https://virgool.io/feed/@maziabd کارشناس هنرهای رزمی، محقق، روزنامه نگار Maziabd.com fa 2026-04-15 05:20:39 https://files.virgool.io/upload/users/2352536/avatar/cNNXG4.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@maziabd https://virgool.io/@maziabd/%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%88%D8%B1%D8%B2%D8%B4-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C-ejzexybu0hmn هنوز هم خیلی از خانواده های ایرانی رشته های رزمی را رشته هایی خشن می دانند و چندان تمایلی به فعالیت فرزندانشان در این رشته ها ندارند، خصوصا وقتی صحبت از بچه های کم سن و سال باشد. اما از طرفی، درخشش تعدادی از رزمی کاران کشورمان در المپیک و میادین بین المللی، و یا احساس نیاز به فراگیری دفاع شخصی، بسیاری از والدین را وسوسه کرده است تا فرزندانشان را از سنین پایین به کلاس های رزمی بفرستند. مشاهده بچه های پنج- شش ساله که لباس رزمی به تن، دست در دست والدین شان در اطراف باشگاه های رزمی دیده می شوند گواهی بر این مدعی است. اما آیا همینقدر که خانواده ای به فرستادن فرزند کوچکش به کلاس رزمی متقاعد شد کافی است؟ متاسفانه به نظر می رسد که اکثر این والدین از مسائل حاشیه ای و مسئولیت هایی که در قبال فرزند رزمی کارشان دارند بی اطلاع هستند. اگر شما هم از خانواده هایی هستید که فرزندتان را در یک کلاس رزمی ثبت نام کرده و یا خیال دارید این کار را بکنید، بد نیست این سه توصیه مهم را در نظر داشته باشید:به باشگاه فرزندتان سرک بکشید!به باشگاه فرزندتان سر بزنید، چه قبل از ثبت نام و چه پس از آن. هرگز صرف اینکه فلان همسایه، فامیل یا دوست و آشنا، یک رشته رزمی و یا یک مربی را به شما معرفی کرده است، کار را تمام شده ندانید و قبل از تصمیم نهایی برای ثبت نام، خودتان هم حداقل یکی- دوبار از نزدیک کلاس های رزمی مذکور را بررسی کنید. آیا مربی همیشه سرکلاس حضور دارد؟ آیا بطور خاص حواسش به بچه های کم سن و سال کلاس هست؟ سعی کنید کلاسی را انتخاب کنید که یکی- دو بچه هم سن و سال و یا هم جثه فرزند شما هم در کلاس باشند، چراکه معمولا پس از تعطیلات تابستان کلاس های رزمی از بچه ها خالی می شود. حضور حداقل یک همکلاسی هم سن و سال- خصوصا در رشته های مبارزه ای- برای پیشرفت فرزند شما نقش تعیین کننده ای دارد، چون در غیر اینصورت مربی همیشه برای پیدا کردن یار تمرینی برای فرزند شما به مشکل برخواهد خورد و اگر از تجربه کافی برخوردار نباشد، ممکن است با انتخاب یک یار تمرینی با جثه بزرگتر ولی بی تجربه، مقدمات آسیب دیدگی فرزندتان را فراهم کند. این سرکشی پس از ثبت نام هم باید ادامه پیدا کند. امروزه خانواده ها، والدینی را که سال به سال به مدرسه فرزندشان سر نمی زنند و به قولی اصلا نمی دانند بچه شان کلاس چندم است را به عنوان والدین بی مسئولیت می شناسند. این مسئولیت پذیری باید در مورد کلاس رزمی فرزندان هم اعمال شود. سعی کنید جسته گریخته و هر چند وقت یکبار سری به کلاس تمرین فرزندتان بزنید و حتی در صورت لزوم بدون