نوشته های محمدحسین عباداللهی

کارهای احمقانه‌ای که در ساخت اولین استارت‌آپم انجام دادم

محمدحسین عباداللهی — Fri, 06 Nov 2020 14:47:21 +0330

پرهیز از کارهای احمقانه یه روش قدرتمنده تا بتونی به اهداف‌ات برسی و موفق بشی. لازم نیست که همیشه کارهای بزرگ و چشم‌گیری انجام بدی، همین‌که اشتباهات احمقانه نکنی باعث می‌شه تا مسیر طولانی‌ای رو پیش بری.در این نوشته، درمورد کارهای احمقانه‌ای که هنگام ساختن اولین استارت‌آپم انجام دادم، صحبت می‌کنم.اسم استارت‌آپ ما مارکت‌فاکس بود که من با رویای این‌که قراره آینده‌ی بزرگی رو بسازیم، بهش ملحق شدم.بعد از این‌که Ycombinator که یکی از بهترین شتاب‌دهنده‌های استارت‌آپ‌هاست، روی ما سرمایه‌گذاری کرد، ما این فرصت بهمون داده شد که به سیلیکون‌ولی (Silicon Valley) که آرزوی خیلی‌هاست، نقل مکان کنیم. این یه رویا بود که به حقیقت تبدیل شده‌بود.دو سال بعد، مجبور شدیم که شرکت‌مون رو به‌خاطر چند دلیل تعطیل کنیم - یکی از اون‌ها سودآور نبودن بود.در ادامه، چند مورد از کارهای احمقانه‌ی من زمانی که داشتم اون استارت‌آپ رو می‌ساختم، می‌خونید.مراقب سلامتی خودمون نبودیماجاره‌ها توی منطقه‌ای که دفتر کار ما داخلش قرار داشت، خیلی بالا بود. ما خیلی پول نداشتیم. سرمایه‌مون رو بودجه‌بندی کرده بودیم - هر چند که فکر می‌کنم می‌تونستیم با پولی که داشتیم بعضی چیزهای خاص رو بهتر انجام بدیم.ما روی کف زمین، روی فرش می‌خوابیدیم، تخت نداشتیم. کل چیزی که داشتیم، یک میز و چند صندلی بود.در بیشتر اوقات، ما روی زمین می‌نشستیم و کار می‌کردیم. که هم لازم می‌شد که با سرمای اول صبح دست و پنجه نرم کنیم و هم بازدهی کارمون رو به‌شدت کاهش می‌داد.عکس زیر رو شریک و درواقع کسی که با اون استارت‌آپ رو راه‌انداختیم ازم گرفته - داشتم کد می‌زدم که خوابم برده.کارکردن روزانه بین ۱۵ تا ۱۶ ساعت در روزتوی دنیای استارت‌آپ‌ها، سخت کارکردن خیلی ایده‌آل‌گرایانه نشون‌داده شده. یادم هست که درمورد ساعاتی که در روز کار می‌کردم لاف می‌زدم، انگار که به دست‌آورد بزرگی رسیدم.امیدوارم که منظورم رو اشتباه متوجه نشده باشید - کار مداوم و پایدار برای این‌که موفق بشید بسیار مهمه.اما تعداد ساعت‌هایی که صرف کاری شده، ربط مستقیمی به خروجی‌ای که بدست میاد نداره. بدن ما نیاز به‌استراحت و غذای خوب داره.بعد از مدتی، گذر شب و روز رو نمی‌فهمیدیم. در زمان‌های نامشخصی می‌خوابیدیم، ساعت‌های نامشخصی از خواب بیدار می‌شدیم و کار رو ادامه می‌دادیم.عدم تعادل در گرفتن تصمیم‌هااکثر تصمیم‌ها توسط یک نفر گرفته می‌شد، بدون هم‌فکری سایر اعضای تیم. که خب روش خوبی برای کارکردن نیست.تصمیم‌گیری سریع در استارت‌آپ‌ها بسیار مهمه.اما این نکته هم مهمه که افراد کلیدی و تاثیرگذار هم فرصت ابراز نظرات خودشون رو قبل از گرفتن تصمیم‌ها داشته باشن.درمورد چیزهایی که فکر می‌کنی اشتباه هستن، حرف بزن. اگه تو ارزشی برای نظر و دیدگاه خودت قائل نیستی، از بقیه انتظاری نداشته باش.اجازه نده که بقیه کنترل‌ات کنن. اجازه نده که به‌جای تو تصمیم‌بگیرن.عدم تحرک کافیمدتی طول کشید تا اهمیت سبک زندگی سالم رو درک کنم. هنوز خیلی‌ها تاثیرات ورزش روی سلامت ذهن رو نمی‌دونن.