نوشته های MoHsEn

با داکیومنت ضعیف مایکروسافت برای ASP.Net چه کنیم؟

MoHsEn — Thu, 01 Jul 2021 14:00:49 +0430

چند مدتی هست که یادگیری ASP.Net رو شروع کردم و اولین چیزی که با اون مواجه شدم داکیومنت ضعیف و بسیار بسیار پراکنده مایکروسافت در این زمینه بود که واقعا سردرگمم کرد.دلیلش چی بود؟اصولا وقتی ما درباره داکیومنت حرف میزنیم یعنی معرفی کردن ویژگی ها و استفاده درست از اون،نه آموزش پروژه محور یه فریمورک تحت سلیقه نویسنده داکیومنت ، که دقیقا مایکروسافت این اشتباه رو توی قسمت های مختلفی از داکیومنتش انجام داده و این به این معنی هست که شما بدون توضیحات ویژگی، کد مشاهده میکنید و کاری که از دستتون بر میاد چیه؟ کپی پیستاگه حتی چند صفحه از مستندات فریمورک لاراول رو و سپس چند صفحه از مستندات فریمورک ASP.Net & ASP.Net Core رو مطالعه کنید کاملا متوجه تفاوت بین مستندات بین این دو فریمورک میشید.متاسفانه فریمورک وب مایکروسافت با تمام امکانات از جمله دیباگ بهتر ، امنیت بیشتر ، سرعت اجرای بیشتر از مستندات بسیار ضعیفی برخوردار است.موضوع دوم که واقعا احساس میشد پراکندگی مستندات بود. یعنی شما اگه از طریق دسته بندی ها هم به این مستندات دسترسی پیدا کنید متوجه میشید که شما در حالی که دنبال داکیومنت ASP.Net بودید وارد صفحات ASP.Net Core شدید و اون رو مطالعه کردید.دلیل این کار اینه که مایکروسافت قصد بولد کردن ASP.Net Core رو داره و این خیلی خوبه بخاطر Cross Platform بودن دات نت کور و... ؛ اما انتقادی که میشه کرد اینه که آیا وقتی یک فریمورک آپدیت شد باید فریمورک قبلی فراموش شه کاملا؟ پس پروژه هایی که قبلا با فریمورک قدیمی تر انجام شده و الان نیاز به تغییرات داره چی؟اما راه حل چیه؟ چطور راه بیوفتیم؟۱.تمرینبهترین راه برای یادگیری یک زبان برنامه نویسی ، نوشتن برنامه با آن زبان استدنیس ریچی ، خالق زبان برنامه نویسی C و یونیکساین نقل قول از دنیس ریچی درباره فریمورک ها هم صدق میکنه اما پیشنهاد من اینه که اگه شما با زبان سی شارپ آشنایی ندارین بهتره که اول syntax این زبان رو یاد بگیرید و بعد شروع به کار با فریمورک ASP.Net کنید.اما مهمتر از همه تمرین کردن و نوشتن برنامه های تستی برای خودتون هست که باعث میشه شما قابلیت تشخیص خطا و افزایش قدرت کدنویسی در خودتون رو افزایش بدین.۲.استفاده از داکیومنت ها و وبسایت های دیگهقطعا وبسایت های مختلفی وجود دارند که درباره این فریمورک و زبان برنامه نویسی سی شارپ تولید محتوا هم به زبان فارسی هم به زبان انگلیسی انجام دادن و شما کافیه با یک موتور جستجو سرچ کنیداین موضوع میتونه یک موضوع جزئی مثل:"how to create a controller in asp.net core" یا یک موضوع کلی مثل:"asp.net web api app tutorial"باشه.۳.استفاده از یوتیوب:افرادی که علاقه بیشتری به آموزش از طریق ویدیو دارن میتونن از طریق سرویس ویدیویی یوتیوب(یوتوب) اقدام به یادگیری کنن.اگه داخل یوتوب فارسی سرچ کنید با ویدیو های ایرانی هم مواجه میشین که مفید هستن.۴.استفاده از کد های دیگراناصولا فریمورک ها به این دلیل ایجاد شدن که برنامه نویس ها چرخ رو دوباره اختراع نکنن.یعنی چی؟ یعنی وقتی یک کار قراره همیشه با یک اصول انجام بشه چرا باید برای هر پروژه این کار تکرار بشه و دوباره کد هایی نوشته بشه که ممکن هم هست ایرادات مختلفی داشته باشن.پس شما میتونین از ماژول ها یا کتابخانه های مختلفی که توسط افراد دیگه ایجاد شده استفاده کنید.از طریق سرویس هایی مثل Github میتونید کد های دیگر توسعه دهندگان رو مشاهده کنید و یادبگیرید یا حتی کپی کنید اما حواستون باشه اول کد رو درک کنید و بعد کپی کنید.شما چه پیشنهادی دارین؟کامنت کنین :)امضا:mhsn