معرفی خود به مربی، از دور تمرینات کلاس را نظاره گر باشید. هرگز فکر نکنید چون باشگاه زیر نظر تربیت بدنی و سبک انتخابی شما رسمی و مربی مربوطه مورد تایید فدراسیون است پس همه چیز روبراه است، چون اینطور نیست! چندی پیش دنبال مطلبی در اینترنت می گشتم، بطور اتفاقی سر از یک وبلاگ درآوردم که نویسنده آن از تجربیات کلاس رزمی اش نوشته بود. وی با سنگین خواندن تمرینات یکی از رشته های رزمی(که اتفاقا رسمی هم هست) نوشته بود:« تمریناتشان خیلی سخت بود. مربی از ما می خواست که نفس هایمان را در سینه حبس کنیم و سپس با لگد به شکم هایمان می کوبید!!». اگر کسانی که اندکی از رشته های رزمی سردرمیاورند با خواندن این جمله روی سرشان شاخ سبز شود حق دارند! همه ی ما می دانیم که یکی از اولین مواردی که مربیان در کلاس های رزمی به هنرجویان آموزش می دهند، تخلیه نفس در هنگام دریافت یک ضربه است. نه حبس کردن آن و آماده شدن برای دریافت ضربه مربی! متاسفانه هنوز در کشورمان هستند مربیانی که در بعضی از رشته ها، فرق سنگین تمرین کردن با تمرین غیر اصولی را نمی دانند. بهتر است تمرینات کلاس فرزندتان را زیر نظر داشته باشید تا نادانسته به پست چنین مربیانی نخورید. البته این بدان معنی نیست که با مشاهده اولین سخت گیری، تمرین شدید و یا تنبیه از طرف مربی، تصمیم به تعویض کلاس فرزندتان بگیرید. کمی سخت گیری و به قول معروف دیسیپلین برای کلاس های رزمی الزامی است. فقط مراقب باشد مربی مربوطه فرق بین تمرینات سنگین و تمرینات غیر اصولی را بداند.پز دادن ممنوع!متاسفانه دیگر چشم و همچشمی و پز دادن جلوی فک و فامیل به بخشی از فرهنگ ما ایرانی ها تبدیل شده است. کلاس های فوق برنامه و نمرات بالای بچه ها، کلاس زبان و انگلیسی صحبت کردن بچه ها، کلاس موسیقی و … همه و همه می توانند چشم «زی زی خانوم» اینها را از حدقه دربیاورند! اما حداقل کلاس های رزمی فرزندانتان را از این پز دادن ها مستثنی کنید، چرا؟ چون اصولا کلاس های رزمی قابل مقایسه با هیچ کلاس دیگری نیستند. فرزند شما ممکن است پس از یکی- دو ماه کلاس زبان رفتن بتواند چند کلمه ای انگلیسی صحبت کند، اما هرگز توقع نداشته باشید که با دو- سه ماه کلاس رزمی به «بروس لی» فامیل تبدیل شود! جدای اینکه هدف هنرهای رزمی هم این نیست، توقع شما و ناتوانی فرزندتان نیز می تواند به سرخوردگی وی منجر شود. حتی اگر وی مهارت های زیادی هم کسب کرده است، هرگز او را به نشان دادن این توانایی ها تشویق نکنید. ممکن است در ظاهر نمایش توانایی های فردی مثل انعطاف بدنی فرزندتان ایرادی نداشته باشد و مشکلی درست نکند، اما بچه ها عموما قادر به تفکیک بین باید ها و نبایدها نیستند و ممکن است پس از آنکه کار چشم درآوردن های شما(!) به پایان رسید، بخواهند کمی آنطرف تر چند مهارت دیگرشان را هم به رخ هم سن و سالانشان بکشند و آنوقت است که بعید نیست کار دست خودشان و دیگران بدهند. اصولا همه ی مربیان رزمی(البته درست و حسابی هایشان) سعی می کنند به بچه ها بیاموزند که نباید از مهارت هایشان خارج از محیط باشگاه استفاده کنند و شما با تشویق بچه ها به اینکار، عملا همه رشته آنها را پنبه می کنید. پس اگر قرار است چشم وچار کسی را از کاسه دربیاورید، دنبال راه دیگری بگردید لطفا!