https://virgool.io/feed/@mohamadalinia اینجا یکسری تجربیاتی به اشتراک میگذارم که هرجایی نمیشه پیداشون کرد. fa 2026-04-15 06:43:15 https://files.virgool.io/upload/users/486464/avatar/gazEfO.jpeg?height=120&width=120 https://virgool.io/@mohamadalinia https://virgool.io/@mohamadalinia/%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%A8%D9%88%D9%84-snayozpq7ii2 تا قسمت سوم (قبلی) تمام نکات مهم سفر از خرید بلیط تا رسیدن مرکز شهر و رفتن به سمت هاستل گفتم.در این قسمت میپردازیم به:جاهای دیدنی استانبولبازار بزرگ استانبولرفتار مردم استانبولمیدان تکسیمخیابان استقلالپل گالاتا - برج گالاتا - استانبولآشنایی جالب ما با ایاصوفیه و مسجد آبیبا یک اتفاق جالب این قسمت رو شروع می‌کنم. توی استانبول هزاران هزار مسجد وجود داره که همه تقریبا شبیه به هم هستند. بعضی‌ها کوچیک‌تر بعضی‌ها بزرگتر. وقتی برای اولین بار به محله سلطان احمد رسیدیم و به سمت هاستل حرکت کردیم از بین یک پارک رد شدیم. سمت راستمون یک مسجد بزرگ و سمت چپ مسجدی دیگه و کلی توریست که توی اون محوطه درحال گشت‌و‌گذار بودن و عکس میگرفتن.مسجد ایاصوفیهما هم چمدون به دست با صدای تق تق تق که چرخ‌ها چمدون روی سنگفرش‌ها داشت ایجاد می‌کرد مسیرمون رو رفتیم و با خودمون می‌گفتیم عجب محل زنده و سرحالی انتخاب کردیم و پلیس همیشه هست و امنیت بالایی داره ولی نمیدونستیم چرا! این قضیه تا شب دوم هروقت از محل رد می‌شدیم فکرمون رو درگیر می‌کرد. آخرش دیگه توی شب دوم حدود ساعت 12 شب بود از دوتا ماموری که درحال گشت زدن بودن پرسیدیم اینجا چرا همیشه شلوغه و شما هستین؟ جوابی که به ما داد آب سردی بود که رو سرمون ریخت. با اشاره به دوتا مسجد گفت به خاطر دوتا مسجد ایاصوفیه و مسجد آبی (سلطان احمد).اینجا ما فهمیدیم دوتا از پربازدیدترین جاهای استانبول بیخ گوشمونه و نمیدونستیم. تازه ما در نظر داشتیم که یه روز رو بگذاریم و بریم این دوتا مسجد رو ببینیم البته میدونستیم که نزدیکمون هستن ولی فکر نمی‌کردیم دقیقا همین دوتا باشن. تنها دلیلش هم همین بود که تعداد مسجد‌های استانبول انقد زیاده و شبیه هم هستن خیلی واسمون عجیب نبود.این از آشنایی جالب ما مسجد ایاصفیه و مسجد آبی (سلطان احمد).پیاده روی از سلطان احد تا میدان تکسیمبعد از گرفتن اتاق و گذاشتن وسایل و استراحتی کوتاه تصمیم گرفتیم برای آشنایی با شهر توی محل بچرخیم و کم کم به سمت میدان تکسیم بریم. راه افتادیم و قدم زنان از بین دو مسجدی که هنوز نمیشناختیم چنتا عکس گرفتیم و رد شدیم و از بین کوچه و خیابان‌های باریک و سنگفرش شده استانبول راهمون رو پیش گرفتیم. ورودی ‌های بازار بزرگ استانبول و بازار مصری ها رو بین مسیر می‌شد دید و خیابان هایی که سرتاسر پر از مغازه‌های گوناگون بود. از ادویه فروشی بگیرید تا لباس فروشی و کیف و کفش و سوغاتی فروشی‌ها و ... رو می‌شد توی این کوچه خیابون‌ها دید. تقریبا ماشینی وجود نداشت و مثل بازار تهران پر بود از آدم. از جلوی هر مغازه که رد می‌شدیم فروشنده‌ها با لبخند و خوش‌آمد گویی مارو به ورود به مغازه و خرید کردن تشویق میکردن ولی خب قصدی برای خرید نداشتیم و روز بعد رو برای خرید انتخاب کرده بودیم.محله خرید و بازاری رو تا انتها رفتیم و از داخل زیرگذری که مارو به سمت پل گالاتا می‌برد، رد شدیم.از این سمت پل زیبایی برج گالاتا رو که زیر نورآفتاب داشت خودنمایی می‌کرد رو دیدم و یه حس شوق عجیب درونم حس کردم. این شوق و حتی بوی گند ماهی و جلبک نتونست جلوم رو بگیره و رفتیم لب سکو و پشت به برج گالاتا چندتا عکس گرفتیم.