https://virgool.io/feed/@maryamparastesh کارشناس تولید محتوا و مشارکت‌های بین‌الملل/ مترجم fa 2026-04-15 02:55:06 https://files.virgool.io/upload/users/752143/avatar/kWnKYn.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@maryamparastesh https://virgool.io/smartehran/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%84%D8%B4-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-slym9obqssfi در شماره سیزدهم روایت تهران هوشمند، چالش‌های تامین مالی پروژه‌های شهر هوشمند و مدل کسب و کار و انواع مدل‌های درآمدی و مکانیزم‌های تامین مالی شهر هوشمند بررسی شده است.در بخشی دیگر از این شماره، نقش کلیدی شهروندان در ارتقای کیفیت زندگی مورد بررسی قرار گرفته و به این سوال پاسخ داده است که یک شهر هوشمند چگونه می‌تواند به محیط دلخواه شهروندان تبدیل شود؟از دیگر موضوعات پرداخته شده در این شماره می‌توان به ساختار ا کوسیستم شهر هوشمند برای توسعه شهرهای پایدار، رویکرد «شهر 15 دقیقه‌ای» و رگولاتوری G5 اشاره کرد.برای مطالعه مطالب این شماره، اینجا کلیک کنید. مریم پرستش مریم پرستش Sat, 03 Sep 2022 09:14:20 +0430 https://virgool.io/smartehran/%D9%85%D8%AF%D9%84-%D9%85%D8%B4%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%AA-%D8%B0%DB%8C%D9%86%D9%81%D8%B9%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B9%D9%87-%D9%86%D9%88%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-suadu4ybicvb مدت‌ها است که مدل «مارپیچ سه‌گانه»[1] که نظام روابط و مشارکت میان سه حوزه دانشگاه‌ها، صنایع و دولت محلی را مشخص می‌کند، به یکی از مدل‌های متداول همکاری در میان ذینفعان شهری و توسعه نوآوری تبدیل شده است.این مدل به عنوان تصویری برای نشان دادن یک شبکه ارتباطی پیچیده استفاده می‌شود که طی آن، کسب‌وکارها، موسسات آموزشی و دولت محلی ضمن اینکه نقش‌های سنتی خود را ایفا می‌کنند، با سایر حوزه‌ها نیز همکاری گسترده‌ای دارند. این همکاری فقط به مشارکت در پروژه‌ها محدود نمی‌شود، بلکه یک همکاری ساختاریافته، راهبردی و نهادی‌تر را شامل می‌شود که در اصل، نهادها نقش‌هایی جدید و غیرسنتی را متقبل می‌شوند، برای مثال، شرکت‌ها به نهادهای آموزش‌دهنده تبدیل می‌شوند و دانشگاه‌ها نقش کارآفرینی و دولت‌های محلی نیز نقش تسهیل‌گر کسب‌وکار را ایفا می‌کنند.البته چند سالی است که مدل «مارپیچ چهارگانه»[2] نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد که جنبه چهارم مارپیچ، به موضوع جامعه مدنی و رسانه مربوط می‌شود؛ حوزه‌ای که کاربر نهایی (که ممکن است متناسب با شرایط، شهروند، مشتری، بیمار و غیره باشد) به این نظام همکاری وارد می‌شود و مستقیما در این فرایند مشارکت دارد.مدل مشارکت مارپیچ چهارگانه (منبع: Sheridan C. et al., 2013)استفاده از یک مدل مارپیچ سه‌گانه/ چهارگانه، حتی در مشارکت‌های میان شهرها نیز می‌تواند تفاوت‌های چشمگیری را از لحاظ چالش‌ها، زمان و منابع مورد نیاز در پروژه‌های مشترک ایجاد کند. برای مثال، شواهد حاصل از پروژه «توسعه شهری اروپا-چین» (UEC)[3] که با همکاری شهرهای اروپایی و چینی اجرا شد، نشان می‌دهد که مهمترین عامل موفقیت همکاری میان شهرها، وجود یک گروه کوچک از افراد یا سازمان‌های متعهد است که تا حصول نتایج مورد نظر علیرغم وجود چالش‌ها و موانع موجود، تلاش کنند. این گروه معمولا متشکل از ذینفعان مختلفی است که نقاط قوت مکمل یکدیگر دارند که می‌تواند شامل مدیریت شهری، کسب‌وکارهای محلی، دانشگاه یا یک گروه که نماینده کل این مدل مارپیچ است باشد.در حالیکه روابط همتا به همتا در همکاری بین شهرها یک استاندارد متداول محسوب می‌شود (مثلا دولت محلی با دولت محلی، دانشگاه‌ها با دانشگاه‌ها)، اما این مدل مارپیچ سه‌گانه/ چهارگانه، ویژگی‌های مثبت بسیاری را به این روند همکاری اضافه می‌کند:· تعریف بهتر اهداف و فرصت‌ها: مشارکت با ذینفعان مختلف به ارایه ایده‌ها و رویکردهای مختلف و همچنین، به غنی‌تر شدن فرصت‌های همکاری و مذاکره در حوزه‌های جدید همکاری منجر می‌شود. بنابراین، احتمال همکاری‌های موفقیت‌آمیز افزایش می‌یابد. دیگر اینکه، طرفین بهتر می‌توانند پیشنهاد یا تقاضای همکاری را با نیازها یا ظرفیت‌های خود تطبیق دهند. برای مثال، یک شهر می‌تواند ضمن ارایه دانش فنی در حوزه گردشگری، در پی سرمایه‌گذاری در فناوری‌های جدید باشد.· انعطاف‌پذیری برای ذینفعان: در یک مدل مارپیچ سه‌گانه/ چهارگانه، سازمان‌های مختلف نقش‌های هم‌پوشاننده دارند. بدین ترتیب، نوعی از نمایندگی مشترک ایجاد می‌شود. برای مثال، اگر دانشگاه یا اتاق بازرگانی بتواند به نمایندگی از کل اکوسیستم شهری، منافع جمعی را کسب کند، لزومی ندارد که یک دولت محلی در تمام هیئت‌های نمایندگی حضور داشته باشند. انعطاف‌پذیری در نحوه مشارکت و استفاده از منابع توسط کل شرکاء، یکی از نتایج مستقیم استفاده از مدل مشارکت مارپیچ سه‌گانه/ چهارگانه است.· پایداری همکاری: یکی از چالش‌های متداول در مشارکت‌های میان شهرها، مذاکرات و تبادل نظرات طولانی مدت، قبل از به توافق رسیدن برای آغاز اجرای یک پروژه جدید است. دخیل بودن ذینفعان مختلف که دارای نظرات و اهداف مختلف هستند، می‌تواند به تسهیل اجرای کل فرایند منجر شود. حتی اگر در هر زمان مشخص، تعداد کمی ایده‌های جدید برای انجام اقدامات مشترک ارایه شود، کل مارپیچ مشارکت از آن بهره‌مند می‌شود. علاوه بر این، چنین دستاوردهای مشترک می‌تواند دخیل شدن تمام ذینفعان و حس موفقیت در میان تمام آنها را در پی داشته باشد.در کل، از آنجاکه امروزه شهرها سیستم‌هایی پیچیده هستند که با ضروریات و نیازهای بسیار گسترده (و غالبا در هم تنیده) مواجه هستند، بسیار حیاتی است که به مسائل مختلف توسعه شهری پرداخته شود و برای برطرف کردن آنها تلاش شود، در حالیکه یک تصویر کلی نیز از آن در نظر گرفته شود. استفاده از مدل مارپیچ چهارگانه می‌تواند به دستیابی به راهکارهای نوآورانه برای این چالش‌ها به صورت مشارکتی و جامع، منجر شود.[1]. Triple helix[2]. Quadruple helix[3]. URBAN-EU-CHINA مریم پرستش مریم پرستش Sun, 21 Aug 2022 10:17:50 +0430 https://virgool.io/smartehran/%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D8%B5%D9%86%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1%D9%85-%D9%88-%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-wgsvgpgfny57 چالش‌هایی که شهرها در سرتاسر جهان با وسعتی متفاوت با آن مواجه هستند، به صورت مستقیم بر توانایی شهرها برای ارایه خدمات و حفظ کیفیت زندگی شهروندان تأثیر می‌گذارد. صنعتی شدن به عنوان عاملی تعیین‌کننده در رشد شهرها، باعث تشدید این چالش‌ها می‌شود، چراکه باعث افزایش آلودگی آب و هوا و تولید پسماند، کمبود منابع طبیعی و تولید بیشتر گازهای گلخانه‌ای می‌شود و غالبا به تشدید شکاف درآمد و ثروت، مهاجرت و فقر در شهرها منجر می‌شود.در واقع، همزمان با توسعه برق‌رسانی در روند انقلاب صنعتی دوم، شهرها توسعه یافتند، فاصله‌های فیزیکی به دلیل افزایش استفاده از خودروها کاهش یافتند و تعداد و وسعت کارخانه‌ها افزایش یافتند که همگی به افزایش آلودگی، ترافیک و کمبود منابع طبیعی و خسارت به محیط زیست منجر شد. تسریع شهرسازی همزمان با روند صنعتی‌سازی، نه تنها به افزایش فشار بر منابع طبیعی بلکه بر زیرساخت‌ها و خدمات عمومی منجر می‌شود. صنعتی‌سازی باعث افزایش ثروت خالص و اتصال مناطق شهری می‌شود، اما به طور همزمان، چالش‌هایی در زمینه توزیع عادلانه ثروت و ارتقاء خدمات اجتماعی و محافظت از محیط زیست و منابع طبیعی را در پی دارد.اگرچه صنعتی شدن باعث ارتقاء استانداردهای زندگی در کشورهای توسعه‌یافته می‌شود، شهرسازی و صنعتی‌سازی در کشورهای در حال توسعه غالبا توازن ندارند و در نتیجه، نابرابری در شهرها و کشورها افزایش می‌یابد و شرایط کمبود منابع طبیعی را تشدید می‌کند. در حالیکه چنین چالش‌هایی در روند توسعه صنعتی سنتی وجود دارد، اما افزایش نقش فناوری و توسعه فناوری‌محور، فرصتی کلیدی برای حفظ سطوح صنعتی‌سازی و در عین حال، کاهش تأثیرات جانبی مضر آن است.در اصل، توسعه استفاده از رایانه‌ها، اتوماسیون، پردازش و تحلیل داده‌ها و اینترنت همگی باعث ساده‌تر شدن فرایندهای صنعتی شد و امکان دورکاری و کاهش فشار بر شهرها را در پی داشت. این شرایط توسعه‌یافته جدید به ارتقاء کارایی نیروی کار و همچنین، کاهش هدر رفت منابع طبیعی و افزایش کلی بهره‌وری منجر شد. همزمان با پیشرفت فناوری، راهکارهای مقابله با چالش‌های صنعتی‌سازی و شهرسازی و گزینه‌های اجرای پروژه‌های توسعه پایدار نیز افزایش می‌یابد.توسعه فناوری‌های هوشمند که همزمان با انقلاب صنعتی چهارم رخ داد، راهکارهایی متعدد را برای مقابله با چالش‌های صنعتی‌سازی و شهرسازی ارایه داد:انقلاب صنعتی چهارم امکان توسعه «شهرهای هوشمند» را فراهم کرده است؛ شهرهایی فراگیر و پایدارتر که به ارتقاء سطح کیفیت زندگی شهروندان کمک می‌کند. در این شهرها پتانسیل تسریع روند شهرنشینی به خصوص در جوامع در حال توسعه، امکان رشد پایدار و کاهش تأثیرات نامطلوب صنعتی‌سازی وجود دارد. در چنین شرایطی، توسعه قطب‌های نوآوری نیز در قالب مراکز رشد به توسعه فناوری‌های پاک، منابع انرژی تجدیدپذیر و توسعه راهکارهایی برای مقابله با چالش‌ها در حوزه خدمات و زیرساخت‌ها که با تسریع روند شهرسازی و صنعتی‌سازی در شهرها ایجاده شده است، کمک می‌کند.انقلاب صنعتی چهارم به تسریع روند گذار شهرها به سمت توسعه اقتصاد چرخه‌ای، کاهش انتشار دی‌اکسید کربن از طریق استفاده از خدمات حمل و نقل اشتراکی، توسعه زیرساخت‌ها و افزایش راهکارهای بازیافت و استفاده بهینه از منابع کمک می‌کند. برای اینکه راهکارهای انقلاب صنعتی چهارم به درستی در شهرها (توسعه‌یافته و در حال توسعه) اجرا شود، باید در این شهرها مشارکت نزدیکی میان تمام ذینفعان در بخش‌های خصوصی و دولتی وجود داشته باشد. موسسات دولتی باید از مشارکت شهروندان برای شناسایی مشکلات و از مشارکت بخش خصوصی برای ارایه راهکارهای جدید بهره ببرد.فناوری‌های انقلاب صنعتی چهارم این پتانسیل را دارد که به کاهش انتشار کربن و محافظت از محیط زیست و منابع طبیعی، حفظ امنیت غذا، آب و انرژی، و افزایش تاب‌آوری شهرها در برابر تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی کمک کند. برای مثال، فناوری‌های جدید در حوزه جابه‌جایی همانند خودروهای برقی می‌تواند به کاهش انتشار کربن و آلودگی هوا کمک کند و در عین حال، به اشتغال‌زایی در صنایع نوآور منجر شود.در مجموع، توسعه راهکارهایی برای ارتقاء سطح کیفیت زندگی در شهرها نه تنها حائز اهمیت و مطلوب، بلکه حیاتی است. این در حالی است که گرچه اکثر جمعیت جهان در مناطق شهری زندگی می‌کنند و رشد جمعیت و شهرسازی نیز طی دهه‌های آتی همچنان ادامه خواهد داشت، اما فقط 3 تا 5 درصد از خشکی‌ها در سرتاسر دنیا به مناطق شهری اختصاص دارند. بنابراین، ‌شهرها نیاز دارند تا مدلهایی را برای افزایش کیفیت زندگی و برطرف کردن نیازها به روشی پایدار توسعه دهند مریم پرستش مریم پرستش Tue, 05 Jul 2022 09:16:15 +0430 https://virgool.io/smartehran/%D8%A8%D9%87%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D8%B2%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A7%D8%AA%D9%88%D9%85%D8%A8%DB%8C%D9%84-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86-vz4vxadxb545 شهرداری سئول اعلام کرده است که یک شبیه‌ساز رانندگی مبتنی بر واقعیت‌ مجازی (VR)[1] را برای آزمایش اتومبیل‌های خودران ایجاد کرده است.این شبیه‌ساز واقعیت‌ مجازی که بخشی از پروژه توسعه سامانه حمل‌ونقل هوشمند مشارکتی (C-ITS)[2] است، با استفاده از فناوری‌های دوقلوی دیجیتال، شرایط خیابان‌ها، ترافیک و آب‌وهوا را نشان می‌دهد. این شبیه‌ساز در دسترس عموم قرار خواهد گرفت و تمام سازمان‌ها یا کسب‌وکارها و مراکز آموزشی می‌توانند به صورت رایگان از آن استفاده کنند.شهرداری سئول اعلام کرده است که پلتفرم آنلاین خود برای آزمایش اتومبیل خودران با استفاده از فناوری‌های جدید دوقلوی دیجیتال را راه‌اندازی خواهد کرد و تلاش می‌کند تا سئول را به قطب اتومبیل‌های خودران تجاری تبدیل کند به گونه‌ای که شرکت‌های بین‌المللی از آن به عنوان پلتفرمی برای آزمایش فناوری‌های اتومیبل خودران خود استفاده کنند.مقامات سئول معتقد هستند که هرچه تعداد توسعه‌دهندگانی که این شبیه‌ساز را آزمایش می‌کنند بیشتر باشد، فرصت توسعه فناوری اتومبیل خودران افزایش می‌یابد و به پیشرفت بیشتر این صنعت کمک می‌کند. برآورد شده است که این توسعه این شبیه‌سازها حدود 100 تا 200 میلیون وون (حدود 79 هزار تا 159 هزار دلار) هزینه داشته باشد. با استفاده از فناوری دوقلوی دیجیتال در این سرویس نیز باعث ایجاد یک نقشه سه‌بُعدی دقیق از زیرساخت‌های شهری همانند ساختمان‌ها و خیابان‌ها، شرایط ترافیکی و شرایط آب‌وهوایی می‌شود.[1]. Virtual Reality[2]. Cooperative intelligent transport system (C-ITS) مریم پرستش مریم پرستش Mon, 16 May 2022 09:28:03 +0430 https://virgool.io/smartehran/%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B1%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%A2%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%A8%D8%AA%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D8%B5%D9%84-%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%85-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF-sjwrukncqicy غالبا به طور سنتی، تمرکز برنامه‌ریزی شهری بر توسعه زیرساخت‌ها قرار دارد، اما در بسیاری از شهرهای هوشمند پیشرو، این تمرکز به سمت اصل «سلامت در اولویت»[1] متمایل شده است.