https://virgool.io/feed/@mehrdadrajabi fa 2026-06-17 13:03:40 https://files.virgool.io/upload/users/14328/avatar/BZ3Vkf.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@mehrdadrajabi https://virgool.io/@mehrdadrajabi/%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%D9%84%D8%B0%D8%AA-%D8%AF%D9%88%DA%86%D8%B1%D8%AE%D9%87%D8%B3%D9%88%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%B1%D9%88%D9%85-%D9%86%DA%A9%D9%86%DB%8C%D8%AF-vv3k8ivtpqpm دوچرخه سواری در تهران امکان‌پذیر نیست! این اولین جمله‌ای بود که سال‌ها وقتی هوس دوچرخه‌سواری می‌کردم به ‌سرعت از ذهنم می‌گذشت. برای منی که همه کودکی‌ام را با دوچرخه‌سواری در کوچه و خیابان سپری کردم، تصور رکاب زدن در شهر شلوغ و بی در و پیکری مثل تهران با این شیب‌های عجیب و غریب‌اش دور از ذهن و ناممکن بود.اما همه چیز از روزهای خلوت یکی از تعطیلات نوروزی تهران شروع شد. زمانی که برای پیاده‌روی و لذت بردن از خلوتی شهر، شرق تا غرب و شمال تا جنوب را طی می‌کردم و از در و دیوار عکس می‌گرفتم. همان روزها که وسوسه استفاده از دوچرخه‌های اشتراکی بیدود باعث شد تا هزینه ثبت نامش را بپردازم و بعد از ۱۵-۱۶ سال دوباره پا به رکاب شوم. در همان اولین تجربه مسیر چهار راه ولیعصر تا خانه را که بیش از ۱۰ کیلومتر می‌شد رکاب زدم و در روزهای باقی‌مانده از تعطیلات دوستان بیشتری را به استفاده از بیدود و دوچرخه‌سواری گروهی در شهر دعوت کردم.همه چیز به نظر شدنی و دوست داشتنی می‌آمد. رکاب زدن در خیابان‌های نسبتا شلوغ باعث از بین رفتن ترس اولیه‌ام شد و تصمیم‌ام را برای خریدن دوچرخه شخصی بیشتر کرد. برای منی که فاصله ۵-۶ کیلومتری منزل تا محل کار را با ماشین طی می‌کردم و هر روز وقت زیادی را برای پیدا کردن جای پارک تلف می‌کردم چه گزینه‌ای بهتری از دوچرخه وجود داشت؟استفاده دیگر همکاران از دوچرخه نیز انگیزه مضاعفی شد تا رکاب زدن بین خانه تا شرکت را در اولویت قرار دهم و این یکی از بهترین تصمیماتی شد که در شروع سال ۹۸ گرفتم. از آن زمان تا امروز بیش از یک سال و نیم است که هر روز با دوچرخه به محل کار می‌روم و غیر از آن در روزهای تعطیل نیز گشت و گذار شهری با دوچرخه را در تهران تجربه می‌کنم.به جرأت می‌توانم بگویم دوچرخه‌سواری در تهران آنقدرها که به‌نظر می‌رسد سخت نیست. اگرچه خودروها گاهی رعایت نمی‌کنند ولی درصد زیادی از این ریسک با کمی احتیاط و رعایت از جانب دوچرخه‌سوار کم می‌شود. از طرفی هر روز به تعداد دوچرخه‌سواران در تهران افزوده می‌شود که این خود عاملی برای گسترش فرهنگ رکاب زنی و پذیرش دوچرخه‌سواران و رعایت حقوق آنها از سوی رانندگان است. وجود مسیرهای دوچرخه‌سواری در برخی از خیابان‌های مرکزی شهر نیز اگرچه بسیار ناچیز است اما باعث تشویق افراد به رکاب‌زدن و رسمیت دادن به دوچرخه به‌عنوان یک وسیله نقلیه می‌شود.حین رکاب زدن در تهران رعایت چند نکته می‌تواند امنیت شما را تا حد قابل قبولی تضمین کند. به عنوان مثال:· حتما و حتما از کلاه ایمنی استفاده کنید و دوچرخه‌تان را به چراغ جلو و عقب برای حرکت در شب مجهز کنید.· سعی کنید همیشه در منتهی الیه سمت راست خیابان حرکت کنید و از عبور بین خودروها خودداری کنید.· خلاف جهت حرکت ماشین‌ها رکاب نزنید؛ پشت چراغ قرمز توقف کنید و وارد اتوبان‌ها نشوید.· در هنگام عبور از کنار خودروهای پارک شده سرعت‌‌تان را کم کنید چراکه هر لحظه امکان باز شدن درب یکی از خودروها وجود دارد.· اگر پشت سر خودرویی در حال رکاب زدن هستید فاصله ایمن (حدود ۱۰ متر) را با آن حفظ کنید. چراکه اگر آن خودرو ناگهان ترمز کند به سرعت متوقف می‌شود و عملکرد ترمز دوچرخه شما نمی‌تواند به خوبی ماشین‌ها باشد.