راه افتادیم از روی پل بریم، ماهیگیرانی سرتاسر لبه پل ایستاده بودن و چوب ماهیگیریشون رو نگه داشته بودن و قلاب در آب منتظر صید بودن و بیچاره ماهی‌هایی که از این قسمت آب رد میشدن، چراکه این قلاب‌ها مثل سدی بود که هر ماهی‌ای نمی‌تونست ازش رد بشه.برج گالاتا - Galata towerخلاصه تا انتهای پل رفتیم و مستقیم یکی از کوچه هایی که به سمت برج گالاتا Galata tower می‌رفت رو با سربالایی شدیدش ادامه دادیم. انتهای کوچه یهو سر بالا آوردم و خودم رو زیر برج زیبای گالاتا دیدم. واقعا دوست‌داشتنی بود. زیبایی معماری و رنگ و لعابش و نوک برج که مثل یک کلاهک موشک چشم من رو هدف گرفته بود تا عاشقش بشم چند لحظه طول کشید به خودم بیام.روزی که ما رسیده بودیم یکی از اعیاد بود و تعطیلی رسمی باعث شده بود خیلی شلوغ باشه برای ورود به برج. صف طولانی‌ای هم برای خرید بلیط و ورودی بسته بودند. قیمت بلیط برج گالاتا هم با راهنمای صوتی 125 لیر و بدون راهنمای صوتی 100 لیر بود که پیشنهاد می‌کنم 25 لیر رو سیو کنید و بلیط بدون راهنما بخرید.با چندتا عکس از پااین برج تصمیم گرفتیم برای روز دیگه‌ای بالا بریم که خلوت‌تر باشه.با نگاه به گوگل مپ تصمیم گرفته بودیم تمام جاهای دیدنی که تو مسیر هتل تا میدان تکسیم هست رو ببینیم و همه رو علامت‌گذاری کرده بودیم. یکی دیگه از این این جاذبه‌ها حمام کیلیچ علی پاشا ( Kılıc Ali Pasa Hamam ) بود. از همون سربالایی که اومدیم برگشتیم و نزدیک آب به سمت مقصد بعدی می‌رفتیم که ساختمون کوچیکی با پرچم ترکیه رو دیدیم و استارباکسی که روبه‌روش بود. کنار این سازه با بک‌گراند ساختمونی دیگه که شبیه مسجد بود با چنتا عکس کارو تموم کردیم و رفتیم داخل استارباکس دوتا قهوا سفارش دادیم. لته یا لاته 25 لیر و موکا کافه 24 لیر 0 با یکی دو لیر اختلاف دقیق یادم نیست).موقع قهوه خوردن و استراحت تصمیم گرفتیم بیخیال حمام بشیم و بعد از خوردن قهوه و به سمت تکسیم راهو ادامه بدیم.درحین رفتن پشت استارباکس لوکیشینی بود که نتونست از چشم ما پنهان بمونه. یک محیطی شبیه به بام‌لند دریاچه چیتگر در نظر بگیرید و رستوران‌ها و کافه‌های نسبتا لوکسی که لب آب تو لحظات نزدیک غروب خودنمایی میکردند. موقعیت عکاسی استانبول- Galata Port Istanbuمثل اینکه اسم این مجموعه گالاتاپورت استانبول بود لوکیشین: Galata Port Istanbul و یکی از زیباترین لوکیشین هایی که میشد با منظره آب و دورنمای مساجد شهر عکس یادگاری گرفت.تا غروب کردن آفتاب مشغول لذت بردن از منظره بودیم و با تاریکی هوا به سمت تکسیم راه افتادیم.از پله های رنگین کمانی استانبول Rainbow Steps با تعداد خیلی زیادی پله بالا رفتیم. سکوت و تاریکی توی شب و محله خلوت اولش یکم مارو ترسوند و سریع‌تر حرکت کردیم ولی بعد از پله‌ها توی محل شیشلی بودیم که با رد کردن دو سه تا کوچه به خیابان های این محل با کافه های باصفای شیشلی رسیدیم که با چراغ‌های ریسه‌ای ساده و زیبا آرامش و ترس رو از وجورمون پاک کرد.به میدان تکسیم رسیدیم؛ میدانی که بعد از شنیدن اسم استانبول اولین لوکیشین برا اکثر ما ایرانی‌ها به ذهن میاد.یک محوطه خیلی بزرگ که سازه‌ی میدان قسمت کوچیکی ازش رو اشغال کرده بود و مهم‌تر از این سازه‌ی میدان تکسیم خیابان بزرگی بود که روبه‌روی اون قرار داشت.خیابان استقلال استانبولخیابان استقلال - استانبولیکی از مهم‌ترین و اصلی ترین مقصدهای هر مسافر به استانبول خیابان استقلال İstiklal Caddesi هست.