دور وقتت حصار بکش : دور شدن از اینستاگرام

MoHsEn — Wed, 17 Mar 2021 04:32:21 +0330

قطعا اگر شما هم در شبکه های مجازی عضو شده اید تجربه این را داشته اید که ساعت ها در این شبکه ها چرخیده اید و متوجه عبور وقت نشده اید.پس از گذشت مدتی احساس کردید که "شما به شبکه های اجتماعی اعتیاد پیدا کرده اید" ، اگر عنوان این مطلب برای شما جالب بود و باعث شد که نگاهی به آن بیاندازید پس شما هم این اعتیاد را مثل من و خیلی ها دارید.اصولا این شبکه های اجتماعی (مخصوصا اینستاگرام) بر این اساس طراحی و ساخته میشوند که شما در آنها همیشه سرگرم باشید،به همین دلیل است که شما همیشه پست ها و مطالبی را در قسمت Explore میبینید که به آن ها علاقه مندید و همین باعث میشود که کنترل وقت از دست خارج شود.قرار نیست که در این مطلب درمورد خوب یا بد بودن شبکه های اجتماعی با حرف بزنیم،بلکه درباره استفاده بهینه و کاملا کنترل شده از این نرم افزار ها به طوری که به کار و وقت گرانقیمت ما آسیبی وارد نشود.از خودتان این سوال را بپرسید که برای چه از اینستاگرام استفاده میکنید؟قطعا با جواب ها گوناگونی روبرو هستیم مانند:برای تعامل با اطرافیان،دوستان و همکارانکسب اطلاعات و اخبار جدیدبیزنس یا انجام کار هایی که به شغل شما مربوط هستسرگرمیاگر شما از طریق اینستاگرام کسب درآمد دارید طبیعی است که وقت بیشتری را در اینستاگرام بگذارید و تولید محتوا یا تبلیغات انجام بدید.اما اگر به عنوان مثال شما در اینستاگرام به عنوان "سرگرمی" فعالیت دارید و یا کارتان چک کردن استوری های تکراری شات کردن و تبلیغات است باید بیشتر حواستان به کنترل وقتتان باشد.راه حل هایی برای کنترل خودمان:۱.اولویت دیگری برای خودتان تعریف کنید:اگر اعتیاد به گشت و گذار و فوبیای از دست دادن اطلاعات (استوری های) دوستانتان را دارید قطعا وقتی از خواب بیدار شدید اولین کاری که انجام میدهید چک کردن اینستاگرام است.چرا که این کار به نظر خیلی خوشایند هست و اگر یک روز استوری هارا چک نکنیم احساس اینکه چیزی در برنامه روزانه‌مان انجام نشده روی دوشمان سنگینی میکند.درصورتی که هیچ کدام از این اطلاعات نه به درد ما خواهد خورد نه مخاطبشان ما هستیم.اگر بتوانید یک اولویت مفید و خوبی مانند کتاب خواندن را جایگزین اینستاگرام کنید واقعا تحسین برانگیز هستید.۲.با ما کاری ندارند:حتما برای شما هم این حس پیش آمده که امروز که چند ساعتی است اینستاگرام یا تلگرامم را چک نکردم کلی پیام ناخوانده برایم آمده است ولی وقتی که چک میکنید میبینید واقعا هیچ پیام خاصی ندارید جز اینکه دوستانتان مطالبی را برایتان فرستاده اند که چندان هم تمایل به دیدن آنها ندارید.این را در ذهن خود آویزان کنید که خودتان و وقتتان مهم تر هستید و دیگران با شما کار خاصی ندارند و یک زمان معین برای چک کردن و استفاده از شبکه های اجتماعی برای خودتان تعیین کنید (در ادامه بیشتر در این باره گفته شده)خودتان و وقتتان مهم تر هستید و دیگران با شما کار خاصی ندارند۳.از جلوی چشام دور شو:مهمترین دلیلی که همیشه پس انجام کاری با تلفن همراهمان دوباره به اینستاگرام بازمیگردیم جلوی چشم بودن این نرم افزار هاست.اکثرا اینستاگرام،تلگرام،واتساپ،تیک تاک در صفحه اصلی تلفن های همراه ما جا خوش کرده اند و قصد تغییر مکان هم ندارند چون ما با وجود آنها احساس راحتی میکنیم ; اما حالا وقت این است که میانبر این نرم افزار ها را از صفحه اصلی خودمان "حذف کنیم" تا اگر وقتی تماسمان با دوستمان تمام شد و به صفحه اصلی منتقل شدیم چشممان به آنها نخورد که ناخوادگاه وارد آنها شویم.میتوانید میانبر یک نرم افزار خواندن کتاب یا پادکست رو جایگزین آن کنید،درست است که با هر دفعه باز شدن صفحه اصلی تلنگری به شما وارد میشود اما جوابگو است :)۴.کنترل زمان و استفاده از هشدار دهنده ها:اگر لیست کار های روزانه را مینویسید میتوانید زمانی را برای استفاده از اینستاگرام و شبکه های اجتماعی برای خودتان معیین کنید که اعتیادتان را ارضا کند اما دوباره ممکن است که در فضای پر از خالی مطالب تکراری غرق شوید ; راه حل چیست؟ استفاده از هشدار دهنده ها.خوشبختانه اینستاگرام قابلیت هشدار استفاده در روز را دارد و شما میتوانید از طریق مسیر تنظیمات زیر وارد این قسمت شده و زمان استفاده خودتان را کنترل کنید.۱.وارد تنظیمات اینستاگرام بشید۲. اکانت( Account ) یا حساب را انتخاب کنیدفعالیت شما ( Your Activity ) را انتخاب کنیدتب زمان ( Time ) را انتخاب کنید.میتوانید میانگین استفاده روزانه از اینستاگرام را نیز در این صفحه ببینیدتنظیم یاد آوری روزانه ( Set Daily Reminder ) را انتخاب کنید.زمان استفاده روزانه را وارد تنظیم کنیدبه این صورت در هر روز که زمان استفاده شما از اینستاگرام به زمان تعیین شده برسد داخل نرم افزار یک هشدار به شما نمایش داده میشود که شما از ۸۰ درصد بسته های اینستاگرام خود استفاده کرده اید D:البته شما بعد از دیدن این هشدار میتوانید به فعالیت خود ادامه دهید اما اگر وقت شما برای شما ارزشمند است باید آن را ترک کنید تا برنامه روزانه شما به بهترین شکل ممکن پیش برود.امیدوارم که وقتتون هیچوقت هدر نره ممنون بابت مطالعه این مطلب . موفق باشید :)