اون روزهای اول، فقط کار می‌کردیم و می‌خوابیدیم. فقط همین. به‌مرور زمان، پیاده‌روی رو هم شروع کردیم.ما همیشه غذاهای ناسالم و فست‌فود می‌خوردیم (که البته خیلی هم ازش پشیمون نیستم، چون خیلی خوش‌مزه بودن) و به‌اندازه‌ی کافی هم ورزش نمی‌کردیم.تا اینجای صحبت‌هام، درمورد اشتباهات شخصی گفتم. اما ما یک‌سری از اشتباهات رایج استارت‌آپ‌ها رو هم انجام دادیم که در ادامه می‌گم.با مشتری‌هامون صحبت نمی‌کردیمما با سرعت خیلی بالایی امکانات جدیدی رو به محصول‌مون اضافه می‌کردیم. اما هیچ‌وقت با تعداد کافی‌ای از مشتری‌هامون صحبت نمی‌کردیم که آیا اضافه‌کردن این امکانات ضروری‌بودن یا نه. ما با فرضیات خودمون محصول رو می‌ساختیم - بعد از چند ماه، محصولی داشتیم که از لحاظ مهندسی و برنامه‌نویسی باورنکردنی بود، اما کسی ازش استفاده نمی‌کرد.بیش از حد مشغول ساختن محصول و عدم تمرکز روی فروش اونمن هنوزم که به‌گذشته نگاه می‌کنم، سرعتی که داشتیم باهاش امکانات جدید رو به‌محصول اضافه می‌کردیم، برام قابل احترام و جذابه. اما این چیزا مهم نیست وقتی که نتونی محصول رو بفروشی.ما روی فروش محصول، خیلی کم تمرکز کردیم که این اشتباه بزرگی بود.ما خیلی تازه‌کار بودیم که فکر می‌کردیم ساختن نرم‌افزار سخت‌ترین قسمت ساختن یه استارت‌آپه.کپی‌کردن از رقباهمه‌ی شرکت‌ها این کار رو می‌کنن. مثلا قابلیت استوری‌گذاشتن رو Snapchat معرفی کرد اما الان تو اکثر شبکه‌های اجتماعی وجود داره.اما وقتی که امکانات محصول‌ات رو از رقبا کپی می‌کنی، باید حواست باشه که کاربرای تو هم اون رو می‌خوان یا نه. اینستاگرام با موفقیت استوری‌گذاشتن رو کپی‌کرد، اما وقتی Medium هم همین‌کار رو کرد، نتیجه‌ی خوبی نگرفت.کپی‌کردن از رقبا، تو رو تا هم‌رده‌ی اون‌ها شدن پیش می‌بره. در حالی‌که تو باید چیزهای بهتر از اون‌ها بسازی تا مردم رو قانع‌کنی که به‌جای رقبا، از محصول تو استفاده کنن.تا زمانی که محصول تو فوق‌العاده نباشه، مردم به‌خودشون زحمت جابه‌جایی رو نمی‌دن.نداشتن دید کافیهمیشه خوبه که وقتی سرمایه می‌گیریم، برای شرکت‌مون و آینده‌اش دید کافی داشته باشیم.ما چشم‌بسته فقط امکانات جدیدی رو می‌ساختیم و اضافه می‌کردیم، بدون این‌که دیدی داشته باشیم.سوال ساده‌ای که باید از خودمون بپرسیم اینه: کاربرای هدف تو کیا هستن؟ اونا با استفاده از محصول تو چه چیزی رو می‌خوان بدست بیارن؟ما کلی امکانات توی محصول‌مون داشتیم، شاید امکاناتی که ۵ تا محصول مختلف ممکن بود جداگونه بسازن‌شون. ولی این امکانات رو حتی یه‌کاربر هم نمی‌خواست.صحبت‌های پایانیبعضی وقت‌ها برنده می‌شی، بعضی وقت‌ها هم یاد می‌گیری. این استارت‌آپ، تجربه‌ای بود که زندگی من رو به‌سمت مثبتی تغییر داد. خوش‌حالم که انجامش دادم. خوش‌حالم که تلاشم رو کردم و شکست خوردم.خیلی چیزها یاد گرفتم. درمورد آدم‌ها، اعتماد و استارت‌آپ‌ها.دوتا دوست فوق‌العاده هم پیدا کردم...... و کلی خاطره.من تونستم استارت‌آپ دومم رو با تمام چیزهایی که توی این مسیر یاد گرفتم، بسازم.این نوشته، ترجمه‌ای روان از مقاله‌ی زیر بود:Stupid things I did while building my first startup

