<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های محسن رضوانيان</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@mohsenrezvanian</link>
        <description>عاشق نوآوری</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-16 12:27:17</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/32759/avatar/WNIMef.jpeg?height=120&amp;width=120</url>
            <title>محسن رضوانيان</title>
            <link>https://virgool.io/@mohsenrezvanian</link>
        </image>

                    <item>
                <title>تهی تر از همیشه!</title>
                <link>https://virgool.io/@mohsenrezvanian/%D8%AA%D9%87%DB%8C-%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%B4%D9%87-tqbmwqwk1t7s</link>
                <description>این روغزها همچین حسی رو دارم - خالی از دانش و اطلاعات - دلم میخواد مثل یک دانش آموز خودم رو تحت تعلیم اطلاعات جدید قرار بدم - می دونم البته مثل همیشه میل به کمال گرایی ام شاید قدری در بیان این حس اغراق کرده باشه اما واقعیت حس غالب ام الان اینجوریه - چقدر دنیاهای جذاب اطراف ما هست که به محض اینکه قدم در اونها میذاری ، توی دنیاش غرق میشی - شاید دوره قرنطینه کرونا زمینه ای باشه برای دور بودن از محیط هایی که لازمه بیشتر حرف بزنی و عمل کنی ! بلکه کمک کنه بیشتر بشنوم و یاد بگیرم</description>
                <category>محسن رضوانيان</category>
                <author>محسن رضوانيان</author>
                <pubDate>Sat, 16 Oct 2021 04:37:40 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>داستان کوتاه پروژه های کاری</title>
                <link>https://virgool.io/ketabaz/%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%88%D8%AA%D8%A7%D9%87-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C-pji7b8kbnyra</link>
                <description>يکي از انتظارات شرکت هاي بين المللي ، مطالعه داستان کوتاهي از پروژه هايي است که شما در آن نقش ايفا کرديد . همانطور که در پست خواجه نصير باشيم ، اشاره شد حضور در تيم و کار تيمي رويه ي عصر جديد براي حل يک مساله مي باشد . اما نقش شما در تيم براي کارفرماياني که مايل هستند از توانمنديتان در تيمشان استفاده نمايند بسيار مهم است . بررسي سوابق طولاني افراد خسته کننده و خارج از حوصله کارفرما مي باشد و معمولا در ايران رزومه افراد در 20 ثانيه ابتدايي تکليفش مشخص مي شود !بنا براين تهيه داستان کوتاه از پروژه هاي کاري، مي تواند روش مناسبي براي بيان تجارب حاصل از پروژه باشد . داستان نويسي تکنيکال را تجربه کنيد تا بتوانيد به خوبي و در چند خط فعاليت خود را در پروژه شرح دهيد . قطعا رسم بلوک دياگرام پروژه و شرح فرايندهاي يک پروژه توسعه اي تاثير بالايي خواهد داشت. / محسن رضوانيان 6 اسفند 97درخواست براي اشتغال در اتحاديه اروپا رو به افزايش است</description>
                <category>محسن رضوانيان</category>
                <author>محسن رضوانيان</author>
                <pubDate>Mon, 25 Feb 2019 16:51:27 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>خواجه نصیر باشیم</title>
                <link>https://virgool.io/@mohsenrezvanian/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%AC%D9%87-%D9%86%D8%B5%DB%8C%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D9%85-hohcikzftmmo</link>