اهمیت TaskList یا TODO،چگونه TODO List بنویسیم؟

MoHsEn — Fri, 29 Jan 2021 02:58:56 +0330

نه تنها در برنامه نویسی بلکه در تمامی شغل ها همیشه کار های ناتمامی وجود دارن که باید حل شن و لازم داریم که اونهارو بر اساس اولویت هاشون بچینیم که به موقع انجامشون بدیم تا بار سنگین به تعویق انداختن کار ها از دوشمون برداشته شه.TaskList یا TODOList همونطور که از اسمش پیداست به معنای لیست وضایف هست،یک فایل خیلی ساده هست که برعکس ساده بودن یکی از مهمترین کار ها برای انجام دادن هنگام برنامه نویسی هست.قطعا برای شما هم پیش اومده که در حین برنامه نویسی یه ایده یا باگ به ذهنتون برسه که به خودتون قول دادین که پیاده یا حلش کنین که ممکنه حلش کرده باشین یا تا همین الان که این مقاله رو میخونین درحد ایده یا قول باقی مونده باشه.اینجاست که لیست وضایف به کمکمون میاد تا اونارو ذخیره کنیم.این کار دو مزیت خیلی موثر داره:۱:فراموش نمیکنین که چیکار باید میکردین۲:چون اونو نوشتین ترغیب به انجام دادنش میشینچطور TODO بسازم؟شما میتونید حتی یه فایل تکست ایجاد کنید و داخل اون کار هایی که لازمه بکنین رو بنویسین و گاها بهش سر بزنید و ببینید چه کار هایی رو انجام و چه کار هایی رو انجام ندادین ولی ما از راه پیشنهاد شده که توسط گیت هاب هم پشتیبانی میشه استفاده میکنیمیک فایل بدون پسوند با نام TODO ایجاد کنید تا VS Code هم اونو تشخیص بده و از طریق آیکون پیدا کردنش آسون باشه.پیشنهاد من اینه که این فایلو توی پوشه اصلی پروژه بسازین نه توی زیر شاخه پوشه ها!!اگر از لینوکس استفاده میکنین از این کامند میتونین برای ایجاد فایل TODO استفاده کنین:touch TODOشکل کلی یک فایل TODO به این شکل هست؛ براساس گفته گیت هاب- [x] Finish my changes - [ ] Push my commits to GitHub - [ ] Open a pull request - [x] = انجام شده - [ ] = هنوز انجام نشدهکلمه x به همون معنای تیک زدن هست که یعنی این کار انجام شده و اگه خالی باشه به معنای انجام نشده هستسعی کنید هر ایده یا باگی که بنظرتون باید رفع یا پیاده شه رو داخل این فایل یادداشت کنید تا بتونید از بعدا استفاده کنید و کار هاتون رو پیش ببرید :)موفق باشید امضا mhsn

