<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های mjshaker1372</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@mjshaker1372</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-04-15 05:22:34</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/55530/avatar/gy2zkh.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>mjshaker1372</title>
            <link>https://virgool.io/@mjshaker1372</link>
        </image>

                    <item>
                <title>سرمایه‌داری را به بازی بگیر!</title>
                <link>https://virgool.io/Rooberah/%D8%B3%D8%B1%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%87%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%A8%DA%AF%DB%8C%D8%B1-a9kmb9dkit31</link>
                <description>طنز تلخی از بحران اقتصادی آلمان پس از جنگ جهانی اول -  بازی کودکان با اسکناس‌های پول بی‌ارزشاگر چند پست و یادداشت اخیرم در ویرگول را خوانده باشید، احتمالا گوشه ذهن‌تان هست که در تیم روبه‌راه دنبال روش جدیدی برای تسهیم سهام بین اعضای سازمان هستیم تا همه هم در سود مجموعه شریک باشند، هم در تصمیم‌گیری‌های مجموعه مشارکت داشته باشند و هم نسبت به دارایی مادی و معنوی مجموعه حق مالکیت.در نوشته‌های طرحی نو دراندازیم و هنوزم می‌شه عادل بود کمی از ایده‌های خام و امتحان‌نشده‌ای که به ذهن‌مان رسیده نوشتم. حالا در این پست می‌خواهیم ببینیم روی کاغذ این طرح و ایده‌مان چطور عمل می‌کند و چه سرنوشتی را برای روبه‌راه رقم می‌زند.یک داستان ساده و کمی هم بامزه برای سازمان روبه‌راه نوشتیم و بعد نتیجه اجرای مکانیزم پیشنهادی‌مان روی آن را بررسی کردیم:فرض کنید چهار نفر دست و مغز از دنیا شسته که هوس سفر به سرشان زده از غبار این بیابان، یک روز دور هم می‌نشینند و تصمیم می‌گیرند یک کسب‌وکار راه بیندازند. با هم توافق می‌کنند که سهم اولیه‌شان از مجموعه مساوی باشد؛ یعنی هر نفر ۲۵ درصد از سهام مجموعه که معادل آوردن ۱۰ میلیون سرمایه بوده است. همچنین این رفقای ما، یعنی ایمان، صالح، عرفان و جواد بنا به برخی پارامترها و ویژگی‌ها حقوق‌شان در مجموعه را به ترتیب ۸، ۸.۵، ۱۰ و ۷.۸ میلیون تعیین کرده‌اند.تا ۵ ماه همینطوری پیش می‌روند تا اینکه در ماه پنجم آقای Zukerberg با حقوق ۸ میلیون به مجموعه روبه‌راه اضافه می‌شود. افراد دیگری که راه‌شان به سوی روبه‌راهی‌ها کج می‌شود، عبارت است از:آقای Warren Buffet در ماه نهم با حقوق ۷ میلیونآقای آذری جهرمی در ماه نهم با حقوق ۳ میلیونآقای CR7 در ماه دوازدهم با حقوق ۱۰ میلیونآقای Allen Iverson در ماه دوازدهم با حقوق ۷.۵ میلیونآقای Pavel Durov در ماه دوازدهم با حقوق ۴ میلیونو آقای Jeff Bezos در ماه پانزدهم با حقوق نجومی ۲۵ میلیونهمچنین در ماه چهارم یک Angel به عنوان فرشته نجات وارد شده و با گرفتن ده درصد سهام مجموعه، ۱۰۰ میلیون سرمایه وارد سیستم می‌کند تا مجموعه بتواند نفسی بکشد و بعد از او هم در ماه نهم یک سرمایه‌گذار (VC) خیلی به روبه‌راه حال می‌کند و در ازای یک میلیارد ۲۰ درصد سهام را مال خود می‌کند.همه اینها را ریختیم در مکانیزم تسهیم سهام‌مان و نتیجه این شد:نمودار تغییر سهام اعضای روبه‌راه در ۵ سال ابتداییارزش سهام مجموعه از طریق خرید و فروش سهام و پای میز معامله مشخص می‌شود و ما براساس پیش‌بینی‌مان از آینده مسیر این تغییر سهام را فرض کرده‌ایم. خب حالا به درصد سهام همکاران مجموعه نگاه کنیم.اول از بنیان‌گذاران شروع می‌کنیم: با توجه به اختلاف نسبتا اندک حقوق ایمان، صالح، عرفان و جواد درصد سهام‌شان هم نزدیک به هم باقی می‌ماند ولی با ورود سرمایه‌گذار و همکاران جدید منطقا درصدشان به تدریج کاهش پیدا می‌کند.سرمایه‌گذار وقتی پولش را به مجموعه می‌آورد و حال آن را روبه‌راه می‌کند، به صورت لحظه‌ای درصد سهام قابل‌توجهی را به خود اختصاص می‌دهد ولی بعد از آن چون کار مفیدی انجام نمی‌دهد و حقوقی از مجموعه نمی‌گیرد، درصد سهامش به تدریج کم می‌شود و به درصد باقی همکاران اضافه می‌گردد. بعید می‌دانم هیچ سرمایه‌گذار عاقلی به چنین خفتی تن بدهد ولی به هر حال انسان است و امید بی‌پایانش!همکاران تازه روبه‌راه هم براساس حقوقی که از سازمان می‌گیرند(که فرض می‌شود براساس پارامترهایی مانند ساعت کاری، توانایی، مهارت، مسئولیت و ارزش‌آفرینی برای مجموعه است)، کم‌کم صاحب درصدی از سهام آن می‌شوند. البته سرعت رشد سهام آنچنان هم زیاد نیست و منطقی هم به نظر می‌رسد که تغییرات کند ولی پایدار باشند.نکته قابل پیش‌بینی هم افزایش قابل‌توجه درصد سهام Jeff Bezos است که با وجود دیرتر اضافه شدن به تیم به دلیل حقوق نجومی ۲۵ میلیونی‌اش ظرف مدت ۴۵ ماه می‌تواند ۴.۴ درصد سهام کل مجموعه را به کف آورد.باز هم درباره مکانیزم تسهیم سهام بامزه‌مان برایتان می‌نویسم. منتظر باشید!تیم روبه‌راه</description>
                <category>mjshaker1372</category>
                <author>mjshaker1372</author>
                <pubDate>Tue, 18 Feb 2020 18:02:44 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>هنوزم می‌شه عادل بود</title>
                <link>https://virgool.io/Rooberah/%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2%D9%85-%D9%85%DB%8C%D8%B4%D9%87-%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D9%84-%D8%A8%D9%88%D8%AF-kvsvg3vdfxth</link>
                <description>یک ایده‌آل ذهنی یا یک برنامه عملیاتی برای سازمانی متفاوت؟!در «میز بازی را بهم بریز!» نوشتم که در تیم روبه‌راه قصد داریم علیه قوانین مرسوم سرمایه‌داری در شرکت‌های تجاری و فناوری طغیان کنیم و بازی تثبیت‌شده و به اعتقاد خودشان کارآمدشان را بهم بزنیم؛ چون هم با اصل بودن سرمایه و اولویت داشتن سرمایه‌دار نسبت به ارزش‌آفرینان واقعی یک سازمان آب‌مان در یک جوی نمی‌رفت و هم نمی‌توانستیم خودمان را راضی کنیم که در یک مجموعه یک‌سری کارفرما برای تعیین استراتژی و نقشه راه قدم بزنند و یک‌سری کارمند همه هم‌وغم‌شان رسیدن هرچه بهتر به این قله‌های موفقیت باشد.در «طرحی نو در اندازیم» هم یکی دو ایده خام و ساده خودمان را نوشتم؛ اینکه چطور سهام مجموعه بین همه افراد آن توزیع می‌شود و همه هم در سود مجموعه شریک هستند، هم در تصمیم‌گیری‌های مجموعه مشارکت دارند و هم نسبت به دارایی مادی و معنوی مجموعه حق مالکیت.بعد از آن دوباره نشستیم و فکر کردیم تا ببینیم چطور ایرادها و نواقص آن ایده‌ها را رفع کنیم. یکی دو راه بهتر جلوی رویمان قرار گرفت که از قبلی‌ها یکی دو پله جلوتر هستند و در این پست می‌خواهم با شما به اشتراک بگذارم.ایده‌های خام و امتحان نشده (۳)فرض کنیم بتوانیم در پایان هر ماه ارزش واقعی مجموعه را حساب کنیم. در این صورت ابتدا با توجه به درصد سهام هر فرد و ارزش واقعی مجموعه، میزان دارایی او از مجموعه را حساب می‌کنیم، سپس درصدی از حقوق هر فرد را که سازمان مشخص کرده به این ارزش واقعی اضافه کرده تا یک ارزش مجازی که بیشتر از ارزش واقعی است، بدست آید. میزان دارایی هر فرد از مجموعه هم به اندازه درصد مشخص شده از حقوقش اضافه می‌شود و درصد سهام جدید او نسبت میزان دارایی جدید محاسبه شده به ارزش مجازی آخر این ماه است. البته بعد از محاسبه درصد سهام جدید افرا،د ارزش مجازی دیگر محلی از اعراب ندارد و ارزش سازمان همان ارزش واقعی مشخص شده در بازار است و آخر ماه بعد نیز دوباره باید از بازار بدست آید.مشکل مهم این روش بدست آوردن ارزش واقعی سازمان در بازه‌های زمانی نزدیک به هم است.ایده‌های خام و امتحان نشده (۴)یک ایده جدید برای رفع مشکل روش قبل ایجاد یک بازار خرید و فروش سهام در خود مجموعه است؛ به این صورت که درصد مشخصی از سهام (مثلا ۵ یا ۱۰ درصد) مجموعه برای خرید و فروش میان اعضای سازمان در این بازار قرار می‌گیرد و افراد حاضر در مجموعه می‌توانند با رعایت قوانین مشخص شده از سوی سازمان در این بازار سهام خودشان را به فروش برسانند و یا سهام دیگر افراد را خریداری کنند. البته خرید و فروش سهام تنها منحصر به سهام‌های همین بازار است و باقی سهام مجموعه طبق روش قبلی بین افراد تقسیم می‌شود.