                <description>روز مهندس به پاس خوشنامی نصیر الدین طوسی در کشورمون نام گذاری شده است. احساس اولیه ام این هست که میزان شناخت مهندسین از نصیرالدین ، اندک است و تنها 5 اسفند فستیوال احترام به زحمات مهندسین ایرانی است . اما چه خوب که واقعا خواجه نصیر باشیم. نصیرالدین یکی از توسعه دهندگان مثلثات بود و تلاش اش سبب شد در قرن 16 فرانسوی ها کتابهایش را به فرانسوی ترجمه کنند. امروز اما نصیرالدین بودن سخت شده است. افتخار به جایگاه خواجه نصیر ، غرور آفرین است اما دستاوردی ندارد! افتخار به دستاوردهای نصیرالدین وقتی موثر است که با دستان و ذهن هایمان ، اثری زیبا خلق کنیم. امروز جامعه ایران نصیرالدین زیاد دارد با این تفاوت که علوم پایه دیروز می توانست در اختیار یک نفر باشد اما امروز توانایی در کار تیمی گسترده شده است. اگر نصیرالدین نشدیم ، لااقل در یک تیم خوب فعال باشیم و به سهم خود تاثیرگذار باشیم. روز مهندس مبارک/ محسن رضوانیان 5 اسفند 97مهندسین دنبایی از توانایی می سازند</description>
                <category>محسن رضوانيان</category>
                <author>محسن رضوانيان</author>
                <pubDate>Sun, 24 Feb 2019 13:32:02 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>محدودیت و رشد باهم رابطه دارند</title>
                <link>https://virgool.io/@mohsenrezvanian/%D9%85%D8%AD%D8%AF%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%AA-%D9%88-%D8%B1%D8%B4%D8%AF-%D8%A8%D8%A7%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%B7%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%86%D8%AF-gbl8vb05evdg</link>
                <description>محدودیت لینکدین جهت فعال سازی نسخه پرمیوممعمولا توی زندگیمون یه چیزی برای محدود بودن داریم و هر وقت توی خلوت با خودت فکر میکنی می بینی یه چیزی هست که اگه داشتیش ، خیلی می تونست موقعیتت رو عوض کنه. رشد حاصل بهره مندی از محیطی است که برای ارتقا حاصلخیز باشد اما تجربه در عمل نشون میده رشد و محدودیت باهم رابطه دارند و این رابطه برای افراد مختلف معنای متفاوتی دارد. برای برخی هرچه محدودتر باشند ، رشد بیشتری بدست می آید و رابطه مستقیم است . اما برای عده ای محدودیت بیشتر یعنی رشد کمتر ! آنچیزی که می تواند بر فشار هوا و اتمسفر بیرونی غلبه کند و موجب خروج فضاپیما از جو گردد ، اراده و همت تیمی است که آرزویشان سفر به ماه است.سفر به سرزمین آرزوهایت با تمامی محدودیت هایی که داری قابل تصور است اگر اراده و همت بلند داشته باشی. (توی دلت نگو که اینا شعاره و اگه پول باشه همه چیز میاد - چون تجربه ثابت کرده پول، اراده و همت نیست و شرط اولیه موفقیت ، دقیقا همین اراده و خواستگاه درونی انسان است . خواستگاهی که گاهی تا درجه ایمان بالا می رود! )امروز داشتم دعوتنامه لینکدین رو می خوندم که بهم امکان بهره مندی از نسخه premium به مدت یکماه رو داده بود اما زمانی که روی لینک دعوت کلیک کردم با این پیام روبرو شدم که نشان از محدودیت دسترسی به نسخه پرمیوم می دهد. محدودیت و رشد با هم رابطه دارند! / محسن رضوانیان 3 اسفند 97</description>
                <category>محسن رضوانيان</category>
                <author>محسن رضوانيان</author>
                <pubDate>Fri, 22 Feb 2019 16:46:45 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>حس می کنم وقتم تلف شده</title>
                <link>https://virgool.io/@mohsenrezvanian/%D8%AD%D8%B3-%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D9%85-%D9%88%D9%82%D8%AA%D9%85-%D8%AA%D9%84%D9%81-%D8%B4%D8%AF%D9%87-pz2gfjyapk1a</link>
