حلی پیدا کنند. بوراکی در مصاحبه اضافه کرد: اگر ماقبل بشریت روی کپلر 62 قرار می گرفتند از عهده انجام کاری بر نمی­امدند . وی گفت كه انسان در كپلر 62f مشكلی برای پیاده روی نخواهد داشت ، زیرا گرانش بسیار ملایم است.تنفس اما موضوع دیگری خواهد بود. محققان خاطرنشان كردند كه هواي غلیظ و مرطوب كپلر 62f مي تواند تنفس را براي انسان دشوار كند ، مگر اينكه آنها با تجهيزات ويژه همراه باشند. کالتنگر گفت: "اگر می خواهید یک داستان علمی تخیلی بنویسید ، و روی هر دو62e و 62f فرود بیایید ، حداقل مطمئن باشید که در f62 نمی خواهید ماسک خود را بردارید."محدودیت زیستن برروی Kepler-62f در یک ارائه در کنفرانس انجمن نجوم آمریکایی در سال 2016 ، با تحقیق به رهبری استادیار وفوق دکتری Aomamwa Shields از دانشگاه کالیفرنیا ، لس آنجلس مورد بررسی قرار گرفت. محققان شبیه سازی کردند که چگونه Kepler-62f می تواند با ستاره خود تعامل داشته باشد و اظهار داشتند که در موقعیت های خاص ، این سیاره همیشه می تواند یک طرف را مقابل خورشید خود داشته باشد. این به دلیل تعامل جزر و مد با ستاره است که در نهایت چرخش سیاره را با مدار خود همگام می کند. مقاله ای در سال 2014 در مجموعه مقالات اتحادیه بین المللی نجوم ، به سرپرستی دانشجوی تحصیلات تکمیلی املین بولمونت از دانشگاه بوردو ،پیشنهاد کرد: برای حفظ ثبات سیستم کپلر 62 و تمام سیارات آن ، جزر و مد لازم است. بدون تأثیر جزر و مد ، این سیستم تنها در چند میلیون سال بی ثبات خواهد شد. با جزر و مد ،در شبیه سازی سیارات برای 30 میلیون سال بسیار پایدار ماندند.محققان همچنین شبیه سازی هایی را با استفاده از مدل جهانی آب و هوا انجام دادند تا ببینند زیست پذیری Kepler-62f با مقادیر مختلفی از دی اکسید کربن در جو آن چگونه است. در حد پایین تر از 3 ستون (هرستون یک واحد متریک برای اندازه گیری فشار اتمسفر است) و اگر چرخش سیاره با مدار آن قفل نشود ، محققان پیشنهاد می کنند که اگر سیاره ای بسیار خارج از مرکز باشد به اندازه کافی گرم میشود تا بصورت مایع باشد . محققان افزودند: اگر CO2 دی اکسید کربن جو به سطح 5 ستون افزایش یابد ، آب و هوایی شبیه به زمین امروزی برای کل طیف وسیعی از خارج از مرکز بودن پایدار امکان پذیر است. در سال 2016 ، محققان به رهبری رجیب میا از دانشکده معادن هند مقاله ای را در مجله ­ی ماهانه انجمن سلطنتی نجوم منتشر کردند که درباره Kepler-62e و Kepler-62f محاسبات و گزارش های قبلی را تأیید می کرد که احتمالاً در 2: 1 رزونانس مداری هستند ، به این معنی که وقتی کپلر -62 دو بار به دور خورشید خود میچرخد ، کپلر 62f یک بار می چرخد. این نوع رزونانس مداری در سیستم خورشیدی خود ما معمول است ، مثلا در میان ماه های زحل.Kepler-62eکپلر 62e هر 122روز در مدار می‌چرخد و تقریباً 60%از زمین بزرگتر است شعاع آن 1.6 برابر زمین و جسم درخشان کوچکی که در سمت راست 62f دیده میشود و در لبه داخلی آن گردش میکند و دانشمندان هنوز نمیدانند سطح آن جامد یا مایع است. جای تعجب نیست که Kepler-62e باید گرمتر از همسایه دورتر خود باشد. در حقیقت محققان گفتند كه در واقع ، كپلر 62f ممکن است برای جلوگیری از یخ زدگی اقیانوس خود به تاثیرگلخانه ای نیاز داشته باشد. دیمیتار ساسلوف ، از نویسندگان هاروارد ، گفت: "Kepler-62e احتمالاً دارای آسمان بسیار ابری است که تمام نقاط تا مناطق قطبی را گرم و مرطوب نگه میدارد." Kepler-62f خنک تر خواهد بود ، اما هنوز هم به طور بالقوه سازگار با زندگی است. مطالعه مدل سازی جدید برای انتشار در مجله Astrophysical Journal پذیرفته شده است.