https://virgool.io/feed/@me.baratpour مدیر اجرایی ایده ران و فرمالو؛ زمان فراغت هم برگزارکننده تداکس تهران و تداکس تهران زنان هستم. بسیار به توانایی زنان ایمان دارم و همه فعالیت‌هام رو با هدف فراگیر شدن همین ایمانم انجام میدم. fa 2026-06-17 03:53:48 https://files.virgool.io/upload/users/139420/avatar/0OtpIp.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@me.baratpour https://virgool.io/formaloo-team/%DA%86%D8%AC%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%85%D9%88%D9%86-%D8%A8%D8%B4%DB%8C%D9%85-wsefddc4c8ne همیشه در مورد مدیریت زمان زیاد نوشته‌ن و زیاد گفته‌ن. یک چیزی درون خودمون هم همیشه قلقلکمون می‌ده که از زمانمون بهتر استفاده کنیم، ولی هر دفعه برنامه زمان‌بندی که نوشتیم به شکست منجر شه، بیخیال کل داستان می‌شیم و به روتین عادی زندگی‌مون ادامه می‌دیم و ترجیح می‌دیم نَفْسِ شنگول درونمون رو آزاد بذاریم تا هر کاری دلش خواست انجام بده!مدیریت زمان در واقع یکسری مهارته که با تمرین به دست میاد. کسایی که من رو می‌شناسن می‌دونن که چقدر روی برنامه‌ریزی و نظم وسواس دارم و به قولی فریک این جریاناتم. توی این چند سالی که روی برنامه‌ریزی رویدادهای تداکس‌تهران کار کردم و مدیر اجرایی ایده‌ران بودم، همه تجربیاتم رو تو زمینه مدیریت زمان ثبت کردم و توی این پست می‌خوام این مهارت‌ها رو کامل شرح بدم و روی هر مهارت بهتون تمرین بدم که تو کارهای هر روز خودتون بتونین انجام بدین و مَستِرِ داستان شین.این مطلب رو برای کارهای روزمره نوشته‌م تا برای همه کاربرد داشته باشه، ولی وقتی این مهارت‌ها رو یاد بگیرین، تو مسائل تخصصی‌تر هم می‌تونین ازشون استفاده کنین. انتهای مطلب هم یک نمونه از برنامه خودم و چند تا از ابزارهایی که توی این چند سال استفاده کردم رو معرفی می‌کنم تا خودتون امتحان کنید و ببینید کدوم برای شما مناسب‌ترینه.خیلی سعی کردم که این، یک مقاله انگیزشی نباشه و ایده‌های تاثیرگذاری رو مطرح کنه که برای هر کسی کاربرد داشته باشه. امیدوارم موفق شده باشم.هدف گذاشتنچهارچوب‌هایی مثل OKR می‌تونن خیلی تو زمینه هدف‌گذاری کمک کننده باشن. سه تا پنج هدفی که می‌خواید تا آخر سال بهش برسید رو انتخاب کنید. این هدف‌ها باید اون نتیجه نهایی باشن که می‌خواید بهشون رسیده باشید و اشکالی نداره اگر کیفی هستن؛ فقط توجه کنید که واقع‌گرایانه باشن و شما رو به هیجان بیارن. بعد این اهداف رو بکشنید و ببینید که برای اینکه تا آخر سال به هرکدوم برسید، تا آخر همین فصل از سال، باید به کجا رسیده باشید. مثلا اگر الان تو فروردین هستیم و می‌خواید تا آخر سال به هدف ۱ برسید و ۱۱ ماه به آخر سال مونده، ببینید تا آخر فصل بهار این هدف باید به کجا رسیده باشه. همین کار رو برای همه هدف‌هایی که نوشتید انجام بدید.بعد از اون برای هرکدوم از این اهداف، بین ۱ تا ۵ نتیجه کلیدی قابل اندازه‌گیری بنویسید. نتایج کلیدی در واقع به شما کمک می‌کنن بفهمید چقدر به اون هدف نزدیک شدید. برای اینکه نتایج کلیدی درست رو تشخیص بدید، با خودتون فرض کنید که به هدف ۱ رسیدید، ببینید که چه نتایجی کسب کرده‌اید؟ مثلا کتاب‌های مشخصی رو خوندید، یا در یک آزمون حداقل رتبه x گرفتید، یا فروش ماه به ماه شرکتتون x درصد افزایش داشته و... سعی کنید نتایج کلیدی که می‌نویسید بلندپروازانه باشن و شما رو هُل بدن که بیشتر از قبل تلاش کنید و پیشرفت کنید.مرحله بعدی اینه که همه کارهایی که باید برای رسیدن به اون نتایج کلیدی انجام داده بشه رو لیست کنید. اگر این هدف‌گذاری رو می‌خواید برای تیمتون اجرا کنید، حتما مشخص کنید که چه کسی مسئول تحویل گرفتن اون کار هست و چه کسانی مسئول انجامشون. در نهایت هم به مرحله اجرا می‌رسیم. هر هفته لیست کارهای همون هفته رو مشخص کنید و هر شب تصمیم بگیرید که فردا می‌خواید روی کدومشون تمرکز کنید.یادتون باشه که هر چند هفته یک‌بار درصد پیشرفت نتایج کلیدی‌تون رو بررسی کنید و اگر عقب هستید، تصمیم بگیرید چه کارهایی باید انجام بدید تا به اهدافی که گذاشتید برسید.آخر هر فصل سال بررسی کنید که به چقدر از نتایج کلیدی رسیدید. اینجوری متوجه میشید که چقدر به اون هدف نزدیک شدید. اگر هر کدوم از نتایج کلیدی به ۷۰٪ نتیجه رسیدن، یعنی پیشرفت کردید و به خودتون جایزه بدید.اولویت‌بندیماهیت کار من جوریه که همیشهٔ خدا تسک‌های یهویی که همه هم فورس هستن و باید با اولویت بالا انجام بشن توش به وفور یافت می‌شه. تسک‌های برگزاری رویداد اینوتکس استیج، تسک‌های برگزاری تداکس‌تهران، تسک‌های جورواجور ایده‌ران، تسک‌های سبک‌من. هر روز یک نفر بهم پیام میده و یه تسک واجب اولویت‌بالا داره که باید تا آخر هفته (و گاهی همین امروز) انجام بشن! همه این‌ها کنار هم قابلیت این رو دارن که آدم رو مرز جنون برسونن. راستش من خودم هم گاهی تو اولویت‌بندی تسک‌هام کم میارم. چون اولویت‌ها رو خوب می‌دونم، ولی وقتی تعدادشون توی یک روز زیاد می‌شه، آمارش از دستم در میره! ولی تمرینی که به خودم دادم و داره کمکم می‌کنه اینه که یک فایل آنلاین اکسل (با Google Docs) ساختم و همه تسک‌هام رو اونجا می‌نویسم و روزم رو بر اون اساس تقسیم می‌کنم. فرمت اکسل رو در قسمت ابزارها قرار دادم، ولی ممکنه برای شما استفاده از ابزارهای دیگه مدیریت تسک راحت‌تر باشه. امتحان کنید و ببینید کدوم بیشتر براتون مناسب‌تره.یکی دیگه از راه‌حل‌های اولویت‌بندی و مدیریت تسک‌ها اینه که تا حد ممکن کارهای شبیه هم رو با هم انجام بدید. اینجوری تمرکز بیشتری روی اون کارها دارید.برای اولویت‌بندی تسک‌ها یک روش معروف هست به اسم ماتریس آیزنهاور. به این صورت که برای تشخصی اولویت هر تسک، بدونید که اون تسک چقدر مهم هست و چقدر ضروری هست. اگر کاری هم مهمه و هم فوری، باید همین الان انجامش بدید. اگر کاری مهمه، ولی فوری نیست، زمانی برای انجامش در نظر بگیرید و در اولویت بعدی انجامش بدید. اگر کاری مهم نیست ولی باید فوری انجام بشه، بهتره به فرد دیگه‌ای واگذارش کنید (همه کارها رو لازم نیست خودتون انجام بدید، مگه اینکه هیچ‌جوره چاره دیگه‌ای نداشته باشید). اگر هم کاری نه مهمه و نه فوری، کلا بهتره حذفش کنید.یادتون باشه که درجه اهمیت و فوریت کارها رو خودتون می‌تونید به خوبی تشخیص بدید؛ فقط کافیه با خودتون روراست باشید و منطقی تصمیم بگیرید.برنامه‌ریزی به اندازهاین هم یکی از مواردیه که خودم هم درگیرش هستم. بخاطر تمایل بیش از حدم به همیشه مشغول بودن و همواره کار کردن، تسک‌های زیادی رو توی سبد کارم می‌چینم تا انجام بدم. این موضوع در عین اینکه می‌تونه خیلی زود باعث فرسودگی بشه، به خود من کمک می‌کنه حس رضایت از کارم بالا بره. به خاطر همین برای اینکه بتونم دیرتر دچار فرسودگی بشم، تسک‌هایی که نمی‌رسم توی یک روز انجام بدم رو علامت میزنم تا فردا انجام بدم و اصلا خودم رو بابت نرسیدن به تسک‌هام ملامت نمی‌کنم، چون مطمئنم که همه تلاشم رو کردم.