https://virgool.io/feed/@montazergraph fa 2026-04-14 15:18:47 https://files.virgool.io/upload/users/3516271/avatar/ZENoVX.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@montazergraph https://virgool.io/@montazergraph/%D9%BE%D9%86%D8%AC%D8%B1%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%D8%B2-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D8%AF-%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-yuq16jsh5eav [پریچهر] در اینستاگرام نوشتبسم‌اللهمی‌خواهم راجع به «لحظه» صحبت کنم؛ واحدِ زمانیِ غیرقابلِ اندازه‌گیری و همراه با درکِ آگاهانه از اکنون. لحظه‌ها شاید وسعتِ یکسان داشته باشند، اما عمقِ یکسان ندارند. گاهی لحظه‌ای برای یک عمر تعیین‌کننده‌ است. مثل لحظه‌ای که آن بسیجی تصمیم گرفت روی سیم‌خاردار بخوابد، دیگران پا بر بدنش بگذارند تا عملیات متوقف نشود.من می‌خواهم راجع به لحظاتِ عمیقِ «شبِ پیروزیِ انقلاب» حرف بزنم. همان لحظاتی که باید زنده‌بودنِ نهضت را خیلی بلند فریاد بزنیم.این مطلب را برای آن‌ها می‌نویسم که هر سال ۲۲ بهمن در خیابان‌ها شعار الله‌اکبر می‌دهند، اما شبِ پیروزی، هیچ تکبیری از پنجره‌ خانه‌شان به آسمان نمی‌رود. برای آن‌ها که توی رودربایستیِ در و همسایه، یا از ترسِ طردشدن و به بهانه‌ «خجالت می‌کشم» و «همسایه‌ها اعتراض می‌کنند» و… تپشِ قلبِ انقلاب را در سینه‌شان حبس می‌کنند.شبِ پیروزیِ انقلاب از آن لحظاتِ به‌غایت عمیق و به‌غایت اثرگذار است. ما همیشه راهپیمایی می‌کنیم؛ در چند خیابانِ اصلی، در یک روزِ تعطیل، دور از خانه و محله، دور از چشمِ اغیار. خودمان هستیم و خودمان. به دشمنان نشان می‌دهیم نظام پشتش گرم است، اما به دوستان چه؟همسایه‌ کناری‌مان که نه در راهپیمایی شرکت کرده و نه رسانه‌های داخلی را نگاه می‌کند چه؟ کی قرار است به او بگوییم ما واقعی هستیم؟ جان‌فداهای خامنه‌ای واقعی هستند؟ کی قرار است این تصویرِ رسمیِ صداوسیما را بشکنیم و با تصاویرِ واقعی‌مان، با حنجره‌ واقعی‌مان، خودمان را به مردم نشان بدهیم؟نباید منتظر بمانیم تا رسانه‌ای بیاید و ما را به همسایه‌مان نشان بدهد. باید خودمان رسانه بشویم. باید خودمان به آدم‌های اطراف‌مان بگوییم که انقلاب واقعاً زنده است؛ که آدم‌های انقلابی نه فقط در قابِ تلویزیون، که در واحدِ کناریِ آن‌ها هستند. از کنارِ گوش‌شان بیرون می‌آیند، وجود دارند و فریاد می‌زنند.کار، دستِ تک‌تکِ خودِ ماهاست. کُلُّکم راع، کُلُّکم مسئول. آدم‌هایی که با تعجب می‌پرسند: «چرا خامنه‌ای نمی‌میره؟ مگه نمی‌بینه هیچ‌کس دوستش نداره؟!» کسانی هستند که عربده‌ دشمنانِ او را زیر پنجره‌ اتاق‌شان شنیده‌اند و فریادِ ابناءِ خامنه‌ای را نه!ما باید کوچه‌هایی را که یک ماه پیش با کلماتِ کثیفِ براندازان چرک شد، با نامِ مبارکِ خدا و ولیِ خدا پاکیزه کنیم. رفتن به راهپیماییِ ۲۲ بهمن لازم است، اما کافی نیست. چنگ و دندان نشان‌دادن به دشمن واجب است، اما رخ نشان‌دادن به دوست هم واجب است.حضور در ۲۲ بهمن مصرفِ خارجی دارد و شعار دادن بر بامِ خانه‌ها مصرفِ داخلی! با اولی به دشمن نازِ شست نشان می‌دهیم، با دومی دستِ دوست را می‌گیریم و از جهل عبور می‌دهیم.از طعن و کنایه‌ ربان‌درازان نترسید؛ ترس را شیطان به قلبِ مؤمنین می‌اندازد. بر فرض یکی هم بیاید دو تا فحش بدهد (که معمولاً نمی‌دهند). بر فرض که دو بار چشم‌غره هم ببینید. بر فرضِ بعید دو تا متلک از دو تا آدمِ سطحی بشنوید؛ بیشتر از طعن و تمسخر و تحقیری که زینبِ کبری سلام‌الله‌علیها برای اسلام کشید نیست. نه ما از آن علیا‌مخدره بالاتریم، نه اطرافیانِ ما به پستیِ مردمِ شام.شبِ پیروزی هر کاری می‌توانید بکنید؛ مثنی، فرادی. قبل از قرارِ ساعت ۲۱، چندنفری جمع شوید و در کوچه و خیابان‌ها تکبیر بگویید. راه بروید و نور را در شهر پخش کنید. گروه بشوید. گروه ندارید، ارتشِ تک‌نفره باشید. خودتان شعار بدهید، خودتان جواب بدهید.و در نهایت، اگر هیچ‌کدام را نتوانستید انجام دهید، روزِ ۲۱، ساعتِ ۲۱، سرتان را از پنجره بیرون بگیرید و با سربلندی و افتخار «الله‌اکبر، خامنه‌ای رهبر» بگویید. منتظرگراف منتظرگراف Tue, 10 Feb 2026 18:06:06 +0330 https://virgool.io/@montazergraph/between-tabas-and-silicon-valley-h3pz19t6dg0t مهدی مولایی خطاب به ایران ماسک نوشت : شما بچه بودید آقای ماسک؛ سن‌تان قد نمی‌دهد. این مرد روزی با لبخند، بر جزغاله‌های سوخته کماندوهای دلتافورس در صحرای طبس ایستاد و عکس یادگاری گرفت. شما بچه بودید وقتی این مرد در سفارت کبیر آمریکا در تهران حاضر شد و ریشخندزنان در سفارت قدم زد و به دیپلمات‌های اسیرشده کشور متبوع‌تان گفت«بد که نمیگذره؟». شما طفل کم‌سالی بودید وقتی او لباس رزم به‌تن روی خاکریزهای خط‌مقدم نبرد هشت‌ساله با اتحاد ده‌ها کشور در مرز عراق، کلاشینکف بر دوش قدم می‌‌زد. شما نبودید وقتی او و دوستانش قدیمی‌ترین سلطنت تاریخ را و پادشاه دست‌نشانده کشورتان را فراری دادند و فاتحانه کشوری را به دست گرفتند. سرگرم دارایی‌ها و دنیازدگی‌تان باشید و به مصاف بزرگ‌مردان نروید آقای ماسک، که قامت‌ کوتاه‌تان به بلندای وجود او نخواهد رسید. 🔻پاسخ معنادار مهدی فضائلی به ایلان ماسک🔹عضو دفتر حفظ و نشر آثار رهبر معظم انقلاب نیز در واکنش به توئیت ایلان ماسک، با انتشار ۴ تصویر تاریخی (طوفان طبس ۱۹۸۰ - توقف و بازداشت قایق آمریکایی در خلیج فارس ۲۰۱۶ - حمله موشکی سپاه به پایگاه آمریکایی عین الاسد در عراق ۲۰۲۰ - پاسخ موشکی ایران و حمله به پایگاه آمریکایی العدید در قطر ۲۰۲۵)، نوشت: از بزرگترهات بپرس...! منتظرگراف منتظرگراف Tue, 06 Jan 2026 21:16:33 +0330 https://virgool.io/@montazergraph/digital-shallowing-and-the-reading-brain-hsy5eebgkjxz چند وقت پیش در کانالم نوشتم:«از بس مغزمان را با پست و کلیپ و جمله‌های کوتاه پر کرده‌ایم، دیگر ذهن‌مان کشش ماندن ندارد.یاد گرفته‌ایم زود ببینیم و زود رد شویم.ذهن‌مان شده تکه‌تکه، بی‌سر و بی‌ته.