سومین سیاره بالقوه قابل سکونت ، به نام Kepler-69c ، 1.7 برابر بزرگتر از زمین است و بدورستاره ای شبیه ستاره ما میچرخد. محققان میگویند ، این کوچکترین جهانی است که تاکنون در منطقه قابل سکونت یک ستاره مانند خورشید یافت شده است و گامی بزرگ در جهت کشف اولین "زمین بیگانه" است. مریم جزیمنابع:[1] https://www.nasa.gov/mission_pages/kepler/multimedia/images/kepler-69-diagram.html[2] https://www.nasa.gov/mission_pages/kepler/multimedia/images/kepler-morningstar.html[3] https://www.nasa.gov/mission_pages/kepler/multimedia/images/kepler-69c.html[4] https://www.space.com/24142-kepler-62f.html[5] https://www.nasa.gov/content/kepler-62-and-the-solar-system مریم جزی مریم جزی Sun, 30 Aug 2020 20:41:39 +0430 https://virgool.io/@maryamjazi/%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%84%D8%A7%D8%AF%D9%88%D8%B3-%D9%82%D9%85%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%84-%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1%DB%8C-nyjnaebehvbv نگاه جدید به داده های قدیمی از مدارگرد کاسینی ناسا نشان می دهد که مولکولهای آلی پیچیده بصورت یخ در انسلادوس (قمر سیاره زحل) در حال فوران هستند. محققان میگویند، فضاپیمایی که قرار است به زودی پرتاب شود ، آنچه که کشف جدید درباره احتمال زندگی بدلیل ترکیبهای حاوی هیدروژن در قمرهای یخی مانند انسلادوس می گوید را بررسی خواهدکرد.مقدمهانسلادوس ششمین قمر بزرگ از قمرهای زحل در سال ۱۷۸۹ و توسط ویلیام هرشل کشف شد. کاوشگرهای ویجر در دهه ۱۹۸۰ بر سطح آن یخ یافتند که این باعث میشود تا تمام پرتوهای تابیده‌شده از خورشید را باز‌تاباند. انسلادوس با قطر تنها505 کیلومتر است که یعنی این قمر انقدر کوچک است که در آریزونا جا میشود.یخ­فشان ها در انسلادوسدر سال 2005 بود که فضاپیمای کاسینی به سوی زحل پرتاب شد و بخش هایی از یخفشان­های عظیم در نیم کره جنوبی قمرکه بخار آب و ذرات یخی را از انسلادوس فوران می کردند ، کشف کرد. هرچند هنوز خاستگاه چنین پدیده‌ای به‌درستی مشخص نشده، اما به احتمال زیاد این فوران‌ها ریشه در لایه‌ای درونی از آب مایع دارند که وجود یک اقیانوس غول پیکر پنهان شده در زیر پوسته یخ زده ماه را نشان می­داد.تصویر1: نمایشی از درون و یخفشان­های انسلادوسدانشمندان حدس می‌زنند که فشار گرانشیِ اعمال‌شده از جانب زحل، درون خاموش این قمر را بار دیگر زنده ساخته و بدین واسطه بخشی از اقیانوس زیرسطحی و یخ‌بسته انسلادوس را ذوب کرده‌باشد.از آنجا که روی زمین تقریباً در هر جایی که آب باشد زندگی وجود دارد ، این یافته ها نشان می دهد که زندگی ممکن است در انسلادوس نیز وجود داشته باشد.