به نظرم خیلی خیلی خیلی مهمه که اول خوب خودتون رو بشناسید و فرمت کار کردن خودتون رو در بیارید. با خودتون روراست باشید. بعد از اون تصمیم بگیرید که چطور با توجه به طرز فکری و روال کاری‌تون، به اندازه مناسب برنامه‌ریزی کنید.مهم‌ترین چیز برنامه ریزی اینه که بازه زمانی باید به نسبت هدف در نظر گرفته بشه. برای یک سال، باید اهداف کلی بنویسید، بعد اون‌ها رو برای یک فصل سال، یک مرحله بشکنید و کمی جزئی‌تر کنید، بعد اون‌ها رو برای یک ماه آینده بکشنید و کمی جزئی‌تر کنید. در نهایت هم برای یک هفته و یک روز آینده اون‌ها رو بشکنید.انقدر تمرین کنید تا متوجه شید که برای یک سال، یک فصل، یک ماه، یک هفته و یک روز چقدر باید جزئیات مشخص کنید. قطعا هرچقدر بازه زمانی به الان نزدیک‌تر میشه، اون تسک هم جزئی‌تر نوشته میشه.همه کارها رو لازم نیست یکجا انجام بدید! اولویت‌بندی کنید و اونایی که لازمه رو به تعویق بندازید یا بدین یکی دیگه انجام بده. جلسه‌های طولانی بی‌خود رو هم حذف کنین. همیشه تو هر جلسه دنبال هدف باشید، اگر هدف جلسه واضح نیست یا صحبت‌ها در جهت رسیدن به هدف جلسه نیست، از اون بیاید بیرون. تو کشور ما متاسفانه عادت شده که جلسه‌های طولانی رو پربهره می‌دونن. در حالیکه اگر جلسه‌ای ۵ دقیقه طول بکشه ولی مفید و موثر باشه، خیلی بهتر از جلسه‌ایه که ۱ ساعت طول بکشه تا به همون نتیجه و هدف برسه.نظم و روتینلیست کارهایی که هر روز انجام می‌دید رو بنویسید. صبحانه، نهار، شام، مسواک، حمام، و... این‌ها رو منظم کنید و ترتیب انجام هر کدوم رو مشخص کنید. اینجوری نیاز نیست هر روز برای این کارها تصمیم‌گیری جداگانه انجام بدید و می‌تونید روی تصمیم‌گیری کارهای دیگه تمرکز کنید. داشتن روتین صبح (از زمان بیدار شدن از خواب تا وقتی که کار حرفه‌ای‌مون رو شروع می‌کنیم) و روتین شب (وقتی که کارمون تموم میشه تا زمان خواب) به بیشتر افراد خیلی می‌تونه کمک کنه.ممکنه فکر کنید که داشتن روتین صبح و روتین شب باعث می‌شه زندگی ماشینی پیدا کنید و از لذت تصمیم‌گیری‌های کوچکی مثل تصمیم‌گیری برای اینکه صبحانه چی بخورید غافل بشید. این تفکر خیلی رایجه و من هم در گذشته تو بازه‌هایی از زندگیم دچارش شده‌م. هر کسی تو بازه‌های مختلف زندگیش اولویت‌هایی داره. اولویت‌های الانتون رو بشناسید و بر همون اساس تصمیم‌گیری کنید. اگه فکر می‌کنید داشتن روتین روزانه بهتون کمک می‌‌کنه تمرکز بیشتری روی کارهای روزانه‌تون داشته باشید، ازش استفاده کنید.حتما قرارها و برنامه‌هایی که با دوستان و همکارانتون دارید رو روی تقویم بنویسید و هر شب وقتی می‌خواید لیست کارهای فرداتون رو مشخص کنید، قرارها و جلسه‌هاتون رو بالای لیست بنویسید.از ماتریس آیزنهاور که تو بخش اولویت‌بندی گفتم استفاده کنید تا کارهای هر روزتون رو اولویت‌بندی کنید و مهم‌ترین و فوری‌ترین‌ها رو اول روزتون انجام بدید (همون مثال معروف قورت دادن قورباغه قبل از هر چیز).هُل دادن هیولای تنبل و خوشگذرون درونهمه ما آدم‌ها با یک هیولای تنبل و خوش‌گذرون به دنیا میایم که باهامون رشد می‌کنه و بزرگ می‌شه. گاهی بد نیست یکم بهش رو بدیم تا شارژمون کنه و حالمون رو خوب کنه، ولی باید چهارچشمی حواسمون بهش باشه که ما رو کجا می‌بره و چقدر از زمانمون رو داره می‌گیره.به هیولامون یاد بدیم برای هر کاری به نسبت مفید بودنش زمان بذاره و زمان کار کردن (وقتی لازم داریم از همیشه فعال‌تر و جدی‌تر باشیم) بگیره بخوابه تا برای تفریح بعدی انرژی کافی داشته باشه!قطعا هر برنامه‌ریزی با چند درصد خطا اجرا می‌شه و این اصلا اشکالی نداره. مهم اینه که یاد بگیریم دفعه بعد چطور بهتر اون کار رو انجام بدیم. اگه روز اول تونستید درصدی از برنامه رو اجرا کنید این خودش یه پیروزیه. اغلب شنیدم که گفته می‌شه: «من همیشه برنامه‌ریزی می‌کنم، ولی بعد از مدتی دیگه اجراش نمی‌کنم، حتی یادم میره که برنامه‌ای ریخته بودم. به خاطر همین دیگه نمی‌خوام برنامه‌ریزی کنم!» یادتون باشه که مشکل برنامه‌ریزی نبوده، بلکه کوتاه اومدن شما بوده. تا وقتی دوباره بلند می‌شی و ادامه می‌دی بازی همچنان ادامه داره :) برای اینکه یادتون نره هم، دفتر یا فایل برنامه‌ریزی رو جلوی چشمتون بذارید و هر روز پیشرفتتون رو از روش بررسی کنید.یک راه عالی برای هُل دادن هیولای درون اینه که فعال باشید. هر روز لیست تسک‌های روزتون رو بررسی کنید، حتی اگه فقط به انجام یکی از تسک‌ها رسیدید. هر روز ورزش کنید، حتی اگه شده چند تا حرکت کششی ساده یاد بگیرید و هر روز همون چند تا حرکت رو تکرار کنید. آب فراوون بخورید چون بهتون انرژی زیادی برای فعال بودن میده. به خودتون روحیه بدید. آهنگ‌های پرانرژی گوش بدید. لِم کارتون رو بدست بیارید و بفهمید دیگه انجام چه کارهایی باعث می‌شه انرژی بگیرید؛ هر روز همون کارها رو بکنید و براشون وقت پیدا کنید. اگه خسته از سر کار برگشتید، از خودتون بپرسید که این خستگی روحیه یا جسمی؟ اگه روحیه یه کاری بکنید که روحیه بگیرید. اگه جسمیه بازم یه کاری کنید که روحیه بگیرید! مسئول خوشحال کردن و روحیه دادن به خودتون بشید؛ فقط اینجوریه که فعال و پرانرژی باقی می‌مونید.اگه کاری رو توی همه برنامه‌هات می‌نویسی ولی اجراش نمی‌کنی، یا کلا از برنامه حذفش کن یا ببین چرا همچین چیزی نوشتی اصلا! شاید بهتر باشه تغییراتی توش بدی. مثلا من همیشه توی اهدافم می‌نویسم که برنامه خوابم رو منظم کنم و از ساعت ۱۱ شب تا ۵ صبح بخوابم، ولی تو یک سال اخیر حتی یک‌بار هم اجراش نکرده‌م! اغلب ساعت ۵ بیدار می‌شم، ولی هرگز ساعت ۱۱ نخوابیدم! این چند روز داشتم این موضوع رو بررسی می‌کردم و دیدم که همیشه از دوران دانشجویی ساعت ۱۲ برام راحت‌تر بوده بخوابم و تصمیم گرفتم که برای ماه آینده ساعتی که هدف میذارم رو به ۱۲ تا ۵ تغییر بدم و نتیجه رو ببینم. اگر هنوز احساس کم‌خوابی داشتم، اون رو به ۱۲ تا ۶ تغییر می‌دم :)مشخص کردن مرز بین زندگی حرفه‌ای و زندگی شخصیگاهی بهش ایجاد تعادل بین زندگی حرفه‌ای و زندگی شخصی هم گفته میشه. گاهی واقعیت اینه که ما به اندازه کافی زمان برای تفریح کردن داریم، ولی اون رو با تفریحاتی پر می‌کنیم که بجای اینکه بهمون روحیه و انرژی بدن، بیشتر ازمون انرژی می‌گیرن و اینجوری میشه که رضایتمون رو پایین میارن.وقتی لیست کارهای روزانه‌تون و روتین‌هاتون رو مشخص کنید و بعد به هیولای تنبل و خوشگذرون درونتون یاد بدید که شما رو جاهایی ببره که بهتون انرژی واقعی میده، کم کم می‌بینید که رضایتتون هم بالا رفته و دیگه حتی به مرز بین زندگی حرفه‌ای و شخصی احتیاجی ندارید، چون مرزها خودشون مشخص می‌شن. کارهای شخصی و اجتماعی‌تون رو به اندازه کارهای حرفه‌ای‌تون جدی بگیرید و پیگیر انجام شدنشون باشید. پس نیازی نیست بین این‌ها مرز مشخص کنید!برای اینکه بین زندگی حرفه‌ای و زندگی شخصی‌تون مرز بذارید، سعی نکنید اون‌ها رو از هم جدا کنید! در عوض همه وظایف و کارهاتون رو بنویسید و بعد اون‌ها رو دسته‌بندی کنید.