نه فکری کامل می‌شود، نه هدفی دوام می‌آورد.»وقتی تفکر، کالای لوکس می‌شودحالا استاد یامین‌پور در چند یادداشت اخیرش اینجا و اینجا ــ با ضمیمه‌ی سخنان شیخ اسماعیل رمضانی ــ به همین درد مشترک اشاره می‌کند: سطحی شدن.بیماری خاموشی که آرام‌آرام عمق را از جان ما بیرون می‌کشد.اما شیخ اسماعیل رمضانی از نشانه‌ها فراتر می‌رود و می‌گوید ریشه‌ی این بیماری در ذات ابزار است؛در فرم و ساختار همان گوشی‌ای که هر روز در دست داریم.https://www.aparat.com/v/gvzjpb9به تعبیر او، اگر ابزاری از «ذات بی‌حوصله و ضدتفکر» ساخته شده باشد، حتی اگر محتوای خوب در آن بگذاری، باز هم حاصلش سطحی‌بودن است.فرمی که برای سرعت، برای دو دقیقه، برای فراموشی طراحی شده، اجازه‌ی تفکر عمیق نمی‌دهد.اینستاگرام ــ به تعبیر او ــ «ضدحافظه» است؛ هر اسکرول، حکم پاک‌کن ذهن را دارد.این سخن مرا یاد هشدار قدیمی نیل پستمن در سرگرم تا سرحد مرگ می‌اندازد:«فرم رسانه بیش از محتوای آن، بر اندیشه‌ی انسان اثر می‌گذارد.»[1]وقتی رسانه، سریع و سطحی و نمایشی ساخته شده، محتوا هرچقدر هم مقدس باشد، در همان سطح مصرف می‌شود.حالا می‌توان فهمید که چرا انسان امروز حوصله‌ی خواندن ندارد؛نه به‌خاطر تنبلی، بلکه چون در محیطی بزرگ شده که «حوصله» را بی‌ارزش می‌داند.ماریان وُلف، پژوهشگر سوادخوانی، در تحقیقاتش نشان می‌دهد که خواندن متن‌های بلند، واقعاً مغز را از نو سیم‌کشی می‌کند:واژگان را گسترش می‌دهد، تفکر خطی و تحلیلی را تقویت می‌کند، و ذهن را به تمرکز وامی‌دارد.[2]در مقابل، زندگی در فضای محتوای کوتاه، مغز را به واکنش‌های لحظه‌ای، هیجانی و قبیله‌ای عادت می‌دهد.نتیجه؟ مردمانی با ذهن‌های تکه‌تکه و حافظه‌های پاک‌شونده؛ آماده‌ی بلعیدن هر نظریه‌ی توطئه و هر احساس جمعی گذرا.یامین‌پور زیبا نوشت:«ما برای جان سالم به‌در بردن در این عصر عسرت باید ریاضت بکشیم؛حتی اگر ریاضت ما خواندن رمان باشد.»شاید همین باشد آغاز نجات:خواندن متن‌های بلند،فکر کردن بی‌عجله،و سکوت کردن در برابر سیلاب محتوا.ریاضت امروز یعنی ایستادن در برابر وسوسه‌ی اسکرول؛یعنی بگذاریم فکر، یک‌بار دیگر قد بکشد.[بخش های مروبط به پاورقی این متن با کمک هوش مصنوعی تدوین شده است]📚 پاورقی‌ها[1] Postman, Neil. Amusing Ourselves to Death: Public Discourse in the Age of Show Business. Penguin Books, 1985.[2] Wolf, Maryanne. Reader, Come Home: The Reading Brain in a Digital World. HarperCollins, 2018. منتظرگراف منتظرگراف Sat, 15 Nov 2025 16:02:18 +0330 https://virgool.io/@montazergraph/jan-be-azan-midahad-nam-ali-dar-azan-f0pdhh6t2c27 شعر حمید رضا برقعی در مدح مولانا امیرالمومنین علیه السلام + صوتدریافت صوت این شعرکیستی ای بی‌گمان، علت خلق جهانکیستی ای از ازل، تا به ابد جاودانکیستی ای فارغ از قید زمان و مکاناول این ماجرا، آخر این داستاننیستی اما عیان، هستی اما نهانلحظه به لحظه تویی، باخبر از ناگهانزیر و بم کائنات، عرش، کران تا کراناهل زمین یک‌به‌یک، عالم کروبیانپشت در خانه‌ات، منتظر آب و نانای رمضان‌الکریم، تشنه‌ی افطارتانپیش یتیمان شهر، ای پدر مهرباندست نوازشگرت، نرم‌تر از پرنیانموقع پیکار هم، هر که ندارد تواندست جوانمردیت، می‌دهد او را امانچون تو کسی سربلند، نیست در این امتحانباشد اگر دم‌به‌دم، صحبت جان در میانکیستی ای در نبرد، شعله‌ی آتشفشانآینه‌ی ذوالفقار، قامت رنگین‌کمانقامت پیغمبران، خواب تو را سایبانشأن قدم‌های تو، شانه‌ی پیغمبرانای شب معراج را، شانه‌ی تو نردبانخطبه‌ی بی‌نقطه‌ات، معجزه را ترجمانباز «سلونی» بگو، خطبه‌ی دیگر بخوانما همه لالیم لال، پیش امیر بیانپیش شکوه تو شعر، می‌دهد از کف عنانکودک طبع مرا، بند می‌آید زبانمدح تو را عاجزم، وصف تو را ناتوانمن چه بگویم چنین، من چه بگویم چنانسینه‌ی خود را درید، کعبه در این آستانهستی خود را خدا، ریخت به پایت عیانهستی او فاطمه‌ست، داد به تو ارمغانای پدر خاک، خاک با تو نشد مهربانچادر زهرای تو، شاهد این داستانآه شکست آینه، آه خدا ناگهانچشم جهان تیره شد، خورد زمین آسماندر همه‌ی عمر خود، دم‌به‌دم و آن‌به‌آنخنده به لب داشتی، بین گلو استخوانجان به اذان می‌دهد، نام علی در اذانبا تو بهارم بهار، بی‌تو خزانم خزانش منتظرگراف منتظرگراف Sun, 14 Sep 2025 11:58:31 +0330 https://virgool.io/@montazergraph/we-are-all-pharaohs-ozt6e4nwyyrt استاد علی صفایی حائری:https://www.aparat.com/v/4Z02iما همه فرعون هستیم مصرهای ما کوچک و بزرگ می شود حالا من در حد محدوده ی اتاقم با دوتا بچه و خانه و مادر و فرزند و عیالممن فرعونی هستم أَنَا رَبُّکُمُ الْأَعْلي را در آن حد دارم و در این زمینه قدم بر می دارمیکی می بینی در یک محیط بیشتریآن موقع چند نفر دیگر برای من می آیند توی یک محیطی، توی یک ماشینی می نشینیم من تفرعن می کنم زیربار نمی روم جبروت و کبریا و آن خودخواهی های من در آن محوطه ظهور و بروز پیدا می کنداما یک موقع من از این دورم که بگویم أَنَا رَبُّکُمُ الْأَعْلي یک وقتی اختیار چهارتا شیر دست ما داده می شود اختیار چهارتا آفتابه دست من داده می شود اختیار چهارتا آدم، چهارتا لباس، چهارتا... هرچی چهارتا چهارتا دست من می دهند مقرراتی می آوریممن عند انفسنا که لم ینزل الله فی کتاب خداوند حکمی برای آن نگذاشتهمن تشریع می کنم کاشاین منزلات لا اقل سیان بود مساوی بوداما باز حدود و ثغور این را تفرعن من اندازه می گیردضعف و قدرت های من اندازه می گیردمن به کی بستگی دارم گرو کی هستم منتظرگراف منتظرگراف Sun, 14 Sep 2025 10:20:55 +0330 https://blog.notionfarsi.com/واقعی-ترین-نکته-درباره-ی-notion-که-توی-آموزش-ها-گفته-نمی-شه-vz7962wqpouu Notion برای آدم‌هایی که اهل نظم‌اند، نه فقط یه ابزار، بلکه یه پناهگاه دیجیتاله.در قسمت اول نوشتم که چطور بین ابزارهای مختلف یادداشت‌برداری، بالاخره به Notion رسیدم.در قسمت دوم هم مقایسه‌ای کردم بین Notion و Microsoft Loop، دو انتخاب جدی برای مدیریت اطلاعات شخصی.