آموزش اجرا کردن لاراول در هاست یا سرور

محمدحسین عباداللهی — Sun, 15 Sep 2019 14:57:06 +0430

توسعه‌دهنده‌ی لاراول باشی و دسترسی به artisan نداشته باشی! مگر می‌شود؟ و یا باید کلی منتظر آپلودشدن پوشه‌ی vendor باشی! آخر مگر این پوشه را هم آپلود می‌کنند؟ این پوشه را داخل gitignore قرار داده‌اند که چه؟ که یک‌وقت آپلودش نکنیم!هاست‌های اشتراکی فعلی چندان جواب‌گوی نیازهای برنامه‌نویس‌ها و توسعه‌دهندگان امروزی نیستند. کافیست ترکیب‌های «هاست لاراول» و یا «هاست اشتراکی» را در گوگل جستجو کنید. سرویس‌های بسیاری را مشاهده خواهید کرد که از فرایند خرید سرویس، منظورم همان WHMCS معروف است، تا اجرای پروژه به واسطه‌ی cPanel، کاملا مشابه یکدیگر هستند و هیچ‌کدام ارزش‌افزوده‌ی دیگری را ارائه نمی‌کنند. حتی اگر دقت کنید، از لحاظ قیمتی هم تفاوت چندانی ندارند. تنها ترکیب‌های مختلفی از پلن‌ها را ارائه می‌کنند.این را هم می‌دانیم که هاست‌های cPanel امروزی، مناسب تکنولوژی‌هایی که استفاده می‌کنیم، نیستند. ما از Git استفاده می‌کنیم، از NodeJS برای FrontEnd کمک می‌گیریم و از فریم‌ورک Laravel برای BackEnd قدرت می‌گیریم. دستورات php artisan را اجرا می‌کنیم و از composer برای نصب پکیج‌های‌مان و جلوگیری از کدهای تکراری بهره می‌گیریم.اما در نهایت، وقتی که توسعه‌ی پروژه به نقطه‌ی مطلوبی رسیده باشد و به دنبال قراردادن پروژه‌ی‌تان روی یک سرویس هاست لاراول باشید، ناامید خواهد شد. چرا که عملا این هاستینگ‌ها به صورت اختصاصی برای لاراول طراحی نشده‌اند و شما باید ابزارهایی که در بند قبل گفته شد را کنار بگذارید و به شیوه‌ی سنتی پروژه‌ی‌تان را روی هاست آپلود کنید. حتی گاها لازم است که تغییراتی را هم در فایل‌های اصلی خود لاراول ایجاد کنید تا بتواند در این سرویس‌ها اجرا شود و همیشه باید مواظب باشید که این تغییرات را اشتباها از بین نبرید.اجرای لاراول در هاست اشتراکی کار ساده‌ای نیست.اگر خودم VPS و سرور تهیه کنم، چه؟حتما قبلا با لینوکس کار کردید. می‌دانید چطور باید SSH بزنید. می‌دانید که چه توزیعی از لینوکس را انتخاب کنید. تفاوت‌های بین CentOS و Ubuntu را می‌دانید. کار با Firewall را یاد گرفته‌اید و می‌دانید که چطور دسترسی‌ها را مدیریت کنید. می‌دانید که چطور منابع مصرفی سرورتان را مانیتور کنید. اگر مشکلی پیش بیاید، می‌دانید که چطور باید رفع کنید. می‌دانید که چگونه Apache یا Nginx را نصب کنید و چگونه PHP و اکستنشن‌های آن را روی سرور کامپایل و نصب کنید. می‌دانید که چگونه پروژه‌ی لاراول‌تان را به سرور منتقل کنید و می‌دانید که چگونه برای Apache باید Virtual Host بسازید.اجرای لاراول در سرور و یا VPS هم کار ساده‌ای نیست.نه نمی‌دانم! وقت کافی هم ندارم!