· از مسیر مخصوص اتوبوس‌ها حرکت نکنید چراکه در صورت قرار گرفتن در یک موقعیت خطرناک خودروهای سنگین نمی‌توانند به خوبی خودروهای سواری واکنش سریع نشان دهند و ترمز بگیرند.· مراقب موتورسیکلت‌ها باشید. تجربه نشان داده حرکت بی نظم و بی قاعده موتورها می‌تواند برای دوچرخه‌سوارها خطرآفرین باشد.· اگر در حال رکاب زدن گروهی هستید، تک به تک و پشت سر هم حرکت کنید و عرض خیابان را بیش از اندازه اشغال نکنید.در آخر همین را می‌توانم بگویم که خودتان را از لذت دوچرخه‌سواری محروم نکنید. حتی در شهر شلوغی مثل تهران نیز رکاب زدن از مزایای بسیار و لذت‌های وصف نشدنی برخوردار است. همین که در حال رکاب زدن در خیابان ولیعصر باشید و دوچرخه‌سواری که از کنارتان می‌گذرد به نشانه «خدا قوت» برایتان بوق می‌زند کافیست تا روز شما ساخته شود.علاوه بر این مسیرهای دوچرخه‌سواری در پارک‌هایی مثل پردیسان، چیتگر، سرخه حصار و ... نیز به اندازه کافی استاندارد و خوب هستند که شما را تشویق به انجام این فعالیت ورزشی کنند. شک نداشته باشید که شهرمان با گسترش تعداد دوچرخه‌سوارها هر روز زیباتر و دوست داشتنی‌تر می‌شود. مهرداد رجبی مهرداد رجبی Mon, 21 Sep 2020 23:55:36 +0330 https://virgool.io/@mehrdadrajabi/%D8%AF%D9%88%DA%86%D8%B1%D8%AE%D9%87%D8%B3%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA-%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D8%AF-rrzi5bozgvvp خواه ناخواه باید دوچرخه را به عنوان یکی از وسایل نقلیه جدید در شهر شلوغ تهران بپذیریم. امروز که این مطلب نگارش شده بیش از دو سال از شروع به‌کار بیدود به عنوان بزرگترین سرویس دوچرخه اشتراکی در تهران گذشته است. بسیاری از افراد یا این دوچرخه‌ها را امتحان کرده‌اند یا با دیدن این نارنجی‌های سنگین وزن وسوسه خرید دوچرخه شخصی آنها را به سمت بازار کشانده است. برای رفت و آمد به محل کار یا برای گشت و گذار در پارک‌ها و خیابان‌ها فرقی نمی‌کند؛ امروز دوچرخه‌های نسبتا زیادی در سطح شهر در حال تردد هستند.دوچرخه سواراما قوانین راهنمایی رانندگی و معابر شهری تهران چقدر برای پذیرش این وسیله نقلیه آمادگی دارد؟ جدا از اینکه هنوز معابر بسیار محدودی توسط شهرداری برای دوچرخه سواران بهینه‌سازی شده، دوچرخه سواران نیز اغلب از قوانین مربوط به تردد با دوچرخه در شهر آشنا نیستند. بسیاری از آنها فکر می‌کنند دوچرخه سوار مثل عابر پیاده از دیگر وسایل نقلیه حق تقدم بالاتری دارد و از هرکجا که دل‌اش خواست می‌تواند عبور کند. در حالیکه اینطور نیست و قانون تفاوتی بین دوچرخه سوار و دیگر وسایل نقلیه موتوری قائل نمی‌شود. به عنوان مثال همه قوانینی که برای خودروهای سواری و موتور سیکلت‌ها تدوین شده برای دوچرخه‌ها نیز برقرار است و همه باید به شکل یکسان از قانون پیروی کنند. این یعنی دوچرخه‌ها نیز باید پشت چراغ قرمز توقف کنند، از عبور در پیاده‌روها خودداری کنند، خلاف جهت خیابان حرکت نکنند، از حرکات مارپیچ بین خودروها بپرهیزند و وارد بزرگراه‌ها و تونل‌ها نشوند. چراکه در صورت رعایت نکردن قوانین و بروز حادثه دوچرخه سوار نیز می‌تواند به سادگی مقصر شناخته شود و باید طبعات آن را بپذیرد.حالا حتما برایتان این سوال ایجاد می‌شود که با وجود معابر محدود رکاب زدن در شهر تهران، دوچرخه سوارها بهتر است از چه مسیرهایی عبور کنند؟ پاسخ سوال ساده است. منتهی الیه سمت راست هر خیابانی می‌تواند مسیر تردد دوچرخه سواران باشد. با توجه به قدرت مانور محدود دوچرخه نسبت به وسایل نقلیه موتوری، این وظیفه خودروهاست که فاصله یک و نیم متری خود را با دوچرخه‌ها رعایت کنند. اما گاهی اوقات نیز دوچرخه سوار می‌تواند مراقب حفظ فاصله‌اش با خودروها باشد به عنوان مثال در مورد خودروهای سنگین که دید محدودتری از خیابان دارند و ممکن است دوچرخه‌ها در نقطه کور راننده باشد.