امروزه شهرها غالبا با چالش‌هایی همچون تغییرات اقلیمی، تغییر و تحولات مداوم اقتصادی و فناوری و بی‌عدالتی و نابرابری‌های اجتماعی مواجه هستند که برای مقابله با آنها نیاز است تا تمرکز همه‌جانبه و مداوم بر «ارتقاء سلامت روانی، جسمی و اجتماعی شهروندان» داشته باشند. اما یک «شهر سالم»[2] چه ویژگی‌هایی دارد و بر اساس چه چارچوبی بنا نهاده شده است؟ در ادامه، این چارچوب جدید برنامه‌ریزی شهری به اختصار توضیح داده شده است.چشم‌انداز و چارچوب جدید برای ایجاد شهر سالمشهرهای آینده‌نگر در حال تغییر هستند و هدفی جدید را دنبال می‌کنند که غالبا مبتنی بر رفع نیازهای شهروندان در گام اول و و در عین حال، حفاظت از محیط زیست است. در برنامه‌ریزی‌های شهری در چنین شهرهایی، شهروندان در مقایسه با توسعه زیرساخت‌ها و ساختمان‌ها، در جایگاه دوم قرار ندارند و یک دیدگاه جدید ایجاد شده است مبنی بر اینکه شهرها نقشی کلیدی در حفظ سلامتی روانی و جسمی شهروندان دارند و برای تحقق این ادعا به برنامه‌ریزی شجاعانه و آینده‌نگر نیاز است.همانطور که قبلا گفته شد، رویکرد جدید برای مقابله با چالش‌های شهری بر مبنای اصل «شهر سالم» است که چارچوب لازم برای تحقق این رویکرد، در ادامه توضیح داده شده است.چارچوب جدید برای ایجاد شهر سالمقاعده کلی در این چارچوب این است که تغییر و تحولات در شهرهای آینده باید به گونه‌ای باشد که همه اقشار جامعه در نظر گرفته می‌شوند و به بیانی دیگر، شهری برای همه یا شهری فراگیر ایجاد می‌شود. سه اصل برای تحقق این هدف در نظر گرفته می‌شود:جذابیت: شهر به مکانی جذاب برای کار و زندگی شهروندان و بازدید گردشگران تبدیل شود؛ تمامی مشاغل از حق و حقوق عادلانه برخوردار باشند؛ یک استراتژی مشخص برای توسعه پایدار صنعت شهری که به افزایش اشتغال‌زایی منجر می‌شود اجرا شود؛ مشارکت‌های فرهنگی در میان تمام نهادهای محلی ترغیب شود؛ رویکردها و راهکارهای بومی برای کاهش حداکثری نرخ جرم و جنایت اجرا شود؛ روند آموزش و یادگیری در تمام طول عمر برای همه شهروندان فراهم باشد؛ فضای پایدار برای فعالیت تمام کسب‌وکارها و سرمایه‌گذاری فراهم باشد؛ اکوسیستم‌های نوآوری تثبیت‌شده وجود داشته باشد؛ و در نهایت، فرصت برابر برای همه شهروندان و رشد فراگیر وجود داشته باشد.دسترس‌پذیری: همه مناطق شهر برای همه افراد در دسترس باشد (در حالت ایده‌آل، با فاصله زمانی حدود 30 تا 45 دقیقه) و نیازهای ضروری روزانه در فاصله زمانی 15 تا 20 دقیقه در دسترس باشد؛ امکان جابه‌جایی روان وجود داشته باشد و ترافیک و تراکم به حداقل برسد؛ محله‌های کم ترافیک یا بدون ترافیک ایجاد شود؛ تمامی شهروندان امکان تأمین مسکن ایمن و سلامت را داشته باشد؛ نرخ بی‌خانمان‌ها به حداقل برسد؛ مسکن‌های متنوع متناسب با اقشار و نسل‌های مختلف توسعه یابد؛ استانداردهای ساختمان‌های مسکونی از لحاظ مصرف انرژی و بهره‌وری افزایش یابد؛ نهاد محلی روند تحویل مسکن را مدیریت کند؛ و در نهایت، فضای مناسب در تمام شهر فراهم باشد تا امکان همکاری و تعامل اجتماعی پایدار میان همه شهروندان و محله‌ها وجود داشته باشد.تاب‌آوری: آمادگی شهر در برابر تغییرات اقلیمی افزایش یابد؛ منابع تولید دی‌اکسید کربن در ابتدا به درستی شناسایی شوند و سپس، راهکارهای مناسب برای مقابله با آن اجرا شود؛ برنامه‌های جامع افزایش تاب‌آوری شهر تدوین و اجرا شود (برای مثال، افزایش بهره‌وری انرژی در ساختمان‌ها و طرح‌های حمایت از محله‌ها در هنگام وقوع بحران)؛ برنامه‌های تغییر کاربری، مقاوم‌سازی و بازسازی ساختمان‌ها و زیرساخت‌های حیاتی اجرا شود؛ تاب‌آوری شهر در برابر تغییر و تحولات اقتصادی و اجتماعی افزایش یابد؛ فرهنگ توسعه اقتصاد چرخه‌ای یا اقتصاد مشارکتی ایجاد شود؛ نوآوری‌های دیجیتالی و اجتماعی در جهت توسعه شهری هوشمندتر تسریع شود؛ همکاری میان بخش‌های خصوصی، دولتی و مدنی در جهت تحولات پایدار وجود داشته باشد و تمام ذینفعان در این مسیر مشارکت داشته باشند؛ و در نهایت، از روش‌های ارزیابی سیاست‌‌گذاری شهر هوشمند برای توسعه راهکارهای مناسب‌تر بهره برده شود.زمانیکه تمام این اصول محقق شود، مسلما سلامت روانی، جسمی و اجتماعی در میان اکثر شهروندان ایجاد می‌شود و در نهایت نیز شهری که شهروندان آن از سلامت و رفاه مطلوب برخوردار باشند، آگاهی اجتماعی در جهت رفع چالش‌های شهری همچون بحران‌های زیست‌محیطی افزایش یافته و روند نوآوری و بهره‌وری تسریع می‌شود.[1]. Health First[2]. The Healthy CitySource: Cities Today مریم پرستش مریم پرستش Wed, 13 Apr 2022 09:17:03 +0430 https://virgool.io/smartehran/%D8%AA%D8%A3%D8%AB%DB%8C%D8%B1-%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B9%D9%87-%D9%81%D9%86%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%DB%8C%D8%AC%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D8%AD%D9%88%D9%84-%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87-%D8%AD%D9%85%D9%84-%D9%88%D9%86%D9%82%D9%84-miy2zkxff6j9 در حال حاضر، در حدود یک میلیارد وسیله نقلیه در سطح جاده‌ها و خیابان‌های سرتاسر جهان وجود دارد و پیش‌بینی می‌شود که به دلیل تسریع روند جهانی‌سازی و افزایش قشر متوسط در شهرها، این تعداد تا سال 2035 تا دو برابر افزایش یابد. این در حالی است که نزدیک به 15 درصد از کل دی اکسید کربن تولید شده در سطح جهان به حوزه حمل‌ونقل مربوط می‌شود.در این میان، توسعه فناوری‌های دیجیتال سه تأثیر کلیدی بر روند تحول این حوزه دارد که به طور اجمال در ادامه توضیح داده شده است:1. کنترل و بهینه‌سازی ترافیک: راهکارهای دیجیتال، کاربرد بسزایی در کنترل و بهینه‌سازی ترافیک دارند و برقراری اتصال میان وسایل نقلیه، خیابان‌ها، علائم ترافیکی و سیستم‌های کنترل می‌تواند به جمع‌آوری لحظه‌ای و بهنگام اطلاعات مربوط به شرایط ترافیکی کمک کند. پلتفرم‌های کنترل و بهینه‌سازی ترافیک از این داده‌ها برای کمک به تصمیم‌گیری بهتر راننده‌ها بهره می‌برند. برای مثال، سرعت بهینه یا بهترین مسیر را برای جلوگیری از ورود به منطقه پرترافیک به راننده پیشنهاد می‌دهد. این امر به افزایش راحتی و ایمنی راننده نیز منجر می‌شود و برای مثال، پیام‌های هشدار برای ممانعت از وقوع تصادفات به صورت لحظه‌ای ارسال می‌شود.2. جابه‌جایی اشتراکی: اتصال میان افراد و وسایل نقلیه که مبداء یا مقصد مشترک دارند نیز یکی دیگر از تأثیرات توسعه فناوری‌های دیجیتال در این حوزه است. گرچه تمامی راهکارهای هوشمند در جابه‌جایی اشتراکی، راهکارهایی پایدار نیستند اما غالبا راهکارهایی همچون خودرو و دوچرخه اشتراکی یا سیستم‌های حمل‌ونقل عمومی مبتنی بر تقاضا، به روند توسعه سیستم‌های جابه‌جایی مدرن کمک می‌کند که ضمن افزایش میزان راحتی کاربران، به کاهش میزان انتشار دی اکسید کربن نیز منجر می‌شود.3. مدیریت هوشمند ناوگان حمل‌ونقل و لُجستیک: یکی دیگر از تأثیرات تحول دیجیتال در این حوزه، مدیریت هوشمند ناوگان است که ضمن اتصال و یکپارچه‌سازی وسایل نقلیه و سیستم‌ها، به بهینه‌سازی مسیرهای جابه‌جایی یا حوزه حمل‌ونقل بار و در نتیجه کاهش تولید پسماند و آلودگی در این حوزه منجر می‌شود.در مجموع، پیش‌بینی می‌شود که استفاده از داده‌های بهنگام، لُجستیک هوشمند و مدیریت بهینه ناوگان حمل‌ونقل می‌تواند به کاهش انتشار 3.6 میلیارد تُن دی‌اکسید کربن (یا در حدود 6 درصد از انتشار گازهای گلخانه‌ای) تا سال 2030 منجر شود.Source: UN Environment Program مریم پرستش مریم پرستش Mon, 28 Mar 2022 11:20:05 +0430 https://virgool.io/smartehran/%D8%B6%D8%B1%D9%88%D8%B1%D8%AA-%D8%AA%D8%AD%D9%88%D9%84-%D8%AF%DB%8C%D8%AC%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87-%DA%A9%D8%B4%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%B2%DB%8C-xhqreqt1rxuc در حال حاضر، در حدود 20 تا 30 درصد از مجموع دی‌اکسید کربن تولیدشده و حدود 70 درصد از برداشت آب‌های شیرین در سطح جهان، به بخش کشاورزی مربوط می‌شود. از سوی دیگر، پیش‌بینی می‌شود که تا سال 2030 برای حدود 2.3 میلیارد نفر در سطح جهان، به تأمین آب و غذا و سرپناه نیاز است که چالشی مضاف در زمینه کمبود منابع طبیعی محسوب می‌شود.همچنین، با توجه به اینکه حوزه کشاورزی نیز همانند سایر حوزه‌ها به سمت دانش-محور بودن پیش می‌رود، اهمیت دسترسی به داده‌های صحیح و بهنگام در مورد شرایط و موقعیت‌های خاص نیز روز به روز افزایش می‌یابد. در این میان، بر اهمیت دسترسی به توسعه تحول دیجیتالی در این حوزه نیز افزوده می‌شود. در ادامه، به بررسی اجمالی چهار راهکار در این زمینه پرداخته شده است:کشاورزی عمودی[1]: این اقدام شامل تولید مواد غذایی در لایه‌های عمودی و معمولا در سازه‌هایی همچون آسمان‌خراش‌ها، کانتینر‌های حمل بار یا انبارهایی است که تغییر کاربری داده شده‌اند. در این رویکرد از فناوری «کشاورزی محیطی کنترل‌شده» (CEA)[2]استفاده می‌شود تا کنترل بهینه‌تر بر دما، نور، رطوبت، تبادل گاز و دریافت مواد مغذی ایجاد شود. در روش کشاورزی عمودی، از افزایش تولید محصولات به ازای هر مترمربع همزمان با کاهش استفاده از منابع و مواد اولیه به صورت کنترل‌شده در تمام طول سال پشتیبانی می‌شود. برای مثال، آب مورد استفاده در این نوع کشاورزی در حدود 70 تا 79 درصد کمتر از کشاورزی سنتی است، چراکه از روش‌های بازیافت و حفظ رطوبت بیشتر استفاده می‌شود.کشاورزی دقیق[3]: در این نوع کشاورزی از داده‌های دقیق و بهنگام، تحلیل داده و فناوری‌های نرم‌افزار خودکار در جهت بهینه‌سازی استفاده از منابع و مواد اولیه همانند کود، آفت‌کش‌ها و آب استفاده می‌شود که به کشاورز امکان می‌دهد تا ضمن کاهش پسماندها، تولید بیشتری داشته باشد. در اینجا از عبارت «دقیق» استفاده می‌شود چراکه امکان تحلیل دقیق در مکان و زمان مناسب و پاسخگویی متناسب با نیاز مصرف‌کننده وجود دارد. دیجیتالی‌سازی تولید غذا اساسا می‌تواند به افزایش تولید محصولات تا 30 درصد منجر شود که معادل با حدود 900 کیلوگرم در هر هکتار در هر سال است و از سمت دیگر، به صرفه‌جویی 250 تریلیون لیتر آب و کاهش چشمگیر استفاده از آفت‌کش‌ها منجر شود. استفاده از فناوری ماهواره‌ای برای کنترل و تحلیل داده‌ها در جهت تصمیم‌گیری دقیق، هم برای کشاورز‌های خرده‌پا و هم برای صنعت کشاورزی تجاری در مقیاس گسترده سودآور خواهد بود.شفافیت و برنامه‌های تشویقی: تغییر رفتار مشتری و اجرای برنامه‌های تشویقی، نقشی مهم را در کاهش جنگل‌زدایی و اقدامات کشاورزی ناپایدار ایفا می‌کند. پایش از راه دور زمین‌های کشاورزی از طریق حسگرها یا موبایل برای ردیابی فعالیت‌های غیرقانونی و بهره‌وری از فناوری‌ها و استانداردهای جدید می‌تواند به افزایش شفافیت در زنجیره تأمین مواد غذایی و کاهش هزینه‌ها و ترغیب توسعه کشاورزی پایدار کمک کند.کاهش پسماند غذایی: هر ساله در حدود 30 درصد از مجموع مواد غذایی به پسماند تبدیل می‌شود که هزینه‌ای در حدود 750 میلیارد دلار دارد و باعث کاهش منابع تأمین غذا در سطح جهان نیز می‌شود. فناوری‌های دیجیتال باعث افزایش شفافیت در زنجیره تأمین مواد غذایی و ارایه اطلاعات بهنگام در مورد تولید محصولات و پسماند آنها می‌شود که به کاهش 29 درصدی پسماند غذایی در زنجیره تأمین منجر می‌شود. در صورتیکه زنجیره تأمین محصولات و مواد غذایی به حسگرهای IoT مجهز شود، پیش‌بینی می‌شود که تا سال 2030 در حدود 50 درصد از میزان پسماند مواد غذایی کاهش یابد.[1]. Vertical Farming[2]. Controlled Environment Agriculture[3]. Precision AgricultureSource: UN Environment Program مریم پرستش مریم پرستش Mon, 07 Mar 2022 09:22:15 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1%D8%A2%D9%85%D8%AF%D8%B2%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C-zsgcrgaya49m خبرها حاکی از این است که در شهر نئوم[1] (شهر جدید در حال ساخت در عربستان)، به شهروندان امکان داده می‌شود که نحوه استفاده از داده‌های شخصی خود را کنترل و مدیریت کنند که از آنجمله می‌توان به دریافت امتیاز و پاداش در قبال داد و ستد داده‌ها اشاره کرد.شرکت فناوری‌محور نئوم که مسئول توسعه زیرساخت فناوری اطلاعات در این شهر آینده‌نگر است، یک پلتفرم مدیریت رضایت[2] با نام M3LD راه‌اندازی کرده است که این قابلیت را دارد که مالک داده‌ی کاربر را شناسایی کند، چگونگی استفاده از آن را پایش کند و توصیه‌هایی را در مورد تنظیمات حریم خصوصی در اکانت‌های دیجیتالی اشخاص را ارایه دهد. با استفاده از هوش مصنوعی سعی می‌شود تا ابهامات مربوط به شرایط و ضوابط حریم خصوصی برطرف شود و سیستم نیز در شرایط استفاده داده‌ها بدون رضایت کاربر، فعالیت‌های مشکوک یا افشای غیرقانونی داده‌ها، به کابر هشدار می‌دهد.به اعلام جوزف برادلی[3]، مدیرعامل شرکت نئوم، «پلتفرم M3LD مالکیت داده‌ها را به کابران بازمی‌گرداند که باعث جلب رضایت عمومی در حوزه اقتصاد داده می‌شود. امروزه، اعتماد، پایه و اساس هر اقدامی است، در حالیکه این اعتماد در زمینه داده‌ها وجود ندارد. این در حالی است که بدون داده نیز هبچ ارزشی ایجاد نمی‌شود. پلتفرم M3LD، مزیت افزایش شفافیت را برای کاربران در پی دارد و اگر کاربر رضایت داشته باشد، روشی برای کسب درآمد از داده‌های شخصی نیز ارایه می‌دهد.