در بند قبلی فقط بخشی از دانستی‌ها را گفتیم. دانشی که قبل از تهیه‌ی VPS و سرور خودتان نیاز دارید. پس خرید VPS برای لاراول هم چندان گزینه‌ی ایده‌آلی به نظر نمی‌رسد. سخت، وقت‌گیر و در نهایت طاقت‌فرساست.چه کنیم؟ در نهایت، هاست مناسب لاراول هم داریم؟خبر خوب این است که بله. سرویس ابری لیارا، هاستینگی با تمرکز روی لاراول و تکنولوژی‌های مدرن است. در این هاست ابری، خبری از cPanel نیست و شما با روش‌هایی کاملا مدرن پروژه‌ی‌تان را روی سرور قرار داده و مدیریت می‌کنید.سرویس ابری لیاراسرویس ابری لیارا یک استارت‌آپ ایرانی است که سرویس‌های ابری مختلفی را ارائه می‌کند. نه تنها می‌توانید پروژه‌های لاراول‌تان را با یک دستور روی سرورهای ابری لیارا اجرا کنید، بلکه امکان اجرای پروژه‌های NodeJS و React و Vue و... هم هست.در سرویس ابری لیارا ثبت نام کنید و ۵۰۰۰ تومان اعتبار هدیه دریافت کنید. و این یعنی می‌توانید از هاست لاراول، دیتابیس‌های MySQL و یا MongoDB و سایر خدمات سرویس ابری لیارا برای چند روز به رایگان استفاده کنید.این هاست لاراول، به شما قابلیتی شبیه به دسترسی SSH ارائه می‌کند که می‌توانید از آن برای اجرای دستورات artisan و یا composer استفاده کنید.بعد از ثبت نام، یک پروژه با نام دلخواه‌تان بسازید. هر نامی که انتخاب کنید، پروژه‌ی‌تان با آن نام در دسترس خواهد بود. برای مثال، اگر نام my-project را انتخاب کنید، سرویس ابری لیارا آدرس my-project.liara.run را به شما اختصاص خواهد داد. دامنه‌ی شخصی و دلخواه خودتان را هم هر زمان که نیاز داشتید، می‌توانید به رایگان اضافه کنید.خبر خوب این است که زیردامنه‌ی liara.run به صورت پیش‌فرض HTTPS است. حتی اگر دامنه‌ی دلخواه خودتان را نیز اضافه کنید، با یک کلیک و به صورت کاملا رایگان، گواهی HTTPS رایگان دریافت می‌کنید.برای این که بتوانید از قابلیت هاست Laravel سرویس ابری لیارا استفاده کنید، لازم است که Liara CLI را از طریق npm نصب کنید:npm i -g @liara/cliو حالا دستور زیر را برای ورود به حساب کاربری‌ای که در سرویس ابری لیارا ساختید، وارد کنید:liara loginدر نهایت وارد پوشه‌ی پروژه‌ی‌تان شوید و دستور دیپلوی را وارد کنید:liara deployتوضیحات بیشتر درباره‌ی این فرایند را می‌توانید در مستندات سرویس ابری لیارا مطالعه کنید.از لینک زیر وارد سرویس ابری لیارا شوید و با دریافت ۵۰۰۰ تومان اعتبار هدیه، این سرویس را امتحان کنید: https://liara.ir/ جمع‌بندیدر این نوشته، از ایرادات هاست‌های اشتراکی PHP و لاراول گفتیم. این که چرا نباید cPanel به عنوان هاست لاراول استفاده کنیم و سرویس ابری لیارا را به عنوان جایگزینی مدرن معرفی کردیم.نظر شما چیست؟ شما از چه روشی برای استقرار پروژه‌های‌تان روی هاست یا سرور استفاده می‌کنید؟ آیا سرویس ابری لیارا را می‌شناختید؟ از آن استفاده می‌کنید؟

