https://virgool.io/feed/@miss_nadia آدم های امن زندگی هم باشیم fa 2026-06-21 11:48:30 https://files.virgool.io/upload/users/4244526/avatar/hzh4xZ.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@miss_nadia https://virgool.io/@miss_nadia/%D8%AA%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AD%D8%A7%D9%84-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%AC%D8%AF%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%DB%8C%D9%86%D9%90-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%DB%8C-%D9%BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1%D9%81%D8%AA%D9%86%D9%90-%DB%8C%DA%A9-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%85-%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF%D8%AA-%D8%AA%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%84-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%86-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF-bkf6fyvanu4c قطعاً خیلی از ما این برزخ زندگی کردیم.روزهای اول، هر لحظه‌اش با غصه و دلتنگی می‌گذرد. مرورِ هرروزه‌ی خاطرات و هجومِ بی‌رحمانه‌ی یادآوری‌ها، چنان آدم تحت فشار قرار میدهد که دلت می‌خواهد دوباره سراغش بروی فقط برای اینکه این احساسِ گنگِ رهاشدگی و تنهایی را ساکت کنی.​اما دقیقاً همین‌جاست که با «واقعیت» روبرو می‌شویم.​این‌بار، دیگر با چشم‌های بسته و احساسات کورکورانه به او نگاه نمی‌کنیم. این‌بار پای ترازوی منطق وسط می‌آید؛ ترازویی که وزنِ رفتارهای او، احساسِ طردشدگیِ خودمان و منافعِ روحی‌مان را دقیق می‌سنجد.در این بازگشتِ مجدد، دو اتفاق مهم رخ می‌دهد:​یک: فروریختنِ بت‌های ذهنیاکثریتِ آدم‌ها بعد از بازگشت، تازه متوجه می‌شوند که فردِ مقابلشان هیچ شباهتی به تصویرِ داخل ذهنشان ندارد! آن‌ها با فانتزی های ذهنشان، بتی از جنس انسان ساخته بودند و تمام هویت و وجودیت خود را به او گره زده بودند. این بازگشت، گرچه تلخ است، اما یک فایده‌ی بزرگ دارد: آدم را از دنیای خیال و توهم بیرون می‌کشد و با واقعیتِ عینیِ طرف مقابل روبرو می‌کند.​دو: آزمونِ اصالتِ رابطهاما در این میان، برای تعداد کمی از انسان‌ها، این جدایی یک «ترمزِ آگاهانه» است. محکِ سختی است سر یک مسیرِ مه آلود، تا مطمئن شوند راهی که می‌روند به دره ختم نمی‌شود. این فاصله‌ی اجباری به آن‌ها ثابت می‌کند که دوری از پارتنرشان چقدر می‌تواند جبران‌ناپذیر باشد و بودنشان در کنار هم، چطور باعث پیشرفت فردی و جمعی‌شان می‌شود.​در تعریفِ ریاضیِ رابطه‌ها، اکثر آدم‌ها معتقدند:1+1=2(یعنی دو فرد مستقل، بدون هم‌افزایی خاصی فقط کنار هم زندگی می‌کنند)​اما تعداد کمی از رابطه‌های بالغانه به فرمولِ دیگری باور دارند:1+1=11این یعنی: «من تو را به عنوان هم‌سفرِ زندگی‌ام معرفی کرده‌ام؛ پس تقاضای تغییر دادنت را ندارم. تو را با تمامِ آنچه هستی می‌پذیرم، اما در عوض یک تقاضا دارم... اینکه در این مسیرِ طولانی، همیشه و در هر شرایطی، پابه پای من و "در کنارم" باشی.»