<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های مجید عزیزیان</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@mh_azizian</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-10 14:48:05</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/878/avatar/Pnz2XP.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>مجید عزیزیان</title>
            <link>https://virgool.io/@mh_azizian</link>
        </image>

                    <item>
                <title>آمار بازدید مطالب من در سال ۹۸</title>
                <link>https://virgool.io/@mh_azizian/%D8%A2%D9%85%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%A8-%D9%85%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%DB%B9%DB%B8-mvcmynsks0ot</link>
                <description>اگر دستاوردی را نتوانم اندازه بگیرم، چیزی در دست ندارم.اشتباه نشود، این به معنای تمایل به بهترین بودن  و یا میل به اثبات چیزی نیست، اما تنها چیزی که می‌تواند برای بهتر شدن به من کمک کند یک نقشه راه است، از مسیری که طی کرده‌ام، تا بدانم چه اثری از خود به جا گذاشته‌ام. یک تصویر کلی که بتواند خیلی ساده نشانم دهد تلاش من چه اثری بر جامعه‌ام گذاشته است.ویدیوی آمار مخاطبین من را ببینید: https://cdn.virgool.io/annual-report/1398/t1erbdupcw8z-5S9mB.mp4 دستاوردهای من در سال ۹۸در سال ۹۸، من در مجموع ۱ پست در ویرگول منتشر کردم و پست‌های من ۱۹ مرتبه لایک شدند و افراد ۱ بار نظرات خود را روی پست‌های من به اشتراک گذاشتند. امسال ۴۷ نفر در ویرگول من را دنبال کردند تا پست‌های بعدیم را بخوانند. اما چیزی که این دستاورد را ارزشمندتر می‌کند اثری است که این پست‌ها از خود به جا گذاشتند.اثر پروانه‌ای منطبق آمار ۱,۷۱۴ بار پست‌های من خوانده شدند و زمانی حدود ۴۴,۵۱۹ ثانیه صرف مطالعه آنها شده است، که با توجه به جمعیت ۷۲٬۹۴۰٬۰۰۰ نفری که در ایران به اینترنت دسترسی دارند، من توانستم حدود ۰/۰۰۰۶۱۰ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را بالا ببرم. عددی که با تمام کوچک بودنش، اثر بزرگ و ارزشمندی است.اما این عددها فقط توضیحی است از آنچه که برای مخاطبانم به ارمغان آورده‌ام، اثر ارزشمند‌تری که با نوشتن در ویرگول از خود به جا گذاشته‌ام، تلاش پنهانی بوده که برای حفظ محیط زیست کرده‌ام. من با انتشار پست‌های خودم در فضای ویرگول توانستم در مصرف کاغذ صرفه جویی کنم؛ یعنی اگر قرار بود پست‌هایم را چاپ  و به دست تک تک خوانندگان برسانم باید ۶,۹۲۶ کاغذ مصرف می‌شد.</description>
                <category>مجید عزیزیان</category>
                <author>مجید عزیزیان</author>
                <pubDate>Sat, 11 Apr 2020 21:57:15 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>آمار بازدید مطالب من در سال ۹۷</title>
                <link>https://virgool.io/@mh_azizian/%D8%A2%D9%85%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%A8-%D9%85%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%DB%B9%DB%B7-av0y164qlbhj</link>
                <description>من در سال گذشته، در مجموع ۲ مقاله در ویرگول منتشر کردم. در طول این سال مقالات من ۱۸ مرتبه لایک شدند و ۶ نظر نیز بر روی آن‌ها ارسال شد. با مطالعه این مقالات، ۶۱ نفر تصمیم گرفتند تا من را در ویرگول دنبال کنند تا از مقالات بعدی من باخبر شوند.مخاطبیندر طول این سال، مقالات من توسط ۱,۶۰۳ نفر در ویرگول مطالعه شده است. مدت زمانی که این افراد در حال مطالعه‌ی آن‌ها بوده‌اند برابر با ۷۸,۶۰۶ ثانیه است. اگر فرض کنیم در حال حاضر جمعیت ایران ۸۰ میلیون نفر است، این یعنی من توانسته‌ام سرانه مطالعه کشورم ایران را ۰/۰۰۰۹۸۳ ثانیه افزایش دهم. شاید بتوانیم این عدد را به «اثر پروانه‌ای» تشبیه کنیم؛ چرا که هر کدام از نویسندگان در ویرگول توانسته‌ایم عددی کوچک را به سرانه مطالعه کشور اضافه کنیم اما مجموعِ تک تکِ این اعداد، یک عدد بزرگ شده است. من در کنار سایر کاربرانِ ویرگول توانستیم در سال ۹۷، سرانه مطالعه ایران را ۴/۱۲۲۳۴۳ ثانیه افزایش دهیم.می‌توانیم برای سال ۹۸، اتفاقات بزرگتری را رقم بزنیم.ویدیوی آمار مخاطبین من را ببینید: https://cdn.virgool.io/annual-report-97/t1erbdupcw8z-Pi74.mp4 </description>
                <category>مجید عزیزیان</category>
                <author>مجید عزیزیان</author>
                <pubDate>Fri, 29 Mar 2019 22:43:43 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>دید اقتصادی، داستانی جذاب برای آموختن اقتصاد</title>
                <link>https://virgool.io/@mh_azizian/%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AC%D8%B0%D8%A7%D8%A8-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%AE%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF-laztptyzbstp</link>
                <description>اواخر اسفند ماه 96 بود که مطالعه کتاب دید اقتصادی را شروع کردم. در ایام تعطیلات مشغول دید و بازدید و سفر بودم. پس لذت شیرین مطالعه این کتاب را با یک هفته تاخیر با شما به اشتراک میگذارم.این کتاب با عنوان اصلی «How an Economy Grows and Why It Crashes» نوشته پیتر دیوید شیف است که توسط مترجم به «دید اقتصادی، داستانی جذاب برای آموختن اقتصاد» ترجمه شده است. پیتر دیوید شیف یک تحلیلگر اقتصادی، کارگزار بورس و نویسنده آمریکایی است و یک بار کاندیدای سنا شده است. شیف یک جمهوری خواه متولد سال ۱۹۶۳ و فارغ التحصیل دانشگاه برکلی ایالت کالیفرنیا است.کتاب دید اقتصادی با یک داستان ساده سعی دارد تا مفاهیم پایه‌ای اقتصاد را به صورت مرحله به مرحله آموزش دهد. نویسنده این کار را آن‌قدر ظریف انجام داده است که می‌توان این کتاب را یک کتاب تاریخی نیز دانست. کتابی در مورد تاریخ شکل‌گیری اقتصاد در ایالات متحده! با خواندن این کتاب به راحتی مفاهیم اقتصادی را می‌توان دریافت. البته این کتاب پس از آموزش این مفاهیم، ایرادات موجود در سیستم اقتصادی فعلی جهان را نقد کرده است و پس از آن دست به پیشگویی‌هایی در مورد آینده‌ی اقتصاد آمریکا زده است. این کتاب در پشت جلدش خودش را اینگونه معرفی کرده است :این داستان برای چه کسانی مناسب است؟ اگر کسی که چیزی از اقتصاد نمی‌‏داند کتاب را مطالعه کند، داستانِ کارتونی جذابی خوانده است که تِم اقتصادی و کسب‌وکار دارد. اگر فردی که کمی اقتصاد می‌داند مشغول مطالعۀ کتاب بشود، داستان بامزه ای خوانده است که بعضی جاها آموخته‌‏های خواننده را به چالش می‌‏کشد و بعضاً آنها را به سخره می‌‏گیرد. اما در کل برخی از اصول ابتدایی اقتصاد را با لطافت خاصی در ذهن خواننده می‌‏چیند و گویی دریچه ای از روی دیگر این دانش را باز می‌‏کند. با اینکه این هر دو گروه از همراه شدن با داستان لذت می‌‏برند ولی حلاوت اصلی این کتاب را کسانی می‌‏چشند که نه تنها با اختلاف‌‏های مکاتب فرعی اقتصاد با جریان کینزین آشنا باشند بلکه از تاریخ اقتصادی ایالات متحده تا حدودی مطلع باشند. این گروه با تمام اسامی و حوادثی که در کتاب می‌‏آید ارتباط برقرار کرده و بند بند کتاب ایشان را اسیر چالش‌‏های ذهنی می‌‏کند.