                <description>امروز داشتم درس می دادم و مثل بعضی وقتا ، بحث به مسائل کلان کشورمون کشید. نقد سیستم آموزش عالی بود. یکی از دانشجوها که درسش تمام شده بود می گفت: &quot;چرا من بعد 5 سال آموزش توی لیسانس، تازه باید اون چیزی که می خوام رو بیام توی کلاس های جور واجور بیرون یاد بگیرم. حس می کنم وقتم تلف شده. بهم میگفت: کاش دانشجوها بدونند و از همین الان بیان پیش شما. من مطئنم اگه هر کسی یکسال هر روز بیاد پیش شما ، به یه نیروی کار با تجربه تبدیل میشه در حالی که دانشگاه نتونست این کار رو برای ما بکنه.&quot;می خوام بگم آینده ایران رو باید باهم بسازیم. کشورمون برامون مهم باشه. میدونم زمانی که برای ما وقت نذاشتن، برای آیندگان وقت صرف کردن حس خاصی به آدم میده اما اگر 1% عمرمون (اگه متوسط عمر 75 سال باشه ؛ میشه 273 روز و نیم که اگه جوانان ایران- بیست و چهار میلیون-این زمان رو بزارن میشه یه عدد خیلی بزرگ نزدیک 18 میلیون سال!) رو برای کشورمون بزاریم به سمت درست شدن پیش رفتیم با قید همسو بودن بردارها !گذشته ی ایران نشون داده توسعه بی کیفیت آموزش عالی ، قدری دیرتر نارضایتی رو به ما چشونده اما بالاخره چیزی برای ناراضی بودن توی ذهنمون هست. احساسی که بهمون میگه : انگار وقتم تلف شده! 273 روز کامل ؛ با احتساب اینکه هر 24 ساعت را می توان به 3 روز کاری 8 ساعته تبدیل کرد ؛ در حدود 819 روز کاری زمان گذاری است . هر ماه 24 روز کاری است(4 جمعه و 2 روز مرخصی) و این یعنی حدود 34 ماه وقت گذاشتن برای کشورمون .1 درصدی باشیم! / محسن رضوانیان 2 اسفند 97به آینده امیدوارم اما تلاشی نمی کنم!</description>
                <category>محسن رضوانيان</category>
                <author>محسن رضوانيان</author>
                <pubDate>Thu, 21 Feb 2019 22:45:28 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>اگر شغل داري به خودت افتخار کن</title>
                <link>https://virgool.io/@mohsenrezvanian/%D8%A7%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%BA%D9%84-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%AA-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1-%DA%A9%D9%86-djonu06tu9go</link>
                <description>اولين مطلبي هست که ميخوام در ويرگول بنويسم. و اين دست نوشته به فضاي کلاس درس امروز بر ميگرده. معمولا در اولين جلسه کلاس درس از دانشجويان سوال مي کنم که کدومشون شاغل هستند. توي يکي از کدهاي درس همين سوال رو تکرار کردم. يکي از دانشجويان گفت : من منشي يک دکتر هستم . انتهاي ساعت آموزشي وقتي همه رفتند پيش من اومد و پرسيد استاد زشته که من اين شغل رو دارم؟ گفتم چطور ؟ گفت آخه خجالت مي کشيدم در کنار دوستانم که دارند در راستاي شغلشون کار ميکنند ، بيان کنم که چنين شغلي دارم . من هم با خنده ازش خواستم که به داشتن شغل افتخار کن . نه لزوما عنوان شغلي . من مطمئنم که برنامه ريزي ات براي توسعه فردي و مهارتي حتما نتيجه ميده و جاي نگراني نيست . واقعا اگر شغلي داري به خودت افتخار کن . اميدوارم همه جوانان سرزمينم به راحتي دوراهي انتخاب شغل را پيمايش کنند و اين انتخاب مهم را با مشاوره به درستي انجام دهند./ محسن رضوانيان اول اسفندماه 1397</description>
                <category>محسن رضوانيان</category>
                <author>محسن رضوانيان</author>
                <pubDate>Wed, 20 Feb 2019 16:29:41 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>