چه کارهای شخصی، چه خانوادگی، و چه حرفه‌ای. اگر همزمان روی چند موضوع به صورت حرفه‌ای کار می‌کنید هم، دسته‌بندی اون‌ها رو بنویسید. بعد از روی اون‌ها روتین روزانه، در بیارید. مثلا در مورد موضوع شخصی مثل ورزش، ممکنه بنویسید ۲ بار در هفته یوگا کنم و روزی یک‌بار هم حرکات کششی انجام بدم. از ابزارهایی که در انتهای مقاله اووردم می‌تونید برای نظم دادن به اون‌ها استفاده کنید.زمان گرفتن یا نگرفتن؟تا وقتی که مطمئنید به همه کارهای لیستتون پایبندید و همه‌شون رو تا آخر روز انجام میدید، نیازی نیست براشون زمان‌بندی مشخص کنید. کافیه لیست کارهاتون رو بنویسید و هر روز انجامشون بدید. ولی اگه حس می‌کنید هنوز هیولای درونتون داره شما رو جاهایی می‌بره که نه تنها انرژی نمی‌گیرید، بلکه خسته‌تر هم می‌شید، بهتره زمانی که هر کار ازتون می‌بره رو بگیرید و اون رو یادداشت کنید و با زمانی که حدس زده بودید مقایسه‌ش کنید. این مقایسه بهتون کمک می‌کنه بررسی کنید و بفهمید که کجای روال کاری‌تون ایراد داره و بهبودش بدید. پس به هیچ وجه برای ملامت کردن خودتون ازش استفاده نکنید.زمان‌بندی بیشتر برای کارهای تیمی به کار میاد؛ وقتی که تیم لازم داره بدونه شما چقدر برای انجام کار خاصی زمان لازم دارید و بتونه خودش رو با سرعت شما وفق بده.این موضوع به راهبر تیم هم کمک می‌کنه متوجه بشه که چه کسانی دارن میانگین سرعت تیم رو پایین میارن و سریعا براش چاره‌اندیشی کنه. معمولا بهترین راهکار اینه که با اون فرد صحبت بشه و ازش خواسته بشه که خودش رو به سرعت تیم برسونه تا بازدهی تیم بالا باشه. اگر بعد از چند ماه تغییری ایجاد نشد، بهتره اون فرد از تیم جدا بشه. این یک تصمیم سخت ولی استراتژیک و حیاتیه و لازمه راهبر تیم همیشه نسبت بهش منطقی برخورد کنه.تغییر دید به سمت پیشرفتکلا از بچگی چیزهای عجیب غریبی به ما یاد دادن! بهمون گفته‌ن که باید موفق باشیم، چون موفقیت چیز خوبیه و آدم‌های موفق خوشحال‌ترن!! به نظرم این بی‌خودترین چیزیه که ممکنه به یک آدم یاد بدن. اصلا موفقیت یعنی چی؟ پولدار یا معروف شدن؟ بیاید به جای موفق شدن از عبارت پیروز شدن استفاده کنیم. به ما یاد داده‌ن پیروز شیم، شکست نخوریم، ولی کسی بهمون نگفته پیشرفت کنیم! جالب نیست؟ انسان همیشه تو طول زمان «تکامل پیدا کرده». این جمله مصداق اینه که ما پیروز نمی‌شیم!‌ انتهایی با عنوان موفقیت یا شکست برای انسان وجود نداره. تنها چیزی که هست، تکامل و پیشرفته.آدم‌هایی که بهشون می‌گن «موفق» رو توی ذهنتون مرور کنید. همه این افراد «تاثیرگذار» بوده‌ن. یعنی تونستن کاری کنن که روی زندگی بقیه تاثیر مثبتی بذاره. شما رو هم دعوت می‌کنم که از این به بعد نسبت به کلمه موفق بدبین باشید و هرکسی رو موفق خطاب نکنید. کلا دست از برچسب زدن روی آدم‌ها بردارید. دست از جمله‌های انگیزشی و سخنرانی‌های موفقیت هم بردارید. به جاش به این فکر کنید که هر کس چقدر داره روی زندگی بقیه تاثیر می‌ذاره. شما چقدر دارید تاثیر می‌ذارید؟ شغل شما چقدر داره تاثیر می‌ذاره؟ لطفا برای تاثیر گذاشتن روی زندگی آدم‌ها دنبال به اشتراک‌گذاری جملات انگیزشی با بقیه نرید! این جمله‌ها به همون سرعت که آدم‌ها رو هیجان‌زده می‌کنه، به همون سرعت هم اونا رو سرد و ناامید می‌کنه. بزرگ‌تر از این جمله‌های انگیزشی فکر کنید. خلاقیت و فکرتون رو به کار بندازید و از تخصصتون برای تاثیرهای بیشتر از این‌ها استفاده کنید.برای مدیریت زمان واجبه به قدرت پیشرفت ایمان بیارید و کوتاه نیاید. حالا این دو تا چه ربطی به هم دارن؟ اگه در اجرا کردن، ضعف نشون دادید اشکالی نداره، هر کاری می‌کنین فقط کوتاه نیاین! بدونید که باید پیشرفت کنید، پس دفعه بعد حواستون رو جمع کنید، چشم و گوشِتون رو باز کنین تا بهتر از دفعه پیش عمل کنید. اگر باز هم، بازی رو به نَفسِ شنگولتون باختین، اشکالی نداره. بازی وقتی تموم میشه که کوتاه بیاین. این بازی کل زندگیه، نه فقط زمان. به جای تمرکز روی پیروز شدن، به پیشرفت و بهتر شدن فکر کنین و از بازیتون حسابی لذذذذذت ببرید و کِیف کنید.به جای اینکه روی موفق شدن تمرکز کنید، بهتر شدن رو سرلوحه کارتون قرار بدین چون ارزش و موندگاری پیشرفت کردن خیلی بیشتر از پیروز شدنه.یادتون باشه که برای شکست هم برنامه‌ریزی نکنین! یعنی نگید این رو می‌نویسم ولی اگه اجرا نشد اشکال نداره! نه شور باشین، نه بی‌نمک! برای پیشرفت برنامه‌ریزی کنید، نه برای موفقیت.خب حالا می‌رسیم به مرحله تمرین. برای اینکه دیدتون رو به سمت پیشرفت متمرکز کنید، یه تمرین خیلی آسون باید بکنید: هر روز پیشرفت کارتون رو از روی لیست کارهاتون چک کنید.مهارت لذت بردن از زندگیچیزی که تو ذهن همه ما شکل گرفته اینه که کسی که نظم و دیسیپلین داره، حتما یه آدم خشکه که مثل ربات طبق برنامه کار می‌کنه. با چیزی که توی فیلم‌ها نشون می‌دن کاری ندارم، ولی تو واقعیت، دیسیپلین داشتن، هیچ ربطی به این‌ها نداره!خودت رو مجبور نکن مثل یک ربات طبق برنامه کار کنی، به جاش روی پیشرفتت تمرکز کن و ببین چقدر داری بهتر میشی.حالا چرا مدیریت زمان کنیم؟چون با مدیریت زمان می‌تونیم پیشرفت کنیم و در عین حال از زندگی‌مون لذت ببریم.برای اینکه مطمئن شید دارید درست زمانتون رو مدیریت می‌کنید، مرتب برنامه‌هایی که می‌ریزید رو چک کنید، هر دفعه اون‌ها رو بهبود بدید میزان پیشرفتتون رو اندازه بگیرید.ابزارهاخب حالا از چه ابزارهایی استفاده کنیم؟ اصولا بهتره موقع شروع کار، وقت زیادی رو روی این موضوع نذارید، چون شما با هر ابزاری هم که کارتون رو شروع کنید، تا اون رو همراه با تیم تست نکنید، نمی‌دونید آیا این ابزار برای کار شما بهترین هست یا نه. اگر تست کردید و متوجه شدید یک ابزار براتون مناسب نیست، یک ابزار دیگه رو امتحان کنید. انقدر ابزارتون رو عوض کنید تا بهترینش رو پیدا کنید.درست مثل راهکار حل مسائل، ابزار مناسب برای تیم‌های مختلف فرق می‌کنه و آنچه برای یک تیم جواب داده، لزوما برای شما هم جواب نمی‌ده.در اینجا، ابزارهایی که خودم برای مدیریت زمان استفاده کرده‌م رو میارم. همیشه یادتون باشه که تعداد ابزارهایی که استفاده می‌کنید رو محدود کنید، چون غیرممکنه بتونید از تعداد زیادی ابزار به طور همزمان استفاده کنید. تعداد ابزار زیاد مساویه با استفاده نکردن از خیلی‌هاشون که حتی ممکنه حیاتی هم باشن.۱- هدف‌گذاری سالانه و فصلیما در ایده‌ران و فرمالو اعتقاد داریم که برای رشد محصولاتمون لازمه تیممون رشد کنه. به خاطر همین همیشه پیگیر اهداف تیم هستیم. ما این هدف‌ها رو توی نرم‌افزار Trello وارد می‌کنیم و نتایج‌کلیدی اون‌ها رو هم به صورت checklist در کارت هدف قرار می‌دیم. هر چند وقت یکبار هم لینک و فایل مربوط به کارهایی که انجام دادیم رو روی اون کارت قرار می‌دیم و میزان پیشرفتمون رو بررسی می‌کنیم. برای ما Trello جواب داده، ولی اگر باهاش راحت نیستید، بهترین ابزار یک دفتره (یا اگه با گوشی و لپ‌تاپتون راحت‌ترید، فایل Google Docs) که توش اهدافتون رو بنویسید و نتایج کلیدی‌شون رو مشخص کنید.