پروژه 500 میلیاردی نئوم، بازتابی از چشم‌انداز تمام حوزه‌های یک شهر آینده‌نگر از انرژی تا خرده‌فروشی و آموزش را شامل می‌شود. همچنین، یکی از ویژگی‌های این شهر، توسعه منطقه‌ای با نام The Line است که هیچ خیابانی در آن وجود نخواهد داشت و استفاد ه از خودرو در آن ممنوع است.داده‌ها جزیی کلیدی از اجرا و توسعه این شهر 26500 کیلومتر مربعی است. برادلی مدیرعامل این شرکت مدعی است که «اگر در حال حاضر در شهرهای هوشمند فقط 1 درصد داده‌ها در دسترس هستند، در سامانه عملیاتی نئوم، در حدود 90 درصد داده‌ها استفاده خواهد شد.»تجارت دادهپلتفرم M3LD که فعلا از طریق کنترل‌کننده‌های داده ناشناس در حال توسعه است، قرار است که در سه ماه نخست سال 2023، به صورت عمومی راه‌اندازی شود. کاربران می‌توانند از طریق کسب اکانت اشتراک M3LD، بر چگونگی استفاده داده‌های خود توسط نهادها و شرکت‌های تجاری و همچنین، شخصی‌سازی پروفایل‌های مربوط به حریم خصوصی، متناسب با داده‌ها و انواع کاربری آنها، کنترل داشته باشند.پس از اینکه پلتفرم M3LD در زیرساخت نئوم ادغام شود، در خارج از این شهر نیز راه‌اندازی خواهد شد و برای کاربران بازارهای جهانی نیز در دسترس قرار خواهد گرفت. به اعلام سو لی[4]، مدیر استراتژی دیجیتال نئوم، «پروفایل‌ها در یک مکان ذخیره می‌شوند، به صورت عمومی اجرا می‌شوند و از طریق یک اکانت واحد مدیریت می‌شوند. همچنین، این پلتفرم، امکان جذب و ترغیب کاربران به استفاده از داده‌های آنها، از طریق شبکه تشویقی M3LD[5] را فراهم می‌کند.»در این بازار جدید تجارت داده، کاربران می‌توانند در قبال داد و ستد داده‌های شخصی خود با طرف‌های سوم، امتیاز‌هایی را دریافت کنند و درآمدزایی داشته باشند و کل روند نیز بر اساس رضایت کاربر انجام می‌شود. برای مثال، داده‌های مربوط به مکان کاربر، گرچه داد‌ه‌هایی حساس است اما بسیار ارزشمند نیز هستند که استفاده از آنها می‌تواند به ارایه طیف گسترده‌ای از خدمات جدید همانند خدمات حمل‌ونقل، راهنمای گردشگری، تمهیدات مربوط به کنترل همه‌گیری‌ها و غیره منجر شود. البته رویکرد و اولویت‌های کاربران در مورد به اشتراک گذاشتن این داده‌ها بسیار متفاوت است و پلتفرم M3LD به کاربران امکان خواهد داد تا متناسب با اولویت‌های خود مشخص کنند که تمایل دارند داده‌های مکانی آنها با چه خدماتی به اشتراک گذاشته شود و شرایط استفاده از داده‌ها و مدت زمان مجاز استفاده از این داده‌ها را نیز تعیین کنند.شرکت نئوم اعلام کرده است که امسال در حدود 1 میلیارد دلار برای توسعه محصولات مبتنی بر هوش مصنوعی و شبکه متصل سرمایه‌گذاری می‌کند و پلتفرم متاورس مبتنی بر دوقلوی دیجیتال خود با نام XVRS را نیز معرفی کرده است.[1]. Neom[2]. Consent management platform (CMP)[3]. Joseph Bradley[4]. Su Le[5]. M3LD Incentive Networkمنبع: https://www.neom.com/en-us مریم پرستش مریم پرستش Sat, 26 Feb 2022 09:24:05 +0330 https://virgool.io/smartehran/%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D9%84-2022-gkp41b7cenbe کنگره جهانی موبایل (MWC)[1]، یکی از بزرگترین رویداد هوشمندسازی و تحول دیجیتالی در جهان است که هر ساله، توسط مجمع جهانی ارتباطات سیار (GSMA)[2]برگزار می‌شود. این رویداد، بستری مناسب برای آشنایی و شبکه‌سازی با صاحبنظران و خبرگان این حوزه، مشاهده آخرین روندهای توسعه فناوری و آشنایی با تجربیات و دستاوردهای سایر شهرها است. این رویداد امسال در بازه زمانی 28 فوریه تا 3 مارس 2022 (9 اسفند تا 12 اسفند) در بارسلون اسپانیا برگزار می‌شود. شعار اصلی امسال، «توسعه ارتباطات فراگیر» با تمرکز بر سه رویکرد «دوباره وصل شوید؛ دوباره تصور کنید؛ دوباره بسازید» به خصوص در دنیای پساکرونا است.محورهای کلیدی رویداد 2022شبکه ابریشبکه‌ها همچنان برای پشتیبانی از ارایه خدمات بیشتر و پیشرفته‌تر توسعه می‌یابند و در این میان، شبکه‌های ابری، فاکتوری توانمندساز در تغییر و تحولات گسترده همراستا با بازاری است که پیش‌بینی می‌شود تا سال 2026، ارزشی در حدود 75 میلیارد دلار داشته باشد.توسعه هوش مصنوعیهوش مصنوعی، موتور اصلی انقلاب صنعتی چهارم و نوآوری است و تأثیر ساختارشکن آن بر شبکه‌ها و جامعه بسیار گسترده است. با توجه به سرمایه‌گذاری جهانی 170 میلیون دلاری تا سال 2025، روند استفاده از داده‌های هوش مصنوعی و چگونگی افزایش تعاملات برای توسعه نوآوری‌های صنعتی جدید همانند رباتیک و محاسبات کوانتومی گسترش می‌یابد.اتصال 5Gتا سال 2025، شبکه‌های 5G حدود یک‌سوم جمعیت جهان را پوشش خواهند داد. تعامل‌پذیری ویژگی کلیدی شبکه‌های 5G متصل است و کاربردهای آن در صنایع خودرو، هوانوردی، ساخت‌وساز و سلامت افزایش خواهد یافت که نشان‌دهنده این موضوع است که 5G فراتر از فقط یک فناوری جدید است.چشم‌انداز فناوریدر این بخش سعی بر این است که چشم‌انداز تأثیر موبایل بر تغییر و تحولات آتی از طریق توسعه نوآوری‌ها بررسی می‌شود. همزمان با تغییر و تحولات دیجیتالی در شهرها و به خصوص در دوران گذار از همه‌گیری کرونا، چشم‌انداز فناوری جدید با هدف توسعه نسل‌های آتی نوآوری‌ها متصور است.اتصال اینترنتی تمام اشیاء (IoE)[3]نسل جدید اینترنت اشیاء، اتصال تمام اشیاء یا به عبارتی IoE است. با توجه به اینکه در حال حاضر نیز حدود 40 میلیارد دیتگاه متصل وجود دارد، افزایش این اتصالات و توسعه فناوری‌های هوشمند به منزله‌ی تغییر و تحول بیشتر دنیای فیزیکی است. خانه‌ها، ادارات، کارخانه‌ها، فضاهای عمومی و به طور کلی شهرها، در دورانی که همه سعی دارند تا بهتر و قوی‌تر به زندگی نرمال بازگردند، به سرعت در حال تغییر هستند.فناوری مالی (فینتِک)روند توسعه حوزه فناوری‌های مالی با سرعت در حال افزایش است، چراکه باعث کاهش موانع و توسعه نوآوری جدید است چنانکه در زمینه رمزارزهای دیجیتالی، NFTها و بلاکچین دیده شده است. مباحثی همچون متاورس، نوآوری‌های پرداخت و امنیت از جمله مباحث مورد توجه این حوزه هستند.فرصت‌های حضور در این رویداد1. آشنایی با چشم‌انداز صنعت موبایل از منظر توسعه شهرهای هوشمندفرصتی مناسب برای آشنایی با چشم‌انداز این حوزه در سطح جهانی با حضور گسترده نمایندگان شهرها از اقصی نقاط جهانی، برگزاری برنامه‌ها به دو صورت مجازی و فیزیکی و امکان بهره‌مندی از تجربیات صدها کارشناس و سخنران در این رویداد.2. شبکه‌سازی و خلق موقعیت‌های جدیدفرصت ملاقات با مقامات شهری و سازمان‎ها و شرکت‌های مختلف، فرصت شبکه‌سازی و مذاکره با شرکت‏ها، سازمان‌ها و نهادهای حاضر در رویداد و معرفی فعالیت‌ها و دستاوردها و زمینه‌سازی همکاری آتی در حوزه شهر هوشمند، امکان استفاده از اپلکیشین رویداد برای تنظیم ملاقات‌ها (MyMWC). در سال 2021 بیش از 3 هزار ملاقات از طریق این اپلیکیشن تنظیم شده و حدود 5 هزار پیام ارسال شد.3. آشنایی با اکوسیستم نوآوری و استارتاپ‌ها در رویداد جانبییکی از ویژگی‌های بارز این کنگره، توجه ویژه به اکوسیستم استارتاپی و نوآوری است، چنانکه به طور همزمان، یکی از رویدادهای جانبی آن با عنوان [4]4YFN برگزار می‌شود که فضایی مناسب برای اتصال کسب‌وکارهای نوآور و استارتاپ و با حضور سرمایه‌گذاران فراهم می‌کند که فرصتی برای آشنایی با اکوسیستم نوآوری جهان و استارتاپ‌های برتر در این حوزه است. این رویداد جانبی در سال 2021، بیش از 420 استارتاپ و غرفه‌دار، بیش از 300 سرمایه‌گذار و بیش از 300 سخنران در این رویداد جانبی شرکت کردند.4. آشنایی با آخرین فناوری‌ها و دستاوردها در بخش نمایشگاهیحضور بیش از 1 هزار غرفه‌دار در بخش نمایشگاهی، فرصتی مناب برای آشنایی با آخرین دستاودرها و فناوری‌ها است، چنانکه سال قبل با وجود محدودیت‌های کرونایی بیش از 20 هزار نوفر بازدیدکننده داشت. این فضا، فرصتی مناسب برای تعامل و مذاکره با بازیگران اصلی بازار و آشنایی با دستاوردها در حوزه‌های مختلف از جمله موارد ذیل می‌باشد:فناوری نسل پنجم (5G)، خدمات موبایل و اپلیکیشن، هوش مصنوعی، خودرو/ حمل‌ونقل، بیگ‌داده و تحلیل داده، امنیت سایبری، تجارت دیجیتال، آموزش، گمینگ (بازی)، سیاستگذاری و حکمروایی، سلامت و رفاه، اینترنت اشیاء، توسعه پایدار/ نوآوری اجتماعی، تجربه کاربری، واقعیت مجازی/ واقعیت افزوده.[5]5. حضور در نشست‌های تخصصی منتخببا شرکت در این رویداد، فرصت حضور در نشست‌های تخصصی در چهار روز برگزاری رویداد در شش بخش مختلف نیز فراهم است:· نشست‌های برنامه اصلی همایش· نشست‌های مربوط به بخش نوآوری و استارتاپ‌ها (4YFN)· نشست‌های مربوط به «برنامه فراگیری و برابری در حوزه فناوری GSMA» (Diversity 4 Tech)· نشست‌های مدیریتی GSMA با حضور مدیران ارشد مخابراتی· نشست‌های مربوط به حوزه چشم‌انداز توسعه فناوری در شهرها از طریق صنایع مختلف (Industry City)· نشست‌های مربوط به شرکای رویدادزمانبندی نشست‌های برنامه اصلی رویداد [1]. Mobile World Congress- https://www.mwcbarcelona.com[2]. Global System for Mobile Communications[3]. Internet of Everything[4]. https://www.4yfn.com/[5]. https://www.mwcbarcelona.com/exhibitors مریم پرستش مریم پرستش Sat, 19 Feb 2022 09:44:00 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A2%D9%85%D8%B3%D8%AA%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%85-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%81%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A7%DB%8C%D9%85%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D9%88%DA%86%D8%B1%D8%AE%D9%87-%D8%B3%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-xbbsug6vq0rb دوچرخه‌سواری در شهر آمستردام نیز همانند سایر شهرهای هلند بسیار مرسوم است و در همین راستا، این شهر سعی دارد تا با اجرای راهکارهای مختلف منجمله حفظ ایمنی دوچرخه‌سواران همچنان این روند روبه رشد را حفظ کند.به اعلام دیوید گلاف[1] مدیر پروژه در دپارتمان ترافیک و فضای عمومی شهر آمستردام، «در حال حاضر، مشکلاتی در زمینه حفظ امنیت در مسیرهای دوچرخه‌سواری ایجاد شده است چراکه این مسیرها توسط انواع مختلف دوچرخه‌ها با سرعت‌های متفاوت، به خصوص دوچرخه‌های برقی استفاده می‌شوند. امروزه، شاهد افزایش درصد تصادفات دوچرخه‌سواران به خصوص دوچرخه‌های برقی و در میان افراد مسن‌تر هستیم. برای مثال، فقط در سال 2020 در هلند، 229 دوچرخه‌سوار در تصادفات جاده‌ای فوت کردند که 24 نفر بیشتر از سال 2019 بوده است. از مجموع افراد فوت‌شده، 32 درصد آنها دوچرخه برقی سوار بوده‌اند و 75 درصد نیز بالاتر از 60 سال سن داشته‌اند.»در همین راستا، نهاد شهری آمستردام طی برگزاری یک رقابت آزاد، از دانشگاه‌ها، شرکت‌ها و حتی فعالان بخش دولتی خواسته است تا راهکارهای خود را برای افزایش سطح ایمنی دوچرخه‌سواری در پایتخت هلند ارایه دهند.محور و موضوع اصلی این رقابت، «سرعت‌های مختلف در مسیرهای دوچرخه‌سواری» است و هدف آن، تأثیرگذاری بر رفتار کاربران این مسیرها و بررسی تبعاتی است که سرعت‌های متفاوت انواع دوچرخه‌ها ممکن است در پی داشته باشد.پس از اتمام این رقابت، 10 ایده برتر به «آزمایشگاه نوآوری دوچرخه‌سواری شهری آمستردام»[2] ارجاع داده می‌شود که فرصت ارایه راهکار خود به هیئت داوران، متشکل از متخصصان دوچرخه، را دارند و برنده نهایی نیز 2 هزار یورو به عنوان پاداش، سرمایه لازم برای توسعه و فرصت اجرای طرح خود را کسب خواهد کرد.طرح‌های پیشنهادی در این رقابت از چند جنبه مورد ارزیابی قرار می‌گیرند:میزان مرتبط بودن: آیا ایده مطرح‌شده، مشکل مدنظر را برطرف می‌کند؟نوآوری و ابتکار: ایده مطرح شده تا چه اندازه نوآورانه و مبتکرانه است؟ترغیب کاربران: ایده جدید از چه طریق، به تغییر رفتار ‌و ایمن‌تر شدن جابه‌جایی دوچرخه‌سواران کمک می‌کند؟سهولت اجرا: در طول یکسال، تا چه میزان امکان راه‌اندازی و اجرای طرح وجود دارد؟ چه پیش‌نیازی لازم است؟ و آیا امکان توسعه فراگیر آن وجود دارد؟لازم به ذکر است که شهرداری آمستردام با مشارکت سازمان حمل‌ونقل این شهر در ماه مارس 2021، پلتفرم «شهر دوچرخه»[3] را راه‌اندازی کرده است که به عنوان بستر و فضایی مناسب برای اشتراک دانش برای تمام افراد علاقمند به دوچرخه همانند متخصصان این صنعت، شرکت‌های دوچرخه‌سواری و دوچرخه‌سواران است.[1]. David Gelauff[2]. Amsterdam Bike City Bicycle Innovation Lab[3]. Bike City platform مریم پرستش مریم پرستش Mon, 14 Feb 2022 10:11:52 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B3%D8%A6%D9%88%D9%84-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D8%B9-%D8%AA%D8%AD%D9%88%D9%84-%D8%AF%DB%8C%D8%AC%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D9%87%D9%88%D8%B4-%D9%85%D8%B5%D9%86%D9%88%D8%B9%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D9%85%D8%AA%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%B3-xijgka7smcil نهاد شهری سئول[1]برنامه‌ریزی کرده است که در سال جاری، 287 میلیون دلار (345.9 میلیارد وون کره) در بیش از 1 هزار پروژه مرتبط با تسریع تحول دیجیتالی در دوران پساکرونا، سرمایه‌گذاری کند. این سرمایه‌گذاری شامل توسعه یک پلتفرم متاورس، گسترش استفاده از دوربین‌های نظارتی مداربسته و توسعه خدمات مبتنی بر بلاکچین می‌باشد.