مزیت این روش در این است که با خرید و فروش سهام در بازار آزاد ایجاد شده در مجموعه، ارزش سهام سازمان مشخص شده و با توجه به آن ارزش واقعی سازمان هم بدست می‌آید و در محاسبات مربوط به تعیین سهام افراد می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. البته اگر در یک بازه زمانی خرید و فروشی صورت نگیرد، فرض می‌شود که ارزش واقعی سازمان ثابت مانده و تغییری نکرده است.قوانین وضع شده از سوی سازمان برای خرید و فروش سهام در بازار آزاد ایجاد شده باید به گونه‌ای باشد که:هر فرد نتواند در این بازار از درصد مشخصی بیشتر سهام داشته باشد.قیمت خرید و فروش سهام خیلی پایین یا خیلی بالا نباشد.و ...ذکر این نکته هم لازم است که سهام‌های عرضه شده در این بازار از مکانیزم پیشنهادی برای تقسیم سهام بین افراد سازمان تبعیت نمی‌کند و فقط با خرید و فروش بین افراد جابه‌جا می‌شود.سوال داریم، جوابی هست؟نمی دانیم سیستم پیشنهادی‌مان چقدر درست کار خواهد کرد. حداقل خودمان هم به چند مسئله و سوال مهم برخورده‌ایم و دنبال جوابش هستیم:۱- برای تصمیم‌گیری در چه مواردی باید به آرای عمومی افراد سازمان مراجعه کرد؟انتخاب اعضای هیئت مدیرهانتخاب مدیرعاملتعیین استراتژی سازمانتقسیم سود مجموعه۲- حق رأی برای همه اعضای مجموعه است یا کسانی که سهام‌دار هستند؟ ارزش همه رأی‌ها یکسان است یا وزن هر رأی با توجه به درصد سهام فرد مشخص می‌شود؟۳- اگر حق رأی به صورت مساوی بین همه افراد یا همه سهام‌داران (مستقل از سهام‌شان) تقسیم شود، ممکن نیست این مشکل پیش آید که افرادی بدون سهام یا با سهام اندک بتوانند تصمیم‌گیری‌های کلان و مهم سازمان را انجام دهند و در واقع یک عده که دارایی اندکی در سازمان دارند، برای دارایی دیگر افراد که درصد مهمی از دارایی سازمان است تصمیم‌گیری کنند؟۴- در سازمان‌هایی که تعداد زیادی افرادی عادی و با کارهایی معمولی مشغول به فعالیت هستند، ممکن نیست که تصمیم‌گیران اصلی مجموعه از بین آنها انتخاب شود و به دلیل نداشتن اطلاعات لازم یا تخصص کافی تصمیم‌های اشتباه و به زیان مجموعه اتخاذ کنند و باعث سقوط مجموعه شوند؟این راه هم سوال‌ها و نواقص و ایرادهای مهمی در خود دارد؛ باز هم سر آن فکر می‌کنیم و توی سروکله هم می‌زنیم تا بتوانیم آن را اصلاح کنیم. شما هم اگر در این راه به ما کمک کنید و تجربیات و نظرات و پیشنهادهایتان را بهمان بگویید، اندازه کل ویرگول ازتان ممنون می‌شویم.تیم روبه‌راه</description>
                <category>mjshaker1372</category>
                <author>mjshaker1372</author>
                <pubDate>Wed, 12 Feb 2020 12:16:08 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>طرحی نو در اندازیم</title>
                <link>https://virgool.io/Rooberah/%D8%B7%D8%B1%D8%AD%DB%8C-%D9%86%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B2%DB%8C%D9%85-gdde9k132npg</link>
                <description>همه در کنار هم می‌خواهیم کار کنیم؛ نه کسی بالاتر است و نه پایین‌تر!در یادداشت دیگری که از طرف تیم روبه‌راه در ویرگول نوشتم، توضیح دادم که دو ان‌قلت اساسی به نظم رایج شرکت‌های تجاری و فناوری داریم:یکی بحث اصل بودن سرمایه که بازاری‌اش می‌شود پول پول می‌آورد، یعنی یک عده در یک سازمان مشغول کار هستند و کار سازمان را جلو می‌برند ولی یک عده دیگر که پول خوبی داشته‌اند و سهام‌دار سازمان هستند، سود کار آن عده دیگر را صاحب می‌شوند.یکی هم رابطه کارمندی و کارفرمایی بین اعضای سازمان، یعنی در یک مجموعه همه افراد در یک سطح نیستند و یک‌سری افراد دستور می‌دهند و کار می‌خواهند و ددلاین و KPI و ... را مشخص می‌کنند و بقیه هم باید کار کنند و به آنها برسند تا آخر ماه حقوق‌شان واریز شود و به زندگی‌شان برسند.نشستیم دور هم و کمی فکرهایمان را روی هم ریختیم تا ببینیم بدیل و جایگزینی می‌توانیم برای این سیستم پیدا کنیم یا نه؛ به این نتیجه رسیدیم که اگر قرار است اعضای سازمان کارمندان یک‌سری آدم کارفرما نباشند و سود زحمت‌شان را سرمایه‌دار نبرد، باید سهام داشته باشند. داشتن سهام باعث می‌شداولا در سود مجموعه شریک باشند،دوما در تصمیم‌گیری‌های مجموعه مشارکت داشته باشندو سوما نسبت به دارایی مادی و معنوی مجموعه حق مالکیت داشته باشند.برای رسیدن سهام به همکاران یک مجموعه چند راهکار به نظرمان رسیده که اینجا می‌نویسم:ایده‌های خام و امتحان نشده (۱)اولین راهی که به نظرمان رسید این بود که هر عضو سازمان در هرماه بتواند درصدی از حقوقش را به انتخاب خودش به سرمایه سازمان اضافه کند و از این طریق سهام‌دار شود. مشکل اصلی این روش آنجاست که فردی که پول بیشتری دارد و هشتش گرو نه‌اش نیست، قطعا درصد بیشتری از حقوقش را می‌تواند به سهام تبدیل کند و فردی که کمتر دستش به دهانش می‌رسد، مجبور است همه یا درصد زیادی از حقوقش را دریافت کند و در نتیجه عملا سهام‌دار نمی‌شود. به همین خاطر دوباره همان آش است و همان کاسه «پول پول می‌آورد».ایده‌های خام و امتحان نشده (۲)روش دومی که به ذهن‌مان رسید و حداقل مشکل روش قبلی را نداشت، این بود که حقوق هر فرد در هر ماه به طور کامل پرداخت شود ولی درصد مشخصی از حقوق او که در قرارداد بین او و سازمان تعیین شده، هرماه به ارزش مجازی شرکت افزوده و با توجه به آن درصد سهام اعضای سازمان محاسبه گردد.مثلا فرض کنید در ابتدای این ماه ارزش واقعی سازمان 100 میلیون تومان است و 5 نفر در سازمان مشغول فعالیت هستند و حقوق هر کدام از آنها به ترتیب 6، 6، 5، 5، 5 و 4 میلیون تومان. قرار است 10 درصد حقوق هر فرد به صورت مجازی به ارزش سازمان اضافه شود و در نتیجه ارزش مجازی سازمان در پایان ماه 103.1 میلیون تومان می‌شود و اعضای سازمان در این ماه به ترتیب 0.6، 0.6، 0.5، 0.5، 0.5 و 0.4 میلیون تومان به این ارزش اضافه کرده‌اند. با توجه به سهام قبلی افراد و این میزان افزوده به ارزش مجازی سهام جدید آنها محاسبه می‌شود.در این مکانیزیم اگر فردی در سازمان مشغول به کار نباشد و فقط پول به سرمایه سازمان تزریق کرده باشد، بدیهی است که با گذشت زمان سهامش کاسته شده و در نهایت به صفر میل می‌کند و تقریبا همان چیزی است که می‌خواهیم.نقطه ابهام اصلی این مکانیزم رابطه بین ارزش مجازی و ارزش واقعی‌ست. ارزش سهام یک مجموعه موقع خرید و فروش و روی میز معامله مشخص می‌شود. ارزش مجازی که ما هرماه محاسبه می‌کنیم، ممکن است در عمل با ارزش واقعی تفاوت زیادی داشته باشد. این مسئله چقدر می‌تواند برایمان مشکل‌ساز شود؟ هرچند وقت یکبار ارزش واقعی را حساب کنیم و با توجه به آن ارزش مجازی را به‌روز نماییم؟راهکارهای بهتری برای رفع مشکلات و نواقص این سیستم به نظرمان رسیده که در پست‌های بعدی برایتان می‌نویسم. خوشحال می‌شوم اگر نظرت و نقد و پیشنهاد و تجربه‌هایتان را برای ما بنویسید و در این راه کمک‌مان کنید.تیم روبه‌راه</description>
                <category>mjshaker1372</category>
                <author>mjshaker1372</author>
                <pubDate>Mon, 10 Feb 2020 20:42:10 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>ردپای سنت الهی در A/B Test</title>
                <link>https://virgool.io/Rooberah/%D8%B1%D8%AF%D9%BE%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D9%86%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-ab-test-yd3so0mter07</link>
