https://virgool.io/feed/@mohoansari Social Science Enthusiast fa 2026-06-17 15:57:17 https://files.virgool.io/upload/users/9687/avatar/1XPdv5.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@mohoansari https://virgool.io/fanapcampus/%D9%85%D8%AE%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AA-%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4-%D9%85%D8%B7%D9%84%D9%88%D8%A8-%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF-%D8%AF%DB%8C%D8%AC%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84-gww4f9gpdj9a عمده‌ی مشاغل اقتصاد دیجیتال چه در ایران و چه در جهان، بیشتر از آن‌که علم‌محور باشند، تجربه‌محور (Practice Based) هستند. یعنی بیشتر از آن‌که به دانشگاه و دروس نظری نیاز داشته باشند، به محلی برای مواجهه‌ی واقعی با مسئله‌ی آن‌ شغل نیاز دارند و کسی که بتواند تجربه‌ی حل مسئله در اختیارشان بگذارد.امر یادگیری در این مشاغل نیز، به ‌همین صورت مختصات متفاوتی دارد. ما نیازمند شیوه‌هایی از یادگیری هستیم که شیب‌ یادگیری را نه با درس نظری، بلکه با فراهم کردن فرصتی از تجربه کم کند. این‌جاست که نقش بنگاه‌های فناوری از دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی مهم‌تر می‌شود. درواقع اگر ما شرکت‌های خصوصی می‌خواهیم که نیروی کار به‌سرعت وارد بازار کار شود لازم است که خودمان آستین بالا بزنیم و آموزش‌هایی مبتنی بر تجارب شغلی مدنظرمان تولید کنیم و همزمان فرصتی برای کارآموزی و شاگردی کردن مهیا سازیم.اما در شرکت‌های فناور که زیرساخت آموزشی ندارند، چطور می‌توانیم به این مهم دست‌یابیم؟‌ یکی از مهم‌ترین شایستگی‌ها و مهارت‌هایی که می‌توان در مسیر رشد نیروهای سازمان از افراد خبره‌ی سازمان انتظار داشت «توسعه‌ی دیگران» است. این شایستگی می‌گوید که فرد خبره چقدر نسبت به آموزش و توسعه دیگران اهمیت می‌دهد و چقدر دانش و توانمندی خود را در جهت تکثیر آن به خدمت می‌گیرد.  فرد خبره باید توانمندی و ظرفیت آموزش دیگری را در خود توسعه دهد، این ظرفیت شامل پاسخگو بودن، تشویق دیگران به یافتن پاسخ‌ها تا منتقل کردن فوت‌وفن کارها (Know-how) و حتی نیاز‌سنجی و تنظیم برنامه‌‌های آموزشی می‌شود.در مدل‌های جدید شرکت‌داری، تعریف این شایستگی و پیگیری آن از خبرگان سازمانی برعهده‌ی واحد نیروی انسانی است. این‌که اولاً تعریف مناسبی از این شایستگی در سازمان ارائه دهد و بعد اینکه ظرفیت ایجاد شده را در جهت توسعه‌ی تازه‌کارها و کارجوها به خدمت بگیرد. همزمان نیز، در سازوکارهای جذب و استخدام، تعریف دو مدل شغلی کارآموزی (Internship)  و کارورزی  (Apprenticeship) برای مشاغل تخصصی و روبه‌رشد نیز ضروری است.این‌که به‌همراه هر فرد خبره در هر سازمان، دست‌کم یک یا دو کارآموز در سازمان حضور داشته باشند. این ابتکار علاوه‌بر اینکه باعث می‌شود بار یک‌سری از وظایف از دوش خبرگان کم شود،  خیال سازمان را از جانشین‌پروری راحت می‌کند. همزمان هم گستر‌ه‌ی زیادی از کارجویان را با آموزشی واقعی، مؤثر و کوتاه وارد بازار کار حرفه‌ای می‌کند. در بلندمدت نیز، تاثیر برندی آن چشمگیر خواهد بود.نوع دیگری از آموزش که سازمان‌ها می‌توانند دنبال کنند، عمومی کردن چالش‌ها، مسائل و دغدغه‌های تخصصی خود در کنار آموزش است. به‌ این‌ صورت که هر فرد بعد از اینکه یک دوره‌ی آموزشی را به پایان رساند،‌ بتواند یک چالش واقعی را حل کند و برای حل آن‌ چالش و ارزیابی نتیجه‌ی آن مربیگری از افراد خبره‌ی سازمان بگیرد. این مدل می‌تواند در مقیاس‌های چندصد نفره و به صورت مداوم تکرار شود. مزیت آن برای سازمان این است که مسائل تخصصی خود را با ذهن‌های تازه یک‌بار دیگر نگاه می‌کند و محلی برای شناسایی افراد با استعداد خواهد بود.