#ن_هدایت نادیا هدایت نادیا هدایت #ن_هدایت نادیا هدایت #ن_هدایت Sat, 20 Jun 2026 13:52:26 +0330 https://virgool.io/@miss_nadia/%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D9%87%D8%B4%D8%AA%D9%85-zyvrn03pkcpr (فلش بک )افسر میلانتو ماشین نشوندمش رفتارش گستاخ شده بود دیگه بدنش نمیلرزید -: اون لیاقتش بود بمیره اون هیچ چیز درست انجام نمی‌داد تو همه چی مشکل ایجاد می‌کرد میفهمی چی میگم که حتی دیشب گند زد به شراب سرخ عزیزم و کل شو دمر کرد اون حتی عرضه یه نوشیدنی ریختنم نداشت چه برسه به کارای بزرگ_: دوستش نداشتی -: من عاشق پولش بودم همیشه .... آخ... خیلی سرم درد میکنه رسیدیم بیدارم کن و کل مسیر یهو بیهوش شدزمان حال_: خب خب الان چی میگی لیا هنوزم میخوای کتمان کنی؟_: خب خب الان چی میگی لیا هنوزم میخوای کتمان کنی نادیا هدایت #ن_هدایت نادیا هدایت #ن_هدایت Tue, 26 May 2026 01:00:18 +0330 https://virgool.io/@miss_nadia/%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%85-%D9%82%D8%AA%D9%84-%D8%BA%DB%8C%D8%B1-%D9%82%D8%A7%D8%A8%D9%84-%D9%82%D8%A8%D9%88%D9%84-lcgphwxglv6r -:بعد شام لازانیا و یکم شراب سفید خوردیم _: پس چجوری دیروز تو مسیر به همکارم میگفتی اون بی عرضه تمام شراب قرمز دمر کرد رو میز ناهارخوری همون بهتر که مرد-: چی دارین میگین من همچین حرفی نزدم شما شما میخواین به من اتهام بچسبونین یهو بازرس با داد _: افسر میلان صداکنین خب تو ادامه بده-: من نمیفهمم شما چی میگین بدون وکیلم حرف نمیزنم زنگ بزنین به علی بیگ اون وکیل خانوادگی مونه در اتاق بازجویی باز شد و همون خانومی که دیروز تا ماشین من آورد اومد تو__: بله بازرس _: دیروز تا انفرادی تو همراه لیا بودی درسته__: بله بازرس_:چیا بهت گفته مو به مو گزارش بده__: لیا گفتدر همین حین کل بدن لیا شروع کرد به لرزیدن حس می‌کرد تمام این افراد قصد دارن مرگ کسی که عاشقش رو بندازن گردنش و او هیچ دفاعی نداره در همین حین کل بدن لیا شروع کرد به نادیا هدایت #ن_هدایت نادیا هدایت #ن_هدایت Thu, 25 Sep 2025 11:00:33 +0330 https://virgool.io/@miss_nadia/%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D9%82%D8%AA%D9%84-%D8%BA%DB%8C%D8%B1-%D9%82%D8%A7%D8%A8%D9%84-%D9%82%D8%A8%D9%88%D9%84-qfgkn7lzqtqm -: من هیچ کاری نکردم چرا باور نمی‌کنید من عاشق هاردی م _: تو مگه دیشب با هاردی نگذروندی هان تو رو ما لخت تو خونه پیداکردیم همین طور هاردی بهم بگو بهت خیانت کرده بود و تو کشتیشتو آزمایشت نشون میده الکل مصرف کرده بودین جواب بدههههه-: بخدا نمیدونم نمیدونم نمیدووووونم _: هرچی یادته رو برام تعریف کن-: طبق