کار کردن کد یا بدون باگ بودن کد؟کمی درباره باگ های امنیتی

MoHsEn — Tue, 12 Jan 2021 04:14:38 +0330

خب سلام.امشب داشتم روی پلاگین وردپرسیمون که به زودی عرضه میشه کار میکردم و به این نکته برخوردم که ممکنه یکم سحل انگاری به کار بدم و کد هام رو اونطوری که باید تست نکرده باشم.متاسفانه اینطور هم بود و بعد چک کردن به باگ هایی برخوردم که اکثرا بخاطر مشغله زیاد یا کم تمرکز بودن ایجاد شده بودن.مهترین مسأله این بود که اروری نداشتیم و این دقیقا چیزیه که همه ما درموردش اشتباه میکنیم؛هر کدی که کار میکنه صرفا یه کد خوب و تمیز نیست.شروع کردم به رفع کردن باگ ها و طبق معمول یه کامیت به گیت عزیز دادم و پروژه رو آپدیت کردم و به خودم قول دادم از این به بعد بیشتر روی کد هایی که مینویسم فکر کنم و از اون مهمتر:کدهامو از هر نحوی تست کنم.خب قطعا مهمترین باگ ها که باید خیلی مواظب بود باگ های امنیتی مخصوصا توی وب اپلیکیشن ها و API ها و حتی نرم افزار های native که ممکنه یه دیتای حساس داخلش نوشته بشه (مثل پسورد ادمین و دسترسی ها به کل از طریق API) و اینجاست که یه نفر رشته های نرم افزار شما رو به راحتی با نرم افزار های معکوس کننده برگردونه و...یکی از این باگ های امنیتی که برای من هم پیش اومده اینه که شما وقتی به کاربر دسترسی آپلود فایل رو میدین کاربر میتونه یه فایلی که مخرب هست رو به سرور شما به اصطلاح inject یا تزریق کنه و اون فایل رو اجرا کنه و به سرور یا دیتای های شما آسیب بزنه یا از اون ها استفاده نادرست بکنه.ممکنه که خیلی از ما این اشتباه رو کرده باشیم و بگیم که خب کاری نداره که من میام میگم من فقط فایل هایی که فرمتشون jpg هست رو قبول میکنم.اینجاست که دقیقا اشتباه بزرگی کردین:توی دنیای لینوکس فایل ها از طریق فرمت شناخته نمیشن بلکه از طریق دیتای باینری یا هگزادسیمال اون ذخیره میشه و میشه با یه نرم افزار ساده ویرایشگر hex روش شناسایی فرمت رو دور زد و فایل php یا غیره خودمون رو توی سرور با فرمت jpg ذخیره و اجرا کرد.برای جلوگیری از این نوع حمله شما میتونید از کتابخانه ها و ابزار های آماده امنیتی استفاده کنید که باگ های اونا اکثرا رفع شده یا از طریق فانکشن های خود php یا زبان برنامه نویسیتون نوع فرمت فایل رو به طور دقیق بفهمید.یکی از توابع توی php برای چک کردن فرمت تابع mime_content_type هست که وابسته به توابع finfo هست و میتونه فرمت فایل رو از طریق کد هگز بفهمه و به شما کمک کنه از حملات از طریق آپلود جلوگیری کنین.نقشه بکشیدخیلی مهمه که شما قبل از نوشتن کد اون رو کاملا توی ذهنتون بنویسید و اجراش کنید و رو یه کاغذ تمامی مراحل و ویژگی ها و اصولی که باید در برنامه رعایت شه رو بنویسید این به شما کمک میکنه که راحت تر پروژه ای که قراره پیاده سازی بشه رو درک کنید.