خیابانی سنگفرش همیشه زنده و شلوغ پر از توریست‌هایی که از هرجای دنیا اومدن و قطار ریلی (یا تراموا) قرمزرنگ با سبک نوستالژی که با صدای زنگش هنگام رد شدن آدم رو به خیابان‌های لندن و پاریس تو فیلمای قدیمی می‌بره. زیبایی خیابان استقلال به همین شلوغی و زنده بودنشه. از شیر مرغ تا جون آدمیزاد توی این خیابان پیدا میشه.از برندهایی مثل کوتون، ال‌سی وایکیکی، دفکتو، پولو، آدیداس و نایک تا خرده فروشی‌های لوازم جانبی موبایل.سرتاسر خیابان استقلال پر خوردنی‌هایی هست که هرلحظه دوست داری گشنت شه و بری یه چیزی بخوری. استارباکس و رستوران های سنتی و فست فود در خیابان استقلال پر هستش. وسط مسیر پیاده روی چرخی‌هایی هستن که بلوط داغ و خوشمزه رو با قیمت هر 10 عدد 20 لیر تا 25 لیر می‌فروشند. یا صدف‌هایی که با آب لیموی تازه با قیمت دونه‌ای 3،4 و 5 لیر چشمک می‌زنند. نکته مهم برای خوردن این صدف ها اینه که حواستون باشه زیاد نخورید که ممکنه دلدرد بگیرید یا برای شام جا نداشته باشید؛ چون انقدر خوش طعم و لذیذ هست که با خوردن هر یه دونه، پایین نرفته میگی که یکی دیگه هم بهت بدن. :)İstiklal Caddesi بین مسیر هنرمندهایی هستن که از سطل ماست و سطل رنگ گرفته تا گیتار الکتریک و ترومپت و رقاصی که با رقص مولنا هنرنمایی می‌کنن.باقلوافروشی‌هایی هم بین مسیر هست که زیبایی و رنگشون آدم رو به حوس میندازه.خب از جلوه‌های زیبای این خیابان بگذریم. استقلال رو تا آخر پایین رفتیم و برگشتیم. قصد هیچ خریدی رو نداشتیم چون برنامه خرید ما برای روز دوم بود. با لوکیشنی که زدیم از اواسط خیابان استقلال یکی از کوچه ها رو به انتهاب نقشه وارد شدیم تا به خیابان اصلی و ماشین‌رو برسیم و سوار تراموا شدیم و به محل برگشتیم تا روز اول رو به پایان برسونیم.از پیشنهادهایی که میتونم توی خیابان استقلال بدم این هست که اگر فکر خرید لباس و ... دارید بهتره خودتون رو کنترل کنید و صبر کنید تا توی قسمت بعدی پاساژها و مراکز خریدی رو معرفی بکنم که با رفتن داخلشون هیچوقت دست خالی بیرون نمیاید.با من برای معرفی مراکز خرید خوب استانبول در قسمت چهارم همراه باشید. محمد علی نیا محمد علی نیا Fri, 18 Mar 2022 16:02:20 +0330 https://virgool.io/@mohamadalinia/%D8%AD%D9%85%D9%84-%D9%88-%D9%86%D9%82%D9%84-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%A8%D9%88%D9%84-qwpvk41cnuai نقشه استانبولقسمت سوم.توی قسمت قبلی در مورد استانبول کارت توضیح کلی دادم اما بعد از اینکه استانبول کارت رو خریدیم موقعیت هاستل رو روی گوگل‌مپ زدیم و راه افتادیم به سمت خانه موقت خودمون در استانبول با چالشی جالب روبه‌رو شدیم.نکته: قبل از شروع یک جمله بگم، برای این سبک سفر، مهمترین و مهمترین نکته توانایی استفاده از گوگل مپ هست.نقشه به ما ایستگاه تراموا رو نشون داد و با 5 دقیقه پیاده روی رسیدیم به ورودی ایستگاه. وقتی کارت رو زدیم که وارد بشیم با رنگ قرمز و بوق و مانیتوری که مبلغ 0 لیر رو نشون میداد، متوجه شدیم که استانبول کارت ها در ابتدا شارژ ندارند. توی هر ایستگاه همیشه یک تا چندتا دستگاه برای شارژ اسانبول کارت هست. توی مترو و مارماری هم همینطور.استفاده از استانبول کارتشارژ استانبول کارت دستگاه شارژ دقیقا مثل خودپردازها هستن که کار باهاشون خیلی راحت تر از چیزی هست که فکرش رو بکنید. جایی که بودیم یعنی محله میدان بایزید خیلی مهاجر رنگین‌پوست دیده می‎شد. 99 درصد هم انگلیسی نمیفهمیدند و از دو سه نفر به انگلیسی برای شارژ کمک خواستم ولی کسی متوجه نمی‌شد. چند دقیقه جلوی دستگاه ایستادم تا به ببینم چجوری میشه شارژ کرد. آخر هم با زبون اشاره به یکی فهموندم و اسکناس و کارت رو نشونش دادم و دستش درد نکنه، نشونم داد چطور میشه از دستکاه استفاده کرد.