                <description>انتخاب طبیعی همان A/B Test خودمان است!به طبیعت برگردیمطبیعت یک A/B Test کار حرفه‌ای است؛ می‌پرسید چرا؟ جوابش ساده است. تکامل گونه‌های زیستی در طبیعت بهترین مثال است برای A/B Testing. آنطور که طبیعی‌دانان و تجربی‌خوانان در گوش ما هندسه‌کاران و نمودارفهمان فرو کرده‌اند، همه ما (یعنی همه انسان‌ها و حیوانات و گیاهان) نیای مشترکی داریم؛ احتمالا همان تک‌سلولی‌های دوست‌داشتنی در عمق اقیانوس‌های تاریک.پس این همه موجودات زنده گوناگون که حسابش از دست بنی‌بشر خارج است، از کجا سر بر آورده‌اند؟ تا الآن که ما داریم A/B Test را برای شما توضیح می‌دهیم، بهترین و دقیق‌ترین پاسخ را چارلز داروین برای این سوال در برگه زندگی‌اش نوشته است. در واقع داروین مثل بقیه هم‌بازی‌هایش در علوم طبیعی می‌خواست بداند که تنوع زیستی موجودات زنده چطور بوجود آمده؟ البته این تنها سوال ذهن مریض او نبود. سوال دیگری هم توی سر داروین وزوز می‌کرد: چرا با وجود تولید نسل زیاد گونه‌های زیستی، جمعیت آنها در شرایط عادی به سرعت تغییر نکرده و این کره خاکی را منفجر نمی‌کند.چارلز داروین خسته!ذهن مریضی داشت، خسته شد ولی از پا ننشستداروین بعد از یک سفر عجیب‌وغریب پنج ساله و دریایی که حسابی دریازده‌اش هم کرد، به این نتیجه رسید که همه فرزندان والدین (حالا هر موجود زنده‌ای که می‌خواهد باشد)، دقیقا مثل یکدیگر نیستند و تفاوت‌هایی هرچند اندک در ویژگی‌هایشان دارند. این تفاوت‌های کوچک و بزرگ در اثر جهش‌های ژنتیکی خودش را نشان می‌دهد. در واقع طبیعت به طور تصادفی(اگر قبول کنیم کار خودشان نبوده و واقعا تصادفی در کار است!) تغییراتی در نسل یک گونه زنده پدید می‌آورد. وقتی فرزندان رشد می‌کنند، ویژگی‌های اندک متفاوت‌شان باعث می‌شود سازگاری کمتر یا بیشتری با محیط داشته باشند و در نهایت آنها که سازگاری بهتری با محیط زندگی‌شان دارند، می‌توانند در تنازع برای بقا (با توجه به محدودیت منابع و غذا و جای خواب و وام مسکن و اختلاس و ...) باقی بمانند و نسل‌شان ادامه پیدا کند. همین فرایند ساده و البته تصادفی باعث بوجود آمدن تدریجی گونه‌های جدید و تثبیت آنها در طبیعت می‌شود تا در طی میلیون‌ها سال از نیاهای مشترک این همه جک و جانور پایشان به زمین باز شود.دارودسته داروین حتی انسان را هم نتیجه فرایند تکامل می‌دانند!اگر نمردیم قوی‌تر خواهیم شدمثالی هم که در همه کتاب‌ها و ارائه‌های تکامل‌کاران پیدا می‌کنید، موضوع گردن بلند زرافه‌هاست. به ادعای این دوستان گردن زرافه‌ها از اول اول بلند نبوده و هر دو نوع زرافه‌ها در برهه‌ای از تاریخ وجود داشتند ولی چون غذای آنها برگ درختان بلند (که هر ورقش دفتری‌ست معرفت کردگار) بوده، عملا زرافه‌های قدکوتاه شانسی برای زنده ماندن در جنگل تنازع برای بقا نداشتند و از بین رفته‌اند؛ یعنی هر دو نوع زرافه‌ها روبه‌روی طبیعت قرار گرفته‌اند و این طبیعت خشن بوده که زرافه‌های قدبلند را برای باقی ماندن انتخاب کرده و قدکوتاه‌ها را حذف کرده است: چقدر خشن و دردناک!خدا هم A/B Testکار است!خدا هم آره؟!یک مثال جالب دیگر در زمینه سابقه A/B Test در خلقت و آفرینش و طبیعت مقایسه‌ای بین راهبان مسیحی و روحانیون مسلمان است: خدا به راهبان مسیحی اجازه داد که شراب بخورند ولی مجوز زن گرفتن به آنها نداد، از سوی دیگر به روحانیون مسلمان گفت شراب نخورند ولی می‌توانند چهار زن بگیرند. این هم اگر کمی تسامح به خرج بدهیم، همان A/B Testing خداست و می‌خواسته ببیند کدام بهتر جواب می‌دهد!مشتری توی مشتمههدف از A/B Test به صورت ساده و صریح و شفاف «پی بردن به لایه‌های ناخودآگاه ذهن مشتری» است: در پس ذهن مشتری چه می‌گذرد؟ مشتری چه چیزی را دوست دارد و به آن واکنش مثبت نشان می‌دهد؟ رفتار مشتری در مواجهه با سناریوهای مختلف چگونه است؟ در واقع دوست داریم بدانیم مشتری چطور رفتار می‌کند. کمی خشن‌تر و سودمحورانه‌تر دوست داریم مشتری مثل موم در دست ما باشد.برای خواندن بیشتر درباره A/B Test در دنیای دیجیتال اینجا را بخوانید.</description>
                <category>mjshaker1372</category>
                <author>mjshaker1372</author>
                <pubDate>Sat, 08 Feb 2020 10:25:11 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>میز بازی را بهم بریز!</title>
                <link>https://virgool.io/Rooberah/%D9%85%DB%8C%D8%B2-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%87%D9%85-%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B2-j46lpbqda4jz</link>
                <description>حتما باید به قواعد سرمایه‌داری تن داد؟ راه فراری نیست؟شرکت‌های بزرگ و فناورانه غالبا ساختاری سرمایه‌داری دارند؛ عده‌ای صاحب سرمایه و سهام‌دار که پول‌شان را به مجموعه تزریق می‌کنند، سیاست‌های سازمان را می‌گذارند، استراتژی و نقشه راه مشخص می‌کنند و البته سود کسب‌وکار هم به جیب‌شان می‌رود. عده‌ای هم هستند که این سیاست‌ها را برای رسیدن به هدف مشخص‌شده از سوی صاحبان سرمایه اجرا می‌کنند و حقوق‌شان را می‌گیرند و در تصمیم‌گیری‌ها، بهره‌مندی از سود کار و داشتن حق مالکیت نسبت به دارایی مجموعه و آینده آن محلی از اعراب ندارند.شاید به نظرتان عکس کمی اغراق‌آمیز باشد ولی واقعیت باطنی خیلی جاها همین است.در جست‌وجوی طرحی نو برای کسب‌وکارراحت که بگوییم، ایده‌هایی مثل بازار آزاد و لیبرالیسم اقتصادی و سرمایه‌داری با وجود بازدهی زیاد و پیشرفت‌های چشمگیر اختلاف طبقاتی و شکاف درآمدی را در شرکت‌های اقتصادی به شکل وحشتناکی زیاد کرده. اگر نخواهیم از آن طرف بام بیفتیم، باید گفت ایده‌های سوسیالیسم اقتصادی هم بازدهی مطلوب را نداشته و قافیه را در این زمینه به سرمایه‌داری بدجور باخته است. واقعا راه سومی وجود ندارد که نخ سیخ را بسوزاند نه کباب را؟ ما به دنبالش هستیم و به کمک شما برای پیدا کردنش نیازمند.اهداف و ددلاین‌ها را یک عده مشخص می‌کنند ولی عده‌ای دیگر برای رسیدن به آن باید تلاش کنند.داستان ما چطور شروع شد؟از اول که دور هم جمع شدیم، کمی بیش از اندازه سرمان درد می‌کرد. خیلی راحت نه، ولی نسبتا راحت می‌توانستیم یک‌جایی را پیدا کنیم که هم کارش باب میل‌مان باشد و علاقه‌مان را ارضا کند و هم دخلی باشد برای خرج‌های نه چندان زیاد و عجیب و غریب‌مان. اما چیزی که باعث شد دست از بقیه جاها شسته دور هم جمع شویم، شوریدن و اعتراض علیه ساختار موجود و البته ارائه یک ساختار بدیل بود که هم مثل قبلی نباشد و به ارزش‌ها و اصول‌مان احترام بگذارد و هم روی پای خودش بتواند بایستد و کار کند.دردمون چیه؟خیلی ساده و شفاف اگر بخواهیم بگوییم، دو مسئله در ساختارهای فعلی اذیت‌مان می‌کرد:یکی بحث اصل بودن سرمایه که بازاری‌اش می‌شود پول پول می‌آورد، یعنی یک عده در یک سازمان مشغول کار هستند و کار سازمان را جلو می‌برند ولی یک عده دیگر که پول خوبی داشته‌اند و سهام‌دار سازمان هستند، سود کار آن عده دیگر را صاحب می‌شوند (البته شکی نیست که آنها روی پول خودشان ریسک کرده‌اند ولی ریسک کارمندان سازمان هم روی عمر و جان خودشان بوده است).یکی هم رابطه کارمندی و کارفرمایی بین اعضای سازمان، یعنی در یک مجموعه همه افراد در یک سطح نیستند و یک‌سری افراد دستور می‌دهند و کار می‌خواهند و ددلاین و KPIو ... را مشخص می‌کنند و بقیه هم باید کار کنند و به آنها برسند تا آخر ماه حقوق‌شان واریز شود و به زندگی‌شان برسند.با خودمان چند چندیم؟ممکن است بگویید داریم سیاه‌نمایی می‌کنیم و اینطوری هم که می‌گوییم نیست ولی به نظر ما اگر کمی دقیق‌تر به هر سازمان شیک و باکلاس و دارای HRقوی هم که نگاه کنیم، می‌فهمیم تهِ ته‌اش همین است و فقط لباسی زیبا به آن پوشانده شده. البته عده‌ای هم اعتقاد دارند که در همه‌جای دنیا در روی همین پاشنه می‌چرخد و این همه آدم در تمام تاریخ آن را پذیرفته‌اند و باهاش کار کرده‌اند، پس لزوما چیز اخ و بدی نیست ولی خب ما خواستیم اراده و تلاش و امیدمان برای زدن زیر میز بازی و عوض کردن این قواعد را امتحان کنیم.چندماه اول کسب‌وکار ما به جای پرداختن به ایده و ترسیم مسیر توسعه فنی و بازاریابی به این گذشت که بنشینیم و توی سروکله هم بزنیم و ببینیم واقعا از کار و سازمان کاری‌مان چه می‌خواهیم. بعضی چیزها را هم همان موقع بهش رسیدیم ولی چون بی‌مایه فطیر بود و باید پول هم درمی‌آوردیم، به سراغ ایده‌هایمان رفتیم و کار را شروع کردیم و قرار گذاشتیم بقیه مسائل را هم حین کار بهشان فکر کنیم و برایشان راه‌حل پیدا کنیم.داشتن سهام می‌تواند به اعضای یک سازمان حق بدهد.سهام حق می‌آوردیک‌چیزهایی را فهمیده‌ایم؛ مثلا اینکه اعضای سازمان اگر قرار است کارمندان یک‌سری آدم کارفرما نباشند و سود زحمت‌شان را سرمایه‌دار نبرد، باید سهام داشته باشند. داشتن سهام باعث می‌شداولا در سود مجموعه شریک باشند،دوما در تصمیم‌گیری‌های مجموعه مشارکت داشته باشندو سوما نسبت به دارایی مادی و معنوی مجموعه حق مالکیت داشته باشند.البته درمورد تصمیم‌گیری‌هایی مثل انتخاب اعضای هیئت مدیره، انتخاب مدیرعامل، تعیین استراتژی سازمان و ... می‌توان بدون سهام‌دار کردن افراد هم به آنها حق رأی داد و به این صورت همه افراد سازمان را در تصمیم‌گیری‌ها وارد بازی کرد.راه احتمالا طولانی و پرپیچ‌وخمی پیش‌رو داریم؛ بررسی مسائل و جنبه‌های حقوقی گرفته تا جذب سرمایه‌گذاری که قانع شود پولش را وارد این سیستم کند.داستان‌مان و ایده‌هایی را که در راه بهشان می‌رسیم، همانجا می‌نویسیم و دوست داریم شما هم به ما کمک کنید:نظرات‌تان را بگویید،اشکالات‌مان را نشان‌مان دهید،تجربیات خودتان را برایمان تعریف کنیدو ایده‌ها و راه‌حل‌هایتان را به ما معرفی نمایید.تیم روبه‌راه</description>