پروفسور دیوید روثری (David Rothery) از دانشگاه اپن انگلستان می گوید: اگر ما بدانیم که حیات به طور مستقل، در دو نقطه از منظومه شمسی کوچک ما شکل گرفته است، آنگاه می‌توانیم با اطمینان زیاد بگوییم که حیات در ده‌ها سیاره از میلیاردها سیاره و قمر موجود در کهکشان راه شیری شکل گرفته است. اقیانوس‌های مایع، کیلومترها زیر سطح انسلادوس قرار گرفته‌اند. به همین دلیل برای پی بردن به آنچه که در درون آنها می‌گذرد، بایستی فوران‌هایی که از شکاف‌های سطح، به بیرون می‌ریزند را مورد مطالعه قرار داد.ناسا در ماه اکتبر 2015، فضاپیمای کاسینی را وادار کرد تا از نزدیکی سطح انسلادوس و از میان یکی از همین فوران‌های زیرسطحی عبور کند. طی این عبور، کاسینی موفق به کشف هیدروژن و کربن دی اکسید شد.در گزارشی از این یافته که امروز در مجله ساینس science چاپ شده است، گفته شده که تنها دلیل وجود هیدروژن در این فوران‌ها، واکنش آب‌های گرم با صخره‌های موجود در کف اقیانوس‌ها بوده است. باید این را اضافه کرد که هیدروژن موجود، می‌تواند با کربن دی اکسید واکنش داده تا متان را شکل دهد. ماده‌ای که توسط میکروب‌های کف اقیانوس‌های زمین به مصرف می‌رسد.بنابراین این فوران‌ها، نشانگر واکنش بین آب و صخره‌های سنگی هستند. هیدروژن کشف‌شده، به احتمال خیلی زیاد، نتیجه واکنش بین صخره‌های حاوی مواد معدنی کاهش‌یافته و مواد ارگانیک است.دانشمندان برای مدت‌های زیاد، بر این گمان بودند که در زیر سطح یخ‌زده انسلادوس، اقیانوسی از آب وجود دارد. چرا که نیروهای کشندی فوق‌العاده قوی از سوی سیاره زحل، می‌توانست انرژی لازم برای مایع بودن لایه‌های زیرین را فراهم آورد.کاسینی مشاهده کرد که قمر انسلادوس ، طی چرخش به دور زحل، دچار انحرافاتی می‌شود. متخصصان با بررسی‌های دقیق‌تر نتیجه گرفتند که تنها وجود اقیانوسی از آب در زیر سطح یخی انسلادوس می‌تواند چنین انحرافاتی را توجیه کند. پس دیگر سطح انسلادوس تا هسته آن یخ‌زده نبود. بلکه جهانی پویا می‌توانست در بخش‌های پایینی آن وجود داشته باشد.پس از آن تلاش برای یافتن نشانه‌های دیگر از حیات بیگانه در انسلادوس به طور جدی‌تری آغاز شد. تا اینکه نتایج جدید بدست آمدند. کشفی که نشان می‌دهد در صورت شکل‌گیری حیات در این محیط کاملا مستعد، گونه‌هایی چون اکتروموفیل‌ها، می‌توانند در آن در حال زندگی باشند.حیاتی که در این قمر می‌تواند شکل گرفته باشد، نیاز به اکسیژن و نور خورشید ندارد و ممکن است حیات روی زمین نیز در ابتدا به همین صورت آغاز شده باشد.اکنون انسلادوس دورترین جرم صخره‌ای از خورشید است که می‌تواند میزبان حیات باشد. برخی می‌گویند قمر اورانوس نیز ممکن به همین صورت باشد. اما هنوز شواهدی از درستی این احتمال یافت نشده است.هرچند این یافته تایید نمی‌کند که حیات بیگانه در انسلادوس به طور قطع وجود دارد. اما برای یافتن حیات احتمالی، این مهمترین گامی بود که باید برداشته می‌شد.چهار عنصر اصلی شکل‌گیری حیات، عبارتند از: آب مایع، واکنش‌های شیمیایی مناسب، منبع انرژی و زمان کافی. حال که می‌دانیم سه مورد از این چهار مورد کنار هم جمع شده‌اند، پس دور از ذهن نیست که تصور کنیم حیات در این قمر یخی به واقع شکل گرفته باشد.