اما این‌جا، در قسمت سوم، می‌خوام از چیزی بگم که توی خیلی از آموزش‌ها جاش خالیه؛یه چیزی که فقط با استفاده‌ی واقعی از Notion می‌فهمی.در چند ماه گذشته، نوشن برام شبیه یک تخته‌سفید دیجیتال بوده؛یه صفحه‌ی خالی که منتظره تا ایده‌هات، جمله‌هات و کارهات رو ببلعه.مثل همون دفتر کلاسوری که هم توش نقشه‌ذهنی می‌کشی، هم فهرست کارها می‌نویسی، هم اگر لازم شد یه PDF یا ویدیو بهش می‌چسبونی.حس می‌کنم Notion برای آدم‌های ساختارمحور، یا حتی اون‌هایی که تازه دارن با نظم آشتی می‌کنن، یه پناهگاه دیجیتاله.نه مثل Google Keep سادست، نه مثل بعضی ابزارها پیچیده؛اما ترکیبی داره که کم‌نظیره:آزادی ساختار، وابسته نبودن به الگوهای از پیش‌تعریف‌شده، و حال‌وهوای یه دفترچه‌ی زنده و سیال.اکثر آموزش‌های فارسی، تمرکزشون روی ساختن صفحه و چیدمان دیتابیسه.ولی چیزی که توی استفاده‌ی روزمره مهم‌تره، اینه:برای Notion باید وقت بذاری.نه فقط وقت یاد گرفتن…وقت نگهداری، وقت نظم‌دادن، وقت استفاده‌ی مداوم.و در نهایت، وقت ساختن یه مدل ذهنی ساختارمند.اگه فقط می‌خوای یه یادداشت سریع بزنی و بری، Notion خیلی زود خسته‌ات می‌کنه.در اون صورت، بهتره بری سراغ Google Keep یا نوت گوشی یا حتی همون گفت‌وگو ذخیره‌شده تو پیام‌رسان‌ها.چون Notion شبیه یه دفترچه نیست؛شبیه یه شیوه‌ی فکر کردنه.یه ساختار دیجیتال که فقط وقتی به کار میاد، که با مدل ذهنی‌ات هماهنگ باشه.میتونی ده‌ها صفحه و دیتابیس و تگ درست کنی، همه‌چی رو مرتب بچینی…ولی اگه اون ساختار با زندگی‌ات جور نباشه، تهش می‌مونه یه سیستم خاک‌خورده‌ی بلااستفاده.و این، همون چیزیه که توی آموزش‌ها گفته نمی‌شه؛ولی توی تجربه‌ی زیسته، کاملاً روشنه.Notion برای آدم‌هایی که اهل نظم‌اند، نه فقط یه ابزار، بلکه یه پناهگاه دیجیتاله.جایی برای فکر کردن، اولویت‌دادن، ساختن. منتظرگراف منتظرگراف Wed, 11 Jun 2025 16:43:27 +0330 https://virgool.io/@montazergraph/%D8%A8%D9%87%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D9%86%D8%AF%D8%B1%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%85-jbh1d8b2pfva عادل طالبی در توئیتر نوشتزنده‌یاد احمدرضا احمدی می‌گفت از فلانی خوشم نمی‌آد، چون وقتی تهران بمباران می‌شد در رادیو بی‌بی‌سی متنی نوشته و خوانده بود که رنج مردم را ندیده گرفته بود یا مسخره کرده بود یا چنین چیزی.حالا حکایت بعضی‌هاست که از انفجار بندرعباس ذوق زده شده‌اند.این انفجار چه به مذاکرات ایران- آمریکا ارتباط داشته باشد و چه نداشته باشد، چه حادثه‌ای هولناک باشد و چه دست آدمی در کار باشد، چه ردی از دخالت بیگانه در آن بتوان یافت و چه نتوان، تا اینجا مسلم است که بیش از ۷۰۰ نفر از هموطنانمان مجروح شده‌اند، پنج نفر جان باخته‌اند و شش نفر هم ناپدید شده‌اند و خسارت‌های اقتصادی بالایی به شهروندان و زیرساخت‌های کشور وارد شده است.چگونه می‌شود ایرانی بود و از رنج هموطنان خوشحال بود؟علی اصغر سیدآبادی گفته، اگر اشتباه نکنم. منتظرگراف منتظرگراف Sun, 27 Apr 2025 12:25:07 +0330 https://virgool.io/@montazergraph/deception-or-truth-economic-policy-ez6fuk6ejga4 فریبکاری یا حقیقت؟ اعترافات مسئولان درباره گرانی‌ها و سیاست‌های اقتصادی دولت به این صحبت ها با دقت گوش کنید https://www.aparat.com/v/ctkczk5 حسن روحانی: «قیمت ارز دست دولت است... اگر بخواهم، همین فردا به نرخ قبلی برمی‌گردد.»مسعود پزشکیان: «گرانی را خود دولت ایجاد می‌کند... و از دل همان گرانی، مالیات هم دریافت می‌کند.»🔻 با این بیانات صریح، دیگر نمی‌توان همه‌چیز را به گردن تحریم انداخت.واقعیت این است که بخش عمده‌ای از گرانی‌ها، نه ناشی از تحریم، بلکه نتیجه‌ی مستقیم سیاست‌گذاری‌های دولت‌هاست؛ از خلق نقدینگی گرفته تا تعیین نرخ ارز و در نهایت کسب درآمد از تورمی که خود ایجاد کرده‌اند.📌 وقتی کسانی که سال‌ها در رأس قوه‌ی مجریه و تصمیم‌گیری اقتصادی بوده و هستند، چنین اعترافاتی دارند، نمی‌توان با توجیهاتی همچون "تحریم" یا "فشار خارجی"، چشم بر حقیقت بست.اصرار این روزها برای نسخه‌ی کهنه و نخ‌نمای مذاکرات و امیدهای واهی که برخی به مردم تزریق می‌کنند، چه معنایی جز فریب‌کاری می‌تواند داشته باشد؟✍️ این جملات را باید ثبت کرد؛ نه در حاشیه اخبار، بلکه در حافظه‌ی جمعی ملت.تا یادمان نرود تصمیم‌سازان این کشور، چگونه از واقعیت‌ها آگاه بودند، اما مسیر را به گونه‌ای دیگر انتخاب کردند. منتظرگراف منتظرگراف Sat, 19 Apr 2025 18:06:34 +0330 https://virgool.io/@montazergraph/insistence-vs-experience-wjfnohectyww از سال ۱۳۶۸ تا حالا، یک جمله هست که خلاصه‌ی همه‌ی مواضع رهبری درباره‌ی آمریکا رو می‌گه: «مذاکره با آمریکا نه عاقلانه است، نه هوشمندانه، نه شرافتمندانه. دلیل؟ تجربه.»این جمله، فقط شعار نیست. یک خط از یک کتاب قطوره. کتابی پر از تکرار.اما با وجود این وضوح، هر چند سال یک بار مذاکرات دوباره شروع می‌شه.و سوال تکراری‌تر از خود مذاکره: چرا مذاکره؟پاسخش توی یه کلمه‌ست: اصرار.اصرار دولت‌هایی که معتقدند راه‌حل مشکلات کشور تو واشنگتن پیدا می‌شه، نه در تهران.سال ۱۳۹۲ دولت روحانی با پرچم «تعامل با جهان» اومد و اصرار کرد مذاکره کنه.رهبری گفتند: «من خوشبین نیستم. اما مخالفتی نمی‌کنم. چون شما اصرار دارید.»نتیجه؟ شد برجام. تجربه‌ای که حالا خودش شده سند عدم اعتماد.بعدها، در دیدار دانشجویی، رهبری جمله ای گفت که حسابی سر و صدا کرد در موضوع مذاکرات، بنده اشتباه کردم. به اصرار آقایان اجازه دادم. که البته از خطوط قرمز هم عبور کردند.پس مشکل از کجاست که بعضی‌ها هنوز فکر می‌کنن آمریکا قابل اعتماده و بعضی‌ها هنوز به تجربه نرسیدن ؟ پاسخ احتمالا اینه : چون تجربه‌ی دیگران رو تجربه‌ی خودشون نمی‌دونن.حالا رسیدیم به دولت جدید. دولت مسعود پزشکیان.رئیس‌جمهوری که در صحن مجلس، خطاب به نمایندگان گفت: من معتقد بودم باید با آمریکا گفتگو کرد. ولی وقتی مقام معظم رهبری گفتند نه، گفتیم گفتگو نمی‌کنیم.