                <category>mjshaker1372</category>
                <author>mjshaker1372</author>
                <pubDate>Sat, 04 Jan 2020 15:49:18 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>ما یک وسیله‌ایم!</title>
                <link>https://virgool.io/Rooberah/%D9%85%D8%A7-%DB%8C%DA%A9-%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%84%D9%87%D8%A7%DB%8C%D9%85-h03vm2uqehvn</link>
                <description>افزونه A/B Test آبی یا صورتی چگونه کار می‌کند؟نمی‌دونی؟ امتحان کن!متنی نوشته‌اید و می‌خواهید در وب‌سایت‌تان بگذارید ولی شک دارید که از بین دو عکسی که در اختیار دارید، کدام را به عنوان عکس اصلی قرار دهید یا انتخاب تیتری که بیشترین توجه را به پست‌تان جلب کند، امان از روزگارتان درآورده. محصول جدیدی می‌خواهید به فروشگاه‌تان اضافه کنید و نمی‌دانید کدام عکس برای معرفی‌اش بهتر است یا بهترین چیدمان محصولات در صفحه اول فروشگاه‌تان هنوز سوالی است که برایش جواب مشخصی ندارید. در بیشتر این موارد ابزار A/B Test می‌تواند به کمک‌تان بیاید.این ابزار به مدیران وب‌سایت‌های تولید محتوا یا فروشگاه‌های اینترنتی یا دیگر کسب‌وکارهای مرتبط با اینترنت کمک می‌کند تا بتوانند برای رابط کاربری و تجربه کاربران خود چند طرح و سناریوی مختلف بریزند و بعد به صورت تصادفی هر دسته از کاربران‌شان را با یکی از آنها مواجه کنند و با توجه به رفتارشان تشخیص دهند که کدام طرح و سناریو بهتر بوده و به هدف موردنظر رسیده است. برای آشنایی بیشتر با A/B Test اینجا را بخوانید.ابزار A/B Test به هر دسته از کاربران یک حالت از محتوای طراحی شده را نشان می‌دهد.فکر از تو، اجرا با ماتیم روبه‌راه برای وب‌سایت‌های وردپرسی و ووکامرسی (سرویس فروشگاه‌ساز وردپرس) افزونه‌ای با نام آبی یا صورتی (Pink or Blue) طراحی کرده که به آسانی و بدون نیاز به درگیر شدن در فرایند برنامه‌نویسی امکان اجرای A/B Test را فراهم می‌کند.افزونه آبی یا صورتی قرار است امکان اجرای یک‌سری تست روی محتوای وب‌سایت را در اختیار مدیر آن قرار دهد، یعنی مدیر وب‌سایت برای آنکه سلیقه و رفتار مشتری و کاربرش را بدست آورد، تصمیم می‌گیرد برای یک صفحه یا پست در وب‌سایتش دو یا چند نوع محتوا یا چینش یا رنگ و ... طراحی کند و به صورت تصادفی به برخی کاربران حالت اول و به برخی دیگر حالت دوم و ... را نشان دهد و رفتار کاربران را بر اساس پارامترهایی مثل مدت زمان ماندن در صفحه، رفتن از این صفحه به یک صفحه دیگر، خرید محصول معرفی شده در صفحه و ... بررسی کرده و نتیجه بگیرد که کدام طراحی و سناریو برای هدف مدنظر او بهتر بوده است. طراحی سناریوهای مختلف و نتیجه‌گیری با توجه به آماری که از رفتار کاربران بدست آمده به عهده مدیر وب‌سایت است و این افزونه صرفا امکان اجرای این تست و نمایش آمار آن را فراهم می‌کند.نمایی از افزونه A/B Test آبی یا صورتیهمه‌چی دست خودتهاطلاعات مربوط به هر دو حالت طراحی شده از محتوای موردنظر برای تست را در پایگاه داده(database) خود وب‌سایت ذخیره می‌شود (در دیتابیس مشخص شده که کدام محتوا اصلی است و کدام برای تست ایجاده شده است) و افزونه آبی یا صورتی صرفا به وردپرس می‌گوید که کدام محتوا را به کدام کاربر نشان دهد و این فرایند را مدیریت می‌کند. علاوه بر اطلاعات مربوط به حالت‌های مختلف محتوای موردتست موارد دیگری هم به درخواست افزونه روی دیتابیس وب‌سایت ذخیره می‌شود؛ اطلاعاتی مثل:· تست روی کدام صفحه اجرا می‌شود؟· چه درصدی از کاربران حالت اول و چه درصدی حالت دوم را مشاهده می‌کنند؟· معیار ارزیابی تست چیست؟هیچ‌کدام از این اطلاعات به سرور افزونه منتقل نشده و روی دیتابیس آن ذخیره نمی‌شود، چرا که محاسبه و تحلیل آمار مربوط به رفتار کاربران نیازی به آنها ندارد.افزونه آبی یا صورتی از طریق کوکی‌ها بازدیدهای مختلف شما را تشخیص می‌دهد.کوکی شما را لو می‌دهدافزونه آبی یا صورتی از طریق Test Controllerکاربران را به دو دسته تقسیم کرده و به وردپرس اعلام می‌کند که کدام حالت را برای هر دسته از کاربران نشان دهد. وقتی یک کاربر وارد صفحه‌ای می‌شود که تست موردنظر روی آن در حال اجراست، در کوکی کاربر اطلاعاتی ذخیره می‌شود که مشخص می‌کند در کدام دسته قرار گرفته و با توجه به این کوکی در دفعات بعدی هم کاربر در همان دسته قرار می‌گیرد و در طول مدت اجرای تست تنها یک حالت را مشاهده می‌کند. (یک لحظه تصور کنید کاربر در هر بازدید از آن صفحه یا پست به صورت تصادفی یکی از محتواها را مشاهده می‌کرد. احتمالا یا اینقدر گیج می‌شد که فکر می‌کرد وب‌سایت را اشتباه باز کرده و یا اینقدر توی ذوقش می‌خورد که دیگر پایش را این‌طرف‌ها نمی‌گذاشت.)افزونه آبی یا صورتی بار اضافه و بدردنخوری به سرور وب‌سایت اضافه نمی‌کند.بار اضافه روی دوش شما نیستتنها چیزی که روی سرور افزونه ذخیره می‌شود، اطلاعات مربوط به معیارهای ارزیابی‌ای است که مدیر وب‌سایت برای تست در حال اجرا انتخاب کرده است. ولی چرا همین اطلاعات روی دیتابیس وب‌سایت ذخیره نمی‌شود؟ دلیلش ساده است، حجم زیادی از اطلاعات بدون استفاده‌ روی سرور وب‌سایت تنها باعث عملکرد غیربهینه و کند آن می‌شود و به همین علت این اطلاعات روی سرور افزونه ذخیره شده و فقط نتایج حاصل از ارزیابی به مدیر وب‌سایت نشان داده می‌شود.فقط داده‌های موردنیاز برای محاسبه و تحلیل معیارهای ارزیابی به سرور افزونه منتقل می‌شود.در حد نیاز نه چیزی بیشترهر کاربری که از صفحه یا پست موردتست بازدید می‌کند، بسته به نوع معیار ارزیابی تعیین شده یکی از داده‌های زیر برای سرور ارسال می‌شود:· مدت زمان حضور کاربر در صفحه یا پست موردتست· بازدید از صفحه یا پست موردتست· تعداد بازدید از صفحه یا پست دیگری که در معیار ارزیابی مشخص شده است· اطلاعات موردنیاز از سبد خرید(مثل نوع، تعداد و قیمت محصولات خریداری شده) کاربری که از صفحه یا پست موردتست دیدن کرده استدیتابیس افزونه که روی سرور افزونه ذخیره می‌شود، فقط اطلاعات مربوط به معیارهای ارزیابی را از بازدید کاربر دریافت و ذخیره می‌کند و با تحلیل آنها نتایج حاصل از تست را برای سیستم مدیریت وب‌سایت می‌فرستاد. بنابراین تنها دسترسی سرور افزونه به برخی اطلاعات مربوط به بازدید کاربران از صفحات وب‌سایت است و به دیگر اطلاعات وب‌سایت دسترسی ندارد.برخی از معیارهای ارزیابی با جاوااسکریپت اندازه‌گیری می‌شود.هر اندازه‌گیری روش خودش را دارداندازه‌گیری معیارهای ارزیابی مختلف روش‌های متفاوتی هم دارد. مثلا فرض کنید تست روی صفحه A از وب‌سایت در حال انجام است و معیار ارزیابی تعیین شده برای تست رفتن به صفحه B است، یعنی اگر کاربری که در صفحه A حضور دارد، از این صفحه به صفحه B برود، باید به آمار مراجعه ب صفحه B از راه صفحه A اضافه شود. در اینجا افزونه آبی یا صورتی از طریق کوکی کاربری که وارد صفحه B شده متوجه می‌شود که از کدام صفحه آمده است.اندازه‌گیری‌هایی مثل زمان ماندن کاربر در صفحه یا زدن یک دکمه خاص در صفحه از طریق کدهای جاوااسکریپت صورت می‌گیرد، چرا که این فرایند در سمت کاربر رخ می‌دهد و صفحه دوباره از سمت مدیریت وب‌سایت بارگذاری نمی‌شود.</description>
                <category>mjshaker1372</category>
                <author>mjshaker1372</author>
                <pubDate>Sun, 29 Dec 2019 12:27:21 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>وردپرس؛ عصای دست نابلدها</title>
                <link>https://virgool.io/Rooberah/%D9%88%D8%B1%D8%AF%D9%BE%D8%B1%D8%B3%D8%9B-%D8%B9%D8%B5%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D9%86%D8%A7%D8%A8%D9%84%D8%AF%D9%87%D8%A7-z3v5wnfvgx2q</link>