ناسا گفته است که این کشف بمعنای آن نیست که حیات در انسلادوس وجود دارد اما ممکن است شرایط مساعد برای زندگی وجود داشته باشد.ترکیبات آلی و پيچيدگي بيولوژيكي در انسلادوسدانشمندان تنها ترکیبات آلی ساده (مبتنی بر کربن) ، هر کدام کمتر از حدود 5 اتم کربن است را در ستون های دود در انسلادوس تشخیص داده بودند. اکنون محققان مولکولهای آلی پیچیده ای ازاین قمر را کشف کرده اند ، از جمله ترکیبی باحداقل 15 اتم کربن.فرانک پستبرگ ، نویسنده اصلی تحقیق ، دانشمند سیاره ها در دانشگاه هایدلبرگ در آلمان ، به سایت اسپیس گفت: "این اولین کشف ارگانیسم های پیچیده است که از دنیای آب های فرازمینی به وجود آمده است." دانشمندان داده هایی را که کاسینی هنگام پرواز از ستون دود انسلادوس جمع آوری کرده بود ، و همچنین از زمانی که کاوشگر از حلقه E زحل عبور کرد ، تجزیه و تحلیل کردند. محققان دانه های یخ پر شده با مواد آلی پیچیده را هم در ستون غبار وهم در حلقه E کشف کردند. محققان حدس می زنند كه این مواد آلی درون هسته داغ ، سنگی و قطعه قطعه شده انسلادوس پخته می شوند كه پژوهش قبلی نشان می داد كه آب در حفره های آن جاری است. پستبرگ گفت: "سپس مواد آلی به همراه آب داغ از طریق چشمه های اب گرم به اقیانوس بسیار خنک وارد می شوند." "سپس ، آنها می توانند روی دیوارهایی از حباب گاز به سطح اقیانوس منتقل شوند." پستبرگ خاطرنشان كرد: بيشتر ذرات يخ با ترکیبات آلی كه محققان ديدند در حلقه E زحل بودند. این ممکن است نشان دهد که این مولکولهای آلی پیچیده در انسلادوس تولید نمی شوند ، بلکه در عوض ناشی از واکنش های شیمیایی ناشی از نور خورشید در فضا هستند. پستبرگ گفت: "با این حال ، ما بیشترین تعداد این ترکیبات الی پیچیده را در حلقه E جوان داخلی نزدیک به انسلادوس مشاهده می کنیم ، که در مقایسه با حلقه E قدیمی و بیرونی E بسیار دور از انسلادوس هستند." علاوه بر این ، ما همچنین می توانم ترکیبات الی پیچیده را مستقیماً در ستون های غبار آن مشاهده کنیم. " محققان هشدار دادند كه این یافته های جدید شواهد قطعی برای زندگی نیستند ، زیرا واکنشهای بیولوژیك تنها منابع بالقوه مولكولهای الی پیچیده نیستند. مرحله بعد این است که به زودی به انسلادوس برگردیم و ببینیم که آیا زندگی فرازمینی وجود دارد یا خیر؟!پستیبرگ بیان داشت: در هیچ کجای دیگر نمی توان زیستگاه اقیانوسی که به طور بالقوه قابل سکونت است را به راحتی توسط یک مأموریت فضایی مورد آزمایش قرار دهیم. وی افزود: آژانس فضایی اروپا در حال حاضر مأموریت هایی با نام های اروپا کلیپر و جویس دارد که قرار است در سال 2022 راه اندازی شود و از اروپا و گانیمد ، قمرهای یخی مشتری که دارای اقیانوس های زیرسطحی هستند بازدید کند. این مأموریتها میزان سکونت در آنها را بررسی می کند.tiger-stripesتحقیقات جدید برخی از رازهای نوارهای راه راهی شکل را بر روی انسلادوس ماه زحل نشان میدهد. این قمر از زمانی که به تفصیل توسط فضاپیمای کاسینی ناسا مشاهده شد ، مورد توجه دانشمندان قرار گرفته است. دانشمندان با داده های کاسینی ، یک اقیانوس یخی زیرسطحی یخی قمر و نشان های عجیب و غریب و tiger-stripes در قطب جنوب ان کشف کردند که برخلاف هر چیز دیگری در منظومه شمسی است. مواد یخی از اقیانوس انسلادوس از طریق این نوارها یا شکافها در سطح ماه به فضا پرتاب میشود.