نحوه شارژ استانبول کارت، چالش اول1.گذاشتن کارت - 2. نمایش میزان شارژ استانبول کارت - 3. محل ورود اسکناسبرای استفاده از دستگاه شارژ کافیه کارت رو روی صفحه کوچیک سمت راست که سفید مات هست بزاریم و هیچ کاری به دکمه‌های دستگاه نداشته باشیم و اصلا نزنیمشون، فقط باید دو ثانیه صبر کنیم تا روی نمایشگر سمت چپ بعد از گفتن جمله‌ای ترکی با صدای خانومی که نسبتا بی اعصاب هم هست شارژ کارت نشون داده بشه به علاوه شمارشگری که از عدد 30 به صفر نزدیک میشه و مهلت وارد کردن اسکناس رو نشون میده.مرحله بعدی وارد کردن اسکناس به محل ورودی‌ای که چشمک میزنه هست. با سکه هم میشه که شارژ کرد اما ما نتونستیم، انگار روش خاصی داشت که ما نفهمیدیم. بعد از اینکه اسکناس وارد شد همون خانم بی اعصاب به زبان ترکی میگه کار شما تمام شد و روی نمایشگر شارژ استانبول کارت رو نشون میده. خیلی راحت و بدون انجام دادن کار خاصی.برای هر بار استفاده از استانبول کارت برای مترو و تراموا مبلغی بین 5 تا 10 لیر از شارژ کم میشه و برای اتوبوس‌ها بین 5 تا 7 لیر هست این مبلغ؛ بهتره که برای دفعه اول حدود 40 تا 50 لیر شارژ کنید. این مبلغ برای یک الی دو روز کافیه؛ البته اگر که قراره زیاد جابه‌جا بشید.هزینه تاکسی هم که توی قسمت قسمت قبلی بهتون گفتم و میتونید بخونید؛ که در کل پیشنهاد میکنم هیچوقت به جز مواقعی خاص که بار زیاد دارید یا دیروقته و خسته هستین از تاکسی استفاده نکنید چون وقتی ببینند غریب هستید از مسیرهایی مارو می‌برند که هزینه بیشتری بندازه واسشون اگر هم خواستید اینکار رو بکنید توی قسمت‌های بعدی اپلیکیشنی رو معرفی میکنم که مثل همون اوبر یا اسنپ خودمونه و نمیتونند مسیر طولانی رو برن و سر ما شیره بمالند؛ البته اوبر خیلی زیاد طرفدار نداره تو استانبول.چالش دوم استانبول کارت هس کد و استانبول کارت- شماره کارت خب بعد از اینکه کارتمون رو شارژ کردیم رفتیم که وارد ایستگاه بشیم؛ کارت رو زدیم که رد شیم و در عین ناباوری دیدم باز هم بوق به همراه نور قرمز گیت جلوی ورود مارو میگیره. فکر کردیم کارت رو نخونده، یک بار دیگه و 3 و 4 و 5 بار هر دوتامون امتحان کردیم ولی انگار مشکل از جای دیگه بود. مامور ایستگاه اومد سمت ما یک سری جملات ترکی که گفت که هیچ کودوم رو نفهمیدیم جز یک کلمه؛ و اون کلمه هس کد بود، همون کدی که توی قسمت اول گفتم که گرفتنش، یکی از مهمترین کارهای قبل از سفر به استانبول هست.یه نگاه به کارت انداختیم و دیدیم شماره کارت روش هست و پشتش QR کد داره. فهمیدیم که هس کد رو باید روی کارت ثبت کنیم.ثبت هس کد روی استانبول کارت(به هس کد دیگه احتیاجی نیست چون منقضی شده بعد از دوران کرونا)با گوگل کردن نحوه ثبت هس کد روی استانبول کارت به لینکی رسیدیم که داخلش باید مشخصات خودمون به همراه شماره کارت 16 رقمی استانبول کارت و کدی که زیر QR هس‌کد وارد کنیم تا مشخصاتمون برای استانبول کارت ثبت بشه تا کارت فعال بشه. البته با اسکن کیوآر کد پشت کارت هم میشد به سایت بریم ولی چون وارد صفحه خانه سایت می‌شد و خیلی قابل فهم ما نبود، پس از لینک ثبت هس کد روی استانبول کارت استفاده کردیم و با وارد کردن اطلاعات کارت‌ها فعال شد و درنهایت چراغ سبز گیت ورودی، به ما خوش‌آمد گفت و اجازه ورود داد.خب با توقف و سردرگمی‌ای حدودا 20 دقیقه‌ای و یاد گرفتن استفاده از استانبول کارت وارد ایستگاه شدیم و رفتیم به سمت خط موردنظرمون که گوگل نشونمون میداد، سوار شدیم و مستقیم خودمون رو رسوندیم به ایستگاع سلطان احمد که بریم اتاق رو تحویل بگیریم.راستی توی زمانی که ما رفتیم ورود به ایستگاه‌های مترو، اتوبوس، تراموا و هر وسیله حمل و نقل عمومی بدون ماسک ممنوع بود و اجازه ورود نمیدادن.