معمول هاردی ساعت ۸ شب اومد خونه خیلی خسته بود یکم دعوا کردیم برای اینکه باز با لباسای روغنی اومده رو مبل نشسته بعد اون رفت حمام منم شام آماده کردم _:دعواتون چقدر بود-: من کلا زیاد قهر نمیمونم زود آشتی کردیم _: اووم نادیا هدایت #ن_هدایت نادیا هدایت #ن_هدایت Thu, 25 Sep 2025 10:35:16 +0330 https://virgool.io/@miss_nadia/%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85-%D9%82%D8%AA%D9%84-%D8%BA%DB%8C%D8%B1-%D9%82%D8%A7%D8%A8%D9%84-%D9%82%D8%A8%D9%88%D9%84-dzx081rq03fk انگشتات قطع نکنیم _: عه بچه ها هاردی ول کنین آروم تر بهش بگیرین یه اشتباهی کرد نه و کارتال محکم با پاش کوبید تو صورتم حس میکنم فکم در رفت و از درد داد بلندی کشیدم -: آییییییییی حرومزاده عوضی_: عه پسرم بی ادب شده نزار بفرستم بچه هام ادبت کننا و من فقط از درون خورد میشدم و از درد فکم هنو نتونستم درست نفس بکشم این چه حماقتی بود که خودم گرفتارش کردمزمان حال_: خب خب لیا مَکارد درست میگم -: من وکیلم باید بیاد من بدون وکیلم حرفی نمیزنم _: جالبه شوهرت کشتی تمام شواهد علیه تو اما وکیلم میخوای نه لیا با گریه و مایوسی تمام نادیا هدایت #ن_هدایت نادیا هدایت #ن_هدایت Thu, 25 Sep 2025 10:30:01 +0330 https://virgool.io/@miss_nadia/%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1%D9%85-%D9%82%D8%AA%D9%84-%D8%BA%DB%8C%D8%B1-%D9%82%D8%A7%D8%A8%D9%84-%D9%82%D8%A8%D9%88%D9%84-go4ovhtukczp کارتال همون طوری که داشت با خنجر کوچیک تیزش بازی می‌کرد جوابم داد_ : آخی پسر کوچولو تو که انقدر ترسو غلط میکنی محموله های من هاپولی کنی بعدم با اون دختره چی بود اسمش لیا باهمون خوردیش حالا میگی دستت اصلا نرسیده چطوره ماهم یکم با نامزد خوشگلت بازی کنیم تا ببینیم دستت رسیده یانه یا اینکه خودت زبون باز میکنی میگی این کوکائین های ما کجاست هاااااایه لحظه نفهمیدم دارم چیکار میکنم فقط وقتی به خودم اومدم که چاقوش دقیقا روی گلوش گرفتم -: اسم لیا به زبونت نیار حرومزاده تو جرات نداری حتی بهش نگاه کنی _: خب خب آروم چته هاردی یکم برو عقب نمیخوای که اول کاری بمیری ما تازه داریم باهم کارمیکنیم هومکشیدم عقب آدمای کارتال ریختن سرم دستام از پشت گرفتن و با زانو انداختنم رو زمین یکی از اون لعنتیا با کفشش محکم کوبید به کمر باعث شد سرم جلوی پای کارتال بیاد —: هعی کفش آقا رو لیس بزن سریع باش تا شاید نادیا هدایت #ن_هدایت نادیا هدایت #ن_هدایت Thu, 25 Sep 2025 10:16:11 +0330 https://virgool.io/@miss_nadia/%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D8%B3%D9%88%D9%85-%D9%82%D8%AA%D9%84-%D8%BA%DB%8C%D8%B1-%D9%82%D8%A7%D8%A8%D9%84-%D9%82%D8%A8%D9%88%D9%84-zfasoebsekyt بتونم لباسام بپوشم هنری داشت وقایع ایی که دیده بود میگفت مانلی فقط اشک می‌ریخت هاردی من فقط ۲۸ سالش بود من هنوز باورم نمیشه چه اتفاقی افتاده به من دست بند زدن هاردی داخل کاور ‌کردن و یه کارد گوشت هم که از خون هاردی بود پیدا کردن ؛ همه چی برداشتن .