داگ همینگویوی در بیانیه ای گفت: "اولین بار توسط مأموریت کاسینی به زحل دیده شد ، این نوارها مانند هیچ چیز دیگری در منظومه شمسی شناخته شده نیستند. آنها به موازات و به فاصله مساوی ،بطول حدودا 130 كیلومتر و به فاصله 35 كیلومتر ازهم قرار دارند. آنچه كه آنها را به خصوص جالب می سازد این است كه آنها به طور مداوم یخ فوران می كنند. هیچ سیاره یا قمر یخی دیگر چیزی شبیه به آنها ندارد." در مطالعه جدید ، همینگوی و همکاران ماکس رودولف از دانشگاه کالیفرنیا ، دیویس و مایکل مانگا از UC برکلی از مدلهایی برای کشف نیروهای فیزیکی روی قمر استفاده کردند که باعث شکل گیری این شکاف ها و نگه داشتن آنها می شود. این تیم همچنین مشتاق بود که بفهمد چرا این ترک ها به طور مساوی و فقط در قطب جنوبی انسلادوس قرار گرفته اند. این قمر جامد یخ زده نیست ، زیرا تغییرات گرانشی ناشی از مدار خارج از مرکز آن در اطراف زحل ، آن را کمی بیرون می کشد. این شکل تغییر شکل باعث می شود ورق های یخ در قطب ها نازک تر و مستعد از هم باز شدن شوند. این باعث شد آنها نتیجه بگیرند که شکافهایی که این نوارها را تشکیل می دهند می توانند بر روی قطب شمال قمر و همچنین قطب جنوبی ان شکل گرفته باشند ، اما قطب جنوب در ابتدا ترک خورده است. آنها همچنین دریافتند که نوارها موازی هستند زیرا ، پس از تقسیم نخستین نوار (که بغداد نامگذاری شده است) ، باز ماند. بنابراین آب اقیانوس از آن بیرون آمد و همین باعث شد که سه ترک موازی دیگر به صورت یخ و برف در امتداد لبه های اولین شکاف ایجاد شود که قندیل های یخی به سمت پایین سقوط کردند. وزن انها فشار ایجاد کرده و باعث ایجاد ترک های جدید شده است. رودولف در بیانیه گفت: "مدل ما فاصله منظم ترک ها را توضیح می دهد." وی همچنین توضیح داد که وزن مواد یخی که در لبه های اولین شکاف اویزان شده "باعث شد ورق یخ به اندازه کافی خم شود تا یک ترک موازی در حدود 35 کیلومتر دورتر ایجاد شود." بعلاوه آنها دریافتند که این ترک ها به دلیل اثر جزر و مد گرانش زحل که با گردش عجیب قمر تغییر می کند ، دائما فوران می کنند. شکافها همچنان گسترده تر و باریک می شوند و آب به آنها وارد میشود. این مانع از بسته شدن آنها می شود. همینگوی گفت: "از آنجا که به لطف این شکاف ها ما توانسته ایم از اقیانوس زیرزمینی انسلادوس که مورد علاقه اخترشناسان است ، نمونه برداری و مطالعه کنیم ، ما فکر کردیم درک نیروهایی که آنها را تشکیل داده و آنها را حفظ کرده اند بسیار مهم است. "مدل سازی ما براساس اثرات فیزیکی است که توسط پوسته یخی قمر بدست امده و به دنباله ای منحصر به فرد از وقایع و فرآیندهای اشاره دارد که می تواند امکان وجود این نوارهای متمایز را فراهم کند."انسلادوس یک نیروگاه بسیار قویداده های حاصل از طیف سنج مادون قرمز کامپوزیتی کاسینی در قطب جنوب انسلادوس ، که با شکاف های خطی مشخص شده است ، نشان می دهد که قدرت داخلی تولید شده توسط گرما حدود 15.8 گیگاوات است ، تقریباً 2.6 برابر قدرت خروجی کل چشمه های آب گرم در منطقه یلو استون ، یا حدود 20 نیروگاه با سوخت ذغال سنگ.