                <description>یک نگاه حلال به وردپرسدر نوشته ویرگولی اینترنت برای عوام سعی کردیم با زبانی ساده و همه‌فهم درباره اینترنت و روند کار آن توضیح دهیم. گفتیم صفحات وب را با زبان HTML می‌نویسند و مرورگر شما هم همین زبان را می‌فهمد و با اجرای کدهای نوشته شده به این زبان صفحات وب را جلوی چشم شما می‌آورد. مشکل آنجاست که نوشتن به زبان HTML برای مردم سخت است و به همین خاطر رفته‌اند سراغ راه‌های آسان‌تر. یکی از این راه‌های آسان استفاده از نرم‌افزارهایی است که با استفاده از آن می‌توان وب‌سایت‌های اینترنتی را طراحی و ایجاد کرد و یکی از معروف‌ترین این نرم‌افزار WordPress نام دارد.وردپرس از جمله محبوب‌ترین نرم‌افزارهای طراحی وب‌سایت است.این وردپرس که می‌گن، سر پیازه تا ته پیاز؟بیاییم یکبار با دقت بیشتر به قضیه نگاه کنیم: فرض کنید یک وب‌سایت با وردپرس ساخته شده و شما با آن کاری دارید، آدرسش را در نوار آدرس مرورگر وارد می‌کنید و منتظر بارگذاری آن می‌مانید. پیامی از طرف سیستم شما به سیستمی که پشت وب‌سایت موردنظر شما قرار دارد و آن را مدیریت می‌کند، می‌رسد و این سیستم هم برای جواب دادن به کاربر دست به دامن نرم‌افزار وردپرس می‌شود. وردپرس پیام را می‌گیرد و برای جواب دادن به کاربر منتظر، کد HTML مربوط را تولید می‌کند و به سیستم می‌دهد تا آن را برساند به کاربر پشت خط و صفحه وب‌سایت روی سیستمش نمایش داده شود.وردپرس با زبان php کار می‌کند.هرچه به C شبیه‌تر، بهتر!وردپرس با زبان php نوشته شده که زبانی شبیه به C خودمان است. آپاچی نرم‌افزاری است که کدهای phpنوشته شده را می‌خواند، اجرا می‌کند و کد HTMLمربوط را تولید می‌نماید.تا یادمان نرفته این را هم بگوییم که هر وب‌سایت یک پایگاه دادهDate Base  هم دارد که محتواها و اطلاعات ‌وب‌سایت روی آن ذخیره می‌شود. در واقع وقتی یک صفحه اینترنتی تولید می‌شود، محتوا از دیتابیس برداشته شده و در قالب فرم مشخص قرار می‌گیرد تا در صفحه نمایشگر نمایش داده شود. مثلا کد php برای یک وب‌سایت وردپرسی می‌رود محتوا را از دیتابیس آن وب‌سایت برمی‌دارد و در قالب فرم مشخص شده می‌گذارد و کد HTML مربوط را تولید می‌کند.با استفاده از افزونه‌ها می‌توان وردپرس را توسعه داد.هرچه می‌خواهی، خودت بیاروردپرس برای اینکه راه توسعه‌اش را باز بگذارد، به برنامه‌نویس‌ها اجازه داده تا در قالب مشخصی بتوانند ویژگی‌ها و ابزارهای جدیدی را به آن اضافه کنند که این کار در قالب افزونه‌های مختلف وردپرس (Plugin) انجام می‌شود. در واقع وردپرس یک‌سری فیلتر (Filter) و یک‌سری کنش (Action) در اختیار شما می‌گذارد تا با کمک آنها بتوانید افزونه درست کنید. فیلترها و اکشن‌ها برای این منظور هستند که افزونه بتواند در قسمت‌های مشخصی کدها و دستورات و الگوریتم‌های خودش را اجرا کند و یا تغییراتی در محیط وب‌سایت ایجاد نماید.</description>
                <category>mjshaker1372</category>
                <author>mjshaker1372</author>
                <pubDate>Wed, 25 Dec 2019 19:22:55 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>اینترنت برای عوام</title>
                <link>https://virgool.io/Rooberah/%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AA-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B9%D9%88%D8%A7%D9%85-i2jfbvp2zy8t</link>
                <description>توی خانه یا محل کار پشت لپتاپ نشسته‌اید. لپ‌تاپ هم از طریق مودم وای‌فای به اینترنت وصل است. بساط چای و قهوه و نسکافه هم احتمالا در چندمتری‌تان برپاست و آماده هستید که شیرجه بزنید داخل دنیای اینترنت، حالا یا قصدتان تفریح و سرگرمی و چرخیدن در وب‌سایت‌های مختلف به جای گشتن در خیابان‌ها در این هوای آلوده است یا کار و درآمدتان لنگِ اینترنت است و یا یک کار اداری و مالی دارید و ترجیح می‌دهید مثل یک شهروند محترم الکترونیک از همین داخل خانه کارتان را سر و سامان بدهید.مرورگر محبوب خودتان را باز می‌کنید (ترجیح می‌دهم وارد دعوای کروم و موزیلا و اُپرا و ... نشوم، فقط حدس می‌زنم و امیدوار هستم که مرورگر محبوب‌تان اینترنت اکسپلورر نباشد)، آدرس وب‌سایت مدنظرتان را در نوار آدرسی که آن بالا جا خوش کرده وارد می‌کنید (فعلا فرض را بر این گذاشتیم که سراغ موتورهای جست‌وجو نرفته‌اید و آدرس وب‌سایت دلخواه‌تان را دقیق می‌دانید). بسته به نوع اینترنت‌تان و جایی که زندگی می‌کنید، بعد از چند میلی‌ثانیه تا چند دقیقه محتوای متنی و تصویری و صوتی آن صفحه روی نمایشگر شما نشان داده می‌شود. اما در این بین چه اتفاقی افتاده است؟بیایید کمی دقیق‌تر به این موضوع نگاه کنیم: تنها کاری که شما انجام می‌دهید، وارد کردن آدرس یک دامنه است؛ آن هم آدرسی که با استاندارهای خاصی نوشته شده، مثلا می‌نویسید Virgool.io. خب بعدش چه؟جهان‌وطن واقعی توییحقیقتش این است که کلِ کلِ اینترنت در یک‌جا جمع نشده و هر صفحه‌ای از آن ممکن است در یک گوشه از این عالم منتظر پیامی باشد تا سریع خودش را برساند دست صاحب پیام. در واقع هر صفحه از اینترنت روی یک سیستم کامپیوتری است و وقتی شما با آن صفحه حرف می‌زنید، آن دست پشت پرده همان سیستم کامپیوتری است که جواب‌تان را می‌دهد و درخواست‌های مشروع‌تان را اجابت می‌کند. برای اینکه این سیستم‌های پراکنده در سراسر جهان بتوانند همدیگر را پیدا کنند، به هرکدام از آنها یک نشانی نسبت می‌دهند که خارجی‌ها بهش می‌گویند IP.به آدرس شما در اینترنت IP می‌گویند.پس اولین قدم برای دسترسی به یک صفحه دانستن IPآن است ولی ما راحت‌طلبان تاریخ این کره خاکی ترجیح می‌دهیم به جای مشتی عدد پرت‌وپلا با زبان خودمان آدرس بدهیم. همین می‌شود که آدرس صفحات اینترنت چیزهای بامسمایی هستند و راحت می‌توان فهمیدشان. سوالی که اینجا مطرح می‌شود این است که چطور از یک آدرس به یک IP می‌توان رسید؟دفترچه تلفن دنیای اینترنت DNS نام دارد.هنوز هم به دفترچه‌تلفن نیاز داریماینجاست که موجوداتی به اسم DNSسروکله‌شان پیدا می‌شود. DNSها در واقع دفترچه تلفن‌هایی هستند که آدرس صفحه را بهشان می‌دهیم و آنها IPسیستم موردنظر را برایمان پیدا می‌کنند. جالب آنجاست که یکی از راه‌های فیلتر کردن یک وب‌سایت هم فیلتر کردن DNSای‌ست که IPآن را بلد است و در ایران از این روش هم برای فیلتر کردن وب‌سایت‌های خاک‌برسری استفاده می‌شود؛ اگرچه به تعداد آدم‌ها روش هست برای فیلتر کردن اینترنت و از آن طرف به تعداد ملائکه راه برای دور زدن فیلتر و رسیدن به شهری که پشت دیوارهاست!آدرس اینترتی هر وب‌سایت (IP) را از DNS می‌گیریم.پستچی‌ها محض رضای خدا کار می‌کنند؟حالا شما آدرس یک صفحه را وارده کرده‌اید و منتظر هستید که آن صفحه جلوی چشم‌تان پدیدار شود. در واقع شما یک پیام برای سیستمی که آن آدرس را در اختیار دارد فرستاده‌اید. این پیام از طریق یک‌سری پستچی به دست گیرنده می‌رسد که به این پستچی‌ها روتر گفته می‌شود. در واقع اول مرکزی که به شما خدمات اینترنت ارائه می‌دهد یا همان ISP، پیام شما را دریافت کرده، به کمک DNS، IPموردنظر را پیدا می‌کند و پیام شما را به اولین روتر دم دستش که در مسیر گیرنده پیام قرار دارد می‌دهد و آن روتر هم به روتر بعدی تا برسد دست گیرنده نهایی.هر ملتی زبان خودش را داردوقتی پیام به دست سیستمی که پشت صفحه دلخواه شما قرار دارد می‌رسد، جواب متناسب با پیام شما را از همین طریق به دست‌تان می‌رساند. پیام‌هایی که در اینترنت در قالب صفحات وب فرستاده می‌شود و مرورگر آنها را نشان می‌دهد، به زبان HTMLاست و مرورگر شما هم پیام‌تان را به این زبان تبدیل می‌کند و برای گیرنده می‌فرستد و هم پیام دریافتی را که کد HTML است ترجمه می‌کند به متن و عکس و صوت و به شما نشان می‌دهد.صفحات وب با زبان HTML نوشته شده‌اند.شاید شما و بغل‌دستی‌تان یک آدرس داشته باشید!مراکز ارائه‌دهنده خدمات اینترنت یا ISPها به هریک از کاربران خودشان یک IPاختصاص می‌دهند تا بر اساس آن بتوانند هر پیام را به دست صاحبش برسانند. البته هر کاربر لزوما یک IP منحصر به فرد ندارد و مثلا یک مودم که در یک محیط کار اشتراکی قرار دارد ممکن است یک IPداشته باشد ولی خودش IPهای داخلی را به کاربران اختصاص دهد و پیام‌های دریافتی را متناسب با آن IPها بین‌شان توزیع می‌کند.کوکی‌های اینترنتیردتان را می‌زنندالبته هر وب‌سایتی که شما به آن وارد می‌شوید، می‌تواند اطلاعاتی را درباره شما به صورت رمزنگاری‌شده و در قالبی به اسم کوکی از طریق مرورگر ذخیره نماید تا در دفعه‌های بعدی صفحه را متناسب با این اطلاعات برایتان بارگذاری نماید. بدیهی است که هر وب‌سایت کوکی مختص خودش را دارد و نمی‌تواند به کوکی‌های وب‌سایت‌های دیگر دسترسی داشته باشد. مرورگر شما هم از طریق همین کوکی‌ها متوجه می‌شود که شما قبلا در یک وب‌سایت به عنوان کاربر عضو وارد شده‌اید و در بازدید بعدی هم شما را به صورت وارد شده نگه می‌دارد.</description>