مادر هاردی مانلی با نفرت من نگاه میکنه و نفرینم میکنه چندسری میخواست سمتم حمله کنه ولی افسر نذاشت من همچنان با گریه و صدایی گرفته میگفتم—: کار من نبوده مانلی کار من نبوده ._: خفه شووووو چیکارت داشت هاردی اون تورو از گند و کثافت نجات داد هرزه قاتل تو کشتی پسرم میکشمت من تورو میکشم .و فقط با جیغ من تهدید به مرگ می‌کرد ولی من هنوز تو شوک بودم من بردن تو ماشین گفتن باید ببریمت اداره تو تنها مظنون مایی فلش بکهاردی-:من چند سری باید بگم اون محموله ها دست من نبوده کارتال اونا اصلا اون به من نرسوندن . نادیا هدایت #ن_هدایت نادیا هدایت #ن_هدایت Sat, 20 Sep 2025 16:48:39 +0330 https://virgool.io/@miss_nadia/%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D8%AF%D9%88%D9%85-%D9%82%D8%AA%D9%84-%D8%BA%DB%8C%D8%B1-%D9%82%D8%A7%D8%A8%D9%84-%D9%82%D8%A8%D9%88%D9%84-wrddharx9d6h هاردی اومد داخل _: هاردی لیا کجایین چه خبره چرا جیغ میزدید ؛من و هاردی دید نتونست ادامه بده مثل همیشه برامون نون تازه گرفته بود من ی ملافه دورم پیچیدم نمیتونستم صحبت کنم فقط با دستم میگفتم کار من نیست پدر هاردی دستش گذاشت رو قلبش _: تو با پسرم چیکار کردی هرکار کردم انگار زبونم قفل کرده بود فقط سرم تکون دادممادر هاردی از سر و صدا به طبقه بالا اومد -:هنری چیشده چرا نیومدی بچه ها خوبن _:نیا مانلی زنگ بزن پلیس-:هنری چرا گریه میکنی چیشده ؟هنری با اعصبانیت و ناراحتی داد میزنه_: بهت دارم میگم سرجات وایسا و نیا داخل میفهمی به پلیس زنگ بزن من بالاخره تونستم با لکنت حرف بزنم —: م‌.م.م.م.ن ک.ا.ا.ر.ر.رییی ن.ن.ن.ک.ر.دمهنری فقط اشک می‌ریخت و من همچنان سرم تکون میدادم طولی نکشید پلیس اومد یه زن افسر کمکم کرد نادیا هدایت #ن_هدایت نادیا هدایت #ن_هدایت Sat, 20 Sep 2025 16:46:39 +0330 https://virgool.io/@miss_nadia/%D9%82%D8%AA%D9%84-%D8%BA%DB%8C%D8%B1%D9%82%D8%A7%D8%A8%D9%84-%D9%82%D8%A8%D9%88%D9%84-op0phgw2nyly هنوز باورم نمیشه ، نمیتونم از وسط اتاق تکون بخورم یا حتی لباس بپوشم هنوز صورت خونی شو دارم میبینم نمیفهمم چه اتفاقی افتاده چجوری هاردی تو این وضعیتِ تمام اتفاقاتی که از دیشب یادمه اینکه من و هاردی یه رابطه هیجانی داشتیم و تو بغل هم خوابیدیم ولی الان از بوی منزجر کننده خون از خواب بیدار شدم و هاردی عزیزمُ با بدن پاره پاره میبینم دستام ، تمام دستام خونی من دارم دیونه میشم نمیدونم واقعا چیکار کنم هنوز شوکه ام حتی صدام ، صدامم در نمیاد نمیتونم بگم هاردی پاشو فقط یکبار دیگه بگو لیا و من دوباره صداکن خودم پایین تختمون روی دوتا زانو پرت میکنم دستای خونی مو جلوی صورتم میگیرم و بالاخره این بغض لعنتی شکسته میشه جیغ میزنم مثل روانی ها جیغ میزنم و هاردی تکون میدم هاااااااااردی پاشو عزیزممممممم پاشو تو چرا اینجوری شدی صدای در خونه میاد حتی قدرت بلند شدن ندارم فقط با گریه جیغ میزنم و هاردی صدا میکنم صدای شکستن در میاد میترسم از جام بلند میشم من هنوز لختم من من باید لباس بپوشم میشنوم پدر نادیا هدایت #ن_هدایت نادیا هدایت #ن_هدایت Sat, 20 Sep 2025 15:08:39 +0330 https://virgool.io/@miss_nadia/%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D8%B3%D9%88%D9%85-%D8%B4%DB%8C%D9%81%D8%AA-%D8%B4%D8%A8-hzlq9u1kd8kz سردخانه اینجا انسان‌ها انتخاب‌شان را کرده‌اند، از برزخ فاصله گرفته‌اند.اکنون پارچهٔ سفید تن‌شان را پوشانده و آرام بر تخت آهنی خوابیده اند.تصمیمی جسورانه، در جهانی که هیچ چیز در آن مطلق نیست.گاهی این رفتن می‌تواند نشانهٔ موجودیت باشد، گاهی نشانهٔ پایان و تمامیت.اما نمی‌دانم… براستی انسان چه موجودی‌ست؟چگونه می‌تواند در اوج خواستن برای زندگی، ناگهان همه چیز را رها کند و برود؛به سوی جهانی که هیچ نمی‌شناسدش؟مرگ شاید همان باشد که تولد بود:رها شدن از رحم امن و پرتاب شدن به جهانی ناشناخته.اما این بار مادری که روزی همراه‌مان بود، حضور ندارد.ما تنها می‌رویم، بی‌آنکه بدانیم چه چیزی در انتظارمان است.هوای یخ‌زدهٔ سردخانه و سکوت وهم‌آلودش مدام تکرار می‌کند:کسی اینجا به آرامی خوابیده است.و من می‌اندیشم به آنان که در برزخ، تصمیم به رفتن گرفتند،اما در سردخانه دوباره چشم گشودند.شاید دنیای دیگر آن‌قدر هراس‌انگیز بود که طاقت ماندن در آن را نداشتند و پیش از آنکه دیر شود، بازگشتند به همین دنیای فانی.به‌راستی… چه چیزی در انتظار ماست؟ نادیا هدایت #ن_هدایت نادیا هدایت #ن_هدایت Sat, 20 Sep 2025 14:54:02 +0330 https://virgool.io/@miss_nadia/%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D8%AF%D9%88%D9%85-%D8%B4%DB%8C%D9%81%D8%AA-%D8%B4%D8%A8-ykbxif64jvja وقتی دیوارها نفس را در گلو حبس می‌کنند…بیمارستان هنوز سرمای زمستان گذشته را در خود نگه داشته بود که پاییز امسال از راه رسید. نمی‌دانم این سرما از برزخی بودنش سرچشمه می‌گیرد یا از ذات سرد و بی‌روح آن. هرچه هست، از همان روزی که پایم به اینجا باز شد با من مانده است؛ شاید هم از زمستان‌های دورتر.نیمه‌شب‌های بیمارستان، سرما تیزتر بر جان می‌نشیند و فضا خوفناک‌تر می‌شود. گاهی حس می‌کنم زنی با چادری سیاه در نور کم به من زل می‌زند و صدا می‌زند: «خانم… خانم…»نمی‌دانم این وهم از خلوت بیمارستان است یا از برزخی بودن آن.هر شبی که بیشتر در اینجا می‌گذرد، ترسم بیشتر می‌شود که نکند روزی خودم هم ناچار شوم میان دو راهی مرگ و زندگی تصمیم بگیرم؛ نه تنها ناظر انتخاب بیماران، بلکه خود گرفتار همان برزخ. سوز بیمارستان در تنم می‌پیچد و سنگینی‌اش لحظه‌به‌لحظه افزون می‌شود.