به گفته کارلی هووت ، نویسنده اصلی تحقیق ، که یک محقق فوق دکترا در موسسه تحقیقات Southwest در بولدر ، کولو و یکی از اعضای تیم طیف سنج مادون قرمز است : این بیش از چیزی است که دانشمندان پیش بینی کرده بودند. هووت گفت: "مکانیزم قادر به تولید توان داخلی مشاهده شده بسیار بالاتر همچنان یک معما است و مدلهای پیشنهادی فعلی تولید حرارت طولانی مدت را به چالش می کشد." یک مطالعه در سال 2007 پیش بینی کرد که گرمای داخلی انسلادوس ، اگر به طور عمده توسط نیروهای جزر و مد ناشی از تشدید مداری بین انسلادوس و ماه دیگر یعنی دیون ایجاد شود ، نمی تواند بیش از 1.1 گیگاوات در دراز مدت باشد. گرمایش ناشی از رادیواکتیویته طبیعی در داخل 0.3 گیگاوات دیگر اضافه می کند. آخرین تجزیه و تحلیل ، که شامل اعضای تیم طیف سنج مادون قرمز مرکب از جان اسپنسر در موسسه تحقیقات Southwest و جان پرل و مارسیا سگورا در مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا در گرینبلت ، MD بود ، از مشاهدات گرفته شده در سال 2008 استفاده می کند که کل قطب جنوب را پوشش می دهد. آنها درجه حرارت سطح انسلادوس را محدود كردند تا خروجي فوق العاده زياد منطقه را تعيين كنند. یک توضیح احتمالی از جریان گرمای زیاد مشاهده شده این است که رابطه مداری انسلادوس با زحل و دیون با گذشت زمان تغییر می کند ، و اجازه می دهد دوره های گرم شدن جزر و مدی شدیدتر ، با دوره های آرامش بیشتر جدا شود. این بدان معنی است که کاسینی ممکن است آنقدر خوش شانس باشد که انسلادوس را در حالت غیرمعمول فعال ببیند. هووت خاطرنشان كرد: تعيين جريان دماي جديد و بالاتر باعث مي شود آب مایع زير سطح انسلادوس وجود داشته باشد. اخیراً ، دانشمندان در حال مطالعه ذرات یخ خارج شده از این ستون ها کشف کردند که برخی از این ذرات غنی از نمک هستند و احتمالاً قطرات منجمد شده از اقیانوس آب شور در تماس با هسته سنگی غنی از مواد معدنی انسلادوس هستند. وجود یک اقیانوس زیرسطحی ، یا شاید یک دریای قطبی جنوب بین پوسته یخ خارجی ماه و فضای داخلی سنگلاخی آن ، با اجازه دادن به تحریفات جزر و مدی بیشتر پوسته یخ ، باعث افزایش کارایی گرمایش جزر و مدی می شود. هووت گفت: "احتمال وجود آب مایع ، منبع انرژی جزر و مدی و مشاهده مواد شیمیایی آلی (غنی از کربن) در ستون انسلادوس ، ماهواره را به مکانی با علاقه شدید از نظر نجومی تبدیل کرده است." مریم جزیمنابع:[1] https://www.jpl.nasa.gov/edu/news/2015/10/23/flying-by-saturns-moon-enceladus/[2] https://www.scientificamerican.com/article/ingredients-for-life-found-on-saturns-moon-enceladus/[3] https://www.space.com/saturn-moon-enceladus-tiger-stripes-physics.html[4] https://www.jpl.nasa.gov/news/news.php?feature=2926[5] https://sci.esa.int/web/cassini-huygens/-/organic-compounds-in-enceladus-ice-grains[6] https://sci.esa.int/web/cassini-huygens/-/58881-the-south-pole-of-enceladus-in-microwaves مریم جزی مریم جزی Sun, 30 Aug 2020 20:40:29 +0430