آمار بازدید مطالب من در سال ۹۷

محمدحسین عباداللهی — Fri, 29 Mar 2019 13:15:55 +0430

من در سال گذشته، در مجموع ۳ مقاله در ویرگول منتشر کردم. در طول این سال مقالات من ۵۴ مرتبه لایک شدند و ۱۴ نظر نیز بر روی آن‌ها ارسال شد. با مطالعه این مقالات، ۶۰ نفر تصمیم گرفتند تا من را در ویرگول دنبال کنند تا از مقالات بعدی من باخبر شوند.مخاطبیندر طول این سال، مقالات من توسط ۱,۹۷۴ نفر در ویرگول مطالعه شده است. مدت زمانی که این افراد در حال مطالعه‌ی آن‌ها بوده‌اند برابر با ۱۳۰,۸۵۱ ثانیه است. اگر فرض کنیم در حال حاضر جمعیت ایران ۸۰ میلیون نفر است، این یعنی من توانسته‌ام سرانه مطالعه کشورم ایران را ۰/۰۰۱۶۳۶ ثانیه افزایش دهم. شاید بتوانیم این عدد را به «اثر پروانه‌ای» تشبیه کنیم؛ چرا که هر کدام از نویسندگان در ویرگول توانسته‌ایم عددی کوچک را به سرانه مطالعه کشور اضافه کنیم اما مجموعِ تک تکِ این اعداد، یک عدد بزرگ شده است. من در کنار سایر کاربرانِ ویرگول توانستیم در سال ۹۷، سرانه مطالعه ایران را ۴/۱۲۲۳۴۳ ثانیه افزایش دهیم.می‌توانیم برای سال ۹۸، اتفاقات بزرگتری را رقم بزنیم.ویدیوی آمار مخاطبین من را ببینید: https://cdn.virgool.io/annual-report-97/ucqsjjaetk3z-ngWZ.mp4