بخشی از کتاب: روزی روزگاری سه نفر به نام‌های آبل، بیکر و چارلی تنها در جزیره‌ای زندگی می‌کردند. این جزیره دور از بهشت استوایی، جای پر از پستی و بلندی و بی هیچ ناز و نعمتی بود. به ویژه اینکه تنوع غذایی نداشت و فقط یک نوع خوراکی در منو بود: ماهی…! ماهی‌ها آن‌قدر بزرگ بودند که هر کدام‌شان شکم آدم را برای یک روز سیر می‌کردند… تنها کاری که این رفقا باید می‌کردند، این بود که توی آب بپرند و حیوونکی‌های لیز و لزج را با دست بقاپند. با این روش ناکارآمد، هرکس روزانه یک ماهی گیر می‌آورد که فقط برای زنده‌ماندنش تا روز بعد کافی بود. این مشغله، همه‌ی اقتصاد جزیره‌شان بود. یک شب که آبل به آسمانِ پر ستاره خیره شده بود، شروع کرد به فکر کردن درباره‌ی زندگی‌اش… «یعنی همه چیز همین است؟ باید زندگی چیزی بیشتر از این باشد.»این کتاب توسط سهند حمزه ئی ترجمه و توسط انتشارات آریانا قلم منتشر شده است. این کتاب از فروشگاه اینترنتی www.aryanabook.com قابل خریداری است. http://majidazizian.ir/ </description>
                <category>مجید عزیزیان</category>
                <author>مجید عزیزیان</author>
                <pubDate>Mon, 02 Apr 2018 14:09:20 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>چند قرار مهم  در سال جدید</title>
                <link>https://virgool.io/@mh_azizian/%DA%86%D9%86%D8%AF-%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D9%87%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF-l6dujkwc1rjn</link>
                <description>سلام. سال نو مبارک. در سال جدید چند قرار مهم با خودم دارم.کارهایی را باید انجام دهم که باعث میشود امسالم خیلی با سال قبل فرق کند.دوست عزیزی در وبلاگش به نقل از جوزف باداراکو نوشته بود: «در دنیای پرسرعت امروز، اگر بخواهیم دانشمان را فقط برای خود نگه‌داریم، خیلی زود سطح دانسته‌هایمان پایین می‌آید. برای بالا بردن سطح دانشتان، دانسته‌هایتان را با دیگران شریک شوید.»همین جمله انگیزه ای شد تا بعضی از این تصمیم ها را در اینجا با شما به اشتراک بگذارم. یکی دیگر از مزیت های این به اشتراک گذاری این است که تعهدی برایم ایجاد میشود که به این قرار ها پایبند بمانم.1- میخواهم به رویاهایم برسم.وبلاگ، گزارش یادگیری است. اولین قرار این است که هر چه بلدم را حتی اگر ساده و ناقص بنویسم. این نوشتن شکاف‌های موجود در دانشمان را پٌر و دانش و مهارتمان را به‌روز نگه می‌دارد. اگر هفته ای حداقل دو پست در اینجا منتشر کنم ، با احتساب 52 هفته در سال ، میشود حداقل 104 مطلب.زود بیدار شوید. تا دیروقت کارکنید. به چاه نفت می‌رسید.                                                                                                                                                     «جی. پل گتی» 2- کتاب خوانی.کتابها معجزه میکنند و معجزه آن ها سرپا نگه داشتن ماست. دومین قرار، خواندن هفته ای یک کتاب است و اشتراک چشیدن طعم لذتِ خواندن آن با دیگران. پس دومین هدف هم معلوم شد معرفی 52 کتاب در سال 97 به شما.ممکن است در آینده قرارهای دیگری هم به این لیست اضافه شود.ارادتمند شما - مجید عزیزیان</description>
                <category>مجید عزیزیان</category>
                <author>مجید عزیزیان</author>
                <pubDate>Mon, 02 Apr 2018 13:18:33 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>مقدمه ای بر مایکرو سرویس</title>
                <link>https://virgool.io/apieco/%D9%85%D9%82%D8%AF%D9%85%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D9%85%D8%A7%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B3-injtdvr9kqse</link>