هوای خفه و دیوارهای سنگین، کلماتی را که باید گفته شوند در گلویم حبس می‌کنند و من باز نمی‌دانم چه باید گفت. تنها وقتی به خود می‌آیم که صدای ممتد دستگاه‌ها سکوت را می‌شکند و پیجر نحس بیمارستان کد «۹۹» را اعلام می‌کند. آن‌وقت است که می‌فهمم دوباره خانواده‌هایی با چشم‌هایی پر از سؤال و غم به اینجا خواهند آمد و ما را به‌خاطر تصمیمی که هیچ نقشی در آن نداشته‌ایم سرزنش خواهند کرد. نگاه‌های آن‌ها، سنگینی دیگری‌ست که تصمیم‌ها را باز هم به دوش ما بازمی‌گرداند.در این لحظات، مرز میان وظیفه و احساس پنهان می‌شود؛ پرونده‌ها روی میز، نوت‌ها روی صفحه، و سکوتی که تنها با نفس‌های پایدار دستگاه‌ها پر می‌شود. گاهی فکر می‌کنم کل این‌جا شبیه برزخی است که نه به زندگی کامل تعلق دارد و نه به مرگ قطعی — و من، میان این دو، شیفت شب را سپری می‌کنم.#miss_nadia7914#نیمه_شب #شیفت شب#برزخChatGPT can make info. See Preferences. نادیا هدایت #ن_هدایت نادیا هدایت #ن_هدایت Sun, 14 Sep 2025 16:15:14 +0330 https://virgool.io/@miss_nadia/%D8%B4%DB%8C%D9%81%D8%AA-%D8%B4%D8%A8-qwsbreukq78l بیمارستان مکانی‌ست برای شفا. اما شفا همیشه یک معنا ندارد؛ گاهی یعنی بازگشت به جسمِ سالم، به آغوش خانواده، به زندگی روزمره و گاهی شفا یعنی رهایی ، رهایی از قفسِ تن، از دردهای کشنده و از زنجیرهایی که جسم بر روح انداخته است.این انتخاب با کیست؟هیچ انسانی قدرت مطلق در این تصمیم ندارد.پزشک تنها درمان می‌کند، خانواده تنها دعا می‌خوانند،اما شاید در نهایت خودِ بیمار است که در برزخی خاموش، میان زندگی و مرگ، راه خویش را برمی‌گزیند.من این برزخ را نقطه‌ی سرنوشت می‌نامم: جایی میان دو جاده‌ی بزرگ.یکی به سوی آرامش ابدی می‌رود، دیگری به سوی بازگشت به این خاک، به جسمی که هنوز نفس می‌کشد و به عزیزانی که هنوز چشم‌به‌راه‌اند.اما پرسش جاودان همچنان باقی‌ست:آیا مرگ، پایانِ رنج و آغازِ آرامش است؟ یا دری‌ست به جهانی ناشناخته، دفتر تازه‌ای از هستی که هنوز هیچ‌کس بازش نکرده؟هیچ دانشی پاسخ نمی‌دهد، هیچ عقل و منطقی مطمئن نیست.من نیز در این چرخه گرفتارم، در این ماتریکسِ بی‌قاعده که هر بار قانونش تغییر می‌کند.هر حقیقتی که می‌یابم، نقض می‌شود.هر قطعیتی که باور می‌کنم، سست می‌گردد.پس چه چیزی درست است؟ چه چیزی را می‌توان مطلق دانست؟تنها این را می‌دانم:بیمارستان، سرزمین برزخ انسان‌هاست. جایی که هر اتاقش مرز میان امید و وداع است، هر سکوتش سنگینیِ تصمیمی است میان بودن یا رفتن.و ما ــ کادر درمان ــ نه قاضی‌ایم و نه صاحب تقدیر.ما تنها همراهان این سفر هستیم، یارانی خاموش که سرعتِ مسیر را کم یا زیاد می‌کنیم.شاید تنها وظیفه‌مان همین باشد:همراهیِ آدمی در لحظه‌ای که به تنهایی‌ترین انتخاب زندگی‌اش می‌رسد.#ن_هدایت #شیفت_شب #بیمارستان #بُعد_حقیقی #تعامل نادیا هدایت #ن_هدایت نادیا هدایت #ن_هدایت Sat, 13 Sep 2025 18:46:52 +0330