                <category>mjshaker1372</category>
                <author>mjshaker1372</author>
                <pubDate>Wed, 25 Dec 2019 17:48:18 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>A/B Test معجزه نمی‌کند</title>
                <link>https://virgool.io/Rooberah/ab-test-%D9%85%D8%B9%D8%AC%D8%B2%D9%87-%D9%86%D9%85%DB%8C%DA%A9%D9%86%D8%AF-bpiwoiwbuaax</link>
                <description>فرض کنید مدیر یا گرداننده یک وب‌سایت تولید محتوا یا فروشگاه اینترنتی هستید. به احتمال زیاد بعد از مدتی کار و کسب تجربه از رفتار کاربران یا مشتری‌ها ایده‌های متنوعی به ذهن‌تان هجوم می‌آورد؛ ایده‌هایی برای تغییر برخی جزئیات در صفحه‌های وب‌سایت یا مطالب آن که باعث شود بازدید از آن صفحه زیاد شود، درصد بیشتری از کاربران مطلب شما را بخوانند و یا فروش محصول‌تان بیشتر شود.شما در واقع ایده‌های مختلفی در ذهن دارید که تجربه کاربر (UX) را می‌تواند به نفع شما (نفعی که خودتان می‌دانید چیست و با چه معیاری اندازه‌گیری می‌شود) تغییر دهد. مشکل آنجاست که امتحان و آزمایش هرکدام از این ایده‌ها ریسک خاص خود را به دنبال دارد و ممکن است ایده آنطور که شما فکر می‌کنید، روی تجربه کاربری بازدیدکنندگان تأثیر مثبت نداشته باشد و اعتبار و ارزش وب‌سایت شما را در دیدگاه آنها پایین بیاورد.برای امتحان ایده‌های مختلف که تجربه کاربر را تحت تأثیر قرار می‌دهد، سراغ A/B Test بروید.در این مواقع اگر باهوش باشید، سراغ ابزارهایی مثل A/B Test می‌روید تا بتوانید ایده‌های مختلف را امتحان کنید و آنهایی را که به کارتان می‌آید، روی وب‌سایت‌تان اجرا نمایید. ولی مسئله آنجا پیش می‌آید که از این ابزار بیش از آنچه که هست انتظار داشته باشیم یا قابلیت‌هایش را نشناسیم و چیزی را از آن بخواهیم که برایش طراحی نشده است.برای آشنایی با A/B Test می‌توانید اینجا را بخوانید.عصا باید دست موسی باشدشاید فکر کنید جمله بالا معنی‌ای ندارد و چشم‌بسته غیب گفتن است ولی فکر کنید عصای موسی در دست شما بود، می‌توانستید با آن کاری انجام بدهید؟ قطعا نه؛ عصای موسی در دست امثال من فقط یک تکه چوب دست‌وپاگیر است و دست موسی است که آن را اژدها می‌کند و نیل می‌شکافد.A/B Test هم تقریبا همینطور است، یعنی به خودی خود قرار نیست معجزه‌ای انجام بدهد و مشتری را مثل موم در دست شما کند. رفتار مشتری در دست شماست، مثل همان طلایی که توی مشت نقی معمولی بود ولی به آن نرسید. باید خودتان از این ابزار به خوبی استفاده کنید وگرنه صرف طراحی و اجرای تست روی محتوای شما نمی‌تواند یک شبه کسب‌وکارتان را بترکاند.همه لازم نیست یک سناریو را ببینند.فرصتی برای آزمایش و آزمایش و آزمایشخوبی ابزاری مثل A/B Test این است که بدون تحمل ریسک زیاد می‌توانید ایده‌ها و طراحی‌های مختلف را روی محتوای مدنظرتان تست کنید و نتیجه‌ها را با هم مقایسه کنید و خودتان تصمیم نهایی را بگیرد. باز هم همه چیز وابسته به خودتان است و نتیجه A/B Test را باید خودتان تحلیل کنید.ایده بزنید و آن را به راحتی امتحان کنیددقیقا چی می‌خوای؟بدون هدف و طرح مشخص انجام دادن A/B Test ضرر نداشته باشد، منفعتی برایتان به دنبال ندارد و بهتر است وقت‌تان را با آن تلف نکنید. دقیقا بدانید دنبال چه هستید و از تغییر جزئیات می‌خواهید چه تغییری در رفتار مشتری مشاهده کنید. بنابراین طراحی درست و هدفمند A/B Test بسیار مهم است، حتی مهم‌تر از ابزاری که با آن A/B Test را انجام می‌دهید.از هر تغییر باید هدفی داشته باشیدرحم کنید یزیدها!هر چیزی را که دست‌تان می‌رسد، لازم نیست تغییر دهید. بهتر است تعداد کم و البته مشخصی از جزئیات را با هدف تعیین شده تغییر دهید و با مشاهده رفتار کاربران بتوانید نتیجه تغییر را تحلیل کنید. اگر قرار باشد هم عنوان را عوض کنید، هم عکس را و هم متن را، کدام غیبدانی قرار است به شما بگوید اثر تغییر هر کدام از آنها در تغییر رفتار مشتری چه بوده؟حتی یک تغییر کوچک ممکن است اثرات بزرگی داشته باشدشش ماه به دنیا نیاییداجرای A/B Test قبل از هرچیز یک کار آماری است و آمار وقتی معنی دارد که تعداد نمونه‌ها زیاد باشد، پس برای معنی داشتن نتایج باید صبر کنید تا زمان بگذرد و تعداد قابل توجهی از کاربران سناریوهای مختلف را تجربه کنند. ممکن است تعدادی از کاربران به دلیل هزار دلیل دیگر غیر از تغییری که شما اعمال کرده‌اید، رفتارشان عوض شده باشد ولی وقتی تعداد نمونه‌ها زیاد می‌شود، احتمالا نتایج معتبرتری خواهید داشت.نتایج‌تان چقدر معتبر است؟تصمیم با شماستوقتی A/B Test به پایان رسید، نوبت تحلیل نتایج می‌شود و آنجاست که شما هستید و حوض‌تان. ابزارهای A/B Test فقط به شما می‌گویند که تغییراتی که شما اعمال کرده‌اید، روی رفتار کابران چه تأثیری داشته است، آن هم با معیارهای ارزیابی که باز خود شما انتخاب کرده‌اید. پس در این مرحله شما هستید که می‌فهمید کدام سناریو واقعا بهتر عمل کرده و دلیل این عملکرد بهتر چه بوده است. البته مشاوران کسب‌وکاری و بازاریابی در اینجا کمک زیادی می‌توانند به شما داشته باشند.چه کسی راست می‌گوید؟</description>
                <category>mjshaker1372</category>
                <author>mjshaker1372</author>
                <pubDate>Sun, 01 Dec 2019 18:02:46 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>یک متن صمیمی با یک عکس دهن‌آب‌انداز!</title>
                <link>https://virgool.io/Rooberah/%DB%8C%DA%A9-%D9%85%D8%AA%D9%86-%D8%B5%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%DB%8C%DA%A9-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D8%AF%D9%87%D9%86%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B2-lwypak61shqa</link>
                <description>ما یه تیم کوچک هستیم که اولین محصول‌مون یه پلاگین A/B Test برای وب‌سایت‌های وردپرس و ووکامرس بوده. اگه دوست دارید درمورد A/B Test بیشتر بدونید، این پست‌مون را بخونید.اگه دوست دارید با پلاگین ما هم آشنا باشید، این پست می‌تونه بهتون کمک کنه.اولین تست A/B پلاگین‌مون رو روی یکی از مطالب وب‌سایت کتووانیلا اجرا کردیم. تغییری که در سناریوی B دادیم روی لید و عکس بود.نسخه A وب‌سایت کتووانیلالید کوتاه و افزودن عکس خوشمزهاولین نکته در متن، لید نسبتاً رسمی بود که اون رو کمی صمیمی‌تر و روان‌تر نوشتیم. همچنین از سه خط، کردیم دو خط و کوتاهش کردیم.نکته بعدی اضافه کردن یک عکس خوشمزه بود. با توجه به اینکه در این رژیم مصرف سوسیس مجاز است (!) تصمیم گرفتیم یک عکس دهن‌آب‌انداز به پایین لید اضافه کنیم. بعد از این تغییرات، بچه‌های کتووانیلا یه استوری در اینستاگرام گذاشتن و تست به جریان افتاد.نسخه B وب‌سایت کتووانیلانتیجه اولیه کار رو در جدول زیر ببینید. کسانی که در پلن B افتادن به طور میانگین یک دقیقه بیشتر از کسانی که در پلن A افتادن، متن رو خوندن.نتایج حاصل از A/B Test روی وب‌سایت کتووانیلاکتووانیلا یه کسب و کاره که محصولات رژیم کتوژنیک می‌فروشه. رژیم کتوژنیک هم مبتنی بر مصرف پروتئین و چربی و حذف کربوهیدراته. دم بچه‌های کتووانیلا گرم که این تست رو اجرا کردند. دوست داشتید یه سری به سایتشون بزنید.</description>
                <category>mjshaker1372</category>
                <author>mjshaker1372</author>
                <pubDate>Tue, 26 Nov 2019 19:48:45 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>صورتی یا آبی؟؛ A/B Test به همین راحتی</title>
                <link>https://virgool.io/Rooberah/%D8%B5%D9%88%D8%B1%D8%AA%DB%8C-%DB%8C%D8%A7-%D8%A2%D8%A8%DB%8C%D8%9B-ab-test-%D8%A8%D9%87-%D9%87%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%B1%D8%A7%D8%AD%D8%AA%DB%8C-hm0l18aksitr</link>