۲- هدف‌های ماهانه و هفتگیمن برای این بخش از یک دفتر استفاده می‌کنم و همه هدف‌هام رو توش وارد می‌کنم. توی این دفتر همچنین هدف‌های سالانه و فصلیم رو هم دوباره می‌نویسم تا بتونم پیشرفت همه رو کنار همدیگه بررسی کنم. اگر ترجیح می‌دید همه هدف‌ها و تسک‌هاتون رو توی یک نرم‌افزار وارد کنید، به نظرم Trello خیلی برای این کار مناسبه.۳- تسک‌های روزانهبرای این تسک‌ها یک Google Sheet خیلی برام کاربردی بوده. قالب تسک‌های من رو از اینجا می‌تونید ببینید و برای خودتون ازش کپی بگیرید و به مدل خودتون ویرایشش کنید.قبل از این، از نرم‌افزار Any.Do استفاده می‌کردم. خوبی که این نرم‌افزار داشت این بود که می‌شد تسک‌ها رو توش دسته‌بندی کرد و می‌شد اون رو هم روی لپ‌تاپ نصب کرد و هم روی گوشی. ولی خب من دوست داشتم دستم تو پیدا کردن بهترین فرمت برنامه‌ریزی تسک‌ها باز باشه، بخاطر همین Google Sheets رو از همه‌چیز بهتر دیدم: روی هر دستگاهی قابل استفاده‌ست، حتی تو حالت آفلاین، و دستم هم تو مدیریت تسک‌ها بازه.برای این کار، نرم‌افزارهای تسکولو، Wunderlist، ToDoist، Trello و حتی Google Keep هم وجود دارن که ممکنه برای شما مناسب باشن.۴- جلسات و قرارهاحتما حتما از یک تقویم برای این کار استفاده کنید. من تقویم گوگل رو به بقیه تقویم‌ها ترجیح می‌دم، اون هم بخاطر انعطافش و اینکه برای به اشتراک‌گذاری با همه قابل استفاده‌ست. البته می‌تونید از دفترچه تقویم چاپ شده یا سررسید هم استفاده کنید. حتی می‌تونید اهدافتون رو هم توی همین سررسید بنویسید. خودتون تصمیم بگیرید چی براتون بهترینه.اگه تو کارتون روی چند دسته‌بندی کار می‌کنید، بهتره رو تقویم گوگل، برای هر کدوم یک تقویم مجزا بسازید تا تفکیکشون براتون راحت‌تر باشه.۵- جلوگیری از چت کردن با چندین نفرهروقت بحث صرفه جویی زمان میشه، من به فرمالو فکر می‌کنم. من معمولا برای انکه نظر چند نفر از اعضای یک گروه چت رو بپرسم، بجای اینکه بهشون بگم نظرشون رو برام توی چت بنویسن یا پیام خصوصی بدن، یک فرم فرمالو می‌سازم و توی گروه مد نظرم میذارم و از اعضا می‌خوام که فرم رو پر کنن. اینجوری می‌تونم همه نظرات رو یک‌جا بخونم و بر اساسشون عمل کنم. این فرم‌ها همینطور برای رای‌گیری یا گرفتن فایل‌ها و عکس‌های تیم خیلی مفیده و تو زمان صرفه جویی زیادی می‌کنه.همچنین تو ارتباط و پشتیبانی از مشتری‌های خاص شرکتی، استفاده از ایمیل (برای من جی‌میل که قابلیت اضافه کردن ایمیل‌های شرکتی رو هم داره) خیلی به صرفه جویی وقت کمک می‌کنه. اگر از طریق پیام‌رسان با مشتری‌ها در تماس باشم، ناچارم هر چند وقت یک‌بار به پیامشون جواب بدم. ولی ایمیل بهم زمان بیشتری می‌ده و کمک می‌کنه که در زمان‌های مشخصی از روز (برای من یک بار صبح و یک بار شب) اون‌ها رو چک کنم و نسبت بهشون اقدام کنم.۶- پیگیری عادت‌هاخوبه که عادت‌هایی که دوست دارید به روال زندگی‌تون اضافه کنید رو بنویسید و پیشرفتشون رو کنترل کنید. برای این کار می‌تونید توی دفتر اهدافتون تقویم ماه جاری رو بکشید و هر روز که عادت مشخصی رو رعایت کردید، اونجا علامت بزنید. همچنین می‌تونید از شیت‌های اکسل گوگل، یا Trello یا تقویم گوگل استفاده کنید. در مورد عادات به خودتون آسون بگیرید و اگر تو اجراشون پیروز نبودید، انقدر استمرار نشون بدید تا اینکه بالاخره بهشون برسید. اگر چند ماه یک عادت رو نوشتید ولی اصلا اجرا نکردید، همونطور که تو مراحل مدیریت زمان گفتم، بررسی کنید که چطور می‌تونید اون رو تغییر بدید یا کلا حذف کنید.توی این مقاله سعی کردم تجربیاتم رو نسبت به مدیریت زمان بیارم و راهکارهایی ارائه بدم که کمک می‌کنن ارباب زمانمون باشیم و رضایتمون رو از زندگی و خودمون بالا ببریم. خوشحال می‌شم نظراتتون رو نسبت به این مطلب بدونم. شما از چه روش‌ها ابزارهایی برای مدیریت زمان استفاده می‌کنید؟ هر سوالی در این مورد داشتید تو قسمت نظرات بنویسید و قول می‌دم درباره‌شون مطالب بیشتری بنویسم. Mehrnoosh Baratpour Mehrnoosh Baratpour Fri, 03 Apr 2020 21:17:03 +0430 https://virgool.io/formaloo-team/%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D8%B1%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D9%87%D8%AF%D9%81%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C-%D9%88-%D8%AA%DB%8C%D9%85%DB%8C-tgu1ydiebtiy طراحی عکس از اریک مک‌گرومهارت‌های نرم ویژگی‌هایی هستن که تو برخورد با خودمون و جامعه بهمون کمک می‌کنن. اگه شما یک آشپز متخصص باشین، تا وقتی نتونین با چند تا آشپز متخصص دیگه همکاری کنین، با صاحب رستوران‌ها ارتباطات قوی برقرار کنین، و موقع آشپزی زمان رو خوب مدیریت کنین، نمی‌تونین شغل درست و حسابی پیدا کنین و موثر باشین. حتی اگه تصمیم بگیرید رستوران خودتون رو تاسیس کنین هم بخاطر نداشتن مهارت همکاری تیمی با افراد دیگه، نداشتن ارتباطات قوی حرفه‌ای، و زمان‌بندی اشتباه، رستورانتون ورشکست می‌شه. شما یه Hard Skill یا مهارت سخت کسب کردین (تخصص آشپزی)، ولی تا وقتی Soft Skills یا مهارت‌های نرم رو به خودتون آموزش ندین، نمی‌تونین خودتون رو یه آشپز حرفه‌ای بدونین.توی این مقاله می‌خوام به صورت خلاصه مهارت‌های نرم رو معرفی کنم و بگم چطور می‌شه اون‌ها رو به ترتیب به دست آورد. در پست‌های آینده، مفصل به هر کدوم از این مهارت‌ها و تمرین‌هایی که می‌تونیم برای به دست آوردنشون انجام بدیم، می‌پردازم.مهارت‌های نرم چیا هستن؟مهارت‌های نرم یا Soft Skills مهارت‌هایی هستن که در ارتباط با خودمون و دنیای بیرون قرار دارن.مهارت‌هایی مثل نوع نگرش، توانایی برقراری ارتباطات، تفکر خلاق، اخلاق و وجدان کاری، کار تیمی، مدیریت زمان، شبکه‌سازی و نتورکینگ، تصمیم‌گیری، مثبت نگری، انعطاف‌پذیری، حل مسئله، تفکر نقادانه و توانایی مذاکره، مهارت نرم هستن.طراحی عکس از رادوستینا جورجیوااین مهارت‌ها وابسته به دانشمون نیستن و با تمرین و تکرار یکسری رفتار مشخص به دست میان. وقتی می‌تونیم بگیم یک نفر تو زمینه مدیریت زمان مهارت داره، که بتونه تو زندگی روزمره‌ش درست از زمان استفاده کنه. کسی که تو کار تیمی مهارت داره، خودش رو به خوبی با محیط تیم وفق می‌ده و باعث رشد تیم می‌شه. اگر یک نفر تو زمینه شبکه‌سازی مهارت داره، به این معنیه که تو محیط‌های اجتماعی به خوبی ارتباط برقرار می‌کنه.مرحله اول برای تمرین مهارت‌های نرمهمین الان یک آدم حرفه‌ای که می‌شناسید رو توی ذهن خودتون مجسم کنید. ویژگی‌های اخلاقی اون فرد رو با خودتون مرور کنید. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌هایی که از افراد حرفه‌ای می‌بینیم کنترل احساساتشون هست. این افراد نسبت به احساسات خودشون آگاه هستن و اون‌ها رو به موقع بروز می‌دن. در نتیجه، حین کار تیمی، یا شبکه‌سازی، یا هر کار دیگه‌ای، اگر بی‌احترامی یا ناهماهنگی ببینند به خوبی عکس‌العمل نشون می‌دن. البته که هر آدمی ظرفیت خاص خودش رو داره و وقتی ظرفش پر شد، سرریز می‌کنه، ولی وقتی حرفه‌ای هستیم ظرفمون هم پُر تَر هست.