اما این یعنی چی؟یعنی من هنوز هم معتقدم باید مذاکره کرد، ولی چون شما نگفتید، فعلاً نگه می‌دارم.این‌جور جمله‌ها شبیه پایان چانه‌زنی نیست؛ شبیه شروعشه.و دوباره همون دور باطل:اگر رهبری مخالفت کنه، می‌گن دیکتاتوریه.اگر اجازه بده، می‌گن چرا جلوی ضرر رو نگرفتید.اما فراموش نکنیم که مردم به شخص رأی نمی‌دن، به تفکر رأی می‌دن.دولت‌هایی مثل دولت روحانی، خاتمی، و حالا پزشکیان، دنبال راه‌حل در خارج از مرزها هستن.و وقتی مردم به این تفکر رأی می‌دن، رهبری هم با احترام به رأی مردم، راه رو نمی‌بنده.فقط همون اول می‌گه: من خوشبین نیستم.و طبق تجربه مذاکره عاقلانه ، هوشمندانه و شرافتمندانه نیستو حالا که مذاکرات در عمان دوباره شروع شده، فقط باید نوشت:نه تصمیم جدیدی بود، نه چرخش خاصی در سیاست نظام. فقط یک چیز بود: اصرار. منتظرگراف منتظرگراف Mon, 14 Apr 2025 13:45:50 +0330 https://virgool.io/Baygan/qatar-sandal-diplomacy-zjuift5stea1 سیدعلی موسوی در اینستاگرام خود نوشت :دمپایی پوشیدن امیر قطر در دیدار با رهبران مسلمان، از دید برخی کاربران ضدایرانی به عنوان یک توهین یا بی‌احترامی تعبیر می‌شود. در ادامه این گذاره را بررسی می‌کنیم. در فرهنگ قطر و بسیاری از کشورهای عربی، پوشیدن صندل‌های چرمی سنتی همراه با لباس‌های رسمی مانند دشداشه (ثوب) در مراسم‌های رسمی و غیررسمی رایج است. این صندل‌ها بخشی از پوشش سنتی مردان محسوب می‌شوند و استفاده از آن‌ها در مناسبت‌های مختلف، از جمله دیدارهای دیپلماتیک، معمول است. برای مثال، در سال 2017 امیر قطر در دیدار با دونالد ترامپ در ریاض، لباس عربی همراه صندل سفید روباز به پا داشت که این موضوع در رسانه‌ها منعکس شد. همچنین، در سال 2017 در دیدار مقامات قطری با محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران، استفاده از صندل توسط مقامات قطری مشاهده شد. این موضوع نشان‌دهنده آن است که پوشیدن صندل در فرهنگ قطری امری متداول و بخشی از لباس رسمی آن‌هاست. علاوه بر این در سال 2023 دولت قطر دستورالعملی صادر کرد که بر اساس آن پوشیدن کفش های ورزشی همراه با لباس های سنتی قطری مانند ثوب و بشت در محیطهای دولتی ممنوع شد این اقدام نشان دهنده اهمیت حفظ هماهنگی در پوشش سنتی از جمله استفاده از صندل های مناسب در فرهنگ قطری است بنابراین، حضور امیر قطر با صندل در دیدار با رهبر انقلاب اسلامی ایران، نشانه‌ای از پایبندی به سنت‌ها و فرهنگ ملی قطر است و در چارچوب آداب و رسوم رسمی آن کشور قرار دارد. برای مثال، برخی از صندل‌های چرمی سنتی در فروشگاه‌های آنلاین با قیمت‌هایی در حدود 200 تا 500 ریال قطری (معادل تقریباً 55 تا 140 دلار آمریکا) به فروش می‌رسند. البته، برندهای لوکس و دست‌ساز ممکن است قیمت‌های بالاتری داشته باشند. متأسفانه، اطلاعات دقیق درباره برند یا مدل خاص صندلی که امیر قطر در دیدارهای رسمی خود استفاده می‌کند، در منابع عمومی موجود نیست. منتظرگراف منتظرگراف Mon, 24 Feb 2025 17:17:57 +0330 https://virgool.io/@montazergraph/tab-translate-review-kdptj6lft0fw «افزونه Tab Translate: انقلابی در تجربه ترجمه آنلاین بدون دردسر!» آخرین باری که مجبور شدی برای ترجمه‌ی یک کلمه ساده بین پنجره‌ها جابجا بشی، چه زمانی بود؟ در دنیای امروز که هر ثانیه ارزش طلایی داره، Tab Translate با حذف مراحل اضافی، ترجمه رو به تجربه‌ای روان و یکپارچه تبدیل کرده.تصور کن در حال مطالعه‌ی یه مقاله تخصصی هستی و ناگهان به اصطلاحی ناآشنا برمی‌خوری. با Tab Translate، کافیست کلمه رو انتخاب کنی تا ترجمه‌ی اون به صورت پاپ‌آپی ظریف در حاشیه متن ظاهر بشه. برای متون طولانی‌تر، حالت Split Screen صفحه رو به دو نیمه تقسیم می‌کنه تا همزمان با متن اصلی و ترجمه‌ی روانش کار کنی.همین حالا به جمع کاربران حرفه‌ای بپیوند! از اینجا ، تنها در 30 ثانیه این ابزار تحول‌آفرین رو به کروم خود اضافه کن.افزونه ترجمه آنلاین Tab Translate منتظرگراف منتظرگراف Thu, 20 Feb 2025 22:02:09 +0330 https://virgool.io/@montazergraph/playback-maddahi-rakis0xit1fq به بهانه پلی بک خواندن های عبدالرضا هلالی در مراسمات جشن خیابانیهیئت همیشه برای من مجلس ذکر بوده؛ جایی که نام اهل‌بیت برده می‌شود، دل‌ها آرام می‌گیرد و شور و شعور در هم می‌آمیزد. اما چند سالی است که یک تغییر نامحسوس در برخی محافل مذهبی در حال رخ دادن است. دیگر آنچه در بعضی مجالس می‌بینیم، خیلی شبیه به هیئت‌های قدیم نیست.نورپردازی‌های حرفه‌ای، صدابرداری‌های پیشرفته، اجرای آهنگین و حالا چیزی که راستش را بخواهید ذهنم را درگیر کرده: پلی‌بک‌خوانی مداحان.اینکه این تغییرات، یک پیشرفت طبیعی است یا داریم به سمت یک انحراف خطرناک می‌رویم؟ نمی‌دانم، ولی چیزی درونم می‌گوید که باید بیشتر درباره‌اش فکر کنیم.پلی‌بک همان تکنیکی است که خواننده‌های موسیقی در کنسرت‌هایشان استفاده می‌کنند: صدای از پیش ضبط‌شده پخش می‌شود و خواننده فقط لب می‌زند یا گاهی همراهی می‌کند. اما اینکه مداحی که قرار است یک مجلس ذکر را اداره کند، به جای خواندن زنده، به پلی‌بک متوسل شود، چیزی است که برایم جای تأمل دارد.اخیراً عبدالرضا هلالی در برخی مراسم خیابانی و اجتماعی میلاد ائمه از این روش استفاده کرده؛( فیلم زیر یکی از چندین مراسمی ست که عبدالرضا هلالی جای مداحی سرود خوانده و پلی بک اجرا کرده ) یعنی سرودهای از پیش ضبط‌شده را پخش کرده، مردم تکرار کرده‌اند و بعد، بدون خواندن حتی دو خط سرودِ بدون آهنگ، مراسم را ترک کرده است. https://www.aparat.com/v/tgc5lig خب، شاید از نگاه بعضی‌ها این هم یک شیوه‌ی جدید برای اجرا باشد، ولی برای من عجیب است. چون همیشه فکر می‌کردم مداح کسی است که خودش در لحظه می‌خواند و ارتباط زنده برقرار می‌کند. حس و حال مداحی چیزی است که در لحظه میان مداح و مستمع شکل می‌گیرد. مگر می‌شود این ارتباط را با یک صدای ضبط‌شده جایگزین کرد؟