پارک جونگ‌سو[2]، مدیرکل دفتر سیاست‌گذاری شهر هوشمند سئول[3] در این زمینه گفت: «همه‌گیری کرونا و توسعه حوزه ICT، دنیایی جدید و کشف‌نشده را با فرصت‌هایی جدید پیش روی ما قرار داد. بدین ترتیب، امکان عرضه خدمات جدید با استفاده از فناوری‌های دیجیتالی و زندگی راحت‌تر و کاربردی‌تر برای شهروندان فراهم شده است.این شهر در حدود 67.7 میلیارد وون کره، درحوزه‌های بیگ‌دیتا، هوش مصنوعی (AI)، اینترنت اشیاء (IoT) و بلاکچین سرمایه‌گذاری کرده است. این سرمایه‌گذاری شامل توسعه یک پلتفرم بیگ‌دیتا، بروزرسانی سرویس مدیریت آب بر پایه هوش مصنوعی و توسعه خطوط عابر پیاده هوشمند است که امکان هشدار تصویری و صوتی به وسایل نقلیه‌ای که سرعت مجاز را رعایت نکرده‌اند یا عابرین پیاده بدون توجه به علائم ترافیکی از خیابان عبور می‌کنند، فراهم کرده است.همچنین، نهاد شهری کره، یک اپلیکیشن کیف پول بر پایه بلاکچین توسعه داده است که شهروندان با استفاده از آن می‌توانند بیش از 100 گواهی‌نامه صادرشده دولتی را دریافت کنند. پشتیبانی از توسعه مهارت‌های دیجیتالی، به خصوص برای افراد مسن و توان‌یاب‌ها نیز یکی دیگر از اولویت‌های دولت است که از آنجمله می‌توان به آموزش چگونگی استفاده از کیوسک‌های هوشمند را نام برد.دوربین‌های نظارتی مداربستهیکی دیگر از سرمایه‌گذاری‌های مهم این شهر در زمینه توسعه دوربین‌های نظارتی مداربسته هوشمند[4] بوده است که امکان تحلیل داده‌های ضبط‌شده از طریق هوش مصنوعی را دارند.از مجموع 80 هزار دوربین نظارتی مداربسته در 25 منطقه سئول، در حدود 13 هزار دوربین در 13 منطقه، هوشمند هستند و این شهر برنامه‌ریزی کرده است که در حدود 37.9 میلیارد وون کره برای توسعه بیشتر این دوربین‌ها سرمایه‌گذاری کند. البته به اعلام این نهاد شهری، این دوربین‌ها هنوز جایگزین تصمیم‌گیری‌های انسانی نیستند، چراکه هنوز برخی خطاها در تحلیل داده‌ها وجود دارد.این شهر با استفاده از سیستم تشخیص خودکار شماره پلاک خودروها، پارک‌ غیرمجاز یا خودروهای تحت تعقیب و یا خودروهای دیزلی قدیمی را که تردد آنها در برخی مناطق ممنوع است را شناسایی می‌کند.به زودی، با استفاده از هوش مصنوعی در دوربین‌های نظارتی، امکان هشداردهی به ناظران در سایت‌های ساخت‌وساز در مواقع اضطراری فراهم می‌شود و همچنین، دوربین‌های نظارتی هوشمند بر روی پل‌های رودخانه هان نصب شده است تا اقدام به خودکشی افراد در سریع‌ترین زمان ممکن شناسایی شود. استفاده از قابلیت تشخیص چهره نیز برای ردیابی افراد مبتلا به زوال عقل و کودکان در نظر گرفته شده است، اما هنوز برنامه‌ای برای استفاده از آن در حوزه جرم و جنایت همچون ردیابی افراد مجرم وجود ندارد.البته نهاد شهری کره اعلام کرده است که در راستای حفظ حریم خصوصی افراد، فقط اطلاعات افرادی استفاده می‌شود که با سیاست‌های حفظ حریم خصوصی موافقت کرده‌اند و اطلاعات افراد نامشخص و بدون رضایت نیز هویت‌زدایی می‌شود تا مشکلات مربوط به نقض حریم خصوصی به حداقل برسد. همچنین، برای افزایش شفافیت، اطلاعات مربوط به دوربین‌های نظارتی در هر منطقه، به صورت آنلاین در دسترس است.به سمت توسعه متاورسدر ماه نوامبر 2021، سئول اعلام کرد که به عنوان اولین شهر پیشرو در جهان، برنامه‌هایی برای توسعه متاورس دارد و در حدود 7 میلیارد وون کره سرمایه‌گذاری خواهد کرد تا «متاورس سئول»[5] از طریق برگزاری یک مناقصه برای پیشنهاد توسعه کانال‌های ارتباطی بیشتر با شهروندان، راه‌اندازی شود. در نهایت، این شهر برنامه‌ریزی کرده است که یک محیط متاورسی را برای تمام خدمات اداری از جمله اقتصادی، آموزشی، فرهنگی و گردشگری ایجاد کند.البته چندین شهر در چین نیز اعلام کرده‌اند که برنامه‌هایی بلندپروازانه برای توسعه متاورس دارند. اما آیا سوار شدن بر این موج جدید که ایجاد شده است می‌تواند برای تمام شهرها اولویت باشد. جاناتان رایشنتال[6]، مدیر فناوری سابق شهر پالو آلتو و نویسنده کتاب «شهرهای هوشمند برای آدمک‌ها»[7] پیش‌بینی می‌کند که این موضوع، اولویت همه شهرها نخواهد بود.او معتقد است در این موجی که ایجاد شده است، تمرکز بر شهرهایی است که سعی دارند پیشرو و برتر باشند، اما حقیقت این است که اکثر شهرها به تازگی به سمت توسعه شبکه‌های اجتماعی رفته‌اند و حتی کیفیت وب‌سایت‌هایشان پایین است و نهادهای عمومی در استفاده از فناوری‌های قدیمی‌تر هم خوب عمل نکرده‌اند، بنابراین توجه به برخی از فناوری‌های جدیدتر در حال حاضر کم‌اهمیت‌تر است. حتی ملزومات مربوط به هدست نیز می‌تواند مانعی برای توسعه گسترده متاورس در آینده نزدیک باشد.البته از نظر رایشنتال، در آینده نزدیک، «متاورس به عنوان یک فضای مجازی فراگیر بسیار مورد استقبال قرار می‌گیرد و نقشی کلیدی را در شهرها ایفا خواهد کرد.» در حال حاضر، او پیشنهاد می‌کند که «فقط تماشا کنید و بیاموزید، اما بر کار روزانه خودتان متمرکز باشید.»[1]. Seoul Metropolitan Government (SMG)[2]. Park Jong-Soo[3]. Director General of Seoul’s Smart City Policy Bureau[4]. Smart CCTV[5]. Metaverse Seoul[6]. Jonathan Reichental[7]. Smart Cities for Dummiesمنبع: اتحادیه بین المللی ارتباطات (ITU) مریم پرستش مریم پرستش Mon, 07 Feb 2022 09:10:09 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D9%81%D8%B1%D8%A7%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DB%8C%D8%AC%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-te6y8duuolof یک شهر زمانی به معنای واقعی هوشمند می‏‌شود که تمام شهروندان آن برای این هوشمندسازی آماده باشند. بنابراین، برنامه‏‌ریزان شهری و نوآوران باید در هنگام برنامه‏‌ریزی چشم‌‏انداز شهرها، شرایط لازم برای آموزش شهروندان هوشمند را نیز در نظر بگیرند و تمرکز برنامه‏‌ریزی‌‏ها در جهت کاهش شکاف دیجیتالی باشد، وگرنه ممکن است که برخی از گروه‌های جمعیتی در شهر از تجربه خدمات شهر هوشمند محروم بمانند. در ادامه، به برخی عواملی که باید در تحقق این فراگیری مورد توجه قرار گیرد و همچنین، برخی نمونه‌های آن اشاره شده است.در نظر گرفتن همه گروه‏‌های جمعیتیفناوری‏‌های دیجیتالی در شهر هوشمند باید به ارتقاء مدیریت کسب‌‏وکارها، استفاده بهینه‌‏تر از منابع و ارتقاء کیفیت زندگی شهروندان کمک کند. البته گاهی ممکن است که در هنگام توسعه این فناوری‌ها، به غلط تصور شود که همه شهروندان آمادگی لازم برای استفاده از خدمات آنلاین را دارند. بنابراین، در هنگام توسعه این فناوری‏‌ها باید شرایط تمام گروه‌‏ها و شهروندان را در نظر گرفت. برای مثال، در فلوریدا، بدون برنامه‏‌ریزی قبلی و به طور ناگهانی، سرویس تأمین اجتماعی «سازمان کودکان و خانواده» به بستر اینترنتی منتقل شد و در نتیجه، خیل عظیمی از افرادی که به اینترنت یا کامپیوتر دسترسی نداشتند، برای استفاده از این خدمات با مشکل مواجه شدند و متعاقبا، کتابخانه‌های محلی مملو از جمعیتی شد که در خانه به کامپیوتر یا اینترنت دسترسی نداشتند. بنابراین، باید به این نکته توجه داشت که گاهی نرخ پایین استفاده از بسیاری از خدمات جدید و نوآور، فقط به این دلیل است که برخی گروه‌های جمعیتی هنوز دانش، توانایی یا ابزار لازم برای استفاده از فناوری‌های شهر هوشمند را در اختیار ندارند.تجهیزات و دستگاه‌‏ها: پیش‌‏نیاز اصلی توسعه فناوری‌های جدیدآنچه مسلم است و همانطور که اشاره شد، شهروندان نمی‏‌توانند بدون وجود دستگاه‌‏ها و تجهیزات مناسب به خدمات آنلاین دسترسی داشته باشند. برخی گروه‏‌های جمعیتی خاص و آسیب‌‏پذیر همانند افراد مسن، اقلیت‏‌ها یا فقرا به چنین دستگاه‏‌هایی دسترسی ندارند. بنابراین، راهکارهایی که در برخی شهرها برای رفع این مشکل اجرا شده، این است که امکان دسترسی به دستگاه و تجهیزات لازم در اماکن عمومی برای این افراد فراهم شده است. برای مثال، در آمریکا امکان استفاده از کامپیوترها در کتابخانه‌ها برای میلیون‏‌ها نفر از شهروندان فراهم شده است که غالبا برای دسترسی به خدمات دولتی یا برای جستجو در اینترنت از آنها استفاده می‌شود. در شهر کانزاس نیز کیوسک‏‌های تعاملی در ایستگاه‌‏های اتوبوس در محله‌‏های فقیرنشین برای دسترسی به اطلاعات شهری راه‌اندازی شده است. همچنین، در شهر کیگالی (روآندا)، ارایه وام دولتی به دانشجویان برای خرید لپ‏تاپ آغاز شده است و طرحی با نام «هر کودک یک لپ‏تاپ»[1] اجرا می‌شود که بر اساس آن، هزاران لپ‏تاپ در مدارس دولتی توزیع شده است.دسترسی به اینترنت از تمام دستگاه‏‌هاپس از تأمین تجهیزات، افراد نیاز دارند تا به اینترنت دسترسی داشته باشند. یکی از متداول‏‌ترین روش‌های ایجاد دسترسی به اینترنت از طریق بودجه دولتی، توسعه دسترسی رایگان به وای‏‌فای عمومی است. برای مثال، در لندن در حدود 5700 محل دسترسی به وای‏‌فای عمومی وجود دارد و در حدود 2.32 میلیون دلار برای توسعه وای‏فای عمومی درون‏‌ساختمانی در گالری‏‌ها و موزه‌‏ها سرمایه‌‏گذاری شده است. شهر استکهلم اما یک گام فراتر رفته است و شهرداری با همکاری شرکت خصوصی Instabridge، یک اپلیکیشن موبایل ارایه می‌‏دهد که به کاربر امکان می‏‌دهد تا مکان‌هایی که در آنجا، دسترسی به وای‌‏فای عمومی رایگان فراهم است را شناسایی کنند. در تایوان نیز شبکه‌ای متشکل از 5 هزار هات‌اسپات با حمایت مالی دولت راه‌اندازی شده است. در این میان، بخش خصوصی می‌تواند نقش بسزایی داشته باشد. برای مثال در برزیل، شهروندان از طریق کافه اینترنت‌های موجود در سطح شهر، به اینترنت دسترسی دارند که حدود 40 سنت تا 1.50 دلار برای هر ساعت استفاده از اینترنت برای آنها هزینه در پی دارد.افزایش سواد دیجیتالیآموزش شهروندان درمورد نحوه استفاده از تجهیزات و فناوری‏‌های جدید نیز یکی از مهمترین جنبه‏‌های ایجاد فراگیری دیجیتالی است. برای مثال، در لندن برنامه‏‌های آموزش سواد دیجیتالی در راستای «چشم‌انداز شهر هوشمند فراگیر»[2] اجرا می‌شود و حتی طی اجرای این برنامه‌ها، سعی می‌شود که دلایل شکاف دیجیتالی به خصوص در اقشار آسیب‌پذیر و اقلیت‌ها نیز شناسایی شود. نتایج تحقیقات شهر لندن در مورد دلایل نرخ پایین سواد دیجیتالی در میان گروه‌‏های آسیب‏‌پذیر و اقلیت‌‏ها نشان داد که عدم اطمینان به استفاده از فناوری‏‌های جدید و هزینه بالای فناوری‏‌های دیجیتالی از جمله مهمترین دلایلی است که مانع تحقق فراگیری دیجیتالی است. البته ممکن است این موانع در شهرهای مختلف، متفاوت باشد. تحقیقاتی که دانشگاه فنی میشیگان انجام داده است، نشان داد که حتی بسیاری از دانشجویان ارشد نیز از استفاده از خدمات آنلاین پرهیز می‌کنند چراکه نگران سوءاستفاده از اطلاعات شخصی یا کلاهبرداری‌های احتمالی هستند و دلیل آن، اخبار متعددی است که در این مورد شنیده‌اند.لندن: سرمایه‌گذاری برای افزایش فراگیری دیجیتالیزمانیکه در سال 2016، صادق خان به عنوان شهردار این شهر انتخاب شد، اعلام کرد که بازنگری‌هایی در چشم‌انداز شهر هوشمند با هدف حمایت از منافع اقشار آسیب‌پذیر جامعه انجام خواهد شد. در مجموع، برنامه‌های جدید لندن غالبا بر فراگیری دیجیتالی متمرکز هستند و این موضوع، مؤلفه اصلی در استراتژی این چشم‌انداز محسوب می‌شود.شهردار لندن، برنامه‌ای را تحت عنوان «مشارکت همگانی برای هوشمندتر کردن لندن»[3] راه‌اندازی کرده است که نقشه راه تبدیل شهر لندن به هوشمندترین شهر دنیا می‌باشد. این نقشه راه در اصل، یک طرح جامع انعطاف‌پذیر برای دیجیتالی‌سازی شهر لندن محسوب می‌شود و به چگونگی همکاری میان سازمان‌ها و سرویس‌های شهری مختلف از سازمان حمل‌ونقل شهری لندن تا سرویس سلامت و بهداشت عمومی پرداخته شده است. همچنین، همکاری کارآمدتر با فعالان حوزه فناوری، دانشگاه‌ها و سایر شهرها نیز در این طرح مورد توجه بوده است.شورای راهبردی برنامه «لندن هوشمند»[4] که اعضای آن، متشکل از کارشناسان و مدیرانی آینده‌نگر است، با هدف پشتیبانی از روند تعیین چشم‌انداز، تدوین استراتژی و تحقق اهداف شهر هوشمند راه‌اندازی شده است. همچنین، مرکز فناوری و نوآوری لندن[5] نیز برای شناسایی اقدامات برتر و اجرای آنها در سطح شهر و یکپارچه‌سازی منابع و نظرات کارشناسی در جهت حفظ منافع جمعی راه‌اندازی شده است. دیگر اینکه با نظارت مستقیم شهردار یک معاون امور دیجیتال[6] منصوب شده است که مسئولیت آن، راهبری روند تغییر و تحولات دیجیتالی، با تمرکز بر مقوله فراگیری دیجیتالی است.شهرداری لندن در سال 2016، «منشور فراگیری دیجیتالی دولت مرکزی»[7] را امضاء کرده است. هدف اصلی این منشور، این است که طی هر دو سال، تعداد افرادی که در سطح کشور به اینترنت دسترسی ندارند، در حدود 20 درصد کاهش یابد چنانکه تا سال 2020، همه جمعیت انگلیس به خدمات آنلاین دسترسی داشته باشند. همچنین، این شهر از طریق سرمایه‌گذاری‌های چندین میلیون دلاری توانسته است که سریع‌ترین وای‌فای عمومی رایگان در انگلیس را توسعه دهند که در 150 نقطه در سطح شهر برای عموم مردم و با سرعت بالا در دسترس است.بر اساس استراتژی «فراگیری دیجیتالی» شهردار لندن، با اجرای پروژه‌های پایلوت سعی می‌شود که به دسترسی همه شهروندان به خدمات آنلاین و افزایش مهارت‌های دیجیتالی پایه آنها کمک شود. برای مثال، نتایج یکی از این اقدامات مشخص کرد که در صورت دسترسی افراد به تبلت‌های مجهز به وای‌فای در کتابخانه‌ها یا مراکز محلی و آموزش مهارت‌های اصلی دیجیتالی به افراد، نرخ شکاف دیجیتالی در حدود 10 درصد کاهش می‌یابد.سیدنی: ارتقاء مهارت‌ها، زیرساخت و پلتفرم‌ها برای توسعه فراگیری دیجیتالی«استراتژی دیجیتال سیدنی»[8] نیز مبتنی بر فراگیری دیجیتالی است و فرصت‌هایی را برای آموزش و یادگیری در تمام طول عمر فراهم کرده که تضمین می‌کند که افراد جامعه به خصوص قشر آسیب‌پذیر، سواد و مهارت دیجیتالی کافی را فرامی‌گیرند. یکی دیگر از اولویت‌ها، حمایت از کسب‌وکارها برای دستیابی به مهارت‌ها و دانش لازم برای فعالیت در عصر دیجیتال است.