به طور کل مردم در سطح شهر اکثرا از ماسک استفاده نمیکردن چون اجباری نبود ولی مکان‌های عمومی همه از ماسک استفاده می‌کردن و به این قانون احترام میذاشتن و حتی یک نفر هم توی متروها یا اتوبوس‌ها من ندیدم که بدون ماسک وارد بشه که این فرهنگ خوبشون رو نشون میداد.بعد از بیست دقیقه تراموا سواری رسیدیم ایستگاه سلطان احمد و پیاده شدیم. و نقشه زمان 8 دقیقه پیاده روی به سمت هاستل رو نشون داد که باید از بین دوتا از معروف‌ترین جاذبه‌های گردشگری استانبول رد میشدیم. مسجد سلطان احمد یا همون مسجد آبی و روبه‌روی اون مسجد ایاصوفیه.در قسمت بعد، ادامه روز اولمون در استانبول رو به پایان می‌رسونم رازی که تا شب دوم متوجهش نشده بودیم. همچنین سه تا از جاذبه های دیدنی این شهر زیبا رو و تجربه برخورد و رفتار ترک‌ها با خودمون رو تعریف می‌کنم.پس با من همراه باشید.ادامه دارد...قسمت چهارم محمد علی نیا محمد علی نیا Thu, 17 Mar 2022 20:29:23 +0330 https://virgool.io/@mohamadalinia/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%A8%D9%88%D9%84-%D9%87%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%D8%AD%D9%85%D9%84-%D9%88-%D9%86%D9%82%D9%84-%D9%88-%D8%B3%DB%8C%D9%85%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%AA-mbmm3mvnmrya سفر به استانبول- بدون راهنما و تورقسمت دوم.Bosphorus view istanbul از نکات مهم این قسمت:رسیدن به مرکز شهر استانبول از فرودگاه، با هزینه کمراهنمای خرید سیمکارت در استانبولخرید استانبول‌کارتحمل و نقل عمومی در استانبول واقعا فوق‌العادست. به هر نقطه‌ای از شهر با یکی از وسایل حمل و نقل مثل مترو یا مارماری، تراموا، اتوبوس تندرو، اتوبوس، دلموش و فری میشه جابه‌جا شد؛ پس اصلا از جابه‌جایی داخل شهر نگران نباشید.خب بعد از اینکه چمدان‌هامون رو برداشتیم و چیزی از فرودگاه نخریدیم? سالن خروجی فرودگاه استانبول که برسیم سه تا راه برای رفتن به مرکز شهر داریم.راه اول: استفاده از تاکسی که هزینه‌ش مثلا تا محله فاتیح یا میدان تکسیم بین 250 تا 300 لیر میشه و ازونجایی که ببینن غریب هستیم قطعا از مسیر‌های دورتر میرن تا پول بیشتری بگیرن. هزینه ساعتی تاکسی‌های استانبول برای هر کیل.متر بین 5 تا 9 لیر هست پس ممکنه خیلی گرون در بیاد واستون.راه دوم: استفاده از اتوبوس، مترو و تراموا بصورت ترکیبی هست که اگه بار و وسیله زیاد داشته باشید کار آسونی نیست. برای سوار شدن هم توی سالن خروجی باید به دنبال تابلو‌های BUS به سمت آسانسور و یک طبقه به پایین برید.راه سوم و بهترین راه: هاوایست Havaist .سایت هاوایست havaistمثل راه دوم توی سالن خروجی آسانسور‌ها رو پیدا کنید. وارد سالن خروجی که شدید چه سمت راست چه چپ هر اسانسوری به طبقه پایین میرسنتتون.1-تابلو راهنما به سمت اتوبوس و آسانسور . 2-آسانسور فرودگاه به سمت طبقه پایین. 3-پیاده‌رو و ایستگاه اتوبوس هاوایستبهترین کار اینه که قبل از سفر از طریق سایت هاوایست Havaist نسبت به موقعیت هتلی که انتخاب کردید نزدیکترین ایستگاه این اتوبوس‌ها رو پیدا کنید. میتونید از اپلیکیشن هم برای موبایل استفاده کنید. خب، نزدیکترین ایستگاه رو که پیدا کردید اسم مقصد رو ذخیره کنید و یادتون باشه که تو فرودگاه لازمتون میشه.وقتی رسیدیم پایین فرودگاه بیرون از راهرو به محوطه‌‎ای مثل پارکینگ میرسیم که لب همون پیاده‌رو اتوبوس‌هایی می‌بینیم که هرکدوم روبه‌روی یک شماره که روی دیوار زده شده نگه داشتن. این اتوبوس‌های هاوایست مثل همون اتوبوس‌های مسافرتی بین شهری هستن که جعبه برای نگه داشتن بار و وسایل دارند پس نگران نباشید و با تحویل بار و گرفتن شماره بارتون رو بهشون تحویل بدین و پیاده شدنی با دادن شماره تحویل بگیرید.