                <description>در سال های اخیر مایکروسرویس به عنوان جدیدترین ، مهمترین و محبوبترین روش طراحی معماری سیستم های نرم افزارها شناخته شده است. در این مدت بحث ها, مقالات و صحبت های بسیار بسیار زیادی در مورد این موضوع طرح شده, و شرکتهای بزرگی مانند  Amazon , SoundCloud , Netflix و ... بصورت بسیار گسترده از آن استفاده کرده اند.برای شناخت معماری Micro services ، ابتدا بایستی با معماری Monolithic آشنا شویم. معماری Monolithic چیست؟در معماری Monolithic بخش‌های مختلف برنامه سمت سرور مثل پردازش پرداخت آنلاین، مدیریت حساب‌ها، اعلان‌ها ، ارتباط با پایگاه داده و انجام سایر الگوریتم‌ها و ... همگی در یک واحد جمع و اجرا میشوند. در این نوع معماری زمانیکه ترافیک برنامه در سمت سرور افزایش پیدا میکند، باید برای پاسخگویی، اندازه را افزایش داد. یعنی باید برنامه تحت وب خود را بر روی سرورهای مختلف مجددا اجرا نمود. بخشی به نام Load Balancer، وظیفه توزیع درخواست‌ها را به سرورهای مختلف که بر روی هر یک، یک نسخه از برنامه در حال اجرا است، به عهده دارد. بر اساس توضیحی که از این معماری ارایه شد، در هر یک از این اجرا‌ها، کل برنامه با تمام متعلقاتی که دارد، فارغ از اینکه به همه آنها نیاز است یا نه، از منابع سرور استفاده میکند. همچنین در معماری Monolithic برنامه‌ها بر اساس یک زبان برنامه‌نویسی مشخص، برای یک فریم ورک مشخص نوشته می‌شوند. این برنامه‌ها اصطلاحا چند سکویی نیستند و کامپوننت‌های نوشته شده برای آنها فقط در فریم ورک جاری قابل استفاده مجدد هستند. ممکن است برای هر تغییر ریز و درشت در برنامه‌های این معماری، نیاز به Build و Deploy مجدد کل برنامه باشد که احتمال از دسترس خارج شدن برنامه هم وجود دارد. اگر بخشی از برنامه از کار بیافتد، ممکن است باعث از کار افتادن کل برنامه یا بخشهایی از آن شود. اینجا است که پای میکروسرویس‌ها به میان می‌آید و کمپانی‌های بزرگی همچون آمازون یا نتفلیکس به استفاده از میکروسرویس‌ها روی آورده‌اند.معماری Monolithicمعماری Micro service چیست؟میکروسرویس‌ روشی به منظور تقسیم‌بندی کردن یک اپلیکیشن (در اینجا منظور اپ موبایل نیست بلکه هر نوع نرم‌افزاری را شامل می‌گردد) به بخش‌ها یا سرویس‌های کوچک، سبک، مستقل و قابل مدیریت است. به عبارت دیگر، میکروسرویس یک معماری توسعهٔ‌ نرم‌افزار Distributed (پخش‌شده) است.در معماری Micro services، برنامه سمت سرور به سرویس‌های مختلفی تقسیم میشود و هر سرویس یک فرآیند پردازشی مستقل است که به عنوان یکی از قابلیت‌های خاص برنامه سمت سرور به حساب می‌آید. این نوع سرویس‌ها صرفاً به منظور هندل کردن یک تَسک خاص طراحی می‌شوند؛ به طور مثال، یک سرویس صرفاً وظیفهٔ مدیریت کاربران را دارا است و سرویس دیگر فقط و فقط برای بخش جستجوی سایت کاربرد دارد.برنامه‌های نوشته شده با این معماری اجباری برای اجرا شدن در سرورهای جداگانه را ندارند، مگر اینکه یک سرویس، شرایط خاصی از جمله مصرف بالای RAM یا نیاز به پردازش ویژه و زیاد در CPU را داشته باشد. در اینصورت بهتر است که سرویس از یک سرور مجزا اجرا شود. لازم است که سرویس‌ها در بستر شبکه با یکدیگر در ارتباط باشند. همچنین باتوجه به اینکه میکروسرویس‌ها مجزا و مستقل از یکدیگر هستند، به راحتی قادر خواهیم بود تا آنها را با زبان‌های برنامه‌نویسی مختلفی نوشته و برای ذخیره‌سازی داده‌های مرتبط با آنها، از سیستم‌های مدیریت دیتابیس مختلفی استفاده کنیم. به عنوان مثال ، جاهایی که نیاز به ذخیره‌سازی سنتی داده‌ها داریم می‌توانیم از MySQL استفاده کنیم و جاهایی دیگر هم به خاطر ساختار غیرقابل پیش‌بینی دیتای خود، می‌توانیم  از دیتابیس‌های به اصطلاح NoSQL استفاده کنیم.در اینجا ممکن است این سؤال پیش بیاید که سرویس‌های مختلف یک اپلیکیشن با معماری میکروسرویسی چگونه با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند؟ در پاسخ به این سؤال باید گفت که با استفاده از ریکوئست‌هایی از جنس HTTP و APIهای به اصطلاح RESTful این ارتباط برقرار خواهد شد.