نمی‌گویم سرود و اجرای آهنگین در مراسم مذهبی بد است. چیز جدیدی هم نیست؛ حتی سال ۵۷ هم گروه‌های سرود فعال بودند. اما یک چیز برایم روشن است: هر چیزی باید در جای خودش باشد.مراسم جشن خیابانی هم به مداح نیاز دارد، هم به گروه سرود. اما قرار نیست کل مراسم را با قطعه‌آهنگ‌ها پر کنیم و مداحی سنتی را کنار بگذاریم. اگر قرار باشد سبک‌ها به‌جای تکمیل یکدیگر، جایگزین هم شوند، آن‌وقت هویت مجالس مذهبی کم‌کم تغییر می‌کند.با این سرعتی که مجالس شادی اهل‌بیت در حال تغییرند، می‌ترسم این شیوه‌ها کم‌کم به مجالس روضه هم برسد، آن‌وقت چیزی که از هیئت در ذهنمان داریم، عوض می‌شود.چند سالی است که دو نگاه در فضای مداحی مذهبی وجود دارد؛ گروهی که به هیئت سنتی و سبک‌های قدیمی پایبندند، و گروهی که به ترکیب سرودها و سبک‌های جدید در اجراهای مذهبی علاقه دارند.میثم مطیعی در یک طرف این ماجرا ایستاده و عبدالرضا هلالی و محمدحسین پویانفر در طرف دیگر. این اختلاف‌نظر، چیز تازه‌ای نیست و هرچند وقت یک‌بار به یک بهانه‌ی جدید مطرح می‌شود.اما اینجا بحث من طرفداری از یکی و مخالفت با دیگری نیست. اتفاقاً هر دو طرف را که می‌بینم، هم نکات مثبت و هم انتقاداتی در ذهنم دارم. حرف من این است که هیئت به کدام سمت می‌رود؟ آیا می‌توان مرزی روشن میان نوآوری و تغییر هویت کشید؟من معتقدم هیئت نباید از جذابیت خالی شود. کسی مخالف استفاده از ابزارهای مدرن برای بهتر شدن کیفیت مداحی نیست. اما هر چیز باید در جای خودش باشد.بازگشت به اصالت، یعنی حفظ همان روحیه‌ای که مجالس اهل‌بیت را از هر تجمع دیگری متمایز می‌کرد. شور و حال، با صداقت و ارتباط قلبی زنده می‌شود، نه با اجرای از پیش ضبط‌شده و دکورهای حرفه‌ای.من فقط دارم دغدغه‌ام را می‌گویم. شاید شما جور دیگری فکر کنید، شاید هم من زیادی حساسم. ولی فکر می‌کنم قبل از آنکه هیئت‌ها کاملاً هویتشان را از دست بدهند، باید یک‌بار دیگر به این مسیر فکر کنیم...شاید اگر همین حالا درباره‌اش حرف نزنیم، چند سال بعد که برگشتیم و به مجالس مذهبی نگاه کردیم، دیگر چیزی از آن هویت قدیمی باقی نمانده باشد. منتظرگراف منتظرگراف Sat, 15 Feb 2025 15:23:42 +0330 https://virgool.io/@montazergraph/iran-strength-vs-weakness-analysis-braliv6d3bkw بعد از طوفان الاقصی، شهادت فرماندهان مقاومت و خرابکاری‌های اسرائیل در ایران، سوریه و لبنان، برخی تحلیل‌ها مدام از ضعیف شدن جمهوری اسلامی ایران می‌گویند. سقوط سوریه، انحلال حشدالشعبی، روی کار آمدن حداقلی‌ترین دولت بعد از انقلاب ، دلار ۸۵ تومانی، سیب‌زمینی ۷۰ تومانی و قطعی‌های گسترده برق و گاز؛ همه این‌ها تصویری از یک جمهوری اسلامی در ضعیف‌ترین مقطع ۴۵ ساله‌اش را برای برخی ساخته است. https://www.aparat.com/v/xce960x «حالا که ایران خیلی ضعیف شده، آیا وقت حمله به تأسیسات هسته‌ای نیست تا یک‌بار برای همیشه کار را تمام کنید؟»اما جواب ترامپ کوتاه و تکان‌دهنده است:«آنها ضعیف نیستند. الان خیلی قوی هستند.»اینجاست که باید پرسید: ترامپ و نتانیاهو، که هر سال ایران را تهدید شماره یک، دو و سه اسرائیل می‌دانند، چه چیزی را می‌بینند که برخی از ما نمی‌بینیم؟ چرا در بدترین شرایط اقتصادی، با دولتی که حتی طرفدارانش هم از عملکردش کلافه شده‌اند، همچنان ایران را قوی می‌دانند و گزینه حمله نظامی را تمام‌کننده نمی‌بینند؟دشمن با ما صادق‌تر از رسانه‌هایش عمل میکند. او خوب می‌داند که اگر ایران در واقعیت ضعیف شده بود، نیازی به این حجم از عملیات روانی و جنگ روایت‌ها نبود. کافی بود چند موشک بفرستند و کار را تمام کنند. همانطور که در عراق و افغانستان و لیبی کردند.اما مشکلشان این است که نمی‌توانند!نه به خاطر حقوق بین‌الملل، نه به خاطر سازمان ملل، نه به خاطر جامعه جهانی. بلکه چون می‌دانند یک ایرانِ ضعیف، آن ایرانی نیست که با ترس و لرز درباره‌اش جلسه می‌گذارند و درباره‌اش توییت می‌کنند. یک ایران واقعاً ضعیف، مثل افغانستانِ طالبان و لیبیِ قذافی، دیگر تهدیدی نیست که برایش این‌همه هزینه کنند.رسانه‌های دشمن سعی دارند به ما بقبولانند که کشور در لبه پرتگاه است، چون می‌خواهند تحلیل‌های ما را به سمت پذیرش شکست سوق دهند. وقتی کسی احساس ضعف کند، خودش را از قبل شکست‌خورده می‌داند. وقتی مردمی فکر کنند کشورشان در حال سقوط است، امید اجتماعی کاهش می‌یابد و نارضایتی به نقطه انفجار می‌رسد. و این، همان چیزی است که دشمن به دنبال آن است: جنگ روانی، بدون شلیک حتی یک گلوله!ایران مشکلات داخلی زیادی دارد. اما جنگ‌ها را نه فقط اقتصاد، بلکه ساختار قدرت و بازدارندگی تعیین می‌کند. و اگر لحظه‌ای دشمنان ایران به این نتیجه برسند که ما واقعاً ضعیف شده‌ایم، درنگ نخواهند کرد. همانطور که در عراق و سوریه و افغانستان نکردند. و همانطور که حالا نمی‌کنند، چون می‌دانند که هزینه نابودی برای آن‌ها هم خواهد داشت. منتظرگراف منتظرگراف Thu, 06 Feb 2025 20:06:36 +0330 https://virgool.io/@montazergraph/boosting-performance-tpelh4ygws1m کتاب افزایش عملکرد اثر ژان بقوسیان انتشارات کلید آموزش همه ما دوست داریم کارهای بیشتری انجام دهیم، به اهدافمان نزدیک‌تر شویم و بهره‌وری بالاتری داشته باشیم، اما همیشه چیزی کم است. گاهی احساس خستگی می‌کنیم، گاهی تمرکز نداریم، و گاهی هم نمی‌دانیم از کجا شروع کنیم. ژان بقوسیان در کتاب افزایش عملکرد نشان می‌دهد که چطور می‌توان این موانع را کنار زد و با مدیریت بهتر انرژی، کارهای بیشتری انجام داد.یکی از ایده‌های اصلی کتاب، باتری‌های انرژی است. برای انجام هر کاری، به چهار نوع انرژی نیاز داریم:انرژی فیزیکی که از تغذیه، خواب و ورزش تأمین می‌شود.انرژی احساسی که با روابط و احساسات ما مرتبط است.انرژی ذهنی که روی تمرکز، خلاقیت و یادگیری اثر دارد.انرژی روحی که از معنا و هدف در زندگی می‌آید.هرچقدر این باتری‌ها شارژتر باشند، عملکرد بهتری داریم. اما بیشتر وقت‌ها بدون این‌که متوجه باشیم، انرژی‌مان را هدر می‌دهیم. کتاب راهکارهایی ارائه می‌دهد که کمک می‌کند این انرژی‌ها را مدیریت کنیم و در مسیر درستی قرار دهیم.موضوع دیگری که بقوسیان به آن می‌پردازد، نقش عادت‌ها در عملکرد ماست. عادت‌های روزمره، چه خوب و چه بد، تأثیر مستقیمی روی بهره‌وری دارند. تغییرات کوچک در این عادت‌ها می‌تواند نتایج بزرگی به همراه داشته باشد.برخلاف بسیاری از کتاب‌های انگیزشی که فقط حرف‌های کلی می‌زنند، این کتاب راهکارهای عملی ارائه می‌دهد. نکاتی که می‌توان همان لحظه امتحان کرد و نتیجه‌اش را دید.اگر احساس می‌کنی که وقت زیادی از دست می‌دهی یا نمی‌توانی به اهدافی که داری برسی، شاید این کتاب نقطه شروع خوبی باشد. اگر خواندی، تجربه‌ات را هم بنویس. منتظرگراف منتظرگراف Sat, 01 Feb 2025 11:39:08 +0330 https://blog.notionfarsi.com/notion-vs-microsoft-loop-comparison-yaro0osqz6jo همان‌طور که در چند پست قبلی وبلاگم اشاره کردم، بعد از مدتی تحقیق و بررسی، نرم‌افزاری را پیدا کردم که به تیپ شخصیتی و نیازهای من نزدیک بود: Notion. این ابزار رایگان برای مدیریت اطلاعات و سازمان‌دهی فوق‌العاده به نظر می‌رسید. در حد مقدماتی نحوه کار با آن را یاد گرفتم و شروع کردم به ساخت محیط کاری شخصی خودم. اطلاعاتم را دسته‌بندی کردم، صفحات و زیرمجموعه‌ها را ساختم و داده‌هایم را وارد کردم.محیط موشن شخصی مناما یکی از مشکلات کاربران ایرانی با Notion، تحریم بودن آن است. این موضوع شما را مجبور می‌کند همیشه از فیلترشکن یا تحریم شکن استفاده کنید که سرعت بارگذاری را به شدت کاهش می‌دهد. از طرفی، اگر اینترنت ناپایداری داشته باشید، این موضوع واقعاً کلافه‌کننده می‌شود.چون من فردی کنجکاو و کمی هم کمال‌گرا هستم، دوباره به جستجوی یک پلتفرم مشابه پرداختم و خیلی سریع به Microsoft Loop از مجموعه Microsoft 365 رسیدم.Microsoft Loop محیط مایکروسافت، مانند گوگل، یک مجموعه نرم‌افزاری به نام Microsoft 365 دارد که تمام ابزارهای آن با یکدیگر هماهنگ می‌شوند و می‌توانید با یک حساب مایکروسافت به همه آن‌ها دسترسی داشته باشید. من قبلاً با OneNote و Microsoft To Do کار کرده‌ام و همچنان از To Do برای مدیریت لیست کارها و برنامه‌ریزی‌هایم استفاده می‌کنم.قبل از شروع کار با Notion، اطلاعاتم را در Google Keep و OneNote ذخیره می‌کردم. اما OneNote در نسخه موبایل مشکل جدی در نوشتن فارسی داشت و همین موضوع باعث شد دنبال جایگزینی بهتر بگردم.پلتفرم Microsoft Loop ترکیبی از OneNote پیشرفته و Notion ابتدایی است. مدل دسته‌بندی و ساخت صفحات آن شبیه به OneNote است، اما با گرافیک و امکانات بیشتر. از طرفی، محیط نوشتاری و ویژگی‌هایی مانند قابلیت فرمول‌نویسی (البته به شکل ابتدایی‌تر) شبیه به Notion طراحی شده است.اما در مقایسه با Notion، نرم افزار Loop به‌خوبی با دیگر ابزارهای مایکروسافت ادغام می‌شود و همکاری همزمان را به‌راحتی فراهم می‌کند. این ویژگی می‌تواند برای پروژه‌های گروهی بسیار مفید باشد. همچنین، یکی از مزایای Loop این است که فعلاً مشکلی از نظر تحریم ندارد و سرعت مناسبی ارائه می‌دهد. البته، باید توجه داشت که برخی از ابزارهای مجموعه Microsoft 365 ممکن است نیاز به فیلترشکن داشته باشند و احتمال دارد که در آینده تحریم‌ها روی این پلتفرم نیز تأثیر بگذارند.با این حال، همچنان مانند Notion برای دسترسی به اطلاعات به اینترنت نیاز دارید و در حالت آفلاین عملکرد خیلی خوبی ندارد.در نهایت، انتخاب بین Notion و Loop به نیازها، انتظارات و شرایط شما بستگی دارد. اگر به دنبال یک نرم‌افزار با قابلیت‌های پیشرفته و سفارشی‌سازی هستید، Notion گزینه خوبی است، اما مشکلات تحریمی می‌تواند مزاحمت‌هایی ایجاد کند. از سوی دیگر، Microsoft Loop به‌عنوان یک گزینه ساده‌تر و بدون مشکلات تحریمی، برای افرادی که به دنبال یک تجربه کاربری روان و ادغام با دیگر ابزارهای مایکروسافت هستند، بسیار مناسب است. منتظرگراف منتظرگراف Tue, 21 Jan 2025 09:59:02 +0330 https://virgool.io/@montazergraph/the-count-of-monte-cristo-review-lvfc6idfd8zp طراحی جلد رمان کنت مونت کریستو توسط هوش مصنوعیتا حالا شده داستانی بخوانید که هر صفحه‌اش پر از اتفاقات غیرمنتظره باشد؟ کنت مونت کریستو دقیقاً همان کتاب است. این شاهکار الکساندر دوما یکی از معروف‌ترین رمان‌های فرانسوی است که هیجان و پیچیدگی را در کنار هم قرار می‌دهد.داستان درباره ادموند دانتس، دریانورد جوانی است که قربانی توطئه‌ای ناجوانمردانه می‌شود و به ناحق به زندان می‌افتد. اما او فقط قربانی باقی نمی‌ماند. ادموند، بعد از سال‌ها، با هویتی جدید به نام کنت مونت کریستو برمی‌گردد تا از کسانی که زندگی‌اش را نابود کردند، انتقام بگیرد. هر صفحه این کتاب شما را به دنیایی از هیجان، عدالت‌جویی و انتقام می‌برد.من نسخه خلاصه این رمان را که محسن فرزاد برای انتشارات افق ترجمه کرده خواندم و خیلی روان و جذاب بود. اما اگر می‌خواهید نسخه کامل‌تر را بخوانید، ترجمه سه‌جلدی ذبیح‌الله منصوری از نشر نگاه بهترین انتخاب است. ظاهراً این نسخه جزئیات بیشتری دارد و داستان را عمیق‌تر روایت می‌کند.نسخه خلاصه کنت مونت کریستو نوشته محسن فرزاد انتشارات افقیک نکته جالب که در مورد این کتاب فهمیدم این است که آیت‌الله خامنه‌ای هم این رمان را خوانده‌اند و حتی به نسخه ترکی آن ایراد فنی گرفته‌اند. چیزی که همیشه خواندن رمان را برایم هیجان‌انگیزتر می‌کند، فیلم‌هایی است که از روی آن ساخته شده‌اند. چند اقتباس سینمایی و تلویزیونی از کنت مونت کریستو وجود دارد و من عاشق اینم که بعد از خواندن یک کتاب، فیلمش را ببینم. دوست دارم ببینم تخیل نویسنده، کارگردان و خودم چقدر در خلق صحنه‌ها به هم شبیه بوده است.