تست کردن کد چقدر مهمه؟از نظر من از مهمترین بخش های کد نویسی همینه که شما یک برنامه نویسی باشید که از تمامی زوایا به یک برنامه و مشکلاتی که توی اون میتونه بوجود بیاد نگاه کنه،اشتباه رایجی که گاهی مرتکب آن میشیم اینه که ما با اینکه مطلع هستیم که ممکنه این کدی که نوشتیم یا برنامه ای که ران کردیم دارای یه باگ امنیتی باشه ولی اون رو نادیده میگیریم(چون هیشکی اونو نمیبینه پس نمیتونه پیدا کنه) یا زمان رفع اون رو به تعویق میندازیم و با خودمون میگیم که "بعدا حلش میکنم" و این "بعدا" یعنی "هیچوقت".پس سعی کنید کدی که نوشتید رو قدم به قدم ران کنید و ببینید که مشکلی داره یا نه.چطور کدمون رو تست کنیمپیشنهاد من اینه که کدی که نوشتید رو از چند طریق تست کنید:اجرا:قطعا وقتی ما کدنویسی میکنیم هدفمون اجرای اون کد و کار کردن به دلخواه ماست؛کد هایی که مینویسید رو به صورت گام به گام و با دقت تست کنید،به طور مثال اگر یه تابع نوشتید اون رو تست کنید و از درست اجرا شدن و کار کردن آن مطمعن بشید و بعد ادامه راه رو برید،این روش میتونه به شما کمک کنه که اگه مشکلی پیش اومد سریع تر رفع کنید؛چرا؟ چون تست کردن یه تابع با ۱۰ خط کد خیلی آسون تر از تست یه کلاس با کلی تابع یا یه فایل پر از کده که ممکنه پر از اشتباه باشه.تحمل ارور:حتما برای شما هم پیش اومده که یه نرم افزار به اصطلاح کرش کنه یا ارور بده و خارج بشه و ممکنه اطالاعتی که از طریق متغییر ها توی رم ذخیره شده بود پاک شن و مشکلات دیگه،خیلی مهمه که برنامه که مینویسیم تحمل ارور رو داشته باشه و بتونه در صورت بروز یک خطا اون رو کنترل کنه و از طریق یک alert به کاربر هشدار بده که کاربر هم بتونه تعامل بهتری با نرم افزار داشته باشه.البته با اینکه این خطا ها کم پیش میاد اما باید توجه داشته باشیم.باگ های امنیتی:همونطور که اشاره شد باگ های امنیتی خیلی میتونن خطرناک باشن و هر دولوپر خوبی باید بتونه باگ های امنیتی رو تست کنه و اونارو رفع کنه.البته باگ های امنیتی هر روز پیدا و رفع میشن و هزاران هزار باگ وجود داره که میتونه باعث نفوذ به سایت شما بشه.پس هیچوقت به امنیت کد هایی که نوشتید اعتماد نکنید :)نرم افزار های تست امنیت وب سایت برخلاف اون ذهنیتی که ازشون دارن میتونن بهمون کمک کنن تا باگ های امنیتی مثل باگ های SQL Injection رو پیدا کرد و اون رو رفع کرد.اگر یه کد حتی ساده نوشتید سعی کنید اون رو تمیز و به بهترین شکل بنویسید طوری که به خودتون بگید ایول این بهترین چیزی بود که میتونستم بنویسم و همچنین بعد نوشتن کدتون قطعا اون رو از هر طریق تست کنید(مثل کارفرما ها که با برنامه های ناز ما خشن رفتار میکنند :)) خیلی ممنون از مطالعه این نوشته :)امضا : mhsn