فلسفه معماری Micro servicesفلسفه معماری مبتنی بر میکروسرویس‌ها همانند فلسفه Unix است که تلاش می‌کند «یک چیز را انجام دهد و فقط آن را به خوبی انجام دهد». در Micro services :سرویس‌ها کوچکند و به اندازهٔ کافی ریزدانه هستند (fine grained) ولی نه ریزتر به گونه‌ای که یک هدف تجاری و کاربردی خاص را انجام می‌دهند. فرهنگ سازمان باید خودکار سازی deployment و تست نرم‌افزار را مشتاقانه بپذیرد زیرا که در این معماری نیاز به چنین رویکردی وجود دارد. به این ترتیب بار از روی مدیریت، مدیران سیستمی و اجرائیات برداشته می‌شود.فرهنگ و الگوهای طراحی باید فرهنگ حل شکست و خطا داشته باشند و پیوسته در راستای بهبود سرویس‌ها تلاش کنند.سرویس‌ها باید منعطف، واکنش‌گر، با قابلیت ترکیب شدن با بقیهٔ سرویس‌ها، و در انجام تک وظیفه‌ای که دارند کامل باشند. ارزش های معماری Micro servicesاز آنجایی که سرویس‌ها از طریق زبان مشترک شبکه با یکدیگر در ارتباط هستند، میشود آنها را با زبانهای برنامه‌نویسی مختلف و بر روی فریم‌فرک‌های متفاوت نوشت. بدیهی است که با این معماری، هر سرویس را میشود به صورت جداگانه ایجاد کرد و تغییر داد که باعث سرعت در به روزرسانی و فرآیند گسترش برنامه میشود.مانیتور کردن سرویس‌ها ساده‌تر خواهد بود. از آنجایی که هر سرویس به صورت یک پردازش جداگانه اجرا خواهد شد، تعیین اینکه هر سرویس از چه منابعی و به چه اندازه‌ای استفاده میکند، آسان‌تر خواهد بود.از آنجایی که این سرویس‌ها از طریق شبکه در تبادل هستند، میشود از آنها در سایر برنامه‌ها مجدداً استفاده کرد.مشکلات معماری Micro servicesاز آنجایی که برنامه‌های سمت سرور نوشته شده با این معماری به سرویس‌های مختلفی تقسیم میشوند، گسترش و تنظیمات آنها می‌تواند کاری وقت گیر و طاقت فرسایی باشد.از آنجایی که ارتباط بین سرویس‌ها در بستر شبکه انجام می‌شود، انتظار کندی عملکرد سرویس‌ها دور از ذهن نیست.به دلیل ارتباطات شبکه‌ای، احتمال آسیب پذیری‌های امنیتی در این نوع برنامه‌ها بیشتر است.نوشتن سرویس‌هایی که در بستر شبکه با سایر سرویس‌ها در ارتباط هستند سختی و مشکلات خود را دارد. برنامه‌نویس در این شرایط، درگیر برقراری ارتباط، رمزگذاری داده‌ها در صورت نیاز و تبدیل آنها می‌شود.به دلیل مجزا بودن بخش‌های مختلف برنامه، مانیتور کردن و ردیابی عملکرد سرویس‌ها، یکی از کارهای اصلی توسعه دهنده یا استفاده کننده از برنامه است. در مجموع سرعت برنامه‌های نوشته شده با معماری Micro services کندتر از برنامه‌های نوشته شده با معماری Monolithic است. دلیل آن محیط اجرایی برنامه‌ها است. برنامه‌هایی با معماری Monolithic بر روی حافظه سرور پردازش می‌شوند.چه زمانی از معماری Micro services استفاده کنیم؟در واقع قاعده مشخصی برای انتخاب بین این دو معماری وجود ندارد. شاید بهترین دلیل برای استفاده از این معماری زمانی است که تیم توسعه دهنده به این نتیجه برسد که خصوصیات معماری Monolithic برای آنها مشکل به حساب می‌آید.اگر تیم توسعه دهنده تصمیم بگیرد که از معماری Monolithic به نوع Micro services تغییر مسیر دهد، نیازی به نوشتن کل برنامه از ابتدا نیست. در این شرایط می‌توان فقط کامپوننت‌هایی را که دردسر ساز شده‌اند، به نوع سرویسی آن تبدیل کرد. به این نوع برنامه‌های سمت سروری که بخش اصلی برنامه به صورت Monolithic ولی برخی از عملکردهای خاص آن به صورت سرویسی نوشته شده باشد، اصطلاحا معماری Micro services با هسته Monolithic گفته می‌شود.</description>
                <category>مجید عزیزیان</category>
                <author>مجید عزیزیان</author>
                <pubDate>Sat, 13 Jan 2018 15:18:12 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>