فراموش نکنیم که با مشارکت یک یا دو شرکت در این ابتکارها، اتفاق خاصی در جامعه نمی‌افتد. ما نیازمند یک حرکت جمعی و حضور پررنگ شرکت‌های اقتصاد دیجیتال ایران در کنار هم‌دیگر هستیم. با این حرکت شاید بتوانیم شاهد ایجاد یک اتفاق شگرف در توانمندسازی بازارکار باشیم؛ اتفاقی که منجر به توسعه‌ی اقتصاد دیجیتال می‌شود و این یک روزی روایت توسعه‌ی ما در ایران خواهد بود. محمدحسین انصاری محمدحسین انصاری Sat, 19 Oct 2024 13:31:03 +0330 https://virgool.io/fanapcampus/aboutftc-gupsizaannzy هرچقدر هم کم‌پرداخته شده باشد،‌ ما خودمان که می‌دانیم بر شاخ‌وبرگ چه درخت ریشه‌داری نشسته‌ایم از آموزش و پرورش، به معنای واقعی کلمه. از دوران پیشا تمدنی تا جندی‌شاپور، از نظامیه‌ها تا بیت‌الحکمه‌ها، از رصدخانه‌ها تا مکاتب، از مدرس‌ها تا دارالفنون‌ها و از میرزاحسن‌خان رشدیه‌ها تا توران‌خانم‌های میرهادی.به‌علاوه آن‌که، ما شیوه‌ی زیست در این اقلیم را «سینه‌به‌سینه» به ارث برده‌ایم، از ناممکن‌سازه‌های معماری تا دلنوازترین نغمه‌ها، از کندن کاریز برای سبز کردن دل کویر تا ردیف میرزاعبدالله، آموزه‌هایی با قدمت چندین هزار سال که نسل‌به‌نسل به ما رسیده و به‌کار گرفته‌ایم و برماست که نسل‌های بعدی را دریابیم.ابتکارهای آموزشی رنگارنگ ما این‌روزها، در امتداد همان‌ تلاش‌هاست. اصلا گردش دانش و توانمند کردن نسل‌های بعدی، سنت و شیوه‌ی زیست ما در این خاک است. پیشه‌و ریشه‌ی ما در ایران‌زمین، با «شاگردی» کردن، «خاکِ کار» را خوردن و «جور هندوستان» کشیدن گره خورده و حالا حالاها باز نمی‌شود. گوشه‌گوشه‌ی ادبیات‌مان هم دیده می‌شود این «اشتیاق‌ به توانمندسازی» نهفته در فرهنگ ما. مثلا مولوی اما از بین تمام پیشه‌ها و حرفه‌ها، سراغ جنگاوری رفته و گفته‌که: «غازی به دست پور خود شمشیر چوبین می‌دهد / تا او در آن اُستا شود شمشیر گیرد در غَزا»فناپ کمپس؛ جایی برای هنر شاگردی کردنکمپس آموزشی فناپ جایی برای انتقال «سینه‌به‌سینه» خم‌وچم کار است، فوت‌وفن و چسب‌ِکار. ما هم دنبال آدم‌هایی می‌گردیم صبور، که هنر شاگردی کردن را از دل تخصص‌های اقتصاد دیجیتال به آن‌ها بیاموزیم، کسی که بغل دست اوستا و تکنیسین‌های خبر‌ه‌ی فناپ بایستد، نگاه کند، آموزش ببیند، یاد بگیرد، کم‌کم مسئولیت بعضی از کارها را بر عهده بگیرد و بعد از چندی شاگردی کردن، خود اوستاکار حوزه‌ی تخصصی خودش شود، با این امید که دانش‌ و تجربه‌اش را او هم منتقل کند و این چرخ در این چرخ گردون این مملکت بچرخد الهی.ازین است که ما در فناپ‌کمپس «دوره‌» آموزشی نداریم، آموزش «شغل» داریم. تلاش هم داریم که از کفِ ماجرا باشد، از آن‌جا که «کاوش‌» مسیرهای شغلی نسل‌های جدید آغاز می‌شود، بعد برنامه چیده‌ایم که این «کاوش‌گران» را به «کاربلد»هایی تبدیل کنیم که می‌توانند پیچیدگی‌هایی را در حوزه‌ی تخصصی خود حل کنند. اما خوب که بچرخید این کمپس را، بعضی از آموزش‌ها را در کسوت «کارآگاه» می‌بینید که خب، همان فرد حاذق است. فعلا تمرکز ما بر انتقال «شایستگی‌های تخصصی» است، برای هر شغل در کنار این شایستگی‌های تخصصی اما، شایستگی‌های عمومی نظیر «راهبری»،‌ «کار تیمی» و «فرهنگ کاری» وجود دارد که تکمیل این‌ها می‌تواند برای آن موقعیت شغلی فرد را مناسب سازد.در آخر بگوییم که کمپین‌ «توانا بود، هرکه دانا بود!» اولین قدم ماست در کمپس آموزشی فناپ آن هم به عنوان تلاش مشترکی از گروه شرکت‌ها برای جذب از توانمندسازی. دل‌مان می‌خواهد این‌بار به جای آن که برویم در بازار و «منابع انسانی» برداشت کنیم،‌ این‌بار ما «سرمایه‌ی انسانی» بکاریم و هم خودمان برداشت کنیم و هم دیگران، که شاید روزگاری چند بعد از امروز، دیگرانی گفتند: «باغت آباد!»همین دیگر، زیاده عرضی نیست جز این که، کم‌وکسری را بر ما ببخشید و گوشزد کنید که دراز است ره مقصد و ما نوسفریم! ارادتمندتون،تیم توسعه‌ی سرمایه‌های انسانی فناپ آبان ۱۴۰۲ محمدحسین انصاری محمدحسین انصاری Mon, 20 Nov 2023 09:55:00 +0330