دوچرخه‌ها آسیب‌پذیرترین وسیله نقلیه در خیابان‌ها هستند و شما به عنوان راننده باید حقوق آنها را به رسمیت بشناسید. به چشم مزاحم یا سربار خیابان‌ها به آنها نگاه نکنید. تا حد امکان از بوق زدن پشت سر آنها خودداری کنید و با صبر و حوصله اجازه دهید تا از تقاطع‌ها و میدان‌ها عبور کنند. در صورتی که در بزرگراه‌ها یا جاده‌ها با دوچرخه سوار مواجه شدید سرعت خود را کاهش دهید و فاصله ایمن را با آنها حفظ کنید. نقش شما به عنوان راننده در گسترش فرهنگ دوچرخه سواری کمتر از دوچرخه سوارها نیست. وقتی شما قوانین راهنمایی و رانندگی را به درستی اجرا می‌کنید ناخودآگاه محیط امنی را در شهر برای دوچرخه سواران فراهم کرده‌اید و این پیام را منتقل می‌کنید که همه ما از حق یکسان برای استفاده از معابر شهری برخوردار هستیم. دوچرخه‌ها به کمتر شدن ترافیک و کاهش آلودگی هوا کمک می‌کنند و جلوه شاداب‌تری به شهر می‌دهند. بیایید سعی کنیم با این وسیله پاک و دوست داشتنی مهربان‌تر باشیم شاید خود ما نیز در آینده نزدیک تصمیم گرفتیم به جمع دوچرخه سوارها بپیوندیم و لذت رکاب زدن در شهر را تجربه کنیم. مهرداد رجبی مهرداد رجبی Mon, 21 Sep 2020 21:31:25 +0330 https://virgool.io/@mehrdadrajabi/%D9%86%DA%A9%D8%A7%D8%AA-%D8%A8%D9%87%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA%DB%8C-%D9%84%D8%A7%D8%B2%D9%85-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D9%84-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7-c34grghmyykg شرایطی که چند ماهه درگیرش هستیم برای همه‌مون غیرقابل انکار و در عین حال طاقت فرساست. مدام داریم همه زندگی‌مون رو ضدعفونی می‌کنیم و هر راهی به ذهنمون می‌رسه انجام می‌دیم تا از ابتلای خودمون و اطرافیان‌مون به این ویروس لعنتی پیش‌گیری کنیم.اگر شما هم این روزها مجبور هستید تو محل کار حاضر باشید و دوران دور کاری‌تون تموم شده، لازمه که این نکات رو رعایت کنید تا ریسک ابتلا به کرونا رو کاهش بدید. صبح که وارد دفتر کارتون می‌شید قبل از اینکه پشت میز بشینید، با یه اسپری ضدعفونی کننده سطح روی میز و همینطور وسایلی که زیاد باهاشون در تماس هستید مثل ماوس، کیبورد و گوشی تلفن همراه رو ضد عفونی کنید. سطح روی صندلی و تکیه‌گاه و همینطور دستگیره‌ها رو هم از قلم نندازید.هر یک ساعت یک بار دستاتون رو با آب و صابون طبق قانون ۲۰ ثانیه بشورید و سعی کنید ماسک رو روی صورتتون داشته باشید تا حداقل از تماس ناخودآگاه دست با صورت جلوگیری کنید. بهتره موقع ناهار از قاشق و چنگال شخصی خودتون که از خونه آوردید استفاده کنید و چای و قهوه روزانه رو هم تو لیوان شخصی میل کنید. لازم به ذکر نیست ولی دیگه خودتون می‌دونید که بهتره غذاتون رو خودتون گرم کنید، چای‌تون رو خودتون بریزید و همه ظروف رو حتی اگر از خونه آوردید بازهم قبل از استفاده با آب و مایع ظرفشویی بشورید.فاصله دو متری رو با همه همکاراتون حفظ کنید و اگه لازمه چیزی رو بهم نشون بدید این کار رو از طریق اینترنت یا شبکه داخلی انجام بدید.آره می‌دونیم خیلی سخته و ممکنه خیلی از این کارها رو یادمون بره یا انجامش وقت گیر و اعصاب خورد کن باشه ولی چاره‌ای جز این نداریم. فعلا باید با این شرایط خودمون رو وفق بدیم تا خطر رو از سر خودمون و عزیزانمون کمتر کنیم. مواظب سلامتی‌تون باشید و به وسواس دیگران و کارهایی که آرومشون می‌کنه کاری نداشته باشید. مهرداد رجبی مهرداد رجبی Mon, 18 May 2020 21:18:37 +0430