                <description>آبی یا صورتی؟: یک افزونه ای بی تست برای وردپرس و ووکامرسافزونه Pink || Blue یک افزونه برای Wordpress و Woocommerce است که با کمک آن و بدون نیاز به برنامه‌نویسی یا زیرساخت فنی اضافه می‌توان برای وب‌سایت‌ها و فروشگاه‌های تحت Wordpress و Woocommerce یک یا چند A/B Test را اجرا کرد.برای آشنایی با مفهوم A/B Test اینجا را بخوانید.بعد از آپلود و نصب این افزونه بر روی وب‌سایت در نوار کناری صفحه ادمین یک قسمت به نام Pink or Blue اضافه می‌شود.شکل 1: افزونه ما اینجاست؛ درون کادر قرمز!با کلیک روی Add New می‌توان یک تست جدید ایجاد کرد.شکل 2: برای ایجاد تست جدید روی گزینه مشخص شده کلیک کنید.در مرحله بعد وارد صفحه Add New Test می‌شویم.شکل 3: صفحه ایجاد تست جدیدانتخاب نام (Test name) برای تست ضروری است و بهتر است اسم مشخص و بامسمایی انتخاب شود. همچنین نوشتن توضیح (Test description) اگرچه ضروری نیست، ولی بهتر است هدف انجام تست در آن نوشته شود تا در ارجاع‌های بعدی با زیاد شدن تعداد تست‌ها بتوان آنها را از هم تشخیص داد.شکل 4: یک نام و یک توضیح مناسب برای تست بنویسید.پایین‌تر از نام و توضیح تست باید نوع محتوایی را که A/B Test روی آن انجام می‌شود، مشخص کرد؛ شما می‌خواهید تست را برای یک صفحه یا مطلب در وب‌سایت‌تان انجام دهید یا یک محصول در فروشگاه اینترنتی‌تان. پس از مشخص کردن این موضوع می‌توانید محتوای (Test Object) موردنظرتان را از بین لیست اشیاء موجود در وب‌سایت انتخاب کنید.شکل 5: نوع محتوای موردنظر برای تست را انتخاب کنید.بعد از انتخاب محتوای موردنظر برای تست، می‌توان به تعداد دلخواه نمونه متفاوت از آن تولید کرد تا به کاربران مختلف نشان داده شود. نمونه اصلی (Original variant) همانی است که در وب‌سایت به صورت پیش‌فرض وجود دارد. با کلیک روی علامت + می‌توان نمونه‌های جدید را اضافه کرد. پیشنهاد ما در تست‌های ابتدایی استفاده از یک نمونه آزمایشی در کنار نمونه اصلی است تا نتایج تست قابلیت تحلیل بهتری داشته باشد.شکل 6: یک نمونه جدید اضافه کنید.بعد از کلیک روی +، یک پنجره جدید (Modal) باز شده که در آن می‌توانید برای نمونه آزمایشی یک نام انتخاب کنید. در اینجا هم بهتر است که این نام بامعنی و قابل فهم باشد تا در ارجاع‌های بعدی بتوان آن را تشخیص داد. همچنین می‌توانید انتخاب کنید که نمونه آزمایشی محتوای مورد نظر برای A/B Test یک کپی از نمونه اصلی باشد یا یک محتوای خالی که خودتان آن را به دلخواه آماده کنید. البته قابلیت ویرایش برای هر دو حالت وجود دارد.شکل 7 : برای نمونه آزمایشی یک نام انتخاب کنید.بعد از بازگشت به صفحه A/B Test درصد کابرانی که به هریک از نمونه‌های اصلی و آزمایشی راهنمایی می‌شوند، قابل تنظیم است. توجه داشته باشید که هر کاربر در طول مدت A/B Test تنها به یکی از این نمونه‌ها راهنمایی می‌شود و این تخصیص به صورت تصادفی است.شکل 8 : یک نمونه اصلی و یک نمونه آزمایشی برای تستشکل 9 : درصد مخاطبان هر نمونه را مشخص کنید.نمونه آزمایشی قابلیت ویرایش دارد و با کلیک روی دکمه  Edit می‌توان به صفحه ویرایش نمونه آزمایشی محتوای مورد تست رفت. مثلا در اینجا ما به صفحه ویرایش رفته و عنوان محصول را تغییر می‌دهیم. بنابراین در این حالت تعداد 60 درصد کاربران محصول مورد تست را با عنوان Tshirt مشاهده می‌کنند و 40 درصد آنها عنوان Tshirt For Youngs را برای همان محصول می‌بینند.شکل 10 : صفحه ویرایش نمونه آزمایشیشکل 11 : تغییرات موردنظر خود را در صفحه ویرایش نمونه آزمایشی اعمال کنیدبعد از اعمال تغییرات موردنظر روی نسخه آزمایشی شیء مورد تست با کلیک بر روی دکمه Publish به صفحه A/B Test برمی‌گردیم. در این مرحله نیاز است هدف‌مان از A/B Test را در قالب معیارهای ارزیابی (KPI) یا همان نرخ تبدیل (Conversion goals) مشخص کنیم. برای تست روی محصول سه معیار وجود دارند که از بین آنها می‌توان انتخاب کرد: تعداد محصول خریداری شده، تعداد بازدید از صفحه محصول و متوسط زمان ماندن در محتوای مورد تست.شکل 12 : معیار ارزیابی موردنظر خود را برای تست مشخص کنید.در اینجا تعداد محصول خریداری شده را انتخاب کرده و تست را ذخیره (Submit) می‌کنیم (البته هنوز تست آغاز نشده است). بعد از این مرحله به صفحه کلی افزونه A/B Test راهنمایی می‌شویم که شامل دکمه اضافه کردن تست جدید، تست‌های شروع نشده، تست‌های در حال اجرا و تست‌های پایان یافته است.شکل 13 : تست ایجاد شده در قسمت تست‌های شروع نشده قابل مشاهده است.در قسمت تست‌های شروع نشده تست موردنظرمان را زدن دکمه Start شروع می‌کنیم. در پنجره تأیید به شما گفته می‌شود که این تست حداکثر به مدت 30 روز فعال است. البته هر زمان که بخواهید می‌توانید آن را متوقف نمایید.شکل 14 : برای شروع تست کافی است روی Start Test کلیک کنید.بعد از شروع تست، آن را می‌توان در قسمت تست‌های در حال اجرا مشاهده کرد. در اینجا می‌توان وضعیت نمونه‌های مختلف را مشاهده کرد: تعداد بازدید از هر نمونه و معیار ارزیابی مشخص شده برای هر نمونه (در اینجا تعداد محصول خریداری شده مشخص نمایش داده می‌شود).شکل 15 : نتایج حاصل از تست در حال اجرابرای توقف تست کافی است روی دکمه Stop کلیک نماییم و در پنجره تأیید نیز StopTest را بزنیم.شکل شکل 16 : برای توقف تست روی ُStop کلیک کنید.نتایج نهایی تست در قسمت تست‌های پایان یافته قابل مشاهده است.شکل 17 : نتایج نهایی حاصل از تستحال می‌خواهیم یک تست برای یک صفحه مشخص در وب‌سایت طراحی و اجرا کنیم. در صفحه اصلی افزونه A/B Test روی دکمه Add New Test کلیک می‌کنیم و به صفحه ایجاد تست می‌رویم.شکل 18 : ایجاد یک تست جدیدبرای تست خود نام و توضیح مناسب را درج می‌کنیم. در این تست می‌خواهیم تأثیر تغییر در صفحه اصلی وب‌سایت را بر مدت زمان ماندن کاربر در آن بسنجیم.شکل 19 : برای تست جدید یک نام و توضیح مناسب انتخاب کنید.نوی محتوای موردنظر برای تست، Page Or Post انتخاب می‌شود.شکل 20 : این بار تست را روی یک صفحه می‌خواهیم انجام دهیم.محتوای مورد تست را از بین صفحات و مطالب وب‌سایت می‌توان انتخاب کرد؛ در اینجا صفحه اصلی وب‌سایت (HomePage) مدنظر ماست.شکل 21 : صفحه موردنظر خود را برای تست انتخاب کنید.یک نمونه جدید از صفحه اصلی ایجاد کرده و برای آن نام مناسبی انتخاب می‌کنیم.شکل 22 : یک نمونه جدید ایجاد کنید.شکل 23 : یک نام برای نمونه آزمایشی انتخاب کنید.درصد کاربرانی را که به هرکدام از نمونه‌های اصلی و آزمایشی هدایت می‌شوند، مشخص کرده (که در اینجا به صورت مساوی و پنجاه پنجاه انتخاب شده است) و به صفحه ویرایش نمونه آزمایشی می‌رویم.شکل 24 : درصد مخاطبان هر نمونه را مشخص کنید و به صفحه ویرایش نمونه آزمایشی بروید.در صفحه ویرایش به جای عبارت Welcome عبارت Hi Dear را قرار می‌دهیم و دکمه Publish را می‌زنیم.شکل 25 : صفحه ویرایش نمونه آزمایشیشکل 26 : در صفحه ویرایش نمونه آزمایشی تغییرات موردنظر خود را اعمال کنید.بعد از برگشت به صفحه ساخت تست باید معیار ارزیابی موردنظر را انتخاب کنیم که با توجه به هدف طراحی تست میانگین زمان ماندن کاربر در این صفحه انتخاب می‌شود.شکل 27 : معیار ارزیابی موردنظر را برای تست انتخاب کنید.تست را ذخیره (Submit) کرده و در صفحه اصلی افزونه و در قسمت تست‌های شروع نشده روی دکمه Start تست طراحی شده کلیک می‌کنیم و پیام شروع تست را تأیید می‌نماییم.شکل 28 : تست ایجاد شده در قسمت تست‌های شروع نشده قرار دارد.شکل 29 : برای شروع تست کافی است Start Test را بزنید.بعد از شروع تست نتایج حاصل از آن شامل تعداد کاربران بازدید کرده از هر نمونه و متوسط زمان ماندن آنها در صفحه اصلی نمایش داده می‌شود.شکل 30 : نتایج حاصل از تستویدئوی کار با افزونه Pink Or Blue را در اینجا می‌توانید مشاهده کنید.برای اطلاعات بیشتر و دریافت افزونه با تیم روبه‌راه تماس بگیرید.pinkorblue.info@gmail.comrobera.info@gmail.com</description>
                <category>mjshaker1372</category>
                <author>mjshaker1372</author>
                <pubDate>Sat, 16 Nov 2019 15:46:09 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>مقصد نهایی</title>
                <link>https://virgool.io/Sharifdaily/%D9%85%D9%82%D8%B5%D8%AF-%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-oeurkivjfrqx</link>