کمی ولخرجی کنید!مسائل اقتصادی این روزها دغدغه خیلی از خانواده هاست. طبیعتا صرفه جویی و درست خرج کردن از جمله راه کارهایی است که خانواده ها برای مقابله با آن درپیش می گیرند. اما توجه داشته باشید که گاهی اوقات لازم است در مواردی کمی هم ولخرجی کنید، یکی از این موارد خرید لوازم و تجهیزات رزمی فرزندتان است. اغلب گفته می شود که کلاس های رزمی کم خرج هستند و نیازی به تجهیزات خاصی ندارند و حتی در یک محیط باز، مثل پارک و بیابان هم می توان به تمرین مشغول شد. البته این موضوع تا حد زیادی حقیقت دارد اما نه زمانی که صحبت از بچه های کم سن و سال و آن هم در رشته های مبارزه ای باشد. وقتی پای بچه ها به میان بیاید، امنیت و حفظ سلامت آنها حرف اول را می زند. پس لازم است که کمی سر کیسه را شل کنید و لوازم ایمنی مورد نیاز فرزندتان را با دقت و وسواس تهیه کنید. هیچ ایرادی ندارد که فرزندتان را دو-سه ماه دیرتر به کلاس رزمی بفرستید و پول شهریه این دو- سه ماه را صرف تهیه لوازم ایمنی او کنید. درضمن حواستان باشد که در تهیه این لوازم سرسری عمل نکنید. طبق معمول در کنار برندهای معتبر خارجی و کالاهای استاندارد داخلی، لوازم بی کیفیت و غیر استاندارد که اغلب با قیمت های پایینی عرضه می شوند هم در بازار فراوان است. هرگز به خاطر کمی تفاوت قیمت، لوازم غیر استاندارد(که اغلب ظاهرشان از دور داد می زند) را انتخاب نکنید. همچنین با این توجیح که بچه ها در حال رشد هستند و بهتر است مثلا کلاه یا دستکشش را کمی بزرگتر تهیه کنم، فرزندتان را در معرض آسیب دیدگی قرار ندهید. این لوازم ایمنی فقط زمانی به درستی کارشان را انجام می دهند که درست اندازه و مناسب اندام فرد مصرف کننده باشند. گاهی اوقات بعضی از مربیان برای مراعات حال خانواده ها، خیلی برای تهیه این لوازم پافشاری نمی کنند و گاها ورزشکاران از لوازم یکدیگر و یا یکی دو جفت دستش موجود در باشگاه استفاده می کنند. اگرچه این بهتر از هیچ است، اما هم به لحاظ مسائل بهداشتی و هم همان تفاوت در سایز(که قبلا اشاره شد) بهتر است تا آنجا که ممکن است از این کار پرهیز کنید.* این مقاله رو سال 87 برای ماهنامه رزم آور نوشته بودم. با توجه به در پیش بودن تابستان و افزایش والدینی که تصمیم می گیرن فرزندان کودک و نوجوانشون رو به کلاس هنرهای رزمی یا دفاع شخصی بفرستن، بد ندیدم علاوه بر سایت شخصی خودم اینجا هم بازنشرش کنم.یک توضیح هم بهش اضافه کنم که اگر کودک شما در سنین قبل از دبستان باشه، خیلی روی اینکه بچه با رفتن به کلاس رزمی در زمینه دفاع شخصی هم کارآمد میشه حساب باز نکنید. دفاع شخصی کودکان در این سنین بحث جداگانه ای داره و باشگاه های رزمی معمول پاسخگوی اون نیاز نیست. اما ثبت نامش در یک باشگاه خوب رزمی با هدف افزایش اعتماد به نفس و نظم پذیری می تونه بسیار انتخاب خوبی باشه. در مورد نوجوانان قضیه کمی متفاوته؛ در اینجا هم اگرچه نوجوانان با توجه به عصری که در اون زندگی می کنن، برای امنیتشون به مجموعه مهارتهایی نیاز دارن که در باشگاه های رزمی تدریس نمی شه، اما تمرین هنرهای رزمی علاوه بر افزایش اعتماد به نفس می تونه تا حدی اونها رو برای بخش فیزیکی دفاع شخصی هم آماده کنه. اما هم دفاع شخصی کودکان و هم دفاع شخصی نوجوانان دارای موئلفه هایی هستند که باشگاه های رزمی تنها بخشی از اون رو پاسخگو خواهند بود.با مراجعه به این صفحه می تونید از کارگاه ها و دوره های آموزش دفاع شخصی کودکان و نوجوانان که با هدف افزایش امنیت اونها طراحی شده، مطلع بشید. مازیار عبداللهی نیا مازیار عبداللهی نیا Fri, 26 May 2023 20:24:19 +0330 https://virgool.io/@maziabd/%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%85%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%81%D8%A7%D8%B9-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C-gwmvhatucheg آقای مایکل جانیچ از متخصین دفاع شخصی چندوقت پیش مقاله ای نوشته برای مجله «بلک بلت» در مورد تاثیرات همه گیری کرونا  بر فاکتورهای موثر در مبحث دفاع شخصی و در اون به نکات ظریفی اشاره کرده که مرورش خالی از لطف نیست.می دونیم که در دفاع شخصی هشیار بودن نسبت به محیط اطراف یکی از نکات کلیدی محسوب می شه. زیر نظر گرفتن افرادی که باهاشون برخورد می کنیم، بهمون نزدیک می شن، دقت به زبان بدنشون، طرز نگاه و صحبتشون، اینکه دستشون رو پنهان کردن یا نه و مواردی از این دست.تا همین چندوقت پیش قبل از کرونا، پوشاندن صورت با ماسک هم می تونست یکی از این علائم هشدار دهنده باشه. اما الان چی؟! استفاده همه گیر از ماسک دیگه اون رو از یک علامت هشدار دهنده به یک رفتار عادی بدل کرده.الان استفاده عمومی از ماسک این امکان رو به مجرمین می ده که بدون جلب توجه و بدون نگرانی از شناسایی شدن به قربانی نزدیک بشن. درواقع ماسک کمک بزرگی به ناشناس موندن بدون جلب توجه کرده. قبلا شاید حتی بعضی از خلاف کاران برای اینکه بتونن بدون جلب توجه به قربانی نزدیک بشن، از پوشوندن صورتشون خودداری می کردن. اما اونها ترس بزرگ دیگه ای داشتن و اون اینکه ممکنه از روی فیلمی که کسی با تلفن همراهش گرفته یا فیلم دوربین های مدار بسته توسط پلیس شناسایی بشن. اما الان استفاده عمومی از ماسک این امکان رو به مجرمین می ده که بدون جلب توجه و بدون نگرانی از شناسایی شدن به قربانی نزدیک بشن. درواقع ماسک کمک بزرگی به «ناشناس موندن بدون جلب توجه» کرده.البته از اون طرف کرونا با خودش رفتار جدید دیگه ای هم آورده به نام فاصله اجتماعی. این یکی شاید تا حدی از زهر مورد قبلی کم کنه! یعنی درسته که دیگه نزدیک شدن فردی که با ماسک صورت خودش رو پوشونده جلب توجه نمی کنه، اما از این طرف توصیه به مردم جهت رعایت فاصله اجتماعی، اونها رو نسبت به حفظ فاصله از افرادی که از کنارشون عبور می کنن یا بهشون نزدیک می شن حساس تر کرده.