سیدنی برای تحقق این اهداف، گام‌هایی را در جهت تأمین بودجه برای اجرای برنامه‌های توسعه مهارت‌های دیجیتال برداشته است. برای مثال، مراکز فرهنگی و کتابخانه‌ها، دوره‌های آموزش رایانه و کدنویسی را اجرا می‌کنند. همچنین، بیش از 180 بسته آموزشی و رباتیک در کتابخانه‌ها موجود است که کودکان و نوجوانان را ترغیب می‌کند تا رشته‌های مختلف همچون علوم، فناوری و مهندسی را آموزش ببینند.دیگر اینکه این شهر، یک برنامه یادگیری تجربی را فراتر از برنامه سواد دیجیتالی پایه اجرا می‌کند که طی آن، از ابزار دیجیتالی برای توسعه اپلیکیشن‌ها، مهارت‌های رسانه‌های دیجیتال برای تولید محتوا و پرینت سه‌بُعدی و رباتیک برای خلق محصولات جدید استفاده می‌شود. یکی دیگر از اقدامات این شهر، حمایت از شرکت‌های خصوصی از طریق اجرای برنامه‌های حمایتی «تبادل دانش» است، همانند فستیوال Spark که یک برنامه دوهفته‌ای برای استارت‌آپ‌های فناوری‌محور است و طی آن کارگاه‌های آموزشی و نشست‌های تخصصی در زمینه موضوعاتی همچون هوش مصنوعی، بلاکچین، واقعیت مجازی و فناوری پزشکی برگزار می‌شود.[1]. One Laptop per Child[2]. London's Inclusive Smart City Vision[3]. Smarter London Together[4]. The Smart London Board shapes the vision for London's smart cities agenda and investment in data infrastructure. It advises the Mayor on implementing new digital technologies aimed at the highest level of performance across London's infrastructure, utilities and public services.[5]. London Office for Technology & Innovation[6]. Chief Digital Officer[7]. Government’s Digital Inclusion Charter[8]. Sydney Digital Strategy مریم پرستش مریم پرستش Tue, 18 Jan 2022 08:55:23 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DA%98%DB%8C-%D8%AF%D9%88%DA%86%D8%B1%D8%AE%D9%87-%D8%B3%D9%88%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%BE%D9%86%D9%87%D8%A7%DA%AF-%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%D9%88%DA%86%D8%B1%D8%AE%D9%87-rqcqr20zsocy شهرهای پایدار در آینده، شهرهایی هستند که سیستم‌ حمل‌ونقل و جابه‌جایی در آنها مبتنی بر وسایل نقلیه غیرموتوری و پاک است. در این میان، شهر کپنهاگ در دانمارک، یکی از شهرهای موفق در این زمینه بوده است.شهر کپنهاگ در زمینه توسعه زیرساخت‌های مورد نیاز برای افزایش استفاده از دوچرخه در سیستم حمل و نقل، در جهان پیشرو است و بیش از 450 کیلومتر مسیر مخصوص دوچرخه‌سواری در این شهر ایجاد کرده است و به طور روزانه حدود 150 هزار نفر از دوچرخه برای ترددهای درون‌شهری خود استفاده می‌کنند.بی‌تردید توسعه دوچرخه‌سواری، مزایای چشمگیری برای حمل‌ونقل شهری در پی دارد که از آن جمله می‌توان به کاهش ترافیک، بهبود کیفیت هوا، افزایش فعالیت‌های فیزیکی و کاهش تصادفات اشاره کرد که سه مورد آخر، تأثیر بسزایی بر سلامت عمومی جامعه نیز دارد.در سال 2007، شهر کپنهاگ، سند «اکوشهر: چشم‌انداز 2015 کپنهاگ»[1] را منتشر کرد که از 11 هدف مندرج در این چشم‌انداز، 3 هدف به حوزه دوچرخه‌سواری مربوط می‌شد. یکی از این اهداف این بود که شهر باید تا سال 2015، سهم دوچرخه‌سواری در سفرهای روزانه به محل کار و موسسات آموزشی را به 50 درصد برساند و دو هدف دیگر به کاهش تصادفات تا 50 درصد و کاهش مرگ‌ومیر و جراحات جدی مربوط می‌شود؛ این اهداف تقریبا محقق شده است. البته طی‌های سال‌های اخیر، تمرکز سیاست‌گذاری‌ها بر چالش‌ها و مسائل حوزه دوچرخه‌سواری، افزایش یافته است و این شهر زیرساخت لازم برای توسعه دوچرخه‌سواری را از طریق راه‌اندازی «مرکز و دبیرخانه دوچرخه‌سواری»[2] تسریع کرده است که این امر، نتایج ذیل را در پی داشته است:توسعه زیرساخت لازم: یک شبکه متصل از مسیرهای دوچرخه‌سواری (با پهنای 2.2 متر) در کنار تمام خیابان‌های شهر (حد واسط پیاده‌روها و مسیر خودروها) ایجاد شده است که از برخی ویژگی‌های شاخص آن می‌توان به نصب علائم ترافیکی یکپارچه (همانند «موج سبز»- سبز شدن متوالی چندین چراغ راهنمایی برای روان شدن ترافیک)[3] و یا نصب ابزار کمکی در کنار چراغ‌های راهنمایی برای قرار دادن پا و حفظ تعادل دوچرخه‌سوار هنگام توقف[4] اشاره کرد.توسعه اِلمان‌های نمادین: همانند توسعه پُل هوایی Cykelslangen[5] که مخصوص پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری است.فرهنگ‌سازی: عادی‌سازی و ترغیب استفاده از دوچرخه میان تمام گروه‌های سنی و اقشار مختلف جامعه با استفاده از استراتژی‌هایی همچون توسعه وبلاگ‌های ترغیب‌کننده دوچرخه‌سواری با نمایش و فروش آخرین مد و استایل و وسایل جانبی در این حوزه و نشان دادن تصاویری از افراد مختلف حین دوچرخه‌سواری در زندگی روزمره همانند توسعه وبلاگ Cycle Chicاما سوالی که اینجا پیش می‌آید این است که چه دلیلی باعث شده است تا گزینه اول شهروندان کپنهاگ برای جابه‌جایی روزانه حتی در آب و هوای بارانی و برفی، استفاده از دوچرخه باشد. آیا بیشتر سایر شهرها دوستدار محیط زیست هستند؟ آیا بیشتر از سایرین به فکر سلامتی خود هستند؟ یا دوچرخه‌سواری جزیی از ژنتیک آنها است؟ باید جواب داد: نه دقیقا! نتیجه بررسی‌ها نشان می‌دهد که سه عامل اصلی در این امر دخیل است: زیرساخت ساده، زیرساخت ایمن، زیرساخت متصل.زیرساخت سادهکلا سبک و طراحی هلندی، مبتنی بر سادگی و کاربردپذیری است؛ چه در مورد طراحی یک صندلی صحبت کنیم یا ساخت و ساز آپارتمان. این امر در مورد توسعه زیرساخت دوچرخه‌سواری نیز صدق می‌کند و سادگی و کاربردی بودن آن، اصل اولیه است. چهار نوع مسیر دوچرخه‌سواری، در عین سادگی، در این شهر مشاهده می‌شود: خیابان‌هایی که با استفاده از سرعت‌گیر یا سرعت‌کاه روند جابه‌جایی در آنها کندتر شده است؛ لاین‌های دوچرخه‌سواری رنگ‌شده، مسیرهای دوچرخه‌سواری مجزا و مسیرهای سبز.معمولا در خیابان‌هایی که آرام‌تر و مسکونی‌تر هستند، سعی شده است که با استفاده از سرعت‌گیرها یا باریک‌تر کردن مسیرها، سرعت وسایل نقلیه کاهش یابد تا مسیر برای تردد هر دو نوع وسایل نقلیه موتوری و غیرموتوری مناسب باشد و معمولا حداکثر سرعت مجاز در این خیابان‌ها 30 کیلومتر و ترجیحا 20 کیلومتر در ساعت است.طراحی برخی خیابان‌ها با استفاده از المان‌هایی همچون جعبه‌های گل و گیاه با هدف باریک‌تر کردن مسیر برای کاهش سرعت وسایل نقلیهدر خیابان‌های محلی که شلوغ‌تر هستند، معمولا لاین‌های دوچرخه‌سواری به صورت مسیرهای ساده رنگ‌شده نشان داده شده است. این راهکار در شرایطی خاص مناسب است و نشان‌دهنده فضای مجاز برای جابه‌جایی وسایل نقلیه مختلف است، البته این مسیرها همه‌جا نیز پاسخگو نیست زیرا لازمه کاربردی بودن آن، پایبند بودن رانندگان به آن است. بنابراین اکثر خیابان‌های شهر دارای مسیرهای دوچرخه‌سواری مجزا، البته با طراحی ساده، است که مسیر دوچرخه‌سواری، پیاده‌روی و رانندگی کاملا تفکیک شده است. در واقع، نقطه عطف شبکه مسیر‌های دوچرخه‌سواری در این شهر، همین مسیرها هستند.و اما در خارج از مرکز شهر و حومه (در حاشیه پارک‌ها، اسکله‌ها، خطوط ریلی و بزرگراه‌ها) مسیرهای سبز برای استفاده دوچرخه‌سواران ایجاد شده است که البته غالبا برای دوچرخه‌سواری تفریحی نیز مناسب است و البته همانند موارد قبلی، مجزا از مسیر رانندگی است.زیرساخت ایمنافرادی از هر قشر و با هر سن در کپنهاگ دوچرخه‌سواری می‌کنند نه تنها به این دلیل که دوچرخه‌سواری در این شهر ایمن است، بلکه درک و تصور عمومی هم آن را ایمن می‌داند و نتایج یک نظرسنجی نشان می‌دهد که حدود سه‌چهارم شهروندان، دوچرخه‌سواری در این شهر را ایمن می‌دانند. البته تصور عمومی از ایمن بودن کاملا شکننده است و هر لحظه ممکن است تغییر کند، بنابراین حتما اقداماتی در راستای حفظ آن انجام می‌شود. طراحی چهار نوع مسیر فوق‌الذکر خود دلیلی بر توجه به ایمنی دوچرخ‌سواران است.البته وقتی بحث چهارراه‌ها‌ می‌شود، به توجه و اقدامات بیشتر نیاز است چراکه معمولا مکان‌هایی آسیپ‌پذیر برای دوچرخه‌سواران هستند. معمولا در سطح خیابان‌های این شهر در چهارراه‌هایی که نزدیک به مناطق مسکونی هستند، اولویت تردد با افراد پیاده و دوچرخه‌سواران است به گونه‌ای که امکان تردد بدون توقف برای آنها وجود دارد و رانندگان خودروها و کامیون‌ها ملزم هستند که قبل از ورود به چهارراه‌ها سرعت خود را کاهش دهند و بدین ترتیب، چهارراه‌ها همانند خطی دفاعی برای افراد محله‌های مسکونی محسوب می‌شود.اما در چهارراه‌های شلوغ‌تر به جزییاتی بیشتر برای حفظ ایمنی نیز توجه شده است. یکی از خطرناک‌ترین موقعیت‌ها، گردش به راست خودروها است که ممکن است باعث تصادف با دوچرخه‌سوار در نقطه کور آنها شود. بنابراین تمهیداتی برای آن در نظر گرفته شده است. یکی از آنها این است که علائم ترافیکی مخصوص دوچرخه‌سوارها به گونه‌ای تنظیم شده است که حدود چند ثانیه زودتر از خودروها حرکت کنند و همین امر باعث خارج شدن آنها از نقطه کور دید راننده می‌شود. یکی دیگر از تمهیدات این است که خط ایست دوچرخه‌سوارها در تقاطع‌ها در حدود 5 متر جلوتر از خودروها است. دیگر اینکه در برخی از تقاطع‌ها، میله‌های کمک‌کننده دوچرخه‌سوار در کنار چراغ قرمز تعبیه شده است که نه تنها به دوچرخه‌سوار کمک می‌کند تا هنگام توقف از آن به عنوان زیرپایی برای حفظ تعادل و استراحت استفاده کند، بلکه در هنگام سبز شدن چراغ به دوچرخه‌سوار کمک می‌کند تا به عنوان یک نیروی شتاب‌دهنده برای شروع حرکت بهره ببرد.زیرساخت متصلساده و ایمن بودن زیرساخت به عنوان مراحل اولیه و لازم برای توسعه یک شبکه کاربردی دوچرخه‌سواری است، اما مسلما برای تداوم و همه‌گیر شدن آن نیاز است که یک شبکه متصل ایجاد شود.شهری را در نظر بگیرید که چهار خط مترو دارد و هر کدام نیز دو ایستگاه و این خط‌ها کاملا مجزا از هم هستند. این سیستم حمل‌ونقل، چندان کاربردی نیست. این موضوع در مورد خطوط دوچرخه‌سواری نیز صدق می‌کند؛ باید تمام خطوط در قالب یک شبکه متصل به هم باشد تا کاربرد لازم را داشته باشد؛ چنین شرایطی در کپنهاگ مهیا شده است و امکان دسترسی به تمام نقاط شهر از طریق این شبکه جابه‌جایی وجود دارد. در بسیاری از نقاط نیز که امکان اتصال مسیرها وجود ندارد، سعی شده است از راهکارهای جانبی همچون ایجاد پل‌ها بهره برده شود.مسیر دوچرخه‌سواری در پُل هوایی Cykelslangen بی‌تردید، دوچرخه‌سواری تأثیری مثبت بر سلامتی افراد، آب‌وهوا و ترافیک دارد و میزان دوچرخه‌سواری شاخصی برای تعیین کیفیت زندگی در شهرها محسوب می‌شود و به همین دلیل است که شهر کپنهاگ در مقایسه با اکثر شهرهای جهان، منحصر به فرد و جذاب‌تر به نظر می‌رسد.در مجموع، زمانی می‌توان منفعت واقعی توسعه شبکه دوچرخه‌سواری را متوجه شد، که ساعت شلوغی در بعدازظهر در این شهر را مشاهده کرد. چراکه با صحنه‌ای کاملا متفاوت از شهرهای دیگر مواجه می‌شویم که نشان‌دهنده پیامد واقعی سرمایه‌گذاری در زیرساخت دوچرخه‌سواری ساده، ایمن و متصل است. این مورد، فی‌نفسه فقط به ارزش خود دوچرخه‌سواری مربوط نمی‌شود، بلکه به ایجاد شهری پایدارتر و شهروندانی سالم‌تر و شادتر مربوط می‌شود که فارغ از اینکه جوان باشند یا مسن، از زندگی روزمره خود لذت می‌برند.[1] Eco-Metropolis: Our Vision for Copenhagen 2015[2] Eco-Metropolis. Our Vision for Copenhagen 2015[3] Green wave[4] Bike railing and footrest at traffic lights[5] Cycle Snakehttps://use.metropolis.org/case-studies/docharkheh-app مریم پرستش مریم پرستش Tue, 04 Jan 2022 10:22:31 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%B3-%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%AE%D8%AA%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%88%DB%8C-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%DB%B2%DB%B0%DB%B21-vvwlywzzmumb در چهارمین ویرایش گزارش بین‌المللی «موردکاوی شهرهای هوشمند ۲۰۲۱» که توسط سازمان جهانی شهرهای متحد و دولت‌های محلی (UCLG) [1] منتشر شده، درس‌آموخته‌های شهرداری تهران در حوزه هوشمندسازی از منظر خدمات دیجیتال شهروندی و حمل‌و‌نقل درون شهری، نظیر اپلیکیشن‌های «تهرانِ من» و «دوچرخه» مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. لازم به ذکر است که این درس‌آموخته‌ها، براساس دستاوردهای فاز اول برنامه «تهران هوشمند» حاصل شده است.در این گزارش بین‌المللی، تجربیات هوشمندسازی شهرداری تهران در کنار ۳۴ شهر دیگر از ۲۰ کشور منتخب جهان و با محوریت «اقدامات شهرهای هوشمند برای افزایش پایداری در دوران کرونا و پساکرونا» ارائه شده است.در ویرایش چهارم گزارش بین‌المللی UCLG، شش جنبه شهرهای هوشمند مشتمل بر جابه‌جایی و حمل‌ونقل، خدمات عمومی، تحولات سازمانی، مشارکت شهروندان، اقتصاد و آموزش مطالعه شده است.قابل ذکر است که ویرایش‌های قبلی این سند بین‌المللی با موضوعات کلیدی «چشم‌انداز شهرهای هوشمند»، «اقتصاد در شهرهای هوشمند» و «حکمروایی در شهرهای هوشمند» در سال‌های ۲۰۱۲، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ منتشر شده‌اند.