برای کسب مهارت‌های نرم، مهمه اول بتونیم احساسات خودمون رو بشناسیم و اون‌ها رو هدایت کنیم.طراحی عکس از مارینا بولسونواهدایت احساسات به این معنیه که بتونیم احساس سرخوردگی ناشی از شکست رو به انگیزه و انرژی بهتر کار کردن برای پیروزی در درازمدت تبدیل کنیم. یا اینکه احساس استرس ناشی از کارهای بی‌نهایت زیادمون رو به نظم، برنامه‌ریزی و زمان‌بندی کارها تبدیل کنیم. و یا وقتی از هم‌تیمی‌مون که خودسرانه کار می‌کنه عصبانی هستیم، بتونیم این احساس عصبانیت رو به سمت رفتار راهبرانه هدایت کنیم، مثلا راه‌هایی پیدا کنیم که کار تیمی رو بهش یاد بدیم.همونطور که تو مثال‌های بالا دیدید، احساسات منفی تبدیل شدن به یک سری کارهایی که برای حل مساله انجام می‌شن. بعد از هدایت احساسات، مهمه اون رو به یک سری کار موثر تبدیل کنیم تا بتونیم آگاهانه و عاملانه مساله‌ای که باعث ایجاد اون احساسات شده‌ن رو حل کنیم.چرا هدایت احساسات مهمه؟چه کسی بهتون یاد داده احساسات خودتون رو درک کنید و اون‌ها رو هدایت کنید؟ برای بیشترمون جواب «هیچکس» هست. همه‌مون توی زندگی موقعیت‌های مختلفی رو تجربه می‌کنیم که بسته به تجارب قبلی‌مون نسبت بهشون واکنش نشون می‌دیم. این واکنش قطعا همراه با احساسات مشخصی هستن: خوشحالی، هیجان، عصبانیت، ترس و... در همه این موقعیت‌ها ما تنهاییم و احساساتی که تجربه می‌کنیم رو هم به تنهایی تجربه می‌کنیم. مهمه که به خودمون یاد بدیم چطور این احساسات رو درست هدایت کنیم.تقریبا همه آدم‌ها از بچگی یاد می‌گیرن احساساتشون رو مخفی کنن. در خیلی از فرهنگ‌ها، ابراز احساسات به معنی ضعیف بودن تلقی می‌شه. به همین دلیله که در طول تاریخ خانم‌ها به واسطه ابراز احساساتشون موجودات ضعیف‌تری دیده می‌شدن. و البته به همین دلیله که اگر کسی متوجه ناراحتی یا شرمندگی‌مون بشه، ممکنه اون رو پشت یک احساس قوی‌تر مثل عصبانیت پنهان کنیم تا بتونیم از موضع قدرت، شرایط رو کنترل کنیم.طراحی عکس از آنا هرلیاحساسات و حالات روحی مختلف برای همه آدم‌ها وجود داره، و اینطور نیست که انسان خاصی به خاطر پیشرفت‌ها و پیروزی‌هایی که به دست آورده، تاحالا از شکست نترسیده، یا تنبلی نکرده. موضوع اینه که این افراد به خودشون یاد می‌دن که این احساساتشون رو هدایت کنن و اغلب موفق می‌شن این کار رو بکنن.در دنیا این موضوعات خیلی مورد بررسی قرار گرفته و انقدر روی اهمیت مهارت‌های نرم و هدایت احساسات تاکید شده که جوامع مختلف دارن اون‌ها رو تو مدارس آموزش می‌دن و به افراد بزرگسال جامعه هم پیشنهاد می‌کنن اون‌ها رو تمرین کنن و به خودشون آموزش بدن.تحقیقات نشون داده‌ن که انسان‌هایی که روی احساسات خودشون مهارت دارن، در زندگی، کسب و کار و روابط بهتر عمل می‌کنن و سریع‌تر رشد می‌کنن. به علاوه همینطور که با پیشرفت تکنولوژی کارها دارن مکانیزه می‌شن، این افراد کسانی هستند که غیرممکنه بتونن با ربات‌ها و ماشین‌ها جایگزین بشن. پس حالا که اهمیت هدایت احساسات و نقش اون در به دست آوردن و نگهداری مهارت‌های نرم رو فهمیدیم، بریم ببینیم چطور میشه اون‌ها رو تمرین کرد.خب حالا بیاین مهارت‌های نرم و هدایت احساساتمون رو تمرین کنیم۱. آگاهی نسبت به احساساتمرحله اول اینه که نسبت به احساسات خودتون آگاهی داشته باشین. برای این کار تمرینی که معمولا موثره، اینه که یک دفتر بردارید (یا نت گوشی‌تون) و تو طول روز هر زمان که احساساتتون شدیدتر از حالت عادی بود، اون احساسات رو یادداشت کنید. مثلا احساس بی‌حوصلگی زیاد، عصبانیت، ناراحتی، خوشحالی بیش از اندازه و... موقعیتی که باعث شده اون احساس در شما ایجاد شده رو بنویسید و بعد احساسات اون لحظه‌تون رو هم بهش اضافه کنید. این کار رو یک هفته هر روز انجام بدید.اگه یک روز فراموش کردین این کار رو بکنید، اشکال نداره، فرداش حواستون رو بیشتر جمع خودتون بکنید تا بتونید احساسات خودتون رو کشف کنید.هدف این تمرین اینه که هر روز حداقل یک موقعیت و احساس ناشی از اون رو دقیقا در لحظه وقوع، یادداشت کنید تا کم‌کم به حال لحظه‌ای خودتون واقف بشید.۲. هدایت احساساتوقتی نسبت به احساساتتون و اینکه چرا و چه زمانی رخ می‌دن آگاهی پیدا کنید، خیلی راحت می‌تونید اون‌ها رو تشخیص بدید و بعد هم هدایتشون کنید. هفته دوم تمرین، هر زمان که دیدید درگیر یک احساس مشخص هستید، به جای اینکه اون رو یادداشت کنید، تصمیم بگیرید که برای اون احساس می‌خواید چیکار کنید.مثلا اگه از اینکه زمان زیادی رو تو شبکه‌های اجتماعی می‌گذرونین ناراحتین، بشینید فکر کنید که به جای اون می‌خواید چیکار کنید. یک نفر ممکنه بگه خودم رو انقدر هُل می‌دم تا بالاخره عوض چک کردن شبکه‌های احتماعی به کارهای عقب‌افتاده‌م برسم. یک نفر دیگه ممکنه تصمیم بگیره اپلیکیشن محدودیت دسترسی زمانی به برنامه‌های گوشی رو نصب کنه. یک نفر دیگه هم ممکنه بگه بجای اینستاگرام‌گردی، می‌شینم کتابی که صد ساله دوست دارم بخونم رو تموم می‌کنم.خودتون تصمیم بگیرین که چه کاری برای شما بهترینه. اگه موفق نشدین، اشکالی نداره، باز هم امتحان کنین، یا اینکه یه تصمیم دیگه بگیرین. انقدر تصمیم بگیرین تا بالاخره موفق شید.هدف این تمرین اینه که برای احساساتتونیک کاری انجام بدید و اون‌ها با یک action یا عمل هدایت کنید.۳. تمرین مهارت‌های نرمحالا که یاد گرفتیم چطور می‌شه احساسات رو هدایت کرد، وقتشه مهارت‌های نرم رو تمرین کنیم. هرکدوم از مهارت‌های نرم دریایی از فن‌ها و نکات با خودشون دارن که نمی‌شه همه رو توی یک مقاله جا داد. تو مقاله‌های بعدی درباره هرکدوم از این مهارت‌ها بیشتر و دقیق‌تر می‌نویسم و برای هرکدوم تمرین‌ها و نکات راهبردی مناسبشون رو هم میارم.یادتون باشه، قبل از اینکه تمرین مهارت‌های نرم رو شروع کنین، حتما دو تا تمرین بالا رو انجام بدین.توی این مقاله دیدیم مهارت‌های نرم چی هستن و چه ارتباطی با هدایت احساسات دارن. بعد هم برای هدایت احساسات تمرین کردیم. در مقاله‌های بعدی، به هرکدوم از مهارت‌های نرم می‌پردازیم و می‌بینیم که چطور میشه اون‌ها رو تمرین کرد. Mehrnoosh Baratpour Mehrnoosh Baratpour Sat, 28 Mar 2020 19:43:46 +0430 https://virgool.io/formaloo-team/%DA%86%D8%A7%D8%A8%DA%A9-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%B1%DB%8C%D9%85%D9%88%D8%AA-f3ivisig10nb تو روزهایی به سر می‌بریم که خبرهای مربوط به ویروس کرونا در راس همه خبرها وجود داره و باعث نگرانی قشرهای مختلف جامعه جهانی شده و تو کشور ما هم مثل همیشه نگرانی‌ای شده افزون بر نگرانی‌های دیگه‌مون.