لذت استفاده دو مانتیور در اوبونتو

MoHsEn — Wed, 06 Jan 2021 03:55:14 +0330

بعد از مدت ها میخاستم یه کاری که جدیدا خیلی مد شده و خیلی از برنامه نویس ها،گیمر ها و استریمر ها انجام دادن رو انجام بدم و اون چیزی نبود جز استفاده از مانیتور جانبی با لپ تاپلپ تاپ من یه Lenovo Thinkpad T510i هست که یه مانیتور فکر کنم ۱۵ اینچی داشته باشه و یه سیستم معمولی که من با یه اوبونتو ۲۰ ازش راضیم و با کیبورد فوق العاده باحالش حال میکنم.دیده بودم که برخی از رفقا توی ویندوز این حرکت رو میزنن و فکر میکردم توی این اوبونتو این ویژگی محدود تر باشه و شاید نیاز به نرم افزار جانبی باشه تا عملکرد بهتری داشته باشه اما وقتی شروع به انجام دادنو تجربه ش کردم فهیمدم که خیلی خوبه و مثل همیشه کم از ویندوز و بقیه سیستم عامل ها نداره.بگذریم...چی نیازه؟اینجا من طریقه وصل کردن مانیتور جانبی به لپ تاپ و استفاده از سیستم لپ تاپ رو میگم.دیدم که برخی از دوستان و همکاران روی PC هم انجام میدن که اونو نمیدونم ماژول خاصی یا سخت افزار خاصی استفاده میکنن نمیدونم چون کارت گرافیک من تنها یه VGA میخوره و من تنها قادر به اشتراک یه تصویر توی PC خودم هستم.برگردیم به لپ تاپ:یه کابل VGA یا HDMI یا DVI و هر کابلی که هم مانیتورتون پشتیبانی کنه هم لپ تاپتونیه لپ تاپیه مانیتور جانبیاوبونتو عزیزچطور؟لپ تاپتون رو از طریق کابل هایی که بالا گفته شد به مانیتورتون وصل کنید.روی تسک بار بالا کلیک کنید و روی setting کلیک کنید تا صفحه تنظیمات اوبونتو براتون نمایش داده بشه.تسک بار اوبونتو ۲۰ پایدارحالا به قسمت Displays در اوبونتو ۲۰ و Devices در اوبونتو ۱۸ رفته و قسمت display رو انتخاب کنین.توی بالاترین قسمت با عنوانی به اسم display mode روبرو هستیم که روش های مختلف اشتراک صفحه لپ تاپ رو به ما ارائه میده.توی این قسمت روی Join Displays کلیک کنید.پایین تر یک صفحه برای شما نمایش داده میشود که با دو عدد مکعب که مکان مانیتور اصلی و فرعی شمارا مشخص میکنند که میتونید با درگ و دراپ مشخص کنید که مانیتور های شما به صورت افقی یا عمودی یا در چپ و راست هم قرار گرفته اند.در قسمت پایین هم که Primary Display هست میتونید انتخاب کنید که مانیتور اصلی و مانیتور فرعیتون کدوم باشه.مثلا اگه لپ تاپ شما پایینه و مانیتورتون بالاست میتونید مانتیور خودتون رو مانیتور اصلی تنظیم کنید که نوار تسک بار بالا برای شما نمایش داده بشه و موس از زیر به بالا منتقل شه.امیدوارم از این مطلب برای شما مفید باشه.تجربه من:دی ماه ۹۹ امضا :mhsn