بلیط اتوبوس هاوایست - ایستگاه اتوبوس هاوایس خب برای سوار شدن پول نقد قبول نمی‌کنن و باید توی همون پیاده رو به کیوسک‌های فروش بلیط مراجعه کنید. دو- سه تا از این کیوسک‌های بلیط توی اول تا آخر پیاده‌رو هست. به کارمند بلیط فروش کافیه اسم مقصدی که از قبل پیدا کردین که نزدیک به هتلتون هست بگین و هزینه رو پرداخت کنید.مقصد نهایی ما محله‌ی سلطان احمد و نزدیکترین اتوبوس، اتوبوس شماره 12 به مقصد میدان بایزید بود. قیمت بلیط هم 42.5 لیر می‌شد.بعد از خرید بلیط، به سمت سکوی 12 رفتیم و بارمون رو تحویل دادیم و سوار شدیم.با ترافیکی که توی شهر بود حدود یک ساعت طول کشید تا به میدان بایزید رسیدیم. پیاده شدیم و بارمون رو تحویل گرفتیم.هوای استانبول در بهمن‌ماهقبل از سفر یادتون نره که آب و هوا رو توی شهر مقصد چک کنید. سفر ما توی اواخر بهمن ماه بود آب‌وهوا تقریبا مثل تهران بود.توی 5 روز سفر، دو روز بارونی داشتیم و سه روز افتابی با دمای بین 3 تا 13 درجه که البته شب‌ها لب دریا خیلی سردتر میشه.خرید سیمکارت در استانبولبرای خرید سیمکارت در استانبول دو گزینه اصلی هست یکی سیمکارت ترکسل Turkcell و سیمکارت ودافون Vodafone.فروشگاه ودافون- استانبولما قبل از سفر توی برنامه‌ریزی‌هامون شعبه های فروش سیمکارت که نزدیک که مقصد اتوبوس هاوایست بود رو مشخص کرده بودیم و اطرافش رو برای خرید سیمکارت بررسی کرده بودیم و به راحتی جای خرید رو پیدا کردیم.پیشنهاد من برای خرید سیمکارت در استانبول، ودافون Vodafone هست. هم قیمت مناسب تری نسبت به ترکسل داره هم سرعتش عالیه ( حدود 10 تا 20 mb/s) . با نشون دادن پاسپورت می‌تونید سیمکارت توریستی به قیمت 300 لیر بخرید که 20 گیگابایت اینترنت داره. و نیازی نیست شارژ کنید مگر اینکه خیلی مصرف کنید.کاری که ما کردیم این بود که یک مودم همراه داشتیم و سیمکارت رو داخل اون گذاشتیم هر دوتامون راحت استفاده کردیم. البته این برای زمانی هست که همه همسفرها باهم باشند و هرکس برای خودش جدا نشه توی گشت و گذارها.با لوکیشنی که ازقبل توی نقشه مشخص کرده بودیم شعبه‌ی ودافون رو پیدا کردیم. (رنگ فروشگاه‌ها هم قرمزه)بعد از خرید سیمکارت و انداختنش توی موبایل و انجام تنظیمات (اگر هم بلد نبودید خودشان انجام می‌دهند)، سیمکارت رو از موبایل درآوردیم و داخل مودم گذاشتیم و عجب سرعت اینترنتی ?. واقعا با ایران قابل مقایسه نبود.حالا با داشتن اینترنت و نقشه بریم سراغ استانبول کارت.استانبول کارتاستانبول کارتبرای خرید استانبول کارت کافیه به دکه‌های روزنامه فروشی که همه جای شهر هم پیدا میشه برید و اگر ترکی استانبولی بلد نیستید همون کلمه استانبول کارت رو بگید تا بهتون بدن.قیمت استانبول‌کارت 25 لیر هست و اکثر دکه‌ها یه 30 لیر می‌فروشند. البته توی ایستگاه‌های اتوبوس بعضی‌ها هستند مثل ناصرخسرو خودمون با گفتن "استانبول کارت، استانبول کارت" این کارت رو تا 50 لیر می‌فروشند. بهتره برای خرید از این افراد رد شوید و به همون دکه‌ها که گفتم مراجعه کنید. نکته مهم برای استانبول کارت این است که شارژ ندارند و برای استفاده باید دو مرحله کار مهم انجام بدید.مراحل فعال کردن استانبول کارت در قسمت بعدی مفصل توضیح میدم چون خودمون گیج شده بودیم و هیچکس راهنمایی نمی‌تونست بکنه و نیاز به یه توضیح کامل داره.