در این میان، خیلی از دانشجوها، کارمندان، و پزشکان درخواست تعطیلی ادارات و مراکز تحصیلی تا پایان اسفند رو داشتند که عملا به صورت سراسری غیرممکن هست؛ ولی حداقل برای استارتاپ‌ها و شرکت‌هایی که مشتری آنلاین دارند فرصت خیلی خوبیه تا کار از راه دور را امتحان کنند و علاوه بر مقابله با انتشار ویروس کرونا، به سبز موندن زمین‌مون هم کمک کنند و همچنین رفت و آمدهای غیرضروری که باعث اتلاف وقت تیم می‌شه رو هم کاهش بدن.این شرایط برام انگیزه‌ای شد تا در مورد تجارب خودم به عنوان مدیر محصول، از کار ریموت تو شرکت ایده‌ران و استارتاپ فرمالو بنویسم. ما در ایده‌ران از ابتدای تاسیس، به صورت ریموت کار می‌کنیم و به خوبی با چالش‌های پیاده‌سازی اون در سطح شرکت آشنا هستیم. این روزها مخصوصا، به خاطر تاسیس دفتر بین‌المللی فرمالو در اروپا که باعث فاصله فیزیکی بین اعضای تیم شده و همینطور به خاطر شیوع ویرویس کرونا، تقریبا همه کارهامون رو به صورت ریموت انجام می‌دیم. توی این مقاله چند چالش مهم کار ریموت که ما تو مسیر کاریمون بهش بر خوردیم رو بررسی می‌کنم و ابزارها و روش‌هایی که بهمون کمک کردند کار تیمی‌مون رو بهبود بدیم و تیممون رو رشد بدیم رو هم معرفی می‌کنم.چالش‌هاچالش‌هایی که ما تو ایده‌ران با کار ریموت درگیرش شدیم، دلایل مختلفی داشتند، ولی وقتی این دلایل رو با دقت بررسی می‌کردیم، بیشتر اون‌ها به به یک نقطه ختم می‌شدند: فرهنگ سازمان. در اینجا خیلی مهمه که همواره مسائل رو از دید هر دو لبه کار ریموت رو در نظر بگیریم: ۱. اعضای تیم که ریموت کار می‌کنن و ۲. راهبری که مسئول تحویل گرفتن محصولیه که تیم پردازش و تولید می‌کنه. در ادامه چند نمونه چالش رو از دید هر دو نفر بررسی می‌کنم:چالش: اعضای تیم در زمان ریموت کار کردن به دلیل نبودن فشار مستقیم، بازدهی همیشگی رو ندارن و اصطلاحا بازیگوش می‌شنتا الان خیلی شنیدیم که بعضی افراد تا زمانی که زور و فشار بالای کارشون نباشه، خوب کار نمی‌کنند و بازدهی مناسبی ندارند. این مساله خیلی شبیه درس خوندن حین ترم تحصیلی در مقابل درس خوندن شب امتحان هست؛ اگر حین ترم درس‌ها رو خرد خرد بخونی (طی یک اسپرینت کارها رو با تخمین نسبتا درست، خرد خرد انجام بدی)، آخر ترم نتیجه خیلی بهتری می‌گیری و اعصابت هم آروم‌تر هست.توی این فرضیه، عضو تیم که آزادی بیشتری برای زمانش داره، با خودش فکر می‌کنه تا آخر شب (یا حتی آخر اسپرینت) وقت داره کارهاش رو انجام بده، پس الان می‌تونه از زمانی که در اختیار داره برای کارهای دیگه‌ش استفاده کنه. تا اینجای کار ایرادی وجود نداره، ولی ایراد زمانی پیش میاد که عضو تیم برای لذت بردن از زمانی که به دست آورده، ناخودآگاه وظایفش رو سبک و کوچک می‌بینه و در نتیجه زمانی شروع به انجام کارهاش می‌کنه که فرصت زیادی نداره.حالا بیایم این مساله رو از دید راهبری ببینیم که موظفه کارهای اعضای تیم رو تحویل بگیره. رفتار راهبر در مقابل بازیگوشی می‌تونه روی نتیجه تاثیرهای متفاوتی داشته باشه. فرض کنیم راهبر تصمیم می‌گیره کنترل و فشارها رو بیشتر کنه (ساده‌ترین راهی که به ذهنش می‌رسه). این کار تا وقتی که آزادی‌های کار ریموت رو نابود نکنه ایرادی نداره. در واقع اگر راهبر تصمیم بگیره برای کنترل بیشتر کار، عضو تیم رو تحت فشار بذاره و آزادی‌هایی که به‌دست آورده رو محدود کنه، این کارش می‌تونه تاثیر کاملا برعکسی روی نتیجه‌ای که دنبالشه بذاره.در عوض، راهبر قبل از افزایش فشار لازمه مساله رو مستقیما با عضو تیم در میون بذاره، بهش بگه حس می‌کنه دچار بازیگوشی و پایین اومدن سرعتش شده و ازش بخواد برای حل این موضوع راه حل قابل اجرا بده. راه حل قابل اجرا این نیست: «از این به بعد بیشتر/بهتر کار می‌کنم».راه حل قابل اجرا این هست: «فکر می‌کنم بهتره ساعت‌های مشخصی رو برای شروع و پایان کارهام در نظر بگیرم، مثلا ۱۰ صبح تا ۲ ظهر و ۸ تا ۱۲ شب».بعد از پیدا شدن راه حل اجرایی که خود عضو تیم ارائه داده، راهبر از عضو تیم می‌پرسه که اگه می‌تونه تو اجرای بهتر برنامه کمکی کنه الان در موردش صحبت کنن. بعد از اون هم به عضو تیم اعلام می‌کنه که تا هفته آینده روند بهبود کارهاش رو با هم بررسی می‌کنند و اگر بهبودی ندیدند، باید به دنبال یک راه حل اجرایی دیگه باشند.چالش: عضو تیم در زمان ریموت کار کردن به دلیل نبودن مرز مشخص بین زندگی شخصی و زندگی کاری، دچار فرسودگی و خستگی می‌شهاین حالت رو می‌شه برعکس حالت پیش در نظر گرفت: وقتی که عضو تیم برای انجام کارهاش، بیش از زمان کار حضوری وقت و انرژی صرف می‌کنه و عملا مرز درست و مشخصی برای کار و زندگیش قائل نمی‌شه. در نتیجه کار زیاد به مرور باعث خستگی و فرسودگی اون می‌شه.در این حالت، خوبه راهبر به جای اینکه از نتیجه کوتاه مدتی که به دست آورده راضی باشه، با آگاهی از اینکه این راه در درازمدت نتیجه عکس می‌ده، با عضو تیم صحبت کنه و ازش بخواد برای زمان‌بندی کارهاش یک برنامه اجرایی مشخص کنه و بر اساس همون کار کنه.همیشه خوبه در نظر داشته باشیم که تب تند، زود عرق می‌کنه و نتایج سریعی که به دست میاریم به همون زودی ما رو وارد چالش‌های جدیدتری می‌کنند و نتیجه عکس می‌دن.به علاوه خوبه راهبر بتونه راه‌های برنامه‌ریزی زمان (به زودی درباره‌ش بیشتر می‌نویسم) رو به اعضای تیم آموزش بده و تشویقشون کنه علاوه بر اینکه برای زندگی شخصی و حرفه‌ای‌شون هدف‌گذاری می‌کنن، هم مرز این دو رو مشخص کنن و هم ارتباط اون‌ها رو کاملا برای خودشون شفاف کنن. اینجوری هر عضو تیم دقیقا می‌دونه چطور با رعایت مرز و ارتباط کارهاش، زمان‌بندی کنه و در عین حال به هدف‌هایی که برای خودش گذاشته هم برسه و رشد کنه.چالش: اختلاف ساعت کاری و منطقه زمانی اعضای تیم، ارتباطات رو مشکل و زمان‌گیر می‌کنهوقتی ریموت کار می‌کنیم، اعضای تیم ممکنه زمان‌های مختلفی رو برای انجام وظایفشون انتخاب کنن. ممکنه اصلا یک روز یکی از اعضای تیم انرژی و روحیه کافی برای انجام کار نداشته باشه و ترجیح بده امروز استراحت کنه و در عوض، کارهای امروز رو فردا و پسفردا ببنده. گاهی هم ممکنه هر کدوم از اعضای تیم در منطقه زمانی‌های متفاوت با ساعت روز و شب‌های متفاوتی زندگی کنند. اختلاف ساعت بین اعضای تیم ما بیشتر از ۲ ساعت نیست، ولی این مشکل رو با مشتری‌های بین‌المللی‌مون داریم. مخصوصا مشتری‌هایی که از کشورهای امریکا و کانادا هستند و اختلاف زمانی تا ۱۲ ساعت با ما دارند. همه این‌ها می‌تونن باعث ایجاد پیچیدگی‌هایی در هماهنگی‌های تیم بشن.چیزی که همه روش توافق داریم اینه که این اختلافات زمانی نباید باعث اصطلاحا روی زمین موندن کار و کند شدن و تعلیق کارها بشن. خیلی مهمه که زمان‌ها و جلسات ضروری، از پیش مشخص بشن و اعضای ریموت تیم در این زمان‌ها خودشون رو در دسترس و آنلاین قرار بدن. راهبر وظیفه داره به صورت شفاف این جلسات و زمان‌های مهم رو مشخص و اعلام کنه.برای حل این مساله قبل از هر چیز در نظر بگیرید که باید تعداد اعضای هر تیم رو بین ۳ تا ۹ نفر محدود کنید. خیلی خوبه این رو هم در نظر بگیرید که اعضای هر تیم در منطقه زمانی‌های نسبتا مشابهی باشند و ساعت‌های کاری که انتخاب می‌کنن تا حد ممکن هم‌پوشانی داشته باشند. اعضا زمان‌بندی کاری خودشون رو اعلام کنند و بازه زمانی مشترک بین اکثریت اعضا رو به عنوان زمان کلیدی ارتباطات در نظر بگیرید (زمانی که اکثر جلسات و هماهنگی‌ها صورت می‌گیره و اعضا موظف هستند به صورت آنلاین به هم پاسخ بدن).اگر زمان مشترک به سختی به دست میومد، لازمه در صورت امکان، راهبر فداکاری کنه و زمان‌بندی خودش رو با بقیه تیم هماهنگ کنه.چالش: کار ریموت در دراز مدت حس دور بودن از جامعه می‌ده و حتی برای درون‌گراترین‌ها هم می‌تونه گاهی ناخوش‌آیند باشه.یکی از شعارهای مورد علاقه ما تو ایده‌ران اینه: TGIF یا Thank God It's Fun. در واقع تا جایی که می‌تونیم سعی می‌کنیم محیط کار رو برای تیممون باحال و خودمونی و در عین حال حرفه‌ای بکنیم.ما در ایده‌ران برخی از جلسات مهم تیم (جلسات برنامه‌ریزی اسپرینت و دمو) رو اغلب به صورت حضوری برگزار می‌کنیم تا تیم با هم بیشتر درگیر بشن و هماهنگی‌های لازم رو انجام بدن.اعضای فرمالو و ایده‌ران می‌تونن بسته به نیازشون از دفتر فیزیکی که داریم استفاده کنن. به علاوه هر چند وقت یک بار دورهمی‌های مختلف مثل جشن پایان سال، سفر به شهرهای مختلف، Game Night و Movie Night برگزار می‌کنیم تا تیم بتونه با هم خوش بگذرونه و ارتباط بیشتری برقرار کنه. البته که همه اعضای تیم برای شرکت توی این دورهمی‌ها مختار هستن، و حضور به هیچ‌کس اجبار نمی‌شه.به طور کلی کنار هم قرار گرفتن اعضای تیم، چه در قالب بازی و تفریح و چه در سفر و ورزش‌های مختلف، در نهایت به بهبود کار تیمی کمک زیادی می‌کنه، ولی لازمه دو نکته مهم رو تو این زمینه همواره رعایت کنیم:۱. فعالیت‌ها و تفریحاتی که انتخاب می‌کنیم باید برای همه اعضای تیم به شکل مشترک و یک‌جا فراهم بشه و نباید باعث تفکیک تیم بشه. مثلا استخر که باعث تفکیک تیم به دو دسته خانم‌ها و آقایون می‌شه رو نمی‌شه فعالیت تیمی در نظر گرفت؛ مخصوصا وقتی تعداد اعضای یکی از دسته‌ها به شکل قابل توجهی کمتر از دسته دیگه باشه.۲. همیشه یادمون باشه که برنامه‌های تفریحی اگرچه با هدف نزدیک کردن اعضای تیم برگزار می‌شن، ولی همیشه ممکنه بعضی از اعضای تیم به دلایل شخصی‌شون ترجیح بدن در اون‌ها شرکت نکنن و از تنهایی خودشون لذت بیشتری ببرن. پس در عین اینکه هر دفعه اون‌ها رو هم مثل بقیه اعضا دعوت می‌کنیم، اگه جوابشون منفی بود با اصرارهای بیش از حد اون‌ها رو تو رودربایستی نذاریم و بذاریم راحت باشن.چالش: وقتی که تیم به هر دلیلی بازدهی مناسب رو نداره، راهبر به شدت وسوسه می‌شه تعداد ساعت‌های کاری اعضای تیم رو بشمره و تیم رو تحت فشار بذاره که بیشتر کار کنههر راهبری ممکنه حداقل یک بار در تله مدیریت خطوط تولید گیر کرده باشه. به این صورت که ما فکر می‌کنیم اگر تعداد افرادی که در خط تولید کار می‌کنند رو دو برابر کنیم، تعداد ساعت‌هایی که کار می‌کنیم رو دو برابر کرده‌ایم و در نتیجه خروجی خط تولید هم دو برابر می‌شه.فرض کنید قراره یکی از خطوط تولید یک کارخانه رو مدیریت کنید. شما مسئول مدیریت ۴ نفری هستید که در این خط تولید مشغول به کار هستن. روز اول و دوم این خط تولید ۵۰ بسته تولید می‌کنه. روز سوم، ۴۸ بسته و روز چهارم ۵۲ بسته. روز پنجم یکی از اعضای خط تولید به خاطر بیماری غایب هست و خروجی خط تولید به ۲۰ بسته کاهش پیدا می‌کنه. حالا بذارید یه سوال سخت ازتون بپرسم: آیا شما این کاهش رو یک چالش می‌بینید؟ اگه بله، چه راه‌حلی برای اون ارائه می‌دید؟شما می‌تونید عضو بیمار رو بعد از پایان مرخصی ملامت کنید (عذاب وجدانش رو برانگیخته کنید) و ازش بخواید چند برابر کار کنه تا این عقب افتادگی رو جبران کنه، ولی مطمئن باشید که با شمردن ساعت‌های کاری افراد، به نتیجه‌ای که می‌خواید نمی‌رسید. در عوض، موضوع رو با کل تیم مطرح کنید و بگید که این اتفاق ممکنه برای هرکدوم از اعضای خط تولید اتفاق بیفته. حتی ممکنه یک روز در هفته اعضای خط تولید بخواد به صورت نوبتی استراحت کنه، ولی چیزی که مهمه نتیجه پایانی خط تولید هست. کارخانه برای ادامه حیاتش روی تولید ماهانه ۱۵۰۰ بسته از این خط تولید حساب کرده و ما مسئول هستیم این خروجی رو تحویل بدیم. بنابراین لازمه جوری زمان‌بندی و برنامه‌ریزی کنیم که این تعداد بسته رو در پایان ماه تحویل بدیم.نتیجه‌گرا بودن در این زمینه همیشه جواب می‌ده. هروقت وسوسه شدید به ساعت‌های کاری تیم توجه کنید، به خودتون هدفتون یادآور بشید.هدف شما از زیاد کردن ساعت‌های کاری این هست که نتیجه بهتر و سریع‌تری بگیرید درسته؟ پس اصل، گرفتن نتیجه هست. پس بیاید راه‌های بهینه‌ای پیدا کنیم که نتیجه بهتر و سریع‌تری بگیریم.این راه‌ها از شرکتی به شرکت دیگه و از تیمی به تیم دیگه متفاوته و فقط هم یک راه نیست! ما در ایده‌ران با توجه به ماهیت پروژه‌هامون ساختار تیمی خاص خودمون رو داریم و با توجه به همون، راهکارهای ممکن رو هم اجرا می‌کنیم.شما باید کارهای زیادی انجام بدید تا بتونید نتیجه و خروجی تیم رو بهبود بدید. لازمه چالش بهبود نتیجه رو با تیم در میون بذارید و همراه با تیم برای اون راه‌حل پیدا کنید. مطمئن باشید که با برگزای منظم جلسات بحث و بررسی روال‌های کاری، تیم خودش بهترین راه‌حل‌ها رو برای بهبود بهتون ارائه می‌ده. همه راه‌حل‌ها رو بنویسید، اصلی‌ترین‌ها و موثرترین‌هاش رو انتخاب کنید و شروع کنید طبق اونا، رفتارها و ضوابط رو تغییر بدید. بعد تو بازه‌های زمانی منظم نتیجه رو بررسی کنید و اگه روشی کار نمی‌کرد باز هم اون رو تغییر بدید. انقدر این تغییرات رو اعمال کنید تا هر دفعه یک قدم به نتایج بهتر نزدیک‌تر بشید.همیشه به یاد داشته باشید که در کار ریموت نتیجه‌گرا بودن وقتی معنی پیدا می‌کنه که بتونیم در مدت زمان مشخصی خروجی با کیفیت و به میزان مورد توقع ارائه بدیم. در صورتی که هر کدوم از این ارکان رعایت نشه، نتیجه بهینه و راضی کننده نیست و لازمه برای بهبود اون اقدامات و تغییراتی در تیم و روش‌های کاری شکل بدیم.راهکار کلیالبته که هر مساله راه‌حل خاص خودش رو داره و نمیشه برای تمام مسائل یک نسخه پیچید؛ ولی می‌شه مساله رو به شکل Big Picture دید و برای اون یک راهکار کلی دید. من هم اینجا یک پیشنهاد کلی برای راهبری ریموت یک تیم بهتون می‌گم:کنترل، مدیریت و فشار آوردن به تیم ریموت خوب و لازمه؛ البته تا حدی که به اعضای تیم، برای ایجاد مرز بین زندگی حرفه‌ای و زندگی شخصی آزادی عمل داده بشه و بهشون کمک کنه بین این دو ارتباط مستقیم برقرار کنن.در واقع شما با فراهم کردن امکان کار ریموت، مزایا و آزادی‌هایی به اعضای تیم ارائه می‌کنید که بهشون کمک‌های زیادی تو زندگی شخصی و حرفه‌ای‌شون می‌کنه. اگر دارید با رفتار اشتباه این آزادی‌ها و کمک‌ها رو سلب می‌کنید، بدونید و آگاه باشید که دارید یک رفتار متناقض از خودتون بروز می‌دید که تبعات خوبی نداره. همیشه به رفتار خودتون واقف باشید، بهش خوب فکر کنید و اگر اشتباهی کردید، به تیم اعلام کنید که متوجه اون اشتباه شدید و برطرفش می‌کنید. این رفتار از شما باعث می‌شه تیم هم نسبت به شما متعهدانه رفتار متقابل نشون بده و به رفتارهاش خوب فکر کنه و اون‌ها رو بهبود بده.