<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های مریم نگار</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@maryamnegar</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-18 11:48:27</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/1311421/avatar/5ISPy0.jpg?height=120&amp;width=120</url>
            <title>مریم نگار</title>
            <link>https://virgool.io/@maryamnegar</link>
        </image>

                    <item>
                <title>انگیزه یابی</title>
                <link>https://virgool.io/@maryamnegar/%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C%D8%B2%D9%87-%DB%8C%D8%A7%D8%A8%DB%8C-m0h6wcbk7svi</link>
                <description>اگر تشویق و تنبیه بیرونی رو در نظر نگیریم، یافتن انگیزه درونی کار خستیه. درسته که هدفت میتونه خودش انگیزه بشه اما هدف گذاری و دنبال کردن اون هدف هم انگیزه میخواد. معمولا بیرون از ما میتونه ما رو هدایت کنه. و این خیلی راحت تره. یا تشویق شدیم یا تنبیه و این در ما خیلی از اوقات درونی شده و شبیه سازیش میکنیم. اما وقتی اونها نباشند خیلی سخته که چیزی از درون بجوشه.اما تجربه نشون داده معمولا بعد از اتمام یک کار و به سرانجام رسوندنش، انگیزه ی انجام کار جدید افزایش پیدا میکنه. آدمی انگار تازه شارژ میشه و احتمال اینکه بخواد کار جدیدی رو شروع کنه زیاد میشه. بعد از اتمام یه کار هرچند کوچک، ذهن آدمی باز میشه و افق های پیش چشمش روشن تر. فکر میکنه توان انجام کار دیگه رو هم داره و دنبال پله های بعدی میگرده که فتح کنه. شاید باید از همین استفاده کرد برای خلق انگیزه. باید وقتایی که انگیزه ای برای انجام کاری رو نداریم، کار کوچک تر و راحت تر و قابل انجام تری رو انتخاب کنیم و اون رو تموم کنیم. این تموم کردن خودش یه هل به جلوئه برای شروع کار جدید.</description>
                <category>مریم نگار</category>
                <author>مریم نگار</author>
                <pubDate>Sat, 30 Sep 2023 14:24:36 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>چرا مینویسم؟</title>
                <link>https://virgool.io/@maryamnegar/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%85-zw87zdgzz8xc</link>
                <description>چون دریای وب بزرگترین مأخذ یادگیری برای من بوده و هست.چون دنیای قبل از وب و بعد از وب رو دیدم و میدونم که چه نعمت بی کرانیه دریایی که هر وقت سوالی داری توش دست میکنی و بعیده دست خالی ازش بیرون بیای.مینویسم چون دنیای بعد از شبکه های اجتماعی رو هم دیدم و شاهد این هستم که بدون قابلیت سرچ فراگیر دنیای وب، چه محتواهایی که در این شبکه ها تولید نمیشه و به هرز نمیره. چه تجربه هایی که میشد من بهش دست پیدا کنم و نمیکنم. مگر اینکه در شبکه گردی های بی هدف خیلی اتفاقی به چیزی بربخورم که برام مفید باشه.مینوسم چون اعتقاد دارم در روزمره های هر کسی میتونه نکاتی باشه که زندگی دیگری رو راحت کنه. و قابلیت سرچ در این دنیای وب باعث میشه که اون دیگری بتونه هر وقت لازم داشت تورشو بندازه و پاسخ کاربردیشو صید کنه.مگرنه اینکه تمدن حاصل جمع تجربه های بشریه که متجسد میشه و روی هم سوار میشه؟ منم مینویسم بلکه شاید از لابلای روزانه ها و حرف های من چیزکی بر چیزها افزوده شد. همونطور که دیگران از یافته ها و نوشته هاشون نوشتند و من حتی از روزانه نویسی هاشون یا التیام یافتم یا آموختم.و در آخر مینویسم چون فهمیدم برای خود نوشتن مثل عکس یک بعدی میمونه و باید منتشر کرد تا به نوشته ها بعد اضافه بشه و هویت پیدا کنه.</description>
                <category>مریم نگار</category>
                <author>مریم نگار</author>
                <pubDate>Wed, 20 Sep 2023 15:54:54 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>