علاقمندان می‌توانند برای دریافت و مطالعه این گزارش به لینک زیر مراجعه کنند: http://www.uclg-digitalcities.org/?wpdmdl=8057 [1]. United Cities and Local Government مریم پرستش مریم پرستش Wed, 29 Dec 2021 10:18:19 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D8%B1%D8%A7%D9%87%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D9%81%D9%86%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D9%88%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%82%D8%A8%D8%AA-%D9%88-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%B3%D9%86-xfkwg3q41lna با افزایش تعداد افراد مسن در شهرها و نیاز به مراقبت و درمان آنها، شهر فوکوئوکا در ژاپن یک اقدام مشارکتی با همکاری شهروندان و شبکه‌های IoT آغاز کرده است که هدف آن، کنترل و محافظت از افراد مسن و افرادی است که دچار زوال عقل هستند.جمعیت مسن ژاپن به سرعت در حال افزایش است و پیش‌بینی می‌شود که تا سال 2025 در حدود 100 هزار نفر از افراد مسن به مراقبت طولانی مدت نیاز داشته باشند و نیمی از آنها نیز دچار بیماری زوال عقل باشند. بنابراین، لازم است که یک طرح کارامد و پایدار با استفاده از فناوری نوین و مشارکت شهروندان توسعه یابد تا تضمین شود که جمعیت مسن به خصوص آنهایی که دچار زوال عقل هستند می‌توانند زندگی راحت و ایمنی را تجربه کنند.شهر فوکوئوکا در سال 2017، یک دستورالعمل با عنوان «100 اقدام برای تحقق یک مدل اجتماعی سالم برای پیش‌بینی دوره زندگی 100 ساله» ارایه داد که بر اساس آن، یک مدل سیستماتیک برای مراقبت از افراد دچار زوال عقل توسعه یافت با این هدف که ایمنی و مراقبت از افراد مسن مبتلا به این بیماری با کمک افراد خانواده و پرسنل درمانی در 150 محله در این شهر تأمین شود.از یک سو، این شهر با ارایه‌دهندگان سرویس‌های مختلف همانند تکنیسین‌های برق، ارایه‌دهندگان خدمات گاز و آب، توزیع‌کنندگان نشریات و کارمندان اداره پست همکاری کرد تا پایش و چک‌آپ وضعیت افراد در منازلشان تسهیل شود. از سوی دیگر، علاوه بر بازدید‌های خانه به خانه، از راهکار فناوری‌محور CareTech بهره برده شد که یک سیستم نوآور است که شامل چک‌آپ‌ها، تماس‌ها و پیام‌های متنی روزانه می‌شود و از فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) و سایر راهکارهای پایش مبتنی بر IoT برای جستجوی افراد مسن که گم شده‌اند استفاده می‌شود. برای مثال، فناوری LoRaWan به خانواده‌ها یا کادر درمان امکان می‌دهد تا افراد مبتلا به زوال عقل را از طریق دستگاه‌های GPS که همراه این افراد است، ردیابی کنند.طرح‌های پایش و کنترل با استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات از چهار سال قبل آغاز شد و راهکارهای مراقبت سیستماتیک همراستا با سایر برنامه‌های مراقبت از سالمندان، تحت این برنامه استراتژیک توسعه یافته است.آزمایشگاه سلامت فوکوئوکا[1] از مشارکت شهروندان، دانشگاه‌ها، بخش خصوصی و سازمان‌های اجرایی برای انجام تحقیقات، توسعه و اجرای راهکارهای موثر مراقبتی بهره برده است. برنامه CareTech بر برجسته کردن اکوسیستم استارتاپ‌هایی که نوآوری در حوزه مراقبت بهداشتی و درمان پزشکی توسعه می‌دهند متمرکز است و یک مجمع نیز در راستای آن ایجاد شده است که هدف آن، توسعه و تجاری‌سازی راهکارهای فناوری‌محور و نوآور از طریق مشارکت استارتاپ‌ها، شرکت‌ها، کادر درمان (پزشکان و پرستاران)، سرمایه‌گذاران و شهروندان است.[1]. Fukuoka Health Lab مریم پرستش مریم پرستش Mon, 13 Dec 2021 12:59:40 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%DA%A9%D9%88%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-a9cpkvxtn1fx شهر هوشمند چیست؟ جواب به این سوال، به این بستگی دارد که از چه کسی سوال می‌کنید. پاسخ ارایه‌دهندگان راهکارها به هرآنچه که به فناوری مربوط است، خلاصه می‌شود همانند توسعه پارکینگ هوشمند یا روشنایی هوشمند. مدیران شهری ممکن است شهر هوشمند را در قالب تسهیل توسعه کسب‌وکارهای شهری آنلاین همانند جستجوی اسناد بایگانی یا درخواست برای مجوزها یا توسعه اقتصاد داده‌محور درنظر بگیرند. شهروندان نیز ممکن است شهر هوشمند را به معنای تسهیل در جابه‌جایی، کاهش جرائم یا افزایش کیفیت زندگی تلقی کنند. البته که همگی این پاسخ‌ها، صحیح هستند چراکه یک شهر هوشمند اگر به درستی توسعه یافته باشد، ارزش‌های متفاوتی برای ذینفعان مختلف در پی دارد و پاسخگویی به نیازهای همه ذینفعان را لحاظ می‌کند و در نهایت، به ایجاد شهری زیست‌پذیرتر و پایدارتر منجر می‌شود. برای تحقق چنین شهری، باید در ابتدا اکوسیستم شهر هوشمند بنا نهاده شود.یک شهر هوشمند بر مبنای فناوری ساخته می‌شود، اما تمرکز آن بر پیامدها و نتایج توسعه این فناوری‌ها استبررسی تعاریف مختلف شهر هوشمند نشان می‌دهد که فناوری یک مؤلفه اصلی محسوب می‌شود. برای مثال، بر اساس تعریف TechTarget، «شهر هوشمند زمانی محقق می‌شود که نهادهای شهری از فناوری اطلاعات و ارتباطات برای افزایش بهره‌وری عملیاتی، به اشتراک گذاشتن اطلاعات با عموم و ارتقاء کیفیت خدمات دولتی و سطح رفاه شهروندان، بهره می‌برد.» بنابر دیدگاه IEEE[1] نیز «شهر هوشمند شهری است که به یکپارچگی فناوری، دولت و جامعه کمک می‌کند و دارای ابعاد کلیدی ذیل می‌باشد: جابه‌جایی هوشمند، محیط هوشمند، شهروند هوشمند، زندگی هوشمند و حکمروایی هوشمند.» اما در کل، نتایج و پیامدهای توسعه این فناوری‌ها است که برای شهرها حائز اهمیت است و تمرکز و هدف اصلی آنها نیز بر تحقق این پیامدها متمرکز است.بر این اساس، یک شهر هوشمند شهری است که به طور گسترده از فناوری‌ها استفاده می‌کند تا پیامدهای کلیدی برای ذینفعان مختلف از جمله شهروندان، کسب‌وکارها، سازمان‌های شهری و گردشگران محقق شود. طرح‌های نوآورانه شهر هوشمند معمولا یک یا چند مورد از پیامدهای اشاره شده در تصویر 1 را در پی دارد.تصویر 1: پیامدهای اجرای پروژه‌های شهر هوشمندساختار اکوسیستم شهر هوشمنددر تصویر 2، ساختار اکوسیستم یک شهر هوشمند نشان داده شده است [2]. در اصل، یک شهر پویا و پایدار دارای یک اکوسیستم متشکل از شهروندان، سازمان‌ها و کسب‌وکارها، سیاست‌ها، قوانین و فرایندهایی است که برای حصول نتایج مطلوب به صورت یکپارچه توسعه یافته‌اند. چنین شهری، انعطاف‌پذیر و پاسخگو است و نیاز تمام کسانی را که در آن زندگی و کار می‌کنند را در نظر می‌گیرد. یک شهر هوشمند با ادغام و یکپارچه‌سازی فناوری، به تسریع و تسهیل و تحول این اکوسیستم کمک می‌کند.تصویر 2: ساختار اکوسیستم شهر هوشمندپنج نوع عامل خلق ارزشپنج نوع عامل خلق ارزش در اکوسیستم شهر هوشمند وجود دارد که پیرامون هر یک از پیامدهای نشان داده شده در تصویر 1، ارزش‌هایی را خلق می‌کنند و مصرف می‌کنند.زمانیکه در مورد یک شهر هوشمند صحبت می‌شود، معمولا خدماتی متصور می‌شود که توسط سازمان‌های شهرداری یا نهادهای نیمه‌دولتی ارایه می‌شود همانند پارکینگ هوشمند، مدیریت هوشمند آب، روشنایی هوشمند و امثالهم. البته در اصل، سه گروه یا ذینفع دیگر نیز در قالب عرضه‌کنندگان و کاربران نیز در شهر هوشمند وجود دارند که ارزش تولید می‌کنند (کسب‌وکارها و سازمان‌ها، اجتماعات و محله‌های مختلف و شهروندان).شرکت‌های بهره‌بردار، جزء ارایه‌دهندگان کلیدی خدمات زیرساخت در شهر هوشمند محسوب می‌شود. در بسیاری شهرها، شرکت‌های توزیع برق، مالک اصلی چراغ‌های روشنایی خیابان‌ها و تیرهای چراغ برق هستند که به نظر می‌رسد بستر مناسبی برای نصب سنسورها و تجهیزات مخابراتی (آنتن‌ها، سخت‌افزار 5G و نقاط دسترسی وای‌فای) هستند. آنها مالک کنتورهای هوشمند (گاز، آب و برق) و شبکه بی‌سیم آن هستند. شرکت‌های توزیع برق به طور روزافزون برای توسعه فناوری‌های شبکه‌های هوشمند توزیع برق سرمایه‌گذاری می‌کنند که بخشی مهم از یک شهر هوشمند مدرن محسوب می‌شود.ممکن است کسب‌وکارها و سازمان‌ها، خدماتی ارایه ‌دهند که اطلاعات استفاده کنند یا اطلاعاتی تولید کنند که پیامدهایی برای ذینفعان آن در پی داشته باشد. برای مثال، می‌توان به برخی کسب‌وکارهای هوشمند همانند Uber و Lyft در حوزه جابه‌جایی هوشمند، NextDoor برای اشتراک‌گذاری اطلاعات و گوگول/ وِیز برای برنامه‌ریزی رفت‌آمد و ترافیک اشاره کرد.اجتماع‌ها یا محلات در اصل، شهرهای هوشمند مینیاتوری هستند که نیازهایی کاملا بومی دارند. برخی نمونه‌های محلات هوشمند عبارتند از: کمپ‌های دانشگاه‌، مجتمع‌های سازمانی، فرودگاه‌ها، بندرهای حمل بار، مجتمع‌های مسکونی، محله‌های مسکونی، مراکز تجاری و حتی ساختمان‌های هوشمند شخصی. آنها به خدماتی هوشمند نیاز دارند که ممکن است متناسب با نیازهای ذینفعان آنها طراحی شده باشد.ساکنین یا شهروندان در یک شهر هوشمند نیز ممکن است به عنوان عرضه‌کنندگان خدمات هوشمند محسوب شوند. برای مثال، ممکن است یکی از شهروندان که در نزدیکی یک تقاطع خیابانی خطرناک زندگی می‌کند، یک دوربین در تقاطع نصب کند و اطلاعات را به صورت لحظه‌ای به برنامه‌ریزان ترافیکی و پلیس ارسال کند. ساکنین منطقه می‌توانند سنسورهای اندازه‌گیری کیفیت هوا را در ساختمان‌های خود نصب کنند تا میزان آلودگی را در زمان‌های خاص در سال پایش کنند و آن اطلاعات را در اختیار سایر افراد محله پیرامون خود قرار دهند. شهروندان می‌توانند انتخاب کنند که این خدمات هوشمند را موقتی ارایه دهند یا دائمی و یا به صورت رایگان یا پولی عرضه کنند.لایه‌های اکوسیستم شهر هوشمندیک شهر هوشمند، اکوسیستمی متشکل از چندین لایه و قابلیت‌های متعدد است. اگرچه فناوری یک فاکتور توانمندساز کلیدی در شهر هوشمند محسوب می‌شود، اما به بسیاری قابلیت‌های اساسی دیگر نیز در هر شهر هوشمند نیاز است. هیچ یک از این قابلیت‌ها، به دیگری برتری ندارد. این قابلیت‌ها باید با یکدیگر ادغام و یکپارچه شوند تا هدف نهایی محقق شود.لایه ارزش: این لایه در اصل، مشهودترین بخش از اکوسیستم شهر هوشمند برای شهروندان، کسب‌وکارها، کارگران، دانشجویان، گردشگران و سایرین در شهر است و همانند یک کاتالوگ برای کاربردها یا خدمات شهر هوشمند محسوب می‌شود که همگی پیرامون پیامدهای نشان داده شده در تصویر 1 متمرکز هستند و توسط عاملان خلق ارزش ارایه می‌شوند و توسط ذینفعان شهری استفاده می‌شوند.لایه نوآوری:عاملان خلق ارزش در شهر هوشمند باید به طور مداوم برای نوآوری و بروزرسانی خدمات برای ذینفعان شهری اقدام کنند. ایجاد چنین شرایطی در شهرهای هوشمند، از طریق اجرای برنامه‌های نوآوری متنوع تسهیل می‌شود که عبارتند از: آزمایشگاه‌های شهر هوشمند، مناطق نوآوری، آموزش، کارگاه‌های ایده‌پردازی، ارتقاء مهارت‌ها و مشارکت با دانشگاه‌ها و کسب‌وکارها.لایه مشارکت عمومی: توانایی اینکه عموم مردم (از شهروندان و کسب‌وکارها تا گردشگران) را به روشی شفاف و هدفمند به مشارکت ترغیب کرد، یکی از قابلیت‌های کلیدی محسوب می‌شود. مشارکت عمومی می‌تواند در قالب رویکرد پایین به بالا (مشارکت شهروندان با شهر) یا در قالب رویکرد بالا به پایین (مشارکت شهر با شهروندان) یا در قالب همتا به همتا (شهروند با شهروند، شهروند با کسب‌وکار، کسب‌وکار با کسب‌وکار) باشد. مشارکت عمومی برای برنامه‌ریزی و توسعه خدمات جدید و بروزرسانی یا ارتقاء خدمات فعلی بسیار حائز اهمیت است.لایه عملیاتی، مدیریتی و حکمروایی: توسعه شهر هوشمند، به ساختارشکنی و تحولات دیجیتالی گسترده در فرایندها و خدمات شهری فعلی منجر می‌شود. مدل‌های مدیریت شهر هوشمند باید به گونه‌ای باشند که امکان ایجاد یک اکوسیستم یکپارچه از عاملان خلق ارزش و نوآوران فراهم شود. آنها باید برای پشتیبانی از خدمات «هوشمند»، فرایندهای مدیریت و زیرساخت فعلی را بهینه‌سازی کنند. در نهایت، آنها باید عملکرد شهر را با استفاده از مجموعه‌ای از شاخص‌های جدید ارزیابی کنند.لایه سیاستگذاری، فرایندها، مشارکت عمومی-خصوصی و تأمین مالی: مسلما شهر هوشمند یک شبه ایجاد نمی‌شود و به یک مجموعه کاملا جدید از مدل‌های مشارکت، قوانین، منابع تأمین مالی و شرکا برای ایجاد، اداره و حفظ شهر هوشمند نیاز است. شهرها باید یک مجموعه جدید از قابلیت‌های هوشمند را ایجاد کنند تا در حوزه رقابتی شهر هوشمند دوام بیاورند.لایه اطلاعات و داده: اطلاعات در اصل، نیروی حیاتی شهر هوشمند محسوب می‌شوند. شهر هوشمند باید دسترسی به این اطلاعات را به روش‌های متعدد از جمله طرح‌های داده باز، بازارهای تجارت داده، خدمات تحلیل داده و سیاست‌های درآمدزایی از داده، تسهیل نماید. همچنین، آنها باید برنامه‌هایی برای ترغیب اشتراک‌گذاری داده و حفظ حریم خصوصی داشته باشند تا از فرایند جمع‌آوری داده حمایت شود.لایه اتصال، دسترس‌پذیری و امنیت: در یک شهر هوشمند تمامی اشخاص، اشیاء و سیستم‌ها به یکدیگر متصل هستند. اتصال مداوم این سه گروه، مدیریت و تأیید اینکه چه کسانی و چه چیزهایی به شبکه متصل شوند و اینکه چه داده‌هایی به اشتراک گذاشته شوند و در عین حال، حفاظت از اطلاعات و حفظ حریم خصوصی کاربران بسیار حائز اهمیت هستند. بالاترین اولویت شهرهای هوشمند این است که یک شبکه یکپارچه از اتصال‌های معتبر ایجاد شود.لایه زیرساخت فناوری شهر هوشمند: زمانیکه در مورد شهرهای هوشمند صحبت می‌شود، اکثر افراد خود به خود به مقوله فناوری فکر می‌کنند. زیرساخت فناوری شهر هوشمند باید فراتر از کاربران سنتی خدمات شهری را پوشش دهند و از نوع جدید ذینفعان و عاملان خلق ارزش، پشتیبانی کنند.بهره‌برداری حداکثری از ساختار اکوسیستم شهر هوشمندشهر هوشمند یک اکوسیستم پیچیده از افراد، فرایندها، سیاست‌ها، فناوری و سایر توانمندسازها است که مجموع آنها در کنار هم، مجموعه‌ای از پیامدها را برای شهر در پی دارد. شهر هوشمند انحصارا در مالکیت شهر نیست، بلکه مشارکت سایر عاملان خلق ارزش و به عبارتی دیگر، مشارکت تمام ذینفعان را نیز می‌طلبد. شهرهای هوشمند پایدار و موفق، رویکردی برنامه-محور برای مشارکت تمام ذینفعان در این اکوسیستم دارند.