حفظ فاصله ایمن از افرادی که بهمون نزدیک می شن در دفاع شخصی بحث تازه ای نیست(این حفظ فاصله با اون رعایت فاصله اجتماعی که جهت ایمن بودن از ویروس مطرح می شه در هدف متفاوته)، اما قبلا شاید به خاطر جو جامعه… کمتر مورد توجه قرار می گرفت. حالا ولی مردم با اعتماد به نفس بیشتری می تونن توقع حفظ فاصله رو از افرادی که بهشون نزدیک می شن داشته باشن که این یک نکته مثبته.شنیدن قسمت اول پادکست سیف زون هم شاید برای درک بهتر اهمیت فاصله ایمن در دفاع شخصی بد نباشه.--این مطلب قبلا در سایت شخصی من هم منتشر شده مازیار عبداللهی نیا مازیار عبداللهی نیا Tue, 02 May 2023 16:07:25 +0330 https://virgool.io/@maziabd/%DB%8C%DA%A9-%D8%AF%D8%B1%D8%B3-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D9%81%D8%A7%D8%B9-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C-ejbkih6hohdm یک درس از دفاع شخصی؛ فاصله ایمن و امنیت در خیابانوقتی از دفاع شخصی صحبت می کنیم، برخلاف تصور رایج منظور فقط یک سری تکنیک و فنون رزمی نیست. حفاظت فردی شامل مجموعه ای از اطلاعات، ترفندها و مهارتهایی بعضا غیر فیزیکی هم هست که در موقعیت ها و شرایط مختلف به امنیت ما کمک می کنند.یکی از مباحث مهم در دفاع شخصی بحث فاصله ایمنه. خلاصه بخوایم بگیم «منطقه امن» یا «فاصله ایمن» به میزان فاصله­ ای بین مهاجم و مدافع اطلاق می­شه، که اگر مهاجم از این فاصله تصمیم به یک حمله ­ی فیزیکی بگیره، امکان اینکه با یک حرکت ناگهانی عضو حمله کننده ­اش(دست، پا یا سلاح) رو به طرف مقابل برسونه نداشته باشه. رعایت این فاصله باعث می­شه فرد مدافع، فرصت عکس العمل مناسب رو داشته باشه. «فاصله ایمن» بسته به موقعیت،قد، مسلح بودن یا نبودن، نوع سلاح طرف مقابل و... متفاوت و معمولا 1.5 متر درنظر گرفته می­شه. اما این همه ی کاربرد فاصله ایمن نیست. در ادامه کاربرد فاصله ایمن رو در یک سناریوی فرضی آدم ربایی با هم بررسی می کنیم:ممکنه فرد یا افرادی که قصد آدمربایی دارن، در غالب خودروهای به ظاهر مسافرکش در خیابون­های خلوت جلوی قربانی ترمز کنن و طرف رو به زور سوار ماشین کنن. همیشه سعی کنید فاصله­ خودتون رو با ماشین های عبوری در حدی حفظ کنید که فرد یا افراد داخل ماشین فرصت غافلگیر کردن شما رو پیدا نکنن. یعنی شما همواره نسبت به عمل اونها، فرصت عکس العمل مناسب رو داشته باشین.بیشتر خانم ها احتمالا تجربه کردن که وقتی کنار خیابون منتظر تاکسی یا دوست و آشنایی هستن، ماشین­های مختلفی براشون بوق می زنن و... خب البته تعداد زیادی از این افراد مزاحمین بی­ خطر هستنن. اما در این میون احتمال اینکه به تور آدمربایی بخورید که منتظره تا در یک فرصت مناسب شما رو به زور سوار ماشین کنه هم نباید نادیده گرفت. خصوصا زمانی که خیابون خلوته، شما تنها هستین و البته نزدیکتر از «فاصله ایمن» به خودروی اونها ایستادین.یعنی چطور؟ ماشین فرضی برای شما بوق می­زنه.... شما بی تفاوت روتون رو برمی گردونید که مثلا یعنی بیخیال! راهت رو بگیر و برو! طرف چند بار دیگه دنده عقب و دنده جلو و بوق و... نهایتا اگه از اون دسته بی­ خطرهاش باشه، راهش رو می­کشه و می­ره. اما حالا اگر طرف شما از اون بی خطرهاش نبود چی؟ اونوقت این نوع واکنش شما ممکنه براتون خطرساز بشه و سناریویی شبیه به این اتفاق بیفته:ماشین فرضی بوق می­زنه.... شما پشت خودتون رو بهش می­کنید درحالیکه فاصله شما از ماشین احتمالا چیزی در حدود یک متره .... طرف دنده عقب می گیره و آهسته آهسته همراه با شما حرکت می­کنه.... شما می­ ایستید.... ماشین هم توقف می­کنه، در این حالت اگه فرد یا افراد درون ماشین درِ اتومبیل رو ناگهان باز کنن دقیقا شما روبروی اونها و کاملا در دسترس خواهید بود و تا بخواین عکس العملی نشون بدین ممکنه کار از کار گذشته باشه. اما اگر «فاصله ایمن» رو حفظ کرده بودین، احتمال موفقیت اونها بسیار ناچیز بود و حتی شاید اصلا به فکر عملی کردن نقشه­ شون هم نمی افتادن. همیشه فاصله­ خودتون رو با ماشین های عبوری در حدی حفظ کنید که فرد یا افراد داخل ماشین فرصت غافلگیر کردن شما رو پیدا نکنن و شما همواره نسبت به عمل اونها فرصت عکس العمل مناسب رو داشته باشین.به تصویر پایین نگاه کنید، این خانم فاصله ایمن رو نسبت به خودرو مراعات نکرده و فاصله اش از ماشین اونقدر نزدیکه که سرنشینان خودرو تنها با باز کردن ناگهانی در خودرو می­تونن بهش دسترسی داشته باشن.این خانم فاصله ایمن رو نسبت به خودرو مراعات نکرده و فاصله اش از ماشین اونقدر نزدیکه که سرنشینان خودرو تنها با باز کردن ناگهانی در خودرو می­تونن بهش دسترسی داشته باشن.اما در این یکی تصویر، فاصله اش با خودرو اونقدر هست که سرنشینان اتومبیل حداقل با یک حرکت بهش دسترسی نخواهند داشت و اون فرصت این رو خواهد داشت که در صورت احساس خطر، عکس العمل مناسب از خودش نشون بده.در این یکی تصویر، عابر پیاده فاصله اش با خودرو اونقدر هست که سرنشینان اتومبیل حداقل با یک حرکت بهش دسترسی نخواهند داشت و اون فرصت این رو خواهد داشت که در صورت احساس خطر، عکس العمل مناسب از خودش نشون بده.مثلا اگه خودروی مشکوک توقف کرد، اون هم بلافاصله چند قدم دیگه ازش فاصله می­گیره تا همیشه بین خودش و خودرو یک فاصله مطمئن وجود داشته باشه.مثلا اگه خودروی مشکوک توقف کرد، اون هم بلافاصله چند قدم دیگه ازش فاصله می­گیره تا همیشه بین خودش و خودرو یک فاصله مطمئن وجود داشته باشه.رعایت «فاصه ایمن» تنها مربوط به خودروهای در حال حرکت در خیابون­ها نیست، بلکه در هنگام عبور از کنار ماشین های پارک شده – به طور خاص ماشین­های «ون» و ماشین­های با شیشه دودی که داخل اونها قابل رویت نیست – هم بهتره باید با احتیاط عبور کرد.همونطور که در ابتدا اشاره شد، بحث فاصله ایمن بحث بسیار مهم و اساسی در دفاع شخصی محسوب می شه. اینجا فقط یک نمونه از کاربردهای حفظ فاصله رو مرور کردیم. ولی حتی در برخی گوشی قاپی و خفت گیری ها هم بحث فاصله خیلی اوقات می تونه از هر فن و تکنیک دفاع شخصی دیگه ای موثر تر باشه. اگر به این بحث فاصله ایمن علاقه مندید، بد نیست قسمت اول پادکست سیف زون(منطقه امن) با عنوان هوشیاری رو هم که در همین رابطه درش صحبت شده بشنوید. مازیار عبداللهی نیا مازیار عبداللهی نیا Fri, 31 Mar 2023 11:38:46 +0330