به طور کلی نحوه رفتار موثر راهبر با هر مساله سازمان رو تو سه مرحله خلاصه می‌کنم:۱. مطرح کردن مساله با عضو تیم و دیدن مساله از جایگاه خود اون۲. درخواست ارائه یک راه حل اجرایی از طرف عضو تیم۳. بررسی کمک‌هایی که راهبر می‌تونه برای پیاده‌سازی راه حل ارائه کنه۴. مشخص کردن یک تاریخ (معمولا یک هفته کافیه) برای بررسی پیشرفت و بهبود این مساله با عضو تیمابزارهاخب حالا از چه ابزارهایی استفاده کنیم؟ اصولا بهتره موقع شروع کار، وقت زیادی رو روی این موضوع نذارید، چون شما با هر ابزاری هم که کارتون رو شروع کنید، تا اون رو همراه با تیم تست نکنید، نمی‌دونید آیا این ابزار برای کار شما بهترین هست یا نه.درست مثل راهکار حل مسائل، ابزار مناسب برای تیم‌های مختلف فرق می‌کنه و آنچه برای یک تیم جواب داده، لزوما برای شما هم جواب نمی‌ده.در اینجا، ابزارهایی که ما در تیم ایده‌ران طی این ۳ سال برای کار ریموت امتحان کردیم رو به همراه مزایا و معایب هرکدوم میارم و دلیل ادامه/قطع شدن استفاده‌مون از هرکدوم از ابزارها رو هم توضیح می‌دم. ما تعداد ابزارهایی که استفاده می‌کنیم رو محدود کردیم، چون غیرممکنه بتونی از تعداد زیادی ابزار به طور همزمان استفاده کنی. تعداد ابزار زیاد مساویه با استفاده نکردن از خیلی‌هاشون که حتی ممکنه حیاتی هم باشن.۱- برای مدیریت تسک‌ها و کارهای انجام‌شدنیما برای مدیریت کارهامون از وب‌سایت و اپلیکیشن Trello استفاده می‌کنیم. ترلو در عین راحتی استفاده، امکانات خیلی زیادی رو به شما می‌ده؛ از اتوماتیک کردن فرایندها و مدیریت کارها گرفته تا کنترل وضعیت هر کار انجام شدنی و افراد مسئول اون کارها. قبل از ترلو، از وب‌سایت و اپلیکیشن Asana استفاده می‌کردیم، ولی به نظرمون رسید که آسانا با وجود امکانات زیادی که داره، خیلی هم پیچیده‌ست و اصولا تیممون برای ارتباط برقرار کردن از طریق اون راحت نیست. بنابراین تصمیم گرفتیم به ترلو مهاجرت کنیم و امروز هم از این مهاجرتمون کاملا راضی هستیم.قانونی که برای صحبت‌هامون گذاشتیم اینه که اگر چیزی که می‌خوایم مطرح کنیم، مستقیما مربوط به یک تسک هست، اون رو در کارت ترلو همون تسک می‌نویسیم و نه هیچ جای دیگه.۲- برای ارتباطات لحظه‌ای اعضای تیم با همیکی از ابزارهای خیلی خوبی که ما در ایده‌ران برای ارتباطات درون تیمی استفاده می‌کردیم اپلیکیشن Slack بود. اسلک بهمون این امکان رو می‌داد که برای هر پروژه کانال مجزا تشکیل بدیم، اعضای مربوطه رو به اون کانال اضافه کنیم و صحبت‌های خارج از تسک‌ها رو در اون کانال‌ها انجام بدیم. همچنین امکان چت خصوصی با اعضای تیم، همگام‌سازی با اپلیکیشن‌های مختلف و خیلی امکانات دیگه هم توی اسلک میسر هست.متاسفانه اسلک اکانت‌های کاربران ایرانی خودش رو مسدود کرد و ما خیلی سریع به نرم‌افزار Microsoft Teams مهاجرت کردیم. نرم‌افزار تیمز علاوه بر اینکه تقریبا همه امکانات اسلک رو داره، یک‌سری امکانات متنوع دیگه رو هم به صورت رایگان فراهم می‌کنه. بعد از مدتی استفاده از تیمز، به این نتیجه رسیدیم که هنوز از ابزاری که استفاده نمی‌کنیم راضی نیستیم، بنابراین ابزارهای دیگه‌ای مثل SamePage رو هم بررسی کردیم ولی هیچ‌کدوم راضی‌مون نمی‌کرد.ولی بالاخره بعد از کلی جستجو و تست، Discord رو کشف کردیم که البته یه نرم‌افزار برای ارتباط بین کسایی هست که بازی‌های آنلاین انجام می‌دن. این کاربرد ما رو خیلی جذب کرد، چرا که بخاطر اهمیت آنلاین بودن بازی‌کننده‌ها، کندی و قطع و وصلی‌های تیمز رو نداره، تقریبا همه امکانات اسلک رو داره، خوشگله، و رابط کاربری نسبتا آسون و روونی داره. تازه می‌تونیم بفهمیم هر لحظه هم‌تیمی‌مون داره به چه آهنگی تو اسپاتیفای گوش میده!صحبت‌های تیممون در دیسکورد (ما بهش میگیم دیسکو!) محدود به صحبت‌هایی هست که یا مربوط به هیچ تسک ترلو نیست، یا مربوط به چند تا تسک یا چند تا استوری هست. در واقع دیسکو مختص صحبت‌های کلی‌تر اعضای تیم هست.۳- برای جمع‌آوری اطلاعات، نظرسنجی از تیم و کلا هر اطلاعاتی که لازمه از تیم دریافت کنیمما برای این کار فرمالو رو برای خودمون نوشتیم و توسعه دادیم. البته اون زمان به این خوشگلی الان نبود ولی کارمون رو راه مینداخت! بعد از یه مدت، دیدیم دوستامون در تیم‌ها و شرکت‌های دیگه مشکلی شبیه ما دارن و فرمالو رو به اون‌ها هم دادیم تا استفاده کنن. کم کم فهمیدیم نیاز به فرمالو تو جامعه کم نیست! و تصمیم گرفتیم اون رو به صورت عمومی برای هرکسی که نیاز به ساختن فرم داره ارائه بدیم.فرمالو بهمون کمک می‌کنه نظرات و اطلاعات اعضای تیم رو جمع کنیم و با کمک نمودارها و چارت‌هایی که بهمون می‌ده، خیلی سریع و راحت در موردشون تصمیم‌گیری کنیم.۴- برای برگزاری جلسات آنلاینما در ابتدا از نرم‌افزار Zoom برای این کار استفاده می‌کردیم، ولی بعد از اینکه این نرم‌افزار فیلتر شد، به Skype مهاجرت کردیم. همه جلسات ایده‌ران برای کسانی که ریموت هستند به صورت کنفرانس آنلاین برگزار میشه. البته اصراری در ویدیویی کردن تماس‌ها نداریم، ولی هر از چند گاهی تماس‌ها رو ویدیویی می‌کنیم تا حس و حال همدیگه رو بهتر درک کنیم. البته همونطور که قبلا هم گفتم، ترجیح ما این هست که اعضای تیم در جلسات مهمی مثل برنامه‌ریزی اسپرینت و دمو به صورت حضوری شرکت کنن، چون این باعث ایجاد هماهنگی‌های خیلی بهتری بین اعضای تیم میشه. ولی اگر هم این موضوع ممکن نباشه، این جلسات رو به صورت ویدیو کنفرانس و بدون مشکل برگزار می‌کنیم.موضوع خیلی مهم، استفاده از قابلیت Desktop Sharing هست که باعث میشه همه اعضای جلسه چیزی که داره در موردش بحث می‌شه رو ببینن و کاملا شفاف ارتباط برقرار کنن.تو جلسات Daily Standup و برنامه‌ریزی اسپرینت، بردهای ترلو رو به ترتیب پروژه‌ها باز می‌کنیم و همه می‌بینن که داریم در مورد چه بردی و چه تسکی صحبت می‌کنیم. تو جلسات دمو، هر تیم پروژه رو روی دستگاه موبایل یا دسکتاپ خودش باز می‌کنه و آپدیت‌های صورت گرفته رو توضیح میده. به این ترتیب همه اعضای جلسه کاملا در مورد موضوعات مورد بحث شفاف هستند.۴- برای ذخیره فایل‌ها و مدارکما از ابتدا برای ذخیره فایل‌ها و مدارکمون از Google Drive استفاده کردیم و حسابی هم راضی هستیم. لینک مدارکی که لازم هست رو در نرم‌افزارهای دیگه‌ای که استفاده می‌کنیم قرار دادیم و به این ترتیب خیلی راحت به فایل‌ها و مدارکی که بیشترین کاربرد رو دارن هم دسترسی داریم.این بود داستان و تجربیات من از پیاده‌سازی کار ریموت تو ایده‌ران. خوشحال می‌شم نظراتتون رو نسبت به این مطلب بدونم. شما تو تیمتون از چه روش‌ها ابزارهایی برای کار ریموت استفاده می‌کنید؟ هر سوالی در این مورد داشتید تو قسمت نظرات بنویسید و قول می‌دم درباره‌شون مطالب بیشتری بنویسم. Mehrnoosh Baratpour Mehrnoosh Baratpour Wed, 26 Feb 2020 03:54:43 +0330