صرفنظر از اینکه شهرها در چه مرحله‌ای از مسیر توسعه شهر هوشمند هستند، باید سعی کنند که همواره در اجرای پروژه‌های شهر هوشمند، پیشرو باشند. این مسیر، از بررسی و تحلیل چگونگی ایجاد اکوسیستم گسترده‌تر برای خلق یک شهر هوشمند پایدار و مقیاس‌پذیر آغاز می‌شود. سایر مراحل عبارتند از:درک بهتر ساختار اکوسیستم شهر هوشمند و طراحی آن متناسب با واقعیت‌ها و شرایط خاص در هر شهر و اجرای این مدل در روند تحقق و توسعه استراتژی و برنامه‌های اجرایی شهر هوشمند.شناسایی قابلیت‌ها و شکاف‌های فعلی در تمام لایه‌ها متناسب با ساختار اکوسیستم شهر هوشمند و همچنین، ارزیابی آنچه که برای پشتیبانی از پنج عامل خلق ارزش فوق‌الذکر نیاز است.ارزیابی پروژه‌ها و طرح‌های فعلی و جدید شهر هوشمند بر اساس ساختار این اکوسیستم و استفاده از این ساختار برای مشخص کردن اینکه چه بخشی از برنامه‌های پروژه هنوز اجرا نشده است و چه اقداماتی را باید برای تحقق کامل موفقیت پروژه‌ها انجام داد.اولویت‌بندی و توسعه مهارت‌ها و قابلیت‌های جدید در لایه‌های مختلف اکوسیستم و همچنین، تقویت قابلیت‌های فعلی از طریق مشارکت‌های استراتژیک و انعقاد قرارداد با عرضه‌کنندگان خدمات (در صورت لزوم).[1]. Institute of Electrical and Electronics Engineers[2]. Source: Strategy of Things مریم پرستش مریم پرستش Tue, 30 Nov 2021 10:34:57 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D8%B4%D9%87%D8%B1-15-%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%84%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%B1-%D9%88-%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1%D8%AA%D8%B1-oxuco8bckfhw مقدمهامروزه، ساده‌ترین و اولین روشی که برای کاهش تولید دی‌اکسیدکربن حاصل از وسایل نقلیه به ذهن خطور می‌کند، اجرای روش‌هایی برای ترغیب افراد به کاهش استفاده از وسایل نقلیه موتوری و افزایش پیاده‌روی یا دوچرخه‌سواری است. اما در مکان‌هایی که نیاز به رانندگی هست به خصوص در کلان‌شهرها و مسیرهای طولانی‌تر چطور؟ پس روش‌های بهتر یا به عبارتی دیگر، روش‌های قابل اجراتر که اقبال عمومی را هم در پی داشته باشد چیست؟برای تحقق بهتر هدفی همانند کاهش قابل ملاحظه استفاده از وسایل نقلیه موتوری، نیاز است که افراد در مناطقی زندگی کنند که دوچرخه‌سواری یا پیاده‌روی، روشی مناسب برای رفت‌وآمدهای روزانه باشد. اجرای راهکار «شهر 15 دقیقه‌ای»[1] می‌تواند به تحقق این امر کمک کند، چراکه به میزان قابل ملاحظه‌ای به کاهش دی‌اکسید کربن و متعاقبا تغییرات اقلیمی منجر می‌شود و افراد می‌توانند به جای استفاده از وسایل نقلیه شخصی و حتی عمومی؛ دوچرخه‌سواری یا پیاده‌روی کنند.«شهر 15 دقیقه‌ای» چیست؟این مفهوم کاملا ساده است؛ به این ترتیب که هر آنچه یک نفر در زندگی روزمره نیاز دارد، در فاصله 15 دقیقه‌ای از محل زندگی یا کار آن فرد (در صورت پیاده‌روی یا دوچرخه‌سواری) قابل دسترس باشد. بنابراین باید محله‌هایی ایجاد شود که در عین حال که به حفظ و نگهداشت محیط زیست توجه دارند، تمام گزینه‌های مورد نیاز افراد آن محله را نیاز تأمین کنند.بنابراین، این راهکار بر رویکرد محله‌محوری و تقویت ارتباطات اجتماعی در محله‌ها و حتی توسعه ساختمان‌ها چندمنظوره متمرکز است. برای مثال، ممکن است ساختمان مدارس در این محله‌ها، در آخر هفته‌ها میزبان فعالیت‌های اجتماعی متنوع باشند. در مجموع، اجرای چنین راهکارهایی به تقویت هویت محله‌ها و افزایش رضایتمندی ساکنین آن منجر می‌شود.این مفهوم برای اولین مرتبه در ماه مه 2020 توسط کارلوس مورنو[2] استاد دانشگاه سوربن فرانسه، به عنوان راهکاری برای مقابله با بحران زیست‌محیطی و چالش‌های حاصل از بحران همه‌گیری کووید 19 مطرح شد و شهردار پاریس در کمپین انتخاباتی خود از اجرای این راهکار به عنوان یکی از برنامه‌های آتی خود نام برد که به شناخته‌تر شدن این مفهوم کمک کرد.ممکن است که بخشی از مفهوم «شهر 15 دقیقه‌ای» در تقابل با الگوهای برنامه‌ریزی شهری سنتی در یکصد سال اخیر باشد که بر توسعه فضاهای مسکونی مجزا از فضاهای تجاری و تفریحی متمرکز است. اما بسیاری از ایده‌ها و اصول این راهکار جدید نیستند و ممکن است شهرها شامل فضاهایی باشند که مبتنی بر اصول «شهر 15 دقیقه‌ای» (گرچه حتی به صورت تصادفی و بدون برنامه‌ریزی) توسعه یافته‌اند. اما همانطور که اشاره شد، در سال 2020 و با اوج‌گیری همه‌گیری کرونا، این راهکار به عنوان روشی برای مقابله با بحران‌های این چنینی و کاهش ترافیک و آلودگی مطرح شد و در مرکز توجه قرار گرفت. https://www.youtube.com/watch?v=McGyONofhi4 اصول و مزایای اجرای چنین راهکاری چیست؟سوالی که اینجا مطرح می‌شود این است که به چه دلیل پیاده‌سازی چنین ایده‌ای در شهرها مفید است. در ادامه به برخی از مهمترین دلایل آن اشاره شده است:· مسلما یکی از مهمترین و بارزترین تبعات آن، افزایش پایداری در شهرها و حفاظت از محیط زیست است. ساکنین محله‌ها می‌توانند از هوای پاک و فضاهای سبز و تفریحی بهره‌مند شوند. چراکه در این راهکار، دوچرخه‌سواری و پیاده‌روی به جای استفاده از وسایل نقلیه موتوری و یا استفاده از روش‌های حمل‌ونقل اشتراکی به حداکثر می‌رسد و در نتیجه، آلودگی هوا به حداقل می‌رسد.· افزایش سهولت دسترسی به خدمات و کالاها و در نتیجه، کاهش استرس‌ها و افرایش رضایتمندی شهروندان از زندگی شهری از دیگر نتایج اجرای این راهکار است. نیاز به سفرها و ترددهای روزانه غیرضروری کاهش می‌یابد، چراکه فضاهای عمومی برای پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری افزایش می‌یابد که به کاهش ترافیک و افزایش زیست‌پذیری در محله‌ها منجر می‌شود.· شرایط برای توسعه مسکن‌های مقرون‌به صرفه متناسب با توانایی تمام اقشار جامعه‌ها در تمام محله‌ها فراهم می‌شود. در تمام محله‌ها، انواع مختلف ساختمان‌ها با سایزها و قیمت‌های مختلف و حتی ساختمان‌های چندمنظوره وجود دارد و همین امر به کاهش مسافت میان محل سکونت و محل کار شهروندان و حتی انجام دورکاری منجر می‌شود.· توسعه این محله‌های چندمنظوره به افزایش تاب‌آوری و انعطاف‌پذیری کمک می‌کند. وجود ساختمان‌های اداری کوچک، فروشگاه‌های متنوع به منظور انجام خریدهای محلی، فضاهای کاری مشترک، فرصت‌های برابر کسب‌وکار و زندگی و پذیرش فرهنگ‌ها و اقشار مختلف در یک محله، همگی از ارکان اصلی زندگی تاب‌آور هستند.چگونه می‌توان اجرای موفقیت‌آمیز این راهکار را تضمین کرد؟بر اساس آنچه تا اینجا توضیح داده شد، برای اجرای موفق این راهکار باید شرایط تحقق اصول فوق‌الذکر فراهم شود: تضمین دسترسی سریع به خدمات شهری و امکانات رفاهی؛ توسعه ساختمان‌های چندمنظوره با سایزها و قیمت‌های متنوع جهت تسهیل سکونت افراد نزدیک به محل کارشان؛ توسعه فضاهای سبز عمومی جهت تضمین هوای پاک؛ توسعه ساختمان‌های اداری و تجاری کوچک مقیاس و فضاهای کار مشترک جهت نزدیک‌تر شدن محل کار به محل سکونت یا حتی انجام دورکاری؛ ایجاد مسیرهای مناسب دوچرخه‌سواری یا پیاده‌روی جهت کاهش استفاده از وسایل نقلیه موتوری (برای مثال، می‌توان به یکطرفه کردن خیابان‌ها در بارسلونا یا حذف فضاهای پارکینگ خودرو در پاریس و آمستردام اشاره کرد).البته ممکن است در برخی شهرها، اجرای این راهکار که گاهی به عنوان «شهر فشرده»[3]نیز نام برده می‌شوند، به تغییرات گسترده و هزینه‌های بالا نیاز داشته باشد و همین امر، مستلزم پذیرش و مشارکت گسترده محله‌ها است و در همین راستا، باید مزایای اجرای این راهکار برای شهروندان مشخص شود.همچنین، باید تمرکززدایی در ارایه خدمات کلیدی ایجاد شود، به خصوص خدماتی که دسترسی به آنها ممکن است به ترافیک سنگین در شهرها منجر شود. برای مثال، در شهر لاگوس در نیجریه در دوران قرنطینه کووید 19، مدارس تعطیل‌شده به بازارهای کوچک محلی تبدیل شدند و بنابراین ساکنین محله‌ها به غذا و دارو در نزدیکی محل سکونت خود دسترسی داشتند. چنین تمهیداتی به کاهش سفرهای روزانه طولانی و تجمع جمعیت در برخی مکان‌های تجاری مرکزی در شهر می‌شود.دیگر اینکه باید به جای رویکرد «منطقه‌بندی تفکیکی» به سمت اجرای رویکرد «منطقه‌بندی همه‌شمول» پیش رفت؛ به این معنی که شرایط برطرف شدن شکاف طبقاتی و اجتماعی در مناطق و محلات فراهم شود و به خصوص، در زمینه اجرای طرح‌های توسعه مسکن‌های مقرون به صرفه اقدام شود و به این ترتیب، امکان سکونت تمام قشار در تمام محلات و مناطق فراهم می‌شود. در نهایت اینکه در این شهرها استفاده انعطاف‌پذیر و متنوع از فضاها و تسهیلات شهری در اولویت قرار می‌گیرد تا حداکثر منفعت از زیرساخت‌های شهری حاصل شود و مشارکت محله‌ای افزایش یابد.نمونه موردی‌هاپاریس- فرانسهشهر پاریس اولین شهری بود که به سمت اجرای این راهکار گام برداشت و هدف خود را ایجاد هوای تمیزتر و زندگی شهری خوشایندتر اعلام کرد. شهردار فعلی این شهر[4] قصد دارد که پاریس را به شهری بدون کربن تبدیل کند و همین ایده، یکی ازدلایل اصلی برای اجرای این راهکار بوده است؛ تمرکز اصلی این طرح بر این که است. در همین راستا، شهردار پاریس اعلام کرده است که شهرداری قصد دارد 350 میلیون یورو برای توسعه فضاهای پیاده‌رو سرمایه‌گذاری کند که تمرکز آن بر توسعه یک لاین دوچرخه‌سواری در تمام خیابان‌ها و جمع‌آوری 60 هزار پارکینگ حاشیه‌‌ها خیابان‌های است. همچنین، می‌توان به ممنوعیت استفاده از وسایل نقلیه موتوری در یک یکشنبه در هر ماه و رانندگی کنار رودخانه سِن اشاره کرد.تمرکز برنامه این شهر بر دو مقوله «کاهش حداکثری مسافت‌های تردد» و «توسعه محلات چندمنظوره» است. در همین راستا نیز سعی شده است که مسیرهای ماشین‌رو تا حد قابل ملاحظه‌ای کاهش یابد تا فضای کافی برای دوچرخه‌سواری و پیاده‌روی وجود داشته باشد و همچنین، از فضاهای عمومی همچون مدارس روزانه برای ارایه سایر خدمات همچون امکانات ورزشی استفاده شود.برای مثال، می‌توان به یکی از نمونه‌های اجراشده در این زمینه اشاره کرد که ایجاد یک پارک عمومی به جای یک محوطه پارکینگ در کنار سربازخانه قدیمی Minimes است. در همین راستا، حدود 12.3 میلیون یورو نیز صرف بازسازی ساختمان‌های اطراف و تبدیل آنها به مجمتمع‌های مسکونی مشتمل بر فضاهای تجاری همانند ادارات، امکانات مراقبتی روزانه، یک کلینیک و یک کافه که کارمندان آن افراد اوتیسم هستند. بنابراین، دسترسی کاملا محلی به برخی سرویس‌های روزانه مورد نیاز و امکان تردد پیاده یا با دوچرخه برای افراد محله ایجاد شده است.ملبورن- استرالیااولویت شهر ملبورن در برنامه‌ریزی شهری، بر زیست‌پذیری و پایداری متمرکز است. در سال 2017، یک برنامه راهبردی بلندمدت (2050-2017) معرفی شد که تمرکز آن بر محله‌محوری است. بر این اساس، تمام نیازهای روزانه شهروندان در فاصله 20 دقیقه‌ای از خانه در دسترس قرار می‌گیرد. این طرح در سال 2018 به عنوان بخشی از «برنامه آزمایشی محله 20 دقیقه‌ای» راه‌اندازی شد و در دو مرحله در سال‌های 2018 و 2019 به صورت آزمایشی در برخی محله‌ها اجرا شده است.استکهلم- سوئددر حالیکه شهرهای اقصی نقاط جهان در پی تحولات شهری بر اساس طرح‌های محله‌محوری همانند شهرهای 15 یا 20 دقیقه‌ای هستند، سوئد کمی فراتر رفته است و در پی اجرای یک طرح فرامحله‌ای (شهر یک دقیقه‌ای) است.در سال 2020، یک طرح پایلوت با نام Street Moves توسط نهاد نوآوری ملی سوئد Vinnova و اتاق فکر ArkDes اجرا شد که تمرکز آن بر فضای بیرونی روبروی ساختمان‌ها و همسایگان آنها در یک خیابان است و در چهار مکان در استکهلم اجرا شده است. بر اساس این طرح، ساکنین ساختمان‌های در خیابان از طریق برگزاری ورکشاپ‌ها و نظرسنجی‌ها، خودشان تصمیم می‌گیرند که از فضای خیابان چگونه استفاده شود و به چه چیزی تخصیص داده شود.البته هدف این طرح این نیست که همه چیز در فاصله یک دقیقه‌ای در دسترس قرار گیرد، بلکه در نحوه بهره‌برداری از فضاهای خیابان در مجاورت خانه‌ها مجددا بازنگری شود و به فضای ارتباط میان افراد محله تبدل شود و فقط فضایی برای رفت و آمد نباشد. اگر این اجرای پایلوت موفقیت‌آمیز باشد، اجرای آن در سطح ملی از سال 2030 آغاز خواهد شد.سخن آخرتا قبل از دوران همه‌گیری کرونا، سفرهای روزانه طولانی‌مدت و ترافیک، آلودگی هوا و عدم زمان کافی برای گذراندن وقت با خانواده به امری طبیعی در زندگی روزمره شهرها تبدیل شده بود. اما با شروع قرنطینه‌ها مشخص شد که امکان اجرای «استانداردهای جدید» نیز وجود دارد: استفاده بهینه‌تر از زمان، توجه بیشتر به سلامتی و محیط زیست و توجه به محله‌ها و اجتماع‌های کوچکتر. این همان مفهومی است که اساس راهکار «شهر 15 دقیقه‌ای» است و به زندگی پایدارتر، ایمن‌تر و فراگیرتر در شهرها منجر می‌شود.در شهر یا محله 15 دقیقه‌ای دسترسی به خدمات و کالا در کمترین زمان ممکن و به سهولت فراهم است؛ جایگاهی برای تمام اقشار جامعه وجود دارد؛ دسترسی به مسکن‌های متنوع و مقرون به صرفه وجود دارد؛ امکان کار کردن نزدیک محل سکونت یا دورکاری وجود دارد؛ مشارکت همه در محله‌ها فراهم است.حال این سوال پیش می‌آید که با توجه به اینکه برای مدتی، اکثر شهرها یک نرمال جدید زندگی شهری را تجربه کرده‌اند و جوانب آن آزموده شده است، آیا می‌توان به دوران قبل بازنگشت و با اجرای رویکردهایی شبیه شهر 15 دقیقه‌ای به تغییر و تحول اساسی در شهرها کمک کرد. شاید پاسخ به این سوال برای هر شهر متفاوت باشد و نیاز به پیش‌شرط‌های مختلف متناسب با شرایط بومی داشته باشد، اما مسلما، مشارکت همه ذینفعان و به خصوص شهروندان در این امر بسیار تأثیرگذار است.