پس در قسمت سوم ( بعدی) همراه من باشید. محمد علی نیا محمد علی نیا Thu, 17 Mar 2022 16:19:31 +0330 https://virgool.io/@mohamadalinia/%D8%B3%D9%81%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%A8%D9%88%D9%84-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%D9%85%D8%A7-%D9%88-%D8%AA%D9%88%D8%B1-ubfwrfpwg2ig راهنمای سفر به استانبولقسمت اول.استانبول، یکی از پرطرفدارترین شهرهای توریستی که مقصد سفر خارجی خیلی از مردم جهان مخصوصا ما ایرانی‌هاست. هرکسی با دونستن یک سری نکاتی که جایی هم گفته نمیشن، میتونه خیلی راحت و با هزینه کم و ارزان به استانبول سفر کنه. من توی این رشته از سفرنامه که محور اصلیش گفتن نکات و ترفندهای سفر هست، کارتون رو برای سفر به استانبول راحت میکنم؛ مخصوصا کسانی که اولین بار به این شهر سفر میکنند.توی این سری از سفرنامه من میفهمیم که:چجوری و کجا هتل ارزان استانبول بگیریم؟ارزانترین راه‌های استفاده از حمل و نقل در استانبول چی هست؟هزینه های حمل‌و‌نقل استانبول چقدره؟هزینه خوراک و غذای استانبول چقدر میشه؟استانبول کارت چیست و از کجا تهیه کنیم؟چه سیمکارتی و از کجا بگیریم؟شرایط کرونا برای سفر به شهر استانبول چطوره؟و ...همراه من باشید تا کلی نکته ریز و درشت بهتون بگم که نیازتون به هر راهنمایی رو از بین میبره.‌قبل از سفر به استانبول ازاون‌جایی که قرار بود با یکی از دوستانم بدون تور و راهنمای محلی به این شهر بریم خیلی توی اینترنت و مطالب و سایت‌ها دنبال راهنمای سفر به استانبول می‌گشتم ‌و هر مطلبی که میدیدم کپی‌ای بود از یه سایت دیگه و تمامشون با عنوان راهنمای سفر ۴ یا ۵ روزه به استانبول یک سری برنامه‌ریزی‌هایی کرده بودن برای گشت و گذار توی شهر و چیزهای تکراری رو عنوان میکردن.چیزی که خیلی کم یا حتی اصلا به چشمم نخورد نکات سفر به استانبول بود و چیزهای ریز و جزئی که توی سفرم باهاش‌ مواجه شدم مثلا هزینه استفاده از مترو، سیمکارت یا هزینه خرید لباس یا غذا یا ... که دونستنش میتونه سفر رو خیلی راحت کنه؛ حالا تمام تجربیاتم رو برای یه سفر راحت به استانبول بهتون میگم و امیدوارم مفید باشه ?.خب برای شروع این سفر بهتره از چند روز قبل جاهای دیدنی و مقاصد خودتون رو مشخص کنید. با یه جستجو ساده میتونید لوکیشن اونا رو توی گوگل‌مپ پیدا کنید و روی گزینه سیو بزنید تا این لوکیشن‌ها رو. آماده داشته باشید.چنتا از لوکیشن هایی که ارزش دیدن داره مثل برج گالاتا، پل بلغاز، مسجد ایاصوفیه و سلطان احمد که روبروی هم هستند، خیابان بغداد، میدان تکسیم و خیابان استقلال و یکسری مراکز خرید که در ادامه بهتون معرفی میکنم.به طور کل گوگل‌مپ تمام نیاز ما رو برطرف میکنه ولی برای راحتی کار یک سری اپلیکیشن هم هست که به جای خودش معرفی میکنم. بعد از اینکه بلیط استانبول رو خریدیم رفتیم سراغ رزرو هتل. توی استانبول بهتره که هزینه زیادی برای رزرو هتل نکنیم. چرا؟ چون استانبول شهری هست که یا برای خرید کردن میری یا جاهای دیدنیش رو میخای ببینی یا هردوش. پس بهتره که برای هتل خیلی هزینه نشه. البته هتل‌های استانبول کمی فرق داره مثلا هتل ۵ ستاره که زدن در حد هتل ۴ ستاره خودمونه.خب بهترین جا برای انتخاب هتل توی قسمت اروپایی، محله‌های فاتیح، شیشلی، بشیکتاش، کاراکوی هستند که. شیشلی و فاتیح دسترسی خیلی بهتری به جاهای دیدنی استانبول یا مراکز خرید دارن.قسمت اروپایی استانبول-عکس از pinterestبهترین گزینه هم به نظرم سمت محله فاتیح و محله سلطان احمد هستش یا سمت شیشلی و میدان تکسیم.توی قسمت اروپایی هم محل کادیکوی گزینه مناسبیه برای رزرو هتل.سفر من توی هفته آخر بهمن بود.هاستلی که توی استانبول گرفتم یک هفته قبل سفر، از طریق سایت فلای تودی خرید کردم و خیلی راحت و بدون نیاز به مسترکارت یا ویزا کارت، با پرداخت ریالی هاستل رو رزرو کردم و درجا واچر رو گرفتم. تنوع هتل‌ و هاستل هاش هم خیلی زیاد بود. با توجه به موقعیت مکانی یکی از هاستل ها رو به اسم سلطان هاستل گرفتم که خیلی هم راضی بودم. برخورد خودمونی و دوستانه‌ای که داشتن و خیلی زود هم‌صحبت شدیم با رسپشنشون که آقایی ۴۴ ساله بود به اسم مرات. البته انقد پر انرژی و جوون مونده بود که من حدسم رو ۳۰ سال زده بودم و ازش که پرسیدم چجوری انقد جوون موندی، دلیلش رو خنده همیشگیش و ازدواج نکردن میدونست ??.هس کد( هس کد منقضی شده هست در حال حاضر و فقط در زمان کرونا فعال بود پس نیازی نیست خیلی بهش توجه کنید)خب بگذریم و بریم سراغ دومین نکته مهم. بعد این مراحل، تقریبا ۴۸ ساعت قبل سفر باید برید توی سایت ثبت نام هس‌کد که آدرس سایتش https://register.health.gov.tr هست و مشخصات خودتون، پرواز، و محل اقامتتون توی استانبول رو وارد کنید تا مرحله آخر که یه QR کد میده. یادتون باشه این خیلی مهمه. حتما باید انجام بدین. زبان فارسی هم داره و نگران ایم کورد هم نباشید.این QR هس‌کد رو حتما توی گوشیتون ذخیره کنید، چون توی استانبول هر مرکز خریدی که بخواید برید ازتون این کد رو می‌خوان نشون بدین و اگه نداشته باشید اصلا اجازه ورود نمیدن بهتون.این کار هم که انجام بدیم دیگه کار دیگه‌ای نداریم تا وقتی زمان پرواز برسه. فقط قبل از ادامه مطلب پیشنهاد میکنم از‌ حدود ۲-۳ هفته قبل از سفر با یه سری اپلیکیشن مثل دولینگویا هرچیز دیگه یه مقدار زبان ترکی‌استانبولی یاد بگیرید مخصوصا اعداد و آدرس و کلمات ضروری. با اینکار که اصلا هم سخت نیست سفرتون هم دلچسب تر‌میشه هم راحت تر و اینکه زبان انگلیسی خیلی به کار نمیاد توی استانبول و میتونید با همین اعداد و آدرس و احوال‌پرسی کارتون رو خیلی جاها راحت کنید.فرودگاه استانبولمقصد پرواز ما فرودگاه جدید و اصلی استانبول بود. بعد از نشست هواپیما با مکثی حدودا 15 دقیقه‌ای درها باز شد و از پله‌ها که پایین رفتیم چنتا اتوبوس وایساده بودن و به نوبت پر میشدن که تا سالن فرودگاه برسونند مسافران رو.فرودگاه استانبولسوار شدیم و حدود 5 تا 8 دقیقه طول کشید به سالن رسیدیم. از زمان ورود و ایستادن توی لاین ثبت و مهر پاسپورت تا برسیم به طبقه پایین و سالن دریافت بار و چمدون حدود بیست دقیقه طول میکشه.یه نکته هم بگم که روبه‌روی ریل شماره 8 و 9 ورود چمدان‌ها یه سرویس بهداشتی هست که توی اون سالن تنها جایی که دستشویی ایرانی داره همونه؛پس اگه توی مدت پرواز خودتون رو نگه داشتین اینجا میتونید راحت شید از فشار سفر؛ البته اگه عادت به دستشویی فرنگی ندارین.خب نکته مهم دیگه و پایانی این قسمت از سفرنامه استانبول اینه که توی فرودگاه هیچ چیزی نخرید که همشون دو تا چهار برابر گرانتر از مغازه‌های شهر هست، حتی سیم‌کارت یا مثلا آب معدنی. حتما یادتون باشه بطری کوچیک آب با خودتون ببرید که مجبور به خرید نشید.البته تنها و تنها چیزی که میتونید خیلی با اختلاف خوبی ارزانتر از فروشگاه‌های شهر بخرید، نوشیدنی‌های ال‌کلی هست. ? از فروشگاه های فریشاپ freeshop با قیمت خوب این یک خرید رو بکنید و برید به سمت درب خروجی فرودگاه.خب. تا اینجا خیلی کلی و مطالب شروع سفر رو گفتم و توی قسمت دوم بهتون میگم چجوری خودتون رو به مرکز شهر یا هر قسمتی از استانبول برسونید؛ بدون تاکسی و با ارزانترین راه ممکن.پس توی این سفرنامه همراه من باشید تا مفیدترین نکات سفر به استانبول رو بهتون یاد بدم. محمد علی نیا محمد علی نیا Wed, 16 Mar 2022 08:43:25 +0330