کنت مونت کریستو فقط یک داستان انتقام نیست؛ این کتاب درباره عشق، خیانت و جستجوی عدالت است. اگر دنبال یک رمان پرهیجان هستید که نتوانید آن را زمین بگذارید، حتماً این کتاب را بخوانید. منتظرگراف منتظرگراف Sun, 19 Jan 2025 12:34:29 +0330 https://virgool.io/@montazergraph/ermia-journey-of-faith-and-sacrifice-j8s3evfis0zt ارمیا؛ جست‌وجوی هویت و باور در میان دود و آتش جنگ در دهه هشتاد، اولین رمان فارسی که خواندم، رمان ارمیا بود؛ کتابی روان و تاثیرگذار که منِ جوانِ تازه‌دانشجو شده و کمی سیاسی‌اعتقادی را عمیقاً درگیر خود کرد. این کتاب در یکی از روزهای دهه شصت روایت می‌شود، زمانی که جنگ، سایه‌ای سنگین بر زندگی‌ها انداخته بود. ارمیا، پسر دانشجوی عمران از خانواده‌ای مرفه و غرق در روزمرگی‌های اشرافی، تصمیمی می‌گیرد که نه‌تنها زندگی خودش، بلکه نگاه ما به مفهوم مسئولیت و ایمان را هم به چالش می‌کشد.ارمیا با نگاه و تفکری متفاوت از خانواده‌اش، ناگهان همه‌چیز را رها می‌کند و بدون اطلاع آن‌ها، برای رفتن به جبهه ثبت‌نام می‌کند. داستان سفر او به خط مقدم جنگ، آشنایی با مصطفی که نمادی از اخلاص و ایثار است، و بازگشتش به تهران پس از تجربه‌ای عمیق، خط اصلی این روایت است. اما چیزی که این کتاب را خاص می‌کند، فقط داستان ساده‌اش نیست.ارمیا؛ رمانی برای شروع یک سفر ذهنی و اعتقادیارمیا نماینده نسلی است که در میان تضادهای جهان مدرن و ارزش‌های سنتی، به دنبال معنا می‌گردد. او با ورود به فضایی که میان مرگ و زندگی فاصله‌ای به باریکی یک نفس است، معنای ایمان، دوستی و مسئولیت را از نو کشف می‌کند. این کتاب نه فقط روایتی از جنگ، که بازتابی از چالش‌های درونی انسان‌هایی است که میان رفاه و وظیفه، میان عقل و دل، و میان دنیای شخصی و جهانی بزرگ‌تر گرفتارند.برای من، ارمیا فقط یک رمان نبود؛ بلکه آغازی بود برای سفر به دنیای تفکر و کتاب‌خوانی. هنوز هم اگر بخواهم اثری را به هم‌سن‌وسال‌های آن روزهای خودم یا حتی امروز پیشنهاد دهم، این کتاب در صدر فهرست است.اگر به دنبال روایتی ساده اما عمیق از جست‌وجوی هویت و باور در دل چالش‌های زندگی هستید، ارمیا انتخابی بی‌نظیر خواهد بود.درباره کتاب و نویسنده:ارمیا نخستین اثر بلند رضا امیرخانی است که در حوزهٔ ادبیات مقاومت نوشته شده‌است. ارمیا در دومین دوره کتاب سال دفاع مقدس، در اولین دوره جشنواره فرهنگی و هنری مهر شایسته تقدیر شناخته شد. این کتاب به عنوان کتاب برگزیده بیست سال ادبیات دفاع مقدس انتخاب شده است. منتظرگراف منتظرگراف Sat, 28 Dec 2024 12:27:54 +0330 https://blog.notionfarsi.com/best-note-taking-app-guide-p7ajlfpttujq راهنمای انتخاب نرم‌افزار یادداشت‌برداری: کدام ابزار مناسب شماست؟مدت‌ها به دنبال نرم‌افزاری می‌گشتم که بتواند نیازهای یادداشت‌برداری و تجربه‌نگاری‌ام را به‌خوبی برآورده کند. نرم‌افزارهای زیادی را امتحان کردم، اما هیچ‌کدام نتوانستند گزینه‌ای ایده‌آل باشند؛ به‌ویژه اگر بخواهم از پشتیبانی فارسی، نسخه‌های آنلاین چندپلتفرمی، و طراحی منطبق با سلیقه‌ام بهره‌مند شوم.یک روز، در حالی که به‌شدت کلافه بودم، از ChatGPT کمک خواستم و با گزینه‌های جدیدی آشنا شدم. در نهایت، نرم‌افزار Notion توانست به انتخاب نهایی و ایده‌آل من تبدیل شود.در این مسیر، خوش‌شانسی دیگری نیز نصیبم شد: آشنایی با کامیونیتی فارسی‌زبان‌های Notion، جمعی از کاربران حرفه‌ای که ایده‌ها و پرسش‌های خود را به اشتراک می‌گذارند و محیطی پویا برای یادگیری و تبادل تجربه فراهم کرده‌اند.در خلال یادگیری کار با Notion، با ایده‌های Tiago Forte آشنا شدم؛ نویسنده کتاب پرفروش "ساختن مغز دوم" و یکی از برجسته‌ترین متخصصان بهره‌وری دیجیتال. او مکانیزم‌هایی تخصصی برای انتخاب نرم‌افزار یادداشت‌برداری متناسب با تیپ شخصیتی هر فرد ارائه کرده است. این رویکرد برایم جالب و کاربردی بود و تصمیم گرفتم خلاصه‌ای از آنچه او مطرح کرده است را با شما به اشتراک بگذارم.چگونه نرم‌افزار یادداشت‌برداری مناسب خود را انتخاب کنیم؟انتخاب یک اپلیکیشن یادداشت‌برداری که بهره‌وری شما را افزایش دهد، استرس‌ها را کاهش دهد و اولویت‌های زندگی‌تان را پیگیری کند، به سه مرحله اصلی بستگی دارد:تعیین نیازها و اهداف شخصی:ابتدا مشخص کنید که از یک نرم‌افزار یادداشت‌برداری چه انتظاری دارید. آیا می‌خواهید پروژه‌هایتان را مدیریت کنید؟ ایده‌های خلاقانه‌تان را ثبت کنید؟ یا اطلاعات مهم را ذخیره و بازیابی کنید؟تطبیق فرهنگ اپلیکیشن با سبک شخصی:به فرهنگ پشت نرم‌افزار، شرکت تولیدکننده، و جامعه کاربری آن نگاه کنید. آیا این نرم‌افزار با سبک و اولویت‌های شما همخوانی دارد؟ارزیابی ویژگی‌ها:در نهایت، ابزاری را انتخاب کنید که بهترین مجموعه ویژگی‌ها را برای تحقق اهداف شما داشته باشد. این انتخاب می‌تواند آغاز ساخت "مغز دوم" شما باشد، سیستمی شخصی‌سازی‌شده برای سازماندهی اطلاعات دیجیتال و آزادسازی خلاقیت شما.سه تیپ شخصیتی یادداشت‌بردارانبر اساس مدل معرفی‌شده توسط Tiago Forte و Anne-Laure Le Cunff، یادداشت‌برداران در سه تیپ شخصیتی اصلی قرار می‌گیرند:1. معمار (Architect)معماران به دنبال ساختار و سیستمی شفاف برای سازماندهی هر جنبه از زندگی خود هستند. آن‌ها از ابزارهایی که امکان سفارشی‌سازی بالا و طراحی زیبا دارند، لذت می‌برند. اگر شما معمار هستید، نرم‌افزار Notion می‌تواند انتخابی مناسب باشد. این اپلیکیشن به شما اجازه می‌دهد داشبوردها، لیست‌ها، و سیستم‌های اطلاعاتی دقیقی بسازید که کاملاً با نیازهایتان همخوانی داشته باشند.2. باغبان (Gardener)باغبان‌ها عاشق پرورش ایده‌های جدید، ارتباط مفاهیم، و ایجاد جهش‌های خلاقانه هستند. اگر شما باغبان هستید، نرم‌افزارهایی مثل Roam Research و Obsidian گزینه‌های مناسبی هستند. این ابزارها به شما کمک می‌کنند تا شبکه‌ای از دانش ایجاد کنید که به صورت ارگانیک رشد کرده و شما را با بینش‌های غیرمنتظره شگفت‌زده کند.3. کتابدار (Librarian)کتابدارها به جمع‌آوری، دسته‌بندی، و بازیابی اطلاعات علاقه دارند. اگر شما همیشه به دنبال ذخیره مطالب مفید و بازیابی آن‌ها در زمان نیاز هستید، نرم‌افزار Evernote گزینه‌ای فوق‌العاده است. این اپلیکیشن با دسترسی آسان روی همه دستگاه‌ها، بهترین ابزار برای مدیریت اطلاعات پراکنده است.