کنترل OAuth با PHP و JS در iframe

MoHsEn — Thu, 23 Jul 2020 02:59:16 +0430

این روزا دیگه به جای وارد کردن کلی اطلاعات برای ثبت نام و ورود از حساب های کاربری شبکه های اجتماعی و اکانت های دیگه استفاده میشه و یه راه خیلی جالب هست که در چند سال اخیر در وبسایت ها هم قابل مشاهده بوده.پروتکل OAuth که ورژن جدیدش با اسم OAuth2 شناخته میشه یه پروتکل استاندارد هست که وظیفه احراز هویت کلاینت ها و گرفتن اطلاعات اونارو به عهده داره و برای نرم افزار های وب،دسکتاپ،موبایل و ... به کار میرهدرواقع شرکت های بلاد کفر میان و API هایی بر اساس این پروتکل طراحی میکنن تا برنامه نویسا بتونن کاربران اپلیکیشن خودشون رو از طریق این API ها بشناسن و اطلاعات بگیرن،از جمله ارائه دهنده های این سرویس گوگل بزرگوار و لینکدین توییتر و ... میشه نام برداخیرا طی یه پروژه که به عهده من بود قرار شد که من صفحات ورود و عضویت رو با قابلیت ورود و ثبت نام با گوگل و لینکدین طراحی کنم.پس از طراحی مجزای این صفحات کارفرما تصمیم گرفت که این صفحه ها هردوشون توی یه modal نمایش داده بشه و از اونجایی که پروژه با cms وردپرس پیاده سازی شده بود من نمیخواستم فایل header رو زیادی شلوغ کنم و چون به این پیج ها به صورت مجزا هم نیاز داشتیم تصمیم گرفتم که بصورت embed و از طریق iframe و modal بوت استرپ ۴ لاگین و رجیستر رو پیاده سازی کنم اما این باعث میشد که بخاطر مشکلات امنیتی که توی iframe ها ممکنه پیش بیاد نمیشد از طریق iframe ها وب سایت دیگه ای رو بجز خود وبسایت لود کرد پس هنگام ثبت نام و لاگین از طریق گوگل و لینکدین به مشکل برمیخوردیم.پس اولین کاری که کردم از طریق جاوا اسکریپت یه فانکشن ساده ایجاد کردم که بتونه یه پنجره جدید باز کنه با لینکی که به عنوان پارامتر فانکشن میگیره.function load_api(link){window.open(link,'auth','width=450,height=600,left=200,top=150,toolbar=1,status=1'); }یه لینک ارجاع به صفحه لاگین هم با تگ ساختم و آدرس ارجاع رو که از طریق oauth گوگل گرفته بودم رو به عنوان پارامتر به تابع مشخص کردم:\');">sign in with googleتا اینجا یه لینک ارجاع ساخته بودم که توی یه پنجره 450 در 600 پیکسلی(فکر کنم) باز میشد و بعد از اینکه لاگین توسط گوگل انجام شد باز به صفحه لاگین redirect میشد پس من باید پنجره باز شده رو میبستم و پنجره اصلی که اصطلاحا بهش میگن opener (جاوا اسکریپت) رو هم رفرش میکردم که دیتا دوباره گرفته بشه و یوزر تشخیص داده بشه پس اینکارو انجام دادم:echo('