و اما در خصوص کلان‌شهری همچون تهران، گرچه تحقق شهر 15دقیقه‌ای می‌تواند با چالش‌های اقتصادی مواجه بوده و نیازمند مطالعه علمی در حوزه‌های مختلف از زیرساخت‌ها گرفته تا حوزه اجتماعی است، اما می‌توان با تمرکز بر قابلیت طرح‌هایی همچون طرح‌های هوشمندسازی مبتنی بر مشارکت شهروندی نظیر طرح محله‌محوری و مشارکت شهروندی «باهم»[5]، از نظرات و خواسته‌های شهروندان برای تعیین اولویت‌های هر محله بهره برد. این امر، اتفاقاً اقدامی کلیدی در راستای تحقق مفهوم شهر 15دقیقه‌ای است، گامی مهم در جهت بهبود شرایط و کیفیت زندگی ساکنین محله‌ها متناسب با نیاز آن‌ها است.[1]. 15-Minute City[2]. Carlos Moreno was selected as the winner of the Leadership Award of the World Smart City Award 2021.[3]. Compact City[4]. Anne Hidalgo[5]. Smart Tehran’s BAHAM Project was selected as one of three finalists for the Project Category (Governance & Economy) of the World Smart City Award 2021. مریم پرستش مریم پرستش Wed, 24 Nov 2021 13:00:20 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D9%88-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D9%84%D9%88%D9%86-2021-hq365jfyvhx1 معرفی کلی رویداد شهر هوشمند بارسلونکنگره و نمایشگاه جهانی شهر هوشمند[1] از سال 2011 هر ساله در بارسلون اسپانیا برگزار می‌شود و شرکت‌های معتبر جهانی و متخصصان مرتبط با این حوزه در آن شرکت می‌کنند. این رویداد فرصتی است تا تمام محصولات، خدمات، تجربیات و موفقیت‌های مربوط به شهرسازی و توسعه شهری را مشاهده کرده و از تحولات آن مطلع شد. این رویداد در حوزه تخصصی خود یکی از مهم‌ترین رویدادها محسوب می‌شود. همچنین، بخش نمایشگاهی آن، محیطی مناسب برای شرکت‌ها، سازمان‌ها، نهادهای شهری و شهروندان است تا بتوانند با یکدیگر تعامل داشته و از تجریبات و دانش یکدیگر بهره ببرند و هر آنچه تولید کرده و یا درباره آن تحقیق نموده‌اند را به نمایش بگذارند.کنگره جهانی و نمایشگاه شهر هوشمند متعهد به تسریع در اجرای برنامه‌ها و پیگیری سیاست‌ها و برنامه‌های جهانی در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی است و محیطی است بسیار مناسب برای افرادی که قصد دارند نتایج تحقیقات خود را به اشتراک بگذارند و راهکارهای بهتری برای شهرسازی و توسعه شهری بیابند. در این نمایشگاه کوشش بر آن است که بهترین محصولات و خدمات به نمایش گذاشته شود و کارآفرینان و مراکز تحقیقاتی بتوانند از این همایش و نمایشگاه حداکثر استفاده را برده و تجربه‌ای ارزشمند داشته باشند. امسال نیز یازدهمین دوره این رویداد در روزهای 16 الی 18 نوامبر (25 تا 27 آبان) به دو صورت حضوری و آنلاین برگزار می‌شود که حضور در بخش آنلاین نیز کالا رایگان است.معرفی بخش جوایز رویدادجایزه جهانی شهر هوشمند بارسلون[2] هر ساله یکی از بخش‌های ویژه این رویداد می‌باشد که در آن استراتژی‌ها، پروژه‌ها و ایده‌های پیشگام شهری انتخاب و معرفی می‌شوند.شرکت‌ها، کارآفرینان، استارتاپ‌ها، نوآوران، توسعه‌دهندگان، مراکز تحقیقاتی، دانشگاه‌ها، سازمان‌ها و کنسرسیوم‌ها از هر دو بخش خصوصی و دولتی می‌توانند با ایده‌ها و طرح‌های نوآورانه، تحقیقاتی، تجزیه و تحلیل، مطالعاتی، چشم‌اندازها و راه‌حل‌های مدیریتی توسعه شهرها در این بخش شرکت کنند.در سال 2021، شرکت‌کنندگان در 4 بخش این مسابقه به رقابت پرداختند که عبارتند از: جایزه شهر برتر[3]، جایزه احیاء نوآوری (با تمرکز بر دوران پساکرونا)[4]، جایزه پروژه برتر[5]و جایزه رهبر پیشرو[6]. لازم به ذکر است که بخش جایزه پروژه برتر نیز شامل شش گروه فناوری‌های توانمندساز[7]، محیط زیست و انرژی[8]، جابه‌جایی[9]، حکمروایی و اقتصاد[10]، فراگیری و زندگی[11]، ایمنی و امنیت[12] می‌شود.در ادامه، ضمن توضیح هر یک از بخش‌های جوایز، فینالیست‌ها و طرح‌ها منتخب آنها به صورت مختصر معرفی خواهد شد. لازم به ذکر است که طرح محله‌محوری و مشارکت شهروندی شهرداری تهران با نام «باهم» در بخش پروژه‌های برتر (گروه حکمروایی و اقتصاد) به عنوان یکی از سه فینالیست انتخاب شده است. این درحالی است که پیش از این نیز برنامه تهران هوشمند به عنوان یکی از شش برگزیده نهایی در بخش جایزه شهر هوشمند برتر در سال ۲۰۱۹ در این رویداد انتخاب شده و مورد تقدیر قرار گرفت.حضور تهران در مراسم تقدیر از برگزیدگان جوایز جهانی شهر هوشند 20191. جایزه شهر برتراین جایزه به شهرهایی اعطاء می‌شود که راهبردهایی جهانی را توسعه داده‌اند که مشتمل بر ترکیبی از پروژه‌ها، طرح‌های نوآورانه و سیاست‌ها است و نتایج موفقیت‌آمیز برای شهروندان آنها در پی داشته است. امسال نیز به‌مانند هر سال، شش شهر به عنوان فینالیست انتخاب شده‌اند.2. جایزه احیاء نوآوریاین جایزه که از سال قبل به عنوان یک بخش جدید به بخش‌های جوایز اضافه شده است، به پروژه‌‌هایی اعطاء می‌شود که پتانسیل برطرف کردن موفقیت‌آمیز بحران‌های حاصل از همه‌گیری کووید 19 یا بحران‌های مشابه در آینده را دارند. در این بخش نیز شش طرح یا پروژه به عنوان فینالیست انتخاب شدند.3. جایزه پروژه برتردر این بخش، پروژه‌های برتر شهر هوشمند ذیل شش گروه موضوعی مختلف انتخاب می‌شوند.فناوری‌های توانمندسازمحیط زیست و انرژیجابه‌جاییحکمروایی و اقتصادفراگیری و زندگیایمنی و امنیت4. جایزه رهبر پیشروجوایز این بخش که امسال به عنوان یک بخش جدید به جوایز شهر هوشمند اضافه شده است، به اشخاص حقیقی اعطاء می‌شود که طی ده سال گذشته، نقشی تأثیرگذار در حوزه توسعه پروژه‌های شهرهای هوشمند در سطح جهان داشته‌اند.معرفی اجمالی طرح «باهم»همانطور که قبلا اشاره شد، امسال در بخش جوایز رویداد شهر هوشمند بارسلون، طرح محله‌محوری و مشارکت شهروندی شهرداری تهران با نام «باهم»، به‌عنوان یکی از سه برگزیده نهایی در گروه حکمروایی و اقتصاد هوشمند ذیل بخش پروژه‌های برتر انتخاب شده است.طرح «باهم» یکی از بخش‌های ذیل برنامه تهران هوشمند است که با هدف ارتقای مشارکت شهروندان، تعامل با کسب‌وکارهای نوآور و نیز توسعه محله‌ای طراحی و اجرا شده است.در اصل، یکی از موضوعات پر اهمیت در برنامه تهران هوشمند، توجه به نقش محوری شهروندان در هوشمندسازی کلان‌شهر تهران و نیز ارتقاء جایگاه محلات در برنامه‌ریزی و مدیریت شهری است. این طرح با هدف ایجاد سازوکاری کارآمد و برخط برای برقراری تعامل دوسویه میان شهروندان با مدیریت شهری و فراهم شدن امکان پاسخ‌گویی سریع، صحیح و دقیق به درخواست‌های شهروندان و افزایش مشارکت شهروندی تدوین شده است.در چند مرحله و با محوریت معاونت برنامه‌ریزی و توسعه سرمایه انسانی شهرداری تهران و همکاری مناطق، شورایاری‌ها و نخبگان هر محله، بیش از ۱۵۰۰ پروژه کوچک در محلات مختلف اولویت‌بندی، انتخاب و اجرایی شد. ضمن اینکه در بخش اختصاصی مشارکت شهروندی سامانه تهران من، خدمات برخط محله‌محوری با هدف شفاف‌سازی و به اشتراک‌گذاری اقدامات شهرداری تهران در توسعه محلات پایتخت و ارتقای مشارکت شهروندان ارائه شده است.با استفاده از این سرویس، شهروندان امکان مشاهده پروژه‌های محلی اجرا شده در سال‌های مختلف و اطلاعات مختلفی از جمله بودجه، زمانبندی اجرای طرح، درصد پیشرفت فیزیکی و سایر اطلاعات فنی را به صورت به مستمر خواهند داشت.با ثبت امتیاز درخصوص هر پروژه‌، شهروندان می‌توانند در ارزیابی نتایج حاصل از پروژه‌های توسعه محله‌ای مشارکت نمایند.شهروندان می‌توانند با اعلام تمایل به مشارکت مالی از محل پرداخت عوارض نوسازی و پسماند املاک خود، در پروژه‌های محله‌شان مشارکت نمایند (این قابلیت به زودی فراهم خواهد شد).با بیان مسئله و مشکلات محله و مشارکت مستقیم در فرآیند تعریف و اجرای پروژه‌های توسعه محله‌ای، شهروندان می‌توانند در ارتقای کیفیت محل زندگی خود نیز سهیم شوید (این قابلیت به زودی فراهم خواهد شد).علاوه بر این، داشبورد محله‌محوری در پرتال داده‌نما به نشانی data.tehran.ir نیز برای معرفی کامل محلات شهر تهران راه‌اندازی شده است. در بخش دیگر طرح باهم و در سامانه baham.tehran.ir، بیش از ۵۰۰ نیاز فناورانه در حوزه نوآوری شهری و شهر هوشمند به شرکت‌های دانش‌بنیان و صنایع خلاق اطلاع‌رسانی شده است تا با بهره‌گیری از ایده‌ها و راهکارهای نوآورانه آنها بتوان مسائل و چالش‌های شهر تهران را برطرف نمود.در مجموع، شناسایی فناوری‌های مورد نیاز در حل مسائل شهر، رکن اساسی در این طرح محسوب می‌شود. فرایند تصمیم‌گیری برای شناسایی نیازهای شهری و شهرداری و برطرف کردن چالش‌ها به شرح ذیل می‌باشد:1. احصاء و استانداردسازی نیازهای فناورانه حوزه شهری2. ایجاد بستر ارتباط پایدار با شرکت‌های دانش‌بنیان و استارتاپ‌ها و ایجاد بانک اطلاعات و برگزاری رویداد‌های فناورانه3. بهم‌رسانی عرضه و تقاضا4. عقد قرارداد بین عرضه‌کننده و متقاضی5. برگزاری جلسات مستمر ماهانه به منظور انجام اقدامات اصلاحی مورد نیازسخن آخردر مجموع، حضور شهرداری تهران در چنین رویدادهای بین‌المللی ضمن ایجاد فضای تعامل و اشتراک‌گذاری درس‌آموخته‌ها، توانمندی‌ها و دستاوردها، می‌تواند تهران را به‌عنوان شهری نوآور و پیشرفته در ابعاد مختلف مدیریت شهری به‌ویژه در حوزه فناوری و هوشمندسازی معرفی نموده و باعث اعتلای جایگاه پایتخت ایران اسلامی در میان سایر کلان‌شهرهای دنیا شود.گفتنی است در روز ۲۶ آبان و در حاشیه یازدهمین کنگره جهانی شهر هوشمند در شهر بارسلون اسپانیا، برگزیدگان نهایی جایزه جهانی شهر هوشمند ۲۰۲۱ در ۹ بخش معرفی و مورد تقدیر قرار می‌گیرند.[1]. Smart City Expo World Congress (SCEWC)[2]. World Smart City Award[3]. City Award[4]. Innovation Recovery Award[5]. Project Award[6]. Leadership Award[7]. Enabling Technologies Award[8]. Energy & Environment Award[9]. Mobility Award[10]. Governance & Economy Award[11]Living & Inclusion Award[12]. Safety & Security Award[13]. Digital Urban European Twins[14]. Smart Mobility Analytics[15]. Georgia Smart Communities Challenge[16]. Scottish Cities Alliance[17].8th City – the Smart City[18].European Regional Development Fund (ERDF)[19].World Economic Forum (WEF)[20].G20 Global Smart Cities Alliance[21].Academy of the Near Future[22].2 Bedroom Hall Kitchen[23].MyDataShare[24].Secretary of Security, Coexistence and Justice of Bogota مریم پرستش مریم پرستش Tue, 16 Nov 2021 10:15:03 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%87%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-pzpkrqsbkprx ویژه‌نامه کنگره شهر هوشمند بارسلون ۲۰۲۱ شماره دوازدهم روایت تهران هوشمند ویژه آبان ماه ۱۴۰۰ و با محوریت کنگره جهانی شهر هوشمند بارسلون ۲۰۲۱ منتشر شد. این ویژه‌نامه علاوه بر شرح کلی رویداد و ارایه اطلاعات و زمانبندی برنامه‌های رویداد، به توضیح یکی از بخش‌های مهم این رویداد یعنی بخش جوایز پرداخته که طرح محله‌محوری و مشارکت شهروندی شهرداری تهران با نام «باهم» نیز در بخش پروژه‌های برتر (گروه حکمروایی و اقتصاد) این جوایز به عنوان یکی از سه فینالیست انتخاب شده است. در بخشی دیگر از این ویژه‌نامه، سایر برگزیدگان نهایی جوایز معرفی شده و توضیح اجمالی در مورد طرح «باهم» ارایه شده است.لازم به ذکر است که بسته محتوایی «روایت تهران هوشمند» با تلاش دبیرخانه و مرکز تهران هوشمند در راستای آگاه‌سازی تخصصی و عمومی از آخرین وضعیت فرآیند برنامه‌ریزی، طرح‌ها، پروژه‌ها و اقدامات مرتبط و مستندسازی آخرین دستاوردها و یافته‌ها و انعکاس تجربه‌ها و تحولات جهانی توسعه شهرهای هوشمند منتشر می‌شود.جهت مشاهده و دانلود نسخه جدید روایت تهران هوشمند بر روی تصویر کلیک نمایید. https://tmicto.tehran.ir/%D8%A7%D8%B7%D9%84%D8%A7%D8%B9-%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%DB%8C/%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1 مریم پرستش مریم پرستش Mon, 15 Nov 2021 14:38:44 +0330 https://virgool.io/smartehran/%DB%8C%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%87%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-epjefeepst7w شماره جدید روایت تهران هوشمند ویژه مهر ماه ۱۴۰۰ و با محوریت راه‌حل‌های شهر هوشمند برای جهانی پرمخاطره و همچنین، اخبار اقدامات و سایر مطالب مرتبط با برنامه تهران هوشمند منتشر شد.به گزارش روابط عمومی سازمان فناوری اطلاعات و ارتباطات شهرداری تهران در یازدهمین شماره روایت تهران هوشمند علاوه بر راه‌حل‌های شهر هوشمند برای جهانی پرمخاطره به موضوعاتی هم‌چون مرکز آزمون اینترنت اشیاء، جمع‌سپاری در مدیریت سیستم حمل ونقل، نقش فناوری‌های نوین در ایجاد شهرهای هوشمند تاب‌آور و مروری بر چهارمین همایش تهران هوشمند پرداخته شده است.لازم به ذکر است که بسته محتوایی «روایت تهران هوشمند» با تلاش دبیرخانه و مرکز تهران هوشمند در راستای آگاه‌سازی تخصصی و عمومی از آخرین وضعیت فرآیند برنامه‌ریزی، طرح‌ها، پروژه‌ها و اقدامات مرتبط و مستندسازی آخرین دستاوردها و یافته‌ها و انعکاس تجربه‌ها و تحولات جهانی توسعه شهرهای هوشمند منتشر می‌شود.جهت مشاهده و دانلود نسخه جدید روایت تهران هوشمند بر روی تصویر کلیک نمایید. https://smart.tehran.ir/?page_id=812 مریم پرستش مریم پرستش Mon, 08 Nov 2021 10:09:45 +0330