دانشجویان(Student): تیپ شخصیتی چهارماگر هیچ‌کدام از تیپ‌های بالا با شما همخوانی ندارند، ممکن است شما یک دانشجو باشید. دانشجویان معمولاً به دنبال ابزارهای سریع، ساده و کاربردی هستند که بتوانند در کوتاه‌مدت برای وظایف مختلف از آن‌ها استفاده کنند. اپلیکیشن‌هایی مثل Apple Notes، Google Keep، و Simplenote برای این گروه بهترین انتخاب هستند.برای آشنایی دقیق‌تر با نرم‌افزارهای مناسب هر تیپ شخصیتی، تصویر زیر که توسط Tiago Forte منتشر شده است، می‌تواند راهنمایی کاربردی باشد. این تصویر نمای کاملی از اپلیکیشن‌های محبوب برای هر گروه، شامل معمار، باغبان، کتابدار و دانشجو ارائه می‌دهد. اگر هنوز مطمئن نیستید کدام تیپ به شما نزدیک‌تر است، با بررسی این دسته‌بندی، انتخاب مناسب‌تری خواهید داشت.نتیجه‌گیریانتخاب نرم‌افزار یادداشت‌برداری مناسب بستگی به شخصیت، نیازها و اولویت‌های شما دارد. با شناخت تیپ شخصیتی خود و ارزیابی گزینه‌های موجود، می‌توانید ابزاری انتخاب کنید که زندگی دیجیتال شما را سازماندهی کرده و بهره‌وری‌تان را افزایش دهد.شما کدام تیپ شخصیتی هستید؟ و از کدام نرم‌افزار استفاده می‌کنید؟ نظراتتان را با ما به اشتراک بگذارید! منتظرگراف منتظرگراف Tue, 24 Dec 2024 13:15:12 +0330 https://virgool.io/@montazergraph/%D8%A7%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%AA-%D9%88%D8%A8%D9%84%D8%A7%DA%AF-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D8%A8%D9%87%D9%87-%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-uyi28ttuelkn وبلاگ نویسیبسم‌الله الرحمن الرحیماوج دوران وبلاگ‌نویسی در دهه هشتاد بود، پیش از آنکه پیام‌رسان‌ها و گوشی‌های هوشمند فراگیر بشه. در آن دوره، افرادی که با اینترنت آشنایی ابتدایی داشتند و به موضوعات خاصی علاقه‌مند بودند، شروع به ایجاد وبلاگ و تولید محتوا کردند. هرچند بسیاری از این مطالب بی‌نیاز از نوآوری بود و به نوعی کپی محسوب می‌شد.با ظهور شبکه‌های اجتماعی، دغدغه‌مندان به تدریج از فضای وبلاگ‌ها فاصله گرفتند و به این پلتفرم‌ها گرایش پیدا کردند. این تغییر، نوعی غفلت ناآگاهانه بود که منجر به کاهش تولید محتوای پایدار در وبلاگ‌ها شد. خیلی‌ها تجربه کردیم که محتوای تولیدی‌مون به خاطر بسته شدن صفحات اجتماعی از دسترس خارج می‌شه.در ده سال گذشته، همچنان به این مسیر ادامه دادیم و محتوای خودمون رو در شبکه‌های اجتماعی منتشر کردیم که خاصیت ماندگاری نداره و در موتورهای جستجو به سادگی پیدا نمی‌شه. روزانه محتوای تحلیلی و گرافیکی زیادی در شبکه‌هایی مثل اینستاگرام، توییتر و تلگرام تولید می‌شه که فقط برای مدت کوتاهی دیده می‌شه و سپس در تایم‌لاین‌ها ناپدید می‌شه. یافتن این مطالب در موتورهای جستجو مشکل و عملاً غیرممکن است.وقتی می‌بینم افرادی مثل گودرزی‌ها، دارابی‌ها، موسوی‌ها و موگویی‌ها زمان زیادی را صرف تولید محتوا می‌کنند، اما برای ماندگاری آن چاره‌ای نمی‌اندیشند، واقعاً ناراحت میشم.شاید عجیب به نظر برسه، اما نوشته‌های ده سال پیش من در وبلاگ همچنان بازدید می‌شه و کامنت دریافت می‌کنه. مخاطبان با هر سلیقه‌ای به واسطه موتورهای جستجو به اینجا می‌رسند. اما هیچ‌وقت یادم نمی‌آید که یک پست اینستاگرام یا توییتر بعد از دو سال همچنان مورد توجه قرار گرفته باشد.دوستان عزیز، آیا وقت آن نرسیده که به محتوای پایدارتر فکر کنیم؟البته لازم است بگویم این مطلب در نفی فعالیت در شبکه های اجتماعی نیست.آدرس این مطلب در وبلاگ منتظرگراف منتظرگراف منتظرگراف Sat, 26 Oct 2024 13:49:25 +0330 https://virgool.io/Baygan/%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81-%D9%85%D9%86-t09ihjkzpajd محمد امین سلیمی در اینستاگرام نوشت : 🔸️بخش اول: پاییز ۸۳ ۸ سال از دولت اصلاحات گذشته آخرین ۱۶ آذر خاتمی در دانشگاه تهران در حال برگزاریست، همان جلسه‌ای که فیلم‌ معروف خاتمی از آن موجود است که میگوید "کاری نکنید بگویم بیرونتان کنند آدم باشید" چه کسی سید خندان اصلاحات را عصبانی کرده است؟ بچه‌های ب‌سیج دانشجویی؟ خیر اتفاقا آنهایی که دارند هو میکنند و فریاد میزنند و خاتمی از آنها میخواهد آدم‌ باشند طرفداران سابق خودش هستند همانها که برای او کار تبلیغاتی کردند و فریاد زنده باد مخالف من سر میدادند حالا دارند هو میکنند، چه کسانی حرمت رییس حمهور کشور را حفظ کردند؟ همان بچه‌های ب‌سیج دانشجویی 🔸️بخش دوم:پاییز ۸۵ محمود احمدی‌نژاد راهی دانشگاه امیرکبیر شد عکسش را آتش زدند، آنموقع مد نشده بود که دوستان به رای مردم احترام بگذارند، فحشی نماند که به رییس جمهور منتخب ندهند، از انتهای سالن کتک‌کاری میشد تا انتها، رییس جمهور فاشیست شعار محوری جمع بود... 🔸️بخش سوم: پاییز و زمستان ۱۴۰۱ نیمی از شعارهای کمر به پایین را وارد ادبیات اعتراضی کردند، هرکسی می‌آمد انگشت وسط حواله میدادند، قاب معروفی هست از اینکه سخنگوی دولت میخواهد با یک دختری آرام صحبت کند که او فقط جیغ میزند گمشو بیرون، روشنفکرها و بزرگترهایشان هم نشسته بودند فحش و خشم و دری وری اینها را تئوریزه میکردند که این صدای انقلاب اجتماعی است 🔸️بخش چهارم: مهر ۱۴۰۳ پزشکیان در قامت رییس‌جمهور مهمان دانشگاه تهران است، دانشجویی به اعتراض بلند شده و وقت صحبت میخواهد، فحش نمیدهد، شعار نمیدهد، حتی بر علیه رییس جمهور حرف نمیزند، پزشکیان هم به او وقت میدهد و با او دست میدهد، فردایش همان رسانه‌ها از آن دانشجو هیولایی بحران ساز میسازند که دانشجو نماست، در سرمقاله "سازندگی" نوشته‌اند که اصلا کسانی که اینکارها را میکنند دانشجو نیستند، به طرز شرم آوری هم تیتر زنجیره‌ای زده‌اند که "زنده‌باد مخالف من"... کدام مخالف؟ همان که خودشان ۲۴ ساعت است دارند هر چه به دهنشان می‌آید بارش میکنند 😆 🔴 پ.ن: چقدر این ژست‌ها به امثال شما نمی‌آید، آدمهایی که اصول و چارچوب و منافع ملی را مصلحتی میفهمند، حقا که اصلاح‌طلب و اصولگرا هر دو در تجاوز به معانی و مفاهیم منتظرگراف منتظرگراف Mon, 14 Oct 2024 17:18:02 +0330