                <description>عاقبت زباله‌های تهران به کجا ختم می‌شود؟چهارشنبه، ۴ اردیبهشت؛ ساعت ۸:۳۰ صبح. ترک عادت کرده‌ام و صبح زود بهاری خودم را دوان دوان از خوابگاه به دانشگاه رسانده‌ام. انتظار دیدن یک اتوبوس یا حداقل مینی‌بوس را دارم ولی جلوی سردر دانشگاه یک هایلوکس با آرم سازمان مدیریت پسماند شهرداری تهران پارک شده. مسئول گروه دوست‌داران محیط زیست دانشگاه را که کنارش می‌بینیم، مطمئن می‌شوم همین ماشین قرار است ما را به آرادکوه ببرد؛ جایی که می‌گویند همه زباله‌های شهر تهران راهی آنجا می‌شوند و حرف و شایعه پشت سرش زیاد است، از بوی بد جاده فرودگاه امام تا ادعاهایی که مردم شهرهای اطرافش درباره تأثیر آن روی کیفیت آب آشامیدنی خود دارند.سوار هایلوکس می‌شوم. غیر از من ۱۰ دانشجوی دیگر هم هستند که از روی دغدغه یا کنجکاوی آخر هفته اردیبهشتی‌شان را به بازدید از آرادکوه اختصاص داده‌اند. در مسیری که تا آرادکوه داریم، بین بچه‌ها بحث‌های مختلفی شکل می‌گیرد؛ دو نفر صحبت‌شان درباره اپلای به کانادا برای تحصیل و کار است و یک گروه سه نفره هم خاطرات مسافرت نوروزی‌شان را مرور می‌کنند. پس از حدود ۴۵ دقیقه به مجمتع پردازش و بازیافت زباله آرادکوه می‌رسیم؛ مجتمعی به مساحت ۱۴۰۰ هکتار که در ابتدای جاده قدیم تهران – قم واقع شده است.هوشمندی در دهه ۴۰وارد مجتمع می‌شویم. ورودی‌اش بیشتر شبیه یک پارک بزرگ است و چند ساختمان اداری هم در میان فضاهای سبزش دیده می‌شود. در کنار یکی از ساختمان‌ها ماشین توقف می‌کند تا مهندس مرادی‌کیا به ما ملحق شود. مهندس بعد از خوش‌آمدگویی سوار ماشین شده و راننده را به قسمت‌های مختلف مجتمع هدایت می‌کند. در راه مرادی‌کیا از تاریخچه آرادکوه می‌گوید؛ پیمانکاران خارجی در دهه ۴۰ کار مکان‌یابی مجمتع را آغاز کرده و علی‌رغم در دسترس نبودن ابزارهای امروزی محلی مناسب را برای جمع‌آوری زباله‌های شهر تهران انتخاب می‌کنند. نزدیک بودن به جاده قدیم تهران – قم، آب و هوای خشک، پایین بودن سطح آب‌های زیرزمینی، وضعیت توپوگرافی مناسب با توجه به پایین‌تر بودن این محل نسبت به مناطق اطراف و جهت مناسب بادهای منطقه از جمله ویژگی‌های مناسب آرادکوه بوده که آثار منفی محیط زیستی آن را کاهش می‌دهد. مرادی‌کیا همچنین شایعات پیرامون آرادکوه مثل نسبت دادن بوی بد جاده فرودگاه امام خمینی به این مجتمع را رد می‌کند و آن را به پسماندهای صنعتی کارخانه‌های آن منطقه مربوط می‌داند.همه چیز تحت کنترلقسمت اول مجموعه بخش توزین است. همه انواع زباله‌های شهر تهران و شهرهای اطراف از جمله پسماندهای شهری، بیمارستانی و حتی عمرانی به آرادکوه می‌آید. زباله‌های شهر پس از تجمیع در مخزن‌های ۱۱۰۰ لیتری شهری به وسیله کامیون‌های دو تا هفت تنی به ایستگاه‌های میانی منتقل و از آنجا با کامیون‌های ۲۰ تا ۳۰ تنی راهی آرادکوه می‌شود. این کامیون‌ها در ایستگاه‌های میانی وزن شده و پس از ورود به مجمتع نیز در همان ابتدا وارد قسمت توزین می‌شوند. اطلاعات مختلف هر کامیونی که به آرادکوه می‌آید، در سیستم ثبت می‌شود؛ وزن، پلاک، منطقه‌ای که از آن آمده و نوع پسماند. با توجه به این اطلاعات کامیون به بخش مناسب راهنمایی می‌شود. ثبت اطلاعات کامیون‌ها مزایای زیادی دارد؛ بانک داده‌هایی که از این راه به دست می‌آید، مشخص می‌کند در روزهای مختلف سال و از مناطق مختلف شهری تهران چه مقدار و چه نوع پسماندهایی جمع می‌شود. این اطلاعات می‌تواند روندهایی را مشخص کند که به برنامه‌ریزی بهتر و ایجاد آمادگی لازم در مجموعه کمک نماید. همچنین از آنجایی که پسماند خشک ارزشمند است و امکان دزدی از آن در مسیر وجود دارد، ثبت وزن کامیون‌ها در ایستگاه‌های میانی و مجتمع آرادکوه می‌تواند تخلف‌ها را آشکار کند. به گفته مرادی‌کیا برای جلوگیری از تخلف پیمانکاران روی کامیون‌ها سامانه GPS هم نصب شده تا حرکت و توقف آنها ردیابی شود.امان از این نگاه اقتصادیمهندس مرادی‌کیا کمی هم درباره برخی کج سلیقگی‌ها صحبت می‌کند. مخازن شهری زباله قبلا پلاستیکی بودند و در داشتند ولی به دلیل تداخل با سیستم مکانیزه کامیون‌های جمع‌آوری زباله در آنها حدف شد و حذف در مشکلاتی مثل بو، شیرابه و فعالیت جانداران موذی را افزایش داد. همچنین به دلیل مسائل سال ۸۸ و آتش زدن مخازن پلاستیکی، مخازن گالوانیزه جایگزین شدند که معایبی مثل عدم انعطاف‌پذیری و تغییر شکل دادن در اثر ضربه‌های حین جابه‌جایی، نگه داشتن گرما در درون خود و افزایش بو، شیرابه و فعالیت جانوران موذی و نیز عدم امکان پانچ کردن آنها برخلاف مخازن پلاستیکی را به دنبال داشت. همچنین پیمانکارانی که جمع‌آوری زباله‌ها از سطح شهر را بر عهده دارند، معمولا زباله‌های خشک را به شهرداری تحویل نمی‌دهند و جداگانه به فروش می‌رسانند. کارگرانی هم که با این پیمانکاران کار می‌کنند، از بسیاری از حقوق کارگری خود محروم هستند. مرادی‌کیا علت خیلی از مشکلات را نگاه اقتصادی به زباله می‌داند و اعتقاد دارد که باید به پسماند به عنوان یک بحران جدی که در آینده نزدیک گریبان‌گیر ما خواهد شد، نگاه کرد.کوهی از زبالهروزانه حدود ۷۰۰۰ تن زباله به آرادکوه می‌آید. قبلا که ظرفیت پردازش مجموعه کم بود، محور اصلی کار آرادکوه دفن زباله به شمار می‌رفت ولی با افزایش ظرفیت پردازش در حال حاضر تفکیک انجام شده و بین ۴ تا ۶ درصد زباله‌ها برای بازیافت فرستاده می‌شود، حدود ۵۰ درصد تبدیل به کمپوست شده و نزدیک ۴۵ درصد هم دفن می‌شود. همانطور که به سمت واحد پردازش آرادکوه می‌رویم، تپه‌ای را می‌بینیم که چند ماشین سنگین بالای آن مشغول فرایند دفن هستند؛ تپه‌ای به ارتفاع ۶۰ متر که قاعده آن ۱۰۰ هکتار و مساحت بالای آن نیز ۶۰ هکتار است و حدود ۹۸ میلیون متر مکعب مخلوط زباله و خاک را در طول بیست سال در خود جای داده است. مهندس به این نکته هم اشاره می‌کند که دفن زباله نشست زمین را به دنبال دارد و ساخت و ساز روی زمین آن منطقه را با مشکل مواجه می‌کند. البته دفن زباله‌های بیمارستانی به دلیل مسائل بهداشتی در یک تپه جداگانه و با تزریق آهک انجام می‌شود.تفکیک در مقصدوارد بخش پردازش می‌شویم؛ دو سوله بزرگ با ۴ خط انتقال ۲۵۰ تنی که مشخص می‌کند هر زباله چه سرنوشتی دارد. تراکتورسازی تبریز و سازمان مدیریت پسماند این خطوط را ساخته‌اند. کامیون‌ها شبانه بار خود را در واحد پردازش خالی می‌کنند و با شروع روز بولدوزرها شروع به کار کرده و زباله‌ها را روی تسمه‌ نقاله‌ها می‌ریزند و فرایند تفکیک به صورت مکانیکی (آهنربا، الک و …) و به صورت دستی با حضور کارگرانی که اطراف هر خط حضور دارند، انجام می‌شود. زباله‌های خشک مثل کاغذ، مقوا، شیشه و فلزات برای بازیافت فرستاده می‌شود، پسماندهای تر برای کمپوست و تولید کود کشاورزی جدا شده و پسماندهایی مثل نایلون‌ها و پلاستیک‌هایی که آلودگی زیادی همراه دارند و فرایند جداسازی و شست‌وشو و بازیافت آنها سخت و بدون صرفه اقتصادی است، تحت عنوان ریجکت دفن یا سوزانده می‌شود. کیامرادی تأکید زیادی روی کاهش مصرف نایلون‌های پلاستیکی برای کاهش حجم زباله‌های ریجکتی داشت.باکتری‌ها دست به کار می‌شوندپسماند‌های تر جدا شده در واحد پردازش به دو سایت هوادهی و تولید کمپوست به مساحت‌های ۱۸ و ۲۲ هکتار انتقال داده می‌شود. در این دو سایت پسماندها به مدت چندماه روی هم انباشته شده و با استفاده از ماشین‌های مخصوص فرایند هوادهی و جابه‌جایی آنها صورت می‌گیرد. البته به دلیل کمبود این ماشین‌ها قسمتی از فرایند تولید کمپوست در عمل به صورت بی‌هوازی انجام شده که بوی بد سایت را به دنبال دارد. بعد از تولید کمپوست اولیه مواد شیمیایی مناسب به آنها افزوده شده و به عنوان کود کشاورزی برای فضای سبز پارک‌ها و حاشیه بزرگراه‌های شهر تهران استفاده می‌شود. آزمایشگاه آرادکوه نیز وظیفه نمونه‌برداری از پسماندهای تر انباشت شده را بر عهده دارد. با اندازه‌گیری دما و ترکیب شیمیایی در نقاط مختلف سایت و در مقطع‌های گوناگون از پسماندهای انباشت شده اطلاعات لازم برای تعیین زمان مناسب برای هوادهی و انتقال مشخص می‌شود.و سرانجام زباله‌هایی که می‌سوزندکوره زباله‌سوزی آرادکوه ظرفیت سوزاندن ۲۰۰ تن زباله را در روز دارد و توربین آن ۳۰۰ مگاوات برق تولید می‌کند که بخشی از آن نیاز مجموعه را تأمین کرده و باقی آن به شبکه برق منتقل می‌شود. گاز ناشی از سوختن پسماندهای ریجکت بعد از خنک شدن از دو مرحله فیلتر عبور می‌کند و بعد وارد محیط می‌شود. خاکستر حاصل از فیلتر دوم که ذرات فلزهای سنگین را در خود دارد، باید با رعایت مسائل بهداشتی همراه با زباله‌های بیمارستانی دفع شود.</description>
                <category>mjshaker1372</category>
                <author>mjshaker1372</author>
                <pubDate>Tue, 02 Jul 2019 14:55:59 +0430</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>