آموزش ساخت پیام‌رسان با Socket.io و Vue از صفر تا صد

محمدحسین عباداللهی — Wed, 28 Nov 2018 21:43:47 +0330

با استفاده از ویژگی‌های رویدادگرای NodeJS می‌توان سرویس‌های مختلفی از جمله پیام‌رسان‌ها را پیاده‌سازی کرد. در این نوشته، با استفاده از کتاب‌خانه‌ی Socket.io، قابلیت آنی و لحظه‌ای بودن پیام‌ها را پیاده می‌کنیم. برای سمت کاربری، از فریم‌ورک جذاب VueJS استفاده می‌کنیم. این فریم‌ورک، کتاب‌خانه‌ای به نام ElementUI دارد که از آن برای ظاهر پروژه استفاده می‌کنیم. در نهایت، پروژه را روی سرور مستقر می‌کنیم تا بتوانیم آن را به اشتراک بگذاریم و استفاده کنیم.خروجی نهایی پروژهشروع به کاریک پوشه با نام دلخواه‌تان بسازید. من نام پوشه‌ام را fara-chat قرار می‌دهم. دستور زیر را در این پوشه وارد کنید تا فایل package.json ایجاد شود:npm init -yدر ادامه، پکیج Express را نصب می‌کنیم که بتوانیم فایل‌های استاتیک مثل HTML و CSS را برای کاربران‌مان سرو کنیم و نمایش دهیم:npm install expressبعد از اتمام دستور بالا، یک فایل package-lock.json هم باید برای‌تان ساخته شده‌باشد. این فایل جزئیات پکیج‌هایی که نصب می‌کنیم را در خودش ذخیره می‌کند و کاری به کارش نخواهیم داشت. ضمن این‌که اگر فایل package.json را مشاهده کنید، یک فیلد با نام dependencies در آن وجود دارد که نشان می‌دهد کتاب‌خانه‌ی Express نصب شده‌است.یک فایل با نام server.js ایجاد کنید و کدهای زیر را داخل آن قرار دهید:const express = require('express'); const app = express(); const server = app.listen(3000, function () { console.log('Server is listening on http://localhost:3000'); });در کد بالا، در ابتدا ماژول express را فراخوانی کرده و یک app ایجاد کرده‌ایم که به پورت 3000 گوش می‌دهد. این یعنی این‌که با اجرای این برنامه، باید بتوانید وارد http://localhost:3000 شده و خروجی آن را ببینید. برای اجرای این برنامه، دستور زیر را در خط فرمان وارد کنید:node server.jsهمان‌طور که مشاهده می‌کنید، پیام Server is listening on http://localhost:3000 روی خط فرمان چاپ می‌شود و نشان از صحت عملکرد کد بالا دارد.برای این که اصولی‌تر کار کنیم، فایل package.json را باز کرده و در قسمت scripts یه فیلد دیگر با نام start ایجاد کنید و مقدار آن را برابر node server.js قرار دهید. در نهایت، فایل package.json شما باید شبیه این شده باشد:{ "name": "fara-chat", "version": "1.0.0", "description": "", "main": "server.js", "scripts": { "start": "node server.js", "test": "echo \"Error: no test specified\" && exit 1" }, "keywords": [], "author": "", "license": "ISC", "dependencies": { "express": "^4.16.4" } }از این پس، می‌توانیم با استفاده از دستور npm start پروژه را اجرا کنیم.نمایش اولین خروجی قابل فهم!خب فکر می‌کنم از این همه دستور و خط فرمان خسته شده‌اید. برویم سراغ خروجی‌های جذاب‌تر و قابل فهم‌تر. اول از همه، باید از Express بخواهیم که فایل‌های HTML و CSS و JS ما را که مرتبط با سمت کاربری هستند را سرو کرده و نمایش دهد. برای این کار، فقط کافیست دو خط دیگر به فایل server.js اضافه کنیم:const staticPath = __dirname + '/static'; app.use(express.static(staticPath));در خط اول، مسیر فایل‌های استاتیک‌مان را مشخص کرده‌ایم، که در اینجا به پوشه‌ی static اشاره می‌کند. پس همین الان یک پوشه با نام static ایجاد کنید. در خط دوم، یک middleware که خود ماژول express در اختیارمان قرار داده را با استفاده از متد use مورد استفاده قرار دادیم. در نهایت،‌ فایل server.js شما باید شبیه این شده باشد:const express = require('express'); const app = express(); const staticPath = __dirname + '/static'; app.use(express.static(staticPath)); const server = app.listen(3000, function () { console.log('Server is listening on http://localhost:3000'); });و حالا برای این که مطمئن شویم همه چیز به درستی کار می‌کند، یک فایل با نام index.html ایجاد کرده و داخل آن، کد HTML زیر را اضافه کنید: Chat App

Hello from our Chat app :)

و در نهایت، برای دیدن خروجی، آدرس http://localhost:3000 را در مرورگرتان باز کنید. توجه داشته باشید که قبل از آن، باید دستور npm start قبلی را متوقف کرده و دوباره npm start بزنید.نوبتی هم که باشه، نوبت Socket.io هستو حالا برویم سراغ جذاب‌ترین قسمت این پروژه. با دستور زیر، پکیج socket.io را نصب کنید:npm install socket.ioو برای راه‌اندازی سرور سوکت‌مان، همانی که قرار است ارتباط آنی و لحظه‌ای کاربران را به عهده بگیرد، تکه کد زیر را به انتهای فایل server.js اضافه کنید:const io = require('socket.io')(server);همان‌طور که می‌بینید، برای صرفه‌جویی در سرانه‌ی مصرف کد، در یک خط، هم socket.io را وارد پروژه کرده و هم با پاس‌دادن server، آن را راه‌اندازی کرده‌ایم.برویم سراغ رابط کاربریخب، امیدوارم تا به اینجا خسته نشده‌باشید. اگر خسته شده‌اید، یک فنجان چای یا قهوه بنوشید تا بعد از آن برویم سراغ رابط کاربری، VueJS و style ها.برای نصب Vue، فقط کافیست اسکریپت زیر را قبل از بسته‌شدن تگ body به انتهای فایل index.html اضافه کنید: