https://virgool.io/feed/@mohammadebrahimisa fa 2026-06-18 02:51:25 https://files.virgool.io/upload/users/4224896/avatar/avatar.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@mohammadebrahimisa https://virgool.io/@mohammadebrahimisa/%D8%AF%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AA%D8%A7-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-gvhrx3ii4rtn محمد ابراهیمی (۱۳۹۷)ده روز تا ایران | روایت یک مهاجر نتیجه یک سیاست!سال ۲۰۲۱ با سقوط افغانستان به‌دست طالبان فقط یک حکومت فرو نریخت میلیون‌ها زندگی از ریشه کنده شد و من یکی از همان‌ها بودم بی‌نقش در سیاست، بی‌سهم در جنگ، اما قربانی مستقیم تصمیم‌هایی که پشت میزها گرفته شدند. فرار من «سفر» نبود واکنشی غریزی به حکومتی بود که با ترس حکومت می‌کند و با حذف نفس می‌کشد. ده روز طول کشید تا از مرزهایی عبور کنم که برای انسان ساخته نشده‌اند؛ پلیس، قاچاق‌بر مرزبان بیابان و سرما همگی یک پیام داشتند: مهاجر، شهروند هیچ‌جا نیست. ضرب‌وشتم بازگردانی تحقیر و تلاش دوباره چون بازگشت مرگ تدریجی بود. در ایران نه پناهنده بودم نه مجرم اما سیستم مرا هر دو دید بدون مدرک، بدون حق کار و تحصیل پایدار، جایی که رویای درس زیر فشار نان دفن شد. با تشدید اخراج‌ها ما به عدد و آمار تقلیل یافتیم. دوبار برای رسیدن به ترکیه تلاش کردم و هر دو بار نه از ناتوانی بلکه از بسته‌بودن مرزهایی شکست خوردم که فقط روی نقشه وجود دارند. امروز مدرک اقامتی دارم اما پاسپورت ندارم طالبان رحم نمی‌کند و سفارت‌ها سیاست را از انسان جدا نمی‌دانند. این روایت فقط مال من نیست داستان نسلی است که میان طالبان، مرز، پلیس و سیاست له شد. مهاجرت انتخاب نبود پیامد بود.— محمد ابراهیمی Mohammad ebrahimi محمدابراهیمی فعال مدنی 🇦🇫🇦🇫 Mohammad ebrahimi محمدابراهیمی فعال مدنی 🇦🇫🇦🇫 Thu, 01 Jan 2026 01:01:53 +0330 https://virgool.io/@mohammadebrahimisa/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D9%81%D8%B9%D8%A7%D9%84-%D9%85%D8%AF%D9%86%DB%8C-by1pyb1deqa6 بیوگرافی محمد ابراهیمی نویسنده شیرالله ابراهیمی محمدابراهیمی فعال مدنی از زبان محمد ابراهیمی:«کودکیام در ایران آغاز شد، اما قلبم در “کوه گدای” بامیان، در خاک افغانستان، شکوفا شد. در دو سالگی، ردای مهاجرت بر تنم کردند و مرا به سرزمینی بردند که هرچند ناآشنا بود، اما گویی از ابتدا مرا فرا میخواند. سالهای رشد و بلوغم را در همان قریه سپری کردم؛ جایی که سختیها، تابلوفرش زندگیام بودند و پشتکار، تنها چراغ راه. با هر گام، با هر کتاب، کوهی از مشکلات را از پیش رو برمیداشتم. این مسیر پرفراز و نشیب، در سایه مهر بیپایان پدر و مادرم، که چون دو ستون استوار، تکیهگاهم بودند، و در پرتو هدایتهای دلسوزانه برادرم، دکتر اسدالله، که چون فانوسی در شب تاریک، راهنمایم بود، هموارتر میشد.در سال 2019، هنگامی که کلید دانشگاه را به دست گرفتم و رشته شرعیات را برگزیدم، درهای فصل تازهای به رویم گشوده شد. فصلی که نه تنها مشتاق آموختن بود، بلکه عطش خدمت به جامعه، دفاع از حقوق ستمدیدگان و روشنگری در تاریکی را در دل میپروراند. من تنها دانشجویی نبودم که از کتابها تغذیه میکرد؛ از دوران نوجوانی، در بطن جامعه حضور داشتم، در صف مبارزان مدنی. عشق به عدالت و دفاع از کرامت انسانی، خصوصاً زنان، مرا به پیش میراند. در بامیان، در میان هیاهوی تهدید طالبان، صدای مردم بودم؛ شهامت و پایمردیام، گواهی بود بر تعهدم به آرمانهایم. در کنار اینها، همکاری با هفتهنامه “صدای شهروندان” فرصتی بود تا ندای مظلومان را به گوش جهانیان برسانم.اما سال 2021، چون ابری سیاه، بر آسمان آرزوهایمان سایه افکند. با سقوط جمهوریت و طلوع حکومت طالبان، رؤیاها بر باد رفتند و سایه وحشت بر سرنوشت ما افتاد. ناگزیر، جامه وطن را از تن بیرون کشیدم و چون آوارهای، از مرز سیستان و بلوچستان، قاچاق وارده ایران شدم تا طومار زندگی جدیدی را بگشایم.امروز، ایران، سرزمین کار و تلاش من است. خیاطی، پیشه امروز من است، اما مسیر همچنان پر از سنگلاخ است. تهدیدها، چون خارهای مغیلان، پایم را میآزارند و محدودیتها، چون دیوارهایی بلند، راهم را سد میکنند. با این حال، آتش مبارزه در درونم شعلهور است و عشق به جامعه، روحم را زنده نگه میدارد. جوانان هموطنم را گرد آوردهام و “مجمع فرهنگی جوانان کوهگدای” را بنیان نهادهام؛ محفلی که در آن، چراغ دانش و فرهنگ را روشن نگه میداریم. سخنرانیها، شعرخوانیها، کلاسهای پربار برای کودکان و نوجوانان، و اجرای نغمههای اصیل محلی، همه و همه، نشانههایی است بر این باور که حتی در دل سختترین شرایط نیز میتوان بذرهای امید و فرهنگ را کاشت. اساتید گرانقدر، چون چراغ راه، ما را در این مسیر یاری میکنند.من، محمد ابراهیمی، نمادی از تابآوری و تجسمی از امیدم. مردی که در طوفان حوادث، هرگز دغدغه عدالت، انسانیت و پیشرفت وطنم را از یاد نبرده است. داستان من، روایتی است از دلیرمردی، سفری پر مخاطره، و ایمانی استوار به آینده. سفری که در هر قدمش، رد پای عشق به انسان، پشتکار بیوقفه، و قدردانی عمیق از حمایتهای بیدریغ خانوادهام، حک شده استشیرالله ابراهیمی 11/6/1404 Mohammad ebrahimi محمدابراهیمی فعال مدنی 🇦🇫🇦🇫 Mohammad ebrahimi محمدابراهیمی فعال مدنی 🇦🇫🇦🇫 Wed, 03 Sep 2025 03:44:41 +0330 https://virgool.io/@mohammadebrahimisa/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D9%81%D8%B9%D8%A7%D9%84-%D9%85%D8%AF%D9%86%DB%8C-vdcpioi9wbw0 بیوگرافی محمد ابراهیمیمحمدابراهیمی فعال مدنی محمد ابراهیمی: از “کوه گدای” بامیان تا ایران، سفری پرمخاطره در مسیر عدالت، فرهنگ و امیدمحمد ابراهیمی، متولد سال 2001 در ایران، از همان کودکی مسیر زندگیاش با مهاجرت و جستجو گره خورد. در دو سالگی، به همراه خانواده به افغانستان، و بهویژه به قریه “کوه گدای” در ولایت بامیان، بازگشت و سالهای رشد و شکوفایی خود را در این سرزمین گذراند. در “کوه گدای”، او با سختیهای فراوان درس خواند و با پشتکار و ارادهای مثالزدنی، تمام مشکلات دوران مکتب را پشت سر گذاشت تا در سال 2019، با ورود به دانشگاه و انتخاب رشته شرعیات، فصلی نوین در زندگی او آغاز شود؛ فصلی که با دغدغههای عمیق اجتماعی، حقوقی و مذهبی، و تمایل به ایفای نقش فعال در جامعه گره خورده بود.محمد، تنها یک دانشجوی شرعیات نبود؛ او فعال مدنی پرشوری بود که از دوران مکتب تا دانشگاه، دوشادوش مردم در صحنه فعالیتهای مدنی حضور داشت. تعهد او به حقوق بشر و بهویژه دفاع از حقوق زنان، او را به چهرهای شناختهشده در این عرصه تبدیل کرد. او به صورت فعال در جلسات متعددی در بامیان برای دفاع از مردم در برابر تهدیدات طالبان شرکت میکرد، گواهی بر شجاعت و پایبندی او به عدالت حتی در برابر چالشهای بزرگ. همزمان، همکاری با هفتهنامه “صدای شهروندان” نیز بستری برای رساندن صدای مظلومان و روشنگری در جامعه بود.اما سال 2021، با سقوط جمهوریت و به قدرت رسیدن طالبان، نقطه عطفی دردناک در زندگی محمد و میلیونها افغانستانی دیگر شد. با فروپاشی آرمانها و تهدید جان و آینده، محمد ناگزیر به ترک وطنش شد. این بار، او به صورت قاچاق از مرز سیستان و بلوچستان وارد ایران شد تا زندگی جدیدی را آغاز کند.امروز، محمد ابراهیمی در ایران مشغول به کار خیاطی است. اما این سفر او در ایران نیز خالی از چالش نیست؛ او با تهدیدات شدید روبرو است و با سختی و محدودیتهای فراوان، کار خود را پیش میبرد. با این حال، روحیه مبارزهجو و تعهد او به جامعه هرگز کاسته نشده است. او جوانان هموطن خود را دور هم جمع کرده و “مجمع فرهنگی جوانان کوهگدای” را تشکیل داده است؛ مجمعی که در آن نقش مدیریت را ایفا میکند. فعالیتهای این مجمع شامل سخنرانیها، شعرخوانی، برنامههای ویژه رشد و آموزش کودکان، و اجرای اشعار محلی و درسهای اخلاقی است. محمد با همکاری جوانان و آوردن اساتید مجرب برای هر یک از این بخشها، نشان داده که حتی در سختترین شرایط نیز میتوان بذر امید و فرهنگ را کاشت.او نمادی از انعطافپذیری و امید است؛ مردی که با وجود تمام ناملایمات، هرگز دغدغه عدالت، انسانیت و پیشرفت جامعهاش را فراموش نکرده است. داستان محمد، روایتگر سفری پر فراز و نشیب از مبارزه، مهاجرت و امید به آینده است؛ سفری که در هر گام آن، رد پای انسانیت، پشتکار و عشق به فرهنگ و مردم به چشم میخورد. Mohammad ebrahimi محمدابراهیمی فعال مدنی 🇦🇫🇦🇫 Mohammad ebrahimi محمدابراهیمی فعال مدنی 🇦🇫🇦🇫 Wed, 03 Sep 2025 03:30:12 +0330